दक्षस्य दुहितृविवाहवर्णनम् / The Marriages of Dakṣa’s Daughters (Genealogical Allocation)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । एतस्मिन्नन्तरे देवमुने लोकपितामह । तत्रागममहं प्रीत्या ज्ञात्वा तच्चरितं द्रुतम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໂອ ມຸນີເທວະ, ໂອ ປູ່ໃຫຍ່ແຫ່ງໂລກ—ໃນຂະນະນັ້ນ ຂ້າໄດ້ຮູ້ເລື່ອງນັ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນທັນທີ ດ້ວຍໃຈປິຕິຍິນດີ.

Verse 2

असांत्वयमहं दक्षं पूर्ववत्सुविचक्षणः । अकार्षं तेन सुस्नेहं तव सुप्रीतिमावहन्

«ຂ້າເປັນຜູ້ຮອບຄອບເຊັ່ນເກົ່າ ໄດ້ປອບໃຈດັກສະ; ແລະໂດຍການນັ້ນ ຂ້າໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຮັກອົບອຸ່ນ ນຳມາຊຶ່ງຄວາມພໍໃຈລຶກຊຶ້ງຂອງເຈົ້າ»។

Verse 3

स्वात्मजं मुनिवर्यं त्वां सुप्रीत्या देववल्लभम् । समाश्वास्य समादाय प्रत्यपद्ये स्वधाम ह

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ—ລູກຂອງຂ້າເອງ—ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງເທວະທັງຫຼາຍ: ຂ້າໄດ້ປອບໃຈເຈົ້າດ້ວຍຄວາມຮັກ ແລະນຳເຈົ້າໄປດ້ວຍ ແລ້ວກໍກັບຄືນສູ່ວິຫານຂອງຂ້າ.

Verse 4

ततः प्रजापतिर्दक्षोऽनुनीतो मे निजस्त्रियाम् । जनयामास दुहितॄस्सुभगाः षष्टिसंमिताः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຣະປະຊາປະຕິ ທັກສະ ຜູ້ຖືກຂ້າພະເຈົ້າປະນີປະນອມໃຫ້ຄືນດີ ໄດ້ໃຫ້ກໍ່ກໍາເນີດທິດາຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ຈໍານວນຫົກສິບ ຜ່ານພຣະຍາຂອງຕົນ.

Verse 5

तासां विवाहकृतवान्धर्मादिभिरतंद्रितः । तदेव शृणु सुप्रीत्या प्रवदामि मुनीश्वर

ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນບໍ່ຫຼຸດລະ ທ່ານໄດ້ຈັດການພິທີແຕ່ງງານຂອງນາງໆ ຕາມທຳມະ ແລະ ຂໍ້ບັນຍັດອັນສັກສິດອື່ນໆ. ບັດນີ້ ໂອ ຈອມມຸນີ ຈົ່ງຟັງເລື່ອງນັ້ນດ້ວຍໃຈຍິນດີ ເພາະຂ້າຈະເລົ່າໃຫ້ຟັງ.

Verse 6

ददौ दश सुता दक्षो धर्माय विधिवन्मुने । त्रयोदश कश्यपाय मुनये त्रिनवेंदवे

ດັກສະ ໄດ້ມອບບຸດສາວສິບນາງ ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ໃຫ້ແກ່ມຸນີ ທຳມະ; ສິບສາມນາງ ໃຫ້ແກ່ມຸນີ ກັດຍະປະ; ແລະ ຊາວເຈັດນາງ ໃຫ້ແກ່ ໂສມະ ພະເຈົ້າຈັນ.

Verse 7

भूतांगिरः कृशाश्वेभ्यो द्वेद्वे पुत्री प्रदत्तवान् । तार्क्ष्याय चापरः कन्या प्रसूतिप्रसवैर्यतः

ພູຕາງກິຣະ ໄດ້ມອບບຸດສາວສອງນາງໆ ໃຫ້ແກ່ພວກ ກຣິຊາສະວະ; ແລະບຸດສາວອີກນາງໜຶ່ງ—ເກີດຈາກ ປຣະສູຕິ ຜ່ານລູກຫຼານຂອງນາງ—ໄດ້ຖືກຍົກໃຫ້ແຕ່ງງານກັບ ຕາຣກສະຍະ.

Verse 8

त्रिलोकाः पूरितास्तन्नो वर्ण्यते व्यासतो भयात्

ເຫດການອັນຫຼວງໃຫຍ່ນັ້ນ ໄດ້ເຕັມທົ່ວສາມໂລກ; ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ພັນລະນາຢ່າງລະອຽດໃນທີ່ນີ້ ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານຕໍ່ຄວາມມະຫາສານ ແລະ ຄວາມນ່າຄວາມຢ້ານຂອງມັນ.

Verse 9

केचिद्वदंति तां ज्येष्ठां मध्यमां चापरे शिवाम् । सर्वानन्तरजां केचित्कल्पभेदात्त्रयं च सत

ບາງຄົນເອີ້ນເທວີຜູ້ເປັນມົງຄຸນນັ້ນວ່າ «ຜູ້ໃຫຍ່ສຸດ»; ບາງຄົນເອີ້ນ «ສິວາ» ວ່າ «ຜູ້ກາງ». ອີກບາງຄົນກ່າວວ່າ ນາງເກີດຕາມຫຼັງທັງໝົດ. ເນື່ອງຈາກຄວາມແຕກຕ່າງຂອງກັລປະ ທັງສາມຄໍາພັນລະນານີ້ຈຶ່ງເປັນຈິງ.

Verse 10

अनंतरं सुतोत्पत्तेः सपत्नीकः प्रजापतिः । दक्षो दधौ सुप्रीत्मा तां मनसा जगदम्बिकाम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອບັນດາລູກສາວເກີດຂຶ້ນ ພຣະປະຊາປະຕິ ດັກສະ ພ້ອມດ້ວຍເມຍ ກໍມີຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ແລະໃນດວງໃຈໄດ້ຖະນອມຮັກສາ «ຈະກະດຳບິກາ» ແມ່ແຫ່ງໂລກ ເທວີຜູ້ສັກສິດ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຮັກ.

Verse 11

अतः प्रेम्णा च तुष्टाव गिरा गद्गदया हि सः । भूयोभूयो नमस्कृत्य सांजलिर्विनयान्वितः

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມຮັກເຕັມຫົວໃຈ ລາວໄດ້ສັນລະເສີນພຣະສິວະດ້ວຍສຽງສັ່ນເພາະອາລົມ; ແລະກໍກົ້ມນົບຊໍ້າໆ ຢືນດ້ວຍມືປະນົມ ພ້ອມຄວາມຖ່ອມຕົນ.

Verse 12

सन्तुष्टा सा तदा देवी विचारं मनसीति च । चक्रेऽवतारं वीरिण्यां कुर्यां पणविपूर्तये

ໃນເວລານັ້ນ ເທວີພໍໃຈຢ່າງສົມບູນ ແລະໄດ້ຄິດໃນໃຈວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າຈະລົງອະວະຕານໃນສາຍພັນວີລະຊົນ ເພື່ອໃຫ້ພຣະປະສົງອັນຖືກກໍານົດໄວ້ສໍາເລັດ».

Verse 13

अथ सोवास मनसि दक्षस्य जगदम्बिका । विललास तदातीव स दक्षो मुनिसत्तम

ແລ້ວພຣະແມ່ໂລກ (ສະຕີ) ຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນໃຈຂອງດັກສະ ໄດ້ສຳແດງລີລາຢ່າງແຮງກ້າໃນນັ້ນ; ແລະດັກສະ—ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ—ຖືກກະທົບໃນໃຈຢ່າງຫນັກແນ່ນັກ.

Verse 14

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां सती खण्डे सतीजन्म बाललीलावर्णनंनाम चतुर्दशोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສິວະມະຫາປຸຣານະ» ອັນສັກສິດ ໃນ ຣຸດຣະສັມຫິຕາ ພາກທີສອງ ໃນ ສະຕີຂັນດະ ຈົບລົງບົດທີ 14 ຊື່ «ການພັນລະນາການເກີດຂອງສະຕີ ແລະ ກິລາໃນວັຍເດັກ»।

Verse 15

आविर्बभूवुश्चिह्नानि दोहदस्याखिलानि वै

ແທ້ຈິງ ອາການທັງປວງຂອງ «ໂດຫະດະ» ຄວາມປາຖະໜາໃນຍາມຖືພາ ປາກົດຂຶ້ນຢ່າງແຈ້ງຊັດ।

Verse 17

कुलस्य संपदश्चैव श्रुतेश्चित्तसमुन्नतेः । व्यधत्त सुक्रिया दक्षः प्रीत्या पुंसवनादिकाः

ເພື່ອຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຂອງວົງຕະກູນ ເພື່ອໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມພຣະເວດ ແລະເພື່ອຍົກຈິດໃຈໃຫ້ສູງຂຶ້ນ ທ່ານດັກສະ ໄດ້ຈັດພິທີສັງສະການອັນມົງຄຸນ ເລີ່ມຈາກພິທີ «ປຸໍມສະວະນະ» ແລະອື່ນໆ ດ້ວຍຄວາມປິຕິ।

Verse 18

उत्सवोतीव संजातस्तदा तेषु च कर्मसु । वित्तं ददौ द्विजातिभ्यो यथाकामं प्रजापतिः

ໃນເວລານັ້ນ ໃນພິທີກຳເຫຼົ່ານັ້ນ ບັນຍາກາດດຸດດັ່ງງານບຸນໃຫຍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ. ແລ້ວພຣະປະຊາປະຕິ (ດັກສະ) ໄດ້ມອບຊັບສິນໃຫ້ແກ່ດວິຈະ ຕາມຄວາມປາຖະໜາຂອງເຂົາເຈົ້າ.

Verse 19

अथ तस्मिन्नवसरे सर्वे हर्यादयस्सुराः । ज्ञात्वा गर्भगतां देवीं वीरिण्यास्ते मुदं ययुः

ແລ້ວໃນຂະນະນັ້ນເອງ ເທວະທັງຫຼາຍ ເລີ່ມຈາກຮາຣິ (ວິສນຸ) ໄດ້ຮູ້ວ່າ ເທວີໄດ້ເຂົ້າສູ່ຄັນຂອງວີຣິນີ. ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ເຫັນການປະຈັກຂອງພຣະປະສົງອັນມົງຄຸນຂອງພຣະສິວະໃນໂລກສະກຸນ (saguṇa).

Verse 20

तत्रागत्य च सर्वे ते तुष्टुवुर्जगदम्बिकाम् । लोकोपकारकरिणीं प्रणम्य च मुहुर्मुहुः

ເມື່ອພວກເຂົາທັງໝົດມາຮອດທີ່ນັ້ນ ກໍໄດ້ສັນລະເສີນ «ຈະກະດຳບິກາ» ມານດາແຫ່ງສາກົນ. ພວກເຂົາກໍກາບນົບຊ້ຳໆ ເນື່ອງຈາກນາງເປັນຜູ້ເຮັດປະໂຫຍດເພື່ອສະຫວັດດີຂອງໂລກທັງປວງ.

Verse 21

कृत्वा ततस्ते बहुधा प्रशंसां हृष्टमानसाः । दक्षप्रजापतेश्चैव वीरिण्यास्स्वगृहं ययुः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ພວກເຂົາມີໃຈຍິນດີ ໄດ້ກ່າວສັນລະເສີນຫຼາຍປະການ; ແລ້ວຈຶ່ງໄປຍັງເຮືອນຂອງ «ວີຣິນີ» ພັນລະຍາຂອງ ດັກຊະ ປຣະຈາປະຕິ.

Verse 22

गतेषु नवमासेषु कारयित्वा च लौकिकीम् । गतिं शिवा च पूर्णे सा दशमे मासि नारद

ເມື່ອເກົ້າເດືອນຜ່ານໄປ ນາງຊິວາ (ສະຕີ) ໄດ້ໃຫ້ວິຖີໂລກີຍະດຳເນີນໄປ ແລະເຮັດໃຫ້ຄົບຖ້ວນ; ໃນເດືອນທີສິບ ໂອ ນາຣະດະ, ນາງໄດ້ບັນລຸການຜ່ານພົ້ນຕາມພຣະລິຂິດ (ຄືຄົບກຳນົດແລະປະສູດ).

Verse 23

आविर्बभूव पुरतो मातुस्सद्यस्तदा मुने । मुहूर्ते सुखदे चन्द्रग्रहतारानुकूलके

ໂອ ມຸນີ, ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ນາງໄດ້ປາກົດຕົວຕໍ່ໜ້າແມ່ຂອງນາງທັນທີ, ໃນເວລາມົງຄຸນອັນໃຫ້ຄວາມສຸກ ເມື່ອດວງຈັນ ດາວເຄາະ ແລະດາວທັງຫຼາຍເປັນມິດ।

Verse 24

तस्यां तु जातमात्रायां सुप्रीतोऽसौ प्रजापतिः । सैव देवीति तां मेने दृष्ट्वा तां तेजसोल्बणाम्

ແຕ່ເມື່ອນາງເກີດຂຶ້ນທັນທີ ພຣະປະຊາປະຕິ (ທັກສະ) ກໍຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ. ເມື່ອເຫັນນາງສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍພະຣະສະຫງ່າ ທ່ານກໍເຫັນວ່າ “ນາງນີ້ແມ່ນເທວີເອງ” ບໍ່ມີອື່ນໃດ।

Verse 25

तदाभूत्पुष्पसद्वृष्टिर्मेघाश्च ववृषुर्जलम् । दिशश्शांता द्रुतं तस्यां जातायां च मुनीश्वर

ແລ້ວຈຶ່ງມີຝົນດອກໄມ້ອັນສູງສົ່ງຕົກລົງ ແລະເມກກໍຫຼັ່ງນ້ຳ. ໂອ ຈອມມຸນີ, ເມື່ອນາງປະສູດ ທິດທັງປວງກໍສະຫງົບລົງທັນທີ.

Verse 26

अवादयंत त्रिदशाश्शुभवाद्यानि खे गताः । जज्ज्वलुश्चाग्नयश्शांताः सर्वमासीत्सुमंगलम्

ເທວະທັງຫຼາຍ ຜ່ານໄປໃນຟ້າ ໄດ້ບັນເລີງດົນຕີມົງຄຸນ. ໄຟບູຊາອັນສັກສິດກໍລຸກໂຊດແຈ້ງ ແຕ່ສະຫງົບແລະໝັ້ນຄົງ. ທຸກສິ່ງກາຍເປັນມົງຄຸນຢ່າງສົມບູນ—ເປັນໝາຍຊັດແຈ້ງແຫ່ງພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສິວະ ແລະຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງເຫດການເທວະນີ້.

Verse 27

वीरिणोसंभवां दृष्ट्वा दक्षस्तां जगदम्बिकाम् । नमस्कृत्य करौ बद्ध्वा बहु तुष्टाव भक्तितः

ເມື່ອດັກສະເຫັນ ຈະກະດັມບິກາ—ແມ່ແຫ່ງສາກົນ ຜູ້ເກີດຈາກວີຣິນາ—ກໍກົ້ມນົບນ້ອມ. ລາວປະນົມມື ແລະສັນລະເສີນນາງຢ່າງຍືດຍາວ ດ້ວຍຄວາມພັກດີ.

Verse 28

दक्ष उवाच । महेशानि नमस्तुभ्यं जगदम्बे सनातनि । कृपां कुरु महादेवि सत्ये सत्यस्वरूपिणि

ທັກສະກ່າວວ່າ: «ໂອ ມະເຫສານີ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ທ່ານ—ໂອ ແມ່ແຫ່ງຈັກກະວານ, ຜູ້ນິລັນດອນ. ໂອ ມະຫາເທວີ, ຂໍຈົ່ງເມດຕາກະລຸນາຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ—ໂອ ຜູ້ເປັນສັດຈະ ແລະມີສະພາບເປັນສັດຈະ»

Verse 29

शिवा शांता महामाया योगनिद्रा जगन्मयी । या प्रोच्यते वेदविद्भिर्नमामि त्वां हितावहाम्

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມບູຊາທ່ານ—ຊິວາ ຜູ້ສະງົບສຸກ, ມະຫາມາຍາ, ໂຍຄະນິດຣາ, ຜູ້ເປັນອົງຮວມແຫ່ງຈັກກະວານ. ນາງຜູ້ທີ່ນັກຮູ້ເວດາກ່າວຂານ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ນາງຜູ້ນຳພາສິຣິມົງຄຸນແກ່ທຸກຜູ້.

Verse 30

यया धाता जगत्सृष्टौ नियुक्तस्तां पुराकरोत् । तां त्वां नमामि परमां जगद्धात्रीं महेश्वरीम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະນາງ—ມະເຫສວະຣີອັນສູງສຸດ—ແມ່ຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກທັງປວງ; ໂດຍພຣະອານຸພາບຂອງພຣະນາງ ພຣະທາຕາ (ພຣະພຣະຫມາ) ຖືກແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ສ້າງສັນຈັກກະວານແຕ່ປາງກ່ອນ।

Verse 31

यया विष्णुर्जगत्स्थित्यै नियुक्तस्तां सदाकरोत् । तां त्वां नमामि परमां जगद्धात्रीं महेश्वरीम्

ໂດຍພຣະນາງ ພຣະວິສະນຸຖືກແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ຄຸ້ມຄອງຮັກສາຈັກກະວານ ແລະໂດຍພຣະນາງພຣະອົງປະຕິບັດພາລະນັ້ນຢ່າງສະເໝີ. ໂອ ມະເຫສວະຣີອັນສູງສຸດ ແມ່ຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະນາງ।

Verse 32

यया रुद्रो जगन्नाशे नियुक्तस्तां सदाकरोत् । तां त्वां नमामि परमां जगद्धात्रीं महेश्वरीम्

ໂດຍພຣະນາງ ພຣະຣຸດຣະຖືກແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ເຮັດການລະລາຍສິ້ນສຸດແຫ່ງໂລກທັງປວງ ແລະໂດຍພຣະນາງພຣະອົງປະຕິບັດກິດຈັກກະວານນັ້ນຢ່າງສະເໝີ. ໂອ ມະເຫສວະຣີອັນສູງສຸດ ແມ່ຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະນາງ।

Verse 33

रजस्सत्त्वतमोरूपां सर्वकार्यकरीं सदा । त्रिदेवजननीं देवीं त्वां नमामि च तां शिवाम्

ຂ້ອຍນົບນ້ອມຕໍ່ເຈົ້າ, ເທວີສິວາ—ຜູ້ສຳເລັດການງານທຸກຢ່າງເສມອ—ຜູ້ປາກົດເປັນຣະຈັດ, ສັດຕະວະ, ແລະ ຕະໂມ; ແລະເປັນມານດາອັນທິບຂອງເທວະທັງສາມ.

Verse 34

यस्त्वां विचिंतयेद्देवीं विद्याविद्यात्मिकां पराम् । तस्य भुक्तिश्च मुक्तिश्च सदा करतले स्थिता

ຜູ້ໃດທີ່ຄິດຄຳນຶງເຈົ້າ, ໂອ ເທວີ—ຜູ້ສູງສຸດ ແລະເປັນອົງຮູບຂອງວິທະຍາ (vidyā) ແລະ ອະວິທະຍາ (avidyā)—ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ ທັງຄວາມສຸກໂລກີ ແລະ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ ຢູ່ເສມືອນຢູ່ໃນຝາມື.

Verse 35

यस्त्वां प्रत्यक्षतो देवि शिवां पश्यति पावनीम् । तस्यावश्यं भवेन्मुक्तिर्विद्याविद्याप्रकाशिका

ໂອ ເທວີ, ຜູ້ໃດເຫັນເຈົ້າໂດຍກົງ—ໃນຮູບສິວາອັນມົງຄຸນ ແລະຊຳລະບາບ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມຫຼຸດພົ້ນແນ່ນອນ; ເພາະເຈົ້າແມ່ນຜູ້ເປີດເຜີຍແສງຂອງວິທະຍາ ແລະ ອະວິທະຍາ.

Verse 36

ये स्तुवंति जगन्मातर्भवानीमंबिकेति च । जगन्मयीति दुर्गेति सर्वं तेषां भविष्यति

ຜູ້ໃດສັນລະເສີນ ແມ່ແຫ່ງສາກົນ—ເອີ້ນນາງວ່າ «ພະວານີ», «ອັມບິກາ», «ຈະກັນມະຍີ» ແລະ «ດຸຣຄາ»—ສໍາລັບເຂົາເຈົ້າ ທຸກສິ່ງຈະສໍາເລັດດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງນາງ।

Verse 37

ब्रह्मोवाच । इति स्तुता जगन्माता शिवा दक्षेण धीमता । तथोवाच तदा दक्षं यथा माता शृणोति न

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອດັກສະຜູ້ມີປັນຍາໄດ້ສັນລະເສີນ ແມ່ແຫ່ງສາກົນ—ພຣະສິວາ (ສະຕີ)—ແລ້ວ ນາງໄດ້ກ່າວຕໍ່ດັກສະ ແຕ່ເຂົາບໍ່ໄດ້ຟັງຢ່າງແທ້ຈິງ ດັ່ງຄົນລະເລີຍຄໍາແມ່.

Verse 38

सर्वं मुमोह तथ्यं च तथा दक्षः शृणोतु तत् । नान्यस्तथा शिवा प्राह नानोतिः परमेश्वरी

ດັກສະຖືກມົວໝອງຢ່າງສິ້ນເຊີງ ແຕ່ກໍຄວນຟັງສັດຈະນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະສີວາ (ສະຕີ) ມະຫາເທວີ ກ່າວວ່າ: «ບໍ່ມີທາງອື່ນ; ບໍ່ມີຄໍາແນະນໍາອື່ນ».

Verse 39

देव्युवाच । अहमाराधिता पूर्वं सुतार्थं ते प्रजापते । ईप्सितं तव सिद्धं तु तपो धारय संप्रति

ເທວີກ່າວວ່າ: «ໂອ ປຣະຊາປະຕິ, ກ່ອນນີ້ເຈົ້າໄດ້ບູຊາຂ້າເພື່ອຂໍບຸດ. ສິ່ງທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາໄດ້ສໍາເລັດແລ້ວ; ດັ່ງນັ້ນ ບັດນີ້ຈົ່ງຮັກສາຕະປະ (tapas) ໃຫ້ໝັ້ນຄົງ».

Verse 40

ब्रह्मोवाच । एवमुक्त्वा तदा देवी दक्षं च निजमायया । आस्थाय शैशवं भावं जनन्यंते रुरोद सा

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອເທວີເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນາງໄດ້ໃຊ້ມາຍາອັນເທວະຂອງນາງ ເຂົ້າໄປໃກ້ດັກສະ ແລະຮັບອາລົມເປັນເດັກນ້ອຍ ຈຶ່ງຮ້ອງໄຫ້ຢູ່ຂ້າງແມ່ຂອງນາງ.

Verse 41

अथ तद्रोदनं श्रुत्वा स्त्रियो वाक्यं ससंभ्रमाः । आगतास्तत्र सुप्रीत्या दास्योपि च ससंभ्रमाः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາເວົ້ານັ້ນ ແລະສຽງຮ້ອງໄຫ້ ບັນດາແມ່ຍິງກໍຕົກໃຈ ແລະວຸ້ນວາຍ ພາກັນມາທັນທີດ້ວຍຄວາມຮັກ; ແມ່ນແຕ່ສາວໃຊ້ກໍມາຮອດ ດ້ວຍຄວາມຮີບຮ້ອນ ແລະຄວາມກັງວົນເທົ່າກັນ.

Verse 42

दृष्ट्वासिक्नीसुतारूपं ननन्दुस्सर्वयोषितः । सर्वे पौरजनाश्चापि चक्रुर्जयरवं तदा

ເມື່ອເຫັນຮູບງາມສະຫງ່າຂອງທິດາອາສິກນີ (ສະຕີ) ບັນດາແມ່ຍິງທັງປວງກໍຍິນດີ; ແລະຊາວເມືອງທັງໝົດກໍຮ້ອງສຽງຊະນະດັງກ້ອງໃນເວລານັ້ນ។

Verse 43

उत्सवश्च महानासीद्गानवाद्यपुरस्सरम् । दक्षोसिक्नी मुदं लेभे शुभं दृष्ट्वा सुताननम्

ມີງານສະເຫຼີມສະຫຼອງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ນຳໜ້າໂດຍການຂັບຮ້ອງແລະດົນຕີ. ເມື່ອເຫັນໃບໜ້າອັນເປັນມົງຄຸນຂອງບຸດຣີ, ດັກຊະ ແລະ ອະສິກນີ ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ.

Verse 44

दक्षः श्रुतिकुलाचारं चक्रे च विधिवत्तदा । दानं ददौ द्विजातिभ्योन्येभ्यश्च द्रविणं तथा

ຕໍ່ມາ ດັກຊະ ໄດ້ຈັດພິທີປະເພນີຕາມພຣະເວດ ແລະຈາຣີດຂອງຕະກູນ ຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມພິທີ. ທ່ານໄດ້ໃຫ້ທານ—ຊັບສິນແລະເຄື່ອງອຸປະໂພກ—ແກ່ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຈະ) ແລະແກ່ຜູ້ອື່ນໆ ດ້ວຍ.

Verse 45

बभूव सर्वतो गानं नर्तनं च यथोचितम् । नेदुर्वाद्यानि बहुशस्सुमंगलपुरस्सरम्

ແລ້ວໃນທຸກທິດທາງ ກໍເກີດມີການຂັບຮ້ອງ ແລະ ການຟ້ອນລໍາຢ່າງເໝາະສົມ; ສຽງດົນຕີກໍດັງຂຶ້ນຊໍ້າໆ ເປັນດັ່ງຜູ້ປະກາດມົງຄຸນ—ເປັນໝາຍນອກຂອງຄວາມປິຕິພາຍໃນທີ່ເກີດຈາກພັກຕິຕໍ່ພຣະສິວະ।

Verse 46

अथ हर्यादयो देवास्सर्वे सानुचरास्तदा । मुनिवृन्दैः समागत्योत्सवं चक्रुर्यथाविधि

ຕໍ່ມາ ພຣະຫຣິ (Hari) ແລະ ເທວະອື່ນໆທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍບໍລິວານ ໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ ພ້ອມກັບຝູງມຸນີຈໍານວນຫຼາຍ ແລະ ຈັດງານມະໂຫລານຕາມພິທີທີ່ກໍານົດໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 47

दृष्ट्वा दक्षसुतामंबां जगतः परमेश्वरीम् । नेमुः सविनयास्सर्वे तुष्टुवुश्च शुभैस्तवैः

ເມື່ອເຫັນ ອຳບາ—ທິດາຂອງທັກສະ—ຜູ້ເປັນເທວີສູງສຸດ ແລະ ເຈົ້ານາງແຫ່ງໂລກທັງປວງ ທຸກຄົນກໍກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ແລະ ສັນລະເສີນນາງດ້ວຍບົດສະຕຸຕິອັນເປັນມົງຄຸນ।

Verse 48

ऊचुस्सर्वे प्रमुदिता गिरं जयजयात्मिकाम् । प्रशशंसुर्मुदा दक्षं वीरिणीं च विशेषतः

ແລ້ວທຸກຄົນພາກັນປິຕິຍິນດີ ຮ້ອງຖ້ອຍຄໍາແຫ່ງໄຊຊະນະວ່າ “ຊະນະ! ຊະນະ!” ແລະດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ພາກັນສັນລະເສີນ ທັກສະ (Dakṣa) ແລະຍົກຍ້ອງ ວີຣິນີ (Vīriṇī) ເປັນພິເສດ।

Verse 49

तदोमेति नाम चक्रे तस्या दक्षस्तदाज्ञया । प्रशस्तायास्सर्वगुणसत्त्वादपि मुदान्वितः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ທັກສະ (Dakṣa) ໄດ້ຕັ້ງຊື່ນາງວ່າ “ໂອມາ” (Omā) ຕາມຄໍາຊີ້ນໍາຂອງນາງ. ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ລາວໄດ້ສັນລະເສີນນາງ—ຍິນດີໃນຄວາມເປັນຕົວຕົນຂອງນາງ ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄຸນຄ່າອັນປະເສີດທຸກປະການ।

Verse 50

नामान्यन्यानि तस्यास्तु पश्चाज्जातानि लोकतः । महामंगलदान्येव दुःखघ्नानि विशेषतः

ຕໍ່ມາ ຊື່ອື່ນໆຂອງນາງ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຫມູ່ຊົນ. ຊື່ເຫຼົ່ານັ້ນໃຫ້ມະຫາມົງຄຸນ ແລະໂດຍພິເສດ ກໍລົບລ້າງຄວາມທຸກໂສກ.

Verse 51

दक्षस्तदा हरिं नत्वा मां सर्वानमरानपि । मुनीनपि करौ बद्ध्वा स्तुत्वा चानर्च भक्तितः

ແລ້ວດັກສະ ໄດ້ນ້ອມກາຍກາບຮາຣິ (ພຣະວິສນຸ) ແລະກາບຂ້າພະເຈົ້າ ພ້ອມທັງເທວະອະມະຕະທັງປວງ. ດ້ວຍຝາມືປະນົມ ທ່ານກໍກາບມຸນີທັງຫຼາຍ; ຄັນຊື່ນຊົມສັນລະເສີນແລ້ວ ຈຶ່ງບູຊາດ້ວຍພັກຕິ.

Verse 52

अथ विष्ण्वादयस्सर्वे सुप्रशस्याजनंदनम् । प्रीत्या ययुस्वधामानि संस्मरन् सशिवं शिवम्

ແລ້ວພຣະວິສນຸ ແລະເທວະອື່ນໆທັງປວງ ໄດ້ສັນລະເສີນຢ່າງສູງສຸດແດ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ປະທານຄວາມປິຕິ. ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ພວກເຂົາໄດ້ໄປສູ່ວິມານຂອງຕົນ ໂດຍລະລຶກໃນໃຈເຖິງພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ຜູ້ສະຫມັກສົມານກັບສັກຕິຂອງພຣະອົງເສມອ.

Verse 53

अतस्तां च सुतां माता सुसंस्कृत्य यथोचितम् । शिशुपानेन विधिना तस्यै स्तन्यादिकं ददौ

ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ໄດ້ປະກອບພິທີຊໍາລະສະອາດແລະພິທີບໍລິສຸດໃຫ້ລູກສາວຕາມຄວາມເໝາະສົມ ແລ້ວໃຫ້ນ້ໍານົມ ແລະອາຫານຫຼ້ຽງອື່ນໆ ຕາມວິທີປ້ອນທາຣົກທີ່ກໍານົດໄວ້.

Verse 54

पालिता साथ वीरिण्या दक्षेण च महात्मना । ववृधे शुक्लपक्षस्य यथा शशिकलान्वहम्

ໄດ້ຮັບການຖະນຸຖະນອມຢ່າງດີໂດຍ ວີຣິນີ ແລະ ດັກສະຜູ້ໃຈກວ້າງ, ນາງເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນທຸກມື້—ດັ່ງດວງຈັນທີ່ເພີ່ມພູນຂຶ້ນໃນຄ່ໍາເດືອນສວ່າງ.

Verse 55

तस्यां तु सद्गुणास्सर्वे विविशुर्द्विजसत्तम । शैशवेपि यथा चन्द्रे कलास्सर्वा मनोहराः

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ຄຸນງາມຄວາມດີທັງປວງໄດ້ເຂົ້າສູ່ນາງ—ເຫມືອນດວງຈັນແມ່ນຍັງອ່ອນ ແຕ່ກໍມີຄວາມງາມຂອງທຸກຂັ້ນຢູ່ໃນນັ້ນ.

Verse 56

आचरन्निजभावेन सखीमध्यगता यदा । तदा लिलेख भर्गस्य प्रतिमामन्वहं मुहुः

ເມື່ອໃດທີ່ ສະຕີ ຢູ່ທ່າມກາງໝູ່ເພື່ອນສາວ ແລະປະພຶດຕາມທໍາມະຊາດຂອງນາງ ນາງກໍຈະວາດຮູບພຣະພັກຂອງ ພຣະພັກຄະ (ພຣະສິວະ) ຊໍ້າໆ ທຸກມື້ທຸກວັນ।

Verse 57

यदा जगौ सुगीतानि शिवा बाल्योचितानि सा । तदा स्थाणुं हरं रुद्रं सस्मार स्मरशासनम्

ເມື່ອໃດທີ່ ຊິວາ (ສະຕີ) ໃນວັຍເດັກສາວ ຮ້ອງເພງຫວານໆ ທີ່ເໝາະກັບວັຍນ້ອຍ ໃນຂະນະນັ້ນນາງກໍລະລຶກໃນໃຈເຖິງ ສະຖານຸ—ຫະຣະ—ຣຸທຣະ ພຣະຜູ້ປະຫານກາມ (ເທວະແຫ່ງຕັນຫາ)។

Verse 58

ववृधेतीव दंपत्योः प्रत्यहं करुणातुला । तस्या बाल्येपि भक्तायास्तयोर्नित्यं मुहुर्मुहुः

ມື້ຕໍ່ມື້ ຄວາມເມດຕາກະລຸນາຂອງສາມີພັນລະຍານັ້ນ ດູເຫມືອນຈະເພີ່ມພູນ. ພວກເຂົາສະແດງການຖະນອມອ່ອນໂຍນແກ່ນາງ ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ, ເພາະນາງເປັນຜູ້ມີພັກຕິຕັ້ງແຕ່ເດັກນ້ອຍ.

Verse 59

सर्वबालागुणा क्रांतां सदा स्वालयकारिणीम् । तोषयामास पितरौ नित्यंनित्यं मुहुर्मुहुः

ນາງພ້ອມດ້ວຍຄຸນງາມຄວາມດີທຸກປະການ ສົມຄວນແກ່ກຸລະທິດາ ແລະເຮັດໜ້າທີ່ໃນເຮືອນຂອງຕົນຢ່າງສະເໝີ. ດັ່ງນັ້ນນາງເຮັດໃຫ້ພໍ່ແມ່ຊື່ນບານຢູ່ເປັນນິດ—ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ ມື້ແລ້ວມື້ເລົ່າ.