व्योमवाणी-श्रवणं, गणानां शरणागमनं, सती-दाह-वृत्तान्तः — Hearing the Heavenly Voice; The Gaṇas Seek Refuge; Account of Satī’s Self-Immolation

Verse 1

नारद उवाच । श्रुत्वा व्योमगिरं दक्षः किमकार्षीत्तदाऽबुधः । अन्ये च कृतवंतः किं ततश्च किमभूद्वद

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງຈາກຟ້າແລ້ວ ດັກສະຜູ້ຂາດປັນຍາ ໄດ້ເຮັດຫຍັງໃນເວລານັ້ນ? ແລະຄົນອື່ນໆໄດ້ເຮັດຫຍັງ? ຂໍໃຫ້ທ່ານເລົ່າຕໍ່ວ່າ ຕໍ່ຈາກນັ້ນເກີດຫຍັງຂຶ້ນ»

Verse 2

पराजिताः शिवगणा भृगुमंत्रबलेन वै । किमकार्षुः कुत्र गतास्तत्त्वं वद महामते

ກອງພວກຜູ້ຕິດຕາມຂອງພຣະສິວະ ຖືກພ່າຍແພ້ໂດຍອໍານາດມົນຕຣາຂອງພຣຶກຸ ຢ່າງແທ້ຈິງ. ແລ້ວພວກເຂົາເຮັດຫຍັງ ແລະໄປໃສ? ໂອ ນັກບຸນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຈົ່ງບອກຄວາມຈິງແກ່ຂ້າເຖີດ.

Verse 3

ब्रह्मोवाच । श्रुत्वा व्योमगिरं सर्वे विस्मिताश्च सुरादयः । नावोचत्किंचिदपि ते तिष्ठन्तस्तु विमोहिताः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງທີ່ເກີດຂຶ້ນຈາກຟ້າ ບັນດາເທວະ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ລ້ວນຕື່ນຕະລຶງອັດສະຈັນ. ພວກເຂົາຢືນຢູ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມມືດມົນ ແລະບໍ່ອາດເວົ້າໄດ້ແມ່ນແຕ່ຄໍາດຽວ.

Verse 4

पलायमाना ये वीरा भृगुमंत्रबलेन ते । अवशिष्टा श्शिवगणाश्शिवं शरणमाययुः

ບັນດາວິລະຊົນທີ່ຫນີໄປ ເພາະຖືກອໍານາດມົນຕຣາຂອງພຣຶກຸກົດຂີ່—ພວກກະນະຂອງພຣະສິວະທີ່ຍັງເຫຼືອ—ໄດ້ໄປຫາພຣະສິວະ ເອົາພຣະອົງເປັນທີ່ພຶ່ງພາ.

Verse 5

सर्वं निवेदयामासू रुद्रायामिततेजसे । चरित्रं च तथाभूतं सुप्रणम्यादराच्च ते

ແລ້ວພວກເຂົາກໍໄດ້ກົດກະບົດນົບນ້ອມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະທູນຖວາຍທຸກສິ່ງແກ່ພຣະຣຸດຣະ ຜູ້ມີຣັດສະຫມີຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້; ພວກເຂົາເລົ່າເຫດການທັງປວງຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນຈິງ ດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ.

Verse 6

गणा ऊचुः । देवदेव महादेव पाहि नश्शरणागतान् । संशृण्वादरतो नाथ सती वार्तां च विस्तरात्

ພວກຄະນະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເທວະເທວາ, ໂອ ມະຫາເທວະ, ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງພວກເຮົາຜູ້ມາຂໍພຶ່ງພາ. ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂໍຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ເລື່ອງຂອງສະຕີ ໃຫ້ຄົບຖ້ວນລະອຽດ»។

Verse 7

गर्वितेन महेशानदक्षेन सुदुरात्मना । अवमानः कृतस्सत्याऽनादरो निर्जरैस्तथा

ໂດຍດັກສະຜູ້ຫຍິ່ງຍະໂສ ຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະມະເຫສະ ແລະມີໃຈຊົ່ວຢ່າງຫນັກ, ສະຕີຖືກຫມິ່ນປະມາດ; ແລະເທວະທັງຫຼາຍທີ່ຢູ່ນັ້ນກໍລະເລີຍນາງເຊັ່ນກັນ।

Verse 8

तुभ्यं भागमदात्रो स देवेभ्यश्च प्रदत्तवान् । दुर्वचांस्यवदत्प्रोच्चैर्दुष्टो दक्षस्सुगर्वितः

ດັກສະຜູ້ຊົ່ວ ຜູ້ພອງດ້ວຍຄວາມຫຍິ່ງຍະໂສ ບໍ່ໄດ້ໃຫ້ສ່ວນຍັດແກ່ພຣະອົງ; ແຕ່ກັບແບ່ງໃຫ້ເທວະອື່ນໆ. ແລະເຂົາຍັງເວົ້າຄໍາຫຍາບຄາຍ ດັງໆ ຢ່າງຫມິ່ນປະມາດ.

Verse 9

ततो दृष्ट्वा न ते भागं यज्ञेऽकुप्यत्सती प्रभो । विनिंद्य बहुशस्तातमधाक्षीत्स्वतनुं तदा

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຫັນວ່າໃນຍັດບໍ່ມີສ່ວນຂອງພຣະອົງ, ສະຕີກໍໂກດກະທັນຫັນ ໂອ ພຣະເຈົ້າ. ນາງຕໍ່ວ່າບິດາຊໍ້າໆ ແລ້ວຈຶ່ງອຸທິດກາຍຂອງນາງໃຫ້ແກ່ໄຟ.

Verse 10

गणास्त्वयुतसंख्याका मृतास्तत्र विलज्जया । स्वांगान्याछिद्य शस्त्रैश्च क्रुध्याम ह्यपरे वयम्

ທີ່ນັ້ນ ຄະນະຈໍານວນເປັນຫມື່ນໆ ຕາຍລົງດ້ວຍຄວາມອັບອາຍ. ແລະພວກເຮົາບາງຄົນ ໃນຄວາມໂກດ ຍັງຕັດແຂນຂາຂອງຕົນດ້ວຍອາວຸດ.

Verse 11

तद्यज्ञे ध्वंसितुं वेगात्सन्नद्धास्तु भयावहाः । तिरस्कृता हि भृगुणा स्वप्रभावाद्विरोधिना

ເພື່ອທຳລາຍພິທີບູຊານັ້ນ ພວກເຂົາພຸ້ນອອກໄປດ້ວຍຄວາມໄວອັນແຮງ ພ້ອມອາວຸດຄົບມື ແລະນ່າຫວາດຫວັນ. ເພາະພວກເຂົາຖືກບຣິກຸດູຖູກ ຜູ້ມີອຳນາດຂອງຕົນເອງຈົນກາຍເປັນຝ່າຍຕໍ່ຕ້ານ.

Verse 12

ते वयं शरणं प्राप्तास्तव विश्वंभर प्रभो । निर्भयान् कुरु नस्तस्माद्दयमानभवाद्भयात्

ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນສາກົນ! ພວກເຮົາໄດ້ມາພຶ່ງພາເຈົ້າເປັນທີ່ພັກພິ່ງ. ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ຂໍໃຫ້ເຮົາປອດໄພຈາກຄວາມຢ້ານ—ປົກປ້ອງເຮົາຈາກຄວາມຢ້ານທີ່ເກີດຈາກຜູ້ໄຮ້ເມດຕາ.

Verse 13

अपमानं विशेषेण तस्मिन् यज्ञे महाप्रभो । दक्षाद्यास्तेऽखिला दुष्टा अकुर्वन् गर्विता अति

ໂອ້ ພຣະອົງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ໃນພິທີຍັນນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ກະທຳການດູຖູກຢ່າງຈົ່ງໃຈ. ດັກສະ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ທັງໝົດ ເປັນຄົນຊົ່ວ ແລະຫຍິ່ງຍໂສຢ່າງຫນັກ ໄດ້ເຮັດການນັ້ນ.

Verse 14

इत्युक्तं निखिलं वृत्तं स्वेषां सत्याश्च नारद । तेषां च मूढबुद्धीनां यथेच्छसि तथा कुरु

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ້ ນາຣະດະ, ສັດຍາ (ສະຕີ) ໄດ້ເລົ່າເລື່ອງທັງໝົດໃຫ້ເຈົ້າຟັງ ກ່ຽວກັບພວກຂອງນາງ. ບັດນີ້ ຕາມທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ ຈົ່ງຈັດການກັບຜູ້ທີ່ປັນຍາຫຼົງຜິດເຫຼົ່ານັ້ນເຖີດ.

Verse 15

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्यवचस्तस्य स्वगणानां वचः प्रभुः । सस्मार नारदं सर्वं ज्ञातुं तच्चरितं लघु

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຄໍາຂອງເຂົາ ແລະຄໍາຂອງບໍລິວານຂອງພຣະອົງແລ້ວ ພຣະອົງປາຖະນາຮູ້ເລື່ອງທັງປວງໃຫ້ໄວ ຈຶ່ງເຊີນນາຣະດະມາ.

Verse 16

आगतस्त्वं द्रुतं तत्र देवर्षे दिव्यदर्शन । प्रणम्य शंकरं भक्त्या सांजलिस्तत्र तस्थिवान्

ໂອ ເທວະຣິສິ ຜູ້ມີທິບທັດສະນະ, ເຈົ້າໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ. ແລ້ວເຈົ້າກໍກົ້ມນົບ ພຣະສັງກະຣະ ດ້ວຍຄວາມພັກດີ ແລະຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍມືປະນົມ.

Verse 17

त्वां प्रशस्याथ स स्वामी सत्या वार्त्तां च पृष्टवान् । दक्षयज्ञगताया वै परं च चरितं तथा

ແລ້ວພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນນາຍ ໄດ້ຊົມເຊີຍເຈົ້າ ແລະຖາມຂ່າວຄາວຂອງ ສະຕີ—ໂດຍສະເພາະເລື່ອງລາວອັນສູງສຸດ ທີ່ເກີດຂຶ້ນເມື່ອນາງໄປຍັງພິທີບູຊາຂອງ ທັກສະ.

Verse 18

पृष्टेन शंभुना तात त्वयाश्वेव शिवात्मना । तत्सर्वं कथितं वृतं जातं दक्षाध्वरे हि यत्

ໂອ ທ່ານຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ເມື່ອ ສັມພູ ຖາມເຈົ້າ—ເຈົ້າຜູ້ເປັນດັ່ງທາດແທ້ຂອງ ພຣະສິວະ—ເຈົ້າໄດ້ເລົ່າຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະຄົບຖ້ວນ ທຸກສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນພິທີບູຊາຂອງ ທັກສະ.

Verse 19

तदाकर्ण्येश्वरो वाक्यं मुने तत्त्वन्मुखोदितम् । चुकोपातिद्रुतं रुद्रो महारौद्रपराक्रमः

ໂອ ມຸນີ, ເມື່ອພຣະເຈົ້າໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ທີ່ອອກຈາກປາກຂອງເຈົ້າ, ພຣະອົງກໍເກີດຄວາມໂກດຂຶ້ນທັນທີ. ຣຸດຣະ ຜູ້ມີພະລັງອັນນ່າຢ້ານຢິ່ງ ກໍໂກດຂຶ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ.

Verse 20

उत्पाट्यैकां जटां रुद्रो लोकसंहारकारकः । आस्फालयामास रुषा पर्वतस्य तदोपरि

ພຣະຣຸດຣາ ຜູ້ເປັນພະລັງອັນທຳໃຫ້ໂລກທັງຫຼາຍສະລາຍ ໄດ້ດຶງອອກຈະຕາຜົມມັດໜຶ່ງປອກ; ແລ້ວດ້ວຍຄວາມໂກດ ທົບແລະຂວ້າງລົງເທິງພູນັ້ນ।

Verse 21

तोदनाच्च द्विधा भूता सा जटा च मुने प्रभोः । संबभूव महारावो महाप्रलयभीषणः

ໂອ ນັກບວດເອີຍ, ເມື່ອຖືກຕີ ຈະຕາຜົມພັນຂອງພຣະອົງແຕກອອກເປັນສອງ ແລະມີສຽງຄໍາຮ້ອງອັນໃຫຍ່ ນ່າຢ້ານດັ່ງມະຫາປຣະລະຍະ.

Verse 22

तज्जटायास्समुद्भूतो वीरभद्रो महाबलः । पूर्वभागेन देवर्षे महाभीमो गणाग्रणीः

ໂອ ດວງ຤ິສີເທວະ, ຈາກຈະຕານັ້ນເອງ ວີຣະພັດຣະຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ຜູ້ນ່າຢ້ານ ແລະເປັນຫົວໜ້າແຫ່ງຄະນະຂອງພຣະສິວະ ກໍ່ປາກົດອອກຈາກສ່ວນໜ້າ.

Verse 23

स भूमिं विश्वतो वृत्त्वात्यतिष्ठद्दशांगुलम् । प्रलयानलसंकाशः प्रोन्नतो दोस्सहस्रवान्

ພຣະອົງຫຸ້ມຫໍ່ແຜ່ນດິນທຸກທິດ ແລ້ວຢືນສູງເກີນພື້ນດິນສິບນິ້ວ; ສູງສົ່ງ ສະຫວ່າງໄສດັ່ງໄຟແຫ່ງປຣະລະຍະ ແລະມີແຂນພັນອັນຕ້ານທານບໍ່ໄດ້.

Verse 24

कोपनिश्वासतस्तत्र महारुद्रस्य चेशितुः । जातं ज्वराणां शतकं संनिपातास्त्रयोदश

ຈາກລົມຫາຍໃຈອັນເກີດຈາກຄວາມໂກດຂອງມະຫາຣຸດຣະ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ໄດ້ເກີດໄຂ້ຮ້ອນຮ້ອຍປະການ ແລະໄຂ້ປະສົມສິບສາມຢ່າງ ອັນເກີດຈາກການປະສົມຂອງທາດທັງຫຼາຍ.

Verse 25

महाकाली समुत्पन्ना तज्जटापरभा गतः । महाभयंकरा तात भूतकोटिभिरावृता

ຈາກຜົມມັດ (ຈະຕາ) ຂອງພຣະອົງ ມະຫາກາລີໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນ ຮັບເອົາຄວາມສະຫວ່າງອັນເກີດຈາກຜົມນັ້ນ. ໂອ ຜູ້ຮັກ, ນາງນ່າຢ້ານຢິ່ງ ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍບູຕະນັບໂກຕິ (ກອງວິນຍານຂອງພຣະສິວະ).

Verse 26

सर्वे मूर्त्तिधराः क्रूराः स्वर लोकभयंकराः । स्वतेजसा प्रज्वलंतो दहंत इव सर्वतः

ທັງໝົດນັ້ນເປັນຜູ້ມີຮູບກາຍ ດຸຮ້າຍ ແລະ ນ່າຢ້ານກົວ ແມ່ນແຕ່ໃນໂລກສະຫວັນ. ພວກເຂົາລຸກໂຊດດ້ວຍຕະເຈົ້າຂອງຕົນ ດັ່ງຈະເຜົາໄໝ້ທຸກສິ່ງທຸກທິດ.

Verse 27

अथ वीरो वीरभद्रः प्रणम्य परमेश्वरम् । कृतांजलिपुटः प्राह वाक्यं वाक्यविशारदः

ແລ້ວວີຣະບັດຣະ ຜູ້ກ້າຫານ ໄດ້ກົດກາບພຣະປະຣະເມສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ແລະ ປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ກ່າວຖ້ອຍຄຳຢ່າງຊ່ຽວຊານໃນວາຈາ.

Verse 28

वीरभद्र उवाच । महारुद्र महारौद्र सोमसूर्याग्निलोचन । किं कर्तव्यं मया कार्यं शीघ्रमाज्ञापय प्रभो

ວີຣະບັດຣະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ມະຫາຣຸດຣະ, ໂອ ມະຫາເຣາດຣະ, ຜູ້ມີດວງຕາເປັນຈັນ, ຕາເປັນຕາເວັນ, ແລະ ໄຟ—ຂ້າພະເຈົ້າຄວນເຮັດສິ່ງໃດ? ພາລະກິດໃດຄວນປະຕິບັດ? ຂໍພຣະອົງຈົ່ງມີພຣະບັນຊາໂດຍໄວ, ໂອ ພຣະເຈົ້າ»។

Verse 29

शोषणीयाः किमीशान क्षणार्द्धेनैव सिंधवः । पेषणीयाः किमीशान क्षणार्द्धेनैव पर्वताः

ໂອ ອີສານ (ພຣະສິວະ), ມີສິ່ງໃດທີ່ບໍ່ອາດເຮັດໄດ້? ໃນພຽງຄື່ງຂະນະ ທະເລທັງຫຼາຍກໍອາດຖືກເຮັດໃຫ້ແຫ້ງ; ໃນພຽງຄື່ງຂະນະ ພູເຂົາກໍອາດຖືກບົດເປັນຜົງ.

Verse 30

क्षणेन भस्मसात्कुर्यां ब्रह्मांडमुत किं हर । क्षणेन भस्मसात्कुर्याम्सुरान्वा किं मुनीश्वरान्

ໂອ ຮະຣາ (ພຣະສິວະ) ເອີຍ, ໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ຂ້າພະເຈົ້າສາມາດເຮັດໃຫ້ «ໄຂ່ຈັກກະວານ» ທັງໝົດເປັນຂີ້ເທົ່າ—ແລ້ວຈະວ່າຢ່າງໃດ? ໃນຊົ່ວພິບຕາ ຂ້າພະເຈົ້າກໍສາມາດເຜົາເທວະ ຫຼືແມ່ນມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າໃຫຍ່ ໃຫ້ເປັນຂີ້ເທົ່າໄດ້.

Verse 31

व्याश्वासः सर्वलोकानां किमु चार्यो हि शंकर । कर्तव्य किमुतेशान सर्वप्राणिविहिंसनम्

ຖ້າແມ່ນແຕ່ຄວາມລັງເລຍນ້ອຍໆຕໍ່ສັດທັງປວງກໍບໍ່ຄວນ, ແລ້ວຈະຍິ່ງບໍ່ຄວນປານໃດຕໍ່ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເປັນອາຈານແທ້. ໂອ ອີສານະ, ຈະມີສິ່ງໃດເອີ້ນວ່າ “ຖືກຕ້ອງ” ໃນການເຮັດຮ້າຍສັດມີຊີວິດໃດໆ?

Verse 32

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखंडे वीरभद्रोत्पत्तिशिवोपदेशवर्णनं नाम द्वात्रिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີ ຊິວະ ມະຫາປຸຣານະ» ພາຍໃນ ຣຸດຣະສັມຫິຕາ ພາກທີສອງ, ໃນ ສະຕີຂັນດະ ພາກທີສອງ, ບົດທີ 32 ຊື່ «ການປາກົດຂອງ ວີຣະພັດຣະ ແລະ ການພັນລະນາພຣະສິວະປະທານອຸປະເທດ» ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.

Verse 33

यत्र यत्कार्यमुद्दिश्य प्रेषयिष्यसि मां प्रभो । तत्कार्यं साधयाम्येव सत्वरं त्वत्प्रसादतः

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ບໍ່ວ່າພຣະອົງຈະສົ່ງຂ້າພະເຈົ້າໄປເພື່ອວຽກໃດ ດ້ວຍເປົ້າໝາຍນັ້ນ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະສໍາເລັດວຽກນັ້ນແນ່ນອນ ຢ່າງວ່ອງໄວ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ.

Verse 34

क्षुद्रास्तरंति लोकाब्धिं शासनाच्छंकरस्य ते । हरातोहं न किं तर्तुं महापत्सागरं क्षमः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ນ້ອຍຕໍ່າກໍຂ້າມທະເລແຫ່ງສັງສານໄດ້ ໂດຍພຣະບັນຊາ ແລະ ພຣະເມດຕາຂອງ ພຣະສັງກະຣະ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຜູ້ຖືກພຣະຫຣະຄຸ້ມຄອງ ຈະບໍ່ສາມາດຂ້າມທະເລໃຫຍ່ແຫ່ງພິບັດມະຫານີ້ໄດ້ຢ່າງໃດ?

Verse 35

त्वत्प्रेषिततृणेनापि महत्कार्यं मयत्नतः । क्षणेन शक्यते कर्तुं शंकरात्र न संशयः

ໂອ ພຣະສັງກະຣາ! ແມ່ນແຕ່ໃບຫຍ້ານ້ອຍໆທີ່ພຣະອົງສົ່ງມາ ກໍສາມາດເຮັດໃຫ້ກິດການໃຫຍ່ສຳເລັດໄດ້ໂດຍບໍ່ຕ້ອງພະຍາຍາມ ໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 36

लीलामात्रेण ते शंभो कार्यं यद्यपि सिद्ध्यति । तथाप्यहं प्रेषणीयो तवैवानुग्रहो ह्ययम्

ໂອ ພຣະສຳພູ! ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍລີລາ (līlā) ຂອງພຣະອົງ ກິດທີ່ປາດຖະນາກໍສຳເລັດແລ້ວ; ແຕ່ກະນັ້ນ ຂ້າພະອົງຍັງຖືກສົ່ງອອກເປັນທູດຂອງພຣະອົງ—ນີ້ແຫຼະແມ່ນພຣະອະນຸຄຣະຫະຂອງພຣະອົງແກ່ຂ້າພະອົງ।

Verse 37

शक्तिरेतादृशी शंभो ममापि त्वदनुग्रहात् । विना शक्तिर्न कस्यापि शंकर त्वदनुग्रहात्

ໂອ ພຣະສຳພູ! ພະລັງອັນເຊັ່ນນີ້ ແມ່ນແຕ່ຂ້າພະອົງກໍໄດ້ຮັບມາດ້ວຍພຣະອະນຸຄຣະຫະຂອງພຣະອົງ. ບໍ່ມີ ສັກຕິ (Śakti) ແລ້ວ ບໍ່ມີໃຜມີຄວາມສາມາດເລີຍ, ໂອ ພຣະສັງກະຣາ—ທຸກສິ່ງເຄື່ອນໄຫວດ້ວຍພຣະອະນຸຄຣະຫະຂອງພຣະອົງ.

Verse 38

त्वदाज्ञया विना कोपि तृणादीनपि वस्तुतः । नैव चालयितुं शक्तस्सत्यमेतन्न संशयः

ບໍ່ມີພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ ບໍ່ມີໃຜຈະສາມາດເຄື່ອນໄຫວໄດ້ແມ່ນແຕ່ໃບຫຍ້າໜຶ່ງ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 39

शंभो नियम्यास्सर्वेपि देवाद्यास्ते महेश्वर । तथैवाहं नियम्यस्ते नियंतुस्सर्वदेहिनाम्

ໂອ ຊັມພູ, ໂອ ມະເຫສະວະຣະ—ເທວະທັງປວງ ແລະ ສັດທັງຫຼາຍ ຢູ່ໃຕ້ການຄວບຄຸມ ແລະ ການປົກຄອງຂອງພຣະອົງ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຖືກຄວບຄຸມໂດຍພຣະອົງ ເພາະພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຄວບຄຸມສູງສຸດແຫ່ງສັດມີກາຍທັງປວງ.

Verse 40

प्रणतोस्मि महादेव भूयोपि प्रणतोस्म्यहम् । प्रेषय स्वेष्ट सिद्ध्यर्थं मामद्य हर सत्वरम्

ໂອ ມະຫາເທວາ ຂ້າພະເຈົ້າກໍ່ກົດກະບົບນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງ; ນົບນ້ອມຊ້ຳໆ. ເພື່ອໃຫ້ຄວາມປາຖະໜາອັນຮັກຍິ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າສຳເລັດ ໂອ ຮະຣາ ຂໍພຣະອົງສົ່ງຂ້າພະເຈົ້າໃນມື້ນີ້ ຢ່າງວ່ອງໄວ ໄປສູ່ຈຸດຈົບທີ່ກຳນົດໄວ້.

Verse 41

स्पंदोपि जायते शंभो सख्यांगानां मुहुर्मुहुः । भविष्यत्यद्य विजयो मामतः प्रेषय प्रभो

ໂອ ສຳພູ ຄວາມສັ່ນໄຫວເກີດຂຶ້ນຊ້ຳໆໃນອະວະຍະວະຂອງສະຫາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ມື້ນີ້ໄຊຊະນະຈະເປັນຂອງພວກເຮົາແນ່ນອນ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂໍສົ່ງຂ້າພະເຈົ້າອອກຈາກນີ້ເຖີດ.

Verse 42

हर्षोत्साहविशेषोपि जायते मम कश्चन । शंभो त्वत्पादकमले संसक्तश्च मनो मम

ໂອ ສຳພູ ຄວາມຍິນດີແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງໃນໃຈອັນພິເສດເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າພະເຈົ້າ; ແລະໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ເກາະກຽວຢ່າງໝົດຈິດກັບດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣະອົງ.

Verse 43

भविष्यति प्रतिपदं शुभसंतानसंततिः

ມື້ຕໍ່ມື້ ສາຍສືບທາຍາດອັນເປັນມົງຄຸນຈະເກີດຂຶ້ນຕໍ່ເນື່ອງ.

Verse 44

तस्यैव विजयो नित्यं तस्यैव शुभमन्वहम् । यस्य शंभौ दृढा भक्तिस्त्वयि शोभनसंश्रये

ສຳລັບຜູ້ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ໄຊຊະນະຈະມີຢູ່ເປັນນິດ; ສຳລັບຜູ້ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ຄວາມເປັນມົງຄຸນຈະມີທຸກມື້—ຜູ້ທີ່ມີພັກຕິອັນໝັ້ນຄົງຕໍ່ ສຳພູ; ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງອັນງາມສົດ.

Verse 45

ब्रह्मोवाच । इत्युक्तं तद्वचः श्रुत्वा संतुष्टो मंगलापतिः । वीरभद्र जयेति त्वं प्रोक्ताशीः प्राह तं पुनः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນແລ້ວ ມັງຄະລາປະຕິ (ພຣະສິວະ) ກໍພໍໃຈ ແລະໄດ້ກ່າວກັບເຂົາອີກຄັ້ງ ພ້ອມປະທານພອນວ່າ: “ໂອ ວີຣະພັດຣະ, ຈົ່ງມີໄຊ!”

Verse 46

महेश्वर उवाच । शृणु मद्वचनं तात वीरभद्र सुचेतसा । करणीयं प्रयत्नेन तद्द्रुतं मे प्रतोषकम्

ພຣະມະເຫສວະຣະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົາ ລູກເອີຍ—ໂອ ວີຣະພັດຣະ—ດ້ວຍໃຈທີ່ແຈ້ງແລະໝັ້ນຄົງ. ສິ່ງໃດທີ່ຕ້ອງເຮັດ ຈົ່ງເຮັດດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ; ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ໄວ ເພາະມັນຈະເປັນຄວາມພໍໃຈແກ່ເຮົາ”។

Verse 47

यागं कर्तुं समुद्युक्तो दक्षो विधिसुतः खलः । मद्विरोधी विशेषेण महागर्वोऽबुधोऽधुना

ດັກສະ ຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍ ບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ລຸກຂຶ້ນຕຽມຈະເຮັດພິທີຍາກ. ໂດຍພິເສດເຂົາເປັນຜູ້ຕໍ່ຕ້ານເຮົາ; ບັດນີ້ເຂົາພອງດ້ວຍຄວາມຈອງຫອງອັນໃຫຍ່ ແລະຖືກອະວິດຍາປິດບັງ।

Verse 48

तन्मखं भस्मसात्कृत्वा सयागपरिवारकम् । पुनरायाहि मत्स्थानं सत्वरं गणसत्तम

ເມື່ອເຈົ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ຍັດນັ້ນເປັນຂີ້ເທົ່າ—ພ້ອມທັງບໍລິວານພິທີທັງໝົດ—ແລ້ວ ຈົ່ງກັບມາຫາສະຖານຂອງເຮົາໃນທັນທີ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຄະນະກະນະ.

Verse 49

सुरा भवंतु गंधर्वा यक्षा वान्ये च केचन । तानप्यद्यैव सहसा भस्मसात्कुरु सत्वरम्

ບໍ່ວ່າພວກເຂົາຈະເປັນເທວະ, ຄັນທະວະ, ຍັກສະ ຫຼືຜູ້ໃດກໍຕາມ—ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາດ້ວຍ ໃນມື້ນີ້ເທົ່ານັ້ນ, ຢ່າງກະທັນຫັນ ແລະບໍ່ຊັກຊ້າ, ໃຫ້ເປັນຂີ້ເທົ່າ.

Verse 50

तत्रास्तु विष्णुर्ब्रह्मा वा शचीशो वा यमोपि वा । अपि चाद्यैव तान्सर्वान्पातयस्व प्रयत्नतः

«ໃຫ້ມັນຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ຈະເປັນ ວິສະນຸ ຫຼື ພຣະພຣະຫມາ ຫຼື ອິນທຣະ (ເຈົ້າແຫ່ງສະຈີ) ຫຼື ແມ່ນແຕ່ ຍະມະ ກໍຕາມ. ແມ່ນແຕ່ມື້ນີ້ ຈົ່ງທຸ່ມແຮງຢ່າງເຕັມທີ່ ໂຄ່ນລົງພວກເຂົາທັງໝົດ»

Verse 51

सुरा भवंतु गंधर्वा यक्षा वान्ये च केचन । तानप्यद्यैव सहसा भस्मसात्कुरु सत्वरम्

ບໍ່ວ່າຈະເປັນເທວະດາ, ຄັນທັບພະ, ຍັກ ຫຼື ຜູ້ອື່ນໆກໍຕາມ, ຈົ່ງເຜົາຜານພວກເຂົາໃຫ້ເປັນເຖົ່າຖ່ານໃນມື້ນີ້ໂດຍພັນທັນ.

Verse 52

दधीचिकृतमुल्लंघ्य शपथं मयि तत्र ये । तिष्ठंति ते प्रयत्नेन ज्वालनीयास्त्वया ध्रुवम्

ຜູ້ທີ່ລະເມີດຄຳສາບານຂອງທະທີຈິ ແລະ ຍັງຄົງເປັນສັດຕູຕໍ່ເຮົາ, ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມຂອງເຈົ້າ, ພວກເຂົາຕ້ອງຖືກເຜົາຜານຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 53

प्रमथाश्चागमिष्यंति यदि विष्ण्वादयो भ्रमात् । नानाकर्षणमंत्रेण ज्वालयानीय सत्वरम्

ຫາກພວກປະມະຖະມາເຖິງ ຫຼື ແມ່ນແຕ່ພະວິສຸນຸ ແລະ ຜູ້ອື່ນໆ ເຂົ້າມາດ້ວຍຄວາມຫຼົງຜິດ, ກໍຈົ່ງຮີບຮ້ອນຈູດໄຟປ້ອງກັນດ້ວຍມົນຕາຕ່າງໆ.

Verse 54

ये तत्रोल्लंघ्य शपथं मदीयं गर्विताः स्थिताः । ते हि मद्द्रोहिणोऽतस्तान् ज्वालयानलमालया

ຜູ້ທີ່ຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມທະນົງຕົວ ຫຼັງຈາກລະເມີດຄຳສາບານອັນສັກສິດຂອງເຮົາ, ເນື່ອງຈາກພວກເຂົາເປັນຜູ້ທໍລະຍົດຕໍ່ເຮົາ, ຈົ່ງເຜົາພວກເຂົາດ້ວຍພວງມາໄລແຫ່ງໄຟ.

Verse 55

सपत्नीकान्ससारांश्च दक्षयागस्थलस्थितान् । प्रज्वाल्य भस्मसात्कृत्वा पुनरायाहि सत्वरम्

ຈົ່ງຈູດເຜົາທຸກຄົນທີ່ຢູ່ໃນສະຖານທີ່ເຮັດພິທີບູຊາຍັນຂອງທັກສະ ພ້ອມກັບພັນລະຍາ ແລະ ບໍລິວານຂອງພວກເຂົາໃຫ້ກາຍເປັນເຖົ່າຖ່ານ ແລ້ວຟ້າວຄືນມາທີ່ນີ້ໂດຍໄວ.

Verse 56

तत्र त्वयि गते देवा विश्वाद्य अपि सादरम् । स्तोष्यंति त्वां तदाप्याशु ज्वालया ज्वालयैव तान्

ເມື່ອເຈົ້າໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ບັນດາເທວະ—ວິສະວະເທວະ ແລະອື່ນໆ—ຈະສັນລະເສີນເຈົ້າດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ແມ່ນແຕ່ໃນເວລານັ້ນ ຈົ່ງເຜົາພວກເຂົາດ້ວຍໄຟຂອງເຈົ້າໃຫ້ໄວ ເຜົາໃຫ້ທັນທີເທີດ।

Verse 57

देवानपि कृतद्रोहान् ज्वालामालासमाकुलः । ज्वालय ज्वलनैश्शीघ्रं माध्यायाध्यायपालकम्

ແມ່ນແຕ່ເທວະທີ່ກະທຳການຫັກຫຼັງ—ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍພວງໄຟ—ຈົ່ງເຜົາພວກເຂົາໃຫ້ໄວດ້ວຍໄຟອັນລຸກໂຊນ, ໂອ ຜູ້ພິທັກແລະຜູ້ຮັກສາລຳດັບແຫ່ງການສວດສາທະຍາຍະອັນສັກສິດ।

Verse 58

दक्षादीन्सकलांस्तत्र सपत्नीकान्सबांधवान् । प्रज्वाल्य वीर दक्षं नु सलीलं सलिलं पिब

ໂອ ວິລະຊົນ, ເມື່ອເຈົ້າໄດ້ຈຸດໄຟແຫ່ງການທຳລາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນແລ້ວ ຈົ່ງເຜົາດັກສະ ແລະທຸກຄົນອື່ນໆ—ພ້ອມດ້ວຍເມຍ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງຂອງເຂົາເຈົ້າ. ແລ້ວຈຶ່ງດື່ມນ້ຳຢ່າງຫຼິ້ນໆ ດັ່ງຈະເຢັນກາຍ।

Verse 59

ब्रह्मोवाच । इत्युक्तो रोषताम्राक्षो वेदमर्यादपालकः । विरराम महावीरं कालारिस्सकलेश्वरः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ວິລະຊົນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່—ດວງຕາແດງດ້ວຍໂທສະ—ແຕ່ເປັນຜູ້ພິທັກຂອບເຂດແຫ່ງເວດ, ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັບພະສິ່ງ, ເປັນສັດຕູຂອງກາລະ(ຄວາມຕາຍ), ຈຶ່ງຖອນຕົວ ແລະຢຸດລົງ।