देवर्षि-प्रश्नः तथा असुर-वध-हेतुनिवेदनम् | The Devas’ Petition and the Cause for Slaying Asuras

Verse 1

ब्रह्मोवाच । इति स्तुतिं च हर्यादिकृतामाकर्ण्य शंकरः । बभूवातिप्रसन्नो हि विजहास च सूतिकृत्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອຊັງກະຣະໄດ້ຟັງສະຕຸຕິທີ່ຮາຣິ (ພຣະວິສນຸ) ແລະຜູ້ອື່ນໆ ໄດ້ຖວາຍແລ້ວ ພຣະອົງກໍປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ. ພຣະຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ຜູ້ປາດຖະໜາຄວາມດີໃຫ້ແກ່ສັດທັງປວງ ກໍຍິ້ມຢ່າງອ່ອນໂຍນ.

Verse 2

ब्रह्मविष्णू तु दृष्ट्वा तौ सस्त्रीकौ संगतौ हरः । यथोचितं समाभाष्य पप्रच्छागमनं तयोः

ເມື່ອພຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ເຫັນພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣະວິສນຸ ມາຮອດພ້ອມດ້ວຍພຣະມະເຫສີ ພຣະອົງໄດ້ຕ້ອນຮັບຢ່າງສົມຄວນ ແລ້ວຖາມເຫດໃດຈຶ່ງມາ។

Verse 3

रुद्र उवाच । हहर हावध देवा मुनयश्चाद्य निर्भयाः । निजागमनहेतुं हि कथयस्व सुतत्त्वतः

ຣຸດຣະກ່າວວ່າ: «ຮາ ຮາ! ພໍແລ້ວ—ຢ່າຢ້ານເລີຍ ໂອ້ ພຣະເທວະ ແລະ ມຸນີບູຮານທັງຫຼາຍ. ຈົ່ງບອກເຮົາຕາມຫຼັກສັດທຳ ເຖິງເຫດຜົນແທ້ຂອງການມານີ້»

Verse 4

किमर्थमागता यूयं किं कार्यं चेह विद्यते । तत्सर्वं श्रोतुमिच्छामि भवत्स्तुत्या प्रसन्नधीः

ພວກເຈົ້າທັງຫມົດມາເພາະຫຍັງ? ແລະທີ່ນີ້ມີກິດທີ່ຈະຕ້ອງສຳເລັດອັນໃດ? ຂ້ອຍປາຖະໜາຈະຟັງທຸກຢ່າງ. ເນື່ອງຈາກບົດສັນລະເສີນຂອງພວກເຈົ້າ ໃຈຂ້ອຍຈຶ່ງສະຫງົບ ແລະເປີດຮັບດ້ວຍເມດຕາ.

Verse 5

ब्रह्मोवाच । इति पृष्टे हरेणाहं सर्वलोकपितामहः । मुनेऽवोचं महादेवं विष्णुना परिचोदितः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອຮາຣິ (ພຣະວິສນຸ) ຖາມດັ່ງນີ້, ຂ້ອຍ—ຜູ້ເປັນປິຕາມະຫາແຫ່ງທຸກໂລກ—ໂອ ນັກບວດ, ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະມະຫາເທວະ ໂດຍຖືກພຣະວິສນຸກະຕຸ້ນໃຫ້ເວົ້າ.

Verse 6

देवदेव महादेव करुणासागर प्रभो । यदर्थमागतावावां तच्छृणु त्वं सुरर्षिभिः

ໂອ ພຣະເທວະເທວາ ໂອ ມະຫາເທວະ ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນມະຫາສະມຸດແຫ່ງຄວາມເມດຕາ ຂໍພຣະອົງຈົ່ງຟັງ ໃນທ່າມກາງເທວະດາ ແລະ ລະສີຜູ້ເຫັນທິດ ເຖິງເຫດຜົນທີ່ພວກເຮົາມານີ້।

Verse 7

विशेषतस्तवैवार्थमागता वृपभध्वज । सहार्थिनस्सदायोग्यमन्यथा न जगद्भवेत्

ໂອ ຜູ້ຊູທຸງຮູບງົວ (ວຶສະພະທະວະຈະ) ພຣະສິວະ, ຂ້າພະເຈົ້າມາໂດຍພິເສດເພື່ອພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ. ຜູ້ມີເປົ້າໝາຍທາງທຳອັນດຽວກັນ ຍ່ອມເໝາະສົມຈະຮ່ວມກັນເສມອ; ບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ລະບຽບແຫ່ງໂລກກໍບໍ່ອາດດຳລົງໄດ້।

Verse 8

केचिद्भविष्यंत्यसुरा मम वध्या महेश्वर । हरेर्वध्यास्तथा केचिद्भवंतश्चापि केचन

ໂອ ມະເຫສະວະຣະ, ຈະມີອະສຸຣະບາງພວກເກີດຂຶ້ນ ຜູ້ມີຊະຕາກຳຈະຖືກຂ້າໂດຍຂ້າພະເຈົ້າ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ບາງພວກຈະຖືກຂ້າໂດຍ ຫຣິ (ວິສນຸ) ແລະ ບາງພວກແທ້ໆ ຈະຖືກຂ້າໂດຍພຣະອົງເອງດ້ວຍ।

Verse 9

केचित्त्वद्वीर्यजातस्य तनयस्य महाप्रभो । मायावध्याः प्रभो केचिद्भविष्यंत्यसुरास्सदा

ໂອ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ໃນບັນດາບຸດທີ່ເກີດຈາກພະລັງອັນສັກສິດຂອງພຣະອົງ, ບາງຄົນຈະເປັນອະສຸຣາຢູ່ເສມອ, ຜູ້ທີ່ຈະຖືກປາບໄດ້ດ້ວຍກົນອຸບາຍ ແລະ māyā ເທົ່ານັ້ນ; ແລະອີກບາງຄົນກໍຈະເກີດຂຶ້ນຢູ່ເສມອແບບນັ້ນ.

Verse 10

तवैव कृपया शंभोस्सुराणां सुखमुत्तमम् । नाशयित्वाऽसुरान् घोराञ्जगत्स्वास्थ्यं सदाभयम्

ໂອ ຊັມບູ, ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ ບັນດາເທວະຈຶ່ງໄດ້ຮັບຄວາມສຸກອັນສູງສຸດ. ເມື່ອພຣະອົງທຳລາຍອະສຸຣາອັນນ່າຢ້ານ, ພຣະອົງສະຖາປະນາໃຫ້ໂລກມີສຸຂະພາບ ແລະ ຄວາມກົງກຽມ—ປອດໄພຈາກຄວາມຢ້ານກົວຕະຫຼອດໄປ.

Verse 11

योगयुक्ते त्वयि सदा राग द्वेषविवर्जिते । दयापात्रैकनिरते न वध्या ह्यथवा तव

ເນື່ອງຈາກທ່ານສະຖິດໃນໂຍຄະຢູ່ເທື່ອງໆ ປາດຈາກຣາຄະແລະທະເວດສະ ແລະອຸທິດຕົນເປັນພາຊະນະແຫ່ງກະຣຸນາພຽງຢ່າງດຽວ—ດັ່ງນັ້ນບໍ່ມີຄໍາຖາມເລື່ອງການຖືກຂ້າ; ສໍາລັບທ່ານ “ການຂ້າ” ບໍ່ໃຊ້ໄດ້ເລີຍ।

Verse 12

अराधितेषु तेष्वीश कथं सृष्टिस्तथा स्थितिः । अतश्च भविता युक्तं नित्यंनित्यं वृषध्वज

ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ! ຖ້າບັນດາເທວະເຫຼົ່ານັ້ນຖືກບູຊາແລ້ວ ການສ້າງແລະການຄ້ຳຈຸນຈະເກີດຂຶ້ນຢ່າງແທ້ຈິງໄດ້ແນວໃດ? ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງຄວນທີ່ຈະບູຊາພຣະອົງ—ໂອ້ ຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ (ວຣິສະທະວະຈະ)—ຢູ່ເທື່ອງໆ ທຸກເວລາ।

Verse 13

सृष्टिस्थित्यंतकर्माणि न कार्याणि यदा तदा । शरीरभेदश्चास्माकं मायायाश्च न युज्यते

ໃນເວລານັ້ນ ກິດການແຫ່ງການສ້າງ ການຄ້ຳຈຸນ ແລະການລະລາຍ ບໍ່ຄວນຖືກກະທໍາ. ແລະການແບ່ງແຍກຮ່າງກາຍສໍາລັບພວກເຮົາກໍບໍ່ເໝາະ ແມ່ນກະທັ້ງສໍາລັບ ມາຍາ (Māyā) ກໍຊື່ງກັນ—ເພາະແທ້ຈິງ ຄວາມແຕກຕ່າງນັ້ນບໍ່ມີທີ່ຕັ້ງ.

Verse 14

एकस्वरूपा हि वयं भिन्नाः कार्यस्य भेदतः । कार्यभेदो न सिद्धश्चेद्रूपभेदाऽप्रयोजनः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຮົາມີສະພາບແທ້ອັນດຽວ; ຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ເຫັນແມ່ນເພາະຄວາມແຕກຕ່າງໃນໜ້າທີ່ເທົ່ານັ້ນ. ຖ້າບໍ່ອາດພິສູດຄວາມແຕກຕ່າງໃນໜ້າທີ່ໄດ້ ການຕັ້ງຄວາມແຕກຕ່າງໃນຮູບກໍໄຮ້ປະໂຫຍດ.

Verse 15

एक एव त्रिधा भिन्नः परमात्मा महेश्वरः । मायास्वाकारणादेव स्वतंत्रो लीलया प्रभुः

ພຣະອາຕະມັນສູງສຸດ ພຣະມະເຫສວຣະ ແທ້ຈິງແມ່ນອົງດຽວ ແຕ່ປາກົດເປັນສາມພາກ. ໂດຍມາຍາຂອງພຣະອົງເອງ ບໍ່ອາໄສເຫດພາຍນອກ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ເອກະລາດສົມບູນ ສະແດງຈັກກະວານເປັນລີລາທິບພະຂອງພຣະອົງ.

Verse 16

इति श्रीशिवमहापुणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखंडे विष्णुब्रह्मकृतशिव प्रार्थनावर्णनं नाम षोडशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈຶ່ງສິ້ນສຸດບົດທີ 16 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາຄໍາອະທິຖານຕໍ່ພຣະສິວະ ທີ່ພຣະວິສນຸ ແລະ ພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ຖວາຍ» ໃນຮຸດຣະສັມຫິຕາ ພາກທີສອງ ຂອງພຣະສິວະປຸຣານະອັນບໍລິສຸດຍິ່ງ ພາຍໃນສະຕີຂັນດະ ພາກຍ່ອຍທີສອງ.

Verse 17

इत्थं वयं त्रिधा भूताः प्रभाभिन्नस्वरूपिणः । शिवाशिवसुतास्तत्त्वं हृदा विद्धि सनातन

ດັ່ງນີ້ ພວກເຮົາຈຶ່ງເປັນສາມພາກ ໂດຍຮູບພະລັງຂອງເຮົາແຕກຕ່າງກັນພຽງແຕ່ດ້ວຍປະກາຍຮັດສະມີ. ຈົ່ງຮູ້ໃນໃຈຂອງເຈົ້າເຖິງສັດຈະອັນນິລັນດອນ: ພວກເຮົາແມ່ນບຸດຂອງພຣະສິວະ ແລະ ອະສິວາ.

Verse 18

अहं विष्णुश्च सस्त्रीकौ संजातौ कार्यहेतुतः । लोककार्यकरौ प्रीत्या तव शासनतः प्रभो

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ຂ້າພະເຈົ້າ ແລະ ພຣະວິສນຸ ໄດ້ປາກົດຂຶ້ນ—ພ້ອມດ້ວຍພຣະມະເຫສີ—ເພື່ອສຳເລັດພຣະປະສົງອັນທິບຂອງພຣະອົງ. ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ພວກເຮົາປະຕິບັດກິດຂອງໂລກ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ.

Verse 19

तस्माद्विश्वहितार्थाय सुराणां सुखहेतवे । परिगृह्णीष्व भार्यार्थे रामामेकां सुशोभनाम्

ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສາກົນໂລກ ແລະເພື່ອຄວາມສຸກຂອງເທວະດາທັງຫຼາຍ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຮັບເອົານາງຜູ້ງາມສະຫງ່ານີ້ (ຣາມາ) ເປັນພຣະມະເຫສີ.

Verse 20

अन्यच्छृणु महेशान पूर्ववृत्तं स्मृतं मया । यन्नौ पुरःपुरा प्रोक्तं त्वयैव शिवरूपिणा

ໂອ ມະເຫສານາ, ຈົ່ງຟັງອີກຢ່າງໜຶ່ງ—ເລື່ອງເກົ່າກ່ອນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຈື່ຈຳໄດ້: ນັ້ນແມ່ນຖ້ອຍຄຳທີ່ດົນນານມາແລ້ວ ພຣະອົງເອງໄດ້ກ່າວແກ່ພວກເຮົາ ໃນພຣະຮູບເປັນພຣະສິວະ.

Verse 21

मद्रूपं परमं ब्रह्मन्नीदृशं भवदंगतः । प्रकटी भविता लोके नाम्ना रुद्रः प्रकीर्तितः

ໂອ ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະຮູບຂອງຂ້າພະເຈົ້າເອງແມ່ນ ພຣະພຣະມັນອັນສູງສຸດ. ຈາກກາຍຂອງທ່ານ ຈະມີຜູ້ໜຶ່ງທີ່ມີສະພາບເຊັ່ນນີ້ ປາກົດໃນໂລກ ແລະຈະຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍນາມວ່າ “ຣຸດຣະ”.

Verse 22

सृष्टिकर्ताऽभवद्ब्रह्मा हरिः पालनकारकः । लयकारी भविष्यामि रुद्ररूपो गुणाकृतिः

ພຣະພຣະຫມາໄດ້ເປັນຜູ້ສ້າງສັນສັບພະສິ່ງ; ພຣະຫຣິ (ວິສນຸ) ໄດ້ເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງຮັກສາ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ລະລາຍ—ໃນພຣະຮູບຣຸດຣະ—ໂດຍຮັບເອົາຄຸນະ (guṇa) ທີ່ປາກົດເພື່ອກິດຈັກກະວານ.

Verse 23

स्त्रियं विवाह्य लोकस्य करिष्ये कार्यमुत्तमम् । इति संस्मृत्य स्वप्रोक्तं पूर्णं कुरु निजं पणम्

«ເມື່ອໄດ້ແຕ່ງງານກັບນາງຜູ້ໜຶ່ງ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບຳເນີນກຸສົນອັນສູງສຸດເພື່ອໂລກ»। ເມື່ອລະລຶກຄຳປະກາດຂອງຕົນ ທ່ານຈຶ່ງຕັ້ງໃຈສຳເລັດຄຳປະຕິຍານສ່ວນຕົວໃຫ້ຄົບຖ້ວນ।

Verse 24

निदेशस्तव च स्वामिन्नहं सृष्टिकरो हरिः । पालको लयहेतुस्त्वमाविर्भूतस्स्वयं शिवः

ໂອ ພຣະເຈົ້າແລະນາຍຜູ້ເປັນເຈົ້າ! ຂ້າພະເຈົ້າປະພຶດຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ. ຮາຣິ (ວິສນຸ) ເປັນຜູ້ກໍ່ກຳເນີດແລະຜູ້ຄຸ້ມຄອງ; ແຕ່ພຣະອົງເປັນເຫດແຫ່ງການລະລາຍ. ແທ້ຈິງ ພຣະອົງໄດ້ປາກົດເປັນພຣະສິວະເອງໃນທີ່ນີ້।

Verse 25

त्वां विना न समर्थौ हि आवां च स्वस्वकर्मणि । लोककार्यरतो तस्मादेकां गृह्णीष्व कामिनीम्

ບໍ່ມີພຣະອົງ ພວກເຮົາສອງອົງບໍ່ອາດສາມາດໃນໜ້າທີ່ຂອງຕົນໄດ້ແທ້. ດັ່ງນັ້ນ ເພາະມຸ່ງໝັ້ນເພື່ອກິດຈະການແຫ່ງໂລກ ຂໍພຣະອົງຮັບນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຜູ້ໜຶ່ງເປັນຄູ່ຄອງ.

Verse 26

यथा पद्मालया विष्णोस्सावित्री च यथा मम । तथा सहचरीं शंभो कांतां गृह्णीष्व संप्रति

«ເຊັ່ນດຽວກັນກັບ ປັດມາລາຍາ (ລັກສະມີ) ເປັນຄູ່ຂອງວິສນຸ ແລະ ສາວິຕຣີ ເປັນຄູ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ (ພຣະພຣະຫມາ) ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ—ໂອ ຊຳພູ—ຂໍພຣະອົງຮັບຄູ່ຄອງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ແລະເປັນສະຫາຍຄູ່ຊີວິດອັນຖາວອນ ໃນບັດນີ້»។

Verse 27

ब्रह्मोवाच । इति श्रुत्वा वचो मे हि ब्रह्मणः पुरतो हरेः । स मां जगाद लोकेशः स्मेराननमुखो हरः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຕໍ່ໜ້າຮາຣິ (ວິສນຸ) ແລ້ວ, ພຣະຫຣະ—ເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ—ໄດ້ກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າ ດ້ວຍໃບໜ້າຍິ້ມອ່ອນໂຍນ ແລະຫັນພຣະພັກມາຫາຂ້າພະເຈົ້າ»។

Verse 28

ईश्वर उवाच । हे ब्रह्मन् हे हरे मे हि युवां प्रियतरौ सदा । दृष्ट्वा त्वां च ममानंदो भवत्यतितरां खलु

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະບຣະຫມາ, ໂອ ຫະຣິ—ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຈົ້າທັງສອງເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງເຮົາເສມອ. ເມື່ອເຫັນພວກເຈົ້າ ຄວາມອານັນດາຂອງເຮົາກໍເພີ່ມພູນຢ່າງຫຼາຍ.”

Verse 29

युवां सुरविशिष्टौ हि त्रिभव स्वामिनौ किल । कथनं वां गरिष्ठेति भवकार्यरतात्मनोः

“ພວກເຈົ້າທັງສອງແມ່ນຜູ້ເລີດລ້ຳໃນຫມູ່ເທວະດາ ແລະເປັນເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກແທ້ໆ. ດັ່ງນັ້ນ ຄຳແນະນຳ ແລະຄຳສອນຂອງພວກເຈົ້າ—ຜູ້ມີໃຈມຸ່ງໝັ້ນຕໍ່ພາລະກິດແຫ່ງລະບຽບໂລກ—ຈຶ່ງຫນັກແນ່ນ ແລະຄວນເຄົາລົບ.”

Verse 30

उचितं न सुरश्रेष्ठौ विवाहकरणं मम । तपोरतविरक्तस्य सदा विदितयोगिनः

“ໂອ ຜູ້ເລີດລ້ຳໃນຫມູ່ເທວະດາ, ບໍ່ສົມຄວນທີ່ພວກເຈົ້າຈະຈັດການການແຕ່ງງານໃຫ້ເຮົາ; ເພາະເຮົາເປັນຜູ້ອຸທິດໃຈໃຫ້ຕະປະ ປະລະຈາກເປົ້າໝາຍໂລກີ ແລະເປັນໂຍຄີຜູ້ມີວິຖີທີ່ຮູ້ກັນເສມອ ຄືການສະຫຼະແລະວິໄນພາຍໃນ.”

Verse 31

यो निवृत्तिसुमार्गस्थः स्वात्मारामो निरंजनः । अवधूततनुर्ज्ञानी स्वद्रष्टा कामवर्जितः

“ຜູ້ໃດຢູ່ໃນເສັ້ນທາງອັນດີເລີດແຫ່ງການອອກຈາກໂລກ, ຊື່ນບານໃນອັດຕາ, ບໍ່ມີມົນທິນ ແລະບໍ່ດ່າງພ້ອຍ; ຖືກາຍດັ່ງອະວະດູຕະແຕ່ເປັນຜູ້ຮູ້; ເປັນພະຍານແຫ່ງອັດຕາຂອງຕົນ ແລະປາສະຈາກກາມ—ນັ້ນແຫຼະແມ່ນຕະປະທີ່ແທ້ ສົມຄວນແກ່ພຣະກະຣຸນາສູງສຸດຂອງພຣະສິວະ ແລະການຫຼຸດພົ້ນ.”

Verse 32

अविकारी ह्यभोगी च सदाशुचिरमंगलः । तस्य प्रयोजनं लोके कामिन्या किं वदाधुना

ພຣະອົງບໍ່ແປປ່ຽນ ແລະບໍ່ຖືກແຕະຕ້ອງໂດຍຄວາມເພີດເພີນໂລກີ—ບໍລິສຸດ ແລະເປັນມົງຄຸນຕະຫຼອດ. ພຣະເຈົ້າເຊັ່ນນັ້ນຈະມີເປົ້າໝາຍຫຍັງໃນໂລກ ໃຫ້ຍິງຜູ້ຖືກກາມຕັນຫາຂັບດັນ ມາເວົ້າຕອນນີ້?

Verse 33

केवलं योगलग्नस्य ममानंदस्सदास्ति वै । ज्ञानहीनस्तु पुरुषो मनुते बहु कामकम्

ຜູ້ທີ່ຈົ່ງຈອງຢູ່ໃນໂຍຄະແຕ່ຜູ້ດຽວ ອານັນທະຂອງເຮົາຍ່ອມມີຢູ່ເປັນນິດ. ແຕ່ຜູ້ຊາຍທີ່ຂາດປັນຍາແທ້ ກັບຄິດຝັນແລະໄລ່ຕາມເປົ້າໝາຍອັນເກີດຈາກຕັນຫາຫຼາຍປະການ.

Verse 34

विवाहकरणं लोके विज्ञेयं परबंधनम् । तस्मात्तस्य रुचिर्नो मे सत्यं सत्यं वदाम्यहम्

ໃນໂລກນີ້ ການແຕ່ງງານພຶງຮູ້ວ່າເປັນພັນທະອັນສູງສຸດ (ສາຍຜູກມັດ). ດັ່ງນັ້ນ ເຮົາບໍ່ມີຄວາມເພີ່ນພໍໃນມັນ—ເຮົາກ່າວຄວາມຈິງ, ຄວາມຈິງແທ້.

Verse 35

न स्वार्थं मे प्रवृत्तिर्हि सम्यक्स्वार्थविचिंतनात् । तथापि तत्करिष्यामि भवदुक्तं जगद्धितम्

ການກະທຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເກີດຈາກຄວາມຫາຜົນປະໂຫຍດສ່ວນຕົວ ເພາະໄດ້ພິຈາລະນາຖືກຕ້ອງແລ້ວວ່າປະໂຫຍດແທ້ແມ່ນຫຍັງ. ແຕ່ກໍຈະເຮັດຕາມຄຳຂອງເຈົ້າ ເພາະເປັນເພື່ອສະຫວັດດີຂອງໂລກທັງປວງ.

Verse 36

मत्त्वा वचो गरिष्ठं वा नियोक्तिपरिपूर्त्तये । करिष्यामि विवाहं वै भक्तवश्यस्सदा ह्यहम्

ເຫັນວ່າຄຳທີ່ໄດ້ຮັບນັ້ນຫນັກແນ່ນອນ ແລະເພື່ອໃຫ້ຄຳບັນຊາອັນສັກສິດສຳເລັດ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກະທຳພິທີແຕ່ງງານແນ່ນອນ ເພາະຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ຢູ່ໃນອຳນາດແຫ່ງພັກຕິຕໍ່ຜູ້ບູຊາຂອງຂ້າພະເຈົ້າເສມອ.

Verse 37

परंतु यादृशीं कांतां ग्रहीष्यामि तथापणम् । तच्छृणुष्व हरे ब्रह्मन् युक्तमेव वचो मम

ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຮັບເອົາເປັນຄູ່ຮັກແຕ່ຜູ້ທີ່ສອດຄ່ອງຕາມທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ນຶກໄວ້. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຮະຣິ ໂອ ພຣະພຣະຫມາ—ຈົ່ງຟັງ: ຄຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າຍ່ອມສົມເຫດສົມຜົນ.

Verse 38

या मे तेजस्समर्था हि ग्रहीतुं स्याद्विभागशः । तां निदेशय भार्यार्थे योगिनीं कामरूपिणीम्

“ໂອ ພຣະບິດາ, ຂໍພຣະອົງຊີ້ແນະໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ—ເພື່ອໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຮັບນາງໄດ້ຢ່າງພໍຄວນ—ຍອກິນີນັ້ນ, ນາງສາວຜູ້ແປງຮູບຕາມປາຖະໜາ, ຜູ້ສາມາດຮັບເຕຊະອັນທິບຂອງຂ້າພະເຈົ້າເປັນພັນລະຍາ.”

Verse 39

योगयुक्ते मयि तथा योगिन्येव भविष्यति । कामासक्ते मयि तथा कामिन्येव भविष्यति

“ຖ້າໃນຂ້າພະເຈົ້າ ນາງຕັ້ງຈິດຜູກພັນດ້ວຍໂຍຄະ ນາງຈະເປັນຍອກິນີແທ້. ແລະຖ້ານາງຜູກພັນຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍກາມະຕັນຫາ ນາງຈະເປັນນາງຜູ້ຮັກອັນເຜົາໄໝ້ແທ້.”

Verse 40

यमक्षरं वेदविदो निगदंति मनीषिणः । ज्योतीरूपं शिवं ते च चिंतयिष्ये सनातनम्

ອັກສອນອະມະຕະນັ້ນ ທີ່ນັກຮູ້ເວດາ ແລະບັນດິດປະກາດ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະພິຈາລະນາພຣະສິວະນິລັນດອນ ຜູ້ມີຮູບເປັນແສງສະຫວ່າງ।

Verse 41

तच्चिंतायां यदा सक्तो ब्रह्मन् गच्छामि भाविनीम् । तत्र या विघ्नजननी न भवित्री हतास्तु मे

ໂອ ພຣະພຣະຫມາ, ເມື່ອໃດຂ້າພະເຈົ້າຫມົດໃຈໃນການພິຈາລະນານັ້ນ ແລະໄປຫາຜູ້ຮັກ (ສະຕີ)—ຂໍໃຫ້ນາງຜູ້ຈະເປັນແມ່ແຫ່ງອຸປະສັກ ຢ່າໄດ້ເກີດຂຶ້ນ; ຂໍໃຫ້ນາງຖືກທຳລາຍເພື່ອຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 42

त्वं वा विष्णुरहं वापि शिवस्य ब्रह्मरूपिणः । अंशभूता महाभागा योग्यं तदनुचिंतनम्

ຈະເປັນເຈົ້າຄືພຣະວິສນຸ ຫຼືຂ້າພະເຈົ້າຄືພຣະວິສນຸກໍຕາມ—ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ພວກເຮົາທັງສອງເປັນແຕ່ສ່ວນໜຶ່ງຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ມີສະພາບເປັນພຣະພຣະຫມັນ; ດັ່ງນັ້ນ ຄວນພິຈາລະນາຄວາມຈິງນັ້ນຊ້ຳໆ।

Verse 43

तच्चिंतया विनोद्वाहं स्थास्यामि कमलासन । तस्माज्जायां प्रादिश त्वं मत्कर्मानुगतां सदा

“ໂດຍການພິຈາລະນາສິ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຢູ່ຢ່າງປອດຈາກຄວາມທຸກໃຈ ໂອ ຜູ້ປະທັບເທິງດອກບົວ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປະທານພັນລະຍາແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ—ນາງຜູ້ຈະຕິດຕາມ ແລະ ໜຸນຊ່ວຍຫນ້າທີ່ແລະການກະທຳທີ່ກຳນົດໄວ້ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເສມອ”।

Verse 44

तत्राप्येकं पणं मे त्वं वृणु ब्रह्मंश्च मां प्रति । अविश्वासो मदुक्ते चेन्मया त्यक्ता भविष्यति

“ແມ່ນແຕ່ໃນເລື່ອງນັ້ນເອງ ໂອ ພຣະພຣະພຣົມ (ບຣະຫມາ) ຈົ່ງເລືອກຄຳປະຕິຍານໜຶ່ງມາຜູກພັນກັບຂ້າພະເຈົ້າ. ຖ້າພຣະອົງຍັງສົງໄສຄຳທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເວົ້າ ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າຈະລະທິ້ງພຣະອົງ”។

Verse 45

ब्रह्मोवाच । इति तस्य वचश्श्रुत्वाहं स विष्णुर्हरस्य च । सस्मितं मोदितमनोऽवोचं चेति विनम्रकः

ພຣະພຣົມກ່າວວ່າ: “ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະອົງແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າ—ພ້ອມດ້ວຍພຣະວິສນຸ ຢູ່ເບື້ອງໜ້າພຣະຫຣ (ພຣະສິວະ)—ຍິ້ມຢ່າງອ່ອນໂຍນ ໃຈປິຕິຍິນດີ ແລະໄດ້ກ່າວດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ.”

Verse 46

शृणु नाथ महेशान मार्गिता यादृशी त्वया । निवेदयामि सुप्रीत्या तां स्त्रियं तादृशीं प्रभो

“ຂໍຈົ່ງຟັງ ໂອ ພຣະນາຖ ໂອ ມະເຫສານ. ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງລຶກຊຶ້ງ ຂ້າພະເຈົ້າຈະທູນບອກເຖິງນາງນັ້ນ ຕາມທີ່ພຣະອົງໄດ້ສະແຫວງຫາ ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.”

Verse 47

उमा सा भिन्नरूपेण संजाता कार्यसाधिनी । सरस्वती तथा लक्ष्मीर्द्विधा रूपा पुरा प्रभो

“ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ອຸມານາງນັ້ນໄດ້ປາກົດໃນຮູບອັນແຕກຕ່າງ ເພື່ອສຳເລັດພຣະກິດ. ແລະໃນການກ່ອນ ສະຣັສວະຕີ ແລະ ລັກສະມີ ກໍເຄີຍເປັນຮູບສອງປະການ ໂອ ພຣະອົງ.”

Verse 48

पाद्मा कांताऽभवद्विष्णोस्तथा मम सरस्वती । तृतीयरूपा सा नाभूल्लोककार्यहितैषिणी

ປັດມາ ໄດ້ເປັນພຣະມະເຫສີອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງ ວິສນຸ; ແລະ ສະຣັສວະຕີ ກໍເປັນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ຮູບປາກົດທີສາມນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ຢູ່ວ່າງເປົ່າ; ນາງມຸ່ງໝັ້ນຕໍ່ປະໂຫຍດ ແລະ ກິດການອັນຄວນເຮັດຂອງບັນດາໂລກ.

Verse 49

दक्षस्य तनया याभूत्सती नाम्ना तु सा विभो । सैवेदृशी भवेद्भार्या भवेद्धि हितकारिणी

ໂອ້ ພຣະອົງ, ບຸດຣີຂອງ ດັກສະ ຜູ້ມີນາມວ່າ ສະຕີ—ນາງເທົ່ານັ້ນແທ້ທີ່ຄວນເປັນພັນລະຍາແບບນັ້ນ, ເພາະນາງແມ່ນຜູ້ນຳພາປະໂຫຍດແລະຄວາມສຸກດີໃຫ້ແກ່ຜົວຂອງນາງແທ້ໆ.

Verse 50

सा तपस्यति देवेश त्वदर्थं हि दृढव्रता । त्वां पतिं प्राप्तुकामा वै महातेजोवती सती

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ນາງກຳລັງບຳເນັດຕະປະສະຍາເພື່ອພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ ດ້ວຍວຣະຕະອັນໝັ້ນຄົງ. ສະຕີຜູ້ມີຮັດສະມີໃຫຍ່ ປາຖະໜາຈະໄດ້ພຣະອົງເປັນສາມີ.

Verse 51

दातुं गच्छ वरं तस्यै कृपां कुरु महेश्वर । तां विवाहय सुप्रीत्या वरं दत्त्वा च तादृशम्

“ຈົ່ງໄປປະທານພອນໃຫ້ນາງ ແລະຈົ່ງເມດຕາກະລຸນາ, ໂອ ມະເຫສະວະຣະ. ຈົ່ງອະພິເສກນາງດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະປະທານພອນທີ່ເໝາະກັບຄວາມປາຖະໜານັ້ນ.”

Verse 52

हरेर्मम च देवानामियं वाञ्छास्ति शंकर । परिपूरय सद्दृष्ट्या पश्यामोत्सवमादरात्

ໂອ ສັງກະຣະ, ນີ້ແມ່ນຄວາມປາຖະໜາຈາກໃຈຂອງ ຮະຣິ, ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະຂອງເທວະທັງປວງ. ຂໍພຣະອົງຈົ່ງເຕີມໃຫ້ສຳເລັດດ້ວຍສາຍພຣະເນດອັນເມດຕາແລະມົງຄຸນ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຮົາໄດ້ເຫັນງານມະໂຫລານອັນສັກສິດດ້ວຍຄວາມປິຕິແລະຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 53

मङ्गलं परमं भूयात्त्रिलोकेषु सुखावहम् । सर्वज्वरो विनश्येद्वै सर्वेषां नात्र संशयः

ຂໍໃຫ້ມົງຄຸນອັນສູງສຸດ ເກີດຂຶ້ນ ນຳພາຄວາມສຸກໃຫ້ແກ່ສາມໂລກ. ແນ່ນອນວ່າ ໄຂ້ແລະຄວາມທຸກທໍລະມານທຸກປະເພດ ຈະຖືກທຳລາຍໃຫ້ສິ້ນໄປສຳລັບທຸກຄົນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 54

अथवास्मद्वचश्शेषे वदंत मधुसूदनः । लीलाजाकृतिमीशानं भक्तवत्सलमच्युतः

ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ເມື່ອຖ້ອຍຄຳຂອງພວກເຮົາສິ້ນສຸດ ມະທຸສູດນະ (ວິສນຸ) ຜູ້ບໍ່ຜິດພາດ (ອະຈຸຕະ) ກໍເລີ່ມກ່າວ ສັນລະເສີນ ອີສານະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ປາກົດເປັນລີລາທິບພະ ແລະຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກຕິຢ່າງສະເໝີ.

Verse 55

विष्णुरुवाच । देवदेव महादेव करुणाकर शंकर । यदुक्तं ब्रह्मणा सर्वं मदुक्तं तन्न संशयः

ວິສນຸກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວະເທວະ, ໂອ ມະຫາເທວະ, ໂອ ສັງກະຣະ ຜູ້ເປັນບໍ່ນ້ຳແຫ່ງເມດຕາ; ທຸກສິ່ງທີ່ພຣະພຣະຫມາໄດ້ກ່າວໄວ້ຄົບຖ້ວນ ກໍເປັນອັນດຽວກັນກັບທີ່ຂ້າພະອົງໄດ້ກ່າວ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.”

Verse 56

तत्कुरुष्व महेशान कृपां कृत्वा ममोपरि । सनाथं कुरु सद्दृष्ट्या त्रिलोकं सुविवाह्यताम्

ໂອ ມະເຫສານະ, ຂໍຈົ່ງເຮັດສິ່ງນັ້ນໂດຍເມດຕາຕໍ່ຂ້າພະອົງ. ດ້ວຍສາຍພຣະເນດອັນປະເສີດແລະເປັນມົງຄຸນຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ສາມໂລກໄດ້ຮັບການຄຸ້ມຄອງແລະນຳພາຢ່າງດີ, ແລະຂໍໃຫ້ການອະພິວາຫະຂອງຂ້າພະອົງສຳເລັດຢ່າງຖືກຕ້ອງແລະເປັນມົງຄຸນ.

Verse 57

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा भगवान् विष्णुस्तूष्णीमास मुने सुधीः । तथा स्तुतिं विहस्याह स प्रभुर्भक्तवत्सलः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະວິສນຸຜູ້ເປັນພຣະພາກະວັນ ຜູ້ມີປັນຍາ ກໍນິ່ງງຽບ ໂອ ມຸນີ. ແລ້ວພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີອຳນາດ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກຕິ ຍິ້ມແລະກ່າວອີກ ສືບຕໍ່ບົດສັນລະເສີນ.”

Verse 58

ततस्त्वावां च संप्राप्य चाज्ञां स मुनिभिस्सुरैः । अगच्छावस्वेष्टदेशं सस्त्रीकौ परहर्षितौ

ຈາກນັ້ນ ເຂົາທັງສອງໄດ້ເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະອົງທັງສອງ ແລະໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກພຣະມຸນີ ແລະເທວະທັງຫຼາຍ; ພ້ອມດ້ວຍພັນລະຍາ ເຂົາທັງສອງຈຶ່ງເດີນທາງໄປຍັງສະຖານທີ່ທີ່ປາຖະໜາ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີສູງສຸດ।