सतीप्राप्तिविषये ब्रह्मरुद्रसंवादः | The Brahmā–Śiva Dialogue on Attaining Satī

Verse 1

नारद उवाच । रुद्रपार्श्वे त्वयि गते किमभूच्चरितं ततः । का वार्ता ह्यभवत्तात किं चकार हरः स्वयम्

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ໂອ ລູກເອີຍ, ເມື່ອເຈົ້າໄປຢູ່ຂ້າງພຣະຣຸດຣະ (ພຣະສິວະ) ແລ້ວ ຕໍ່ມາເກີດຫຍັງຂຶ້ນ? ມີຂ່າວສານອັນໃດເກີດຂຶ້ນ ແລະພຣະຫະຣະເອງໄດ້ກະທຳຫຍັງ?”

Verse 2

ब्रह्मोवाच । अथाहं शिवमानेतुं प्रसन्नः परमेश्वरम् । आसदं हि महादेवं हिमवद्गिरिसंस्थितम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ດ້ວຍໃຈທີ່ສະຫງົບຜ່ອງໃສ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອອກເດີນທາງໄປນຳເອົາ ພຣະສິວະ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ. ແທ້ຈິງ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າໄປຫາ ພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ປະທັບຢູ່ເທິງພູຫິມາລະຍະ।

Verse 3

मां वीक्ष्य लोकस्रष्टारमायांतं वृषभध्वजः । मनसा संशयं चक्रे सतीप्राप्तौ मुहुर्मुहुः

ເມື່ອ ວຣິສະພະທະວະຈະ (ພຣະສິວະ ຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ) ເຫັນຂ້າພະເຈົ້າ—ຜູ້ສ້າງໂລກ—ເຂົ້າມາໃກ້, ພຣະອົງກໍເກີດຄວາມສົງໄສໃນໃຈ ຊ້ຳໆ ກ່ຽວກັບການໄດ້ຮັບ ສະຕີ।

Verse 4

अथ प्रीत्या हरो लोक गतिमाश्रित्य लीलया । सत्या भक्त्या च मां क्षिप्रमुवाच प्राकृतो यथा

ຕໍ່ມາ ພຣະຫະຣະ ຊົມຊື່ນຍິນດີ ແລະດ້ວຍພຣະລີລາອັນເມດຕາ ພຣະອົງອາໄສອາການແບບຊາວໂລກທົ່ວໄປ ແລ້ວເວົ້າກັບຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງວ່ອງໄວ ເນື່ອງດ້ວຍພັກຕິອັນສັດຊື່ຂອງ ສະຕີ।

Verse 5

ईश्वर उवाच । किमकार्षीत्सुरज्येष्ठ सत्यर्थे त्वत्सुतस्स माम् । कथयस्व यथा स्वांतं न दीर्ये मन्मथेन हि

ພຣະອີສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ເປັນເລີດໃນຫມູ່ເທວະ, ເພື່ອຄວາມຈິງ ບຸດຂອງເຈົ້າໄດ້ເຮັດຫຍັງແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ? ຈົ່ງເລົ່າຕາມທີ່ຢູ່ໃນໃຈຂອງເຈົ້າໃຫ້ຊັດ—ເພາະແທ້ຈິງ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຖືກສັ່ນຄອນ ຫຼືແຕກຫັກ ໂດຍ ມັນມະຖະ (ເທວະແຫ່ງກາມ)»।

Verse 6

धावमानो विप्रयोगो मामेव च सतीं प्रति । अभिहंति सुरज्येष्ठ त्यक्त्वान्यां प्राणधारिणीम्

ໂອ ຜູ້ເປັນພີ່ໃຫຍ່ແຫ່ງເທວະດາ, ຄວາມເຈັບປວດແຫ່ງການພັດພາກທີ່ພຸ້ນມານີ້ ກະທົບແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າ ແລະ ພຣະນາງສະຕີ; ມັນລະທິ້ງຜູ້ອື່ນທີ່ຍັງຄົງຊີວິດ ແລະ ຕົກລົງໃສ່ພວກເຮົາສອງຄົນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 7

सतीति सततं ब्रह्मन् वद कार्यं करोम्यहम् । अभेदान्मम सा प्राप्या तद्विधे क्रियतां तथा

"ໂອ້ ພຣະພົມ, ຈົ່ງກ່າວຄຳວ່າ 'ສະຕີ, ສະຕີ' ຢູ່ສະເໝີ; ເຮົາຈະເຮັດສິ່ງທີ່ຕ້ອງເຮັດ. ເນື່ອງຈາກນາງບໍ່ໄດ້ແຕກຕ່າງຈາກເຮົາ, ນາງຈຶ່ງເປັນຜູ້ທີ່ເຮົາຕ້ອງໄດ້ຮັບ—ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງຈັດການວິທີການທີ່ເໝາະສົມຕາມນັ້ນ."

Verse 8

ब्रह्मोवाच । इति रुद्रोक्तवचनं लोकाचारसुगर्भितम् । श्रुत्वाहं नारदमुने सांत्वयन्नगदं शिवम्

ພຣະພົມກ່າວວ່າ: "ໂອ້ ມະຫາຣືສີ ນາຣະທະ, ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳເວົ້າຂອງພຣະຣຸດທະ—ຄຳເວົ້າທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍທຳນຽມຂອງໂລກ—ເຮົາຈຶ່ງໄດ້ພະຍາຍາມປອບໂຍນພຣະສິວະຜູ້ປາສະຈາກມົນທິນນັ້ນ."

Verse 9

ब्रह्मोवाच । सत्यर्थं यन्मम सुतो वदति स्म वृषध्वज । तच्छ्रणुष्व निजासाध्य सिद्धमित्यवधारय

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ໂອ ວຣິສະທະວະຈະ (ພຣະສິວະ ຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ) ຖ້ອຍຄໍາທີ່ລູກຂ້າເວົ້ານັ້ນ ແທ້ຈິງມີແກ່ນສານ. ຈົ່ງຟັງເຖີດ ແລະຈົ່ງຮູ້ວ່າ ນັ້ນແມ່ນວິທີອັນບໍ່ຜິດພາດຂອງພຣະອົງ ທີ່ຖືກຕັ້ງໄວ້ແນ່ນອນແລ້ວ»។

Verse 10

देया तस्मै मया पुत्री तदर्थं परिकल्पिता । ममाभीष्टमिदं कार्यं त्वद्वाक्यादधिकं पुनः

«ຂ້າພະເຈົ້າຈະມອບລູກສາວໃຫ້ແກ່ພຣະອົງ; ນາງຖືກກໍານົດໄວ້ເພື່ອເລື່ອງນີ້ໂດຍເຉົ້າຊະຕາ. ການງານນີ້ເປັນທີ່ພໍໃຈໃນໃຈຂ້າພະເຈົ້າ—ແທ້ຈິງ ຍິ່ງໜັກແນ່ນກວ່າຖ້ອຍຄໍາຂອງທ່ານອີກ»។

Verse 11

मत्पुत्र्याराधितश्शंभुरेतदर्थं स्वयं पुनः । सोप्यन्विष्यति मां यस्मात्तदा देया मया हरे

«ພຣະສັມພູ (Śambhu) ຖືກລູກສາວຂ້າພະເຈົ້າບູຊາອາຣາທະນາເພື່ອເລື່ອງນີ້ໂດຍກົງ; ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງເອງຈະມາສືບຫາຂ້າພະເຈົ້າອີກ. ເມື່ອພຣະອົງມາຊອກຫາຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ຮະຣິ, ໃນເວລານັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈະມອບ (ລູກສາວ) ໃຫ້ພຣະອົງ»។

Verse 12

शुभे लग्न सुमुहूर्ते समागच्छतु सोंतिकम् । तदा दास्यामि तनयां भिक्षार्थं शंभवे विधे

«ຂໍໃຫ້ເວລາລັກນະອັນມົງຄຸນ ແລະ ມຸຫູຣຕະອັນດີຍິ່ງ ມາເຖິງໃກ້. ໃນເວລານັ້ນ ໂອ ວິທາຕາ ພຣະພຣະຫມາ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະມອບບຸດສາວຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ແກ່ ພຣະສັມພູ ເພື່ອຕອບຮັບຄໍາຂໍຂອງພຣະອົງໃນພາບນັກຂໍທານ»។

Verse 13

इत्युवाच स मां दक्षस्तस्मात्त्वं वृषभध्वज । शुभे मुहूर्ते तद्वेश्म गच्छ तामानयस्व च

ດັກສະໄດ້ກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ: «ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະອົງຜູ້ມີທຸງເປັນຮູບງົວ (ວຣິສະພະທະວະຈະ), ໃນເວລາມຸຫູຣຕະອັນມົງຄຸນ ຈົ່ງໄປທີ່ເຮືອນນັ້ນ ແລະ ນໍານາງມາທີ່ນີ້»។

Verse 14

ब्रह्मोवाच । इति श्रुत्वा मम वचो लौकिकी गतिमाश्रितः । उवाच विहसन्रुद्रो मुने मां भक्तवत्सलः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ເມື່ອຮູດຣະໄດ້ຍິນຄໍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າແລ້ວ ພຣະອົງກໍໄດ້ຮັບເອົາທ່າທາງແບບໂລກີ ແລະ ກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍຮອຍຍິ້ມ, ໂອ ມຸນີ, ເພາະພຣະອົງເປັນຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ມີພັກຕິຢູ່ເສມອ»។

Verse 15

रुद्र उवाच । गमिष्ये भवता सार्द्धं नारदेन च तद्गृहम् । अहमेव जगत्स्रष्टस्तस्मात्त्वं नारदं स्मर

ຣຸດຣະກ່າວວ່າ: «ເຮົາຈະໄປກັບເຈົ້າ ແລະກັບນາຣະດະດ້ວຍ ໄປຫາເຮືອນນັ້ນ. ເຮົາແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນຜູ້ສ້າງໂລກ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງລະລຶກແລະເອີ້ນນາຣະດະ».

Verse 16

मरीच्यादीन् स्वपुत्रांश्च मानसानपि संस्मर । तैः सार्द्धं दक्षनिलयं गमिष्ये सगणो विधे

«ຈົ່ງລະລຶກມະຣີຈິ ແລະຣິສີອື່ນໆ—ລູກຊາຍຂອງເຈົ້າ ແລະລູກທີ່ເກີດຈາກໃຈດ້ວຍ. ໂອ ຜູ້ສ້າງ (ພຣະພຣະຫມາ), ເຮົາຈະໄປພ້ອມກັບບໍລິວານຂອງເຮົາ ໄປຫາທີ່ພັກຂອງດັກສະ».

Verse 17

ब्रह्मोवाच । इत्याज्ञप्तोहमीशेन लोकाचारपरेण ह । संस्मरं नारदं त्वां च मरीच्यदीन्सुतांस्तथा

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ເມື່ອຂ້ອຍໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງຈາກພຣະເຈົ້າ—ຜູ້ທີ່ຮັກສາລະບຽບແຫ່ງຈາຣິດລົກ—ຂ້ອຍຈຶ່ງອອກເດີນທາງ ໂດຍລະລຶກເຖິງນາຣະດະ, ເຈົ້າ, ແລະບຸດທັງຫຼາຍຂອງມະຣີຈິ ພ້ອມທັງລູກຫຼານຂອງລະສີອື່ນໆ»

Verse 18

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखंडे कन्यादानवर्णनो नामाष्टादशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈຶ່ງສິ້ນສຸດບົດທີ 18 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາພິທີກັນຍາດານ (ການມອບທິດາ)» ໃນປຶ້ມທີ 2 ຂອງ ສຣີຊິວະມະຫາປຸຣານະ ພາຍໃນ ຣຸດຣະສັມຫິຕາ ພາກທີ 2 ແລະ ສະຕີຂັນດະ ພາກທີ 2.

Verse 19

विष्णुस्समागतस्तूर्णं स्मृतो रुद्रेण शैवराट् । सस्वसैन्यः कमलया गरुडारूढं एव च

ເມື່ອຣຸດຣາໄດ້ລະລຶກເຖິງ ພຣະວິສນຸກໍມາຮອດໂດຍວ່ອງໄວ—ເປັນອົງຈອມກະສັດຜູ້ອຸທິດແດ່ພຣະສິວະ—ພ້ອມກອງທັບຂອງພຣະອົງ, ມີກະມະລາ (ລັກສະມີ) ຕິດຕາມ, ແລະປະທັບເທິງຄຣຸດາ.

Verse 20

अध चैत्रसिते पक्षे नक्षत्रे भगदैवते । त्रयोदश्यां दिने भानौ निगच्छत्स महेश्वरः

ຕໍ່ມາ ໃນຄື່ງເດືອນມືດຂອງເດືອນໄຈຕຣະ, ພາຍໃຕ້ນັກສັດທີ່ມີພຣະພະກະເປັນເທວະຜູ້ຄຸ້ມຄອງ, ໃນວັນທີ 13 ຂອງດວງຈັນ, ເມື່ອພຣະອາທິດກໍກ້າວໄປຂ້າງໜ້າ, ພຣະມະເຫສວຣະ (ມະຫາເທວະ) ໄດ້ອອກເດີນທາງ.

Verse 21

सर्वैस्सुरगणैस्सार्द्धं ब्रह्मविष्णु पुरस्सरैः । तथा तैर्मुनिभिर्गच्छन् स बभौ पथि शंकरः

ພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ເທວະທັງປວງ ໂດຍມີພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣະວິສນຸ ຢູ່ແຖວໜ້າ ພ້ອມທັງຫມູ່ມຸນີຕາມສົ່ງ ພຣະສັງກະຣະເດີນທາງໄປ ສ່ອງປະກາຍດ້ວຍສະຫງ່າລາສີທິບພະຍະ।

Verse 22

मार्गे समुत्सवो जातो देवादीनां च गच्छताम् । तथा हरगणानां च सानंदमनसामति

ໃນລະຫວ່າງທາງ ການສະໜອງສະໜານງານມະໂຫລານໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຫມູ່ເທວະ ແລະ ສັດສະຫວັນອື່ນໆທີ່ກຳລັງເດີນທາງ; ເຊັ່ນດຽວກັນໃນຫມູ່ກອງຂອງພຣະຫຣະ ຜູ້ມີໃຈເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ।

Verse 24

ततः क्षणेन बलिना बलीवर्देन योगिना । स विष्णुप्रमुखः प्रीत्या प्राप दक्षालयं हरः

ຕໍ່ມາ ໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ພຣະຫຣະ—ຜູ້ມີພະລັງອັນແກ່ກ້າ ເປັນຈອມໂຍຄີ ແລະ ປະທັບເທິງງົວອັນທຣົງພະລັງ—ໄດ້ອອກເດີນທາງດ້ວຍຄວາມປິຕິຮັກໃຄ່ ມີພຣະວິສນຸ ແລະ ເທວະຜູ້ເປັນຫົວໜ້າຕາມສົ່ງ ແລະ ໄປຮອດວັງຂອງທັກສະ।

Verse 25

ततो दक्षो विनीतात्मा संप्रहृष्टतनूरुहः । प्रययौ सन्मुखं तस्य संयुक्तस्सकलैर्निजैः

ຕໍ່ມາ ທັກສະ ຜູ້ມີໃຈອ່ອນນ້ອມ ແລະ ຂົນກາຍລຸກຊັນດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໄດ້ອອກໄປຕ້ອນຮັບພຣະອົງຕໍ່ໜ້າ ພ້ອມດ້ວຍພວກພ້ອມຂອງຕົນທັງປວງ।

Verse 26

सर्वे सुरगणास्तत्र स्वयं दक्षेण सत्कृताः । पार्श्वे श्रेष्ठं च मुनिभिरुपविष्टा यथाक्रमम्

ທີ່ນັ້ນ, ເຫຼົ່າເທວະດາທັງຫຼາຍໄດ້ຮັບການຕ້ອນຮັບໂດຍກົງຈາກພຣະທັກສະ. ສ່ວນເຫຼົ່າລືສີກໍນັ່ງລົງຕາມລຳດັບໃນບ່ອນນັ່ງອັນປະເສີດຢູ່ຂ້າງກາຍຂອງພຣະອົງ.

Verse 27

परिवार्याखिलान्देवान्गणांश्च मुनिभिर्यथा । दक्षस्समानयामास गृहाभ्यंतरतश्शिवम्

ເມື່ອໄດ້ເຕົ້າໂຮມເຫຼົ່າເທວະດາ, ບໍລິວານ ແລະ ເຫຼົ່າລືສີແລ້ວ, ພຣະທັກສະກໍໄດ້ນຳພາພຣະສິວະເຂົ້າສູ່ເຂດຊັ້ນໃນຂອງວິມານຂອງພຣະອົງ ຕາມແບບຢ່າງທີ່ເໝາະສົມກັບມະຫາລືສີ—ເຖິງແມ່ນວ່າພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຈະຊົງຢູ່ເໜືອກວ່າກຽດຕິຍົດ ແລະ ຄວາມອັບອາຍທັງປວງໃນໂລກກໍຕາມ.

Verse 28

अथ दक्षः प्रसन्नात्मा स्वयं सर्वेश्वरं हरम् । समानर्च विधानेन दत्त्वासनमनुत्तमम्

ຈາກນັ້ນ ພຣະທັກສະ ຜູ້ມີຈິດໃຈເບີກບານ ໄດ້ບູຊາພຣະຫະຣະ—ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສັບພະສິ່ງ—ດ້ວຍພຣະອົງເອງຕາມພິທີກຳທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ໄດ້ຖວາຍອາສະນະອັນປະເສີດສຸດແກ່ພຣະອົງ.

Verse 29

ततो विष्णुं च मां विप्रान्सुरान्सर्वान्गणांस्तथा । पूजयामास सद्भक्त्या यथोचितविधानतः

ຕໍ່ມາ ຕາມລໍາດັບອັນຄວນ ລາວໄດ້ບູຊາພຣະວິສນຸ ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າ (ພຣະສິວະ) ພ້ອມທັງພຣາຫມັນ, ເທວະທັງປວງ ແລະ ຄະນະ (gaṇa) ດ້ວຍພັກຕິອັນແທ້ ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ។

Verse 30

कृत्वा यथोचितां पूजां तेषां पूज्यादिभिस्तथा । चकार संविदं दक्षो मुनिभिर्मानसैः पुनः

ເມື່ອໄດ້ປະກອບການບູຊາຢ່າງສົມຄວນແກ່ມຸນີຜູ້ນ່າເຄົາລົບເຫຼົ່ານັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາ ແລະ ການຍົກຍ້ອງຕາມຄວນ ດັກສະໄດ້ເຂົ້າສູ່ການປຶກສາຫາລືຢ່າງເປັນທາງການອີກຄັ້ງ ກັບມຸນີມານະສະ (ເກີດຈາກໃຈ)។

Verse 31

ततो मां पितरं प्राह दक्षः प्रीत्या हि मत्सुतः । प्रणिपत्य त्वया कर्म कार्यं वैवाहिकं विभो

ຕໍ່ມາ ດັກສະ—ລູກຊາຍຂອງຂ້ອຍ—ໄດ້ກ່າວກັບຂ້ອຍຜູ້ເປັນພໍ່ ດ້ວຍຄວາມຍິນດີວ່າ: “ໂອ ພຣະອົງ, ເມື່ອໄດ້ກົ້ມກາບແລ້ວ ພຣະອົງຄວນປະກອບພິທີກຳແຫ່ງການແຕ່ງງານ.”

Verse 32

बाढमित्यहमप्युक्त्वा प्रहृष्टैनांतरात्मना । समुत्थाय ततोऽकार्षं तत्कार्यमखिलं तथा

ຂ້ອຍກໍຕອບວ່າ “ດີແທ້” ແລະດ້ວຍໃຈພາຍໃນທີ່ປິຕິຍິນດີ ຂ້ອຍລຸກຂຶ້ນ ແລ້ວຈຶ່ງປະກອບກິດທັງປວງນັ້ນໃຫ້ສຳເລັດ ຕາມທີ່ນາງໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 33

ततश्शुभे मुहूर्ते हि लग्ने ग्रहबलान्विते । सती निजसुतां दक्षो ददौ हर्षेण शंभवे

ຕໍ່ມາ ໃນເວລາມົງຄຸນ ເມື່ອລັກນາໄດ້ຮັບກຳລັງຈາກດາວເຄາະ ດັກສະໄດ້ມອບທິດາຂອງຕົນ ຄື ສະຕີ ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ໃຫ້ແກ່ພຣະສຳພູ (ພຣະສິວະ) ເປັນຄູ່ຄອງ.

Verse 34

उद्वाहविधिना सोपि पाणिं जग्राह हर्षितः । दाक्षायण्या वरतनोस्तदानीं वृषभध्वजः

ຕໍ່ມາ ຕາມພິທີມົງຄຸນແຕ່ງງານອັນຖືກຕ້ອງ ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ຈັບມືນາງດາກສາຍະນີ (ສະຕີ) ຜູ້ມີອວັຍະວະງາມ ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ។

Verse 35

अहं हरिस्त्वदाद्या वै मुनयश्च सुरा गणाः । नेमुस्सर्वे संस्तुतिभि स्तोषयामासुरीश्वरम्

“ຂ້າພະເຈົ້າ—ຮະຣິ (ວິສນຸ)—ແລະທຸກຜູ້ທີ່ເລີ່ມຈາກທ່ານ ພ້ອມດ້ວຍພຣະມຸນີ ແລະຫມູ່ເທວະທັງຫຼາຍ ລ້ວນກົ້ມກາບ ແລະສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສະຕຸຕິ ຕໍ່ພຣະອິດສະວະຣະ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ.”

Verse 36

समुत्सवो महानासीन्नृत्यगानपुरस्सरः । आनन्दं परमं जग्मुस्सर्वे मुनिगणाः सुराः

ມີງານສະເຫຼີມສະຫຼອງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ເກີດຂຶ້ນ ມີການຟ້ອນລຳແລະຂັບຮ້ອງນຳໜ້າ. ບັນດາມຸນີທັງປວງແລະເທວະທັງຫຼາຍ ໄດ້ບັນລຸຄວາມປິຕິອັນສູງສຸດ ເພາະຊື່ນຊົມໃນສານິດແລະສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະສິວະ.

Verse 37

कन्या दत्त्वा कृत्तार्थोऽभूत्तदा दक्षो हि मत्सुतः । शिवाशिवौ प्रसन्नौ च निखिलं मंगलालयम्

ເມື່ອໄດ້ມອບລູກສາວໃຫ້ແຕ່ງງານ ດັກສະ—ລູກຊາຍຂອງຂ້າ—ກໍຮູ້ສຶກວ່າໄດ້ສຳເລັດຈຸດປະສົງແລ້ວ. ແລະພຣະສິວະກັບພຣະສິວາ (ສະຕີ) ກໍພໍພຣະໄທ; ທຸກສິ່ງກາຍເປັນທີ່ສະຖິດແຫ່ງມົງຄຸນ.