कामप्रादुर्भावः — The Manifestation/Arising of Kāma

Verse 1

सूत उवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तस्य नेमिषारण्यवासिनः । पप्रच्छ च मुनिश्रेष्ठः कथां पापप्रणाशिनीम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງທ່ານນັ້ນແລ້ວ, ບັນດາມຸນີຜູ້ພໍານັກໃນໄນມິສາຣັນຍະ ຈຶ່ງໃຫ້ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຖາມອີກຄັ້ງ ເຖິງກະຖາອັນສັກສິດທີ່ທໍາລາຍບາບ.

Verse 2

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखंडे कामप्रादुर्भावो नाम द्वितीयोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ໃນ «ສຣີ ຊິວະມະຫາປຸຣານະ» ພາກທີສອງ ຄື ຣຸດຣະສັມຫິຕາ, ໃນພາກຍ່ອຍທີສອງ ຊື່ «ສະຕີຂັນດະ», ບົດທີສອງ ຊື່ «ການປະກົດຂຶ້ນຂອງກາມະ» ຈົບລົງແລ້ວ.

Verse 3

अतः कथय तत्सर्वं शिवस्य चरितं शुभम् । सतीकीर्त्यन्वितं दिव्यं श्रोतुमिच्छामि विश्वकृत्

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເລົ່າທັງໝົດເຖິງປະຫວັດອັນເປັນມົງຄຸນຂອງພຣະສິວະ—ອັນເປັນທິບ ແລະປະດັບດ້ວຍກຽດສັກຂອງສະຕີ. ຂ້ອຍ ຜູ້ສ້າງໂລກ ປາຖະໜາຈະຟັງມັນ.

Verse 4

सती हि कथमुत्पन्ना दक्षदारेषु शोभना । कथं हरो मनश्चक्रे दाराहरणकर्मणि

«ສະຕີຜູ້ສະຫວ່າງໄສນັ້ນ ເກີດຂຶ້ນແນວໃດໃນເຮືອນຂອງພັນລະຍາຂອງທັກສະ? ແລະຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ວາງພຣະທັຍແນວໃດຕໍ່ການຮັບນາງເປັນຄູ່ຄອງ?»

Verse 5

कथं वा दक्षकोपेन त्यक्तदेहा सती पुरा । हिमवत्तनया जाता भूयो वाकाशमागता

ສະຕີຜູ້ເຄີຍລະທິ້ງຮ່າງກາຍເນື່ອງຈາກຄວາມໂກດຂອງທັກສະ ໄດ້ເກີດໃໝ່ເປັນທິດາຂອງຫິມະວັດແນວໃດ. ແລະຕໍ່ມາ ນາງໄດ້ບັນລຸສະພາບທິບ (ການຮ່ວມສະຫມັກກັບພຣະສິວະ) ອີກຄັ້ງແນວໃດ?

Verse 6

पार्वत्याश्च तपोऽत्युग्रं विवाहश्च कथं त्वभूत् । कथमर्द्धशरीरस्था बभूव स्मरनाशिनः

ປາຣະວະຕີໄດ້ບຳເນັດຕະປະອັນເຂັ້ມຂັ້ນຢ່າງຍິ່ງແນວໃດ ແລະການອະພິເສກຂອງນາງເກີດຂຶ້ນແນວໃດ. ແລະນາງໄດ້ຕັ້ງຢູ່ເປັນຄື່ງໜຶ່ງແຫ່ງພຣະວິກາຍຂອງຜູ້ທຳລາຍສະມະຣະ (ກາມະ) ຄືພຣະສິວະ ແນວໃດ?

Verse 7

एतत्सर्वं समाचक्ष्व विस्तरेण महामते । नान्योस्ति संशयच्छेत्ता त्वत्समो न भविष्यति

ໂອ ທ່ານຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ຂໍໃຫ້ທ່ານເລົ່າທຸກສິ່ງນີ້ໃຫ້ພວກເຮົາຟັງຢ່າງລະອຽດ. ບໍ່ມີຜູ້ອື່ນໃດຈະຂັດຂາດຄວາມສົງໄສໄດ້; ບໍ່ມີໃຜຈະເທົ່າທ່ານເລີຍ।

Verse 8

ब्रह्मोवाच । शृणु त्वं च मुने सर्वं सतीशिवयशश्शुभम् । पावनं परमं दिव्यं गुह्याद्गुह्यतमं परम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ໂອ ມຸນີ, ຈົ່ງຟັງທຸກຢ່າງເຖິງກຽດສັກສີອັນເປັນມົງຄຸນຂອງ ສະຕີ ແລະ ພຣະສິວະ. ມັນເປັນສິ່ງຊໍາລະບາບສູງສຸດ, ດີເລີດ ແລະ ທິບ, ເປັນຄວາມລັບສູງສຸດ ທີ່ລຶກລັບກວ່າຄວາມລັບທັງປວງ.”

Verse 9

एतच्छंभुः पुरोवाच भक्तवर्याय विष्णवे । पृष्टस्तेन महाभक्त्या परोपकृतये मुने

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະສຳພູ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນແກ່ ພຣະວິສນຸ ຜູ້ເປັນເລີດໃນຫມູ່ຜູ້ພັກຕິ, ເມື່ອຖືກທ່ານນັ້ນຖາມດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສອັນໃຫຍ່, ໂອ ມຸນີ, ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຜູ້ອື່ນ.

Verse 10

ततस्सोपि मया पृष्टो विष्णुश्शैववरस्सुधीः । प्रीत्या मह्यं समाचख्यौ विस्तरान्मुनिसत्तम

ຕໍ່ມາ ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ຖາມທ່ານອີກ—ພຣະວິສນຸ ຜູ້ມີປັນຍາ ແລະເປັນຜູ້ສູງສຸດໃນຫມູ່ຜູ້ນັບຖືພຣະສິວະ. ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ທ່ານໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງລະອຽດທັງໝົດ ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ।

Verse 11

अहं तत्कथयिष्यामि कथामेतां पुरातनीम् । शिवाशिवयशोयुक्तां सर्वकामफलप्रदाम्

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າຄືນເລື່ອງບູຮານອັນສັກສິດນີ້—ເຕັມໄປດ້ວຍກຽດສັກສີຂອງພຣະສິວະ ແລະ ພຣະສິວາ (ສະຕີ) ເປັນເລື່ອງທີ່ປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາອັນຊອບທັງປວງ।

Verse 12

पुरा यदा शिवो देवो निर्गुणो निर्विकल्पकः । अरूपश्शक्तिरहितश्चिन्मात्रस्सदसत्परः

ໃນປະຖົມການ ເມື່ອພຣະສິວະເທວະ ປາສຈາກຄຸນລັກສະນະ ແລະພົ້ນຈາກການແບ່ງແຍກທັງປວງ—ບໍ່ມີຮູບ, ບໍ່ມີພະລັງງານທີ່ປະກົດ, ເປັນຈິດຮູ້ບໍລິສຸດລ້ວນໆ—ພຣະອົງຢູ່ເທິງກວ່າທັງ “ມີ” ແລະ “ບໍ່ມີ”.

Verse 13

अभवत्सगुणस्सोपि द्विरूपश्शक्तिमान्प्रभुः । सोमो दिव्याकृतिर्विप्र निर्वि कारी परात्परः

ພຣະໂສມະອົງນັ້ນກໍໄດ້ປາກົດເປັນສະກຸນ (ມີຄຸນລັກສະນະ). ໂອ ພຣາຫມັນ, ອົງຜູ້ມີ຤ິດອຳນາດໄດ້ຮັບຮູບສອງປະການ ມີຮູບພຣະອົງອັນທິບ ແຕ່ຍັງເປັນນິຣວິກາຣ—ບໍ່ແປປ່ຽນ—ເປັນພຣະສູງສຸດເຫນືອສູງສຸດ.

Verse 14

तस्य वामांगजो विष्णुर्ब्रह्माहं दक्षिणांगजः । रुद्रो हृदयतो जातोऽभवच्च मुनिसत्तम

ຈາກຂ້າງຊ້າຍຂອງພຣະອົງ ພຣະວິສນຸເກີດຂຶ້ນ; ຈາກຂ້າງຂວາ ຂ້ອຍ—ພຣະພຣະຫມາ—ເກີດຂຶ້ນ. ແລະພຣະຣຸດຣະເກີດຈາກພຣະຫົວໃຈຂອງພຣະອົງ, ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ.

Verse 15

सृष्टिकर्ताभवं ब्रह्मा विष्णुः पालनकारकः । लयकर्ता स्वयं रुद्रस्त्रिधाभूतस्सदाशिवः

ພຣະພຣະຫມາເປັນຜູ້ກໍ່ກຳເນີດສັນສະກະວານ; ພຣະວິສນຸເປັນຜູ້ປົກປັກຮັກສາ. ພຣະຣຸດຣະເປັນຜູ້ກະທຳການລະລາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ສະດາຊິວະ—ພຣະເຈົ້າສູງສຸດອົງດຽວ—ປາກົດເປັນສາມປະການ ເພື່ອຄຸ້ມຄອງຈັກກະວານ.

Verse 16

मरीचिमत्रिं पुलहं पुलस्त्यांगिरसौ क्रतुम् । वसिष्ठं नारदं दक्षं भृगुं चेति महाप्रभून्

ທ່ານໄດ້ກ່າວເຖິງບັນດາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຜູ້ມີກຽດ—ມະຣີຈິ, ອະຕຣິ, ປຸລະຫະ, ປຸລັສຕະຍະ, ອັງກິຣະສ, ກຣະຕຸ, ວະສິດຖະ, ນາຣະດະ, ດັກສະ, ແລະ ພຣຶກຸ—ເປັນດວງປະທີບໃຫຍ່ໃນຫມູ່ມຸນິ.

Verse 17

सृष्ट्वा प्रजापतीन् दक्षप्रमुखान्सुरसत्तमान् । अमन्यं सुप्रसन्नोहं निजं सर्वमहोन्नतम्

ເມື່ອຂ້າໄດ້ສ້າງປຣະຊາປະຕິທັງຫຼາຍ—ມີດັກສະເປັນຫົວໜ້າ—ຜູ້ເປັນເທວະທີ່ປະເສີດ, ຂ້າກໍປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ແລະເຫັນວ່າສະພາບຂອງຕົນນັ້ນ ສູງສຸດ ແລະສຳເລັດພ້ອມທຸກປະການ।

Verse 19

ब्रह्माहं मानसान्पुत्रानसर्जं च यदा मुने । तदा मन्मनसो जाता चारुरूपा वरांगना

ພຣະພຣະຫມາ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ມຸນີ, ເມື່ອຂ້າສ້າງບຸດທີ່ເກີດຈາກໃຈ, ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ຈາກໃຈຂອງຂ້າ ກໍເກີດຂຶ້ນນາງຜູ້ສູງສົ່ງ ມີຮູບງາມອ່ອນຊ້ອຍ»។

Verse 20

नाम्ना संध्या दिवक्षांता सायं संध्या जपंतिका । अतीव सुन्दरी सुभ्रूर्मुनिचेतोविमोहिनी

ນາງມີນາມວ່າ ສັນທະຍາ ແລະຍັງເອີ້ນວ່າ ດິວັກຊານຕາ; ໃນຍາມແລງນາງຈະສວດຈັບະສັນທະຍາ. ນາງງາມຫຼາຍ ຄິ້ວງາມອ່ອນ ແມ່ນກະທັ້ງໃຈຂອງມຸນີກໍຍັງຖືກຫຼົງໄຫຼໄດ້।

Verse 22

दृष्ट्वाहं तां समुत्थाय चिन्तयन्हृदि हृद्गतम् । दक्षादयश्च स्रष्टारो मरीच्याद्याश्च मत्सुताः

ເມື່ອຂ້າເຫັນນາງ ຂ້າກໍລຸກຂຶ້ນ ແລະຄິດພິຈາລະນາໃນໃຈ ຕໍ່ສິ່ງທີ່ຊ່ອນຢູ່ໃນຄວາມນຶກລຶກສຸດວ່າ: «ດັກສະ ແລະປຣະຊາປະຕິຜູ້ສ້າງອື່ນໆ, ພ້ອມທັງ ມະຣີຈິ ແລະອື່ນໆ—ບຸດທີ່ເກີດຈາກໃຈຂອງຂ້າ—(ລ້ວນກ່ຽວຂ້ອງໃນເລື່ອງນີ້)»।

Verse 23

एवं चिंतयतो मे हि ब्रह्मणो मुनिसत्तम । मानसः पुरुषो मंजुराविर्भूतो महाद्भुतः

ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອຂ້າ—ພຣະພຣະຫມາ—ກຳລັງຄິດພິຈາລະນາຢູ່ດັ່ງນັ້ນ ບຸລຸດຜູ້ອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ ເກີດຈາກໃຈ ໄດ້ປາກົດຕໍ່ໜ້າຂ້າ ດ້ວຍຮູບງາມສະຫວ່າງໄສ ແລະອ່ອນຫວານນ່າຊົມ।

Verse 24

कांचनीकृतजाताभः पीनोरस्कस्सुनासिकः । सुवृत्तोरुकटीजंघो नीलवेलितकेसरः

ພຣະວັນນະກາຍຂອງພຣະອົງສ່ອງປະກາຍດັ່ງຄໍາບໍລິສຸດ; ອົກກວ້າງແລະເຕັມພອນ, ດັ່ງນັ້ນດັ່ງຈົກກໍງາມສົມຮູບ. ຕົ້ນຂາ, ສະໂພກ ແລະ ນ່ອງຂາ ສັດສ່ວນງາມ; ຜົມດໍາຂອງພຣະອົງມ້ວນເປັນຄື້ນຄືລະລອກສີຟ້າອ່ອນ.

Verse 25

लग्नभ्रूयुगलो लोलः पूर्णचन्द्रनिभाननः । कपाटायतसद्वक्षो रोमराजीवराजितः

ຄິ້ວທັງສອງຂອງພຣະອົງຕໍ່ກັນເປັນໂຄ້ງດຽວຢ່າງງາມ; ສາຍພຣະເນດອ່ອນໂຍນ ແລະເຄື່ອນໄຫວດັ່ງຫຼິ້ນ. ພຣະພັກສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຈັນເຕັມດວງ. ອົງອົບກວ້າງດັ່ງບານປະຕູໃຫຍ່ ແລະງາມດ້ວຍແນວຂົນອັນຮຸ່ງເຮືອງ—ເປັນຮູບສະກຸນ (saguṇa) ອັນມົງຄຸນຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ປະທານພັກຕິ ແລະມົກຂະ.

Verse 26

अभ्रमातंगकाकारः पीनो नीलसुवासकः । आरक्तपाणिनयनमुखपादकरोद्भवः

ພຣະອົງປາກົດດັ່ງເມກຝົນ ແລະດັ່ງຊ້າງໃນສີສັນແລະອານຸພາບ—ກວ້າງໃຫຍ່ ແລະແຂງແຮງ—ນຸ່ງຜ້າສີນ້ຳເງິນ/ຟ້າ. ແລະຈາກພຣະອົງສ່ອງອອກຮັດສະມີສີແດງຈາກພຣະຫັດ, ພຣະເນດ, ພຣະພັກ, ພຣະບາດ ແລະຝາມືທີ່ປາກົດເພື່ອປະທານພອນແລະຄຸ້ມຄອງ.

Verse 27

क्षीणमध्यश्चारुदन्तः प्रमत्तगजगंधनः । प्रफुल्लपद्मपत्राक्षः केसरघ्राणतर्पणः

ພຣະອົງມີແອວບາງ ແລະມີງາອັນງາມ; ພຣະອົງດັ່ງກິ່ນຫອມຂອງຊ້າງທີ່ເມົາມົນ. ພຣະເນດດັ່ງກີບດອກບົວທີ່ບານເຕັມ, ແລະພຣະອົງຊື່ນຊົມກິ່ນຫອມຂອງເກສອນ/ເຄສະຣະ (saffron).

Verse 28

कंबुग्रीवो मीनकेतुः प्रांशुर्मकरवाहनः । पंचपुष्पायुधो वेगी पुष्पकोदंडमंडितः

ລໍາຄໍຂອງເຂົາດັ່ງຫອຍສັງຂ໌; ທຸງມີເຄື່ອງໝາຍຮູບປາ; ເຂົາສູງສົ່ງ ແລະພາຫະນະແມ່ນມະກະຣາ (makara). ມີອາວຸດເປັນລູກສອນດອກໄມ້ຫ້າດອກ, ໄວໃນການເຄື່ອນໄຫວ, ແລະປະດັບດ້ວຍຄັນທະນູດອກໄມ້—ນີ້ແມ່ນຄໍາພັນລະນາຂອງກາມະ (ເທວະແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາ).

Verse 29

कांतः कटाक्षपातेन भ्रामयन्नयनद्वयम् । सुगंधिमारुतो तात शृंगाररससेवितः

ໂອ ທ່ານຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ລະດູໃບໄມ້ຜຸດດັ່ງຄູ່ຮັກ ທຳໃຫ້ດວງຕາທັງສອງມືນເມົາ ດ້ວຍສາຍຕາຂ້າງ (ກະຕາກສະປາຕ). ແລະລົມຫອມອັນຊຸມຊ່ຳດ້ວຍຣະສະແຫ່ງຄວາມຮັກ (ສຣິງກາຣະ) ກໍກະຕຸ້ນໃຈໃຫ້ເອີ້ນຫາຄວາມສຸກໂລກີ ແລະຜູກມັດວິນຍານຜູ້ມີກາຍດ້ວຍແຮງດຶງດູດ.

Verse 30

तं वीक्ष्य पुरुषं सर्वे दक्षाद्या मत्सुताश्च ते । औत्सुक्यं परमं जग्मुर्विस्मयाविष्टमानसाः

ເມື່ອເຫັນພຸຣຸສະຜູ້ສູງສົ່ງນັ້ນ ທຸກຄົນ—ດັກສະ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ພ້ອມທັງລູກສາວຂອງຂ້ອຍ—ຖືກຄວາມອັດສະຈັນຄອບງຳ ໃຈຈົມໃນຄວາມພິສົດ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມກະຕືລືລົ້ນສູງສຸດ।

Verse 31

अभवद्विकृतं तेषां मत्सुतानां मनो द्रुतम् । धैर्यं नैवालभत्तात कामाकुलितचेतसाम्

ແລ້ວມາ ໃຈຂອງລູກຊາຍຂອງຂ້ອຍເຫຼົ່ານັ້ນ ກໍເກີດຄວາມວຸ້ນວາຍ ແລະບິດເບືອນຢ່າງວ່ອງໄວ; ເພາະໃຈທີ່ຖືກກາມຕັນຫາກວນກະວາຍ ບໍ່ອາດໄດ້ຮັບຄວາມໝັ້ນຄົງໄດ້ ໂອ້ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ।

Verse 32

मां सोपि वेधसं वीक्ष्य स्रष्टारं जगतां पतिम् । प्रणम्य पुरुषः प्राह विनयानतकंधरः

ແລ້ວພຸຣຸສະນັ້ນ ເຫັນພຣະພຣະຫມາ (ເວທະສ) ຜູ້ສ້າງ ແລະເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ; ຈຶ່ງກໍ່ກາບນົບ ແລະກ່າວດ້ວຍຄໍກົ້ມລົງໃນຄວາມຖ່ອມຕົນ।

Verse 33

पुरुष उवाच । किं करिष्याम्यहं कर्म ब्रह्मंस्तत्र नियोजय । मान्योद्य पुरुषो यस्मादुचितः शोभितो विधे

ພຸຣຸສະກ່າວວ່າ: «ໂອ້ ພຣະພຣະຫມາ, ຂ້ອຍຄວນເຮັດກິດການໃດ? ຂໍຈົ່ງແຕ່ງຕັ້ງຂ້ອຍໃຫ້ເຮັດກິດນັ້ນ. ເພາະວັນນີ້ ຂ້ອຍຄວນໄດ້ຮັບການນັບຖືເປັນຜູ້ຄວນຄ່າ—ສົມຄວນ ແລະງາມສະຫງ່າ—ໂອ້ ຜູ້ຈັດວາງກົດກາ»។

Verse 34

अभिमानं च योग्यं च स्थानं पत्नी च या मम । तन्मे वद त्रिलोकेश त्वं स्रष्टा जगतां पतिः

“ຂໍທ່ານບອກເຖິງກຽດສັກສີທີ່ຄວນແກ່ຂ້າ, ຕຳແໜ່ງທີ່ຄວນຖືກປະທານ, ແລະພຣະຍາທີ່ຈະເປັນຂອງຂ້າ. ໂອ ອົງຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ—ເພາະທ່ານເປັນຜູ້ສ້າງ ແລະເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ—ຂໍຈົ່ງປະກາດໃຫ້ຂ້າຮູ້” ເທີດ.

Verse 35

ब्रह्मोवाच । एवं तस्य वचः श्रुत्वा पुरुषस्य महात्मनः । क्षणं न किंचित्प्रावोचत्स स्रष्टा चातिविस्मितः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະບຸລຸດຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ນັ້ນແລ້ວ ຜູ້ສ້າງ (ພຣະພຣະຫມາ) ນິ່ງງຽບຢູ່ຊົ່ວຄາວ ບໍ່ໄດ້ເວົ້າຫຍັງ ດ້ວຍຄວາມພິສົດອັນຫຼາຍ.

Verse 36

अतो मनस्सुसंयम्य सम्यगुत्सृज्य विस्मयम् । अवोचत्पुरुषं ब्रह्मा तत्कामं च समावहन्

ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ຄວບຄຸມໃຈໃຫ້ໝັ້ນຄົງ ແລະປະຖິ້ມຄວາມພິສົດອອກໃຫ້ໝົດ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ພຣະບຸລຸດອັນສູງສຸດນັ້ນ—ພ້ອມທັງຮວບຮວມແລະຍຶດໝັ້ນຄວາມຕັ້ງໃຈເພື່ອຈຸດປະສົງທີ່ປາຖະໜາ.

Verse 37

ब्रह्मोवाच । अनेन त्वं स्वरूपेण पुष्पबाणैश्च पंचभिः । मोहयन् पुरुषान् स्त्रीश्च कुरु सृष्टिं सनातनीम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ດ້ວຍຮູບອັນນີ້ຂອງເຈົ້າ ແລະດ້ວຍລູກທະນູດອກໄມ້ທັງຫ້າ ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ຊາຍແລະຍິງທັງຫຼາຍຫຼົງໄຫຼ ແລະໂດຍນັ້ນ ຈົ່ງກໍ່ໃຫ້ເກີດການສ້າງສັນອັນນິລັນດອນ.”

Verse 38

अस्मिञ्जीवाश्च देवाद्यास्त्रैलोक्ये सचराचरे । एते सर्वे भविष्यन्ति न क्षमास्त्यवलंबने

ໃນສາມໂລກນີ້—ທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ມີສັດທັງຫມົດ ເລີ່ມແຕ່ເທວະ ແລະ ຈິດວິນຍານທີ່ມີກາຍ. ທຸກຜູ້ຈະເກີດຂຶ້ນແລ້ວດັບໄປ; ບໍ່ມີໃຜສາມາດຢູ່ຄົງໄດ້ໂດຍອາໄສສິ່ງພຶ່ງພາໃດໆ.

Verse 39

अहं वा वासुदेवो वा स्थाणुर्वा पुरुषोत्तमः । भविष्यामस्तव वशे किमन्ये प्राणधारकाः

«ຈະເປັນຂ້າພະເຈົ້າ ຫຼື ວາສຸເທວ (ວິສນຸ) ຫຼື ສະຖານຸ (ພຣະສິວະ) ຫຼື ແມ່ນແຕ່ ປຸຣຸໂສຕຕະມະ ຜູ້ສູງສຸດ—ພວກເຮົາທຸກຄົນຈະຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງເຈົ້າ. ແລ້ວຈະກ່າວຢ່າງໃດກັບສັດມີກາຍອື່ນໆ ທີ່ພຽງແຕ່ຮັກສາລົມຫາຍໃຈ»?

Verse 40

प्रच्छन्नरूपो जंतूनां प्रविशन्हृदयं सदा । सुखहेतुः स्वयं भूत्वा सृष्टिं कुरु सनातनीम्

«ຈົ່ງຮັບຮູບອັນປິດບັງ ແລະເຂົ້າໄປໃນຫົວໃຈຂອງສັດມີຊີວິດຢູ່ເສມອ. ເປັນເຫດແຫ່ງຄວາມສຸກຂອງເຂົາເຈົ້າດ້ວຍພຣະອົງເອງ ແລ້ວຈົ່ງສ້າງສັນການສ້າງໂລກອັນນິລັນດອນ»।

Verse 41

त्वत्पुष्पबाणस्य सदा सुखलक्ष्यं मनोद्भुतम् । सर्वेषां प्राणिनां नित्यं सदा मदकरो भवान्

«ລູກສອນດອກໄມ້ຂອງເຈົ້າ ຍ່ອມພົບເປົ້າໝາຍອັນຫວານຊື່ນ ທີ່ເກີດຈາກໃຈຢູ່ເສມອ. ສຳລັບສັດມີຊີວິດທັງປວງ ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ກ່ອງໃຫ້ເກີດຄວາມເມົາມົວແຫ່ງຕັນຫາ ຢູ່ຕະຫຼອດໄປ»।

Verse 42

इति ते कर्म कथितं सृष्टिप्रावर्तकं पुनः । नामान्येते वदिष्यंति सुता मे तव तत्त्वतः

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າໄດ້ອະທິບາຍອີກຄັ້ງໃຫ້ເຈົ້າ ກ່ຽວກັບກຳກິດນັ້ນ ທີ່ເປີດການເກີດສ້າງໃຫ້ເຄື່ອນໄຫວ. ບັດນີ້ ລູກສາວຂອງຂ້າຈະກ່າວນາມເຫຼົ່ານີ້ໃຫ້ເຈົ້າ ຕາມຕັດຕະວະອັນແທ້ຈິງ.

Verse 43

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वाहं सुरश्रेष्ठ स्वसुतानां मुखानि च । आलोक्य स्वासने पाद्मे प्रोपविष्टोऽभवं क्षणम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະດາ, ຂ້າໄດ້ເບິ່ງໃບໜ້າຂອງລູກຊາຍຂອງຂ້າ; ແລ້ວຂ້າໄດ້ນັ່ງລົງເທິງອາສນະດອກບົວຂອງຂ້າ ຊົ່ວຄາວໜຶ່ງ.