नभोवाणी-दक्ष-निन्दा तथा सती-माहात्म्य-प्रतिपादनम् / The Celestial Voice Rebukes Dakṣa and Proclaims Satī’s Greatness

Verse 1

ब्रह्मोवाच । एतस्मिन्नन्तरे तत्र नभोवाणी मुनीश्वर । अवोचच्छृण्वतां दक्षसुरादीनां यथार्थतः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໂອ ຈອມແຫ່ງມຸນີ, ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ມີສຽງຈາກຟ້າດັງຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ກ່າວຄວາມຈິງຢ່າງຊັດເຈນ ໃນຂະນະທີ່ດັກສະ ເທວະທັງຫຼາຍ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ກໍາລັງຟັງຢູ່.

Verse 2

व्योमवाण्युवाच । रे रे दक्ष दुराचार दंभाचारपरायण । किं कृतं ते महामूढ कर्म चानर्थकारकम्

ສຽງຈາກຟ້າກ່າວວ່າ: “ເຮີ ເຮີ ດັກສະ, ຜູ້ປະພຶດຊົ່ວ, ຜູ້ຫມົດໃຈໃນການສະແດງຫລອກລວງ! ໂອ ຄົນໂງ່ໃຫຍ່, ເຈົ້າໄດ້ເຮັດຫຍັງ? ການກະທໍານີ້ຂອງເຈົ້າແທ້ໆແມ່ນຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມພິບັດ.”

Verse 3

न कृतं शैवराजस्य दधीचेर्वचनस्य हि । प्रमाणं तत्कृते मूढ सर्वानंदकरं शुभम्

ໂອ ຜູ້ຫຼົງຜິດ, ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຮັບເອົາຖ້ອຍຄໍາຂອງດະທີຈີ ກ່ຽວກັບຈອມກະສັດຜູ້ອຸທິດແດ່ພຣະສິວະ ເປັນຫຼັກຖານອັນຄວນເຊື່ອ. ຄໍາສອນນັ້ນເປັນຫຼັກທຳອັນສິດທິສິດ, ມີມົງຄຸນ ແລະໃຫ້ອານັນດາແກ່ທຸກຜູ້ທຸກນາມ.

Verse 4

निर्गतस्ते मखाद्विप्रः शापं दत्त्वा सुदुस्सहम् । ततोपि बुद्धं किंचिन्नो त्वया मूढेन चेतसि

ພຣາຫມັນໄດ້ອອກໄປຈາກພິທີບູຊາ (ຍັດ) ຂອງເຈົ້າ ຫຼັງຈາກໃຫ້ຄຳສາບທີ່ຫນັກໜ່ວງສຸດຈະທົນ. ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ເຈົ້າກໍບໍ່ເຂົ້າໃຈຫຍັງເລີຍ—ໃຈຍັງຫຼົງມົວ.

Verse 5

ततः कृतः कथं नो वै स्वपुत्र्यास्त्वादरः परः । समागतायास्सत्याश्च मंगलाया गृहं स्वतः

«ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈະບໍ່ສະແດງກຽດສູງສຸດແກ່ລູກສາວຂອງເຮົາໄດ້ແນວໃດ? ສະຕີເອງໄດ້ມາຮອດເຮືອນອັນເປັນມົງຄຸນນີ້ດ້ວຍໃຈຕົນ»।

Verse 6

सतीभवौ नार्चितौ हि किमिदं ज्ञानदुर्बल । ब्रह्मपुत्र इति वृथा गर्वितोसि विमोहितः

ໂອ ຜູ້ອ່ອນແອໃນປັນຍາແທ້, ເຈົ້າເປັນຫຍັງຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ນະມັດສະການພຣະສິວະ ແລະ ສະຕີ? ເຈົ້າຫຼົງມົວແລ້ວ ແຕ່ກໍພອງໃຈດ້ວຍຄວາມຍິ່ງທີ່ຫວ່າງເປົ່າ ເພາະຖືກເອີ້ນວ່າ «ບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ» ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 7

सा सत्येव सदाराध्या सर्वा पापफलप्रदा । त्रिलोकमाता कल्याणी शंकरार्द्धांगभागिनी

ນາງ—ສະຕີເອງ—ເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການນະມັດສະການຢູ່ເສມອ. ນາງປະທານຜົນທີ່ຊຳລະບາບໄດ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ. ນາງແມ່ນແມ່ແຫ່ງສາມໂລກ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ແລະເປັນຜູ້ແບ່ງປັນຄຶ່ງກາຍຂອງພຣະສັງກະຣະ.

Verse 8

सा सत्येवार्चिता नित्यं सर्वसौभाग्यदायिनी । माहेश्वरी स्वभक्तानां सर्वमंगलदायिनी

ນາງເທວີ ສັດຍາ ຜູ້ຖືກບູຊາເປັນນິດ ປະທານໂຊກມົງຄຸນທຸກປະການ. ເປັນ ມາເຮສະວະຣີ ນາງປະທານພອນມົງຄຸນ ແລະ ຄວາມສຸກສະບາຍ ແກ່ຜູ້ພັກດີຂອງນາງ.

Verse 9

सा सत्येवार्चिता नित्यं संसारभयनाशिनी । मनोभीष्टप्रदा दैवी सर्वोपद्रवहारिणी

ເມື່ອບູຊາພຣະເທວີນັ້ນດ້ວຍຄວາມຈິງໃຈ ແລະຄວາມສັດຊື່, ນາງຍ່ອມທຳລາຍຄວາມຢ້ານກົວແຫ່ງສັງສານຢູ່ເສມອ. ນາງປະທານສິ່ງທີ່ໃຈປາດຖະໜາ ແລະເປັນພຣະອົງທິບ ນາງກໍກຳຈັດໄພພິບັດ ແລະອຸປະສັກທຸກປະການ.

Verse 10

सा सत्येवार्चिता नित्यं कीर्तिसंपत्प्रदायिनी । परमा परमेशानी भुक्तिमुक्तिप्रदायिनी

ພຣະເທວີສູງສຸດ—ພຣະສະຕີເອງ—ເມື່ອຖືກບູຊາທຸກວັນດ້ວຍຄວາມຈິງໃຈ, ນາງປະທານຊື່ສຽງ ແລະຄວາມຮັ່ງມີ. ນາງແມ່ນຜູ້ສູງສຸດ, ພຣະເຈົ້ານາງແຫ່ງພຣະຜູ້ສູງສຸດ, ແລະເປັນຜູ້ປະທານທັງຄວາມສຸກໂລກີ (ພຸກຕິ) ແລະການຫຼຸດພົ້ນ (ມຸກຕິ).

Verse 11

सा सत्येव जगद्धात्री जगद्रक्षणकारिणी । अनादिशक्तिः कल्पान्ते जगत्संहारकारिणी

ນາງແທ້ໆແມ່ນພຣະສະຕີ—ຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກທັງປວງ ແລະຜູ້ປົກປ້ອງຈັກກະວານ. ນາງແມ່ນພະລັງອັນບໍ່ມີຕົ້ນກຳເນີດ (ຊັກຕິ) ແລະໃນທ້າຍກັລປະ ນາງເປັນຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດການສະລາຍຂອງໂລກ.

Verse 12

सा सत्येव जगन्माता विष्णु माताविलासिनी । ब्रह्मेन्द्रचन्द्रवह्न्यर्कदेवादिजननी स्मृता

ນາງແທ້ໆແມ່ນພຣະສະຕີ—ແມ່ແຫ່ງຈັກກະວານ—ຜູ້ສະແດງລີລາເປັນແມ່ຂອງພຣະວິສນຸ. ແລະນາງຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຜູ້ໃຫ້ກຳເນີດແກ່ ພຣະພຣະຫມາ, ອິນທຣາ, ຈັນທຣາ, ອັກນິ, ອາທິດ, ແລະເທວະອື່ນໆ.

Verse 13

सा सत्येव तपोधर्मदातादिफलदायिनी । शंभुशक्तिर्महादेवी दुष्टहंत्री परात्परा

ນາງແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນສັດຈະແທ້ ປະທານຜົນແຫ່ງຕະປະ ທຳມະ ແລະທານອັນບໍລິສຸດ. ເປັນພະສັກຕິຂອງສຳພູ ນາງແມ່ນມະຫາເທວີ ຜູ້ທຳລາຍຄົນຊົ່ວ ສູງສຸດເຫນືອສູງສຸດ.

Verse 14

ईदृग्विधा सती देवी यस्य पत्नी सदा प्रिया । तस्यै भागो न दत्तस्ते मूढेन कुविचारिणा

«ສະຕີເທວີ ຜູ້ມີຄຸນທຳ ແລະສູງສົ່ງ ເປັນພຣະມະເຫສີອັນເປັນທີ່ຮັກຕະຫຼອດການຂອງພຣະສິວະ. ແຕ່ເຈົ້າ ໂອ ດັກສະ, ເພາະຄວາມໂງ່ ແລະຄວາມຄິດຜິດ ຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ໃຫ້ສ່ວນແຫ່ງຍັດຕະແກ່ນາງ»។

Verse 15

शंभुर्हि परमेशानस्सर्वस्वामी परात्परः । विष्णुब्रह्मादिसंसेव्यः सर्वकल्याणकारकः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະສັມພູ (Śambhu) ແມ່ນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ (Parameśāna) ເປັນເຈົ້ານາຍແຫ່ງສາກົນ ສູງກວ່າສູງສຸດ; ພຣະວິສນຸ ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆ ກໍບູຊາພຣະອົງ ແລະພຣະອົງເປັນເຫດໃຫ້ເກີດມົງຄຸນທັງປວງ।

Verse 16

तप्यते हि तपः सिद्धैरेतद्दर्शनकांक्षिभिः । युज्यते योगिभिर्योगैरेतद्दर्शनकांक्षिभिः

ແທ້ຈິງ ບັນດາຜູ້ສຳເລັດ (siddha) ບຳເນັດຕະປະຢ່າງເຂັ້ມງວດ ເພາະປາຖະໜາຈະໄດ້ເຫັນດາຣະຊັນ (darśana) ຂອງພຣະອົງ; ບັນດາໂຍຄີກໍຝຶກໂຍຄະວິທີຕ່າງໆ ເພາະປາຖະໜາຈະໄດ້ເຫັນພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ।

Verse 17

अनंतधनधान्यानां यागादीनां तथैव च । दर्शनं शंकरस्यैव महत्फलमुदाहृतम्

ແມ່ນແຕ່ເມື່ອທຽບກັບຊັບສິນແລະເຂົ້າຂອງອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ ພ້ອມທັງພິທີຍາກະ (yajña) ແລະພິທີກຳອື່ນໆ—ການໄດ້ດາຣະຊັນ (darśana) ຂອງພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ແຕ່ຜູ້ດຽວ ຖືກກ່າວວ່າໃຫ້ຜົນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ।

Verse 18

शिव एव जगद्धाता सर्वविद्यापतिः प्रभुः । आदिविद्यावरस्वामी सर्वमंगलमंगलः

ພຣະສິວະ (Śiva) ແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນຜູ້ຄ້ຳຈຸນຈັກກະວານ ເປັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະເຈົ້ານາຍແຫ່ງວິຊາທັງປວງ। ພຣະອົງເປັນຜູ້ປົກຄອງສູງສຸດແຫ່ງປັນຍາບູຮານອັນສູງສຸດ ແລະເປັນມົງຄຸນໃນມົງຄຸນທັງປວງ।

Verse 19

तच्छक्तेर्न कृतो यस्मात्सत्करोद्य त्वया खल । अतएवाऽध्वरस्यास्य विनाशो हि भविष्यति

ເນື່ອງຈາກມື້ນີ້ ໂອ ຄົນຊົ່ວ, ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ໃຫ້ກຽດອັນຄວນແກ່ພະລັງອັນສັກສິດນັ້ນ (ສິວະ-ສັກຕິ), ດັ່ງນັ້ນ ການພິນາດຂອງພິທີບູຊານີ້ ຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ.

Verse 20

अमंगलं भवत्येव पूजार्हाणामपूजया । पूज्यमाना च नासौ हि यतः पूज्यतमा शिवा

ຄວາມບໍ່ເປັນມົງຄຸນຍ່ອມເກີດຂຶ້ນຢ່າງແນ່ນອນ ເມື່ອຜູ້ທີ່ຄວນແກ່ການບູຊາບໍ່ໄດ້ຮັບການໃຫ້ກຽດ. ແລະ ພຣະນາງບໍ່ໄດ້ຖືກບູຊາຢ່າງແທ້ຈິງ ເຖິງແມ່ນວ່າຈະມີການຖວາຍການບູຊາກໍຕາມ ເພາະພຣະນາງສິວະຄືຜູ້ທີ່ຄວນແກ່ການບູຊາສູງສຸດ.

Verse 21

सहस्रेणापि शिरसां शेषो यत्पादजं रजः । वहत्यहरहः प्रीत्या तस्य शक्तिः शिवा सती

ແມ່ນແຕ່ພຣະເຊສະ ທີ່ມີພັນຫົວ ກໍຊົງຮອງຮັບລະອອງທຸລີຈາກພຣະບາດຂອງພຣະນາງດ້ວຍຄວາມຮັກທຸກໆມື້. ນັ້ນຄືພຣະນາງສະຕີ ຜູ້ເປັນສິວະອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະ ເປັນສັກຕິຂອງພຣະສິວະເຈົ້າ.

Verse 22

यत्पादपद्ममनिशं ध्यात्वा संपूज्य सादरम् । विष्णुविष्णुत्वमापन्नस्तस्य शंभोः प्रिया सती

ດ້ວຍການບຳເພັນສະມາທິຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ແລະ ການບູຊາຕໍ່ດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣະສັມພູ ພຣະວິສນຸຈຶ່ງໄດ້ບັນລຸສະພາວະອັນເຕັມສ່ວນຂອງພຣະອົງ ແລະ ພຣະນາງສະຕີກໍຄືມະເຫສີອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສັມພູນັ້ນ.

Verse 23

यत्पादपद्ममनिशं ध्यात्वा संपूज्य सादरम् । ब्रह्मा ब्रह्मत्वमापन्नस्तस्य शंभोः प्रिया सती

ດ້ວຍການບຳເພັນສະມາທິຢ່າງສະໝໍ່າສະເໝີ ແລະ ການບູຊາຕໍ່ດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດນັ້ນ ພຣະພົມຈຶ່ງໄດ້ບັນລຸສະພາວະແຫ່ງຄວາມເປັນພົມ ແລະ ພຣະນາງສະຕີກໍຄືຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສັມພູນັ້ນ.

Verse 24

यत्पादपद्ममनिशं ध्यात्वा संपूज्य सादरम् । इन्द्रादयो लोकपालाः प्रापुस्स्वं स्वं परं पदम्

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິຢ່າງບໍ່ຂາດ ແລະ ບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຕໍ່ດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣະອົງ, ອິນທຣະ ແລະ ຜູ້ພິທັກໂລກອື່ນໆ ໄດ້ບັນລຸສະຖານະສູງສຸດຂອງຕົນໆ ດ້ວຍພຣະກຸສົນຈາກການບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍພັກດີ।

Verse 25

जगत्पिता शिवश्शक्तिर्जगन्माता च सा सती । सत्कृतौ न त्वया मूढ कथं श्रेयो भविष्यति

ພຣະສິວະ (Śiva) ແມ່ນພໍ່ແຫ່ງຈັກກະວານ ແລະ ພຣະສັກຕິ—ນາງສະຕີ (Satī)—ແມ່ນແມ່ແຫ່ງຈັກກະວານ. ໂອ ຜູ້ຫຼົງຜິດ, ຖ້າເຈົ້າບໍ່ນົບນ້ອມບູຊາພຣະອົງທັງສອງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບອັນຄວນ ຄວາມສຸກມົງຄຸນຈະເກີດແກ່ເຈົ້າໄດ້ແນວໃດ?

Verse 26

दौर्भाग्यं त्वयि संक्रांतं संक्रांतास्त्वयि चापदः । यौ चानाराधितौ भक्त्या भवानीशंकरौ च तौ

ຄວາມອັບໂຊກໄດ້ຕົກມາຫາເຈົ້າ ແລະ ໄພພິບັດກໍໄດ້ຄອບງຳເຈົ້າ ເພາະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ນົບນ້ອມບູຊາດ້ວຍພະຍັນຊະນະສັດທາ ຄູ່ທິບພະເຈົ້າ: ພະແມ່ພະວານີ (Bhavānī) ແລະ ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara).

Verse 27

अनभ्यर्च्य शिवं शंभुं कल्याणं प्राप्नुयामिति । किमस्ति गर्वो दुर्वारस्स गर्वोद्य विनश्यति

“ບໍ່ໄດ້ບູຊາພຣະສິວະ ພຣະສຳພູ (Śiva, Śambhu) ກ່ອນ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມມົງຄຸນໄດ້ແນວໃດ?” ຄວາມຍິ່ງທະນົງອັນຫ້າມບໍ່ໄດ້ຈະມີຢູ່ບໍ? ຄວາມຍິ່ງທະນົງນັ້ນ ເມື່ອຜຸດຂຶ້ນ ກໍຖືກທຳລາຍໃນວັນນີ້ເອງ.

Verse 28

सर्वेशविमुखो भूत्वा देवेष्वेतेषु कस्तव । करिष्यति सहायं तं न ते पश्यामि सर्वथा

ເມື່ອເຈົ້າຫັນຫນ້າຫ່າງຈາກ ສະຣເວສະ (Sarveśa) ຄືພຣະສິວະ ແລ້ວ, ໃນບັນດາເທວະເຫຼົ່ານີ້ ຜູ້ໃດຈະເປັນຜູ້ຊ່ວຍເຈົ້າແທ້? ຂ້ອຍບໍ່ເຫັນເລີຍວ່າຈະມີໃຜຊ່ວຍເຈົ້າໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 29

यदि देवाः करिष्यंति साहाय्यमधुना तव । तदा नाशं समाप्स्यंति शलभा इव वह्निना

ຖ້າຫາກວ່າເຫຼົ່າເທວະດາໃຫ້ການຊ່ວຍເຫຼືອແກ່ເຈົ້າໃນຕອນນີ້, ພວກເຂົາຈະຕ້ອງພົບກັບຄວາມພິນາດຢ່າງແນ່ນອນ—ຄືກັບແມງເມົ່າທີ່ບິນເຂົ້າກອງໄຟ.

Verse 30

ज्वलत्वद्य मुखं ते वै यज्ञध्वंसो भवत्वति । सहायास्तव यावंतस्ते ज्वलंत्वद्य सत्वरम्

ຂໍໃຫ້ໃບໜ້າຂອງເຈົ້າລຸກເປັນໄຟໃນມື້ນີ້; ຂໍໃຫ້ການບູຊາຍັນຖືກທຳລາຍຢ່າງແທ້ຈິງ. ແລະ ເຫຼົ່າພັນທະມິດທັງໝົດຂອງເຈົ້າ—ຂໍໃຫ້ພວກເຂົາຖືກເຜົາໄໝ້ໃນທັນທີ.

Verse 31

अमराणां च सर्वेषां शपथोऽमंगलाय ते । करिष्यंत्यद्य साहाय्यं यदेतस्य दुरात्मनः

ແລະ ສຳລັບຄວາມໂຊກຮ້າຍຂອງເຈົ້າ, ຄຳສາບານຂອງເຫຼົ່າເທວະດາທັງໝົດຈະຄົງຢູ່: ມື້ນີ້ພວກເຂົາຈະໃຫ້ການຊ່ວຍເຫຼືອແກ່ຜູ້ທີ່ມີຈິດໃຈຊົ່ວຮ້າຍຜູ້ນີ້.

Verse 32

निर्गच्छंत्वमरास्स्वोकमेतदध्वरमंडपात् । अन्यथा भवतो नाशो भविष्यत्यद्य सर्वथा

ຂໍໃຫ້ເຫຼົ່າເທວະດາອອກຈາກມົນທົນພິທີບູຊາຍັນນີ້ໄປສູ່ທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງພວກເຂົາໃນທັນທີ. ຖ້າບໍ່ດັ່ງນັ້ນ, ຄວາມພິນາດຢ່າງສົມບູນຂອງເຈົ້າຈະເກີດຂຶ້ນຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 33

निर्गच्छंत्वपरे सर्वे मुनिनागादयो मखात् । अन्यथा भवतां नाशो भविष्यत्यद्य सर्वथा

ໃຫ້ຜູ້ອື່ນທັງໝົດ—ພະມຸນີ, ນາກ ແລະອື່ນໆ—ອອກຈາກລານພິທີບູຊານີ້ໃນທັນທີ. ຖ້າບໍ່ແມ່ນແລ້ວ ຄວາມພິນາດຂອງພວກເຈົ້າຈະມາໃນມື້ນີ້ແນ່ນອນທຸກປະການ.

Verse 34

निर्गच्छ त्वं हरे शीघ्रमेतदध्वरमंडपात् । अन्यथा भवतो नाशो भविष्यत्यद्य सर्वथा

ໂອ ຮະຣິ ຈົ່ງອອກຈາກມັນດະປະພິທີບູຊານີ້ໃຫ້ໄວ. ບໍ່ຊັ້ນ ຄວາມພິນາດຂອງເຈົ້າຈະເກີດຂຶ້ນໃນມື້ນີ້ແນ່ນອນ.

Verse 35

निर्गच्छ त्वं विधे शीघ्रमेतदध्वरमंडपात् । अन्यथा भवतो नाशो भविष्यत्यद्य सर्वथा

ໂອ ວິທິ (ພຣະພຣະຫມາ) ຈົ່ງອອກຈາກມັນດະປະພິທີບູຊານີ້ໃຫ້ໄວ. ບໍ່ຊັ້ນ ຄວາມພິນາດຂອງເຈົ້າຈະເກີດຂຶ້ນໃນມື້ນີ້ແນ່ນອນ.

Verse 36

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वाध्वरशालायामखिलायां सुसंस्थितान् । व्यरमत्सा नभोवाणी सर्वकल्याणकारिणी

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ສຽງແຫ່ງຟ້າ—ຜູ້ປະທານມງຄົນທຸກປະການ—ກໍສງົບລົງ ໃນຂະນະທີ່ຜູ້ຊຸມນຸມທັງປວງນັ້ນນັ່ງຢູ່ຢ່າງເປັນລະບຽບໃນຫ້ອງພິທີບູຊາ.

Verse 37

तच्छ्रुत्वा व्योमवचनं सर्वे हर्यादयस्सुराः । अकार्षुर्विस्मयं तात मुनयश्च तथा परे

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຈາກຟ້ານັ້ນ ທວງເທວະທັງປວງ ໂດຍມີຮະຣິເປັນປະທານ ກໍຕົກຕະລຶງພິສົດ; ແລະບັນດາມຸນີກັບຜູ້ອື່ນໆ ກໍເປັນເຊັ່ນດຽວກັນ, ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ.

Verse 51

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखंडे सत्युपाख्याने नभोवाणीवर्णनं नामैकत्रिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ໃນ «ສຣີ ຊິວະ ມະຫາປຸຣານະ» ພາກທີສອງ ຄື ຣຸດຣະສັມຫິຕາ, ໃນພາກຍ່ອຍທີສອງ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ສະຕີຂັນດະ, ໃນຕຳນານຂອງສະຕີ—ບົດທີສາມສິບເອັດ ຊື່ “ການພັນນາສຽງແຫ່ງຟ້າ” ກໍສິ້ນສຸດລົງ.