घनागमवर्णनम् / Description of the Monsoon’s Onset (Satī’s Address to Śiva)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । कदाचिदथ दक्षस्य तनया जलदागमे । कैलासक्ष्माभृतः प्राह प्रस्थस्थं वृषभध्वजम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ຄັ້ງໜຶ່ງ ເມື່ອເຂົ້າສູ່ລະດູຝົນ ທິດາຂອງທັກສະ (ສະຕີ) ໄດ້ກ່າວກັບພຣະຜູ້ມີທຸງວົງວົງວົງ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ກຳລັງຈະອອກເດີນທາງຈາກພູໄກລາສ ພູອັນເປັນດັ່ງຜູ້ຮັບພາແຜ່ນດິນ.

Verse 2

सत्युवाच । देव देव महादेव शंभो मत्प्राणवल्लभ । शृणु मे वचनं नाथ श्रुत्वा तत्कुरु मानद

ສະຕີກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວະເທວະ ມະຫາເທວະ ຊັມພູ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກດັ່ງລົມຫາຍໃຈຂອງຂ້າພະອົງ, ຂໍຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້າພະອົງ ໂອ ພຣະນາຖ. ເມື່ອຟັງແລ້ວ ຂໍຈົ່ງກະທຳຕາມທີ່ຄວນ, ໂອ ຜູ້ປະທານເກຍດ.”

Verse 3

घनागमोयं संप्राप्तः कालः परमदुस्सहः । अनेकवर्णमेघौघास्संगीतांबरदिक्चयाः

ແລ້ວລະດູຝົນທີ່ເມກໜາແໜ້ນກໍມາຮອດ—ເປັນເວລາທີ່ອົດທົນຍາກຢ່າງຍິ່ງ. ຝູງເມກຫຼາກສີພາກັນຊຸມນຸມ ແລະ ທິດທັງຫຼາຍໃນຟ້າກໍເຕັມໄປດ້ວຍສຽງຄຳຮ້ອງກັງວານດັ່ງດົນຕີ.

Verse 4

विवांति वाता हृदयं हारयंतीत वेगिनः । कदंबरजसा धौताः पाथोबिन्दुविकर्षणाः

ລົມພັດແຮງເກີນປົກກະຕິ ດັ່ງຈະຊິງເອົາຫົວໃຈໄປ. ຖືກກວາດພາມາພ້ອມຝຸ່ນດອກກະດຳບະ ມັນລາກດຶງແລະກະຈາຍຢອດນ້ຳ—ເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຄວາມວຸ່ນວາຍ ແລະ ລາງຮ້າຍຕາມເສັ້ນທາງ.

Verse 5

मेघानां गर्जितैरुच्चैर्धारासारं विमुंचताम् । विद्युत्पताकिनां तीव्रः क्षुब्धं स्यात्कस्य नो मनः

ເມກຄຳຮ້ອງກັງວານດັງກ້ອງ ແລະປ່ອຍຝົນເປັນສາຍຫນັກ; ຟ້າຜ່າຮຸນແຮງດັ່ງທຸງໃນຟ້າ—ໃຜຈະບໍ່ໃຫ້ໃຈສັ່ນຫວັ່ນໄຫວ?

Verse 6

न सूर्यो दृश्यते नापि मेघच्छन्नो निशापतिः । दिवापि रात्रिवद्भाति विरहि व्यसनाकरः

ບໍ່ເຫັນຕາເວັນ ແລະຈັນທຣາ—ເຈົ້າແຫ່ງຄືນ—ກໍຖືກເມກບັງ. ແມ່ນແຕ່ກາງວັນກໍຄ້າຍຄືກາງຄືນ; ສຳລັບຜູ້ທຸກທ້ອນເພາະການພັດພາກ ຄວາມໂສກເປັນແຫຼ່ງທຸກຂ໌ບໍ່ສິ້ນສຸດ.

Verse 7

मेघानैकत्र तिष्ठंतो ध्वनन्त पवनेरिताः । पतंत इव लोकानां दृश्यंते मूर्ध्नि शंकर

ເມກຫຼາຍກ້ອນມາຊຸມກັນຢູ່ບ່ອນດຽວ ແລະຮ້ອງຄຳຮາມເມື່ອຖືກລົມພັດຂັບ. ມັນປາກົດເຫັນເທິງສະຫວ່າງຫົວຂອງພຣະສັງກະຣະ ດັ່ງກັບຈະຕົກທັບໂລກທັງປວງ.

Verse 8

वाताहता महावृक्षा नर्तंत इव चांबरे । दृश्यंते हर भीरूणां त्रासदाः कामुकेप्सिता

ເມື່ອຖືກລົມພັດກະແທກ ຕົ້ນໄມ້ໃຫຍ່ໆ ດູປານດັ່ງກຳລັງຟ້ອນຢູ່ໃນອາກາດ. ແລະສຳລັບຜູ້ມີໃຈຂີ້ຢ້ານ ກໍປາກົດພາບນ່າສະພຶງກົວ; ແຕ່ສຳລັບຊາຍຜູ້ຖືກກາມະຄອບງຳ ກັບເປັນສິ່ງທີ່ເຂົາປາຖະໜາ.

Verse 9

स्निग्धनीलांजनस्याशु सदिवौघस्य पृष्ठतः । बलाकराजी वात्युच्चैर्यमुनापृष्ठफेनवत्

ທາງຫຼັງກ້ອນເມກທີ່ເຄື່ອນໄວ ມືດມັນສີນ້ຳເງິນຄ້າຍອັນຊະນະ ປາກົດເປັນແຖວນົກກະຮອກ ຖືກລົມພັດຍົກຂຶ້ນສູງ ຄ້າຍຟອງຂາວທີ່ລອຍຢູ່ເທິງຫຼັງນ້ຳຍະມຸນາ.

Verse 10

क्षपाक्षयेषवलयं दृश्यते कालिकागता । अंबुधाविव संदीप्तपावको वडवामुखः

ເມື່ອຄືນໃກ້ຈະຈາງ ກາລິກາໄດ້ປາກົດ ແລະເຫັນວ່າຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຫມູ່ພົນຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄືນ (ພຣະສິວະ)។ ໃນມະຫາສະໝຸດ ນາງລຸກໂຊດດັ່ງໄຟໜ້າມ້າ (ວະດະວາມຸຂ) ເປັນໄຟຮ້ອນແຮງທີ່ຖືກຊ່ອນໃນນ້ຳ।

Verse 11

प्रारोहंतीह सस्यानि मंदिरं प्राङ्गणेष्वपि । किमन्यत्र विरूपाक्ष सस्यौद्भूतिं वदाम्यहम्

«ຢູ່ນີ້ ພືດຜົນກໍກຳລັງງອກງາມ—ແມ່ນແຕ່ໃນລານເຮືອນກໍງອກ. ຈະໃຫ້ຂ້ອຍເວົ້າຫຍັງອີກ ໂອ ວິຣູປາກສະ? ຂ້ອຍກໍກຳລັງບອກເຖິງການເກີດຂຶ້ນ ແລະຄວາມງອກງາມຂອງພືດພັນ.»

Verse 12

श्यामलै राजतैरक्तैर्विशदोयं हिमाचलः । मंदराश्रयमेघौघः पत्रैर्दुग्धांबुधिर्यथा

ພູຫິມາລະຍະນີ້ສະຫງ່າງາມ ສ່ອງປະກາຍດ້ວຍສີຄ່ຳ ສີຂາວເງິນ ແລະສີແດງ. ຝູງເມກທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງຕົ້ນມັນດາຣາ ເຫັນຄືທະເລນ້ຳນົມມີຄື້ນຟອງຂາວ.

Verse 13

असमश्रीश्च कुटिलं भेजे यस्याथ किंशुकान् । उच्चावचान् कलौ लक्ष्मीर्गन्ता संत्यज्य सज्जनान्

ໃນຍຸກກະລີ ພຣະລັກສະມີ (ຄວາມຮັ່ງມີ) ບໍ່ໝັ້ນຄົງ: ນາງຫັນໄປຫາຄົນຄົດຄຽວ ແລະຄົນບໍ່ຄວນ, ແຕ່ກັບລະທິ້ງຄົນດີ. ນາງໄປຫາຄົນທຸກຊັ້ນ ສູງຕ່ຳ ໂດຍບໍ່ມີປັນຍາພິຈາລະນາ.

Verse 14

मंदारस्तन पीलूनां शब्देन हृषिता मुहुः । केकायंते प्रतिवने सततं पृष्ठसूचकम्

ເພາະສຽງເອີ້ນຂອງນົກມັນດາຣາ-ສະຕະນາ ແລະນົກພີລູ ທີ່ເຮັດໃຫ້ຊື່ນບານຊ້ຳໆ, ນົກຢູງໃນທຸກດົງປ່າຈຶ່ງຮ້ອງກ້ອງຢູ່ເລື້ອຍໆ ດັ່ງຊີ້ບອກສິ່ງທີ່ຢູ່ຂ້າງຫຼັງ ເປັນນິມິດຂອງສິ່ງຈະມາ.

Verse 15

मेघोत्सुकानां मधुरश्चातकानां मनोहरः । धारासारशरैस्तापं पेतुः प्रतिपथोद्गतम्

ສຳລັບນົກຈາຕະກາທີ່ສຽງຫວານ ແລະຄອຍຫາເມກຝົນ, ຝົນທີ່ຕົກລົງນັ້ນຊ່າງນ່າຊົມ. ສາຍຝົນອັນໜາແນ່ນດັ່ງຫ່າຝົນລູກສອນ ໄດ້ດື່ມກິນຄວາມຮ້ອນທີ່ລຸກຂຶ້ນຕາມເສັ້ນທາງໃຫ້ຫາຍໄປ.

Verse 16

मेघानां पश्य मद्देहे दुर्नयं करकोत्करैः । ये छादयंत्यनुगते मयूरांश्चातकांस्तथा

ເບິ່ງເຖີດ—ໃນກາຍຂອງຂ້ອຍເອງ ເມກກັບກາຍເປັນອັບມົງຄົນ ຂວ້າງກ້ອນຫິມະແຂງເປັນກອງໆ. ມັນແຜ່ຄຸມໄປ ຈົນກະທັ້ງນົກຢູງ ແລະນົກຈາຕະກາທີ່ຕາມຫຼັງຝົນ—ນີ້ແມ່ນທາງອັນບໍ່ດີທີ່ປາກົດຊັດແລ້ວ.

Verse 17

शिखसारंगयोर्दृष्ट्वा मित्रादपि पराभवम् । हर्षं गच्छंति गिरिशं विदूरमपि मानसम्

ເມື່ອເຫັນວ່າ ແມ່ນແຕ່ມິດສະຫາຍຜູ້ເປັນພັນທະມິດ ກໍຖືກ ສິຄາ ແລະ ສາຣັງກາ ກົດຂີ່ໃຫ້ພ່າຍ ພວກເຂົາຈຶ່ງປິຕິຍິນດີ; ແລະ ພຣະກິຣີຊາ (ພຣະສິວະ) ແມ່ນວ່າຢູ່ໄກພາຍນອກ ກໍຍິນດີໃນພຣະຫົວໃຈ.

Verse 18

एतस्मिन्विषमे काले नीलं काकाश्चकोरकाः । कुर्वंति त्वां विना गेहान् कथं शांतिमवाप्स्यसि

ໃນເວລາອັນທຸກທໍລະມານແລະຫຍາບຄາຍນີ້ ແມ່ນແຕ່ກາກສີຟ້າ ແລະນົກຈະໂກຣາ ກໍຍັງສ້າງຮັງໂດຍບໍ່ມີເຈົ້າ. ແລ້ວເຈົ້າຈະໄດ້ຄວາມສະຫງົບໃນໃຈ ໂດຍບໍ່ມີເຈົ້າ ໄດ້ແນວໃດ?

Verse 19

महतीवाद्य नो भीतिर्मा मेघोत्था पिनाकधृक् । यतस्व यस्माद्वासाय माचिरं वचनान्मम

ຢ່າໃຫ້ມີຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ສຽງຄຳຮ້ອງອັນດັງ; ແລະຢ່າໃຫ້ຟ້າຮ້ອງທີ່ເກີດຈາກເມກ ເຮັດໃຫ້ເຈົ້າຕົກໃຈ ໂອ ຜູ້ຖືພິນາກາ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງພາກພຽນຈັດທຳທີ່ຢູ່—ຢ່າຊ້າໃນການປະຕິບັດຕາມຄຳຂ້ອຍ.

Verse 20

कैलासे वा हिमाद्रौ वा महाकाश्यामथ क्षितौ । तत्रोपयोग्यं संवासं कुरु त्वं वृषभध्वज

ຈະຢູ່ເທິງໄກລາສ ຫຼືເທິງພູຫິມາລະຍະ ຫຼືທີ່ກາຊີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຫຼືບ່ອນໃດໆໃນແຜ່ນດິນ—ທີ່ນັ້ນຈົ່ງຈັດທຳທີ່ຢູ່ອັນເໝາະສົມ ແລະພັກອາໄສ, ໂອ ວຣິສະພະທະວະຈະ (ຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ).

Verse 21

ब्रह्मोवाच । एवमुक्तस्तया शंभुर्दाक्षायण्या तथाऽसकृत । संजहास च शीर्षस्थचन्द्ररश्मिस्मितालयम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກກ່າວຊ້ຳໆໂດຍ ດາກຊາຍະນີ ທິດາຂອງດັກຊະ, ພຣະຊຳພູຈຶ່ງຍິ້ມ. ໃບໜ້າຂອງພຣະອົງເປັນດັ່ງທີ່ພັກຂອງຮອຍຍິ້ມອ່ອນໂຍນ ປານຖືກສ່ອງດ້ວຍລຳແສງຈັນທຣາທີ່ປະດັບເທິງພຣະເສົາ.

Verse 22

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखंडे शिवाशिवविहारवर्णनं नाम द्वाविंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ໃນ «ສຣີ ສິວະມະຫາປຸຣານະ» ໃນສຳຫິຕາທີສອງ ຊື່ວ່າ ຣຸດຣະສຳຫິຕາ, ໃນພາກທີສອງ ຄື ສະຕີຂັນດະ, ບົດທີ 22 ຊື່ «ການພັນລະນາລີລາອັນທິບຂອງພຣະສິວະ ແລະ ສະຕີ» ກໍຈົບລົງແລ້ວ.

Verse 23

ईश्वरः उवाच । यत्र प्रीत्यै मया कार्यो वासस्तव मनोहरे । मेघास्तत्र न गंतारः कदाचिदपि मत्प्रिये

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ງາມຜູ້ນ່າຫຼົງໃຫຼ, ໃນບ່ອນນັ້ນທີ່ເຮົາຈະຈັດວາງທີ່ພັກຂອງເຈົ້າດ້ວຍຄວາມຮັກ ເພື່ອຄວາມປິຕິຂອງເຮົາ, ເມກຈະບໍ່ໄປຮອດທີ່ນັ້ນເລີຍ ບໍ່ວ່າເວລາໃດ, ໂອ ຜູ້ຮັກຂອງເຮົາ».

Verse 24

मेघा नितंबपर्यंतं संचरंति महीभृतः । सदा प्रालेयसानोस्तु वर्षास्वपि मनोहरे

ເມກຈະເຄື່ອນໄປໄດ້ພຽງແຕ່ຮອດຊາຍຕີນພູ; ແຕ່ຍອດພູທີ່ຄຸ້ມດ້ວຍຫິມະນັ້ນງາມສະຫງ່າຢູ່ເສມອ—ແມ່ນແຕ່ໃນລະດູຝົນ, ໂອ ຜູ້ງາມ.

Verse 25

कैलासस्य तथा देवि पादगाः प्रायशो घनाः । संचरंति न गच्छंति तत ऊर्द्ध्वं कदाचन

ໂອ ເທວີ, ບໍລິເວນພູໄກລາສາ ມີລຳທານແລະສາຍນ້ຳຫນາແໜ້ນ ແລະອຸດົມ; ມັນໄຫຼໄປມາ ແຕ່ບໍ່ເຄີຍຂ້າມຂຶ້ນເກີນສະຖານນັ້ນເລີຍ.

Verse 26

सुमेरोर्वा गिरेरूर्द्ध्वं न गच्छंति बलाहकाः । जम्बूमूलं समासाद्य पुष्करावर्तकादयः

ເມກຜູ້ນຳຝົນບໍ່ອາດຂຶ້ນເກີນພູສຸເມຣຸໄດ້. ເມື່ອໄປຮອດບ່ອນໃກ້ຮາກຕົ້ນຈັມບູ ເມກເຊັ່ນ ປຸສະກະຣະ ແລະ ອາວັດຕະກະ ເປັນຕົ້ນ ຈຶ່ງເຄື່ອນໄຫວວຽນວົນຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 27

इत्युक्तेषु गिरीन्द्रेषु यस्योपरि भवेद्धि ते । मनोरुचिर्निवासाय तमाचक्ष्व द्रुतं हि मे

ເມື່ອໄດ້ກ່າວເຖິງພູເຈົ້າເຫຼົ່ານີ້ແລ້ວ ຈົ່ງບອກຂ້ອຍໃຫ້ໄວເຖີດ: ໃນບັນດາພູນັ້ນ ພູໃດທີ່ໃຈຂອງເຈົ້າພໍໃຈທີ່ສຸດ ເພື່ອເປັນທີ່ພຳນັກ?

Verse 28

स्वेच्छाविहारैस्तव कौतुकानि सुवर्णपक्षानिलवृन्दवृन्दैः । शब्दोत्तरंगैर्मधुरस्वनैस्तैर्मुदोपगेयानि गिरौ हिमोत्थे

ໃນພູຫິມະວັດ ຄວາມພິສົດພິເສດແຫ່ງການຫຼິ້ນສະຫຼອງຂອງເຈົ້າ—ເກີດຈາກການທ່ອງທ່ຽວຕາມໃຈ—ຖືກຂັບຮ້ອງດ້ວຍຄວາມປິຕິໂດຍຝູງນົກປີກຄຳ ແລະ ໝູ່ລົມຫຼາຍພວກ ທີ່ມີສຽງຫວານຂຶ້ນລົງດັ່ງຄື້ນສຽງ.

Verse 29

सिद्धाङ्गनास्ते रचितासना भुवमिच्छंति चैवोपहृतं सकौतुकम् । स्वेच्छाविहारे मणिकुट्टिमे गिरौ कुर्वन्ति चेष्यंति फलादिदानकैः

ນາງຟ້າຜູ້ສຳເລັດ (ສິດທາງຄະນາ) ເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ຈັດອາສນະຂອງຕົນໄວ້ ແລະປາຖະໜາດ້ວຍຄວາມປິຕິທີ່ຈະຮັບເຄື່ອງບູຊາແຫ່ງປະຖະວີທີ່ນຳມາດ້ວຍຄວາມພິສົດ. ເທິງພູທີ່ປູດ້ວຍພື້ນມະນີ ພວກນາງເຄື່ອນໄຫວຕາມໃຈ ປະກອບພິທີຂອງຕົນ ແລະພໍໃຈດ້ວຍທານເຊັ່ນ ໝາກໄມ້ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ.

Verse 30

फणीन्द्रकन्या गिरिकन्यकाश्च या नागकन्याश्च तुरंगमुख्याः । सर्वास्तु तास्ते सततं सहायतां समाचरिष्यंत्यनुमोदविभ्रमैः

ບຸດສາວຂອງພະຍານາກ, ນາງສາວແຫ່ງພູເຂົາ, ນາງນາກ ແລະ ມ້າໄວອັນປະເສີດ—ທັງໝົດນັ້ນຈະຊ່ວຍເຈົ້າຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ດ້ວຍຄວາມຍິນດີຕາມພຣະບັນຊາ ແລະ ຄວາມພ້ອມພຽງອັນຊື່ນບານ.

Verse 31

रूपं तदेवमतुलं वदनं सुचारु दृष्ट्वांगना निजवपुर्निजकांतिसह्यम् । हेला निजे वपुषि रूपगणेषु नित्यं कर्तार इत्यनिमिषेक्षणचारुरूपाः

ເມື່ອນາງໄດ້ເຫັນຮູບອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ແລະໃບໜ້າອັນງາມລ້ຳ ນາງສາວກໍເຫັນວ່າ ກາຍແລະລັດສະຫມີຂອງຕົນ ບໍ່ອາດທຽບທັນ. ດ້ວຍຄວາມເບົາບາງດັ່ງຫຼິ້ນ ນາງບໍ່ໃສ່ໃຈຮູບຂອງຕົນ ແລະຮູບອື່ນໆ ແລ້ວຈ້ອງມອງດ້ວຍຕາບໍ່ກະພິບໄປທີ່ຮູບອັນງາມສູງສຸດນັ້ນ ເຫັນພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວເປັນຜູ້ສ້າງແທ້.

Verse 32

या मेनका पर्वतराज जाया रूपैर्गुणैः ख्यातवती त्रिलोके । सा चापि ते तत्र मनोनुमोदं नित्यं करिष्यत्यनुनाथनाद्यैः

ເມນະກາ—ພັນລະຍາຂອງພະຣາຊາແຫ່ງພູເຂົາ—ຜູ້ມີຊື່ສຽງໃນສາມໂລກດ້ວຍຄວາມງາມແລະຄຸນຄ່າ ນາງກໍຈະຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຄອຍຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມພັກດີ ແລະຄອຍປະຄອງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າໄດ້ຮັບຄວາມພໍໃຈໃນໃຈ ແລະຄວາມສຸກສະບາຍຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.

Verse 33

पुरं हि वर्गैर्गिंरिराजवंद्यैः प्रीतिं विचिन्वद्भिरुदाररूपा । शिक्षा सदा ते खलु शोचितापि कार्याऽन्वहं प्रीतियुता गुणाद्यैः

«ໃນນະຄອນ ຈົ່ງຢູ່ທ່າມກາງຫມູ່ຄົນຜູ້ສູງສົງ ທີ່ແມ່ນແຕ່ພະຣາຊາແຫ່ງພູເຂົາຍັງນົບນ້ອມ ແລະຈົ່ງສະແຫວງຫາມິດຕະພາບດ້ວຍໃຈກວ້າງ. ແມ່ນວ່າຈະເສົ້າໃຈ ກໍຈົ່ງປະຕິບັດໜ້າທີ່ທຸກມື້ດ້ວຍຄວາມຮັກ ອາໄສຄຸນຄ່າ ແລະຄວາມປະພຶດອັນຖືກຕ້ອງ.»

Verse 34

विचित्रैः कोकिलालापमोदैः कुंजगणावृतम् । सदा वसंतप्रभवं गंतुमिच्छसि किं प्रिये

ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ເຈົ້າປາຖະນາໄປຫາປ່າສວນທີ່ເປັນດັ່ງລະດູໃບໄມ້ຜຸດຕະຫຼອດນັ້ນບໍ? ທີ່ນັ້ນຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍກຸ່ມສວນນ້ອຍໆ ແລະຊື່ນບານດ້ວຍສຽງຮ້ອງຫວານຫຼາກຫຼາຍຂອງນົກກຸກກູ.

Verse 35

नानाबहुजलापूर्णसरश्शीत समावृतम् । पद्मिनीशतशोयुक्तमचलेन्द्रं हिमालयम्

ພະຫິມາລະຍະ ກະສັດແຫ່ງພູເຂົາ ຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍທະເລສາບເຢັນສະບາຍທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳຫຼາກຫຼາຍຊະນິດ ແລະປະດັບດ້ວຍສະຫຼອງບົວນັບຮ້ອຍ.

Verse 36

सर्वकामप्रदैर्वृक्षैश्शाद्वलैः कल्पसंज्ञकैः । सक्षणं पश्य कुसुमान्यथाश्वकरि गोव्रजे

ຈົ່ງເບິ່ງໃນທັນທີ—ດອກໄມ້ເຫຼົ່ານີ້ຢູ່ໃນຄອກງົວນີ້ ດັ່ງຖືກນຳມາໂດຍມ້າແລະຊ້າງ; ສະຖານທີ່ນີ້ເຕັມໄປດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ປະທານຄວາມປາດຖະໜາ ແລະສະໜາມຫຍ້າຂຽວຊື່ «ກັລປະ»។

Verse 37

प्रशांतश्वापदगणं मुनिभिर्यतिभिर्वृतम् । देवालयं महामाये नानामृगगणैर्युतम्

ໂອ ມະຫາມາຍາ, ທີ່ນັ້ນເປັນສະຖານສັກສິດແຫ່ງເທວະ ທີ່ຝູງສັດປ່າກໍສົງບົບລົງ; ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍມຸນີແລະຍະຕິ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຝູງສັດຫຼາຍຊະນິດ.

Verse 38

स्फटिक स्वर्णवप्राद्यै राजतैश्च विराजितम् । मानसादिसरोरंगैरभितः परिशोभितम्

ມັນສ່ອງປະກາຍ ດ້ວຍຄັນດິນ ແລະສິ່ງອື່ນໆ ທີ່ສ້າງດ້ວຍສະຟະຕິກ (ຄຣິສຕັນ) ແລະຄຳ ພ້ອມທັງງາມພິລິດດ້ວຍເງິນ; ຮອບດ້ານຖືກປະດັບດ້ວຍທະເລສາບ ແລະພູມທັດນ້ຳ ເລີ່ມຈາກມານະສະໂຣວະຣະ (Mānasarovara).

Verse 39

हिरण्मयै रत्ननालैः पंकजैर्मुकुलैर्वृतम् । शिशुमारैस्तथासंख्यैः कच्छपैर्मकरैः करैः

ມັນຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍດອກບົວທີ່ສ່ອງປະກາຍດັ່ງຄຳ ແລະມີກ້ານດັ່ງແກ້ວມະນີ ໜາແນ່ນດ້ວຍດອກຕູມ; ໃນນ້ຳເຕັມໄປດ້ວຍສັດນ້ຳນັບບໍ່ຖ້ວນ—ສັດຄ້າຍປາໂລມາ, ເຕົ່າ, ມະກະຣະ, ແລະຊ້າງທີ່ເຄື່ອນໄຫວໃນສາຍນ້ຳ.

Verse 40

निषेवितं मंजुलैश्च तथा नीलोत्पलादिभिः । देवेशि तस्मान्मुक्तैश्च सर्वगंधैश्च कुंकुमैः

ໂອ ເທເວຊີ, ພຣະມະເຫສີແຫ່ງພຣະເຈົ້າເທວະ, ສະຖານນັ້ນຖືກປະດັບແລະຖວາຍບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ດ້ວຍດອກໄມ້ງາມ, ດອກບົວສີຟ້າແລະອື່ນໆ; ພ້ອມທັງໄຂ່ມຸກ, ຂອງຫອມທຸກຊະນິດ, ແລະກຸງກຸມ (saffron).

Verse 41

लसद्गंधजलैः शुभ्रैरापूर्णैः स्वच्छकांतिभिः । शाद्वलैस्तरुणैस्तुंगैस्तीरस्थैरुपशोभितम्

ສະຖານນັ້ນງາມດ້ວຍນ້ຳຫອມຫວານທີ່ສະຫວ່າງໃສ ບໍລິສຸດ ແລະເຕັມປຽມ ສ່ອງປະກາຍດ້ວຍຄວາມໃສສະອາດ; ພ້ອມທັງຖືກປະດັບດ້ວຍສະຫວນຫຍ້າຂຽວອ່ອນສູງໆ ແລະຫຍ້ານ້ອຍໆຕາມຝັ່ງ.

Verse 42

नृत्यद्भिरिव शाखोटैर्वर्जयंतं स्वसंभवम् । कामदेवैस्सारसैश्च मत्तचक्रांगशोभितैः

ກິ່ງໄມ້ທັງຫຼາຍຄ້າຍກຳລັງຟ້ອນລຳ ເຫມືອນຈະຂັບໄລ່ຫນໍ່ອ່ອນຂອງຕົນເອງ; ທິວທັດນັ້ນຍັງຖືກປະດັບດ້ວຍນົກທີ່ປຸກເສີມຄວາມຮັກ—ນົກກະຮອກແລະອື່ນໆ—ພ້ອມດ້ວຍນົກຈັກຣະວາກທີ່ເມົາມົນດ້ວຍຄວາມຊື່ນບານ ງາມສະຫງ່າ.

Verse 43

मधुराराविभिर्मोदकारिभिर्भ्रमरादिभिः । शब्दायमानं च मुदा कामोद्दीपनकारकम्

ທີ່ນັ້ນກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງຫວານຂອງເຜິ້ງ ແລະສັດນ້ອຍອື່ນໆ—ສຽງທີ່ໃຫ້ຄວາມຊື່ນບານ—ແລະໃນຄວາມຍິນດີນັ້ນ ມັນປຸກແລະເພີ່ມພູນຄວາມປາຖະໜາ.

Verse 44

वासवस्य कुबेरस्य यमस्य वरुणस्य च । अग्नेः कोणपराजस्य मारुतस्य परस्य च

(ເລື່ອງນີ້ກ່ຽວກັບ) ພຣະອິນທຣາ, ກຸເບຣ, ຍະມະ, ວະຣຸນ; ແລະຍັງມີ ອັກນິ, ໂກນະປະຣາຊ, ມາຣຸຕ, ແລະ ປະຣະ ດ້ວຍ.

Verse 45

पुरीभिश्शोभिशिखरं मेरोरुच्चैस्सुरालयम् । रंभाशचीमेनकादिरंभोरुगणसेवितम्

ເທິງພູເມຣຸອັນສູງສຸດ ມີນະຄອນຂອງເທວະດາອັນສະຫວ່າງໄສ; ຍອດຂອງມັນງາມສະຫງ່າດ້ວຍພະລາຊວັງອັນຮຸ່ງເຮືອງຫຼາຍຫຼັງ. ນະຄອນນັ້ນມີນາງຟ້າ—ຣັມພາ, ສະຈີ, ເມນະກາ ແລະອື່ນໆ—ພ້ອມດ້ວຍຝູງອັບສະຣາຜູ້ງາມລໍ້າມາຮັບໃຊ້.

Verse 46

किं त्वमिच्छसि सर्वेषां पर्वतानां हि भूभृताम् । सारभूते महारम्ये संविहर्तुं महागिरौ

ເຈົ້າປາດຖະນາສິ່ງໃດ—ຈະໄປຫຼິ້ນແລະທ່ອງທ່ຽວເທິງພູໃຫຍ່ນັ້ນ ຊຶ່ງໃນບັນດາພູທີ່ຮັບແຜ່ນດິນທັງປວງ ເປັນແກ່ນສານ ແລະງາມສຸດຍິ່ງ?

Verse 47

तत्र देवी सखियुता साप्सरोगणमंडिता । नित्यं करिष्यति शची तव योग्यां सहायताम्

ທີ່ນັ້ນ ເທວີສະຈີ ພ້ອມດ້ວຍໝູ່ສະຫາຍ ແລະປະດັບດ້ວຍຝູງອັບສະຣາຫຼາຍຫມູ່ ຈະຊ່ວຍເຈົ້າຢ່າງສົມຄວນ ຢູ່ເປັນນິດ.

Verse 48

अथवा मम कैलासे पर्वतेंद्रे सदाश्रये । स्थानमिच्छसि वित्तेशपुरीपरिविराजिते

ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ຖ້າເຈົ້າປາດຖະນາທີ່ພັກໃນໄກລາສະຂອງເຮົາ—ພູເຈົ້າແຫ່ງພູທັງປວງ ເປັນທີ່ພຶ່ງພານິລັນດອນ—ອັນສະຫງ່າງາມດ້ວຍນະຄອນອັນຮຸ່ງເຮືອງຂອງທ່ານກຸເບຣາ (Kubera) ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຊັບສົມບັດ.

Verse 49

गंगाजलौघप्रयते पूर्णचन्द्रसमप्रभे । दरीषु सानुषु सदा ब्रह्मकन्याभ्युदीरिते

ມັນຄ້າຍຄືກະແສນ້ຳກັງກາ (Gaṅgā) ທີ່ພຸ່ງພານແຮງ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງພຣະຈັນເຕັມດວງ. ຖືກສັນລະເສີນເປັນນິດໂດຍບຸດຣີພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ແລະປາກົດຢູ່ຕາມຫຸບເຂົາ ແລະຕາມໄຫຼ່ພູ.

Verse 50

नानामृगगणैर्युक्ते पद्माकरशतावृते । सर्वैर्गुणैश्च सद्वस्तुसुमेरोरपि सुंदरि

ໂອ ຜູ້ງາມເອີຍ, ມັນເຕັມໄປດ້ວຍຝູງສັດນານາຊະນິດ ແລະຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍສະຫຼອງບົວນັບຮ້ອຍ. ພ້ອມດ້ວຍຄຸນຄ່າທຸກປະການ ມັນງາມສະຫງ່າຍິ່ງກວ່າພູສຸເມຣຸ (Sumeru) ອັນປະເສີດອີກ.

Verse 51

स्थानेष्वेतेषु यत्रापि तवांतःकरणे स्पृहा । तं द्रुतं मे समाचक्ष्व वासकर्तास्मि तत्र ते

ໃນບັນດາສະຖານທີ່ສັກສິດເຫຼົ່ານີ້ ບ່ອນໃດທີ່ໃຈຂ້າງໃນຂອງເຈົ້າປາຖະໜາແທ້—ຈົ່ງບອກຂ້ອຍໃນທັນທີ; ເພາະທີ່ນັ້ນ ຂ້ອຍຈະຕັ້ງຖິ່ນພັກເພື່ອເຈົ້າ.

Verse 52

ब्रह्मोवाच । इतीरिते शंकरेण तदा दाक्षायणी शनैः । इदमाह महादेवं लक्षणं स्वप्रकाशनम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອສັງກະຣະໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ດາກຊາຍະນີ (ສະຕີ) ກ່າວຢ່າງອ່ອນໂຍນ ແລະຊ້າໆ ຕໍ່ພຣະມະຫາເທວະ—ເປີດເຜີຍລັກສະນະທີ່ສ່ອງແສງດ້ວຍແສງຂອງຕົນເອງ.

Verse 53

सत्युवाच । हिमाद्रावेव वसितुमहमिच्छे त्वया सह । न चिरात्कुरु संवासं तस्मिन्नेव महागिरौ

ສະຕີກ່າວວ່າ: “ຂ້ອຍປາຖະໜາຈະຢູ່ອາໄສເທິງຮິມາດຣີເອງ ພ້ອມກັບເຈົ້າ. ຢ່າຊັກຊ້າ ຈົ່ງຈັດຕັ້ງຖິ່ນພັກຂອງພວກເຮົາໃນພູໃຫຍ່ນັ້ນເທິງ.”

Verse 54

ब्रह्मोवाच । अथ तद्वाक्यमाकर्ण्य हरः परममोहितः । हिमाद्रिशिखरं तुंगं दाक्षायण्या समं ययौ

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ພຣະອົງກໍຖືກຄວາມມົວໝອງຄອບງໍາຢ່າງສຸດ; ແລະພ້ອມກັບດາກຊາຍະນີ (ສະຕີ) ພຣະອົງໄດ້ໄປຍັງຍອດສູງອັນສົງ່າຂອງຮິມາດຣີ.

Verse 55

सिद्धांगनागणयुतमगम्यं चैव पक्षिभिः । अगमच्छिखरं रम्यं सरसीवनराजितम्

ນາງໄດ້ເຖິງຍອດພູອັນງາມ ທີ່ປະດັບດ້ວຍທະເລສາບ ແລະປ່າດົງອັນຂຽວຂະຫຍາຍ—ມີຝູງນາງສິດທະອອມຕິດຕາມ ແລະສູງສົງຈົນແມ່ນແຕ່ນົກກໍຍາກຈະເຂົ້າໃກ້.

Verse 56

विचित्ररूपैः कमलैः शिखरं रत्नकर्बुरम् । बालार्कसदृशं शंभुराससाद सतीसखः

ພຣະສຳພູ ຜູ້ມີນາງສະຕີເປັນຄູ່ຄຽງ ໄດ້ເຖິງຍອດນັ້ນ—ປະດັບດ້ວຍດອກບົວຮູບຮ່າງພິສົດຫຼາກຫຼາຍ ແລະປະກາຍດ້ວຍແກ້ວມະນີຫຼາຍສີ—ສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນອ່ອນທີ່ພຶ້ງຂຶ້ນ.

Verse 57

स्फटिकाभ्रमये तस्मिन् शादवलद्रुमराजिते । विचित्रपुष्पावलिभिस्सरसोभिश्च संयुते

ທີ່ນັ້ນ ໃນດິນແດນທີ່ໃສດັ່ງຜະລຶກ ແລະສະຫວ່າງດັ່ງເມກ—ປະດັບດ້ວຍສະໜາມຫຍ້າຂຽວສົດ ແລະຕົ້ນໄມ້ອັນສົງ່າງາມ—ຍັງຖືກປະດັບເພີ່ມດ້ວຍແຖວດອກໄມ້ພິສົດ ແລະມີທະເລສາບງາມໆປະກົບກັນ.

Verse 58

प्रफुल्लतरुशाखाग्रं गुंजद्भ्रमरसेवितम् । पंकेरुहैः प्रफुल्लैश्च नीलोत्पलचयैस्तथा

ປາຍກິ່ງຂອງຕົ້ນໄມ້ທັງຫຼາຍບານສະພັ່ງ ມີເຜິ້ງຮ້ອງຫຶ່ງໆມາເຂົ້າຊົມ; ແລະຍັງປະດັບດ້ວຍດອກບົວທີ່ບານ ພ້ອມທັງກຸ່ມດອກບົວຟ້າຫຼາຍໆອີກດ້ວຍ.

Verse 59

शोभितं चक्रवाकाद्यैः कादंबैर्हंसशंकुभिः । प्रमत्तसारसैः क्रौंचैर्नीलस्कंधैश्च शब्दितैः

ສະຖານນັ້ນງາມສະຫງ່າດ້ວຍຝູງນົກຈັກຣະວາກ ແລະນົກອື່ນໆ, ດ້ວຍນົກກາດຳບະ ແລະແຖວຫົງ. ທົ່ວບ່ອນຍັງກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງຮ້ອງຂອງນົກຊາຣະສະ (ນົກກະຮອກ), ນົກກຣອງຈະ ແລະນົກຄໍສີຟ້າ.

Verse 60

पुंस्कोकिलानां निनदैर्मधुरैर्गणसेवितैः । तुरंगवदनैस्सिद्धैरप्सरोभिश्च गुह्यकैः

ບ່ອນນັ້ນກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງຮ້ອງອັນຫວານຂອງນົກກຸກກູ້ເພດຜູ້, ແລະມີພວກຄະນະ (gaṇa) ຂອງພຣະສິວະມາຮັບໃຊ້. ຍັງມີສິດທະຜູ້ສຳເລັດ, ອັບສະຣາ, ແລະພວກກຸຫຍະກະຜູ້ລັບເລັບ; ບາງຕົນມີໃບໜ້າຄ້າຍມ້າ.

Verse 61

विद्याधरीभिर्देवीभिः किन्नरीभिर्विहारितम् । पुरंध्रीभिः पार्वतीभिः कन्याभिरभिसंगतम्

ນາງຖືກຕິດຕາມຮັບໃຊ້ແລະບັນເທີງດ້ວຍຄວາມຊື່ນບານ ໂດຍສາວວິດຍາທະຣີ, ເທວີທັງຫຼາຍ, ແລະນາງກິນນະຣີແຫ່ງສະຫວັນ; ນາງຍັງຖືກຫ້ອມລ້ອມທຸກດ້ານໂດຍສະຕຣີຜູ້ສູງສົງ, ນາງຜູ້ຕິດຕາມດຸດດັ່ງພາຣະວະຕີ, ແລະສາວນ້ອຍທັງຫຼາຍ.

Verse 62

विपंचीतांत्रिकामत्तमृदंगपटहस्वनैः । नृत्यद्भिरप्सरोभिश्च कौतुकोत्थैश्च शोभितम्

ສະຖານນັ້ນງາມສະຫງ່າດ້ວຍສຽງວີນາ ແລະເຄື່ອງສາຍອື່ນໆ, ດ້ວຍສຽງກັງວານອັນເຄື່ອນໄຫວຂອງມຣິດັງກະ ແລະປະຕະຫະ; ຍັງຖືກປະດັບດ້ວຍອັບສະຣາທີ່ຟ້ອນລຳ ແລະງານຮື້ນເຮີງຫຼາຍຢ່າງທີ່ເກີດຈາກຄວາມຊື່ນບານແຫ່ງຄວາມພິສົດ.

Verse 63

देविकाभिर्दीर्घिकाभिर्गंधिभिस्सुसमावृतम् । प्रफुल्लकुसुमैर्नित्यं सकुंजैरुपशोभितम्

ສະຖານທີ່ນັ້ນຖືກຫ້ອມລ້ອມຢ່າງງາມດ້ວຍສະຫຼອງນ້ຳຫອມ ແລະ ບຶງດອກບົວ, ແລະຖືກປະດັບຢູ່ເສມອດ້ວຍດອກໄມ້ບານເຕັມ ແລະ ພົງພຸ່ມນ້ອຍໆອັນນ່າຊົມ.

Verse 64

शैलराजपुराभ्यर्णे शिखरे वृषभध्वजः । सह सत्या चिरं रेमे एवंभूतेषु शोभनम्

ໃກ້ເມືອງຂອງຈອມເຂົາ, ຢູ່ເທິງຍອດຜາສູງ, ພຣະວຶສະພະທະວະຈະ (ພຣະສິວະ ຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ) ໄດ້ສະໜຸກສະໜານຢູ່ດົນນານກັບນາງສະຕີ; ໃນສະພາບນັ້ນ ທຸກສິ່ງປາກົດເປັນມົງຄຸນ ແລະ ງາມສະຫງ່າ.

Verse 65

तस्मिन्स्वर्गसमे स्थाने दिव्यमानेन शंकरः । दशवर्षसहस्राणि रेमे सत्या समं मुदा

ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນອັນເທົ່າກັບສະຫວັນ, ພຣະສັງກະຣະຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສະຫງ່າລາສີທິບ ໄດ້ພັກຢູ່ດ້ວຍຄວາມປິຕິ, ສະໜຸກສະໜານກັບນາງສະຕີເປັນເວລາສິບພັນປີ.

Verse 66

स कदाचित्ततस्स्थानादन्यद्याति स्थलं हरः । कदाचिन्मेरुशिखरं देवी देववृतं सदा

ບາງຄັ້ງ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ອອກຈາກຖິ່ນພຳນັກນັ້ນ ໄປຍັງສະຖານທີ່ອື່ນ. ບາງຄັ້ງ ໂອ ເທວີ, ພຣະອົງໄປຍັງຍອດພູເມຣຸ ໂດຍມີເທວະດາຫ້ອມລ້ອມຢູ່ເສມອ.

Verse 67

द्वीपान्नाना तथोद्यानवनानि वसुधातलम् । गत्वागत्वा पुनस्तत्राभ्येत्य रेमे सतीसुखम्

ນາງສະຕີ ເດີນທາງໄປມາຊ້ຳໆ ຂ້າມເກາະນານາ ແລະທົ່ວຜືນແຜ່ນດິນ—ຜ່ານສວນ ແລະປ່າໄມ້—ແລ້ວກໍກັບມາທີ່ນັ້ນເລື້ອຍໆ ແລະຊື່ນບານໃນຄວາມສຸກສະຫງົບຂອງນາງ.

Verse 68

न जज्ञे स दिवा रात्रौ न ब्रह्मणि तपस्समम् । सत्यां हि मनसा शंभुः प्रीतिमेव चकार ह

ບໍ່ວ່າກາງວັນ ຫຼືກາງຄືນ ກໍບໍ່ມີໃຜເກີດຂຶ້ນທີ່ເທົ່າທຽມໃນຕະປະ (ຕະປັສຍາ) ແມ່ນແຕ່ໃນບັນດາພຣະພຣະຫມາ. ເພາະຊຳພູ (ພຣະສິວະ) ອຸ້ມສະຕີໄວ້ໃນໃຈ ແລະຮູ້ສຶກແຕ່ຄວາມຮັກ ແລະຄວາມຊື່ນບານ.

Verse 69

एवं महादेवमुखं सत्यपश्यत्स्म सर्वदा । महादेवोऽपि सर्वत्र सदाद्राक्षीत्सतीमुखम्

ດັ່ງນັ້ນ ສະຕີເຝົ້າຈ້ອງມອງພຣະພັກຂອງພຣະມະຫາເທວະຢູ່ເສມອ. ແລະພຣະມະຫາເທວະກໍເຊັ່ນກັນ ບ່ອນໃດກໍຕາມ ພຣະອົງເຫັນພຣະພັກຂອງສະຕີຢູ່ຕະຫຼອດ.

Verse 70

एवमन्योन्यसंसर्गादनुरागमहीरुहम् । वर्द्धयामासतुः कालीशिवौ भावांबुसेचनैः

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍການໃກ້ຊິດກັນແລະກັນ ກາລີ ແລະ ພຣະສິວະ ໄດ້ບຳລຸງຕົ້ນໄມ້ໃຫຍ່ແຫ່ງຄວາມຮັກແລະພັກຕິ ໃຫ້ເຕີບໃຫຍ່ ໂດຍລາດລົງດ້ວຍສາຍນ້ຳແຫ່ງຊີວິດຈາກຄວາມຮູ້ສຶກທາງວິນຍານໃນໃຈ.