विष्णोः स्तुतिः—शिवसतीरक्षावचनम् (Viṣṇu’s Hymn and the Petition for Śiva–Satī’s Protection)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । कृत्वा दक्षस्तुतादानं यौतकं विविधं ददौ । हराय सुप्रसन्नश्च द्विजेभ्यो विविधं धनम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ເມື່ອສຳເລັດພິທີສັນລະເສີນແລະພິທີມອບທານແລ້ວ ດັກສະໄດ້ມອບສິນສອດຫຼາຍປະເພດ. ດ້ວຍຄວາມປິຕິຢ່າງຍິ່ງ ລາວໄດ້ຖວາຍຊັບສິນນານາແກ່ພຣະຫຣະ (ພຣະສິວະ) ແລະແຈກຈ່າຍຊັບສິນຫຼາຍຢ່າງໃຫ້ແກ່ພວກທະວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ດ້ວຍ»

Verse 2

अथ शंभु मुदागत्य समुत्थाय कृतांजलिः । सार्द्धं कमलया चेदमुवाच गरुडध्वजः

ຈາກນັ້ນ ພຣະສັມພູໄດ້ສະເດັດມາດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ. ພຣະວິສນຸໄດ້ຊົງລຸກຂຶ້ນ ພະນົມມື ແລະ ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ຮ່ວມກັບພຣະນາງກມລາ.

Verse 3

विष्णुरुवाच । देवदेव महादेव करुणासागर प्रभो । त्वं पिता जगतां तात सती माताखिलस्य च

ພຣະວິສນຸກ່າວວ່າ: "ຂ້າແດ່ພຣະເທບພະເຈົ້າສູງສຸດ ພຣະມຫາເທວະ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຄວາມເມດຕາ! ພຣະອົງຄືបິດາແຫ່ງໂລກທັງຫຼາຍ ແລະ ພຣະນາງສຕີຄືມານດາແຫ່ງສາກົນໂລກ."

Verse 4

युवां लीलावतारौ द्वे सतां क्षेमाय सर्वदा । खलानां निग्रहार्थाय श्रुतिरेषा सनातनी

ພຣະອົງທັງສອງເປັນຄູ່ອະວະຕານແຫ່ງລີລາອັນທິບ ເພື່ອຄວາມສຸກສະຫງົບ ແລະການຄຸ້ມຄອງຂອງຜູ້ດີຢູ່ເສມອ; ແລະເພື່ອຂັບຂີ່ຂົ່ມຂູ່ຜູ້ຊົ່ວ—ນີ້ແມ່ນຄໍາສອນນິລັນດອນທີ່ສຣຸຕິຮັບຮອງໄວ້.

Verse 5

स्निग्धनीलांजनश्यामशोभया शोभसे हर । दाक्षायण्या यथा चाहं प्रतिलोमेन पद्मया

ໂອ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຄວາມງາມດັ່ງອັນຈັນສີນ້ຳເງິນເຂັ້ມອັນເນີຍນຸ່ມ. ດັ່ງທີ່ຂ້າ—ດາກສາຍະນີ—ສະຫວ່າງໄສ ພຣະອົງກໍເປັນເຊັ່ນນັ້ນ; ແລະໂດຍກັບກັນ ພັດມາ (ລັກສະມີ) ກໍສະຫວ່າງໄສເຊັ່ນກັນ.

Verse 6

देवानां वा नृणां रक्षां कुरु सत्याऽनया सताम् । संसारसारिणां शम्भो मंगलं सर्वदा तथा

ໂອ ຊັມພູ (ພຣະສິວະ) ໂດຍຄວາມສັດຈິງແຫ່ງຄໍາອະທິຖານ/ປະຕິຍານຂອງສະຕີນີ້ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຄຸ້ມຄອງປົກປ້ອງທັງເທວະ ແລະມະນຸດ; ແລະສໍາລັບຜູ້ທີ່ເດີນທາງຜ່ານສັງສານ ຂໍປະທານມົງຄຸນສຸກເສມອໄປ.

Verse 7

य एनां साभिलाषो वै दृष्ट्वा श्रुत्वाथवा भवेत् । तं हन्यास्सर्वभूतेश विज्ञप्तिरिति मे प्रभो

ໂອ້ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສັບພະສັດທັງຫຼາຍ, ຫາກຜູ້ໃດມີຄວາມປາດຖະໜາເມື່ອໄດ້ເຫັນ ຫຼື ພຽງແຕ່ໄດ້ຍິນເລື່ອງຂອງນາງ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຈົ່ງສັງຫານຜູ້ນັ້ນເສຍ. ນີ້ຄືຄຳວິງວອນຂອງຂ້ານ້ອຍຕໍ່ພຣະອົງ.

Verse 8

ब्रह्मोवाच । इति श्रुत्वा वचो विष्णोर्विहस्य परमेश्वरः । एवमस्त्विति सर्वज्ञः प्रोवाच मधुसूदनम्

ພຣະພົມກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳເວົ້າຂອງພຣະວິສະນຸ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ (ພຣະສິວະ) ກໍຊົງຍິ້ມ. ພຣະຜູ້ຊົງຮູ້ສັບພະສິ່ງຈຶ່ງກ່າວຕອບພຣະມະທຸສູທະນະ (ພຣະວິສະນຸ) ວ່າ "ຈົ່ງເປັນໄປຕາມນັ້ນ".

Verse 9

स्वस्थानं हरिरागत्य स्थित आसीन्मुनीश्वर । उत्सवं कारयामास जुगोप चरितं च तत्

ໂອ ທ່ານຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນຫມູ່ມຸນີ, ຮາຣິ (ພຣະວິດສະນຸ) ໄດ້ກັບໄປສູ່ພຳນັກຂອງພຣະອົງ ແລະພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ພຣະອົງໃຫ້ຈັດງານອຸດສະວະ ແລະປິດບັງເຫດການນັ້ນໄວ້ທັງໝົດ।

Verse 10

अहं देवीं समागत्य गृह्योक्तविधिनाऽखिलम् । अग्निकार्यं यथोद्दिष्टमकार्षं च सुविस्तरम्

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະເທວີ ແລະໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາໄຟ (ອັກນິກາຣະຍະ) ທັງໝົດ ຕາມວິທີການທີ່ຄຳສອນໃນປະເພນີຄຣິຫຍະ ດັ່ງທີ່ກຳນົດໄວ້ ແລະເຮັດຢ່າງລະອຽດຄົບຖ້ວນ।

Verse 11

ततश्शिवा शिवश्चैव यथाविधि प्रहृष्टवत् । अग्नेः प्रदक्षिणं चक्रे मदाचार्यद्विजाज्ञया

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຣະຊິວາ (ສະຕີ) ແລະ ພຣະຊິວະ ດ້ວຍໃຈຍິນດີ ແລະຕາມພິທີທີ່ກຳນົດໄວ້ ໄດ້ເດີນວຽນຂວາຮອບໄຟສັກສິດ ຕາມຄຳສັ່ງຂອງອາຈານພຣາຫມະນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 12

तदा महोत्सवस्तत्राद्भुतोभूद्द्विजसत्तम । सर्वेषां सुखदं वाद्यं गीतनृत्यपुरस्सरम्

ໃນເວລານັ້ນ ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ ມະໂຫສົບອັນອັດສະຈັນໄດ້ເກີດຂຶ້ນທີ່ນັ້ນ ນຳຄວາມສຸກໃຫ້ທຸກຄົນ ພ້ອມດ້ວຍດົນຕີມົງຄຸນ ແລະ ການຮ້ອງເພງກັບການຟ້ອນລຳນຳໜ້າ।

Verse 13

तदानीमद्भुतं तत्र चरितं समभूदति । सुविस्मयकरं तात तच्छृणु त्वं वदामि ते

ໃນເວລານັ້ນແທ້ໆ ມີເຫດການອັນອັດສະຈັນເກີດຂຶ້ນທີ່ນັ້ນ ນ່າພິສົດພິສັນຢ່າງຍິ່ງ. ໂອ ລູກເອີຍ ຈົ່ງຟັງເຖີດ ຂ້ອຍຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງ.

Verse 14

दुर्ज्ञेया शांभवी माया तया संमोहितं जगत् । सचराचरमत्यंतं सदेवासुरमानुषम्

ມາຍາອັນເປັນພະລັງຂອງພຣະສິວະ (ຊາມພະວີ) ນັ້ນ ຍາກຢິ່ງທີ່ຈະເຂົ້າໃຈ. ໂດຍມາຍານັ້ນເອງ ຈັກກະວານທັງປວງຖືກຫຼອກລວງຢ່າງສິ້ນເຊີງ—ທັງສິ່ງເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ, ຮວມທັງເທວະ, ອະສຸຣະ, ແລະມະນຸດ.

Verse 15

योऽहं शंभुं मोहयितुं पुरैच्छं कपटेन ह । मां च तं शंकरस्तात मोहयामास लीलया

ຂ້ອຍ—ຜູ້ເຄີຍປາດຖະໜາຈະຫຼອກລວງ ພຣະຊາມພູ ດ້ວຍກົນອຸບາຍ—ແຕ່ກັບກາຍເປັນວ່າ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຂ້ອຍເອງຖືກ ພຣະສັງກະຣະ ຫຼອກລວງຢ່າງງ່າຍດາຍ ໂດຍລີລາອັນເປັນທິບຂອງພຣະອົງ.

Verse 16

इच्छेत्परापकारं यस्स तस्यैव भवेद्ध्रुवम् । इति मत्वाऽपकारं नो कुर्यादन्यस्य पूरुषः

ຜູ້ໃດປາດຖະໜາຈະເຮັດຮ້າຍຜູ້ອື່ນ ຄວາມຮ້າຍນັ້ນຍ່ອມກັບຄືນສູ່ຜູ້ນັ້ນແນ່ນອນ. ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ມະນຸດບໍ່ຄວນກໍ່ອັນຕະລາຍແກ່ໃຜເລີຍ.

Verse 17

प्रदक्षिणां प्रकुर्वंत्या वह्नेस्सत्याः पदद्वयम् । आविर्बभूव वसनात्तदद्राक्षमहं मुने

ໂອ ມຸນີ, ເມື່ອສະຕີກຳລັງເຮັດປະດັກຊິນາ ອ້ອມຮອບໄຟອັນສັກສິດ, ຮອຍຕີນສອງຂ້າງຂອງນາງປາກົດຂຶ້ນຜ່ານເຄື່ອງນຸ່ງ—ຂ້ອຍເຫັນດ້ວຍຕາຕົນເອງ.

Verse 18

मदनाविष्टचेताश्च भूत्वांगानि व्यलोकयम् । अहं सत्या द्विजश्रेष्ठ शिवमायाविमोहितः

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຂ້ອຍ—ສະຕີ—ຖືກກາມະ (ຄວາມປາຖະໜາ) ຄອບງຳຈິດ ແລະເລີ່ມເບິ່ງອະວະຍະວະຂອງຕົນ; ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຖືກມາຍາຂອງພຣະສິວະເຮັດໃຫ້ຫຼົງ.

Verse 19

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखंडे सतीविवाहशिवलीलावर्णनं नामैकोनविंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ໃນ ສີຣີ ຊິວະມະຫາປຸຣານະ ໃນຣຸດຣະສັມຫິຕາ ພາກທີສອງ ແລະໃນພາກຍ່ອຍທີສອງ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ສະຕີຂັນດະ ບົດທີ 19 ຊື່ “ການພັນລະນາລີລາທິບພະຂອງພຣະຊິວະໃນພິທີອະພິເສກຂອງສະຕີ” ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।

Verse 20

अहमेवं तथा दृष्ट्वा दक्षजां च पतिव्रताम् । स्मराविष्टमना वक्त्रं द्रष्टुकामोभवं मुने

ເມື່ອຂ້ອຍເຫັນດັ່ງນັ້ນ ບຸດສາວຂອງທັກສະ (Dakṣa) ຜູ້ເປັນພັນລະຍາຜູ້ສັດຊື່ ໃຈຂອງຂ້ອຍຖືກກາມະ (Kāma) ຄອບງໍາ; ໂອ ມຸນີ, ຂ້ອຍປາຖະໜາຈະເຫັນໃບໜ້ານາງ।

Verse 21

न शंभोर्लज्जया वक्त्रं प्रत्यक्षं च विलोकितम् । न च सा लज्जयाविष्टा करोति प्रगटं मुखम्

ເນື່ອງຈາກຄວາມອາຍ ນາງບໍ່ໄດ້ເບິ່ງໃບໜ້າຂອງພຣະຊຳພູ (Śambhu) ຕໍ່ໜ້າໂດຍກົງ; ແລະນາງກໍຖືກຄວາມອາຍຄອບງໍາ ບໍ່ຍອມເປີດເຜີຍໃບໜ້າຂອງນາງໃຫ້ແຈ້ງຊັດ।

Verse 22

ततस्तद्दर्शनार्थाय सदुपायं विचारयन् । धूम्रघोरेण कामार्तोऽकार्षं तच्च ततः परम्

ຕໍ່ມາ ເພື່ອໄດ້ເຫັນນາງ ລາວໄດ້ຄິດຄົ້ນອຸບາຍອັນຄວນ; ແລະເມື່ອຖືກກາມຕັນຫາບີບຄັ້ນ ລາວຈຶ່ງກ້າວຕໍ່ໄປ ໂດຍໃຊ້ ທູມຣາຂໍຣ ຜູ້ດຸຮ້າຍແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວັນ.

Verse 23

आर्द्रेंधनानि भूरीणि क्षिप्त्वा तत्र विभावसौ । स्वल्पाज्याहुतिविन्यासादार्द्रद्रव्योद्भवस्तथा

ເມື່ອໂຍນໄມ້ຟືນຊຸ່ມຊື່ນຈໍານວນຫຼາຍເຂົ້າໃນໄຟນັ້ນ ແລະຈັດວາງອາຫຸຕິນ້ໍາມັນເນີຍແຕ່ໜ້ອຍ ການບູຊາຈຶ່ງໃຫ້ຜົນແຕ່ອັນເກີດຈາກຂອງຊຸ່ມ ໄຟຈຶ່ງບໍ່ລຸກໂຊນດີ.

Verse 24

प्रादुर्भूतस्ततो धूमो भूयांस्तत्र समंततः । तादृग् येन तमो भूतं वेदीभूमिविनिर्मितम्

ຕໍ່ມາ ຄວັນໜາແນ່ນັ້ນໄດ້ປາກົດຂຶ້ນອ້ອມຮອບທົ່ວທີ່ນັ້ນ ໜາຈົນກະທັ້ງພື້ນດິນແຫ່ງເວທີບູຊາຮາວກັບກາຍເປັນຄວາມມືດ.

Verse 25

ततो धूमाकुले नेत्रे महेशः परमेश्वरः । हस्ताभ्यां छादयामास बहुलीलाकरः प्रभुः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອດວງຕາຂອງພຣະມະເຫສະ—ພຣະຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າສູງສຸດ—ເຕັມໄປດ້ວຍຄວັນ ພຣະອົງກໍໄດ້ປິດມັນດ້ວຍພຣະຫັດທັງສອງ ດ້ວຍຄວາມຫຼິ້ນລີລາ; ພຣະຜູ້ເປັນນາຍເຫນືອທັງປວງ ຜູ້ສ້າງກິລາທິບຫຼາຍປະການ ໄດ້ກະທໍາເຊັ່ນນັ້ນ.

Verse 26

ततो वस्त्रं समुत्क्षिप्य सतीवक्त्रमहं मुने । अवेक्षं किल कामार्तः प्रहृष्टेनांतरात्मना

ຕໍ່ມາ ໂອ ມຸນີ, ຂ້ອຍໄດ້ຍົກຜ້າຂຶ້ນແລ້ວເບິ່ງໃບໜ້າຂອງສະຕີ; ແທ້ຈິງ ຖືກກາມຕັນຫາບີບຄັ້ນ ແຕ່ໃນໃຈລຶກໆກໍຊື່ນບານດ້ວຍຄວາມປິຕິ.

Verse 27

मुहुर्मुहुरहं तात पश्यामि स्म सतीमुखम् । अथेन्द्रियविकारं च प्राप्तवानस्मि सोऽवशः

ໂອ ລູກເອີຍ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເບິ່ງໃບໜ້າຂອງ ສະຕີ ຊ້ຳໆ; ແລ້ວກໍຖືກອາການອິນທຣີຍວິການຄອບງຳ ຈົນອິນທຣີຍທັງຫມົດສັ່ນໄຫວບໍ່ສະຫງົບ।

Verse 28

मम रेतः प्रचस्कंद ततस्तद्वीक्षणाद्द्रुतम् । चतुर्बिन्दुमित भूमौ तुषारचयसंनिभम्

«ເຊື້ອຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຫຼຸດອອກ; ແລ້ວພຽງແຕ່ເບິ່ງມັນ ມັນກໍແຂງຕົວຢ່າງວ່ອງໄວ. ຢູ່ເທິງພື້ນດິນ ມັນມີຂະໜາດເທົ່າສີ່ຢອດ ຄ້າຍກອງນ້ຳຄ້າງແຂງ.»

Verse 29

ततोहं शंकितो मौनी तत्क्षणं विस्मितो मुने । आच्छादयेस्म तद्रेतो यथा कश्चिद्बुबोध न

ຕໍ່ມາ ຂ້າພະເຈົ້າ ແມ່ນແຕ່ເປັນຜູ້ນິ່ງສງົບ ແລະຄວບຄຸມຕົນເອງ ກໍຍັງເກີດຄວາມຫວາດຫວັ່ນ ແລະໃນຂະນະນັ້ນເອງກໍປະຫລາດໃຈ, ໂອ ມຸນີ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປົກປິດແກ່ນສານນັ້ນ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຜູ້ໃດຮູ້ເລີຍ.

Verse 30

अथ तद्भगवाञ्छंभुर्ज्ञात्वा दिव्येन चक्षुषा । रेतोवस्कंदनात्तस्य कोपादेतदुवाच ह

ແລ້ວພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ສັມພູ (Śambhu) ໄດ້ເຫັນດ້ວຍທິບະຈັກຂຸ ແລະເກີດພຣະພິໂຣດ ເນື່ອງຈາກການຫຼົ່ນເຊື້ອພັນນັ້ນ ແລ້ວກ່າວຄໍານີ້។

Verse 31

रुद्र उवाच । किमेतद्विहितं पाप त्वया कर्म विगर्हितम् । विवाहे मम कांताया वक्त्रं दृष्टं न रागतः

ຣຸດຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີບາບ! ເຈົ້າເຮັດກຳອັນນ່າຕຳນິນີ້ເພາະຫຍັງ? ໃນວັນວິວາຫະຂອງນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າ ເຈົ້າເບິ່ງໃບໜ້ານາງ ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແຕ່ດ້ວຍຕັນຫາ.”

Verse 32

त्वं वेत्सि शंकरेणैतत्कर्म ज्ञातं न किंचन । त्रैलोक्येपि न मेऽज्ञातं गूढं तस्मात्कथं विधे

ເຈົ້າຮູ້ຢູ່ແລ້ວວ່າ ສັງກະຣະ (Śaṅkara) ຮູ້ກ່ຽວກັບກຳນີ້—ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ພຣະອົງບໍ່ຮູ້. ແມ່ນແຕ່ໃນສາມໂລກ ກໍບໍ່ມີສິ່ງລັບທີ່ຂ້າບໍ່ຮູ້; ດັ່ງນັ້ນ ມັນຈະບໍ່ຮູ້ຕໍ່ເຈົ້າໄດ້ແນວໃດ ໂອ ວິທິ (ພຣະພຣະຫມາ)?

Verse 33

यत्किंचित्त्रिषु लोकेषु जंगमं स्थावरं तथा । तस्याहं मध्यगो मूढ तैलं यद्वत्तिलांति कम्

“ສິ່ງໃດກໍຕາມໃນສາມໂລກ—ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະທີ່ຢູ່ນິ່ງ—ຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ຫຼົງຜິດ ຢືນຢູ່ກາງມັນ, ເຫມືອນນ້ຳມັນທີ່ຊ່ອນຢູ່ໃນເມັດງາ.”

Verse 34

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा प्रिय विष्णुर्मां तदा विष्णुवचः स्मरन् । इयेष हंतुं ब्रह्माणं शूलमुद्यम्य शंकरः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະວິສນຸຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ໄດ້ເຕືອນຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ລະລຶກຖຶງພຣະວາຈາຂອງພຣະວິສນຸ. ແລ້ວພຣະສັງກະຣະ ຍົກຕຣິສູນຂຶ້ນ ປາດຖະໜາຈະຟັນພຣະພຣະຫມາ.”

Verse 35

शभुंनोद्यमिते शूले मां च हंतुं द्विजोत्तम । मरीचिप्रमुखास्ते वै हाहाकारं च चक्रिरे

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອພຣະສັມພູ (ພຣະສິວະ) ຍົກຕຣິສູນຂຶ້ນ ເພື່ອຈະຟັນຂ້າພະເຈົ້າ, ບັນດາ຤ິສີທີ່ມີມະຣີຈິເປັນຫົວໜ້າ ກໍຮ້ອງ “ຮາຮາ” ດ້ວຍຄວາມຕົກໃຈ ແລະເຮັດໃຫ້ເກີດສຽງອື້ອືງໃຫຍ່.

Verse 36

ततो देवगणास्सर्वे मुनयश्चाखिलास्तथा । तुष्टुवुश्शंकरं तत्र प्रज्वलंतं भयातुराः

ແລ້ວບັນດາໝູ່ເທວະທັງປວງ ແລະ ບັນດາມຸນີທັງຫມົດ ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວສັ່ນສະທ້ານ ໄດ້ສັນລະເສີນ ພຣະສັງກະຣະ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ຜູ້ກຳລັງລຸກໂຊດສະຫວ່າງດຸດັ່ງໄຟ ໃນຣັດສະມີອັນນ່າຢ້ານ.

Verse 37

देवा ऊचुः । देव देव महादेव शरणागतवत्सल । ब्रह्माणं रक्ष रक्षेश कृपां कुरु महेश्वर

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເທວະເຫນືອເທວະ, ມະຫາເທວະ, ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ມາຂໍພຶ່ງພາ! ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງ ພຣະພຣະຫມາ, ໂອ ຈອມແຫ່ງການປົກປ້ອງ; ຂໍປະທານພຣະກະຣຸນາ, ໂອ ມະເຫສະວະຣະ!”

Verse 38

जगत्पिता महेश त्वं जगन्माता सती मता । हरिब्रह्मादयस्सर्वे तव दासास्सुरप्रभो

ໂອ ມະເຫສາ ພຣະອົງເປັນພໍ່ແຫ່ງສັບພະໂລກ ແລະ ສະຕີ ຖືກນັບເປັນແມ່ແຫ່ງສັບພະໂລກ. ໂອ ຈອມແຫ່ງເທວະດາ ຮະຣິ ພຣະພຣະຫມາ ແລະທັງຫມົດລ້ວນເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ.

Verse 39

अद्भुताकृतिलीलस्त्वं तव मायाद्भुता प्रभो । तया विमोहितं सर्वं विना त्वद्भक्तिमीश्वर

ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ລີລາອັນເລີນຫຼິ້ນຂອງພຣະອົງປາກົດເປັນຮູບອັນອັດສະຈັນ ແລະ ມາຍາຂອງພຣະອົງກໍອັດສະຈັນຍິ່ງ. ໂດຍມາຍານັ້ນ ທົ່ວໂລກຖືກຫຼອກລວງ ເວັ້ນແຕ່ຜູ້ມີພັກດີຕໍ່ພຣະອົງ ໂອ ອີສະວະຣະ.

Verse 40

ब्रह्मोवाच । इत्थं बहुतरं दीना निर्जरा मुनयश्च ते । तुष्टुवुर्देवदेवेशं क्रोधाविष्टं महेश्वरम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ເທວະດາ ແລະ ມຸນີທັງຫຼາຍຜູ້ທຸກທໍລະມານຢ່າງຫນັກ ໄດ້ສັນລະເສີນມະຫາເທວະ ຈອມແຫ່ງເທວະດາ ຄື ມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ຖືກຄວາມໂກດຄອບງໍາ.

Verse 41

दक्षो मैवं मैवमिति पाणिमुद्यम्य शंकितः । वारयामास भूतेशं क्षिप्रमेत्य पुरोगतः

ດ້ວຍຄວາມຕົກໃຈ ດັກຊະ ໄດ້ຮີບໄປຢືນຢູ່ຂ້າງໜ້າ ພູເຕຊະ (ພຣະສິວະ) ແລະຍົກມືຂຶ້ນກ່າວວ່າ «ຢ່າເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ—ຢ່າເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ» ເພື່ອຫ້າມພຣະອົງ।

Verse 42

अथाग्रे संगतं वीक्ष्य तदा दक्षं महेश्वरः । प्रत्युवाचाप्रियमिदं संस्मरन्प्रार्थनां हरेः

ແລ້ວເມື່ອເຫັນ ດັກຊະ ຢືນຢູ່ຂ້າງໜ້າ ພຣະມະເຫສະວະຣະ ກໍຕອບກັບດ້ວຍຖ້ອຍຄຳທີ່ບໍ່ນ່າຟັງ ໂດຍຍັງລະລຶກເຖິງການອ້ອນວອນເກົ່າຂອງ ພຣະຫຣິ।

Verse 43

महेश्वर उवाच । विष्णुना मेतिभक्तेन यदिदानीमुदीरितम् । मयाप्यंगीकृतं कर्तुं तदिहैव प्रजापते

ພຣະມເຫສວນກ່າວວ່າ: "ຂ້າແດ່ພຣະປະຊາບໍດີ, ສິ່ງໃດທີ່ພຣະວິສນຸຜູ້ມີຄວາມພັກດີຕໍ່ເຮົາបានກ່າວມາ, ເຮົາກໍຍອມຮັບ ແລະ ຈະປະຕິບັດຕາມໃນທີ່ນີ້."

Verse 44

सतीं यस्याभिलाषस्सन् वीक्षेत वध तं प्रभो । इति विष्णुवचस्सत्यं विधिं हत्वा करोम्यहम्

"ຂ້າແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປາດຖະໜາໃນຕົວພຣະນາງសຕີ ແລະ ຈ້ອງເບິ່ງນາງ, ຈົ່ງສັງຫານຜູ້ນັ້ນເສຍ. ດັ່ງນັ້ນ, ໂດຍຖືເອົາຄຳເວົ້າຂອງພຣະວິສນຸເປັນຄວາມຈິງ, ເຮົາຈະສັງຫານພຣະພົມ ແລະ ປະຕິບັດຕາມນັ້ນ."

Verse 45

साभिलाषः कथं ब्रह्मा सतीं समवलोकयत् । अभवत्त्यक्तरेतास्तु ततो हन्मि कृतागसम्

"ພຣະພົມຈະເບິ່ງພຣະນາງສຕີດ້ວຍຄວາມປາດຖະໜາໄດ້ແນວໃດ? ເມື່ອຕົກຢູ່ໃນສະພາບຂອງການຫຼັ່ງອະສຸຈິເຊັ່ນນັ້ນ, ເຂົາກໍກາຍເປັນຜູ້ມີຄວາມຜິດ; ດັ່ງນັ້ນ ເຮົາຈະລົງໂທດຄົນບາບຜູ້ນັ້ນ."

Verse 46

ब्रह्मोवाच । इत्युक्तवति देवेश महेशे क्रोधसंकुले । चकंपिरे जनाः सर्वे सदेवमुनिमानुषाः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ມະຫາເທວະ ຕັດດ້ວຍຄວາມໂກດ ສັດທັງຫມົດກໍສັ່ນສະທ້ານ—ເທວະ, ລິສີ, ແລະມະນຸດດ້ວຍກັນ.

Verse 47

हाहाकारो महानासीदौदासीन्यं च सर्वशः । अभूवम्बिकलोऽतीव तदाहं तद्विमोहकः

ແລ້ວກໍເກີດສຽງຮ້ອງໄຫ້ຄວາມໂສກອັນໃຫຍ່ ແລະທົ່ວທຸກແຫ່ງມີແຕ່ຄວາມຫມົດຫວັງ. ໃນເວລານັ້ນ ຂ້ອຍເອງກໍສັ່ນສະທ້ານຢ່າງຫນັກ ແລະມືດມົນສັບສົນ.

Verse 48

अथ विष्णुर्महेशातिप्रियः कार्यविचक्षणः । तमेवंवादिनं रुद्रं तुष्टाव प्रणतस्सुधीः

ແລ້ວພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງພຣະມະເຫສ ແລະຮອບຄອບໃນການງານ ໄດ້ກ້ມກາບດ້ວຍໃຈປັນຍາອັນແຈ້ງ ແລະດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະຣຸທຣະ ຜູ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ।

Verse 49

स्तुत्वा च विविधैः स्तोत्रैश्शंकरं भक्तवत्सलम् । इदमूचे वारयंस्तं क्षिप्रं भूत्वा पुरस्सरः

ເມື່ອໄດ້ສັນລະເສີນ ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກດີ ດ້ວຍບົດສະຕຸຕິຫຼາຍປະເພດແລ້ວ ພຣະອົງກໍໄດ້ກ່າວຄໍານີ້; ແລະໄດ້ກ້າວໄປຂ້າງໜ້າຢ່າງວ່ອງໄວ ເພື່ອຫ້າມພຣະອົງນັ້ນ।

Verse 50

विष्णुरुवाच । विधिन्न जहि भूतेश स्रष्टारं जगतां प्रभुम् । अयं शरणगस्तेद्य शरणागतवत्सलः

ພຣະວິດສະນຸກ່າວວ່າ: «ໂອ ພູເຕສະ (ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ) ຢ່າໄດ້ຟັນທໍາລາຍຜູ້ສ້າງ—ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງໂລກທັງຫຼາຍ. ມື້ນີ້ລາວໄດ້ມາຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງ; ແລະພຣະສິວະ ພຣະອົງເປັນຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ຂໍພຶ່ງພາເສມອ»។

Verse 51

अहं तेऽतिप्रियो भक्तो भक्तराज इतीरितः । विज्ञप्तिं हृदि मे मत्त्वा कृपां कुरु ममोपरि

ຂ້າພະອົງເປັນຜູ້ພັກດີທີ່ພຣະອົງຮັກຍິ່ງ ແລະໄດ້ຮັບການເອີ້ນວ່າ «ຈອມແຫ່ງຜູ້ພັກດີ». ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຮັບຄໍາວິນຍາບັດນີ້ໄວ້ໃນພຣະຫົວໃຈ ແລະປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ຂ້າພະອົງ.

Verse 52

अन्यच्च शृणु मे नाथ वचनं हेतुगर्भितम् । तन्मनुष्व महेशान कृपां कृत्वा ममोपरि

ອີກປະການໜຶ່ງ ຂໍໃຫ້ພຣະນາຖາຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້າພະອົງ ອັນມີເຫດຜົນລຶກຊຶ້ງ. ໂອ ມະເຫສານາ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງພິຈາລະນາໃຫ້ດີ ແລະມີຄວາມເມດຕາຕໍ່ຂ້າພະອົງ.

Verse 53

प्रजास्स्रष्टुमयं शंभो प्रादुर्भूतश्चतुर्मुखः । अस्मिन्हते प्रजास्रष्टा नास्त्यन्यः प्राकृतोऽधुना

ໂອ ສຳພູ—ຜູ້ມີໜ້າສີ່ (ພຣະພຣະຫມາ) ນີ້ ປາກົດຂຶ້ນເພື່ອສ້າງສັດທັງຫຼາຍ. ຖ້າອົງນີ້ຖືກຂ້າ ໃນບັດນີ້ກໍບໍ່ມີຜູ້ສ້າງພົນພັນຕາມທຳມະຊາດອື່ນໃນໂລກນີ້ແລ້ວ.

Verse 54

सृष्टिस्थित्यंतकर्माणि करिष्यामः पुनः पुनः । त्रयो देवा वयं नाथ शिवरूप त्वदाज्ञया

ໂອ ພຣະເຈົ້າ—ຜູ້ມີຮູບເປັນພຣະຊິວະ—ພວກເຮົາສາມເທວະຈະເຮັດກິດແຫ່ງການສ້າງ, ການຄຸ້ມຄອງ, ແລະການລະລາຍ ຊ້ຳໆ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ.

Verse 55

एतस्मिन्निहते शम्भो कस्त्वत्कर्म करिष्यति । तस्मान्न वध्यो भवता सृष्टिकृल्लयकृद्विभो

ໂອ ສຳພູ—ຖ້າອົງນີ້ຖືກຂ້າ ແລ້ວໃຜຈະເຮັດກິດອັນເປັນພຣະກິດຂອງພຣະອົງ? ດັ່ງນັ້ນ ຂໍຢ່າຂ້າອົງນີ້ເລີຍ ໂອ ພຣະຜູ້ຄອບຄຸມທົ່ວສັບພະສິ່ງ—ເພາະອົງນີ້ແມ່ນຜູ້ກະທຳການສ້າງ ແລະການລະລາຍ.

Verse 56

अनेनैव सती कन्या दक्षस्य च शिवा विभो । सदुपायेन वै भार्या भवदर्थे प्रकल्पिता

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ໂດຍວິທີນີ້ແທ້ ສະຕີ ທິດາອັນເປັນມງຄົດຂອງ ທັກສະ ໄດ້ຖືກຈັດວາງດ້ວຍອຸບາຍອັນຖືກຕ້ອງ ໃຫ້ເປັນພຣະມະເຫສີຂອງພຣະອົງ ເພື່ອພຣະປະສົງອັນທິບພະຂອງພຣະອົງ।

Verse 57

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य महेशस्तु विज्ञप्तिं विष्णुना कृताम् । प्रत्युवाचाखिलांस्तांश्च श्रावयंश्च दृढव्रतः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຄໍາທູນຂໍຂອງ ວິສນຸ ແລ້ວ, ພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ໝັ້ນຄົງໃນພຣະວຣະຕະ ໄດ້ຕອບກັບ ແລະໃຫ້ຜູ້ທັງຫມົດທີ່ຊຸມນຸມກັນ ໄດ້ຍິນຄໍາຕອບນັ້ນ।

Verse 58

महेश उवाच । देव देव रमेशान विष्णो मत्प्राणवल्लभ । न निवारय मां तात वधादस्य खलस्त्वयम्

ພຣະມະເຫສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເທວະເທວະ, ໂອ ຣາເມສານ, ໂອ ວິສນຸ ຜູ້ຮັກດັ່ງຊີວິດຂອງເຮົາ—ຢ່າຫ້າມເຮົາເລີຍ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຈາກການປະຫານຄົນຊົ່ວນີ້; ເຈົ້ານັ້ນແຫຼະກໍາລັງຂັດຂວາງເຮົາ.”

Verse 59

पूरयिष्यामि विज्ञप्तिं पूर्वान्तेंगीकृतां मया । महापापकरं दुष्टं हन्म्येनं चतुराननम्

“ເຮົາຈະສໍາເລັດຄໍາປະຕິຍານທີ່ເຮົາເຄີຍຮັບໄວ້ແຕ່ກ່ອນ. ຜູ້ມີໜ້າສີ່ນີ້ເປັນຄົນຊົ່ວ ແລະເປັນເຫດໃຫ້ເກີດບາບໃຫຍ່; ດັ່ງນັ້ນເຮົາຈະປະຫານເຂົາ.”

Verse 60

अहमेव प्रजास्स्रक्ष्ये सर्वाः स्थिरचरा अपि । अन्यं स्रक्ष्ये सृष्टिकरमथवाहं स्वतेजसा

“ເຮົາແຕ່ຜູ້ດຽວຈະໃຫ້ກໍ່ເກີດສັດທັງປວງ ທັງທີ່ຢູ່ນິ່ງແລະທີ່ເຄື່ອນໄຫວ. ຫາກບໍ່ແລ້ວ, ໂດຍຣັດສະມີແຫ່ງເທຊະຂອງເຮົາເອງ, ເຮົາຈະສ້າງຜູ້ອື່ນຂຶ້ນເປັນຜູ້ກໍ່ສ້າງສັບພະສິ່ງ ເພື່ອຮັບໜ້າທີ່ການສ້າງ.”

Verse 61

हत्वैनं विधिमेवाहं स्वपणं पूरयन् कृतम् । स्रष्टारमेकं स्रक्ष्यामि न निवारय मेश माम्

«ເມື່ອຂ້າໄດ້ສັງຫານພຣະພຣະຫມາ (ຜູ້ຈັດລະບຽບ) ນີ້ແລ້ວ ຂ້າຈະສຳເລັດຕາມຄຳປະຕິຍານທີ່ຕັ້ງໄວ້. ຂ້າຈະໃຫ້ມີຜູ້ສ້າງແຕ່ຜູ້ດຽວ; ໂອ ພຣະເຈົ້າ ຢ່າຫ້າມຂ້າ ຢ່າຂັດຂວາງຂ້າ»

Verse 62

ब्रह्मोवाच । इति तस्य वचश्श्रुत्वा गिरीश स्याह चाच्युतः । स्मितप्रभिन्नहृदयः पुनर्मैवमितीरयन्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳນັ້ນ ພຣະຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ຄື ຄິຣີສະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ກ່າວອີກຄັ້ງ. ດ້ວຍຮອຍຍິ້ມອ່ອນໂຍນ ຫົວໃຈຂອງພຣະອົງອ່ອນລົງ ແລະຕອບວ່າ ‘ບໍ່ແມ່ນແບບນັ້ນ—ຢ່າເວົ້າຢ່າງນັ້ນ’»

Verse 63

अच्युत उवाच । प्रतिज्ञापूरणं योग्यं परस्मिन्पुरुषेस्ति वै । विचारयस्व वध्येश भवत्यात्मनि न प्रभो

ອະຈະຍຸຕະກ່າວວ່າ: «ການເຕີມເຕັມຄໍາປະຕິຍານັ້ນ ຄວນຢູ່ໃນພຣະບຸລຸດສູງສຸດແທ້. ຈົ່ງພິຈາລະນາເຖິງນີ້ ໂອ ຈອມແຫ່ງຍັດຍະ; ຄວາມຜິດບໍ່ໄດ້ຢູ່ທີ່ເຈົ້າ ແຕ່ຢູ່ໃນຕົນເອງ ດ້ວຍອາການໃຈພາຍໃນ».

Verse 64

त्रयो देवा वयं शंभो त्वदात्मानः परा नहि । एकरूपा न भिन्नाश्च तत्त्वतस्सुविचारय

ໂອ ຊຳພູ, ພວກເຮົາສາມເທວະນັ້ນ ແມ່ນຢູ່ໃນພຣະອາດຕະຂອງເຈົ້າເອງ ບໍ່ແຍກອອກຈາກເຈົ້າ. ໂດຍສານະແທ້ ເຮົາເປັນຮູບດຽວ ບໍ່ແຕກຕ່າງ; ຈົ່ງພິຈາລະນາໃຫ້ດີໃນຄວາມຈິງນີ້.

Verse 65

ततस्तद्वचनं श्रुत्वा विष्णोस्स्वातिप्रियस्य सः । शंभुरूचे पुनस्तं वै ख्यापयन्नात्मनो गतिम्

ເມື່ອນັ້ນ ພໍໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣະວິສະນຸ—ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກດຸດດັ່ງດາວສະວາຕີ—ຊຳພູກໍໄດ້ກ່າວອີກຄັ້ງ ໂດຍເປີດເຜີຍຢ່າງແຈ້ງຊັດເຖິງເສັ້ນທາງ ແລະພຣະປະສົງອັນເທວະຂອງພຣະອົງ.

Verse 66

शम्भुरुवाच । हे विष्णो सर्वभक्तेश कथमात्मा विधिर्मम । लक्ष्यते भिन्न एवायं प्रत्यक्षेणाग्रतः स्थितः

ພຣະສຳພູ (Śambhu) ກ່າວວ່າ: «ໂອ ວິສນຸ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຜູ້ພັກຕິທັງປວງ—ເປັນຫຍັງຄຳບັນຍັດແລະສະພາບພາຍໃນຂອງເຮົາ ຈຶ່ງຖືກເຫັນວ່າແຕກຕ່າງ? ເພາະອົງນີ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົາໂດຍກົງ ປາກົດຊັດເຈນ»។

Verse 67

ब्रह्मोवाच । इत्याज्ञप्तो महेशेन सर्वेषां पुरतस्तदा । इदमूचे महादेवं तोषयन् गरुडध्वजः

ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກມະເຫສະ (Maheśa) ສັ່ງໃນທ່າມກາງທຸກຜູ້, ວິສນຸຜູ້ມີທຸງກະຣຸດ (Garuḍa) ຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ ເພື່ອໃຫ້ມະຫາເທວ (Mahādeva) ພໍພຣະໄທ.

Verse 68

विष्णुरुवाच । न ब्रह्मा भवतो भिन्नो न त्वं तस्मात्सदाशिव । न वाहं भवतो भिन्नो न मत्त्वं परमेश्वर

ພຣະວິດສະນຸກ່າວວ່າ: «ພຣະພຣະຫມາບໍ່ແຍກຈາກພຣະອົງ, ແລະພຣະອົງກໍບໍ່ແຍກຈາກພຣະພຣະຫມາ, ໂອ ສະດາສິວະ. ຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ແຍກຈາກພຣະອົງ, ແລະພຣະອົງກໍບໍ່ແຍກຈາກຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ»។

Verse 69

सर्वं जानासि सर्वज्ञ परमेश सदाशिव । मन्मुखादखिलान्सर्वं संश्रावयितुमिच्छसि

ໂອ ສະດາສິວະ ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ! ພຣະອົງຮູ້ທຸກຢ່າງຢູ່ແລ້ວ; ແຕ່ພຣະອົງຍັງປາດຖະໜາໃຫ້ທຸກສິ່ງຖືກກ່າວອອກຈາກປາກຂ້າພະເຈົ້າ ເພື່ອໃຫ້ທຸກຜູ້ໄດ້ຍິນ.

Verse 70

त्वदाज्ञया वदामीश शृण्वंतु निखिलास्सुराः । मुनयश्चापरे शैवं तत्त्वं संधार्य स्वं मनः

ດ້ວຍພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ, ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວ. ໃຫ້ເທວະທັງປວງຟັງ, ແລະມຸນີກັບຜູ້ອື່ນໆດ້ວຍ—ຈົ່ງຍຶດຖືຄວາມຈິງແຫ່ງໄສວະໃຫ້ໝັ້ນ, ຮວບຮວມໃຈໃຫ້ສະຫງົບແນ່ວແນ່.

Verse 71

प्रधानस्याऽप्रधानस्य भागाभागस्य रूपिणः । ज्योतिर्मयस्य भागास्ते वयं देवाः प्रभोस्त्रयः

ພວກເຮົາເທວະສາມອົງ ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້ານັ້ນ ຜູ້ປາກົດເປັນທັງ Pradhāna ແລະ Apradhāna ເປັນຮູບແຫ່ງ “ສ່ວນ” ແລະ “ບໍ່ແມ່ນສ່ວນ” ແລະເປັນອົງອັນເປັນແສງບໍລິສຸດທີ່ສ່ອງໄສດ້ວຍຕົນເອງ।

Verse 72

कस्त्वं कोहं च को ब्रह्मा तवैव परमात्मनः । अंशत्रयमिदं भिन्नं सृष्टिस्थित्यंतकारणम्

“ເຈົ້າແມ່ນໃຜ, ຂ້ອຍແມ່ນໃຜ, ແລະ ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ແມ່ນໃຜ? ໂອ ອາດຕະມັນສູງສຸດ—ສາມອົງນີ້ເປັນແຕ່ສ່ວນທີ່ແຍກອອກຂອງພຣະອົງ ເປັນເຫດແຫ່ງການສ້າງ, ການດໍາລົງ, ແລະການສະລາຍ.”

Verse 73

चिंतयस्वात्मनात्मानं स्वलीलाधृतविग्रहः । एकस्त्वं ब्रह्म सगुणो ह्यंशभूता वयं त्रयः

ຂໍໃຫ້ພຣະອົງພິຈາລະນາອາດຕະຕົນຂອງພຣະອົງ ໂດຍປັນຍາພາຍໃນຂອງພຣະອົງເອງ, ໂອ ຜູ້ທີ່ຮັບຮູບກາຍດ້ວຍລີລາອັນທິບຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງພຽງອົງດຽວແມ່ນພຣະພຣະຫມັນຜູ້ມີຄຸນ; ພວກເຮົາສາມອົງເປັນແຕ່ສ່ວນປາກົດຂອງພຣະອົງ.

Verse 74

शिरोग्रीवादिभेदेन यथैकस्यैव वर्ष्मणः । अंगानि ते तथेशस्य तस्य भगत्रयं हर

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບຮ່າງກາຍອົງດຽວທີ່ຖືກເວົ້າວ່າມີສ່ວນຕ່າງໆ—ເຊັ່ນ ຫົວ, ຄໍ ແລະອື່ນໆ—ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ໂອ ຮະຣະ, ອົງປະກອບ/ພາກສ່ວນຂອງພຣະອົງນັ້ນກໍຖືກເຂົ້າໃຈ. ແລະຄວາມສົມບູນທິບສາມປະການ (bhaga-traya) ຂອງພຣະອົງ ພຶງຮູ້ຈັກຕາມນີ້.

Verse 75

यज्ज्योतिरभ्रं स्वपुरं पुराणं कूटस्थमव्यक्तमनंतरूपम् । नित्यं च दीर्घादिविशेषणाद्यैर्हीनं शिवस्त्वं तत एव सर्वम्

ພຣະອົງແມ່ນແສງສະອາດບໍ່ມີມົກຄວັນ—ເປັນພຣະພູມອັນສູງສຸດຂອງພຣະອົງເອງ—ເກົ່າແກ່, ຄົງທີ່, ບໍ່ປາກົດ, ແລະມີຮູບອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ. ພຣະອົງນິລັນດອນ ແລະພົ້ນຈາກຄໍາກໍານົດຈໍາກັດເຊັ່ນ “ຍາວ” ແລະອື່ນໆ. ໂອ ພຣະສິວະ, ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງເກີດອອກ ແລະດໍາລົງຢູ່ຈາກພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ.

Verse 76

ब्रह्मोवाच एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य महादेवो मुनीश्वर । बभूव सुप्रसन्नश्च न जघान स मां ततः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ໂອ ຈອມແຫ່ງມຸນີ, ເມື່ອມະຫາເທວະໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍານັ້ນແລ້ວ ພຣະອົງກໍເກີດຄວາມເມດຕາປິຕິຢ່າງຍິ່ງ; ຈາກນັ້ນພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຕີຂ້າພະເຈົ້າອີກ»។