दक्षस्य प्रजावृद्ध्युपायः — Dakṣa’s Means for Increasing Progeny

Verse 1

नारद उवाच । ब्रह्मन्विधे महा प्राज्ञ वद नो वदतां वर । दक्षे गृहं गते प्रीत्या किमभूत्तदनंतरम्

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະພຣະຫມາ, ໂອ ຜູ້ຈັດຕັ້ງແຫ່ງສາກົນ, ໂອ ຜູ້ຮູ້ປັນຍາຍິ່ງ—ຜູ້ເວົ້າດີທີ່ສຸດ—ຂໍຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງ: ເມື່ອທ່ານໄປເຮືອນຂອງດັກສະດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ຫຼັງຈາກນັ້ນທັນທີເກີດຫຍັງຂຶ້ນ?

Verse 2

ब्रह्मोवाच । दक्षः प्रजापतिर्गत्वा स्वाश्रमं हृष्टमानसः । सर्गं चकार बहुधा मानसं मम चाज्ञया

ພຣະພຣະຫມາ ກ່າວວ່າ: ດັກສະ ຜູ້ເປັນປຣະຊາປະຕິ ກັບໄປອາສຣົມຂອງຕົນດ້ວຍໃຈຍິນດີ; ແລະຕາມຄໍາສັ່ງຂອງຂ້າ ທ່ານໄດ້ກໍ່ເກີດການສ້າງສັດທັງຫຼາຍຫຼາຍວິທີ ໂດຍການແຜ່ອອກທາງໃຈ (ອັນລະອຽດ).

Verse 3

तमबृंहितमालोक्य प्रजासर्गं प्रजापतिः । दक्षो निवेदयामास ब्रह्मणे जनकाय मे

ເມື່ອເຫັນການເພີ່ມພູນແລະການແຜ່ຂະຫຍາຍຂອງການສ້າງປະຊາ ດັກສະ ຜູ້ເປັນປຣະຊາປະຕິ ໄດ້ກ່າວລາຍງານແດ່ພຣະພຣະຫມາ—ຜູ້ເປັນປູ່ຍ່າຕົ້ນກໍາເນີດ ແລະບິດາຂອງຂ້າ.

Verse 4

दक्ष उवाच । ब्रह्मंस्तात प्रजानाथ वर्द्धन्ते न प्रजाः प्रभो । मया विरचितास्सर्वास्तावत्यो हि स्थिताः खलु

ດັກສະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະພຣະຫມາ ພໍ່ຜູ້ເຄົາລົບ, ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງປະຊາສັດ! ບັນດາສັດທັງຫຼາຍບໍ່ເພີ່ມຈໍານວນ ໂອ ພຣະອົງ. ທຸກສິ່ງທີ່ຂ້າໄດ້ສ້າງໄວ້ ກໍຢູ່ແຕ່ພຽງເທົ່ານັ້ນ ດັ່ງເກົ່າແທ້ໆ.

Verse 5

किं करोमि प्रजानाथ वर्द्धेयुः कथमात्मना । तदुपायं समाचक्ष्व प्रजाः कुर्यां न संशयः

“ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງປະຊາ, ຂ້າພະເຈົ້າຄວນເຮັດຫຍັງ? ສັດທັງຫຼາຍຈະເພີ່ມພູນໂດຍອໍານາດຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ແນວໃດ? ຂໍພຣະອົງຊີ້ແຈງອຸບາຍນັ້ນ, ເພື່ອໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າກໍ່ໃຫ້ເກີດປະຊາ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.”

Verse 6

ब्रह्मोवाच । दक्ष प्रजापते तात शृणु मे परमं वचः । तत्कुरुष्व सुरश्रेष्ठ शिवस्ते शं करिष्यति

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ໂອ ດັກສະ ປຣະຊາປະຕິ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄໍາສູງສຸດຂອງເຮົາ. ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນຫມູ່ເທວະ, ຈົ່ງເຮັດຕາມ; ພຣະສິວະຈະປະທານຄວາມມົງຄຸນແກ່ເຈົ້າແນ່ນອນ»។

Verse 7

या च पञ्चजनस्यांग सुता रम्या प्रजापतेः । असिक्नी नाम पत्नीत्वे प्रजेश प्रतिगृह्यताम्

ແລະບຸດສາວຜູ້ງາມຂອງປຣະຊາປະຕິ—ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ—ຜູ້ເກີດຈາກປັນຈະຊະນະ; ນາງຊື່ ອະສິກນີ, ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ, ຈົ່ງຮັບນາງເປັນພຣະມະເຫສີຂອງເຈົ້າເຖີດ।

Verse 8

वामव्यवायधर्मस्त्वं प्रजासर्गमिमं पुनः । तद्विधायां च कामिन्यां भूरिशो भावयिष्यसि

ເຈົ້າແມ່ນຈອມເຈົ້າຜູ້ມີທາງທຳແຫ່ງການຮ່ວມຄູ່ສາມີພັນລະຍາຕາມວິຖີວາມ. ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈະກໍ່ໃຫ້ເກີດການສ້າງສັນສາຍພົນນີ້ອີກຄັ້ງ. ແລະເມື່ອໄດ້ຈັດຕັ້ງນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກນັ້ນແລ້ວ ເຈົ້າຈະເຮັດໃຫ້ນາງຕັ້ງຄັນຫຼາຍຄັ້ງ ຢ່າງອຸດົມສົມບູນ।

Verse 9

ब्रह्मोवाच । ततस्समुत्पादयितुं प्रजा मैथुनधर्मतः । उपयेमे वीरणस्य निदेशान्मे सुतां ततः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ເກີດປະຊາຕາມທຳແຫ່ງການຮ່ວມຄູ່, ເຮົາຈຶ່ງຍົກບຸດສາວຂອງເຮົາໃຫ້ແຕ່ງງານ ຕາມຄໍາຊີ້ນໍາຂອງວີຣານະ»។

Verse 10

अथ तस्यां स्वपत्न्यां च वीरिण्यां स प्रजापतिः । हर्यश्वसंज्ञानयुतं दक्षः पुत्रानजीजनत्

ແລ້ວໃນນາງພຣະມະເຫສີຂອງທ່ານ ຄື ວີຣິນີ ນັ້ນ ພຣະປະຊາປະຕິ ດັກສະ ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດທັງຫຼາຍ ທີ່ຮູ້ຈັກກັນວ່າ «ຮັຣຍະສະວະ».

Verse 11

अपृथग्धर्मशीलास्ते सर्व आसन् सुता मुने । पितृभक्तिरता नित्यं वेदमार्गपरायणाः

ໂອ ມຸນີ, ບຸດທິດາທັງຫຼາຍນັ້ນ ລ້ວນມີຄຸນທຳແລະສີນທຳຄ້າຍກັນ. ພວກນາງອຸທິດຕົນຮັບໃຊ້ບິດາຢ່າງສະເໝີ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນມາກວິຖີແຫ່ງເວດ ດຳລົງຢູ່ໃນທຳອັນບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ.

Verse 12

पितृप्रोक्ताः प्रजासर्गकरणार्थं ययुर्दिशम् । प्रतीचीं तपसे तात सर्वे दाक्षायणास्सुताः

ເມື່ອຖືກບິດາກ່າວຊັກຊວນ ເພື່ອການກໍ່ກຳເນີດສັດໂລກຜ່ານລູກຫຼານ, ບຸດຂອງດັກສະທັງໝົດ—ໂອ ລູກທີ່ຮັກ—ໄດ້ມຸ່ງໄປທາງທິດຕາເວັນຕົກ ເພື່ອປະຕິບັດຕະປະ (ຕະປັດ).

Verse 13

इति श्रीशिव महापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वि० सतीखंडे दक्षसृष्टौ नारदशापो नाम त्रयोदशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈຶ່ງສິ້ນສຸດບົດທີ 13 ຊື່ວ່າ «ຄຳສາບຂອງນາຣະດະ» ໃນສະຕີຂັນດະ ແຫ່ງຣຸດຣະສັມຫິຕາພາກທີສອງ ຂອງພຣະສີວະມະຫາປຸຣານະ ໃນຕອນວ່າດ້ວຍການສ້າງຂອງດັກສະ.

Verse 14

तदुपस्पर्शनादेव प्रोत्पन्नमतयोऽ भवन् । धर्मे पारमहंसे च विनिर्द्धूतमलाशयाः

ພຽງແຕ່ການສຳຜັດຂອງພຣະອົງ ປັນຍາຂອງເຂົາເຈົ້າກໍເກີດຕື່ນຂຶ້ນທັນທີ. ມົນທິນໃນໃຈຖືກຊຳລະອອກ ແລະເຂົາເຈົ້າຕັ້ງມັ່ນທັງໃນທຳມະ ແລະໃນມາກທາຂອງປຣະມະຫັງສະ ອັນເປັນທາງສະຫຼະສູງສຸດ ທີ່ມຸ່ງໄປຫາ ພຣະສິວະ ຜູ້ປະທານມຸກຕິ.

Verse 15

प्रजाविवृद्धये ते वै तेपिर तत्र सत्तमाः । दाक्षायणा दृढात्मानः पित्रादेश सुयंत्रिताः

ເພື່ອໃຫ້ວົງສານຸວົງເພີ່ມພູນ ບຸກຄົນຜູ້ປະເສີດເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ປະພຶດຕະປະສະຍາຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ບຸດຂອງທັກສະ ມີໃຈໝັ້ນຄົງ ແລະຕັ້ງໃຈແນ່ວແນ່ ຖືກຝຶກວິໄນດີ ໂດຍຖືກຄຳສັ່ງຂອງບິດາຄວບຄຸມໄວ້.

Verse 16

त्वं च तान् नारद ज्ञात्वा तपतस्सृष्टि हेतवे । अगमस्तत्र भूरीणि हार्दमाज्ञाय मापतेः

ແລະເຈົ້າດ້ວຍ ໂອ ນາຣະດະ ເມື່ອຮູ້ເລື່ອງນັ້ນແລ້ວ ແລະປາຖະໜາຈະປະພຶດຕະປະສະຍາເພື່ອເປັນເຫດໃຫ້ເກີດການສ້າງ ເຈົ້າໄດ້ໄປທີ່ນັ້ນ ແລະປະຕິບັດວິໄນຫຼາຍປະການ ໂດຍຮັບຮູ້ໃນໃຈຖຶງຄຳສັ່ງອັນລຶກຊຶ້ງຂອງພຣະເຈົ້າ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ວັດແລະປົກຄອງທຸກສິ່ງ.

Verse 17

अदृष्ट्वा तं भुवस्सृष्टि कथं कर्तुं समुद्यताः । हर्यश्वा दक्षतनया इत्यवोचस्तमादरात्

ໂດຍບໍ່ໄດ້ເຫັນພຣະອົງ (ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ) ແລ້ວ ຈະພ້ອມລຸກຂຶ້ນເຮັດການສ້າງໂລກໄດ້ແນວໃດ?—ດັ່ງນັ້ນ ພວກຫະຣິຍະສະວະ ບຸດຂອງທັກສະ ໄດ້ກ່າວກັບລາວດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 18

ब्रह्मोवाच । तन्निशम्याथ हर्यश्वास्ते त्वदुक्तमतंद्रिताः । औत्पत्तिकधियस्सर्वे स्वयं विममृशुर्भृशम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງດັ່ງນັ້ນ ພວກຫະຣິຍະສະວະ ບໍ່ເມື່ອຍລ້າ ແລະຕັ້ງໃຈຕໍ່ຄຳທີ່ເຈົ້າເວົ້າ; ທຸກຄົນມີປັນຍາແຕ່ກຳເນີດ ຈຶ່ງພາກັນຄິດໄຕ່ຕອງຢ່າງເລິກຊຶ້ງດ້ວຍຕົນເອງ.

Verse 19

सुशास्त्रजनकादेशं यो न वेद निवर्तकम् । स कथं गुणविश्रंभी कर्तुं सर्गमुपक्रमेत्

ຜູ້ໃດບໍ່ຮູ້ຄຳສັ່ງອັນຢັບຢັ້ງຂອງປະຖົມປິຕາ—ທີ່ຖືກຖ່າຍທອດຜ່ານສາດສະຕຣາອັນແທ້—ຜູ້ນັ້ນຈະພຶງພາຄຸນະທັງຫຼາຍ ແລະເລີ່ມການສ້າງໄດ້ແນວໃດ?

Verse 20

इति निश्चित्य ते पुत्रास्सुधियश्चैकचेतसः । प्रणम्य तं परिक्रम्यायुर्मार्गमनिवर्तकम्

ເມື່ອຕັດສິນໃຈດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ບຸດເຫຼົ່ານັ້ນ—ຜູ້ມີປັນຍາ ແລະຈິດໃຈເອກະ—ໄດ້ກົ້ມນົບທ່ານ ແລະເດີນວຽນຮອບທ່ານ. ພວກເຂົາຈຶ່ງວາງເສັ້ນທາງຊີວິດໄປຕາມທາງອັນບໍ່ຜິດພາດ ທີ່ຫັນກັບຈາກວົງວຽນໂລກີ ແລະນຳໄປສູ່ມົງຄຸນອັນຍືນຍາວ.

Verse 21

नारद त्वं मनश्शंभोर्लोंकानन्यचरो मुने । निर्विकारो महेशानमनोवृत्तिकरस्तदा

ໂອ ນາຣະດາ ມຸນີເອີຍ, ເຈົ້າແມ່ນດວງໃຈຂອງ ສັມພູ (ພຣະສິວະ) ເດີນໄປໃນໂລກທັງຫຼາຍໂດຍບໍ່ຍຶດຕິດ. ເມື່ອບໍ່ມີການແປປ່ຽນ ເຈົ້າຈຶ່ງເປັນຜູ້ເຮັດໃຫ້ເກີດ ແລະຖ່າຍທອດ ຈິດຕະນາ ແລະການເຄື່ອນໄຫວໃນພຣະຫົວໃຈຂອງ ມະເຫສານ (ພຣະສິວະ).

Verse 22

काले गते बहुतरे मम पुत्रः प्रजापतिः । नाशं निशम्य पुत्राणां नारदादन्वतप्यत

ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ, ລູກຊາຍຂອງຂ້ອຍ—ພຣະປະຊາປະຕິ—ເມື່ອໄດ້ຍິນຈາກ ນາຣະດາ ວ່າລູກໆຂອງຕົນຖືກທໍາລາຍ ກໍຖືກຄວາມໂສກເສົ້າ ແລະຄວາມສໍານຶກຜິດຄອບງໍາ.

Verse 23

मुहुर्मुहुरुवाचेति सुप्रजात्वं शुचां पदम् । शुशोच बहुशो दक्षश्शिवमायाविमोहितः

ດັກສະ ເວົ້າຊໍ້າໆວ່າ “ລູກຫຼານອັນດີເລີດ” ແຕ່ກໍຍິ່ງເຂົ້າໄປສູ່ຄວາມໂສກເສົ້າລຶກຂຶ້ນ. ຖືກມາຍາຂອງ ພຣະສິວະ ຫຼອກລວງ, ດັກສະ ຈຶ່ງຄໍາຄວນຊໍ້າໆ.

Verse 24

अहमागत्य सुप्रीत्या सांत्वयं दक्षमात्मजम् । शांतिभावं प्रदर्श्यैव देवं प्रबलमित्युत

«ຂ້າໄດ້ໄປຮອດທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມຮັກແທ້ ແລະພະຍາຍາມປອບໃຈລູກສາວຂອງດັກສະ. ດ້ວຍການສະແດງໃຈສະງົບ ຂ້າຍັງໄດ້ກ່າວວ່າ ເທວະ (ພຣະສິວະ) ແມ່ນອົງຜູ້ເຂັ້ມແຂງ ແລະລົງອຳນາດທົ່ວທຸກສິ່ງ.»

Verse 25

अथ दक्षः पंचजन्या मया स परिसांत्वितः । सबलाश्वाभिधान्् पुत्रान् सहस्रं चाप्यजीजनत्

ຕໍ່ມາ ດັກສະ—ເມື່ອຖືກຂ້າປອບໃຈໂດຍຜ່ານ ປັນຈະຈັນຍາ—ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດລູກຊາຍໜຶ່ງພັນ ຜູ້ມີນາມວ່າ “ສະບະລາສະວະ”.

Verse 26

तेपि जग्मुस्तत्र सुताः पित्रादिष्टा दृढव्रताः । प्रजासर्गे अत्र सिद्धास्स्वपूर्वभ्रातरो ययुः

ບຸດເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍ—ມັ່ນຄົງໃນວຣະຕະ ແລະເຮັດຕາມຄໍາສັ່ງຂອງບິດາ—ໄດ້ໄປຮອດບ່ອນນັ້ນ. ທີ່ນັ້ນ ໃນການສ້າງຜູ້ສືບສາຍ ຜູ້ສໍາເລັດສິດທິເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ເດີນຕາມທາງດຽວກັນ ດັ່ງພີ່ໃຫຍ່ເຄີຍໄປກ່ອນ.

Verse 27

तदुपस्पर्शनादेव नष्टाघा विमलाशयाः । तेपुर्महत्तपस्तत्र जपन्तो ब्रह्म सुव्रताः

ພຽງແຕ່ໄດ້ສຳຜັດສະຖານທີ່ສັກສິດແຫ່ງພຣະສິວະນັ້ນ ບາບກໍຖືກທໍາລາຍ ແລະໃຈກໍບໍລິສຸດ. ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ຮັກສາວຣະຕະຢ່າງມີວິໄນໄດ້ບໍາເນັດຕະປະສະຢາອັນຍິ່ງ ແລະສະເໝີຈະຈະປະພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ—ພຣະສິວະ.

Verse 28

प्रजासर्गोद्यतांस्तान् वै ज्ञात्वा गत्वेति नारद । पूर्ववच्चागदो वाक्यं संस्मरन्नैश्वरीं गतिम्

ເມື່ອຮູ້ວ່າພວກເຂົາມຸ່ງໝັ້ນຈະສ້າງຜູ້ສືບສາຍ ລາວຈຶ່ງກ່າວວ່າ “ໄປເຖີດ, ໂອ ນາຣະດະ!” ແລ້ວລາວລະລຶກຄໍາສອນເກົ່າ ແລະດໍາລົງຢູ່ໃນທາງອັນເທວະຂອງພຣະເຈົ້າ ຈາກໄປດັ່ງເກົ່າ.

Verse 29

भ्रातृपंथानमादिश्य त्वं मुने मोघदर्शनः । अयाश्चोर्द्ध्वगतिं तेऽपि भ्रातृमार्गं ययुस्सुताः

ໂອ້ ນັກບວດຜູ້ຮູ້, ຄຳແນະນຳຂອງເຈົ້າກາຍເປັນໄຮ້ຜົນ: ເຖິງຈະຖືກຊີ້ໄປຫາ “ເສັ້ນທາງຂອງພີ່ຊາຍ” ກໍຕາມ ບຸດເຫຼົ່ານັ້ນກໍບໍ່ບັນລຸການເຄື່ອນໄຫວຂຶ້ນສູງ. ພວກເຂົາໄປຕາມທາງຂອງພີ່ຊາຍ ແລະບໍ່ອາດຂຶ້ນສູ່ສະພາວະທາງວິນຍານອັນສູງສຸດໄດ້.

Verse 30

उत्पातान् बहुशोऽपश्यत्तदैव स प्रजापतिः । विस्मितोभूत्स मे पुत्रो दक्षो मनसि दुःखितः

ໃນເວລານັ້ນເອງ ພຣະປະຊາປະຕິໄດ້ເຫັນລາງຮ້າຍຫຼາຍຢ່າງຊ້ຳໆ. ລູກຊາຍຂອງເຮົາ ດັກຊະ ຕົກໃຈພິສົດ ແລະໃນໃຈກໍເກີດຄວາມໂສກເສົ້າ.

Verse 31

पूर्ववत्त्वत्कृतं दक्षश्शुश्राव चकितो भृशम् । पुत्रनाशं शुशोचाति पुत्रशोक विमूर्छितः

ດັກສະ ໄດ້ຍິນຂ່າວເກົ່າດັ່ງເກົ່າອີກຄັ້ງ ກໍຕົກໃຈຢ່າງແຮງ. ຖືກຄວາມໂສກເສົ້າການຕາຍຂອງລູກຊາຍຄອບງຳ ຈົນຫມົດສະຕິ ແລະຄ່ຳຄວນການສູນເສຍລູກ.

Verse 32

चुक्रोध तुभ्यं दक्षोसौ दुष्टोयमिति चाब्रवीत् । आगतस्तत्र दैवात्त्वमनुग्रहकरस्तदा

ດັກສະ ໂກດໃສ່ເຈົ້າ ແລະຍັງເວົ້າວ່າ “ຄົນນີ້ຊົ່ວຮ້າຍ.” ແຕ່ໂດຍພຣະລິຂິດແຫ່ງເທວະດາ ເຈົ້າໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນໃນເວລານັ້ນ ເພື່ອເປັນຜູ້ປະທານພຣະກະລຸນາ.

Verse 33

शोकाविष्टस्स दक्षो हि रोषविस्फुरिताधरः । उपलभ्य तमाहत्य धिग्धिक् प्रोच्य विगर्हयन्

ດັກສະ ຖືກຄວາມໂສກເສົ້າຄອບງຳ ຮິມຝີປາກສັ່ນໄຫວດ້ວຍຄວາມໂກດ. ລາວຈັບເຂົາໄວ້ ແລ້ວຕີ ພ້ອມຮ້ອງວ່າ “ຊິບຫາຍ!” ແລະຕຳນິປະນາມ. ຕາມທັດສະນະແຫ່ງໄສວະ ນີ້ແມ່ນການປະທຸຂອງຄວາມໂກດທີ່ເກີດຈາກອັດຕາ ຊຶ່ງບັງປັນຍາ ແລະນຳໃຈໃຫ້ຫ່າງຈາກຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ພຣະສິວະ ແລະຜູ້ພັກຕະຂອງພຣະອົງ.

Verse 34

दक्ष उवाच । किं कृतं तेऽधमश्रेष्ठ साधूनां साधुलिंगतः । भिक्षोमार्गोऽर्भकानां वै दर्शितस्साधुकारि नो

ດັກສະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ຕ່ຳຊ້າແຕ່ໂດດເດັ່ນ (ໃນຄວາມຜິດ), ເຈົ້າໄດ້ເຮັດຫຍັງ—ໂດຍສວມເຄື່ອງໝາຍພາຍນອກຂອງຜູ້ສາທຸ? ເຈົ້າໄດ້ຊີ້ທາງຂໍທານໃຫ້ລູກນ້ອຍຂອງພວກເຮົາ ແມ່ນທັງທີ່ເຈົ້າສະແດງຕົນເປັນຜູ້ກະທຳຄວາມດີ!”

Verse 35

ऋणैस्त्रिभिरमुक्तानां लोकयोरुभयोः कृतः । विघातश्श्रेयसोऽमीषां निर्दयेन शठेन ते

ສຳລັບຜູ້ທີ່ຍັງບໍ່ພົ້ນຈາກໜີ້ສາມປະການ ຄວາມຈະເລີນໃນສອງໂລກຖືກຂັດຂວາງ—ຖືກທຳລາຍໂດຍຜູ້ໂຫດຮ້າຍ ແລະຫລອກລວງນັ້ນ ຜູ້ເປັນເຫດໃຫ້ຄຸນຄ່າແທ້ຖືກພິນາດ.

Verse 36

ऋणानि त्रीण्यपाकृत्य यो गृहात्प्रव्रजेत्पुमान् । मातरं पितरं त्यक्त्वा मोक्षमिच्छन्व्रजत्यधः

ຜູ້ຊາຍໃດທີ່ລະທິ້ງຊີວິດຄອບຄົວ ໂດຍບໍ່ໄດ້ຊໍາລະໜີ້ສັກສິດສາມປະການ ແລະທິ້ງແມ່ພໍ່ ແມ່ນແມ່ນອ້າງວ່າປາຖະໜາໂມກສະ ກໍຕົກຕໍ່າລົງໃນບາບທາງວິນຍານ।

Verse 37

निर्दयस्त्वं सुनिर्लज्जश्शिशुधीभिद्यशोऽपहा । हरेः पार्षदमध्ये हि वृथा चरसि मूढधीः

“ເຈົ້າໂຫດຮ້າຍ ແລະໄຮ້ຄວາມອາຍຢ່າງຍິ່ງ—ຜູ້ທຳຮ້າຍຜູ້ບໍ່ຜິດ ແລະລັກເກຍດຊື່ຂອງຄົນອື່ນ। ແມ່ນແມ່ນເດີນຢູ່ທ່າມກາງບໍລິວານຂອງຮະຣິ ເຈົ້າກໍພະເລີນໄປຢ່າງໄຮ້ປະໂຫຍດ ດ້ວຍປັນຍາຫຼົງຜິດ।”

Verse 38

मुहुर्मुहुरभद्रं त्वमचरो मेऽधमा ऽधम । विभवेद्भ्रमतस्तेऽतः पदं लोकेषु स्थिरम्

ຊໍ້າແລ້ວຊໍ້າອີກ ໂອ ອະພັດຣາ, ເຈົ້າພະເລີນໄປຢ່າງບໍ່ສະຫງົບ—ແມ່ຍິງຕໍ່າຊ້າ, ຕໍ່າຊ້າທີ່ສຸດ. ດັ່ງນັ້ນ ເນື່ອງຈາກການຫຼົງໄຫຼໃນຄວາມຮັ່ງມີແລະການອວດອ້າງ ຖານະຂອງເຈົ້າໃນບັນດາໂລກຈະບໍ່ໝັ້ນຄົງ।

Verse 39

शशापेति शुचा दक्षस्त्वां तदा साधुसंमतम् । बुबोध नेश्वरेच्छां स शिवमायाविमोहितः

ແລ້ວດັກສະ ຜູ້ຖືກຄວາມໂສກເຂົ້າຄອບ ໄດ້ສາບແຊ່ງເຈົ້າ ແມ່ນວ່າເຈົ້າໄດ້ຮັບການຍອມຮັບຈາກຄົນດີ. ເພາະຖືກມາຍາຂອງພຣະສິວະຫຼອກລວງ ລາວຈຶ່ງບໍ່ເຂົ້າໃຈພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ।

Verse 40

शापं प्रत्यग्रहीश्च त्वं स मुने निर्विकारधीः । एष एव ब्रह्मसाधो सहते सोपि च स्वयम्

ໂອ ມຸນີເອີຍ ເຈົ້າກໍໄດ້ຮັບເອົາຄຳສາບແຊ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ສະຫງົບບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ. ຄົນນີ້ແຫຼະ—ໂອ ຜູ້ບໍລິສຸດຜູ້ອຸທິດແດ່ພຣະພຣະຫມັນ—ອົດທົນມັນ ແລະລາວເອງກໍແບກຮັບມັນດ້ວຍ।