दक्षस्य विष्णुं प्रति शरणागतिḥ — Dakṣa’s Appeal to Viṣṇu and the Teaching on Disrespect to Śiva

Verse 1

दक्ष उवाच । देवदेव हरे विष्णो दीनबंधो कृपानिधे । मम रक्षा विधातव्या भवता साध्वरस्य च

ທັກສະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເທວະເທວ, ໂອ ຮະຣິ, ໂອ ພຣະວິດສະນຸ, ເພື່ອນຂອງຜູ້ທຸກຍາກ, ຄັງແຫ່ງຄວາມເມດຕາ! ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຜູ້ຊອບທຳ (ຜູ້ບູຊາ) ຜູ້ນີ້ດ້ວຍ»।

Verse 2

रक्षकस्त्वं मखस्यैव मखकर्मा मखात्मकः । कृपा विधेया यज्ञस्य भंगो भवतु न प्रभो

ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນຜູ້ປົກປ້ອງພິທີຍັດນີ້; ພຣະອົງແມ່ນທັງການກະທຳຂອງມັນ ແລະແກ່ນແທ້ພາຍໃນຂອງມັນ. ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂໍພຣະອົງເມດຕາ—ຂໍໃຫ້ຍັດນີ້ຢ່າໄດ້ພັງທະລາຍ.

Verse 3

ब्रह्मोवाच । इत्थं बहुविधां दक्षः कृत्वा विज्ञप्तिमादरात् । पपात पादयोस्तस्य भयव्याकुलमानसः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ດັກສະໄດ້ອ້ອນວອນຫຼາຍປະການດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ; ໃຈຖືກຄວາມຢ້ານກົວສັ່ນສະເທືອນ ແລະລົ້ມກົດຢູ່ທີ່ພຣະບາດຂອງພຣະອົງນັ້ນ។

Verse 4

उत्थाप्य तं ततो विष्णुर्दक्षं विक्लिन्नमानसम् । श्रुत्वा च तस्य तद्वाक्यं कुमतेरस्मरच्छिवम्

ແລ້ວພຣະວິສນຸໄດ້ຊ່ວຍພະຍຸງດັກສະຂຶ້ນ ຜູ້ທີ່ໃຈຫວັ່ນໄຫວແລະຫມົດກຳລັງ. ເມື່ອຟັງຖ້ອຍຄຳນັ້ນອັນເກີດຈາກຄວາມເຂົ້າໃຈຜິດຂອງດັກສະ ພຣະວິສນຸຈຶ່ງລະລຶກເຖິງພຣະສິວະ.

Verse 5

स्मृत्वा शिवं महेशानं स्वप्रभुं परमेश्वरम् । अवदच्छिवतत्त्वज्ञो दक्षं सबोधयन्हरिः

ເມື່ອລະລຶກເຖິງພຣະສິວະ ມະເຫສານະ ຜູ້ເປັນນາຍຂອງພຣະອົງເອງ ແລະເປັນອີສະວະຣະສູງສຸດ, ພຣະຫຣິ (ວິສນຸ) ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງຕັດຕະວະຂອງພຣະສິວະ ໄດ້ກ່າວກັບດັກສະ ເພື່ອຊີ້ນຳແລະປຸກໃຫ້ເຂົ້າໃຈ.

Verse 6

हरिरुवाच । शृणु दक्ष प्रवक्ष्यामि तत्त्वतः शृणु मे वचः । सर्वथा ते हितकरं महामंत्रसुखप्रदम्

ພຣະຫຣິ (ວິສນຸ) ກ່າວວ່າ: «ຟັງເຖີດ ດັກສະ; ຂ້າຈະກ່າວຄວາມຈິງຕາມຕັດຕະວະ—ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້າ. ມັນເປັນປະໂຫຍດແກ່ເຈົ້າທຸກປະການ ແລະປະທານຄວາມສຸກອັນເກີດຈາກມະຫາມັນຕຣະ»

Verse 7

अवज्ञा हि कृता दक्ष त्वया तत्त्वमजानता । सकलाधीश्वरस्यैव शंकरस्य परात्मनः

ໂອ ດັກສະ, ເພາະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ຕັດຕະວະ ເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ກະທຳການດູໝິ່ນແທ້ໆ ຕໍ່ພຣະສັງກະຣະ, ພຣະອາດຕະມາສູງສຸດ, ຜູ້ເປັນອົງອະທິປະໄຕແຫ່ງສັບພະສັດທັງປວງ.

Verse 8

ईश्वरावज्ञया सर्वं कार्यं भवति सर्वथा । विफलं केवलं नैव विपत्तिश्च पदेपदे

ເມື່ອດູໝິ່ນພຣະອີສະວະຣະ (Īśvara) ການງານທຸກຢ່າງຈະກາຍເປັນໄຮ້ຜົນທຸກປະການ; ບໍ່ໃຫ້ຜົນແທ້ ແລະ ຄວາມວິບັດເກີດຂຶ້ນທຸກກ້າວ.

Verse 9

अपूज्या यत्र पूज्यंते पूजनीयो न पूज्यते । त्रीणि तत्र भविष्यंति दारिद्र्यं मरणं भयम्

ບ່ອນໃດທີ່ຜູ້ບໍ່ຄວນເຄົາລົບກັບຖືກຍົກຍ້ອງ ແລະ ຜູ້ຄວນບູຊາກັບບໍ່ຖືກບູຊາ, ທີ່ນັ້ນຈະເກີດຜົນສາມປະການແນ່ນອນ: ຄວາມທຸກຍາກ, ຄວາມຕາຍ, ແລະ ຄວາມຢ້ານກົວ.

Verse 10

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन माननीयो वृषध्वजः । अमानितान्महेशाच्च महद्भयमुपस्थितम्

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທຸກປະການ ຄວນໃຫ້ກຽດບູຊາພຣະວຣິສະທະວະຈະ (Vṛṣadhvaja) ຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ—ພຣະມະຫາເທວ—ໃຫ້ສົມຄວນ. ເມື່ອມະເຫສະ (Maheśa) ຖືກດູໝິ່ນ, ຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ (ວິບັດ) ຈະມາຮອດຜູ້ນັ້ນແນ່ນອນ.

Verse 11

अद्यापि न वयं सर्वे प्रभवः प्रभवामहे । भवतो दुर्नयेनैव मया सत्यमुदीर्य्यते

ແມ່ນແຕ່ດຽວນີ້ ພວກເຮົາທັງຫມົດກໍບໍ່ມີໃຜສາມາດອ້າງອຳນາດເອກະລາດ ຫຼືຄວາມເປັນເຈົ້າໄດ້ແທ້. ເນື່ອງຈາກການປະພຶດຜິດຂອງເຈົ້າ ຂ້ອຍຈຶ່ງຈຳເປັນຕ້ອງເວົ້າຄວາມຈິງນີ້ຢ່າງຊັດເຈນ.

Verse 12

ब्रह्मोवाच । विष्णोस्तद्वचनं श्रुत्वा दक्षश्चिंतापरोऽभवत् । विवर्णवदनो भूत्वा तूष्णीमासीद्भुवि स्थितः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະວິສນຸ ດັກສະກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມກັງວົນຢ່າງໜັກ. ໃບໜ້າຂອງເຂົາຈືດຈາງ ແລະຢືນຢູ່ເທິງພື້ນດິນ ນິ່ງງຽບຢູ່.

Verse 13

एतस्मिन्नंतरे वीरभद्रः सैन्यसमन्वितः । अगच्छदध्वरं रुद्रप्रेरितो गणनायकः

ໃນຂະນະນັ້ນ ວີຣະພັດຣະ ຜູ້ນຳແຫ່ງພວກຄະນະ ພ້ອມດ້ວຍກອງທັບ ໄດ້ອອກເດີນທາງໄປສູ່ພິທີບູຊາຍັດ ໂດຍຖືກກະຕຸ້ນດ້ວຍພຣະບັນຊາຂອງຣຸດຣະ.

Verse 14

पृष्ठे केचित्समायाता गगने केचिदागताः । दिशश्च विदिशः सर्वे समावृत्य तथापरे

ບາງພວກມາຈາກດ້ານຫຼັງ ແລະບາງພວກມາທາງຟ້າ; ອື່ນໆອີກປົກຄຸມທິດທັງໝົດ ແລະທິດຍ່ອຍ ແລ້ວລ້ອມຮອບທຸກດ້ານ.

Verse 15

शर्वाज्ञया गणाः शूरा निर्भया रुद्रविक्रमाः । असंख्याः सिंहनादान्वै कुर्वंतो वीरसत्तमाः

ດ້ວຍພຣະບັນຊາຂອງ ຊະຣະວະ ພວກຄະນະຜູ້ກ້າຫານ ບໍ່ຫວາດກົວ ແລະມີລິດເດດດັ່ງຣຸດຣະ ໄດ້ກ້າວໜ້າມາຢ່າງນັບບໍ່ຖ້ວນ ພ້ອມກັບຮ້ອງຄຳຮາມດັ່ງສິງໂຕ ເຊັ່ນວີຣະຊັ້ນຍອດ.

Verse 16

तेन नादेन महता नादितं भुवनत्रयम् । रजसा चावृतं व्योम तमसा चावृता दिशः

ດ້ວຍສຽງນາດະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ໂລກທັງສາມໄດ້ກ້ອງກັງວານ. ຟ້າຖືກປົກຄຸມດ້ວຍ ຣາຈັສ (ຄວາມກະວົນກະວາຍ) ແລະ ທິດທັງປວງຖືກຫຸ້ມດ້ວຍ ຕະມັສ (ຄວາມມືດ ແລະ ຄວາມເຉື່ອຍຊາ)។

Verse 17

सप्तद्वीपान्विता पृथ्वी चचालाति भयाकुला । सशैलकानना तत्र चुक्षुभुस्सकलाब्धयः

ແລ້ວໂລກດິນ—ພ້ອມດ້ວຍທະວີບທັງເຈັດ—ໄດ້ສັ່ນໄຫວດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວຢ່າງຫນັກ. ແລະທີ່ນັ້ນ ພ້ອມທັງພູເຂົາແລະປ່າໄມ້ ມະຫາສະໝຸດທັງປວງກໍ່ຄື້ນຄືນ ແລະກວນກະວາຍ.

Verse 18

एवंभूतं च तत्सैन्यं लोकक्षयकरं महत् । दृष्ट्वा च विस्मितास्सर्वे बभूवुरमरादयः

ເມື່ອເຫັນກອງທັບອັນໃຫຍ່ຫຼວງນັ້ນ—ນ່າຢ້ານກົວຈົນອາດນໍາໄປສູ່ການພິນາດຂອງໂລກ—ພຣະເທວະທັງຫຼາຍ ແລະ ບັນດາສັດສະຫວັນອື່ນໆ ລ້ວນຕົກຕະລຶງອັດສະຈັນ.

Verse 19

सैन्योद्योगमथालोक्य दक्षश्चासृङ्मुखाकुलः । दंडवत्पतितो विष्णुं सकलत्रोऽभ्यभाषत

ເມື່ອເຫັນການຕຽມກອງທັບ ດັກສະກໍຕົກໃຈວຸ້ນວາຍ ປາກຖືກລົບກວນແລະເປື້ອນເລືອດ. ລາວກັບພັນລະຍາກໍກົ້ມກາຍລົງດິນແບບດັນດະວັດ ແລ້ວກ່າວທູນພຣະວິດສະນຸ।

Verse 20

दक्ष उवाच । भवद्बलेनैव मया यज्ञः प्रारंभितो महान् । सत्कर्मसिद्धये विष्णो प्रमाणं त्वं महाप्रभो

ດັກສະກ່າວວ່າ: «ດ້ວຍພະລັງຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຍັດຍາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້. ໂອ ພຣະວິດສະນຸ, ໂອ ມະຫາພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ເພື່ອໃຫ້ພິທີກຳອັນດີນີ້ສຳເລັດ ພຣະອົງແມ່ນຫຼັກຖານອະນຸມັດ ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງອັນແນ່ນອນ»។

Verse 21

विष्णो त्वं कर्मणां साक्षी यज्ञानां प्रतिपालकः । धर्मस्य वेदगर्भस्य ब्रह्मणस्त्वं महाप्रभो

ໂອ ພຣະວິດສະນຸ, ພຣະອົງແມ່ນພະຍານແຫ່ງກຳທັງປວງ ແລະເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງຍັດຍາທັງຫຼາຍ. ພຣະອົງແມ່ນມະຫາພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ທຳນຸບຳລຸງທຳມະອັນມີເວດາເປັນຄັນທະ, ແລະຍັງເປັນຜູ້ຄ້ຳຈຸນພຣະພຣະຫມາອີກດ້ວຍ.

Verse 22

तस्माद्रक्षा विधातव्या यज्ञस्यास्य मम प्रभो । त्वदन्यः यस्समर्थोस्ति यतस्त्वं सकलप्रभुः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຂໍໃຫ້ຈັດການຄຸ້ມຄອງປົກປ້ອງຍັດຍານີ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ເພາະນອກຈາກພຣະອົງ ຜູ້ໃດຈະສາມາດໄດ້? ເນື່ອງຈາກພຣະອົງແມ່ນຈອມເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ.

Verse 23

ब्रह्मोवाच । दक्षस्य वचनं श्रुत्वा विष्णुर्दीनतरं तदा । अवोचद्बोधयंस्तं वै शिवतत्त्वपराङ्मुखम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ເມື່ອພຣະວິສນຸໄດ້ຍິນຄຳຂອງທັກສະ ກໍເກີດຄວາມເສົ້າໜັກຂຶ້ນ ແລະໄດ້ກ່າວເພື່ອຊີ້ແນະທັກສະ ຜູ້ຫັນຫນ້າອອກຈາກຕັດຕະວະແຫ່ງພຣະສິວະ»।

Verse 24

विष्णुरुवाच । मया रक्षा विधातव्या तव यज्ञस्य दक्ष वै । ख्यातो मम पणः सत्यो धर्मस्य परिपालनम्

ພຣະວິສນຸກ່າວວ່າ: «ໂອ ທັກສະ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະຕ້ອງປົກປ້ອງຍັດຍາຂອງເຈົ້າແນ່ນອນ; ເພາະຄຳປະຕິຍານອັນໂດງດັງ ແລະສັດຈິງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຄືການພິທັກຮັກສາທັມມະ»។

Verse 25

तत्सत्यं तु त्वयोक्तं हि किं तत्तस्य व्यतिक्रमः । शृणु त्वं वच्म्यहं दक्ष क्रूरबुद्धिं त्यजाऽधुना

ສິ່ງທີ່ເຈົ້າເວົ້ານັ້ນ ແທ້ຈິງ—ເປັນຫຍັງຈຶ່ງຈະລ່ວງລະເມີດມັນ? ຟັງເຖີດ ໂອ ດັກຊະ, ຂ້ອຍຈະກ່າວ: ຈົ່ງລະທິ້ງຈິດໃຈອັນໂຫດຮ້າຍນີ້ໃນບັດນີ້.

Verse 26

नैमिषे निमिषक्षेत्रे यज्जातं वृत्तमद्भुतम् । तत्किं न स्मर्यते दक्ष विस्मृतं किं कुबुद्धिना

ໃນໄນມິສະ ໃນດິນແດນສັກສິດ ນິມິຊະ-ເຂດ ມີເຫດການອັນອັດສະຈັນໃດເກີດຂຶ້ນ—ເປັນຫຍັງຈຶ່ງບໍ່ລະລຶກ, ໂອ ດັກຊະ? ຖືກລືມເພາະຄວາມເຂົ້າໃຈຜິດບໍ?

Verse 27

रुद्रकोपाच्च को ह्यत्र समर्थो रक्षणे तव । न यस्याभिमतं दक्ष यस्त्वां रक्षति दुर्मतिः

ເມື່ອພຣະຣຸດຣະພິໂລດ ໃຜໃນທີ່ນີ້ຈະມີກຳລັງປົກປ້ອງເຈົ້າໄດ້ແທ້? ໂອ ດັກຊະ—ເພາະເຈົ້າໄດ້ກະທຳຂັດຕໍ່ພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ—ຜູ້ປົກປ້ອງຜູ້ຕັດສິນຜິດຄົນໃດຈະຊ່ວຍເຈົ້າໄດ້?

Verse 28

किं कर्म किमकर्मेति तत्र पश्यसि दुर्मते । समर्थं केवलं कर्म न भविष्यति सर्वदा

“ອັນໃດແມ່ນກຳ, ອັນໃດແມ່ນອະກຳ” — ເຈົ້າເບິ່ງຜິດແລ້ວ ໂອ ຜູ້ຫຼົງຜິດ. ກຳລ້ວນໆ ບໍ່ອາດມີພະລັງນຳໄປສູ່ຄຸນສູງສຸດໄດ້ທຸກເວລາ.

Verse 29

स्वकर्मविद्धि तद्येन समर्थत्वेन जायते । न त्वन्यः कर्मणो दाता शं भवेदीश्वरं विना

ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ກຳຂອງຕົນເອງນັ້ນ ເປັນສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມສາມາດ ແລະ ຄວາມເໝາະສົມ. ແຕ່ຜູ້ໃດກໍບໍ່ແມ່ນຜູ້ໃຫ້ຜົນແຫ່ງກຳຢ່າງແທ້ ນອກຈາກ ພຣະສຳພູ (Śaṃbhū) ອົງອິດສະວະຣະ.

Verse 30

ईश्वरस्य च यो भक्त्या शांतस्तद्गतमानसः । कर्मणो हि फलं तस्य प्रयच्छति तदा शिवः

ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ອົງອິດສະວະຣະ ກາຍເປັນຜູ້ສະງົບ ແລະ ໃຈຕັ້ງຢູ່ໃນພຣະອົງ—ໃນເວລານັ້ນ ພຣະສິວະ (Śiva) ຈຶ່ງປະທານຜົນແທ້ແຫ່ງກຳໃຫ້ແກ່ຜູ້ນັ້ນ.

Verse 31

केवलं ज्ञानमाश्रित्य निरीश्वरपरा नराः । निरयं ते च गच्छंति कल्पकोटिशतानि च

ອາໄສແຕ່ຄວາມຮູ້ລ້ວນໆອັນແຫ້ງແລ້ງ ຜູ້ຄົນທີ່ຍຶດຖືຄຳສອນວ່າ “ບໍ່ມີອົງອິດສະວະຣະ” ນັ້ນ ໄປສູ່ນະຣົກແທ້ ແລະ ຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນຮ້ອຍໂກດິກັລປະ.

Verse 32

पुनः कर्ममयैः पाशैर्वद्धा जन्मनि जन्मनि । निरयेषु प्रपच्यंते केवलं कर्मरूपिणः

ຖືກມັດຊ້ຳໆ—ເກີດແລ້ວເກີດອີກ—ດ້ວຍບ່ວງບາດທີ່ເຮັດຈາກກຳ; ຜູ້ທີ່ມີແຕ່ຮູບແບບແຫ່ງການກະທຳ (ຍຶດກຳເປັນຕົນ) ຖືກເຜົາຜານໃນແດນນະຣົກ.

Verse 33

अयं रुद्रगणाधीशो वीरभद्रोऽरि मर्दनः । रुद्रकोपाग्निसंभूतः समायातोध्वरांगणे

«ນີ້ແມ່ນ ວີຣະພັດຣະ ຈອມນາຍແຫ່ງຄະນະຂອງພຣະຣຸດຣະ ຜູ້ບົດຂີ້ສັດຕູ. ເກີດຈາກໄຟແຫ່ງພຣະພິໂຣດຂອງພຣະຣຸດຣະ ບັດນີ້ມາຮອດລານພິທີບູຊາແລ້ວ»

Verse 34

अयमस्मद्विनाशार्थमागतोस्ति न संशयः । अशक्यमस्य नास्त्येव किमप्यस्तु तु वस्तुतः

ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ລາວມານີ້ເພື່ອນຳຄວາມພິນາດມາໃຫ້ພວກເຮົາ. ສຳລັບລາວ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ເຮັດບໍ່ໄດ້; ແທ້ຈິງ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ລາວບໍ່ອາດສຳເລັດໄດ້ໃນຄວາມເປັນຈິງ.

Verse 35

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखंडे सत्युपाख्याने विष्णुवाक्यवर्णनं नाम पंचत्रिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສຣີ ສິວະ ມະຫາປຸຣານະ» ພາກທີສອງ ຊື່ວ່າ «ຣຸດຣະສັມຫິຕາ» ໃນພາກຍ່ອຍທີສອງ «ສະຕີຂັນດະ» ໃນນິທານຂອງສະຕີ—ບົດທີ 35 ຊື່ «ການພັນລະນາພຣະວາຈາຂອງວິສະນຸ» ຈຶ່ງສິ້ນສຸດລົງ.

Verse 36

श्रीमहादेवशपथं समुल्लंघ्य भ्रमान्मया । यतः स्थितं ततः प्राप्यं मया दुःखं त्वया सह

ເນື່ອງຈາກຄວາມຫຼົງຜິດ ຂ້ອຍໄດ້ລ່ວງລະເມີດຄຳສາບານອັນສັກສິດ ໃນນາມ «ສຣີ ມະຫາເທວະ». ຈາກບ່ອນທີ່ເຈົ້າເຄີຍຢູ່ ເມື່ອຂ້ອຍໄປຮອດສະພາບນັ້ນ ຂ້ອຍກໍໄດ້ພົບຄວາມໂສກ—ພ້ອມກັບເຈົ້າ.

Verse 37

शक्तिर्मम तु नास्त्येव दक्षाद्यैतन्निवारणे । शपथोल्लंघनादेव शिवद्रोही यतोस्म्यहम्

ແທ້ຈິງແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີອໍານາດຈະຫ້າມການກະທໍານີ້ຂອງດັກສະ ແລະຜູ້ອື່ນ; ເພາະລະເມີດຄໍາສາບານ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເປັນຜູ້ຜິດຕໍ່ພຣະສິວະ।

Verse 38

कालत्रयेपि न यतो महेशद्रोहिणां सुखम् । ततोऽवश्यं मया प्राप्तं दुःखमद्य त्वया सह

ເນື່ອງຈາກໃນການເວລາທັງສາມ—ອະດີດ ປັດຈຸບັນ ແລະອະນາຄົດ—ບໍ່ມີຄວາມສຸກສໍາລັບຜູ້ທີ່ຫັກຫຼັງພຣະມະເຫສະ; ດັ່ງນັ້ນມື້ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງພົບທຸກຂ໌ຢ່າງຫຼີກບໍ່ພົ້ນ—ພ້ອມກັບເຈົ້າ।

Verse 39

सुदर्शनाभिधं चक्रमेतस्मिन्न लगिष्यति । शैवचक्रमिदं यस्मादशैवलयकारणम्

ຈັກຣາທີ່ເອີ້ນວ່າ ສຸດັຣຊະນະ ຈະບໍ່ມີຜົນຕໍ່ສິ່ງນີ້; ເພາະນີ້ແມ່ນຈັກຣາແຫ່ງໄສວະ ທີ່ໂດຍສະພາບຂອງມັນ ເປັນເຫດໃຫ້ທໍາລາຍທຸກສິ່ງທີ່ບໍ່ແມ່ນໄສວະ (ຕໍ່ຕ້ານພຣະສິວະ)।

Verse 40

विनापि वीरभद्रेण नामैतच्चक्रमैश्वरम् । हत्वा गमिष्यत्यधुना सत्वरं हरसन्निधौ

“ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີ ວີຣະພັດຣະ ກໍຕາມ, ຈັກຣາອັນເທວະ ແລະອົງອະທິປະໄຕນີ້ ຈະໄປຫາພຣະຫະຣະຢ່າງຮວດເລັວໃນບັດນີ້—ຫຼັງຈາກສັງຫານຜູ້ກະທໍາຜິດ.”

Verse 41

शैवं शपथमुल्लंघ्य स्थितं मां चक्रमीदृशम् । असंहत्यैव सहसा कृपयैव स्थिरं परम्

ເພາະລະເມີດຄໍາສາບານແຫ່ງໄສວະ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຕົກຢູ່ໃນສະພາບນີ້—ເຫມືອນລໍ້ທີ່ບໍ່ໝັ້ນຄົງ ແລະຫມຸນວຽນ. ແຕ່ໂດຍບໍ່ຖືກທໍາລາຍ ຢ່າງກະທັນຫັນ ດ້ວຍພຣະກະລຸນາລ້ວນໆ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກເຮັດໃຫ້ໝັ້ນຄົງອີກຄັ້ງ ໃນສະພາບອັນສູງສຸດ।

Verse 42

अतः परमिदं चक्रमपि न स्थास्यति ध्रुवम् । गमिष्यत्यधुना शीघ्रं ज्वालामालासमाकुलम्

ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ວົງຈັກນີ້ (ວົງຈອນແຫ່ງຈັກກະວານ) ກໍຈະບໍ່ຢືນຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງອີກ. ບັດນີ້ມັນຈະພຸ່ງໄປຂ້າງໜ້າຢ່າງໄວ ຖືກຫ້ອມລ້ອມແລະສັບສົນດ້ວຍພວງໄຟລຸກໂຊນ.

Verse 43

वीरभद्रः पूजितोपि शीघ्रमस्माभिरादरात् । महाक्रोधसमाक्रांतो नास्मान्संरक्षयिष्यति

“ແມ່ນແຕ່ພວກເຮົາບູຊາ ວີຣະພັດຣະ ຢ່າງໄວວາ ແລະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ, ເມື່ອຖືກຄວາມໂກດໃຫຍ່ຄອບງຳແລ້ວ ທ່ານກໍຈະບໍ່ປົກປ້ອງພວກເຮົາ.”

Verse 44

अकांडप्रलयोऽस्माकमागतोद्य हि हा हहा । हा हा बत तवेदानीं नाशोस्माकमुपस्थितः

“ອະນິດຈາ ອະນິດຈາ! ວັນນີ້ ພຣະລະຍະອັນບໍ່ທັນເວລາ ໄດ້ມາຮອດພວກເຮົາແລ້ວ. ອະນິດຈາ! ແທ້ໆແລ້ວ ບັດນີ້ ຄວາມພິນາດຂອງເຈົ້າຢູ່ໃກ້ແລ້ວ ແລະຄວາມພັງທະລາຍຂອງພວກເຮົາກໍມາຮອດ.”

Verse 45

शरण्योऽस्माकमधुना नास्त्येव हि जगत्त्रये । शंकरद्रोहिणो लोके कश्शरण्यो भविष्यति

ບັດນີ້ ສໍາລັບພວກເຮົາ ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງພາໃດໆ ໃນສາມໂລກ. ໃນໂລກນີ້ ຜູ້ທີ່ຫັກຫຼັງພຣະສັງກະຣະ ຈະມີໃຜເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງ ແລະ ທີ່ພັກພິ່ງ?

Verse 46

तनुनाशेपि संप्राप्यास्तैश्चापि यमयातनाः । तानैव शक्यते सोढुं बहुदुःखप्रदायिनीः

ແມ່ນແຕ່ຫຼັງຈາກຮ່າງກາຍພັງທະລາຍແລ້ວ ກໍຍັງພົບການລົງໂທດຂອງພຣະຍະມະ. ແລະຄວາມທໍລະມານເຫຼົ່ານັ້ນ—ທີ່ໃຫ້ທຸກຂ໌ຫຼາຍປະເພດ—ຈະອົດທົນໄດ້ກໍແຕ່ໂດຍພວກເຂົາເທົ່ານັ້ນ.

Verse 47

शिवद्रोहिणमालोक्य दष्टदंतो यमः स्वयम् । तप्ततैलकटाहेषु पातयत्येव नान्यथा

ເມື່ອເຫັນຜູ້ທີ່ທໍາຮ້າຍຕໍ່ພຣະສິວະ ພຣະຍົມະເທວະເອງ ກໍຂົບແຂ້ວດ້ວຍຄວາມໂກດ ແລ້ວໂຍນຜູ້ຜິດນັ້ນລົງໃນກະທະນ້ໍາມັນເດືອດ—ບໍ່ມີຢ່າງອື່ນ.

Verse 48

गन्तुमेवाहमुद्युक्तं सर्वथा शपथोत्तरम् । तथापि न गतश्शीघ्रं दुष्टसंसर्गपापतः

“ຂ້ອຍໄດ້ຕັ້ງໃຈຈະໄປແນ່ນອນ ແລະໄດ້ໃຫ້ຄໍາສາບານຢ່າງບໍ່ລັງເລ. ແຕ່ກໍບໍ່ໄດ້ອອກໄປໄວ ເນື່ອງຈາກບາບທີ່ເກີດຈາກການຄົບຄ້າກັບຄົນຊົ່ວ.”

Verse 49

यदद्य क्रियतेस्माभिः पलायनमितस्तदा । शार्वो ना कर्षकश्शस्त्रैरस्मानाकर्षयिष्यति

ຖ້າມື້ນີ້ພວກເຮົາພະຍາຍາມຫລົບໜີຈາກບ່ອນນີ້ ແລ້ວ ພຣະສາຣະວະ (ພຣະສິວະ) ຈະລາກພວກເຮົາກັບຄືນແນ່ນອນ ເຫມືອນຊາວນາລາກດ້ວຍເຄື່ອງມືຂອງຕົນ।

Verse 50

स्वर्गे वा भुवि पाताले यत्र कुत्रापि वा यतः । श्रीवीरभद्रशस्त्राणां गमनं न हि दुर्ल भम्

ບໍ່ວ່າຢູ່ໃນສະຫວັນ ຫຼືໃນໂລກ ຫຼືໃນປາຕາລ (ໂລກໃຕ້) —ຢູ່ທີ່ໃດກໍຕາມ—ອາວຸດຂອງພຣະວີຣະພັດຣະຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງ ບໍ່ມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນການໄປເຖິງແລະຟັນຟາດ।

Verse 51

यावतश्च गणास्संति श्रीरुद्रस्य त्रिशूलिनः । तावतामपि सर्वेषां शक्तिरेतादृशी धुवम्

ຈຳນວນກະນະທັງຫຼາຍຂອງພຣະຣຸດຣະຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງ ຜູ້ຖືຕຣິຊູລ ມີເທົ່າໃດ ກຳລັງອັນນີ້ກໍມີຢູ່ໃນທຸກອົງເທົ່ານັ້ນ ແນ່ນອນ।

Verse 52

श्रीकालभैरवः काश्यां नखाग्रेणैव लीलया । पुरा शिरश्च चिच्छेद पंचमं ब्रह्मणो ध्रुवम्

ໃນນະຄອນກາສີ ພຣະສີກາລະໄພຣະວະ ເພີຍແຕ່ປາຍເລັບດ້ວຍລີລາເປັນເກມທິບ ໃນການກ່ອນ ໄດ້ຕັດຂາດສີສະທີ່ຫ້າອັນໝັ້ນຄົງຂອງພຣະພຣະຫມາ (ພຣະບຣະຫມາ).

Verse 53

एतदुक्त्वा स्थितो विष्णुरतित्रस्तमुखाम्बुजः । वीरभद्रोपि संप्राप तदैवाऽध्वरमंडपम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣະວິສະນຸກໍຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃບໜ້າດັ່ງດອກບົວຂອງພຣະອົງຖືກຄວາມຢ້ານກົວຢ່າງແຮງກ້າ. ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ວີຣະພັດຣະກໍມາຮອດມະນະດົບພິທີບູຊາ (ຍັດຍະ).

Verse 54

एवं ब्रुवति गोविन्द आगतं सैन्यसागरम् । वीरभद्रेण सहितं ददृशुश्च सुरादया

ໃນຂະນະທີ່ ໂກວິນດະ ກ່າວຢູ່ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາເທວະດາ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ໄດ້ເຫັນກອງທັບດັ່ງມະຫາສະໝຸດກໍາລັງມາຮອດ ໂດຍມີວີຣະພັດຣະມາພ້ອມກັນ.