वीरभद्र–देवयुद्धवर्णनम् (Vīrabhadra and the Battle with the Devas)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । वीरभद्रोथ युद्धे वै विष्णुना स महाबलः । संस्मृत्य शंकरं चित्ते सर्वापद्विनिवारणम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໃນຍາມຮົບກັບພຣະວິສນຸ ວີຣະພັດຣະຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ໄດ້ລະລຶກພຣະສັງກະຣະໃນດວງໃຈ—ພຣະສິວະ ຜູ້ຂັບໄລ່ໄພພິບັດທັງປວງ।

Verse 2

आरुह्य स्यंदनं दिव्यं सर्ववैरिविमर्दनः । गृहीत्वा परमास्त्राणि सिंहनादं जगर्ज ह

ຜູ້ທີ່ບົດຂີ້ສັດຕູທັງປວງ ໄດ້ຂຶ້ນນັ່ງລົດສະຫວັນອັນສະຫວ່າງໄສ ຈັບອາວຸດອັນສູງສຸດ ແລະຄຳຮ້ອງຄືສິງຫນາດກໍດັງກ້ອງອອກມາ।

Verse 3

विष्णुश्चापि महाघोषं पांचजन्या भिधन्निजम् । दध्मौ बली महाशंखं स्वकीयान् हर्षयन्निव

ພຣະວິສນຸຜູ້ມີລິດອຳນາດຍິ່ງ ໄດ້ເປົ່າສັງຂາອັນໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງ ຊື່ «ປານຈະຈັນຍະ» ໃຫ້ກ້ອງກັງວານດັ່ງຟ້າຮ້ອງ ປານວ່າກຳລັງໃຫ້ຄວາມປິຕິ ແລະປຸກໃຈແກ່ພວກພ້ອມພຣະອົງ।

Verse 4

तच्छ्रुत्वा शंखनिर्ह्रादं देवा ये च पलायिताः । रणं हित्वा गताः पूर्वं ते द्रुतं पुनराययुः

ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງສັງຂາກ້ອງກັງວານນັ້ນ ບັນດາເທວະທີ່ເຄີຍຫນີໄປ—ເຄີຍລະທິ້ງສະໜາມຮົບກ່ອນ—ກໍຮີບກັບຄືນມາອີກຄັ້ງໂດຍໄວ।

Verse 5

वीरभद्र गणैस्तेषां लोकपालास्सवासवाः । युद्धञ्चक्रुस्तथा सिंहनादं कृत्वा बलान्विताः

ແລ້ວວີຣະພັດຣະ ພ້ອມດ້ວຍຄະນະຂອງພຣະສິວະ ໄດ້ເຂົ້າປະຈັນບານກັບຜູ້ພິທັກໂລກ ພ້ອມທັງພຣະອິນທຣະ ແລະເທວະອື່ນໆ; ດ້ວຍພະລັງອັນແກ່ກ້າ ພວກເຂົາຮ້ອງສຽງສິງຫນາດ ແລະຮົບພຸ້ນກັນ।

Verse 6

गणानां लोकपालानां द्वन्द्वयुद्धं भयावहम् । अभवत्तत्र तुमुलं गर्जतां सिंहनादतः

ໃນທີ່ນັ້ນ ເກີດການດວນດຽວຮົບອັນນ່າຢ້ານ ແລະອື້ອອຶງວຸ້ນວາຍ ລະຫວ່າງຄະນະຂອງພຣະສິວະ ແລະບັນດາລົກປາລາ; ດ້ວຍສຽງຮ້ອງສິງຫນາດຂອງຜູ້ກ້າທັງຫຼາຍ ສະໜາມນັ້ນກໍຄຶກຄືນຢ່າງຫນັກ।

Verse 7

नन्दिना युयुधे शक्रोऽनलो वै वैष्णवास्तथा । कुबेरोपि हि कूष्माण्डपतिश्च युयुधे बली

ອິນທຣາໄດ້ຮົບກັບນັນດິ; ອັກນິ (ອະນະລະ) ກໍຮົບເຊັ່ນກັນ ແລະບັນດາຜູ້ຕິດຕາມພຣະວິສນຸກໍເຂົ້າຮ່ວມການຮົບ. ກຸເບຣະກໍຮົບດ້ວຍ ແລະຈອມເຈົ້າແຫ່ງກູສະມານດະຜູ້ກ້າແຂງກໍເຂົ້າຮ່ວມສົງຄາມ.

Verse 8

तदेन्द्रेण हतो नन्दी वज्रेण शतपर्वणा

ແລ້ວນັ້ນ ນັນດີ ຖືກອິນທຣາ ຟາດລົງດ້ວຍວັຊຣະ ສາຍຟ້າຮ້ອຍຂໍ້ ຈົນລົ້ມລົງ.

Verse 9

नन्दिना च हतश्शक्रस्त्रिशूलेन स्तनांतरे

ແລະອິນທຣາ (ສັກກະ) ຖືກນັນດິນ ຟາດລົງ ດ້ວຍຕຣິຊູນ ປັກກາງອົກ ລະຫວ່າງອົມນົມ.

Verse 10

बलिनौ द्वावपि प्रीत्या युयुधाते परस्परम् । नानाघातांश्च कुर्वंतौ नन्दिशक्रौ जिगीषया

ທັງສອງຜູ້ມີພະລັງຫນັກແນ່ນ ຕໍ່ສູ້ກັນດ້ວຍໃຈເມດຕາຕໍ່ກັນ. ນັນດີ ແລະ ສັກກະ (ອິນທຣາ) ມຸ່ງຫາໄຊຊະນະ ຈຶ່ງປະທານການຟາດຟັນຫຼາຍຮູບແບບໃຫ້ກັນ.

Verse 11

शक्त्या जघान चाश्मानं शुचिः परमकोपनः । सोपि शूलेन तं वेगाच्छितधारेण पावकम्

ແລ້ວນັ້ນ ສຸຈິ ຜູ້ບໍລິສຸດ ແຕ່ເຕັມໄປດ້ວຍໂທສະອັນແຮງກ້າ ໄດ້ຟາດພຣະອັກນິ (ເທວະແຫ່ງໄຟ) ດ້ວຍອາວຸດດັ່ງຫອກ ປານດັ່ງຂວ້າງຫີນ. ຝ່າຍໄຟກໍຕອບໂຕຢ່າງວ່ອງໄວ ຟາດເຂົາດ້ວຍຕຣິຊູນຄົມກິບ. ດັ່ງນັ້ນ ການປະທະຂອງທັງສອງ ພຸ່ງພັນດ້ວຍພະລັງຮຸນແຮງ ໃນສົງຄາມເທວະທີ່ກໍາລັງຄືບຄາຍ.

Verse 12

यमेन सह संग्रामं महालोको गणाग्रणीः । चकार तुमुलं वीरो महादेवं स्मरन्मुदा

ມະຫາໂລກາ ວິລະບຸລຸດ ຫົວໜ້າສູງສຸດແຫ່ງຄະນະຂອງພຣະສິວະ ດ້ວຍຄວາມປິຕິລະລຶກເຖິງພຣະມະຫາເທວະ ໄດ້ຮົບພຸ້ນພັນອັນດຸເດືອດກັບພຣະຍະມະຣາຊາ।

Verse 13

नैरृतेन समागम्य चंडश्च बलवत्तरः । युयुधे परमास्त्रैश्च नैरृतिं निबिडं वयन्

ເມື່ອພົບນາຍຣຶຕະໃນສະໜາມຮົບ ຈັນດະຜູ້ມີພະລັງຫນັກແນ່ນຂຶ້ນອີກ ໄດ້ສູ້ດ້ວຍອາວຸດອັນສູງສຸດ ຂວ້າງລົງເປັນຝົນໜາແນ່ນບໍ່ຂາດໃສ່ນາຍຣຶຕິ।

Verse 14

वरुणेन समं वीरो मुंडश्चैव महाबलः । युयुधे परया शक्त्या त्रिलोकीं विस्मयन्निव

ມຸນດະ ວິລະບຸລຸດຜູ້ມີພະລັງຫນັກແນ່ນ ສູ້ກັບວະຣຸນະຢ່າງເທົ່າທຽມ ຖືອຳນາດອັນສູງສຸດ ດັ່ງຈະເຮັດໃຫ້ສາມໂລກພິສົດຕື່ນຕະລຶງ।

Verse 15

वायुना च हतो भृंगी स्वास्त्रेण परमोजसा । भृंगिणा च हतो वायुस्त्रिशूलेन प्रतापिना

ວາຍຸ ໄດ້ໃຊ້ອາວຸດຂອງຕົນທີ່ອັດແນ່ນດ້ວຍພະລັງອັນສູງສຸດ ຟັນລົງບຣຶງກີໃຫ້ລົ້ມ; ແລະບຣຶງກີຜູ້ກ້າຫານ ກໍຟັນວາຍຸກັບຄືນ ດ້ວຍຕຣິຊູລອັນເຜົາໄໝ້ສະຫວ່າງໄສ।

Verse 16

कुबेरेणैव संगम्य कूष्मांडपतिरादरात् । युयुधे बलवान् वीरो ध्यात्वा हृदि महेश्वरम्

ເມື່ອໄດ້ຮ່ວມກຳລັງກັບກຸເບຣະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຄູສະມານດະ ຜູ້ກ້າຫານແລະມີພະລັງ ໄດ້ສູ້ດ້ວຍຄວາມມຸ່ງໝັ້ນ ໂດຍກ່ອນນັ້ນໄດ້ພິຈາລະນາໃນດວງໃຈເຖິງພຣະມະເຫສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ຈອມເຈົ້າສູງສຸດ।

Verse 17

योगिनीचक्रसंयुक्तो भैरवीनायको महान् । विदीर्य्य देवानखिलान्पपौ शोणितमद्भुतम्

ເມື່ອຮ່ວມກັບວົງຈັກໂຢກິນີ ຜູ້ນຳອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງໄພຣະວີ ໄດ້ຜ່າທະລຸເທວະທັງປວງ ແລະດື່ມເລືອດອັນອັດສະຈັນ—ເປັນການປະຈັກພະລັງອັນນ່າຢ້ານແຕ່ປົກປ້ອງຂອງພຣະເຈົ້າ।

Verse 18

क्षेत्रपालास्तथा तत्र बुभुक्षुः सुरपुंगवान् । काली चापि विदार्यैव तान्पपौ रुधिरं बहु

ທີ່ນັ້ນ ພວກເຂດຕະປາລາ ວິລະຊົນເທວະຜູ້ແຂງກ້າ ເກີດຄວາມຫິວກະຫາຍໃນສົງຄາມ। ແລ້ວພຣະນາງກາລີກໍຜ່າຂາດພວກເຂົາ ແລະດື່ມເລືອດຢ່າງຫຼາຍຫຼວງ।

Verse 19

अथ विष्णुर्महातेजा युयुधे तैश्च शत्रुहा । चक्रं चिक्षेप वेगेन दहन्निव दिशो दश

ແລ້ວພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ມີຮັດສະມີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະເປັນຜູ້ທຳລາຍສັດຕູ ໄດ້ຕໍ່ສູ້ກັບພວກເຂົາ; ແລ້ວຂວ້າງຈັກຣາດ້ວຍຄວາມໄວ ດັ່ງຈະເຜົາໄໝ້ທິດທັງສິບ।

Verse 20

क्षेत्रपालस्समायांतं चक्रमालोक्य वेगतः । तत्रागत्यागतो वीरश्चाग्रसत्सहसा बली

ເມື່ອເຫັນຈັກຣາກຳລັງພຸ່ງມາດ້ວຍຄວາມໄວ ພະວິລະບຸລຸດແຫ່ງພະລັງ ກເສດຣະປາລາ ກໍໄປຮອດທັນທີ ແລະດ້ວຍແຮງກະທັນຫັນ ຈັບມັນໄວ້ທີ່ດ້ານໜ້າສຸດ।

Verse 21

चक्रं ग्रसितमालोक्य विष्णुः परपुरंजयः । मुखं तस्य परामृज्य तमुद्गालितवानरिम्

ເມື່ອເຫັນວ່າຈັກຣາຖືກກືນເຂົ້າໄປແລ້ວ ພຣະວິສນຸ—ຜູ້ພິຊິດປ້ອມປະການຂອງສັດຕູ—ໄດ້ລູບປາກຂອງເຂົາຢ່າງອ່ອນໂຍນ ແລະເຮັດໃຫ້ສັດຕູຄາຍຈັກຣາອອກມາ।

Verse 22

स्वचक्रमादाय महानुभावश्चुकोप चातीव भवैकभर्त्ता । महाबली तैर्युयुधे प्रवीरैस्सक्रुद्धनानायुधधारकोस्त्रैः

ພຣະອົງຊົງຖືຈັກຣາຂອງພຣະອົງ ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີອານຸພາບຍິ່ງ—ພະພະວະ (Bhava) ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສັບພະສິ່ງແຕ່ຜູ້ດຽວ—ກໍເກີດໂກດຮ້າຍຢ່າງຫນັກ. ພຣະອົງຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍ ໄດ້ຮົບກັບວີຣະຊົນເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ຖືອາວຸດແລະອັດສະຕຣານານາດ້ວຍຄວາມໂກດ.

Verse 23

चक्रे महारणं विष्णुस्तैस्सार्द्धं युयुधे मुदा । नानायुधानि संक्षिप्य तुमुलं भीमविक्रमम्

ຕໍ່ມາ ພຣະວິສນຸ ໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດສົງຄາມອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ພ້ອມກັບພວກນັ້ນ ພຣະອົງຮົບດ້ວຍຄວາມປິຕິ. ຮວບຮວມແລະປ່ອຍອາວຸດນານາຊະນິດ ໃຫ້ການປະທະກັນຄຶກຄືນຮຸນແຮງ ສະແດງພະລັງອັນນ່າຢ້ານແລະກ້າຫານຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້.

Verse 24

अथ ते भैरवाद्याश्च युयुधुस्तेन भूरिशः । नानास्त्राणि विमुंचंतस्संकुद्धाः परमोजसा

ຕໍ່ມາ ພວກພໄຣວະ ແລະບໍລິວານຜູ້ດຸຮ້າຍອື່ນໆ ໄດ້ຮົບກັບພຣະອົງເປັນຈໍານວນຫຼາຍ. ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ ແລະພະລັງອັນສູງສຸດ ພວກເຂົາໄດ້ປ່ອຍອາວຸດນານາຊະນິດອອກມາ.

Verse 25

इत्थं तेषां रणं दृष्ट्वा हरिणातुलतेजसा । विनिवृत्य समागम्य तान्स्वयं युयुधे बली

ເມື່ອເຫັນຢ່າງນັ້ນ ການຮົບຂອງນັກຮົບເຫຼົ່ານັ້ນກັບຮຣິ (ພຣະວິສນຸ) ຜູ້ມີຣັດສະມີຫາທຽບບໍ່ໄດ້, ຜູ້ກ້າແຂງໄດ້ຖອນກັບ ແລ້ວກ້າວມາອີກຄັ້ງ ແລະຮົບກັບພວກເຂົາດ້ວຍຕົນເອງ.

Verse 26

अथ विष्णुर्महातेजाश्चक्रमुद्यम्य मूर्च्छितः । युयुधे भगवांस्तेन वीरभद्रेण माधवः

ຕໍ່ມາ ພຣະວິສນຸຜູ້ມີຣັດສະມີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ຊູມຈັກຣາຂຶ້ນ; ແລະເມື່ອຈິດໃຈຖືກປຸກໃຫ້ເກີດຄວາມຮົບຮ້ອນ, ພຣະມາທະວະຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ມີພຣະຄຸນ ໄດ້ຮົບກັບວີຣະພັດຣະນັ້ນ.

Verse 27

तयोः समभवद्युद्धं सुघोरं रोमहर्षणम् । महावीराधिपत्योस्तु नानास्त्रधरयोर्मुने

ໂອ ມຸນີ, ລະຫວ່າງທັງສອງນັ້ນ ກໍເກີດສົງຄາມອັນນ່າຢ້ານ ແລະເຮັດໃຫ້ຂົນລຸກ—ເປັນການປະລະກັນຂອງຜູ້ນຳທະຫານວີລະບຸລຸດຍິ່ງ ທີ່ຖືອາວຸດນານາປະເພດ.

Verse 28

विष्णोर्योगबलात्तस्य देवदेव सुदारुणाः । शङ्खचक्रगदाहस्ता असंख्याताश्च जज्ञिरे

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງຫຼາຍ, ໂດຍພະລັງຍົກຂອງວິດສະນຸ ຈາກພຣະອົງນັ້ນໄດ້ເກີດຂຶ້ນເທວະຜູ້ນ່າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງ ນັບບໍ່ຖ້ວນ ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣາ ແລະຄະດາໃນມື.

Verse 29

ते चापि युयुधुस्तेन वीरभद्रेण भाषता । विष्णुवत् बलवंतो हि नानायुधधरा गणाः

ຕາມຄຳສັ່ງຂອງ ວີຣະພັດຣະ ພວກເຂົາກໍເຂົ້າຮົບດ້ວຍ. ແທ້ຈິງ ກະນະຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ຖືອາວຸດນານາ ມີພະລັງດຸດດັ່ງວິດສະນຸ ແລະຮົບຢ່າງບໍ່ຢ້ານກົວ.

Verse 30

तान्सर्वानपि वीरोसौ नारायणसमप्रभान् । भस्मीचकार शूलेन हत्वा स्मृत्वा शिवं प्रभुम्

ວີຣະຜູ້ກ້ານັ້ນ ໄດ້ລະລຶກເຖິງພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າສູງສຸດ ແລ້ວຂ້ານັກຮົບທັງປວງ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດຸດດັ່ງນາຣາຍະນະ ແລະໃຊ້ຕຣິສູນປັ່ນໃຫ້ເປັນຂີ້ເທົ່າ.

Verse 31

ततश्चोरसि तं विष्णुं लीलयैव रणाजिरे । जघान वीरभद्रो हि त्रिशूलेन महाबली

ຕໍ່ມາ ໃນສະໜາມຮົບ ວີຣະພັດຣະ ຜູ້ມີພະລັງຍິ່ງ—ດຸດດັ່ງຫຼິ້ນເທົ່ານັ້ນ—ໄດ້ຟັນຕີວິດສະນຸທີ່ອົກ ດ້ວຍຕຣິສູນ.

Verse 32

तेन घातेन सहसा विहतः पुरुषोत्तमः । पपात च तदा भूमौ विसंज्ञोभून्मुने हरिः

ດ້ວຍການຟາດນັ້ນຢ່າງກະທັນຫັນ ພຣະຫຣິ—ພຣະວິສນຸ ຜູ້ສູງສຸດໃນບັນດາບຸລຸດ—ກໍລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນໃນທັນທີ; ໂອ ມຸນີ, ພຣະອົງກໍໝົດສະຕິ।

Verse 33

ततो यज्ञोद्भुतं तेजः प्रलयानलसन्निभम् । त्रैलोक्यदाहकं तीव्रं वीराणामपि भीकरम्

ແລ້ວຈາກຍັດຍະນັ້ນ ເກີດມີລັງສີເພີງໄຟອັນເຈີດຈ້າ ດຸດດັ່ງໄຟໃນຍາມປະລະຍະ; ຮຸນແຮງຈົນຈະເຜົາໄຫມ້ສາມໂລກ ແລະນ່າຢ້ານແມ່ນແຕ່ວິລະຊົນກໍຫວາດຫວັນ।

Verse 34

क्रोधरक्तेक्षणः श्रीमान् पुनरुत्थाय स प्रभुः । प्रहर्तुं चक्रमुद्यम्य ह्यतिष्ठत्पुरुषर्षभः

ພຣະອົງຜູ້ສົງ່າງາມ ມີດວງຕາແດງກ່ຳດ້ວຍຄວາມໂກດ ກໍລຸກຂຶ້ນອີກຄັ້ງ; ຊູມຈັກຣະເພື່ອຈະຟັນຟາດ ບຸລຸດຜູ້ເປັນດັ່ງງົວອຸສະພະນັ້ນ ຢືນຈ້ອງພ້ອມຈະໂຈມຕີ।

Verse 35

तस्य चक्रं महारौद्रं काला दित्यसमप्रभम् । व्यष्टंभयददीनात्मा वीरभद्रश्शिवः प्रभुः

ແລ້ວພຣະວີຣະພັດຣະ ຈອມເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່—ຜູ້ນັ້ນແທ້ໆແມ່ນພຣະສິວະ ຈອມອະທິປະໄຕ—ໄດ້ຢຸດຢັ້ງຈັກຣະອັນນ່າສະພຶງກົວ ທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນໃນວາລະສິ້ນການ ດ້ວຍໃຈບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ।

Verse 36

मुने शंभोः प्रभावात्तु मायेशस्य महाप्रभोः । न चचाल हरेश्चक्रं करस्थं स्तंभितं ध्रुवम्

ໂອ ທ່ານມຸນີ, ໂດຍພຣະອຳນາດອັນແຮງກ້າຂອງພຣະສຳພູ—ຈອມເຈົ້າຜູ້ຄອງມາຍາ—ຈັກຣະຂອງພຣະຫຣິ ແມ່ນແມ່ນຢູ່ໃນຝາມືກໍບໍ່ເຄື່ອນໄຫວເລີຍ; ມັນຖືກສະກັດໄວ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງ ແລະແນ່ນອນ।

Verse 37

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसहितायां द्वितीये सतीखंडे यज्ञविध्वं सवर्णनो नाम सप्तत्रिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ໃນ «ສຣີ ສິວະມະຫາປຸຣານະ» ພາກທີສອງ ຄື «ຣຸດຣະສັມຫິຕາ» ໃນພາກຍ່ອຍທີສອງ «ສະຕີຂັນດະ» ບົດທີ 37 ຊື່ “ການພັນລະນາການທຳລາຍພິທີຍັດ” ຈົບລົງແລ້ວ।

Verse 38

ततो विष्णुः स्तंभितो हि वीरभद्रेण नारद । यज्वोपमंत्रणमना नीरस्तंभनकारकम्

ຕໍ່ມາ ໂອ ນາຣະດະ, ພຣະວິສນຸ ຖືກ ວີຣະພັດຣະ ສະກັດໃຫ້ນິ່ງຢູ່ແທ້. ແມ່ນແຕ່ພຣະອົງມີໃຈຈະເຊີນພວກພຣາຫມະນະຜູ້ປະກອບຍັດດ້ວຍມັນຕຣາ, ແຕ່ອຳນາດໃນການກັ້ນແລະສະກັດກໍຖືກລົບລ້າງໃຫ້ໄຮ້ຜົນ।

Verse 39

ततस्स्तंभननिर्मुक्तः शार्ङ्गधन्वा रमेश्वरः । शार्ङ्गं जग्राह स क्रुद्धः स्वधनुस्सशरं मुने

ຕໍ່ມາ ເມື່ອພົ້ນຈາກການສະກັດນັ້ນແລ້ວ, ຣາເມສະວະຣະ ຜູ້ຖືຄັນທະນູ «ຊາຣັງກະ» ກໍໂກດຂຶ້ນ, ໂອ ມຸນີ. ແລ້ວພຣະອົງຈັບຄັນທະນູ «ຊາຣັງກະ» ຂອງຕົນ ພ້ອມລູກສອນ।

Verse 40

त्रिभिश्च धर्षितो बाणैस्तेन शार्ङ्गं धनुर्हरेः । वीरभद्रेण तत्तात त्रिधाभूत्तत्क्षणान्मुने

ຖືກລູກສອນສາມດອກຂອງວີຣະພັດຣະຟັນຟາ ແລະກົດຂີ່ ຄັນທະນູ «ຊາຣັງກະ» ຂອງຮະຣິ ກໍແຕກເປັນສາມສ່ວນໃນທັນທີ ໂອ ທ່ານມຸນີ.

Verse 41

अथ विष्णुर्मया वाण्या बोधितस्तं महागणम् । असह्यवर्चसं ज्ञात्वा ह्यंतर्धातुं मनो दधे

ແລ້ວພຣະວິສນຸ ຖືກເຮົາເວົ້າເຕືອນ ຈຶ່ງເຂົ້າໃຈກຸ່ມຄະນະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ. ຮູ້ວ່າລັດສະຫມີຂອງເຂົາເບິ່ງບໍ່ໄດ້ ພຣະວິສນຸຈຶ່ງຕັ້ງໃຈຖອນຕົນ ແລະຫາຍໄປບໍ່ໃຫ້ເຫັນ.

Verse 42

ज्ञात्वा च तत्सर्वमिदं भविष्यं सतीकृतं दुष्प्रसहं परेषाम् । गताः स्वलोकं स्वगणान्वितास्तु स्मृत्वा शिवं सर्वपतिं स्वतंत्रम्

ເມື່ອຮູ້ທັງໝົດວ່າຈະເກີດຫຍັງຕໍ່ໄປ—ອະນາຄົດທີ່ເກີດຈາກສະຕີ ແລະຜູ້ອື່ນຕ້ານທານບໍ່ໄດ້—ບັນດາຜູ້ຕິດຕາມເຫຼົ່ານັ້ນ ພ້ອມກຸ່ມຂອງຕົນ ກໍກັບໄປຍັງໂລກຂອງຕົນ ໂດຍລະລຶກພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ ແລະເປັນອິດສະຫຼະ.

Verse 43

सत्यलोकगतश्चाहं पुत्र शोकेन पीडितः । अचिंतयं सुदुःखार्तो मया किं कार्यमद्य वै

ເມື່ອໄປຮອດສັດຍະໂລກ ຂ້ອຍຖືກທຸກຂ໌ໂສກເພາະລູກຊາຍບີບຄັ້ນ. ດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດຢ່າງໜັກ ຂ້ອຍຄິດຢູ່ເລື້ອຍໆວ່າ “ບັດນີ້ ຂ້ອຍຄວນເຮັດຫຍັງ?”

Verse 44

विष्णौ मयि गते चैव देवाश्च मुनिभिस्सह । विनिर्जिता गणैस्सर्वे ये ते यज्ञोपजीविनः

ເມື່ອພຣະວິສນຸ ແລະຂ້ອຍ ຖອນຕົນຫາຍໄປແລ້ວ ບັນດາເທວະພ້ອມດ້ວຍມຸນີ ຖືກກຸ່ມຄະນະການຂອງພຣະສິວະຊະນະເຫນືອທັງໝົດ—ຜູ້ທີ່ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍພິທີຍັດ.

Verse 45

समुपद्रवमालक्ष्य विध्वस्तं च महामखम् । मृगस्वरूपो यज्ञो हि महाभीतोऽपि दुद्रुवे

ເມື່ອເຫັນຄວາມວຸ້ນວາຍອັນໃຫຍ່ ແລະພິທີຍັດອັນມະຫາໃຫຍ່ຖືກທຳລາຍຢ່າງສິ້ນເຊີງ ຍັດຈຶ່ງແປງຮູບເປັນກວາງ ແລະຫນີໄປດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວຢ່າງຫນັກ.

Verse 46

तं तदा मृगरूपेण धावंतं गगनं प्रति । वीरभद्रस्समादाय विशिरस्कमथाकरोत्

ໃນເວລານັ້ນ ເມື່ອເຫັນລາວຫນີໄປສູ່ຟ້າ ໃນຮູບກວາງ ວີຣະພັດຣະ ກໍຈັບເອົາໄວ້ ແລ້ວເຮັດໃຫ້ເປັນຜູ້ບໍ່ມີຫົວ।

Verse 47

ततः प्रजापतिं धर्मं कश्यपं च प्रगृह्य सः । अरिष्टनेमिनं वीरो बहुपत्रमुनीश्वरम्

ຕໍ່ມາ ວີຣະຜູ້ກ້ານັ້ນ ໄດ້ເຂົ້າໄປດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະນຳເອົາ ປຣະຊາປະຕິ ທັມມະ (Prajāpati Dharma) ກັບ ກັສຍະປະ (Kaśyapa) ພ້ອມທັງ ອະຣິສຖະເນມິ (Ariṣṭanemi) ແລະ ມຸນີອິສະວະຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ບະຫຸປັດຕຣະ (Bahupatra) ໄປດ້ວຍ.

Verse 48

मुनिमांगिरसं चैव कृशाश्वं च महागणः । जघान मूर्ध्नि पादेन दत्तं च मुनिपुंगवम्

ກະລຸ່ມຄະນະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ໄດ້ຟາດຟັນມຸນີ ອັງຄິຣະສະ ແລະ ກຣິຊາສະວະ ພ້ອມທັງມຸນີດັດຕະຜູ້ປະເສີດ ໂດຍເຫຍີບຫົວດ້ວຍຕີນ।

Verse 49

सरस्वत्याश्च नासाग्रं देवमास्तु तथैव च । चिच्छेद करजाग्रेण वीर भद्रः प्रतापवान्

ແລ້ວມາ ວີຣະພັດຣະຜູ້ມີອານຸພາບເຜົາໄໝ້ ໄດ້ຕັດປາຍດັ່ງຂອງສາຣັສວະຕີ ແລະກໍຕັດໂຄ່ນເທວະອາສະຕຸ ໂດຍໃຊ້ພຽງປາຍເລັບມືອັນຄົມກິບ।

Verse 50

ततोन्यानपि देवादीन् विदार्य पृथिवीतले । पातयामास सोयं वै क्रोधाक्रांतातिलोचनः

ແລ້ວທ່ານນັ້ນ—ຜູ້ມີສາມຕາຖືກຄວາມໂກດຄອບງຳຢ່າງສິ້ນເຊີງ—ໄດ້ສັບສະຫຼາຍເທວະອື່ນໆ ແລະສັດຟ້າສະຫວັນ ກ່ອນຈະໂຍນພວກເຂົາລົງສູ່ຜິວແຜ່ນດິນ।

Verse 51

वीरभद्रो विदार्य्यापि देवान्मुख्यान्मुनीनपि । नाभूच्छांतो द्रुतक्रोधः फणिराडिव मंडितः

ວີຣະພັດຣະ ແມ່ນແມ່ນຈະສັບສະຫຼາຍເທວະຜູ້ເປັນຫົວໜ້າ ແລະມຸນີທັງຫຼາຍແລ້ວ ກໍຍັງບໍ່ສະຫງົບ; ຜູ້ໂກດໄວນັ້ນຢືນປະດັບດັ່ງພະຍານາກຣາຊ—ເປັນພາບແຫ່ງຄວາມພິພາກສາຂອງຣຸດຣະ ອັນບໍ່ອາດຕ້ານ ແລະຊຳລະຍັດຕະທີ່ແຕກທຳລາຍອັດຕາໃນພິທີບູຊາອັນຫຍິ່ງຕົນ।

Verse 52

वीरभद्रोद्धृतारातिः केसरीव वनद्विपान् । दिशो विलोकयामास कः कुत्रास्तीत्यनुक्षणम्

ວີຣະພັດທະຣະ, ຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ຈັບ ແລະ ປາບສັດຕູ, ກໍໄດ້ກວດເບິ່ງທຸກທິດທາງ ຄືກັບສິງໂຕທີ່ຊອກຫາຊ້າງປ່າ, ໂດຍຖາມຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກວ່າ "ໃຜຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະ ເຂົາຢູ່ໃສ?"

Verse 53

व्यपोथयद्भृगुं यावन्मणिभद्रः प्रतापवान् । पदाक्रम्योरसि तदाऽकार्षीत्तच्छ्मश्रुलुंचनम्

ມະນິພັດຣະ ຜູ້ກ້າຫານມີອານຸພາບ ໄດ້ຕີກະແທກພຣຶກຸຢ່າງຫນັກຢູ່ດົນ; ແລ້ວຍ່າງຕີນທັບເອິກຂອງພຣຶກຸ ແລະດຶງໜວດອອກດ້ວຍກຳລັງ।

Verse 54

चंडश्चोत्पाटयामास पूष्णो दंतान् प्रवेगतः । शप्यमाने हरे पूर्वं योऽहसद्दर्शयन्दतः

ຕໍ່ມາ ຈັນຑະ ພຸ້ນເຂົ້າໄປດ້ວຍແຮງ ແລະຖອນແຂ້ວຂອງປູສັນອອກ; ຜູ້ນັ້ນເຄີຍຫົວເຮາະໂດຍໂຊວແຂ້ວ ເມື່ອພຣະຫະຣະຖືກດ່າທໍ່າ।

Verse 55

नन्दी भगस्य नेत्रे हि पातितस्य रुषा भुवि । उज्जहार स दक्षोक्ष्णा यश्शपंतमसूसुचत्

ນັນດີ ໂກດແຄ້ນຢ່າງແຮງ ໄດ້ຖອນດວງຕາຂອງພະຄະອອກ ແລະໂຍນລົງສູ່ພື້ນດິນ; ຈາກນັ້ນໃຊ້ໄຟບູຊາຂອງທັກສະ ເຜົາຜູ້ທີ່ກ່າວຄຳສາບແຊ່ງໃຫ້ໄໝ້ກະທັ່ງເກີນ।

Verse 56

विडंबिता स्वधा तत्र सा स्वाहा दक्षिणा तथा । मंत्रास्तंत्रास्तथा चान्ये तत्रस्था गणनायकैः

ທີ່ນັ້ນ ສະວະທາ ຖືກຫຍັບຫຍາມ; ສະວາຫາ ແລະ ທັກຊິນາ ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ. ມັນຕຣາ ຕັນຕຣາ ແລະຂໍ້ບັນຍັດສັກສິດອື່ນໆ ກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂດຍຖືກຫົວໜ້າຄະນະຄະນະ (ຄະນະນາຍົກ) ກົດຂັງແລະຄວບຄຸມໄວ້।

Verse 57

ववृषुस्ते पुरीषाणि वितानाऽग्नौ रुषा गणाः । अनिर्वाच्यं तदा चक्रुर्गणा वीरास्तमध्वरम्

ດ້ວຍຄວາມໂກດ ພວກກະນະວີຣະໄດ້ພາກັນຫວ່ານຂີ້ເຫຍື້ອອັນສົກປົກລົງໃສ່ໄຟພາຍໃຕ້ຜ້າຄຸມພິທີຍັດ ແລະໃນຂະນະນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ການບູຊານັ້ນກາຍເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ອາດພູດບອກໄດ້ ທັງສົກປົກ ແລະວຸ່ນວາຍ।

Verse 58

अंतर्वेद्यंतरगतं निलीनं तद्भयाद्बलात् । आनिनाय समाज्ञाय वीरभद्रेः स्वभूश्चुतम्

ລາວໄດ້ຫຼົບຊ່ອນຢູ່ໃນເຂດບູຊາພາຍໃນ (ບ່ອນແທ່ນບູຊາ); ແຕ່ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານ ຈຶ່ງຖືກນຳອອກມາດ້ວຍກຳລັງ—ເພາະວີຣະພັດຣະ ຜູ້ຜຸດຂຶ້ນຈາກພະລັງ/ພື້ນດິນຂອງພຣະສິວະ ໄດ້ຈຳໄດ້ແລະຈັບໄວ້.

Verse 59

कपोलेऽस्य गृहीत्वा तु खड्गेनोपहृतं शिरः । अभेद्यमभवत्तस्य तच्च योगप्रभावतः

ວີຣະພັດຣະຈັບທີ່ແກ້ມ ແລ້ວຟັນສະຫຼະຫົວດ້ວຍດາບ; ແຕ່ຫົວນັ້ນກັບກາຍເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ອາດຜ່າ ບໍ່ອາດແຍກໄດ້—ເນື່ອງຈາກພະລັງແຫ່ງຍົກະສິດທິຂອງລາວ.

Verse 60

अभेद्यं तच्छिरो मत्वा शस्त्रास्त्रैश्च तु सर्वशः । करेण त्रोटयामास पद्भ्यामाक्रम्य चोरसि

ເມື່ອເຫັນວ່າຫົວນັ້ນບໍ່ອາດຖືກທະລຸດ້ວຍອາວຸດແລະອາສະຕຣາທຸກຢ່າງ, ວີຣະພັດຣະຈຶ່ງພະຍາຍາມບີບບົດມັນດ້ວຍມືຂອງຕົນ, ພ້ອມກັບຢຽບທັບອົກດ້ວຍຕີນທັງສອງ.

Verse 61

तच्छिरस्तस्य दुष्टस्य दक्षस्य हरवैरिणः । अग्निकुंडे प्रचिक्षेप वीरभद्रो गणाग्रणीः

ຕໍ່ມາ ວີຣະພັດຣະ ຜູ້ນຳສູງສຸດແຫ່ງຄະນະຂອງພຣະສິວະ ໄດ້ໂຍນຫົວຂອງດັກສະຜູ້ຊົ່ວ—ສັດຕູຂອງຮະຣະ (ພຣະສິວະ)—ລົງໃນຫຼຸມໄຟບູຊາ.

Verse 62

रेजे तदा वीरभद्रस्त्रिशूलं भ्रामयन्करे । क्रुद्धा रणाक्षसंवर्ताः प्रज्वाल्य पर्वतोपमाः

ໃນຂະນະນັ້ນ ວີຣະພັດຣະສ່ອງປະກາຍ ໂດຍຫມຸນຕຣິສູນໃນມື. ດ້ວຍຄວາມໂກດ ກຳລັງອັນດຸຮ້າຍດັ່ງອະສຸຣາແຫ່ງສົງຄາມນັ້ນລຸກໄຫມ້ຂຶ້ນ—ໃຫຍ່ດັ່ງພູເຂົາ ໃນອາລົມອັນນ່າຢ້ານ ດັ່ງການສິ້ນໂລກ.

Verse 63

अनायासेन हत्वैतान् वीरभद्रस्ततोऽग्निना । ज्वालयामास सक्रोधो दीप्ताग्निश्शलभानिव

ຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ຂ້າພວກເຂົາຢ່າງງ່າຍດາຍ, ວີຣະພັດທະຣະ ຜູ້ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ ໄດ້ຈູດພວກເຂົາດ້ວຍໄຟ, ຄືກັບແມງເມົ່າທີ່ບິນເຂົ້າໄປໃນແປວໄຟທີ່ຮຸ່ງເຮືອງ.

Verse 64

वीरभद्रस्ततो दग्धान्दृष्ट्वा दक्षपुरोगमान् । अट्टाट्टहासमकरोत्पूरयंश्च जगत्त्रयम्

ຈາກນັ້ນ ວີຣະພັດທະຣະ, ເມື່ອເຫັນທັກສະ ແລະ ຄົນອື່ນໆ ທີ່ຢູ່ຂ້າງໜ້າກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າ, ກໍໄດ້ຫົວຂວັນຢ່າງກ້ອງກັງວານ, ເຮັດໃຫ້ໂລກທັງສາມເຕັມໄປດ້ວຍສຽງຫົວຂອງລາວ.

Verse 65

वीरश्रिया वृतस्तत्र ततो नन्दनसंभवा । पुष्पवृष्टिरभूद्दिव्या वीरभद्रे गणान्विते

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ວີຣະພັດທະຣະ ຜູ້ທີ່ຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍຄວາມສະຫງ່າງາມຂອງອຳນາດວິລະບຸລຸດ ແລະ ມີພວກຄະນະຂອງພຣະສິວະຕິດຕາມ, ກໍໄດ້ຮັບການບູຊາດ້ວຍການໂປຍດອກໄມ້ຈາກສະຫວັນທີ່ມາຈາກສວນນັນທະນະ.

Verse 66

ववुर्गंधवहाश्शीतास्सुगन्धास्सुखदाः शनैः । देवदुंदुभयो नेदुस्सममेव ततः परम्

ຈາກນັ້ນ, ສາຍລົມທີ່ເຢັນສະບາຍ ແລະ ມີກິ່ນຫອມທີ່ນຳມາຊຶ່ງຄວາມສຸກ ກໍເລີ່ມພັດມາຢ່າງເບົາບາງ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ກອງສະຫວັນກໍດັງຂຶ້ນພ້ອມໆກັນ.

Verse 67

कैलासं स ययौ वीरः कृतकार्य्यस्ततः परम् । विनाशितदृढध्वांतो भानुमानिव सत्वरम्

ຕໍ່ມາ ວິຣະບຸລຸດນັ້ນ ເມື່ອກິດສຳເລັດແລ້ວ ກໍໄປສູ່ໄກລາສາຢ່າງວ່ອງໄວ—ດັ່ງດວງອາທິດອັນສະຫວ່າງໄສ ທີ່ເມື່ອຂຶ້ນແລ້ວ ກໍຂັບໄລ່ຄວາມມືດໜາແນ່ນທີ່ສຸດໄດ້ໃນພິບຕາ.

Verse 68

कृतकार्यं वीरभद्रं दृष्ट्वा संतुष्टमा नसः । शंभुर्वीरगणाध्यक्षं चकार परमेश्वरः

ເມື່ອເຫັນ ວີຣະພັດຣະ ສຳເລັດພາລະກິດແລ້ວ ພຣະສັມພູ—ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ—ກໍເກີດຄວາມພໍໃຈໃນໃຈ ແລະແຕ່ງຕັ້ງເຂົາເປັນຜູ້ນຳແຫ່ງກອງຄະນະວີຣະຄະນະ।