दक्षस्य तपः तथा जगदम्बायाः प्रत्यक्षता — Dakṣa’s Austerities and the Direct Manifestation of Jagadambā

Verse 1

नारद उवाच । ब्रह्मन् शंभुवर प्राज्ञ सम्यगुक्तं त्वयानघ । शिवाशिवचरित्रं च पावितं जन्म मे हितम्

ນາຣະດາກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະພຣະຫມັນ, ຜູ້ຮູ້ປັນຍາ ແລະເປັນຜູ້ສູງສຸດໃນບັນດາຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະສຳພູ, ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ທ່ານໄດ້ກ່າວຖືກຕ້ອງແທ້. ໂດຍການໄດ້ຟັງປະຫວັດອັນສັກສິດຂອງພຣະຊິວະ ແລະ ສະຕີ, ການເກີດຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍຖືກຊຳລະ ແລະເປັນປະໂຫຍດແທ້»។

Verse 2

इदानीं वद दक्षस्तु तपः कृत्वा दृढव्रतः । कं वरं प्राप देव्यास्तु कथं सा दक्षजाऽभवत्

ບັດນີ້ ຂໍໃຫ້ທ່ານເວົ້າ: ດັກສະໄດ້ປະພຶດຕະປະສະດ້ວຍວິນັຍອັນໝັ້ນຄົງ ແລ້ວໄດ້ຮັບພອນອັນໃດ? ແລະ ພຣະເທວີໄດ້ມາເກີດເປັນທິດາຂອງດັກສະແນວໃດ?

Verse 3

ब्रह्मोवाच । शृणु नारद धन्यस्त्वं मुनिभिर्भक्तितोखिलैः । यथा तेपे तपो दक्षो वरं प्राप च सुव्रतः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ຟັງເຖີດ, ໂອ ນາຣະດະ; ເຈົ້າເປັນຜູ້ມີພອນ, ໄດ້ຮັບການນັບຖືຈາກມຸນີທັງປວງເນື່ອງດ້ວຍພັກຕິ. ຂ້າຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງວ່າ ດັກສະ ຜູ້ມັ່ນຄົງໃນວຣະຕະອັນສັກສິດ ໄດ້ບໍາເນັດຕະປະສະຢາ ແລະໄດ້ຮັບພອນວອນແນວໃດ.”

Verse 4

मदाज्ञप्तस्सुधीर्दक्षस्समाधाय महाधिपः । अपाद्यष्टुं च तां देवीं तत्कामो जगदंबिकाम्

ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງຂ້າ, ດັກສະ ຜູ້ສະຫຼາດ—ມະຫາອະທິປະຕິ—ໄດ້ຮວບຮວມໃຈໃຫ້ເປັນສະມາທິ; ແລະເນື່ອງດ້ວຍຄວາມປາຖະໜານັ້ນ ລາວໄດ້ມຸ່ງໄປເພື່ອໄດ້ຮັບພຣະເທວີ ຈະກັດອຳບິກາ ເປັນຂອງຕົນ (ເປັນບຸດຣີ).

Verse 5

क्षीरोदोत्तरतीरस्थां तां कृत्वा हृदयस्थिताम् । तपस्तप्तुं समारेभे द्रुष्टुं प्रत्यक्षतोम्बिकाम्

ເມື່ອໄດ້ນໍານາງ—ຜູ້ສະຖິດຢູ່ຝັ່ງເໜືອຂອງກະສີໂຣດາ—ມາປະດິດໄວ້ໃນດວງໃຈຂອງຕົນ ທ່ານຈຶ່ງເລີ່ມບໍາເນັດຕະປະ ເພື່ອປາຖະໜາເຫັນອັມບິກາໂດຍກົງ ໜ້າຕໍ່ໜ້າ।

Verse 6

दिव्यवर्षेण दक्षस्तु सहस्राणां त्रयं समाः । तपश्चचार नियतस्सं यतात्मा दृढव्रतः

ດັກຊະໄດ້ບໍາເນັດຕະປະເປັນເວລາສາມພັນປີທິບ ດໍາລົງຢູ່ດ້ວຍວິໄນອັນເຂັ້ມງວດ—ຄວບຄຸມຕົນ ສະຫງົບຈິດ ແລະມັ່ນຄົງໃນວຣະຕະຂອງຕົນ।

Verse 7

मारुताशी निराहारो जलाहारी च पर्णभुक् । एवं निनाय तं कालं चिंतयन्तां जगन्मयीम्

ບາງຄັ້ງດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍລົມ, ບາງຄັ້ງອົດອາຫານສິ້ນເຊີງ, ບາງຄັ້ງພຽງແຕ່ນໍ້າ, ແລະບາງຄັ້ງກິນແຕ່ໃບໄມ້—ດັ່ງນີ້ ສະຕີ ຜູ້ເປັນຮູບຮ່າງແຫ່ງສາກົນ ໄດ້ຜ່ານເວລານັ້ນໄປ ດ້ວຍການພິຈາລະນາບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ (ຕໍ່ພຣະສິວະ).

Verse 8

दुर्गाध्यानसमासक्तश्चिरं कालं तपोरतः । नियमैर्बहुभिर्देवीमाराधयति सुव्रतः

ນາງໝົດໃຈຢູ່ໃນການພິຈາລະນາພຣະທຸຣກາ ແລະອຸທິດຕົນໃນຕະປະສະເປັນເວລາດົນ; ດ້ວຍວຣະຕະອັນດີ ນາງໄດ້ບູຊາພຣະເທວີດ້ວຍວິໄນ ແລະຂໍ້ປະຕິບັດຫຼາຍປະການ.

Verse 9

ततो यमादियुक्तस्य दक्षस्य मुनिसत्तम । जगदम्बा पूजयतः प्रत्यक्षमभवच्छिवा

ຕໍ່ມາ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອ ດັກສະ ຜູ້ປະກອບດ້ວຍ ຍະມະ ແລະ ວິໄນອື່ນໆ ກໍາລັງບູຊາ ພຣະແມ່ຈັກກະວານ ຈະກັດອັມບາ, ພຣະນາງ ສິວາ ໄດ້ປາກົດຕົວຢ່າງແຈ້ງຊັດຕໍ່ໜ້າເຂົາ।

Verse 10

ततः प्रत्यक्षतो दृष्ट्वा जगदम्बां जगन्मयीम् । कृतकृत्यमथात्मानं मेने दक्षः प्रजापतिः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ເຫັນດ້ວຍຕາຕົນເອງ ພຣະແມ່ແຫ່ງຈັກກະວານ—ຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວສັບພະພົບ—ພຣະປະຊາປະຕິ ດັກສະ ກໍ່ເຫັນວ່າຕົນໄດ້ສໍາເລັດກິດ ແລະ ບັນລຸເປົ້າໝາຍແຫ່ງຊີວິດແລ້ວ।

Verse 11

सिंहस्थां कालिकां कृष्णां चारुवक्त्रां चतुर्भुजाम् । वरदाभयनीलाब्जखड्गहस्तां मनोहराम्

ຄວນພິຈາລະນາພຣະນາງເປັນ ກາລີກາ—ຜິວດໍາ ປະທັບນັ່ງເທິງສິງ—ພັກຕຣາງາມ ມີສີ່ພະຫັດ ງາມນ່າຫຼົງໄຫຼ; ພະຫັດໜຶ່ງປະທານພອນ ອີກພະຫັດໃຫ້ອະໄພ, ແລະຖືດອກບົວສີນໍ້າເງິນກັບດາບ।

Verse 12

आरक्तनयनां चारुमुक्तकेशीं जगत्प्रसूम् । तुष्टाव वाग्भिश्चित्राभिः सुप्रणम्याथ सुप्रभाम्

ຈາກນັ້ນ ເຂົາໄດ້ກາບນົບຢ່າງລຶກຊຶ້ງ ແລະສັນລະເສີນພຣະນາງຜູ້ສະຫວ່າງໄສ—ຜູ້ມີດວງຕາອອກແດງ ຜົມປ່ອຍງາມ ແລະເປັນແມ່ແຫ່ງສັບພະໂລກ—ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາສັນລະເສີນອັນພິສົດຫຼາກຫຼາຍ।

Verse 13

दक्ष उवाच । जगदेव महामाये जगदीशे महेश्वरि । कृपां कृत्वा नमस्तेस्तु दर्शितं स्ववपुर्मम

ທັກສະກ່າວວ່າ: ໂອ ເທວີແຫ່ງສາກົນ, ໂອ ມະຫາມາຍາ, ໂອ ພຣະນາງເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ, ໂອ ມະເຫສະວະຣີ; ໂດຍຄວາມເມດຕາ ພຣະນາງໄດ້ຮັບນະມັດສະການຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະນາງ ເພາະພຣະນາງໄດ້ສຳແດງຮູບອັນເປັນຂອງພຣະນາງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນ.

Verse 14

प्रसीद भगवत्याद्ये प्रसीद शिवरूपिणम् । प्रसीद भक्तवरदे जगन्माये नमोस्तु ते

ໂອ ພຣະເທວີດັ້ງເດີມ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເມດຕາ; ຂໍໃຫ້ເມດຕາ ຜູ້ມີຮູບເປັນພຣະສິວະ. ຂໍໃຫ້ເມດຕາ ຜູ້ປະທານພອນແກ່ຜູ້ພັກດີ—ໂອ ມາຍາຜູ້ປົກຄຸມໂລກ ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ.

Verse 15

ब्रह्मोवाच । इति स्तुता महेशानी दक्षेण प्रयतात्मना । उवाच दक्षं ज्ञात्वापि स्वयं तस्येप्सितं मुने

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອດັກສະຜູ້ມີໃຈມຸ່ງມັ່ນ ໄດ້ສັນລະເສີນດັ່ງນີ້ ພຣະນາງມະເຫສານີ (ສະຕີ) ໄດ້ກ່າວກັບດັກສະ, ໂອ ມຸນີ—ແມ່ນແຕ່ພຣະນາງຮູ້ຈັກດັກສະດີຢູ່ແລ້ວ ກໍຍັງຕອບຕາມສິ່ງທີ່ເຂົາປາດຖະໜາ.

Verse 16

देव्युवाच । तुष्टाहं दक्ष भवतस्सद्भक्त्या ह्यनया भृशम् । वरं वृणीष्व स्वाभीष्टं नादेयं विद्यते तव

ພຣະເທວີກ່າວວ່າ: “ໂອ ດັກສະ, ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງ ເນື່ອງຈາກຄວາມພັກດີອັນສຸດຈິງຂອງເຈົ້າ. ຈົ່ງເລືອກພອນຕາມທີ່ໃຈປາດຖະໜາ; ສໍາລັບເຈົ້າ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ປະທານ.”

Verse 17

ब्रह्मोवाच । जगदम्बावचश्श्रुत्वा ततो दक्षः प्रजापतिः । सुप्रहृष्टतरः प्राह नामं नामं च तां शिवाम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງ ຈະກະດັມບາ ແລ້ວ ທ່ານດັກສະ ປຣະຊາປະຕິ ກໍປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ; ແລະດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ທ່ານໄດ້ເອີ້ນນາມຂອງເທວີຜູ້ມົງຄຸນນັ້ນ ຊໍ້າໆ ອີກເທື່ອແລ້ວເທື່ອເລົ່າ।

Verse 18

दक्ष उवाच । जगदम्बा महामाये यदि त्वं वरदा मम । मद्वचः शृणु सुप्रीत्या मम कामं प्रपूरय

ດັກສະກ່າວວ່າ: «ໂອ ແມ່ແຫ່ງສາກົນ, ໂອ ມະຫາມາຍາ, ຖ້າທ່ານເປັນຜູ້ປະທານພອນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າແທ້, ຂໍໃຫ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະຈົ່ງເຕີມເຕັມຄວາມປາຖະໜາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ»។

Verse 19

मम स्वामी शिवो यो हि स जातो ब्रह्मणस्तुतः । रुद्रनामा पूर्णरूपावतारः परमात्मनः

ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນພຣະຊິວະ ຜູ້ປາກົດອອກມາ ແລະຖືກພຣະພຣະຫມາສັນລະເສີນ. ພຣະອົງມີນາມວ່າ ຣຸດຣະ—ອະວະຕານອັນສົມບູນແຫ່ງພຣະອາຕະມັນສູງສຸດ (ປະຣະມາຕະມັນ).

Verse 20

तवावतारो नो जातः का तत्पत्नी भवेदतः । तं मोहय महेशानमवतीर्य क्षितौ शिवे

“ອະວະຕານຂອງເຈົ້າຍັງບໍ່ໄດ້ເກີດ; ດັ່ງນັ້ນໃຜຈະເປັນພຣະມະເຫສີຂອງພຣະອົງໄດ້? ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າລົງມາສູ່ໂລກ, ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ແລະໂດຍ຤ິດເທວີ ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ມະເຫສານ (ຊິວະ) ຫຼົງໄຫຼ.”

Verse 21

त्वदृते तस्य मोहाय न शक्तान्या कदाचन । तस्मान्मम सुता भूत्वा हरजायाभवाऽधुना

ນອກຈາກເຈົ້າແລ້ວ ບໍ່ມີພະລັງອື່ນໃດຈະເຮັດໃຫ້ພຣະອົງຫຼົງໄຫຼໄດ້ເລີຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເກີດເປັນບຸດຣີຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະບັດນີ້ຈົ່ງເປັນພຣະມະເຫສີຂອງຮະຣະ (ຊິວະ).

Verse 22

इत्थं कृत्वा सुलीला च भव त्वं हर मोहिनी । ममैवैष वरो देवि सत्यमुक्तं तवाग्रतः

“ເມື່ອໄດ້ກະທໍາດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ ເທວີ ຜູ້ມີລີລາອັນງາມ ຈົ່ງເປັນໂມຫິນີ ຜູ້ສາມາດລໍ້ລວງແມ່ນແຕ່ຮະຣະ (ພຣະສິວະ). ພອນນີ້ເປັນຂອງຂ້າແຕ່ຜູ້ດຽວທີ່ຈະປະທານໄດ້ ໂອ ເທວີ; ຂ້າໄດ້ກ່າວຄວາມຈິງຕໍ່ໜ້າເຈົ້າແລ້ວ.”

Verse 23

केवलं स्वार्थमिति च सर्वेषां जगतामपि । ब्रह्मविष्णुशिवानां च ब्रह्मणा प्रेरितो ह्यहम्

“ໂດຍຄິດວ່າ ‘ເປັນແຕ່ເພື່ອປະໂຫຍດຕົນ’—ຄວາມເປັນໄປນັ້ນມີໃນທຸກໂລກທັງປວງ. ແມ່ນແຕ່ໃນເລື່ອງຂອງພຣະບຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ແລະພຣະສິວະ ຂ້າເອງກໍຖືກພຣະບຣະຫມາຊັກຊວນໃຫ້ກະທໍາ.”

Verse 24

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य प्रजेशस्य वचनं जगदम्बिका । प्रत्युवाच विहस्येति स्मृत्वा तं मनसा शिवम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອນາງຈະກະດຳບິກາໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະປະຊາປະຕິແລ້ວ ນາງກໍຕອບກັບດ້ວຍຮອຍຍິ້ມອ່ອນໆ ໂດຍໃນໃຈລຶກຖຶງພຣະສິວະ।

Verse 25

देव्युवाच । तात प्रजापते दक्ष शृणु मे परमं वचः । सत्यं ब्रवीमि त्वद्भक्त्या सुप्रसन्नाखिलप्रदा

ເທວີກ່າວວ່າ: ລູກເອີຍ ໂອ້ ພຣະປະຊາປະຕິ ດັກຊະ ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳອັນສູງສຸດຂອງເຮົາ. ເຮົາເວົ້າຄວາມຈິງ: ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມພັກດີຂອງເຈົ້າ ເຮົາປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ແລະຈະປະທານພອນທັງປວງໃຫ້ເຈົ້າ.

Verse 26

अहं तव सुता दक्ष त्वज्जायायां महेश्वरी । भविष्यामि न संदेहस्त्वद्भक्तिवशवर्तिनी

ໂອ້ ດັກຊະ, ເຮົາຈະເປັນບຸດສາວຂອງເຈົ້າແທ້ໆ—ເປັນມະເຫສະວະຣີ ເກີດຈາກພັນລະຍາຂອງເຈົ້າ. ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ເພາະເຮົາຖືກນຳໂດຍຄວາມພັກດີຂອງເຈົ້າ.

Verse 27

तथा यत्नं करिष्यामि तपः कृत्वा सुदुस्सहम् । हरजाया भविष्यामि तद्वरं प्राप्य चानघ

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະພາກພຽນແທ້ ເຮັດຕະປະອັນຫນັກຫນ່ວງຢ່າງຍິ່ງ. ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີບາບ, ໄດ້ຮັບພອນນັ້ນແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເປັນຄູ່ຄອງຂອງ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ).

Verse 28

नान्यथा कार्यसिद्धिर्हि निर्विकारी च स प्रभुः । विधेर्विष्णोश्च संसेव्यः पूर्ण एव सदाशिवः

ບໍ່ມີທາງອື່ນໃດທີ່ຈະໃຫ້ສຳເລັດເປົ້າໝາຍທັງປວງໄດ້, ເພາະພຣະອົງນັ້ນບໍ່ແປປ່ຽນ. ມີແຕ່ ສະດາສິວະ ຜູ້ສົມບູນເທົ່ານັ້ນ ທີ່ຄວນຖືກນະມັດສະການ ແລະຮັບໃຊ້ ແມ່ນແຕ່ໂດຍ ພຣະພຣະຫມາ (ວິເທ) ແລະ ພຣະວິສະນຸ.

Verse 29

अहं तस्य सदा दासी प्रिया जन्मनि जन्मनि । मम स्वामी स वै शंभुर्नानारूपधरोपि ह

ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງຕະຫຼອດໄປ ແລະເປັນຜູ້ຮັກໃນທຸກຊາດທຸກພົບ. ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າແທ້ໆ ແມ່ນ ສັມພຸ (Śambhu) ແມ່ນແຕ່ພຣະອົງຈະຮັບຮູບຫຼາຍປະການກໍຕາມ.

Verse 30

वरप्रभावाद्भ्रुकुटेरवतीर्णो विधेस्म च । अहं तद्वरतोपीहावतरिष्ये तदाज्ञया

ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງພອນນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ລົງມາຈາກຄິ້ວຂອງຜູ້ສ້າງ (ພຣະພຣະຫມາ) ຢ່າງແທ້ຈິງ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າເອງ ຕາມພອນນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ຈະອະວະຕານມາທີ່ນີ້ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ.

Verse 31

गच्छ स्वभवनं तात मया ज्ञाता तु दूतिका । हरजाया भविष्यामि भूता ते तनयाचिरात्

ໄປຫາເຮືອນຂອງເຈົ້າເຖີດ ລູກເອີຍ; ຂ້າພະເຈົ້າເຂົ້າໃຈຂໍ້ຄວາມທີ່ເຈົ້ານຳມາໃນຖານະທູດແລ້ວ. ໃນການເວລາ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເປັນພຣະມະເຫສີຂອງ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ແລະອີກບໍ່ດົນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເປັນທິດາຂອງເຈົ້າ.

Verse 32

इत्युक्त्वा सद्वचो दक्षं शिवाज्ञां प्राप्य चेतसि । पुनः प्रोवाच सा देवी स्मृत्वा शिवपदाम्बुजम्

ເມື່ອນາງເທວີໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳທີ່ສັດຈິງ ແລະງາມດີແກ່ດັກຊະ ແລ້ວຮັບພຣະບັນຊາຂອງພຣະສິວະໄວ້ໃນໃຈ; ນາງໄດ້ລະລຶກເຖິງດອກບົວພຣະບາດຂອງພຣະສິວະ ແລ້ວກ່າວອີກຄັ້ງໜຶ່ງ.

Verse 33

परन्तु पण आधेयो मनसा ते प्रजापते । श्रावयिष्यामि ते तं वै सत्यं जानीहि नो मृषा

ແຕ່ທ່ານພຣະປະຊາປະຕິ ຄຳປະຕິຍານໜຶ່ງໄດ້ຖືກຮັບໄວ້ໂດຍໃຈຂອງທ່ານ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະໃຫ້ທ່ານໄດ້ຟັງຄວາມຈິງນັ້ນ—ຈົ່ງຮູ້ວ່າເປັນຄວາມຈິງ ບໍ່ແມ່ນຄຳຫຼອກ.

Verse 34

यदा भवान् मयि पुनर्भवेन्मंदादरस्तपा । देहं त्यक्ष्ये निजं सत्यं स्वात्मन्यस्म्यथ वेतरम्

ໂອ ຜູ້ປະພຶດຕະປະ ເມື່ອໃດທ່ານກັບມາເຢັນຊາ ແລະບໍ່ໃສ່ໃຈຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າອີກ, ໃນຄວາມຈິງ ຂ້າພະເຈົ້າຈະລະທິ້ງກາຍນີ້. ໃນກໍລະນີນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຕັ້ງຢູ່ໃນອາດຕະຂອງຕົນ—ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ຈະໄປທີ່ອື່ນ.

Verse 35

एष दत्तस्तव वरः प्रतिसर्गं प्रजापते । अहं तव सुता भूत्वा भविष्यामि हरप्रिया

ໂອ ພຣະປະຊາປະຕິ, ພອນນີ້ໄດ້ຖືກປະທານແກ່ທ່ານໃນທຸກວົງຈອນແຫ່ງການສ້າງສັນ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະເກີດເປັນບຸດສາວຂອງທ່ານ ແລະຈະເປັນຜູ້ຮັກອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງຮະຣະ (ພຣະສິວະ).

Verse 36

ब्रह्मोवाच एवमुक्त्वा महेशानी दक्षं मुख्यप्रजापतिम् । अंतर्दधे द्रुतं तत्र सम्यग् दक्षस्य पश्यतः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແກ່ ທັກສະ ຜູ້ເປັນປະຈາປະຕິອັນສູງສຸດ ພຣະນາງມະເຫສານີ (ສະຕີ) ໃນຂະນະທີ່ທັກສະເບິ່ງຢູ່ ກໍຫາຍວັບໄປທັນທີຈາກທີ່ນັ້ນ।

Verse 37

अंतर्हितायां दुर्गायां स दक्षोपि निजाश्रमम् । जगाम च मुदं लेभे भविष्यति सुतेति सा

ເມື່ອພຣະທຸຣຄາຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ, ດັກສະກໍກັບໄປຍັງອາສຣົມຂອງຕົນ ແລະໄດ້ຮັບຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງໃຫຍ່, ຄິດວ່າ “ນາງຈະເປັນທິດາຂອງຂ້າພະເຈົ້າແນ່ນອນ”।