सतीसंक्षेपचरित्रवर्णनम् — Summary Description of Satī’s Narrative

Verse 1

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीसंक्षेपचरित्रवर्णनं नाम प्रथमोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ, ໃນ ສີສິວະມະຫາປຸຣານະ—ພາຍໃນພາກທີສອງ (ຣຸດຣະ) ສໍຫິຕາ, ໃນພາກທີສອງຂອງມັນ—ບົດທີໜຶ່ງມີຊື່ວ່າ “ການເລົ່າເລື່ອງຫຍໍ້ກ່ຽວກັບຊີວິດຂອງນາງສະຕີ ແລະ ຕອນອັນສັກສິດ.”

Verse 2

त्वन्मुखांभोजसंवृत्तां श्रुत्वा शिवकथां पराम् । अतृप्तो हि पुनस्तां वै श्रोतुमिच्छाम्यहं प्रभो

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ເມື່ອໄດ້ຟັງກະຖາອັນສູງສຸດແຫ່ງພຣະຊິວະ ທີ່ໄຫຼອອກຈາກພຣະໂອດດຸດດອກບົວຂອງທ່ານແລ້ວ, ຂ້າພະເຈົ້າຍັງບໍ່ອິ່ມໃຈ; ແທ້ຈິງ ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະຟັງກະຖານັ້ນອີກຄັ້ງ, ໂອ ພຣະອົງ.

Verse 3

पूर्णांशश्शंकरस्यैव यो रुद्रो वर्णितः पुरा । विधे त्वया महेशानः कैलासनिलयो वशी

ໂອ ວິທິ (ພຣະພຣະຫມາ), ຣຸດຣະທີ່ທ່ານໄດ້ພັນລະນາໄວ້ກ່ອນນັ້ນ ແທ້ຈິງແມ່ນພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ໃນພາບປະກົດອັນຄົບຖ້ວນ—ມະເຫສານະ ພຣະອົງຜູ້ຄວບຄຸມຕົນ ຜູ້ພຳນັກຢູ່ເຂົາໄກລາສ.

Verse 4

स योगी सर्वविष्ण्वादिसुरसे व्यस्सतां गतिः । निर्द्वंद्वः क्रीडति सदा निर्विकारी महाप्रभुः

ພຣະເຈົ້າສູງສຸດນັ້ນແມ່ນໂຍຄີແທ້ ຖືກບູຊາຮັບໃຊ້ໂດຍເທວະທັງຫຼາຍ ເລີ່ມແຕ່ພຣະວິສນຸ. ພຣະອົງເປັນທີ່ພຶ່ງ ແລະເປົ້າໝາຍສຸດທ້າຍຂອງຜູ້ທີ່ຖືກພັນທະໃນກິດຈະກຳໂລກ. ພົ້ນຈາກຄູ່ຕົວຕົນ ພຣະມະຫາພຣະອົງສະໜຸກຢູ່ໃນເສຣີພາບຂອງພຣະອົງ ໂດຍບໍ່ປ່ຽນແປງເລີຍ.

Verse 5

सोऽभूत्पुनर्गृहस्थश्च विवाह्य परमां स्त्रियम् । हरिप्रार्थनया प्रीत्या मंगलां स्वतपस्विनीम्

ຕໍ່ມາ ທ່ານໄດ້ກັບເຂົ້າສູ່ຂັ້ນຊີວິດຄອບຄົວອີກຄັ້ງ ແລະດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ຕາມຄຳອ້ອນວອນດ້ວຍຄວາມຮັກຂອງພຣະຫຣິ ໄດ້ແຕ່ງງານກັບນາງມັງຄະລາ ຜູ້ເປັນສະຕຣີອັນປະເສີດ ແລະເປັນນັກຕະປະສະວິນີດ້ວຍຕົນເອງ.

Verse 6

प्रथमं दक्षपुत्री सा पश्चात्सा पर्वतात्मजा । कथमेकशरीरेण द्वयोरप्यात्मजा मता

“ແຕ່ເດີມນາງຖືກນັບວ່າເປັນທິດາຂອງທັກສະ (Dakṣa), ຕໍ່ມາກໍເປັນທິດາຂອງພຣະພູເຂົາ (ຫິມາລະຍະ). ຈະເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ຜູ້ມີກາຍດຽວ ຖືກນັບເປັນທິດາຂອງທັງສອງ?”

Verse 7

कथं सती पार्वती सा पुनश्शिवमुपागता । एतत्सर्वं तथान्यच्च ब्रह्मन् गदितुमर्हसि

“ໂອ ພຣາຫມັນ (Brahman), ຂໍໃຫ້ທ່ານກ່າວບອກວ່າ ສະຕີ (Satī) ໄດ້ກາຍເປັນ ປາຣະວະຕີ (Pārvatī) ອີກຄັ້ງແນວໃດ ແລະໄດ້ບັນລຸການຮ່ວມພຣະອົງກັບ ພຣະສິວະ (Śiva) ອີກເທື່ອແນວໃດ. ຂໍໃຫ້ປະກາດທັງໝົດນີ້ ແລະສິ່ງອື່ນໆທີ່ກ່ຽວຂ້ອງດ້ວຍ”

Verse 8

सूत उवाच । इति तस्य वचः श्रुत्वा सुरर्षेः शंकरात्मनः । प्रसन्नमानसो भूत्वा ब्रह्मा वचनमब्रवीत्

“ສູຕະ (Sūta) ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງລະດັບ຤ິສີເທວະນັ້ນ—ຜູ້ມີຈິດໃຈອຸທິດແດ່ ສັງກະຣາ (Śaṅkara)—ແລ້ວ ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ມີໃຈສະຫງົບຊື່ນບານ ແລະໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳຕອບ”

Verse 9

ब्रह्मोवाच । शृणु तात मुनिश्रेष्ठ कथयामि कथां शुभाम् । यां श्रुत्वा सफलं जन्म भविष्यति न संशयः

ພຣະພົມກ່າວວ່າ: "ຈົ່ງຟັງເຖີດ ລູກຮັກ ຜູ້ເປັນເລີດໃນໝູ່ລືສີ. ເຮົາຈະເລົ່າເລື່ອງອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະ ສັກສິດໃຫ້ເຈົ້າຟັງ; ເມື່ອໄດ້ຟັງແລ້ວ, ການເກີດເປັນມະນຸດຈະມີຜົນສຳເລັດຢ່າງແທ້ຈິງ—ເລື່ອງນີ້ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ."

Verse 10

पुराहं स्वसुतां दृष्ट्वा संध्याह्वां तनयैस्सह । अभवं विकृतस्तात कामबाणप्रपीडितः

ຄັ້ງໜຶ່ງ, ເມື່ອເຫັນລູກສາວຂອງເຮົາເອງທີ່ຊື່ວ່າ ສັນທະຍາ ພ້ອມກັບລູກຊາຍຂອງນາງ, ເຮົາກໍເກີດຄວາມປັ່ນປ່ວນໃນໃຈ, ລູກຮັກ—ຖືກລູກສອນແຫ່ງກາມະທັງຫຼາຍທິ່ມແທງ ແລະ ທໍລະມານ.

Verse 11

धर्मः स्मृतस्तदा रुद्रो महायोगी परः प्रभुः । धिक्कृत्य मां सुतैस्तात स्वस्थानं गतवानयम्

ໃນເວລານັ້ນ ຣຸດຣະ—ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ, ມະຫາໂຍຄີ, ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນທຳມະເສມອ—ໄດ້ຕໍານິຂ້າພະເຈົ້າພ້ອມກັບລູກຊາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລ້ວເສດັດໄປສູ່ພຣະທີ່ປະທັບຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 12

यन्मायामोहितश्चाहं वेदवक्ता च मूढधीः । तेनाकार्षं सहाकार्य परमेशेन शंभुना

ໂດຍມາຍາຫຼອກລວງ ຂ້າ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ປະກາດພຣະເວດ—ກໍກາຍເປັນຜູ້ມີປັນຍາສັບສົນ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າກັບຜູ້ກ່ຽວຂ້ອງ ໄດ້ກະທໍາຕໍ່ຕ້ານ ພຣະສຳບູ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ.

Verse 13

तदीर्षयाहमाकार्षं बहूपायान्सुतैः सह । कर्तुं तन्मोहनं मूढः शिवमाया विमोहितः

ເນື່ອງຈາກຄວາມອິດສາຕໍ່ພຣະອົງ ຂ້າ—ຖືກມາຍາຂອງພຣະຊິວະຫຼອກລວງ—ໄດ້ພະຍາຍາມຢ່າງໂງ່ເຂົາ ກັບລູກຊາຍຂອງຂ້າ ໃຊ້ອຸບາຍຫຼາຍປະການ ເພື່ອໃຫ້ພຣະອົງຫຼົງມົນ.

Verse 14

अभवंस्तेऽथ वै सर्वे तस्मिञ् शंभो परप्रभो । उपाया निष्फलास्तेषां मम चापि मुनीश्वर

ໂອ ພຣະສຳບູ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ—ໃນເວລານັ້ນ ພວກເຂົາທັງໝົດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະອຸບາຍຂອງພວກເຂົາກໍລົ້ມເຫຼວທັງສິ້ນ ເຊັ່ນດຽວກັບຂອງຂ້າ ໂອ ຈອມມຸນີ.

Verse 15

तदाऽस्मरं रमेशानं व्यथोपायस्तुतैस्सह । अबोधयत्स आगत्य शिवभक्तिरतस्सुधीः

ໃນເວລານັ້ນ ນັກປັນຍາຜູ້ໜຶ່ງ—ຜູ້ຊື່ນຊົມໃນພັກຕິຕໍ່ພຣະຊິວະເປັນນິດ—ໄດ້ມາ ແລະປຸກໃຫ້ຮາເມຊານາ (ຈອມແຫ່ງຣາມາ) ຕື່ນຮູ້ ໂດຍຄໍາສັນລະເສີນອັນເປັນດັ່ງຢາແກ້ທຸກ.

Verse 16

प्रबोधितो रमेशेन शिवतत्त्वप्रदर्शिना । तदीर्षामत्यजं सोहं तं हठं न विमोहितः

ເມື່ອຖືກປຸກໃຫ້ຕື່ນໂດຍພຣະຣາເມສະ ຜູ້ເປີດເຜີຍສັດຈະແຫ່ງຕັດຕະວະພຣະສິວະ ຂ້າພະເຈົ້າກໍລະທິ້ງຄວາມອິດສານັ້ນ ແລະເມື່ອບໍ່ຖືກມົວຫຼົງອີກ ກໍລະທິ້ງຄວາມດື້ດຶນນັ້ນ.

Verse 17

शक्तिं संसेव्य तत्प्रीत्योत्पादयामास तां तदा । दक्षादशिक्न्यां वीरिण्यां स्वपुत्राद्धरमोहने

ພຣະອົງໄດ້ສະເຫຼີມສະເຫຼີຍ ແລະຮ່ວມສະຫວັນກັບພຣະສັກຕິຂອງພຣະອົງດ້ວຍຄວາມຮັກ. ແລ້ວໃນການນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ໃຫ້ນາງປາກົດຂຶ້ນ; ນາງປາກົດເປັນທິດາຂອງທັກສະ ແລະວີຣິນີ—ສະຕີ—ຜູ້ຈະເປັນທີ່ຮັກ ແລະຈະຊັກຊວນໃຈແມ່ນແຕ່ພຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ໃນພາຍຫຼັງ.

Verse 18

सोमा भूत्वा दक्षसुता तपः कृत्वा तु दुस्सहम् । रुद्रपत्न्यभवद्भक्त्या स्वभक्तहितकारिणी

ເມື່ອເປັນໂສມາ ທິດາຂອງທັກສະໄດ້ບຳເນັດຕະປະອັນເຂັ້ມງວດ ແລະທົນທານຢ່າງຫນັກ. ດ້ວຍພັກດີອັນໝັ້ນຄົງ ນາງໄດ້ເປັນພຣະມະເຫສີຂອງຣຸດຣະ ແລະເປັນຜູ້ເຮັດປະໂຫຍດແກ່ຜູ້ບູຊາຂອງນາງຢູ່ເສມອ.

Verse 19

सोमो रुद्रो गृही भूत्वाऽकार्षील्लीलां परां प्रभुः । मोहयित्वाथ मां तत्र स्वविवाहेऽविकारधीः

ພຣະຣຸດຣະ ຜູ້ເປັນໂສມະ ໄດ້ຮັບບົດບາດເປັນຄົນຄອບຄົວ ແລະກະທຳລີລາທິບພະອັນສູງສຸດ. ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍປັນຍາອັນບໍ່ຜັນແປ ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຫຼົງມົນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນເລື່ອງການອະພິເສກຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 20

विवाह्य तां स आगत्य स्वगिरौ सूतिकृत्तया । रेमे बहुविमोहो हि स्वतंत्रस्स्वात्तविग्रहः

ເມື່ອອະພິເສກກັບນາງແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ກັບໄປຍັງພູຂອງພຣະອົງ ພ້ອມກັບສະຕີ. ທີ່ນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນເອກະລາດ—ຜູ້ຮັບຮູບກາຍຕາມພຣະປະສົງ—ໄດ້ຊື່ນບານຫຼິ້ນລີລາ ແລະປິຕິຍິນດີຢ່າງຫຼາຍໃນນາງ.

Verse 21

तया विहरतस्तस्य व्यातीयाय महान् मुने । कालस्सुखकरश्शभोर्निर्विकारस्य सद्रतेः

ໂອ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ເມື່ອພຣະອົງສະໜຸກສະໜານກັບນາງ ເວລາກໍຜ່ານໄປຢ່າງຮື່ນລື່ນສຸກສະບາຍ ສໍາລັບພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນມົງຄຸນນັ້ນ—ຜູ້ບໍ່ແປປ່ຽນ ແລະມັ່ນຄົງໃນວຣະຕະອັນສັກສິດ.

Verse 22

ततो रुद्रस्य दक्षेण स्पर्द्धा जाता निजेच्छया । महामूढस्य तन्मायामोहितस्य सुगर्विणः

ຕໍ່ມາ ດັກສະໂດຍຄວາມປາຖະນາຂອງຕົນ ໄດ້ເກີດໃຈແຂ່ງຂັນຕໍ່ຣຸດຣະ (ພຣະສິວະ). ເປັນຄົນໂງ່ຫຼາຍ ຖືກມາຍານັ້ນຫຼອກລວງ ແລະເມົາມົນດ້ວຍຄວາມຍິ່ງຍະໂສ.

Verse 23

तत्प्रभावाद्धरं दक्षो महागर्वी विमूढधीः । महाशांतं निर्विकारं निनि द बहुमोहितः

ດ້ວຍອິດທິພົນຂອງພະລັງນັ້ນ ດັກສະ—ຜູ້ມີຄວາມຍິ່ງຍະໂສຫຼາຍ ແລະປັນຍາສັບສົນ—ຖືກມົວເມົາຫຼອກລວງຢ່າງໜັກ ແລະເລີ່ມດູຖູກພຣະຫະຣະ ຜູ້ສະງົບສຸດ ແລະບໍ່ແປປ່ຽນ.

Verse 24

ततो दक्षः स्वयं यज्ञं कृतवान्गर्वितोऽहरम् । सर्वानाहूय देवादीन् विष्णुं मां चाखिलाधिपः

ຕໍ່ມາ ດັກສະ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຈອງຫອງ ໄດ້ຈັດພິທີຍັດຍະດ້ວຍຕົນເອງ. ລາວເຊີນເທວະທັງຫມົດ ແລະຜູ້ອື່ນໆ; ຜູ້ທີ່ອ້າງຕົນວ່າ “ເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ” ນັ້ນ ເຊີນແມ່ນແຕ່ ວິສນຸ ແຕ່ດ້ວຍອະຫັງການ ກັບບໍ່ເຊີນ ຂ້ອຍ—ພຣະສິວະ.

Verse 25

नाजुहाव तथाभूतो रुद्रं रोषसमाकुलः । तथा तत्र सतीं नाम्ना स्वपुत्रीं विधिमोहितः

ເມື່ອຖືກຄວາມໂກດຕໍ່ ຣຸດຣະ ຄອບງຳ ລາວຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ຖວາຍອາຫູຕິ (ເຄື່ອງບູຊາ) ຕາມພິທີ. ຕໍ່ມາ ໂດຍຖືກມາຍາແຫ່ງຂໍ້ບັນຍັດຂອງ ພຣະພຣະຫມາ ຊັກນຳ ລາວໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດຣີຂອງຕົນ ຊື່ວ່າ ສະຕີ.

Verse 26

यदा नाकारिता पित्रा मायामोहित चेतसा । लीलां चकार सुज्ञाना महासाध्वी शिवा तदा

ເມື່ອບິດາຂອງນາງ ຜູ້ມີໃຈຖືກມາຍາຫຼອກລວງ ບໍ່ໄດ້ເຊີນນາງ, ໃນເວລານັ້ນ ນາງຜູ້ເປັນມະຫາສາດວີ ແລະ ມີປັນຍາລ້ຳເລີດ—ພຣະນາງສິວາ (ສະຕີ)—ຈຶ່ງເລີ່ມລີລາອັນເທວະດາຂອງນາງ.

Verse 27

अथागता सती तत्र शिवाज्ञामधिगम्य सा । अनाहूतापि दक्षेण गर्विणा स्वपितुर्गृहम्

ຕໍ່ມາ ສະຕີ ໄດ້ຮັບພຣະອະນຸຍາດຈາກພຣະສິວະ ແລ້ວໄປທີ່ນັ້ນ—ໄປຍັງເຮືອນຂອງບິດາຕົນ—ແມ່ນແຕ່ດັກສະຜູ້ຈອງຫອງບໍ່ໄດ້ເຊີນນາງກໍຕາມ.

Verse 28

विलोक्य रुद्रभागं नो प्राप्यावज्ञां च ताततः । विनिंद्य तत्र तान्सर्वान्देहत्यागमथाकरोत्

ເມື່ອນາງເຫັນວ່າ ສ່ວນອັນຄວນໄດ້ຂອງຣຸດຣະ ບໍ່ໄດ້ຮັບ ແລະຍັງມີການດູໝິ່ນອີກ, ສະຕີຈຶ່ງຕຳນິຕິຕຽນທຸກຄົນທີ່ຢູ່ນັ້ນ ແລ້ວຕໍ່ມາກໍຕັ້ງໃຈສະຫຼະກາຍຂອງນາງ.

Verse 29

तच्छुत्वा देव देवेशः क्रोधं कृत्वा तु दुस्सहम् । जटामुत्कृत्य महतीं वीरभद्रमजीजनत्

ເມື່ອຊິວະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ໄດ້ຍິນເລື່ອງນັ້ນ ກໍເກີດພຣະພິໂຣດອັນທົນບໍ່ໄດ້. ພຣະອົງດຶງປອຍຜົມຊົງຈະຕາອັນໃຫຍ່ ແລະບັງເກີດວີຣະພັດຣະ.

Verse 30

सगणं तं समुत्पाद्य किं कुर्य्या मिति वादिनम् । सर्वापमानपूर्वं हि यज्ञध्वंसं दिदेश ह

ພຣະອົງຊິວະໄດ້ບັງເກີດຫມູ່ບໍລິວານນັ້ນ ແລະເມື່ອເຂົາຖາມວ່າ “ຂ້າພະອົງຄວນເຮັດຫຍັງ?” ພຣະອົງກໍມີພຣະບັນຊາ—ໂດຍໃຫ້ພິທີຍັດຂອງທັກຊະຖືກຫຍັບຢາມຢ່າງສິ້ນເຊີງກ່ອນ—ໃຫ້ທຳລາຍການບູຊານັ້ນ.

Verse 31

तदाज्ञां प्राप्य स गणाधीशो बहुबलान्वितः । गतोऽरं तत्र सहसा महाबलपराक्रमः

ເມື່ອໄດ້ຮັບພຣະບັນຊານັ້ນ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຄະນະຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍ ແລະວິລະກໍາກ້າຫານ ກໍໄດ້ໄປທີ່ນັ້ນທັນທີດ້ວຍຄວາມຮີບຮ້ອນ.

Verse 32

महोपद्रवमाचेरुर्गणास्तत्र तदाज्ञया । सर्वान्स दंडयामास न कश्चिदवशेषितः

ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງທ່ານ ຄະນະການະທັງຫຼາຍໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມວຸ້ນວາຍຢ່າງໃຫຍ່. ທ່ານໄດ້ລົງໂທດຕັກເຕືອນພວກເຂົາທັງໝົດ ບໍ່ໃຫ້ມີໃຜຫຼົດພົ້ນ.

Verse 33

विष्णुं संजित्य यत्नेन सामरं गणसत्तमः । चक्रे दक्षशिरश्छेदं तच्छिरोग्नौ जुहाव च

ແລ້ວຕໍ່ມາ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຄະນະການະຂອງພຣະສິວະ ໄດ້ພາກພຽນຕໍ່ສູ້ ແລະຊະນະພຣະວິສນຸພ້ອມກອງທັບ. ຈາກນັ້ນທ່ານຕັດຫົວຂອງດັກສະ (Dakṣa) ແລະໂຍນຫົວນັ້ນເປັນອາຫູຕິລົງໃນໄຟບູຊາອັນສັກສິດ.

Verse 34

यज्ञध्वंसं चकाराशु महोपद्रवमाचरन् । ततो जगाम स्वगिरिं प्रणनाम प्रभुं शिवम्

ລາວໄດ້ທໍາລາຍພິທີຍັດຍາຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມວຸ້ນວາຍອັນໃຫຍ່. ຈາກນັ້ນລາວໄປຫາພູພັກຂອງຕົນ ແລະກົ້ມກາບພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າສູງສຸດ.

Verse 35

यज्ञध्वंसोऽभवच्चेत्थं देवलोके हि पश्यति । रुद्रस्यानुचरैस्तत्र वीरभद्रादिभिः कृतः

ດັ່ງນັ້ນ ພິທີຍັດຍາຈຶ່ງຖືກທໍາລາຍ ແມ່ນແຕ່ໃນໂລກເທວະດາກໍເຫັນຊັດ. ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ຕິດຕາມຂອງຣຸດຣະ ເຊັ່ນ ວີຣະພັດຣະ ແລະອື່ນໆ ໄດ້ກະທໍາການນັ້ນ.

Verse 36

मुने नीतिरियं ज्ञेया श्रुतिस्मृतिषु संमता । रुद्रे रुष्टे कथं लोके सुखं भवति सुप्रभो

ໂອ ມຸນີ, ນີ້ແມ່ນຫຼັກປະພຶດທີ່ຄວນຮູ້ ແລະ ຖືກຮັບຮອງໃນ ສຣຸຕິ ແລະ ສມຣິຕິ: ເມື່ອຣຸດຣະ (ພຣະສິວະ) ໂກດເຄືອງ ໃນໂລກນີ້ ຄວາມສຸກຈະເກີດຂຶ້ນໄດ້ແນວໃດ, ໂອ ຜູ້ສະຫງ່າງາມ.

Verse 37

ततो रुद्रः प्रसन्नोभूत्स्तुतिमाकर्ण्य तां पराम् । विज्ञप्तिं सफलां चक्रे सर्वेषां दीनवत्सलः

ຕໍ່ມາ ຣຸດຣະໄດ້ປິຕິຍິນດີຢ່າງເຕັມທີ່ ເມື່ອໄດ້ຟັງບົດສັນລະເສີນອັນປະເສີດນັ້ນ. ພຣະອົງຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ທຸກຍາກ ໄດ້ໃຫ້ຄຳວິນຍາບັດຂອງເຂົາເຈົ້າສຳເລັດ ແລະ ເຮັດໃຫ້ຄຳຂໍນັ້ນເກີດຜົນແກ່ທຸກຄົນ.

Verse 38

पूर्ववच्च कृतं तेन कृपालुत्वं महात्मना । शंकरेण महेशेन नानालीलावि हारिणा

ເຊັ່ນເກົ່ານັ້ນ ພຣະອົງຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່—ສັງກະຣະ ມະເຫສະ—ຜູ້ຊົມຊື່ນໃນລີລາທິບພະຫຼາຍປະການ ໄດ້ສະແດງພຣະເມດຕາອີກຄັ້ງໜຶ່ງ។

Verse 39

जीवितस्तेन दक्षो हि तत्र सर्वे हि सत्कृताः । पुनस्स कारितो यज्ञः शंकरेण कृपालुना

ໂດຍພຣະອົງ ດັກຊະໄດ້ຖືກຊື້ນຄືນຊີວິດ ແລະທີ່ນັ້ນທຸກຜູ້ຖືກຍົກຍ້ອງຢ່າງສົມຄວນ। ຕໍ່ມາ ດ້ວຍພຣະເມດຕາ ສັງກະຣະໄດ້ໃຫ້ພິທີຍັດຍະດຳເນີນອີກຄັ້ງ।

Verse 40

रुद्रश्च पूजितस्तत्र सर्वैर्देवैर्विशेषतः । यज्ञे विश्वादिभिर्भक्त्या सुप्रसन्नात्मभिर्वने

ທີ່ນັ້ນ ໃນຍັດຍະທີ່ປ່ານັ້ນ ຣຸດຣະກໍໄດ້ຮັບການບູຊາ—ໂດຍສະເພາະຈາກເທວະທັງປວງ—ໂດຍວິສະວະເທວະ ແລະຫມູ່ເທວະອື່ນໆ ຜູ້ມີໃຈສະຫງົບຜ່ອງໃສດ້ວຍພັກຕິ।

Verse 41

सतीदेहसमुत्पन्ना ज्वाला लोकसुखावहा । पतिता पर्वते तत्र पूजिता सुखदायिनी

ຈາກພຣະກາຍຂອງສະຕີ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນເປັນໄຟສັກສິດອັນລຸກໂຊນ ນຳຄວາມສຸກແລະສິຣິມົງຄຸນມາໃຫ້ແກ່ໂລກທັງຫມົດ. ເມື່ອຕົກລົງເທິງພູນັ້ນ ມັນກໍໄດ້ຮັບການບູຊາ ແລະປະທານຄວາມສຸກແກ່ຜູ້ນົບນ້ອມສັກກາລະ.

Verse 42

ज्वालामुखीति विख्याता सर्वकामफलप्रदा । बभूव परमा देवी दर्शनात्पापहारिणी

ນາງໄດ້ໂດງດັງນາມວ່າ «ຊວາລາມຸຂີ» ເປັນເທວີສູງສຸດ ຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາອັນຊອບທັງປວງ. ແມ່ນແຕ່ການໄດ້ດາຣະຊະນະ (ເຫັນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ) ກໍຊຳລະບາບ ແລະຕັດຂາດພັນທະທີ່ຜູກວິນຍານ.

Verse 43

इदानीं पूज्यते लोके सर्वकामफलाप्तये । संविधाभिरनेकाभिर्महोत्सवपरस्परम्

ຈົນທຸກມື້ນີ້ ໃນໂລກນີ້ ພຣະນາງ/ພຣະອົງຍັງຖືກບູຊາ ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ. ດ້ວຍພິທີກຳຫຼາຍຮູບແບບຕາມຄຳສອນ ແລະດ້ວຍມະໂຫດສົບໃຫຍ່ໆ ທີ່ຈັດຕໍ່ເນື່ອງ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ.

Verse 44

ततश्च सा सती देवी हिमालयसुता ऽभवत् । तस्याश्च पार्वतीनाम प्रसिद्धमभवत्तदा

ຕໍ່ມາ ເທວີສະຕີນັ້ນ ໄດ້ກຳເນີດເປັນທິດາຂອງພູຫິມາລະຍະ. ໃນເວລານັ້ນ ນາມ «ປາຣະວະຕີ» ກໍໂດງດັງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກສຳລັບນາງ.

Verse 45

सा पुनश्च समाराध्य तपसा कठिनेन वै । तमेव परमेशानं भर्त्तारं समुपाश्रिता

ຕໍ່ມາ ນາງໄດ້ບຳເນັດຕະປະສະຍາອັນເຂັ້ມງວດ ເພື່ອບູຊາໃຫ້ພຣະອົງພໍພຣະໄທ. ແລະນາງໄດ້ພຶ່ງພາພຣະປະເມສານ (ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ) ແຕ່ພຣະອົງດຽວ ຮັບພຣະອົງເປັນສາມີ.

Verse 46

एतत्सर्वं समाख्यातं यत्पृष्टोहं मुनीश्वर । यच्छ्रुत्वा सर्वपापेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः

ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມຸນີ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອະທິບາຍທຸກຢ່າງຕາມທີ່ທ່ານຖາມແລ້ວ. ຜູ້ໃດໄດ້ຟັງ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.