देव-गण-समरः (Devas and Śiva’s Gaṇas Engage in Battle)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । इन्द्रोऽपि प्रहसन् विष्णुमात्मवादरतं तदा । वज्रपाणिस्सुरैस्सार्द्धं योद्धुकामोऽभवत्तदा

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໃນເວລານັ້ນ ອິນທຣະກໍຫົວເຮາະໃສ່ພຣະວິສະນຸ ຜູ້ຫມົກມຸ່ນຢູ່ໃນຄໍາເຫັນແລະການຖົມຖຽງຂອງຕົນ. ວັດຊຣະປານີ ຜູ້ຖືສາຍຟ້າ ພ້ອມກັບເທວະດາທັງຫຼາຍ ກໍເກີດຄວາມປາຖະໜາຈະຮົບພົນ.

Verse 2

तदेन्द्रो गजमारूढो बस्तारूढोऽनलस्तथा । यमो महिषमारूढो निरृतिः प्रेतमेव च

ແລ້ວພຣະອິນທຣາປະທັບຊ້າງ; ພຣະອັກນິກໍປະທັບແບ້ຜູ້. ພຣະຍະມະປະທັບຄວາຍ ແລະ ນິຣຶຕິກໍປະທັບປຣະເຕະດັ່ງສົບ.

Verse 3

पाशी च मकरारूढो मृगारूढो स्सदागतिः । कुबेरः पुष्पकारूढस्संनद्धोभूदतंद्रितः

ວຣຸນະ (Varuṇa) ຜູ້ຖືບ່ວງບາດ (noose) ຂຶ້ນຂີ່ມະກະຣາ (makara); ວາຍຸ (Vāyu) ຜູ້ໄວດັ່ງລົມ ຂຶ້ນຂີ່ກວາງ. ກຸເບຣະ (Kubera) ນັ່ງໃນລົດຟ້າ «ປຸສະປະກະ» (Puṣpaka) ຢືນພ້ອມອາວຸດ ແລະ ຕື່ນຕົວບໍ່ປະມາດແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ.

Verse 4

तथान्ये सुरसंघाश्च यक्षचारणगुह्यकाः । आरुह्य वाहनान्येव स्वानि स्वानि प्रतापिनः

ເຊັ່ນດຽວກັນ ບັນດາຫມູ່ເທວະອື່ນໆ ພ້ອມດ້ວຍຢັກສະ (Yakṣa), ຈາຣະນະ (Cāraṇa) ແລະ ກຸຫຍະກະ (Guhyaka) ຜູ້ມີລິດທັງຫຼາຍ ກໍຂຶ້ນຂີ່ພາຫະນະຂອງຕົນໆ ຕາມສ່ວນຂອງຕົນ.

Verse 5

तेषामुद्योगमालोक्य दक्षश्चासृङ्मुखस्तथा । तदंतिकं समागत्य सकलत्रोऽभ्यभाषत

ເມື່ອເຫັນຄວາມພ້ອມພຽງແລະຄວາມມຸ່ງມັ້ນຂອງພວກເຂົາ ດັກສະ (Dakṣa) ກໍໜ້າແດງດ້ວຍຄວາມກະວົນກະວາຍ. ແລ້ວເຂົາເຂົ້າໄປໃກ້ ແລະ ເວົ້າກັບທຸກຄົນໃນຫມູ່ນັ້ນ.

Verse 6

दक्षौवाच । युष्मद्बलेनैव मया यज्ञः प्रारंभितो महान् । सत्कर्मसिद्धये यूयं प्रमाणास्स्युर्महाप्रभाः

ດັກຊະ ກ່າວວ່າ: «ໂດຍອາໄສແຕ່ພະລັງຂອງພວກທ່ານ ຂ້າໄດ້ເລີ່ມຍັດຍະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້. ເພື່ອໃຫ້ພິທີທຳອັນດີນີ້ສຳເລັດ ຂໍໃຫ້ພວກທ່ານຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງ ຢືນເປັນພະຍານອັນມີອຳນາດ ແລະອະນຸມັດ»។

Verse 7

ब्रह्मोवाच । तच्छ्रुत्वा दक्षवचनं सर्वे देवास्सवासवाः । निर्ययुस्त्वरितं तत्र युद्धं कर्तुं समुद्यताः

ພຣະພຣະມາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງດັກຊະ ບັນດາເທວະທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍອິນທຣະ ກໍອອກໄປຢ່າງຮີບດ່ວນ ມຸ່ງໜ້າໄປທີ່ນັ້ນ ເພື່ອຈະເຂົ້າສູ່ສົງຄາມໃນບ່ອນນັ້ນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 8

अथ देवगणाः सर्वे युयुधुस्ते बलान्विताः । शक्रादयो लोकपाला मोहिताः शिवमायया

ຕໍ່ມາ ບັນດາເທວະຄະນະທັງໝົດຜູ້ມີພະລັງ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ການຮົບ. ພຣະອິນທຣະ ແລະຜູ້ພິທັກໂລກອື່ນໆ ຖືກຫຼອກລວງໂດຍມາຍາຂອງພຣະສິວະ.

Verse 9

देवानां च गणानां च तदासीत्समरो महान् । तीक्ष्णतोमरनाराचैर्युयुधुस्ते परस्परम्

ໃນເວລານັ້ນ ສົງຄາມໃຫຍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ລະຫວ່າງເທວະທັງຫຼາຍ ແລະ ຄະນະຜູ້ຮັບໃຊ້ພຣະສິວະ. ດ້ວຍຫອກຄົມ ແລະ ລູກສອນເຫຼັກ ພວກເຂົາສູ້ກັນຕໍ່ໜ້າກັນ.

Verse 10

नेदुश्शंखाश्च भेर्य्यश्च तस्मिन् रणमहोत्सवे । महादुंदुभयो नेदुः पटहा डिंडिमादयः

ໃນມະໂຫດສົບແຫ່ງສົງຄາມນັ້ນ ສັງຂາ ແລະ ກອງກະທົບສຽງດັງກັງວານ. ກອງສົງຄາມໃຫຍ່ໆກໍຄຳຮ້ອງກຶກກ້ອງ ພ້ອມທັງປະຕະຫາ, ດິນດິມາ ແລະ ເຄື່ອງດົນຕີອື່ນໆ.

Verse 11

तेन शब्देन महता श्लाघ्मानास्तदा सुराः । लोकपालैश्च सहिता जघ्नुस्ताञ्छिवकिंकरान्

ດ້ວຍສຽງກຶກກ້ອງອັນໃຫຍ່ນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍຖືກປຸກໃຈໃຫ້ກ້າຫານ. ພ້ອມກັບລົກກະປາລາ ພວກເຂົາໄດ້ຈົມຕີບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະສິວະນັ້ນ.

Verse 12

इन्द्राद्यैर्लोकपालैश्च गणाश्शंभो पराङ्मुखाः । कृत्ताश्च मुनिशार्दूल भृगोर्मंत्रबलेन च

ໂອ ທ່ານມຸນີຜູ້ດຸດັນດັ່ງເສືອ, ຄະນະຂອງພຣະສຳພູ (ພຣະສິວະ) ຖືກອິນທຣະ ແລະ ຜູ້ພິທັກໂລກອື່ນໆ ຜັກດັນໃຫ້ຖອຍກັບ. ແລະດ້ວຍພະລັງມົນຕຣາຂອງພຣະພຣິກຸ ພວກເຂົາກໍຖືກຟັນຂາດ ແລະ ຖືກທຳລາຍດ້ວຍ.

Verse 13

उच्चाटनं कृतं तेषां भृगुणा यज्वना तदा । यजनार्थं च देवानां तुष्ट्यर्थं दीक्षितस्य च

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະ຤ິສີພຣຶກຸ (Bhṛgu) ໃນຖານະປຸໂຣຫິດຜູ້ປະກອບພິທີ ໄດ້ກະທໍາພິທີຂັບໄລ່ພວກນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ຍັດຍະຂອງເທວະດາດໍາເນີນຕໍ່ໄປ ແລະເພື່ອໃຫ້ຜູ້ປະກອບຍັດຍະຜູ້ໄດ້ຮັບດິກສາ ພໍໃຈ.

Verse 14

पराजितान्स्वकान्दृष्ट्वा वीरभद्रो रुषान्वितः । भूतप्रेतपिशाचांश्च कृत्वा तानेव पृष्ठतः

ເມື່ອເຫັນກອງຂອງຕົນຖືກພ່າຍແພ້ ວີຣະພັດຣະຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ ໄດ້ແປງສັດຕູເຫຼົ່ານັ້ນໃຫ້ເປັນ ພູຕະ ເປຣຕະ ແລະ ປິສາຈາ ໃຫ້ເດີນຕາມຫຼັງເປັນຜູ້ຕິດຕາມຂອງລາວ।

Verse 15

वृषभस्थान् पुरस्कृत्य स्वयं चैव महाबलः । महात्रिशूलमादाय पातयामास निर्जरान्

ລາວໃຫ້ຜູ້ຂີ່ງົວຢູ່ດ້ານໜ້າ ແລະຕົນເອງຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ຍົກຕຣິສູນອັນມະຫາອອກ ແລ້ວຟັນຟາດລົງໃສ່ພວກເທວະອະມະຕະໃຫ້ລົ້ມລົງ।

Verse 16

देवान्यक्षान् साध्यगणान् गुह्यकान् चारणानपि । शूलघातैश्च सर्वे गणा वेगात् प्रजघ्निरे

ຕໍ່ມາ ກະນະທັງປວງຂອງພຣະສິວະ ໄດ້ຟາດຟັນດ້ວຍການຕີຂອງຕຣິສູນ ຢ່າງວ່ອງໄວ ປະຫານເທວະ ຍັກສະ ຝູງສາດຍະ ກຸຫຍະກະ ແລະ ຈາຣະນະ ດ້ວຍ।

Verse 17

केचिद्द्विधा कृताः खड्गैर्मुद्गरैश्च विपोथिताः । अन्यैश्शस्त्रैरपि सुरा गणैर्भिन्नास्तदाऽभवन्

ເທວະບາງພວກຖືກຟັນແຍກເປັນສອງດ້ວຍດາບ ແລະບາງພວກຖືກທຸບບີບດ້ວຍຄ້ອນໜັກ; ຍັງຖືກຕີດ້ວຍອາວຸດອື່ນໆ ຈົນເທວະເຫຼົ່ານັ້ນຖືກກະນະຂອງພຣະສິວະທຳໃຫ້ແຕກພັງໃນຂະນະນັ້ນ।

Verse 18

एवं पराजितास्सर्वे पलायनपरायणाः । परस्परं परित्यज्य गता देवास्त्रिविष्टपम्

ດັ່ງນັ້ນ ເທວະທັງປວງ ຖືກພ່າຍແພ້ ແລະມຸ່ງແຕ່ຈະຫນີ ລະທິ້ງກັນແລະກັນ ແລ້ວກັບໄປສູ່ ຕຣິວິສຕະປະ (ສະຫວັນ)។

Verse 19

केवलं लोकपालास्ते शक्राद्यास्तस्थुरुत्सुकाः । संग्रामे दारुणे तस्मिन् धृत्वा धैर्यं महाबलाः

ມີແຕ່ຜູ້ພິທັກໂລກ—ອິນທຣາ ແລະອື່ນໆ—ຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍໃຈຕື່ນຕົກແຕ່ພ້ອມຮັບ. ໃນສົງຄາມອັນດຸຮ້າຍນັ້ນ ຜູ້ມີພະລັງໃຫຍ່ເຫຼົ່ານັ້ນ ຍຶດຫມັ້ນໃນຄວາມກ້າຫານ ແລະຄວາມໝັ້ນຄົງ।

Verse 20

सर्वे मिलित्वा शक्राद्या देवास्तत्र रणाजिरे । बृहस्पतिं च पप्रच्छुर्विनयावनतास्तदा

ແລ້ວເທວະທັງປວງ ນຳໂດຍ ສັກຣະ (ອິນທຣາ) ໄດ້ມາຊຸມນຸມກັນໃນສະໜາມຮົບນັ້ນ. ພວກເຂົາກົ້ມດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ແລ້ວຖາມ ພຣະບຣິຫັສປະຕິ (ອາຈານ) ວ່າຄວນເຮັດຢ່າງໃດ।

Verse 21

लोकपाला ऊचुः । गुरो बृहस्पते तात महाप्राज्ञ दयानिधे । शीघ्रं वद पृच्छतो नः कुतोऽ स्माकं जयो भवेत्

ພວກລົກກະປາລາກ່າວວ່າ: “ໂອ້ ຄູບາ ບຣິຫັສປະຕິ, ພໍ່ຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ຜູ້ຮູ້ປັນຍາສູງສຸດ, ມະຫາສະໝຸດແຫ່ງເມດຕາ, ຂໍຈົ່ງກ່າວໃຫ້ໄວ—ເມື່ອພວກເຮົາຖາມ—ວ່າດ້ວຍເຫດໃດ ຊັຍຊະນະຈຶ່ງຈະມາແກ່ພວກເຮົາ?”

Verse 22

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तेषां स्मृत्वा शंभुं प्रयत्नवान् । बृहस्पतिरुवाचेदं महेन्द्रं ज्ञानदुर्बलम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພວກເຂົາ ບຣິຫັສປະຕິ ຜູ້ພາກພຽນ ໄດ້ລະລຶກເຖິງ ສັມພູ (ພຣະສິວະ) ແລ້ວກ່າວຄຳແນະນຳນີ້ແກ່ ມະເຫນທຣາ (ອິນທຣາ) ຜູ້ທີ່ປັນຍາພິຈາລະນາອ່ອນລົງ।

Verse 23

बृहस्पतिरुवाच । यदुक्तं विष्णुना पूर्वं तत्सर्वं जातमद्य वै । तदेव विवृणोमीन्द्र सावधानतया शृणु

ພຣະບຣິຫັສປະຕິກ່າວວ່າ: «ສິ່ງໃດທີ່ພຣະວິສນຸເຄີຍກ່າວໄວ້ແຕ່ກ່ອນ ບັດນີ້ລ້ວນເກີດຂຶ້ນຈິງໃນວັນນີ້. ຂ້າຈະອະທິບາຍເລື່ອງນັ້ນໃຫ້ເຈົ້າ, ໂອ ອິນທຣະ—ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈ»។

Verse 24

अस्ति यक्षेश्वरः कश्चित् फलदः सर्वकर्मणाम् । कर्तारं भजते सोपि न स्वकर्त्तुः प्रभुर्हि सः

ມີພຣະເຈົ້າແຫ່ງຍັກສະອົງໜຶ່ງ ຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງກຳທັງປວງ. ແຕ່ແມ່ນແຕ່ພຣະອົງນັ້ນກໍຍັງນະມັດສະການຜູ້ກະທຳສູງສຸດ, ເພາະພຣະອົງບໍ່ແມ່ນຜູ້ເປັນໃຫຍ່ໂດຍອິດສະຫຼະເໜືອການກະທຳຂອງຕົນ.

Verse 25

अमंत्रौषधयस्सर्वे नाभिचारा न लौकिकाः । न कर्माणि न वेदाश्च न मीमांसाद्वयं तथा

ຢາແລະວິທີຮັກສາທັງປວງທີ່ອາໄສມັນຕຣາ ກາຍເປັນບໍ່ມີຜົນ; ທັງຄາຖາອາຖັນ ແລະກົນອຸບາຍໂລກີກໍບໍ່ອາດສຳເລັດ. ບໍ່ແມ່ນພິທີກຳ, ບໍ່ແມ່ນແມ່ນແຕ່ເວດ, ແລະບໍ່ແມ່ນມີມາງສາສອງສາຂາ ທີ່ຈະຊ່ວຍໄດ້ໃນທີ່ນັ້ນ.

Verse 26

अन्यान्यपि च शास्त्राणि नानावेदयुतानि च । ज्ञातुं नेशं संभवंति वदंत्येवं पुरातनाः

ແມ່ນແຕ່ຄຳພີອື່ນໆ ທີ່ປະກອບດ້ວຍເວດຫຼາຍປະການ ແລະຄຳສອນຫຼາກຫຼາຍ ກໍບໍ່ອາດຮູ້ຈັກອີສະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງ. ບັນດາຜູ້ເຖົ້າແກ່ໃນການບູຮານຈຶ່ງກ່າວໄວ້ດັ່ງນີ້.

Verse 27

न स्वज्ञेयो महेशानस्सर्ववेदायुतेन सः । भक्तेरनन्यशरणैर्नान्यथेति महाश्रुतिः

ພຣະມະເຫສານ (ພຣະສິວະ) ບໍ່ອາດຮູ້ແທ້ໄດ້ ແມ່ນແຕ່ຈະຊໍານານວິທະທັງຫຼາຍນັບບໍ່ຖ້ວນ. ພຣະຄໍາພີອັນຍິ່ງຢືນຢັນວ່າ ພຣະອົງບັນລຸໄດ້ແຕ່ໂດຍຜູ້ສັດທາທີ່ພຶ່ງພາພັກຕິແຕ່ຜູ້ດຽວ—ບໍ່ແມ່ນທາງອື່ນ.

Verse 28

शांत्या च परया दृष्ट्या सर्वथा निर्विकारया । तदनुग्रहतो नूनं ज्ञातव्यो हि सदाशिवः

ດ້ວຍຄວາມສະຫງົບສູງສຸດ ແລະທັດສະນະອັນສູງສຸດທີ່ບໍ່ແປປ່ຽນເລີຍ, ໂດຍພຣະອະນຸຄຣາະຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ—ຈຶ່ງຮູ້ຈັກສະດາຊິວະໄດ້ແທ້ຈິງ.

Verse 29

परं तु संवदिष्यामि कार्याकार्य विवक्षितौ । सिध्यंशं च सुरेशान तं शृणु त्वं हिताय वै

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍຕໍ່ໄປ ວ່າສິ່ງໃດຄວນເຮັດ ແລະສິ່ງໃດບໍ່ຄວນເຮັດ ຕາມທີ່ປາດຖະໜາ. ໂອ ຈອມເທວະ, ຈົ່ງຟັງວິທີອັນໄດ້ຜົນ ທີ່ນໍາໄປສູ່ຄວາມສໍາເລັດ—ເພື່ອປະໂຫຍດຂອງເຈົ້າແທ້ໆ.

Verse 30

त्वमिंद्र बालिशो भूत्वा लोकपालैः सदाद्य वै । आगतो दक्ष यज्ञं हि किं करिष्यसि विक्रमम्

ໂອ ອິນທຣະ, ເຈົ້າກາຍເປັນຄົນເດັກນ້ອຍຫຼົງໄຫຼ ແລະມາຮອດວັນນີ້ທີ່ພິທີຍັດຂອງທັກສະ ພ້ອມກັບຜູ້ພິທັກໂລກ. ເຈົ້າຄິດວ່າຈະສະແດງວິລະກຳອັນໃດຢູ່ນີ້?

Verse 31

एते रुद्रसहायाश्च गणाः परमकोपनाः । आगता यज्ञविघ्नार्थं तं करिष्यंत्यसंशयम

ກະນະເຫຼົ່ານີ້ ເປັນຜູ້ຕິດຕາມ ແລະຜູ້ຊ່ວຍຂອງຣຸດຣະ ມີຄວາມໂກດແຄ້ນຢ່າງຫຼາຍ. ພວກເຂົາມາເພື່ອຂັດຂວາງພິທີຍັດ ແລະໂດຍບໍ່ສົງໄສ ພວກເຂົາຈະເຮັດໃຫ້ເກີດການລົບກວນນັ້ນ.

Verse 32

सर्वथा न ह्युपायोत्र केषांचिदपि तत्त्वतः । यज्ञविघ्नविनाशार्थ सत्यं सत्यं ब्रवीम्यहम्

ແທ້ຈິງແລ້ວ ໃນເລື່ອງນີ້ ຕາມແກ່ນສານ ບໍ່ມີວິທີອື່ນໃດເລີຍສໍາລັບໃຜ. ເພື່ອທໍາລາຍອຸປະສັກແຫ່ງຍັດຍະ ຂ້າພະເຈົ້າປະກາດ—ນີ້ແມ່ນສັດຈະ, ສັດຈະແທ້ໆ.

Verse 33

ब्रह्मोवाच । एवं बृहस्पतेर्वाक्यं श्रुत्वा ते हि दिवौकसः । चिंतामापेदिरे सर्वे लोकपालास्सवासवाः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣະບຣິຫັດສະປະຕິ ບັນດາເທວະດາໃນສະຫວັນທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍພຣະອິນທຣາ ແລະຜູ້ພິທັກໂລກ ກໍຖືກຄວາມກັງວົນຄອບງໍາ।

Verse 34

ततोब्रवीद्वीरभद्रो महावीरगणैर्वृतः । इन्द्रादीन् लोकपालांस्तान् स्मृत्वा मनसि शंकरम्

ແລ້ວພຣະວີຣະພັດຣະ ຜູ້ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍຫມູ່ກະນະວີຣະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ກໍໄດ້ກ່າວຂຶ້ນ; ໂດຍລະລຶກພຣະສັງກະຣະໃນໃຈ ແລະກໍນຶກເຖິງພຣະອິນທຣາ ແລະຜູ້ພິທັກໂລກອື່ນໆ ດ້ວຍ।

Verse 35

वीरभद्र उवाच । सर्वे यूयं बालिशत्वादवदानार्थमागताः । अवदानं प्रयच्छामि आगच्छत ममांतिकम्

ພຣະວີຣະພັດຣະກ່າວວ່າ: “ພວກເຈົ້າທັງປວງ ເນື່ອງຈາກຄວາມໂງ່ເຂົາ ຈຶ່ງມາທີ່ນີ້ເພື່ອຂໍຮັບທັນທະ. ຂ້າຈະປະທານທັນທະນັ້ນ—ຈົ່ງເຂົ້າມາໃກ້ຂ້າ!”

Verse 36

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखंडे विष्णुवीरभद्रसम्वादो नाम षट्त्रिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສຣີ ສິວະມະຫາປຸຣານະ» ສຳຫິຕາທີສອງ ຊື່ວ່າ «ຣຸດຣະສຳຫິຕາ» ໃນພາກທີສອງ «ສະຕີຂັນດະ» ບົດທີ 36 ຊື່ «ສົນທະນາລະຫວ່າງ ພຣະວິສນຸ ແລະ ພຣະວີຣະພັດຣະ» ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।

Verse 37

हे सुरासुरसंघाहीहैत यूयं हे विचक्षणाः । अवदानानि दास्यामि आतृप्त्याद्यासतां वराः

ໂອ ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງທັງຫຼາຍ—ຝູງເທວະ ແລະ ອະສູຣະທີ່ມາຊຸມນຸມຢູ່ນີ້—ຈົ່ງຟັງ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເລື່ອງອັນສັກສິດ ອັນປະເສີດ ແລະອິ່ມໃຈ ທີ່ຂັບໄລ່ຄວາມບໍ່ພໍໃຈແລະອື່ນໆ.

Verse 38

ब्रह्मोवाच । एवमुक्त्वा सितैर्बाणैर्जघानाथ रुषान्वितः । निखिलांस्तान् सुरान् सद्यो वीरभद्रो गणाग्रणीः । तैर्बाणैर्निहतास्सर्वे वासवाद्याः सुरेश्वराः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ວີຣະພັດຣະ ຜູ້ນຳສູງສຸດແຫ່ງຄະນະຂອງພຣະສິວະ ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ ແລະຍິງລູກສອນສີຂາວສະຫວ່າງ ຟັນຟາດເທວະທັງຫມົດໃນທັນທີ. ດ້ວຍລູກສອນນັ້ນ ບັນດາເຈົ້າເທວະທັງຫມົດ ເລີ່ມຈາກ ວາສະວະ (ອິນທຣະ) ຖືກສັງຫານ.

Verse 39

पलायनपरा भूत्वा जग्मुस्ते च दिशो दश । गतेषु लोकपालेषु विद्रुतेषु सुरेषु च । यज्ञवाटोपकंठं हि वीरभद्रोगमद्गणैः

ເພາະຖືກຄວາມຢາກຫນີຄອບງຳ ພວກເຂົາຈຶ່ງກະຈາຍຫນີໄປທົ່ວສິບທິດ. ເມື່ອບັນດາຜູ້ພິທັກໂລກໄດ້ຈາກໄປ ແລະເທວະກໍຫນີຕົກໃຈ, ວີຣະພັດຣະ ພ້ອມດ້ວຍຄະນະຂອງລາວ ໄດ້ກ້າວໄປຮອດຂອບເຂດຂອງລານພິທີບູຊາ.

Verse 40

तदा ते ऋषयस्सर्वे सुभीता हि रमेश्वरम् । विज्ञप्तुकामास्सहसा शीघ्रमूचुर्नता भृशम्

ໃນເວລານັ້ນ ບັນດາລິສີທັງປວງ ຢ້ານກົວຢ່າງຫນັກ ໄດ້ກົ້ມກາບຢ່າງລຶກ ແລະເວົ້າຢ່າງຮີບດ່ວນຕໍ່ ຣາເມສະວະຣະ ເພື່ອຈະທູນຄໍາວິນຍາບັດອັນຖ່ອມຕົນຂອງຕົນ।

Verse 41

ऋषय ऊचुः । देवदेव रमानाथ सर्वेश्वर महाप्रभो । रक्ष यज्ञं हि दक्षस्य यज्ञोसि त्वं न संशयः

ລິສີທັງຫຼາຍທູນວ່າ: «ໂອ ພຣະເທວະເທວະ, ໂອ ພຣະນາຖແຫ່ງ ຣາມາ (ລັກສະມີ), ໂອ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ, ໂອ ມະຫາປຣະໂພ—ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງຍັດຍະຂອງ ດັກສະ. ແທ້ຈິງ ພຣະອົງເອງແມ່ນ ຍັດຍະ (ພິທີບູຊາອັນສັກສິດ) ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ»।

Verse 42

यज्ञकर्मा यज्ञरूपो यज्ञांगो यज्ञरक्षकः । रक्ष यज्ञमतो रक्ष त्वत्तोन्यो न हि रक्षकः

ພຣະອົງແມ່ນການກະທຳແຫ່ງຍັດຍະ, ແມ່ນຮູບແຫ່ງຍັດຍະ, ແມ່ນອະວະຂອງຍັດຍະ ແລະເປັນຜູ້ພິທັກຍັດຍະ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງຍັດຍະນີ້—ຂໍປົກປ້ອງ, ເພາະນອກຈາກພຣະອົງ ບໍ່ມີຜູ້ພິທັກອື່ນແທ້ໆ.

Verse 43

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तेषामृषीणां वचनं हरिः । योद्धुकामो भयाद्विष्णुर्वीरभद्रेण तेन वै

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອຮາຣີ (ວິສນຸ) ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ—ຄຳຕັກເຕືອນຂອງລິສີ—ພຣະອົງກໍເກີດໃຈຢາກຮົບ; ແຕ່ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານຕໍ່ວີຣະພັດຣະ ວິສນຸຈຶ່ງປະພຶດຢ່າງລະມັດລະວັງແທ້.

Verse 44

चतुर्भुजस्सुसनद्धो चक्रायुधधरः करैः । महाबलोमरगणैर्यज्ञवाटात्स निर्ययौ

ພຣະອົງມີສີ່ກອນ ສວມເກາະຢ່າງດີ ແລະຖືຈັກຣາເປັນອາວຸດໃນພຣະຫັດ. ຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ອອກຈາກລານຍັດຍະ ໂດຍມີຝູງອະມະຣະຕິດຕາມ.

Verse 45

वीरभद्रः शूलपाणिर्नानागणसमन्वितः । ददर्श विष्णुं संनद्धं योद्धुकामं महाप्रभुम्

ວີຣະພັດຣະ ຖືສູນ (ສູລ) ໃນມື ແລະມີຝູງກະນະຫຼາຍຫມູ່ຕິດຕາມ, ໄດ້ເຫັນພຣະວິສນຸຜູ້ມີອຳນາດຍິ່ງ ສວມອາວຸດພ້ອມ ແລະປາຖະໜາຈະຮົບ.

Verse 46

तं दृष्ट्वा वीरभद्रोभूद्भ्रुकुटीकुटिलाननः । कृतांत इव पापिष्ठं मृगेन्द्र इव वारणम्

ເມື່ອເຫັນເຂົາ ວີຣະພັດຣະກໍຂົມຄິ້ວ ໃບໜ້າບິດເບືອນ. ພຣະອົງພຸ້ນເຂົ້າໃສ່ຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍທີ່ສຸດນັ້ນ ດັ່ງກຣິຕານຕະ (ຄວາມຕາຍ) ເອງ, ແລະດັ່ງສິງໂຕຣາຊ ເຂົ້າຈູ່ໂຈມຊ້າງ.

Verse 47

तथाविधं हरिं दृष्ट्वा वीरभद्रो रिमर्दनः । अवदत्त्वरितः क्रुद्धो गणैर्वीरैस्समावृतः

ເມື່ອເຫັນ ຮະຣິ ຢູ່ໃນສະພາບນັ້ນ ວີຣະພັດຣະ—ຜູ້ບົດຂີ້ສັດຕູ—ກໍເກີດໂກດ ແລະ ອອກຄຳສັ່ງຢ່າງວ່ອງໄວ ກ້າວໜ້າໄປ ໂດຍມີຫມູ່ຄະນະວີຣະຊົນຫ້ອມລ້ອມ.

Verse 48

वीरभद्र उवाच । रेरे हरे महादेव शपथोल्लंघनं त्वया । कथमद्य कृतं चित्ते गर्वः किमभवत्तव

ວີຣະພັດຣະ ກ່າວວ່າ: “ເຮີ ຮະຣາ—ມະຫາເທວະ! ເຈົ້າໄດ້ລ່ວງລະເມີດຄຳສາບານຂອງເຈົ້າ. ວັນນີ້ເຈົ້າກະທຳໄດ້ແນວໃດ? ຄວາມຍະໂສໃດເກີດຂຶ້ນໃນໃຈເຈົ້າ?”

Verse 49

तव श्रीरुद्रशपथोल्लंघने शक्तिरस्ति किम् । को वा त्वमसिको वा ते रक्ष कोस्ति जगत्त्रये

ເຈົ້າມີພະລັງອຳນາດແທ້ໆ ເພື່ອລ່ວງລະເມີດຄຳສາບານອັນສັກສິດ ທີ່ໄດ້ສາບານໄວ້ແດ່ ພຣະຣຸທຣະຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງ ຫຼື? ເຈົ້າແມ່ນໃຜແທ້—ແລະໃຜແມ່ນຜູ້ຄຸ້ມຄອງເຈົ້າ ໃນສາມໂລກນີ້?

Verse 50

अत्र त्वमागतः कस्माद्वयं तन्नैव विद्महे । दक्षस्य यज्ञपातात्त्वं कथं जातोसि तद्वद

ເຈົ້າມາທີ່ນີ້ເພາະຫຍັງ? ພວກເຮົາແທ້ໆບໍ່ຮູ້ເຫດຜົນ. ແລະເຈົ້າເກີດຂຶ້ນແນວໃດຈາກຄວາມພິນາດຂອງຍັດຍະຂອງດັກຊະ? ຈົ່ງບອກພວກເຮົາເຖີດ.

Verse 51

दाक्षायण्याकृतं यच्च तन्न दृष्टं किमु त्वया । प्रोक्तं यच्च दधीचेन श्रुतं तन्न किमु त्वया

ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເຫັນສິ່ງທີ່ບຸດສາວຂອງດັກຊະ (ສະຕີ) ໄດ້ເຮັດດອກບໍ? ແລະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຍິນຄໍາທີ່຤ິສີ ດະທີຈິ ໄດ້ກ່າວບໍ?

Verse 52

त्वञ्चापि दक्षयज्ञेस्मिन्नवदानार्थमागतः । अवदानं प्रयच्छामि तव चापि महाभुज

“ທ່ານກໍໄດ້ມາຮ່ວມການບູຊາຂອງທັກສະນີ້ ເພື່ອຮັບເອົາສ່ວນແບ່ງການບູຊາຂອງທ່ານ. ໂອ້ ຜູ້ມີແຂນອັນຊົງພະລັງ, ເຮົາຈະມອບສ່ວນແບ່ງຂອງການບູຊາໃຫ້ແກ່ທ່ານເຊັ່ນກັນ.”

Verse 53

वक्षो विदारयिष्यामि त्रिशूलेन हरे तव । कस्तवास्ति समायातो रक्षकोद्य ममांतिकम्

“ໂອ້ ຫະລິ, ເຮົາຈະຈີກເອິກຂອງເຈົ້າດ້ວຍຕີສູນຂອງເຮົາ. ໃຜໃນພວກຂອງເຈົ້າທີ່ມາໃນມື້ນີ້ເພື່ອເປັນຜູ້ປົກປ້ອງ, ຢືນຢູ່ໃກ້ເຮົາ?”

Verse 54

पातयिष्यामि भूपृष्ठे ज्वालयिष्यामि वह्निना । दग्धं भवंतमधुना पेषयिष्यामि सत्वरम्

“ເຮົາຈະຂວ້າມເຈົ້າລົງສູ່ພື້ນດິນ; ເຮົາຈະຈູດເຈົ້າດ້ວຍໄຟ. ແລະ ເມື່ອເຈົ້າຖືກເຜົາໄໝ້ແລ້ວ, ເຮົາຈະບົດຂຍີ້ເຈົ້າໃນທັນທີໂດຍບໍ່ຊັກຊ້າ.”

Verse 55

रेरे हरे दुराचार महेश विमुखाधम । श्रीमहारुद्रमाहात्म्यं किन्न जानासि पावनम्

ເຮີ ຮະຣີ ຜູ້ຈິດຊົ່ວ! ໂອ ຜູ້ຕໍ່າຕ້ອຍຜູ້ຫັນຫນ້າຈາກ ມະເຫສະ—ເຈົ້າບໍ່ຮູ້ບໍ່ວ່າ ມະຫິມາແລະກຽດສະຫງ່າອັນຊໍາລະໃຈ ຂອງ «ມະຫາຣຸດຣະ» ອັນສັກສິດ?

Verse 56

तथापि त्वं महाबाहो योद्धुकामोग्रतः स्थितः । नेष्यामि पुनरावृत्तिं यदि तिष्ठेस्त्वमात्मना

ແມ່ນແທ້ກໍຕາມ ໂອ ຜູ້ແຂນແຮງ—ເພາະເຈົ້າຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້ອຍດ້ວຍໃຈຢາກຮົບ—ຖ້າເຈົ້າຢືນຢູ່ນີ້ດ້ວຍຈິດຕັ້ງໃຈຂອງເຈົ້າເອງ ຂ້ອຍຈະບໍ່ຍອມໃຫ້ເຈົ້າຫັນກັບອີກເລີຍ.

Verse 57

ब्रह्मोवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा वीरभद्रस्य बुद्धिमान् । उवाच विहसन् प्रीत्या विष्णुस्त्र सुरेश्वरः

ພຣະພຣະຫມາເວົ້າວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນຂອງວີຣະພັດຣະ, ພຣະວິສະນຸຜູ້ມີປັນຍາ—ຜູ້ເປັນຈອມເທວະ—ໄດ້ກ່າວດ້ວຍຮອຍຍິ້ມ ແລະຄວາມປິຕິເມດຕາ.

Verse 58

विष्णुरुवाच । शृणु त्वं वीरभद्राद्य प्रवक्ष्यामि त्वदग्रतः । न रुद्रविमुखं मां त्वं वद शंकरसेवकम्

ພຣະວິສະນຸເວົ້າວ່າ: “ຈົ່ງຟັງ, ໂອ ວີຣະພັດຣະ ແລະຜູ້ອື່ນໆ; ຂ້ອຍຈະກ່າວຕໍ່ໜ້າພວກເຈົ້າ. ຢ່າເອີ້ນຂ້ອຍວ່າຜູ້ຫັນໜີຈາກຣຸດຣະ; ຈົ່ງຮູ້ວ່າຂ້ອຍແມ່ນຜູ້ຮັບໃຊ້ຜູ້ອຸທິດຕົນແດ່ພຣະສັງກະຣະ.”

Verse 59

अनेन प्रार्थितः पूर्वं यज्ञार्थं च पुनः पुनः । दक्षेणाविदितार्थेन कर्मनिष्ठेन मौढ्यतः

ໃນອະດີດ ດັກສະ ຜູ້ບໍ່ຮູ້ນັຍທີ່ແທ້ ແລະຍຶດຕິດພິທີກຳ ໄດ້ອ້ອນວອນພຣະສິວະ ຊ້ຳໆ ເພື່ອຍັດຍະ।

Verse 60

अहं भक्तपराधीनस्तथा सोपि महेश्वरः । दक्षो भक्तो हि मे तात तस्मादत्रागतो मखे

«ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ໃນອຳນາດແຫ່ງຜູ້ພັກດີ; ພຣະມະເຫສະວະຣະກໍເຊັ່ນດຽວກັນ. ດັກສະເປັນຜູ້ພັກດີຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ລູກເອີຍ; ເພາະສະນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມາຍັງຍັດຍະນີ້»។

Verse 61

शृणु प्रतिज्ञां मे वीर रुद्रकोपसमुद्भव । रुद्रतेजस्स्वरूपो हि सुप्रतापालयंप्रभो

ໂອ ວີຣະຊົນ ຜູ້ເກີດຈາກຄວາມໂກດຂອງຣຸດຣະ, ຈົ່ງຟັງສັດຈະປະຕິຍານຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ເຈົ້າແທ້ໆແມ່ນຮູບແຫ່ງເຕຊະໄຟຂອງຣຸດຣະ, ເປັນອົງຜູ້ເປັນໃຫຍ່ຜູ້ມີອຳນາດກ້າແຂງ.

Verse 62

अहं निवारयामि त्वां त्वं च मां विनिवारय । तद्भविष्यति यद्भावि करिष्येऽहं पराक्रमम्

«ຂ້ອຍຈະຫ້າມເຈົ້າ ແລະເຈົ້າກໍຈະຫ້າມຂ້ອຍເຊັ່ນກັນ. ສິ່ງໃດທີ່ຖືກກໍານົດໄວ້ ຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ; ແຕ່ຂ້ອຍຈະກະທໍາຄວາມພະຍາຍາມອັນກ້າຫານຂອງຂ້ອຍ»។

Verse 63

ब्रह्मोवाच । इत्युक्तवति गोविन्दे प्रहस्य स महाभुजः । अवदत्सुप्रसन्नोस्मि त्वां ज्ञात्वास्मत्प्रभोः प्रियम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໂກວິນດາເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີແຂນແຂງກໍຫົວເຮາະແລະຕອບວ່າ «ຂ້າພະເຈົ້າປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ເພາະຮູ້ວ່າເຈົ້າເປັນຜູ້ທີ່ພຣະອົງຂອງເຮົາ (ພຣະສິວະ) ຮັກພໍໃຈ»។

Verse 64

ततो विहस्य सुप्रीतो वीरभद्रो गणाग्रणीः । प्रश्रयावनतोवादीद्विष्णुं देवं हि तत्त्वतः

ຕໍ່ມາ ວີຣະພັດຣະ ຜູ້ນຳສູງສຸດແຫ່ງຄະນະ ຫົວເຮາະດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະກ້ອມຕົວດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ ເວົ້າກັບພຣະວິສນຸ ຕາມຄວາມຈິງແຫ່ງເລື່ອງນັ້ນ।

Verse 65

वीरभद्र उवाच । तव भावपरीक्षार्थमित्युक्तं मे महाप्रभो । इदानीं तत्त्वतो वच्मि शृणु त्वं सावधानतः

ວີຣະພັດຣະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະອົງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ຂ້າພະເຈົ້າເວົ້າດັ່ງນັ້ນເພື່ອທົດສອບໃຈແທ້ຂອງເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ. ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະເວົ້າຄວາມຈິງຕາມທີ່ເປັນ—ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງ»។

Verse 66

यथा शिवस्तथा त्वं हि यथा त्वं च तथा शिवः । इति वेदा वर्णयंति शिवशासनतो हरे

«ດັ່ງທີ່ພຣະສິວະເປັນ ເຈົ້າກໍເປັນດັ່ງນັ້ນ; ແລະດັ່ງທີ່ເຈົ້າເປັນ ພຣະສິວະກໍເປັນດັ່ງນັ້ນ»। ວິດາທັງຫຼາຍປະກາດດັ່ງນີ້—ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະສິວະ, ໂອ ຮະຣິ—ເພື່ອຊີ້ແຈງເອກະພາບແຫ່ງພຣະອົງສູງສຸດ।

Verse 67

शिवाज्ञया वयं सर्वे सेवकाः शंकरस्य वै । तथापि च रमानाथ प्रवादोचितमादरात्

ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະສິວະ ພວກເຮົາທັງໝົດແມ່ນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະສັງກະຣະແທ້. ແຕ່ກໍດີ ໂອ ພຣະອົງແຫ່ງພຣະລັກສະມີ ເພາະເຄົາລົບຕໍ່ຖ້ອຍຄຳທີ່ຄວນເວົ້າໃນທີ່ສາທາລະນະ ພວກເຮົາຈຶ່ງເວົ້າແບບນີ້.

Verse 68

ब्रह्मोवाच । तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य वीरभद्रस्य सोऽच्युतः । प्रहस्य चेदं प्रोवाच वीरभद्रमिदं वचः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະອະຈຸຕະ (ວິສນຸ) ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງວີຣະພັດຣະ ພຣະອົງກໍຍິ້ມ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ແກ່ວີຣະພັດຣະ.

Verse 69

विष्णुरुवाच । युद्धं कुरु महावीर मया सार्द्धमशंकितः । तवास्त्रैः पूर्यमाणोहं गमिष्यामि स्वमाश्रमम्

ວິສນຸກ່າວວ່າ: «ໂອ ວີຣະບຸລຸດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຈົ່ງຮົບກັບຂ້ອຍໂດຍບໍ່ຕ້ອງຫວາດຫວັນ. ແມ່ນແຕ່ຂ້ອຍຖືກອາວຸດຂອງເຈົ້າກົດດັນຫຼາຍ ຂ້ອຍກໍຈະຖອນຕົວ ແລະກັບໄປອາສຣົມຂອງຂ້ອຍ».

Verse 70

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा हि विरम्यासौ सन्नद्धोभूद्रणाय च । स्वगणैर्वीरभद्रोपि सन्नद्धोथ महाबलः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວຢ່າງນັ້ນແລ້ວ ພຣະອົງກໍຢຸດພັກຊົ່ວຄາວ ແລ້ວຈຶ່ງສວມອາວຸດພ້ອມສຳລັບສົງຄາມ. ວີຣະພັດຣະຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍ ກໍສວມອາວຸດພ້ອມກັບຫມູ່ກອງຂອງຕົນເຊັ່ນກັນ.