देवीयोगनिद्रास्तुतिḥ तथा चण्डिकायाः प्रादुर्भावः | Hymn to Devī Yogānidrā and the Manifestation of Caṇḍikā

Verse 1

नारद उवाच । ब्रह्मन् तात महाप्राज्ञ वद नो वदतां वर । गते विष्णौ किमभवदकार्षीत्किं विधे भवान्

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະພຣະຫມາ, ບິດາຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ຜູ້ເວົ້າດີເລີດ—ຈົ່ງບອກພວກເຮົາ: ເມື່ອພຣະວິສນຸໄດ້ໄປແລ້ວ ມີຫຍັງເກີດຂຶ້ນ? ແລະຕໍ່ມາ ທ່ານຜູ້ເປັນວິທາຕຣິ (ຜູ້ສ້າງ) ໄດ້ເຮັດຫຍັງ?»

Verse 2

ब्रह्मोवाच । विप्रनन्दनवर्य त्वं सावधानतया शृणु । विष्णौ गते भगवति यदकार्षमहं खलु

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ໂອ ບຸດແຫ່ງມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງ. ເມື່ອພຣະວິສນຸຜູ້ມີພຣະພາກໄດ້ໄປແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ຟັງແທ້ໆ ວ່າຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຮັດຫຍັງ»

Verse 3

विद्याविद्यात्मिकां शुद्धां परब्रह्मस्वरूपिणीम् । स्तौमि देव जगद्धात्रीं दुर्गां शम्भुप्रियां सदा

ໂອ ພຣະເທວີ, ຂ້າພະເຈົ້າສັນລະເສີນພຣະທຸຣຄາເປັນນິດ—ຜູ້ບໍລິສຸດ, ຜູ້ເປັນແກ່ນແທ້ຂອງທັງວິທະຍາແລະອະວິທະຍາ, ຜູ້ມີສະພາບເປັນພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ, ຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກທັງປວງ, ແລະຜູ້ເປັນທີ່ຮັກນິລັນດອນຂອງພຣະສຳພູ (ພຣະສິວະ).

Verse 4

सर्वत्र व्यापिनीं नित्यां निरालंबां निराकुलाम् । त्रिदेवजननीं वंदे स्थूलस्थूलामरूपिणीम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມບູຊາແດ່ ພຣະເທວີຜູ້ນິລັນດອນ ຜູ້ແຜ່ຊ່ອນຢູ່ທົ່ວທຸກບ່ອນ—ພຶ່ງຕົນເອງ ສະງົບສະຫງົບ ບໍ່ວຸ່ນວາຍ—ເປັນແມ່ແຫ່ງເທວະທັງສາມ; ແມ່ນແຕ່ປາກົດໃນຮູບອັນຫນາແຫນ້ນທີ່ສຸດ ແທ້ຈິງກໍບໍ່ມີຮູບ.

Verse 5

त्वं चितिः परमानंदा परमात्मस्वरूपिणी । प्रसन्ना भव देवेशि मत्कार्यं कुरु ते नमः

ເຈົ້າແມ່ນຈິດສຸດບໍລິສຸດເອງ ແມ່ນອານັນດາສູງສຸດ ເປັນຮູບສະພາບແຫ່ງອາດມາສູງສຸດ. ໂອ ເທວີ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າໂປດປານ ສໍາເລັດກິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ນະມັດສະການແດ່ເຈົ້າ.

Verse 6

ब्रह्मोवाच । एवं संस्तूयमाना सा योगनिद्रा मया मुने । आविर्बभूव प्रत्यक्षं देवर्षे चंडिका मम

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ໂອ ມຸນີ, ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າສັນລະເສີນດັ່ງນີ້ ນາງໂຍກນິດຣາ—ຈັນດິກາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ກໍໄດ້ປາກົດຕົວຢ່າງຊັດເຈນ ຕໍ່ໜ້າທ່ານດິວະຣິສີ»។

Verse 7

स्निग्धांजनद्युतिश्चारुरूपा दिव्यचतुर्भुजा । सिंहस्था वरहस्ता च मुक्तामणिकचोत्कटा

ນາງສ່ອງປະກາຍດ້ວຍຄວາມມັນງາມດັ່ງອັນຈະນະ ຮູບງາມອ່ອນຊ້ອຍ ເປັນເທວີມີສີ່ພະຫັດ. ປະທັບເທິງສິງ ພະຫັດໜຶ່ງປະທານພອນ ແລະປະດັບງາມດ້ວຍໄຂ່ມຸກແລະແກ້ວມະນີອັນສະຫງ່າງາມ.

Verse 8

शरदिंद्वानना शुभ्रचन्द्रभाला त्रिलोचना । सर्वावयवरम्या च कमलांघ्रिनखद्युतिः

ໃບໜ້ານາງດັ່ງດວງເດືອນໃນລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ ໜ້າຜາກສ່ອງດັ່ງເດືອນເສີຍອັນບໍລິສຸດ. ນາງມີສາມດວງຕາ ງາມທຸກອະວະຍະວະ ແລະປະກາຍຈາກເລັບແຫ່ງພະບາດດັ່ງດອກບົວ ສ່ອງສະຫວ່າງຈ້າ.

Verse 9

समक्षं तामुमां वीक्ष्य मुने शक्तिं शिवस्य हि । भक्त्या विनततुंगांशः प्रास्तवं सुप्रणम्य वै

ໂອ ມຸນີ, ເມື່ອເຫັນອຸມາຢູ່ຕໍ່ໜ້າ—ນາງແມ່ນພຣະສັກຕິອັນເທວະຂອງພຣະສິວະ—ທ່ານໄດ້ກົ້ມກາຍດ້ວຍພັກຕິ ແລະກາບກົ້ມຢ່າງເລິກຊຶ້ງ ຈຶ່ງເລີ່ມສັນລະເສີນນາງ។

Verse 10

ब्रह्मोवाच । नमो नमस्ते जगतःप्रवृत्तिनिवृतिरूपे स्थितिसर्गरूपे । चराचराणां भवती सुशक्तिस्सनातनी सर्वविमोहनीति

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ນະໂມ ນະໂມແດ່ພຣະນາງ—ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງການເຄື່ອນໄຫວຂອງໂລກ ແລະການຖອນກັບພາຍໃນ; ເປັນຮູບແຫ່ງການຮັກສາແລະການສ້າງ. ສໍາລັບສັດທັງປວງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະຢູ່ນິ່ງ, ພຣະນາງແມ່ນພຣະສັກຕິອັນສູງສຸດ ອະມະຕະສະນາຕະນີ ແລະເປັນຜູ້ປົກຄຸມທຸກສິ່ງດ້ວຍມາຍາແຫ່ງຄວາມຫຼົງ.

Verse 11

इति श्रीशिवपुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां सतीखण्डे दुर्गास्तुतिब्रह्मवरप्राप्तिवर्णनो नामेकादशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ໃນ «ສຣີ ສິວະປຸຣານະ» ພາກທີສອງ «ຣຸດຣະສັມຫິຕາ» ພາຍໃນ «ສະຕີຂັນດະ» ບົດທີ 11 ຈົບລົງ ມີຊື່ວ່າ “ການພັນລະນາການສັນລະເສີນດຸຣຄາ ແລະການໄດ້ຮັບພອນຈາກພຣະພຣະຫມາ”.

Verse 12

या योगिनां वै महिता मनोज्ञा सा त्वं न ते परमाणुसारे । यमादिपूते हृदि योगिनां या या योगिनां ध्यानपथे प्रतीता

ພຣະນາງແມ່ນຄວາມຈິງອັນງາມລະມຸນ ແລະສູງສົ່ງ ທີ່ບັນດາໂຍຄີສັນລະເສີນ. ພຣະນາງບໍ່ອາດເຂົ້າເຖິງໄດ້ໂດຍການຕາມຮອຍອັນລະອຽດດັ່ງອະນຸພາກ. ພຣະນາງແມ່ນຜູ້ທີ່ຖືກຮູ້ໃນດວງໃຈຂອງໂຍຄີຜູ້ບໍລິສຸດດ້ວຍຍະມະ ແລະວິໄນອື່ນໆ—ຜູ້ທີ່ປະຈັກຢູ່ໃນເສັ້ນທາງແຫ່ງສະມາທິຂອງເຂົາເຈົ້າ.

Verse 13

प्रकाशशुद्ध्यादियुता विरागा सा त्वं हि विद्या विविधावलंबा । कूटस्थमव्यक्तमनंतरूपं त्वं बिभ्रती कालमयी जगंति

ເຈົ້າແມ່ນວິທະຍາ—ພ້ອມດ້ວຍຄວາມສະຫວ່າງໄສ ແລະຄວາມບໍລິສຸດ, ຕັ້ງຢູ່ໃນວິຣາກະ—ຄໍ້າຈຸນສັດທັງຫຼາຍດ້ວຍຫຼາຍວິທີ. ເຈົ້າທົງຮັບໂລກທັງປວງເປັນກາລະເອງ, ພ້ອມທັງຖືຄູຕະສະຖະອັນບໍ່ແປປ່ຽນ, ອະວະຍັກຕະອັນບໍ່ປາກົດ, ແລະອົງດຽວຜູ້ມີຮູບອັນອະນັນຕະໄວ້ໃນເຈົ້າ.

Verse 14

विकारबीजं प्रकरोपि नित्यं गुणान्विता सर्वजनेषु नूनम् । त्वं वै गुणानां च शिवे त्रयाणां निदानभूता च ततः परासि

ໂອ ພຣະແມ່ຊິວາ, ເຈົ້າແມ່ນເມັດພັນດັ້ງເດີມແຫ່ງການແປປ່ຽນ ອັນດໍາລົງຢູ່ເປັນນິດ, ແຜ່ຊຶມໃນສັດທັງປວງເປັນກຸນະ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ເຈົ້າແມ່ນຕົ້ນເຫດແຫ່ງກຸນະສາມ, ແລະດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າກໍຢູ່ເຫນືອກຸນະເຫຼົ່ານັ້ນ—ຜູ້ລໍ້ມເກີນພົ້ນ.

Verse 15

सत्वं रजस्तामस इत्यमीषां विकारहीना समु वस्तितीर्या । सा त्वं गुणानां जगदेकहेतुं ब्रह्मांतरारंभसि चात्सि पासि

ສັດຕະວະ, ຣະຈະສະ, ແລະ ຕະມະສະ—ແມ່ນທີ່ເອີ້ນວ່າກຸນະສາມ—ແທ້ຈິງແລ້ວບໍ່ມີຄວາມແປປ່ຽນໃດໆໃນເຈົ້າ, ໂອ ພຣະແມ່, ຜູ້ຢູ່ເຫນືອພວກມັນ. ຜ່ານກຸນະເຫຼົ່ານັ້ນ ເຈົ້າແມ່ນເຫດດຽວຂອງຈັກກະວານ; ແລະໃນແຕ່ລະວົງຈອນຂອງພຣະພຣະຫມາ ເຈົ້າເລີ່ມການສ້າງ, ຄໍ້າຈຸນ, ແລະນໍາໄປສູ່ການລະລາຍດ້ວຍ.

Verse 16

अशेषजगतां बीजे ज्ञेयज्ञानस्वरूपिणि । जगद्धिताय सततं शिवपत्नि नमोस्तु ते

ໂອ ພຣະມະເຫສີແຫ່ງພຣະສິວະ—ເປັນເມັດເຫດແຫ່ງໂລກທັງປວງ, ມີສະພາບເປັນທັງສິ່ງທີ່ຄວນຮູ້ ແລະ ຈິດຮູ້ອັນຕື່ນຮູ້; ຜູ້ອຸທິດເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງຈັກກະວານເສມອ, ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະນາງ.

Verse 17

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचः सा मे काली लोक विभाविनी । प्रीत्या मां जगतामूचे स्रष्टारं जनशब्दवत्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອນາງໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າແລ້ວ, ກາລີ—ຜູ້ເຮັດໃຫ້ໂລກປາກົດ ແລະ ສ່ອງສະຫວ່າງ—ໄດ້ເວົ້າກັບຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມປິຕິ, ເວົ້າກັບຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ສ້າງສັດທັງປວງ ດ້ວຍສຽງດັ່ງຄໍາພູດຂອງຊາວບ້ານ ຄື ກົງແລະຊັດເຈນ.

Verse 18

देव्युवाच । ब्रह्मन्किमर्थं भवता स्तुताहमवधारय । उच्यतां यदि धृष्योसि तच्छीघ्रं पुरतो मम

ເທວີກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະພຣະຫມາ, ຈົ່ງເຂົ້າໃຈໃຫ້ແນ່—ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງສັນລະເສີນຂ້າ? ຖ້າເຈົ້າກ້າ ຈົ່ງເວົ້າໃຫ້ໄວ ຕໍ່ໜ້າຂ້າ»។

Verse 19

प्रत्यक्षमपि जातायां सिद्धिः कार्यस्य निश्चिता । तस्मात्त्वं वांछितं ब्रूहि या करिष्यामि भाविता

ແມ່ນແຕ່ເມື່ອປະຈັກຕໍ່ໜ້າແລ້ວ ຄວາມສຳເລັດຂອງກິດການນັ້ນກໍແນ່ນອນ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າເຖິງສິ່ງທີ່ທ່ານປາດຖະໜາ; ດ້ວຍໃຈອັນໝັ້ນຄົງ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກະທຳໃຫ້ສຳເລັດ।

Verse 20

ब्रह्मोवाच । शृणु देवि महेशानि कृपां कृत्वा ममोपरि । मनोरथस्थं सर्वज्ञे प्रवदामि त्वदाज्ञया

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໂອ ເທວີ ມະເຫສານີ ຂໍພຣະນາງເມດຕາຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຈົ່ງຟັງ. ໂອ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ຜູ້ສະຖິດໃນຄວາມປາດຖະໜາໃນໃຈຂ້າພະເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະນາງ।

Verse 21

यः पतिस्तव देवेशि ललाटान्मेऽभवत्पुरा । शिवो रुद्राख्यया योगी स वै कैलासमास्थितः

ໂອ ເທວີເຈົ້າ, ພຣະເຈົ້າຜູ້ເຄີຍເປັນສາມີຂອງເຈົ້າແຕ່ກ່ອນ—ພຣະສິວະ ໂຍຄີຜູ້ມີນາມວ່າ ຣຸດຣະ ຜຸດຂຶ້ນຈາກໜ້າຜາກຂອງຂ້ອຍ—ບັດນີ້ປະທັບຢູ່ເຂົາໄກລາສາ.

Verse 22

तपश्चरति भूतेश एक एवाविकल्पकः । अपत्नीको निर्विकारो न द्वितीयां समीहते

ພູເຕສະ (ພຣະສິວະ) ບຳເນັດຕະປະສະຍາ ຢູ່ຜູ້ດຽວ ບໍ່ມີຄວາມແບ່ງແຍກໃນໃຈ ຫຼືທາງເລືອກອື່ນ. ບໍ່ມີຄູ່ຄອງ ແລະບໍ່ແປປ່ຽນ, ພຣະອົງບໍ່ປາດຖະໜາແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີສອງ.

Verse 23

तं मोहय यथा चान्यां द्वितीयां सति वीक्षते । त्वदृते तस्य नो काचिद्भविष्यति मनोहरा

ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ພຣະອົງຫຼົງໄຫຼ ໃນທຳນອງທີ່ສະຕີຈະເບິ່ງແມ່ຍິງອື່ນເປັນຜູ້ທີສອງ. ແຕ່ນອກຈາກເຈົ້າ ສຳລັບພຣະອົງ ຈະບໍ່ມີແມ່ຍິງໃດທີ່ງາມຈັບໃຈອີກເລີຍ.

Verse 24

तस्मात्त्वमेव रूपेण भवस्व हरमोहिनी । सुता भूत्वा च दक्षस्य रुद्रपत्नी शिवे भव

ດັ່ງນັ້ນ ມີແຕ່ພຣະນາງເທົ່ານັ້ນ ຈົ່ງຮັບເອົາຮູບນັ້ນ ທີ່ຊັກຊວນໃຈຮະຣະ (ພຣະສິວະ)। ເກີດເປັນທິດາຂອງດັກສະ, ໂອ ເທວີຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ຈົ່ງເປັນພຣະມະເຫສີຂອງຣຸດຣະ (ພຣະສິວະ)។

Verse 25

यथा धृतशरीरा त्वं लक्ष्मीरूपेण केशवम् । आमोदयसि विश्वस्य हितायैतं तथा कुरु

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ທ່ານຮັບກາຍເປັນຮູບລັກສະມີ ແລະເຮັດໃຫ້ເກສະວະ (ພຣະວິສນຸ) ຊື່ນບານ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສາກົນ—ຈົ່ງກະທຳສິ່ງນີ້ກໍເຊັ່ນກັນ ເພື່ອຄວາມດີຂອງໂລກທັງປວງ।

Verse 26

कांताभिलाषमात्रं मे दृष्ट्वाऽनिंदद्वृषध्वजः । स कथं वनितां देवी स्वेच्छया संग्रहीष्यति

ເມື່ອວຣິສະທະວະຈະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ເຫັນໃນຂ້ອຍພຽງແຕ່ຄວາມປາຖະໜານ້ອຍໆຕໍ່ຄູ່ຮັກ ກໍຍັງບໍ່ອະນຸມັດ. ແລ້ວເທວີ—ຫຼືຍິງທົ່ວໄປໃນໂລກ—ຈະຖືກພຣະອົງຮັບໄວ້ດ້ວຍພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງເອງໄດ້ຢ່າງໃດ?

Verse 27

हरे गृहीतकांते तु कथं सृष्टिश्शुभावहा । आद्यंतमध्ये चैतस्य हेतौ तस्मिन्विरागिणि

ໂອ ຮະຣິ, ເມື່ອທ່ານໄດ້ຮັບເອົາຄູ່ຮັກຂອງທ່ານ (ລັກສະມີ) ແລ້ວ, ການສ້າງສັນອັນເປັນມົງຄຸນຈະເກີດຂຶ້ນໄດ້ຢ່າງໃດ, ໃນເມື່ອເຫດປັດໃຈຂອງມັນ—ຜູ້ຢູ່ໃນຕົ້ນ ທ້າຍ ແລະກາງຂອງທຸກສິ່ງ—ຍັງເປັນຜູ້ວາງວິຣາກະ ຜູ້ສະຫງົບຈາກຕັນຫາ (ພຣະສິວະ) ຢູ່?

Verse 28

इति चिंतापरो नाहं त्वदन्यं शरणं हितम् । कृच्छ्रवांस्तेन विश्वस्य हितायैतत्कुरुष्व मे

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈຶ່ງຈົມຢູ່ໃນຄວາມຄິດກັງວົນ ແລະບໍ່ພົບທີ່ພຶ່ງອັນດີນອກຈາກທ່ານ. ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແມ່ນຈະຫຍຸ້ງຍາກ ແຕ່ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກທັງປວງ ຈົ່ງກະທຳສິ່ງນີ້ໃຫ້ຂ້ອຍເຖີດ।

Verse 29

न विष्णुस्तस्य मोहाय न लक्ष्मीर्न मनोभवः । न चाप्यहं जगन्मातर्नान्यस्त्वां कोपि वै विना

ບໍ່ແມ່ນພຣະວິດສະນຸ, ບໍ່ແມ່ນພຣະລັກສະມີ, ບໍ່ແມ່ນມະໂນພະວະ (ກາມະ) ທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ພຣະອົງເກີດມົວໝອງໄດ້; ແມ່ນແຕ່ຂ້າກໍບໍ່ອາດ. ໂອ ແມ່ແຫ່ງໂລກທັງປວງ—ຫາຜູ້ອື່ນໃດນອກຈາກທ່ານບໍ່ໄດ້ເລີຍ.

Verse 30

तस्मात्त्वं दक्षजा भूत्वा दिव्यरूपा महेश्वरी । तत्पत्नी भव मद्भक्त्या योगिनं मोहयेश्वरम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມະເຫສະວະຣີ ພຣະເທວີຜູ້ມີຮູບອັນທິບ, ຈົ່ງເກີດເປັນທິດາຂອງດັກສະ. ໂດຍຄວາມພັກດີຕໍ່ຂ້າ, ຈົ່ງເປັນພຣະມະເຫສີຂອງຍົກຄີນັ້ນ—ພຣະອີສະວະຣະສູງສຸດ (ພຣະສິວະ)—ແລະຈົ່ງຊັກນໍາໃຫ້ພຣະອົງເກີດມົວໝອງແຫ່ງຄວາມຮັກ.

Verse 31

दक्षस्तपति देवेशि क्षीरोदोत्तरतीरगः । त्वामुद्दिश्य समाधाय मनस्त्वयि दृढव्रतः

ໂອ ເທວີ ນາງເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງຫຼາຍ, ດັກສະກໍາລັງບໍາເພັນຕະປະຢູ່ຝັ່ງເໜືອຂອງມະຫາສະໝຸດນ້ໍານົມ. ດ້ວຍປະຕິຍານແນ່ນອນ ລາວຮວບຮວມໃຈເຂົ້າສູ່ສະມາທິ ແລະພິຈາລະນາພຣະນາງແຕ່ຜູ້ດຽວ.

Verse 32

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचस्सा चिंतामाप शिवा तदा । उवाच च स्वमनसि विस्मिता जगदम्बिका

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ພຣະສິວາເທວີກໍເຂົ້າສູ່ການຄິດໄຕ່ອັນເລິກຊຶ້ງ. ມານດາແຫ່ງຈັກກະວານ—ດ້ວຍຄວາມພິສົດ—ໄດ້ເວົ້າຂຶ້ນໃນດວງໃຈຂອງນາງເອງ.

Verse 33

देव्युवाच । अहो सुमहदाश्चर्यं वेदवक्तापि विश्वकृत् । महाज्ञानपरो भूत्वा विधाता किं वदत्ययम्

ເທວີກ່າວວ່າ: “ໂອ້! ນີ້ແມ່ນຄວາມພິສົດອັນໃຫຍ່ຫຼາຍແທ້. ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ປະກາດເວດາ ແລະຜູ້ສ້າງໂລກ, ຜູ້ສະຖິດໃນປັນຍາອັນໃຫຍ່, ແຕ່ຜູ້ສ້າງນີ້ກໍາລັງກ່າວອັນໃດ?”

Verse 34

विधेश्चेतसि संजातो महामोहोऽसुखावहः । यद्वरं निर्विकारं तं संमोहयितुमिच्छति

ໃນໃຈຂອງວິເທ (ພຣະພຣະຫມາ) ເກີດມີມົວຫຼົງອັນໃຫຍ່ ນໍາມາຊຶ່ງຄວາມທຸກ. ແລະພຣະອົງປາດຖະໜາຈະເຮັດໃຫ້ພຣະອົງຜູ້ປະເສີດນັ້ນ—ຜູ້ບໍ່ແປປ່ຽນ ແລະບໍ່ມີການດັດແປງ—ຕົກໃນມົວຫຼົງ.

Verse 35

हरमोहवरं मत्तस्समिच्छति विधिस्त्वयम् । को लाभोस्यात्र स विभुर्निर्मोहो निर्विकल्पकः

ເຈົ້າກ່າວວ່າ ວິທິ (ພຣະພຣະຫມາ) ປາດຖະໜາຈະຂໍຈາກຂ້າພະເຈົ້າ ພອນໃຫ້ເຮັດໃຫ້ຮະຣະຕົກໃນມົວຫຼົງ. ຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດໃນນັ້ນ? ພຣະອົງຜູ້ຄອບຄຸມທົ່ວທັງປວງ ປາສຈາກມົວຫຼົງ ແລະເກີນກວ່າຄວາມຄິດແບບຄູ່ຕໍ່ຕ້ານທັງປວງ.

Verse 36

परब्रह्माख्यो यश्शंभुर्निर्गुणो निर्विकारवान् । तस्याहं सर्वदा दासी तदाज्ञावशगा सदा

ພຣະຊຳພູ ຜູ້ຖືກເອີ້ນວ່າ ພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ ປາສຈາກຄຸນລັກສະນະ ແລະບໍ່ມີການແປປ່ຽນ; ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງຕະຫຼອດໄປ ແລະຢູ່ໃນອໍານາດພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງເສມອ.

Verse 37

स एव पूर्णरूपेण रुद्रनामाभवच्छिवः । भक्तोद्धारणहेतोर्हि स्वतंत्रः परमेश्वरः

ພຣະອົງນັ້ນເອງ—ພຣະສິວະ—ໄດ້ປາກົດໃນຮູບອັນສົມບູນ ແລະໄດ້ຮັບນາມວ່າ ຣຸດຣະ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຜູ້ເປັນເອກະລາດຢ່າງສົມບູນ ໄດ້ກະທໍາເຊັ່ນນັ້ນເພື່ອຍົກຊູ ແລະປົດປ່ອຍຜູ້ພັກດີຂອງພຣະອົງ.

Verse 38

हरेर्विधेश्च स स्वामी शिवान्न्यूनो न कर्हिचित् । योगादरो ह्यमायस्थो मायेशः परतः परः

ພຣະອົງເປັນຈອມເຈົ້າແມ່ນແຕ່ຂອງຮະຣິ (ວິສນຸ) ແລະຜູ້ຈັດສັນ (ພຣະພຣະຫມາ) ດ້ວຍ ບໍ່ເຄີຍຕໍ່າກວ່າພຣະສິວະເລີຍ. ພຣະອົງມີຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ໂຍຄະ ຕັ້ງຢູ່ເຫນືອມາຍາ ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງມາຍາ ແລະເປັນຜູ້ສູງສຸດເຫນືອສູງສຸດທັງປວງ.

Verse 39

मत्वा तमात्मजं ब्रह्मा सामान्यसुरसंनिभम् । इच्छत्ययं मोहयितुमतोऽज्ञानविमोहितः

ພຣະພຣະຫມາເຫັນວ່າຜູ້ນັ້ນເປັນບຸດຂອງຕົນ ແລະຄິດວ່າຄ້າຍເທວະທົ່ວໄປ; ດ້ວຍອະວິຊາບັງຕາ ຈຶ່ງປາດຖະນາຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຫຼົງ.

Verse 40

न दद्यां चेद्वरं वेदनीतिर्भ्रष्टा भवेदिति । किं कुर्यां येन न विभुः क्रुद्धस्स्यान्मे महेश्वरः

“ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ປະທານພອນ ລະບຽບທຳອັນວີດະກຳນົດຈະຖືກລະເມີດ. ຂ້າພະເຈົ້າຄວນເຮັດຢ່າງໃດ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ພຣະມະເຫສວະຣະ—ພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ມີອຳນາດທັງປວງ—ໂກດຂ້າພະເຈົ້າ?”

Verse 41

ब्रह्मो वाच । विचार्य्येत्थं महेशं तं सस्मार मनसा शिवा । प्रापानुज्ञां शिवस्याथोवाच दुर्गा च मां तदा

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອພິຈາລະນາດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣະສິວາ (ສະຕີ) ໄດ້ລະລຶກເຖິງພຣະມະເຫສະນັ້ນໃນໃຈ. ແລ້ວເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກພຣະສິວະ ພຣະທຸຣຄາກໍໄດ້ກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າໃນເວລານັ້ນ.

Verse 42

दुर्गोवाच । यदुक्तं भवता ब्रह्मन् समस्तं सत्यमेव तत् । मदृते मोहयित्रीह शंकरस्य न विद्यते

ນາງທຸຣຄາກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນ, ສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວທັງໝົດ ແມ່ນຄວາມຈິງແທ້. ນອກຈາກຂ້າ, ບໍ່ມີອຳນາດຫຼອກລວງໃດໃນນີ້ ທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ຫຼົງໄດ້»។

Verse 43

हरेऽगृहीतदारे तु सृष्टिनैषा सनातनी । भविष्यतीति तत्सत्यं भवता प्रतिपादितम्

«ໂອ ພຣະຫຣິ, ຕາບໃດທີ່ທ່ານຍັງບໍ່ຮັບຄູ່ຄອງ, ການສ້າງໂລກດັ່ງເດີມນີ້ ບໍ່ອາດດຳເນີນໄປຕາມທາງນິລັນດອນໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ສິ່ງທີ່ທ່ານຢືນຢັນວ່າ ‘ຈະເກີດຂຶ້ນແນ່’ ນັ້ນ ແມ່ນຄວາມຈິງ»។

Verse 44

ममापि मोहने यन्नो विद्यतेस्य महाप्रभोः । त्वद्वाक्याद्विगुणो मेद्य प्रयत्नोऽभूत्स निर्भरः

ແມ່ນແຕ່ໃນຄວາມຫຼົງຂອງຂ້ອຍເອງ ຂ້ອຍກໍບໍ່ໄດ້ເຂົ້າໃຈພຣະເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນຢ່າງແທ້ຈິງ. ແຕ່ໂດຍຖ້ອຍຄໍາຂອງເຈົ້າ ຄວາມພະຍາຍາມອັນຈິງໃຈຂອງຂ້ອຍໄດ້ເພີ່ມເປັນສອງເທົ່າ ແລະຂ້ອຍໄດ້ທຸ່ມເທດ້ວຍຄວາມໝັ້ນໃຈເຕັມທີ່.

Verse 45

अहं तथा यतिष्यामि यथा दारपरिग्रहम् । हरः करिष्यति विधे स्वयमेव विमोहितः

“ຂ້ອຍຈະພະຍາຍາມໃຫ້ເປັນໄປດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ຮັບເອົາພັນລະຍາ. ໂອ ວິເທ (ພຣະພຣະຫມາ), ເມື່ອຖືກມາຍາຂອງຂ້ອຍຫຼອກລວງ ພຣະອົງຈະເຮັດມັນດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງພຣະອົງເອງ.”

Verse 46

सतीमूर्तिमहं धृत्वा तस्यैव वशवर्तिनी । भविष्यामि महाभागा लक्ष्मीर्विष्णोर्यथा प्रिया

ຂ້ອຍຈະຮັບຮູບເປັນສະຕີ ແລະຈະເປັນຜູ້ອຸທິດຕົນ ຢູ່ໃນອໍານາດຂອງພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ, ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາດີ—ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສິວະ ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ ລັກສະມີ ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະວິສະນຸ.

Verse 47

यथा सोपि मयैवेय वशवर्ती सदा भवेत् । तथा यत्नं करिष्यामि तस्यैव कृपया विधे

“ເພື່ອໃຫ້ພຣະອົງນັ້ນເອງກໍຈະຢູ່ໃຕ້ອໍານາດຂອງຂ້ອຍຕະຫຼອດໄປ, ຂ້ອຍຈະພະຍາຍາມໃຫ້ເໝາະສົມ—ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງນັ້ນເອງ, ໂອ ວິເທ (ພຣະພຣະຫມາ).”

Verse 48

उत्पन्ना दक्षजायायां सतीरूपेण शंकरम् । अहं सभाजयिष्यामि लीलया तं पितामह

ເກີດຈາກເມຍຂອງດັກສະ ໃນຮູບຂອງສະຕີ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບູຊາສັນລະເສີນພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ເປັນລີລາທິບພະ ແລະດ້ວຍນັ້ນກໍບູຊາທ່ານດ້ວຍ ໂອ້ ພຣະອະຍຸດທະ (ພຣະພຣະຫມາ).

Verse 49

यथान्यजंतुरवनौ वर्तते वनितावशे । मद्भक्त्या स हरो वामावशवर्ती भविष्यति

ເຫມືອນສັດທົ່ວໄປໃນໂລກ ທີ່ດໍາລົງຢູ່ໃຕ້ອໍານາດຂອງນາງຜູ້ຍິງ, ກໍເຊັ່ນນັ້ນເທົ່າກັນ—ໂດຍພັກຕິ (bhakti) ຕໍ່ຂ້າ, ພຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ຈະກາຍເປັນຜູ້ຢູ່ໃຕ້ອິດທິພົນຂອງຂ້າ.

Verse 50

ब्रह्मोवाच । मह्यमित्थं समाभाष्य शिवा सा जगदम्बिका । वीक्ष्यमाणा मया तात तत्रैवांतर्दधे ततः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ເມື່ອນາງຊິວາ—ແມ່ແຫ່ງສາກົນ—ໄດ້ກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າດັ່ງນີ້ ໃນຂະນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຈ້ອງເບິ່ງ, ໂອ ລູກທີ່ຮັກ, ນາງກໍຫາຍໄປທັນທີຢູ່ທີ່ນັ້ນ»។

Verse 51

तस्यामंतर्हितायां तु सोहं लोकपितामहः । अगमं यत्र स्वसुतास्तेभ्यस्सर्वमवर्णयम्

ເມື່ອນາງ (ສະຕີ) ຫາຍໄປຈາກສາຍຕາແລ້ວ, ຂ້າພະເຈົ້າ—ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນປູ່ແຫ່ງໂລກ—ໄດ້ໄປຫາບ່ອນທີ່ລູກຊາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ ແລະເລົ່າໃຫ້ເຂົາເຈົ້າຟັງທຸກຢ່າງທີ່ເກີດຂຶ້ນ।