नारद–हिमालयसंवादवर्णनम् (Nārada and Himālaya: Discourse on Pārvatī’s Signs and Destiny)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । एकदा तु शिवज्ञानी शिवलीलाविदांवरः । हिमाचलगृहं प्रीत्यागमस्त्वं शिवप्रेरितः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ຄັ້ງໜຶ່ງ ຜູ້ຮູ້ຊິວາ ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາຜູ້ເຂົ້າໃຈລີລາຂອງຊິວາ ໄດ້ໄປຫາເຮືອນຂອງຮິມາຈະລາດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໂດຍຖືກຊິວາເອງດົນໃຈ.

Verse 2

दृष्ट्वा मुने गिरीशस्त्वां नत्वानर्च स नारद । आहूय च स्वतनयां त्वदङ्घ्र्योस्तामपातयत्

ໂອ ມຸນີ, ເມື່ອ ຄິຣີຊະ (ພຣະສິວະ) ເຫັນທ່ານ ກໍໄດ້ນ້ອມກາຍຄຳນັບ ແລະບູຊາທ່ານຢ່າງສົມຄວນ, ໂອ ນາຣະດະ. ແລ້ວຈຶ່ງເອີ້ນລູກສາວຂອງພຣະອົງ ໃຫ້ນາງນ້ອມກົ້ມລົງທີ່ພຣະບາດຂອງທ່ານ.

Verse 3

पुनर्नत्वा मुनीश त्वामुवाच हिमभूधरः । साञ्जलिः स्वविधिं मत्वा बहुसन्नतमस्तकः

ເມື່ອນ້ອມກາຍຄຳນັບອີກຄັ້ງ ໂອ ຈອມແຫ່ງມຸນີ, ຮິມະພູທະຣະ (ເຈົ້າແຫ່ງຫິມາລະຍະ) ກໍໄດ້ກ່າວ. ດ້ວຍມືປະນົມເປັນການຄາລະວະ, ຮູ້ຈັກຂອບເຂດແຫ່ງພິທີ, ແລະກົ້ມສີສະຢ່າງຖ່ອມຕົນຊ້ຳໆ, ທ່ານໄດ້ກ່າວກັບທ່ານ.

Verse 4

हिमालय उवाच । हे मुने नारद ज्ञानिन्ब्रह्मपुत्रवर प्रभो । सर्वज्ञस्त्वं सकरुणः परोपकरणे रतः

ຮິມາລະຍະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ມຸນີ ນາຣະດະ, ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງໃນສັດຈະ, ພຣະອົງຜູ້ສະຫງ່າງາມ, ຜູ້ປະເສີດສຸດໃນບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ—ທ່ານເປັນຜູ້ຮູ້ທົ່ວ ແລະເມດຕາກະລຸນາ, ມຸ່ງໝັ້ນໃນການເກື້ອກູນຜູ້ອື່ນເສມອ.”

Verse 5

मत्सुताजातकं ब्रूहि गुणदोषसमुद्भवम् । कस्य प्रिया भाग्यवती भविष्यति सुता मम

ຂໍທ່ານຈົ່ງບອກຊາຕະກະ (ດວງຊະຕາ) ຂອງລູກສາວຂ້ອຍ—ວ່າຄຸນງາມແລະຂໍ້ບົກພ່ອງໃດຈະເກີດຂຶ້ນໃນນາງ. ລູກສາວຂ້ອຍຈະເປັນຄູ່ຮັກອັນມີສິຣິມົງຄຸນຂອງໃຜ?

Verse 6

ब्रह्मोवाच । इत्युक्तो मुनिवर्य त्वं गिरीशेन हिमाद्रिणा । विलोक्य कालिकाहस्तं सर्वांगं च विशेषतः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອເຈົ້າຖືກ ຄິຣີຊະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ສະຖິດເທິງ ຮິມາດຣີ ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ເຈົ້າໄດ້ເບິ່ງຢ່າງລະອຽດ—ໂດຍສະເພາະ—ທີ່ມືຂອງ ກາລິກາ ແລະທັງກາຍຂອງນາງ»។

Verse 7

अवोचस्त्वं गिरिं तात कौतुकी वाग्विशारद्ः । ज्ञानी विदितवृत्तान्तो नारदः प्रीतमानसः

ແລ້ວເຈົ້າ ໂອ້ພໍ່ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ໄດ້ເວົ້າກັບພູເຂົາ (ຫິມາລະຍະ)។ ນາຣະດະ—ຜູ້ຢາກຮູ້, ຊໍານານວາຈາ, ມີປັນຍາ, ຮູ້ເຫດການທັງປວງ, ແລະມີໃຈປິຕິ—ໄດ້ກ່າວຕໍ່ທ່ານ।

Verse 8

इति श्रीशिवमहा पुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखंडे नारदहिमालयसंवादवर्णनं नामाष्टमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນພຣະສິວະມະຫາປຸຣານອັນສັກສິດ ໃນປຶ້ມທີ 2 ຮຸດຣະສັມຫິຕາ ພາກທີ 3 ປາຣະວະຕີຂັນດະ ບົດທີ 8 ຊື່ວ່າ “ການພັນລະນາສົນທະນາລະຫວ່າງ ນາຣະດະ ແລະ ຫິມາລະຍະ” ກໍສິ້ນສຸດລົງເທົ່ານີ້।

Verse 9

स्वपतेस्सुखदात्यन्तं पित्रोः कीर्तिविवर्द्धिनी । महासाध्वी च सर्वासु महानन्दकरी सदा

ນາງໃຫ້ຄວາມສຸກອັນຫຼາຍແກ່ສາມີ ແລະເພີ່ມພູນກຽດຊື່ຂອງບິດາມານດາຢູ່ເສມອ। ໃນບັນດາຍິງທັງປວງ ນາງແທ້ຈິງເປັນມະຫາສາດວີ ຜູ້ມີພຣະຈັນທະສິນ ແລະເປັນເຫດໃຫ້ເກີດອານັນດະອັນໃຫຍ່ຢູ່ທຸກເວລາ।

Verse 10

सुलक्षणानि सर्वाणि त्वत्सुतायाः करे गिरे । एका विलक्षणा रेखा तत्फलं शृणु तत्त्वतः

ໂອ ພະຣາຊາແຫ່ງພູເຂົາ, ລັກສະນະມົງຄຸນທັງປວງມີຢູ່ໃນຝາມືຂອງທິດາຂອງທ່ານ. ແຕ່ຍັງມີເສັ້ນໜຶ່ງທີ່ພິເສດ—ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້າ ຄວາມໝາຍແທ້ ແລະຜົນທີ່ມັນຊີ້ບອກ.

Verse 11

योगी नग्नोऽगुणोऽकामी मातृतातविवर्जितः । अमानोऽशिववेषश्च पतिरस्याः किलेदृशः

«ພຣະອົງເປັນໂຍຄີ—ເປືອຍກາຍ, ຢູ່ເຫນືອກຸນທັງສາມ, ປາດສະຈາກກາມຕັນຫາ, ແລະບໍ່ມີແມ່ພໍ່. ບໍ່ໃຝ່ຫາກຽດສັກ, ນຸ່ງຫົ່ມຮູບພາບຄ້າຍອັບມົງຄົນ. ຜູ້ແບບນີ້ຈະເປັນສາມີຂອງນາງແທ້ບໍ?»

Verse 12

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचस्ते हि सत्यं मत्त्वा च दम्पती । मेना हिमाचलश्चापि दुःखितौ तौ बभूवतुः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ແລະເຫັນວ່າເປັນຄວາມຈິງ, ຄູ່ສາມີພັນລະຍາ—ເມນາ ແລະຫິມາຈະລະດ້ວຍ—ກໍເກີດຄວາມໂສກເສົ້າ. »

Verse 13

शिवाकर्ण्यवचस्ते हि तादृशं जगदम्बिका । लक्षणैस्तं शिवं मत्त्वा जहर्षाति मुने हृदि

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣະສີວາ, ພຣະແມ່ແຫ່ງສາກົນກໍເປັນໄປດັ່ງນັ້ນ; ແລະໂດຍໝາຍສັນຍາຕ່າງໆ ນາງຮູ້ວ່າພຣະອົງນັ້ນແທ້ແມ່ນພຣະສີວະ, ໂອ ມຸນີ, ແລ້ວນາງກໍປິຕິຍິນດີໃນໃຈ.

Verse 14

न मृषा नारदवचस्त्विति संचिन्त्य सा शिवा । स्नेहं शिवपदद्वन्द्वे चकाराति हृदा तदा

ນາງຄິດວ່າ «ຖ້ອຍຄໍາຂອງນາຣະດະບໍ່ແມ່ນຄໍາມຸສາ»; ແລ້ວເທວີຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ໃນເວລານັ້ນ ດ້ວຍໃຈທັງມວນ ໄດ້ວາງຄວາມຮັກແລະພັກຕິອັນແຮງກ້າໄວ້ທີ່ພຣະບາດຄູ່ຂອງພຣະສີວະ.

Verse 15

उवाच दुःखितः शैलस्त्वान्तदा हृदि नारद । कमुपायं मुने कुर्यामतिदुःखमभूदिति

ຕໍ່ມາ ພູເຂົາ (ຫິມາລະຍະ) ຜູ້ທຸກໃຈຢ່າງລຶກຊຶ້ງ ໄດ້ເວົ້າກັບທ່ານ, ໂອ ນາຣະດະ: «ຂ້າແຕ່ມຸນີ, ຂ້ອຍຄວນເຮັດອຸບາຍໃດ? ເພາະຄວາມໂສກອັນໜັກໜ່ວງໄດ້ມາຖືກຂ້ອຍແລ້ວ.»

Verse 16

तच्छुत्वा त्वं मुने प्रात्थ महाकौतुककारकः । हिमाचलं शुभैर्वाक्यैर्हर्षयन्वाग्विशारदः

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມຸນີ, ເຈົ້າໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມພິສົດອັນໃຫຍ່. ແລະເພາະເຈົ້າຊໍານານໃນວາຈາ ເຈົ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ຫິມາຈະລະ (ຫິມາລະຍະ) ຊື່ນບານດ້ວຍຖ້ອຍຄຳມົງຄຸນ.

Verse 17

नारद उवाच । स्नेहाच्छृणु गिरे वाक्यं मम सत्यं मृषा न हि । कररेखा ब्रह्मलिपिर्न मृषा भवति धुवम्

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: ໂອ ພູເຂົາ (ຫິມາລະຍະ), ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມເມດຕາ; ສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວແມ່ນຄວາມຈິງ ບໍ່ແມ່ນຄຳຫຼອກ. ເສັ້ນລາຍໃນຝາມື ເປັນອັກສອນຂອງພຣະພຣະຫມາ (ຊະຕາ) ບໍ່ເຄີຍກາຍເປັນບໍ່ຈິງ—ແນ່ນອນ.

Verse 18

तादृशोऽस्याः पतिः शैल भविष्यति न संशयः । तत्रोपायं शृणु प्रीत्या यं कृत्वा लप्स्यसे सुखम्

ໂອ ພູເຂົາ (ຫິມາລະຍະ), ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສວ່າ ຜົວທີ່ເໝາະດັ່ງນັ້ນຈະເປັນຂອງນາງແນ່ນອນ. ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມຍິນດີເຖິງວິທີການ—ເມື່ອເຈົ້າປະຕິບັດຕາມ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຸກ.

Verse 19

तादृशोऽस्ति वरः शम्भुलीलारूपधरः प्रभुः । कुलक्षणानि सर्वाणि तत्र तुल्यानि सद्गुणैः

ພອນອັນເຊັ່ນນັ້ນມີຢູ່ແທ້: ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ສຳພູ (Śambhu) ຜູ້ຮັບຮູບຫຼາຍປານເພື່ອລີລາທິບພະ. ໃນພຣະອົງ ມີເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຕະກູນອັນສູງສົ່ງທັງປວງ ເທົ່າທຽມ ແລະສົມບູນດ້ວຍຄຸນທຳແທ້.

Verse 20

प्रभौ दोषो न दुःखाय दुःखदोऽत्यप्रभौ हि सः । रविपावकगंगानां तत्र ज्ञेया निदर्शना

ຄວາມບົກພ່ອງທີ່ພົບໃນຜູ້ມີອຳນາດແທ້ ບໍ່ນຳໃຫ້ເກີດທຸກຂ໌; ແຕ່ຄວາມບົກພ່ອງນັ້ນເອງ ໃນຜູ້ບໍ່ມີອຳນາດ ກັບກາຍເປັນຜູ້ໃຫ້ທຸກຂ໌. ໃນເລື່ອງນີ້ ດວງອາທິດ, ໄຟ, ແລະ ແມ່ນ້ຳຄົງຄາ (Gaṅgā) ຄວນເຂົ້າໃຈເປັນຕົວຢ່າງ.

Verse 21

तस्माच्छिवाय कन्या स्वां शिवां देहि विवेकतः । शिवस्सर्वेश्वरस्सेव्योऽविकारी प्रभुरव्ययः

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍປັນຍາອັນແຈ້ງຊັດ ຈົ່ງມອບທິດາຜູ້ເປັນມງຄົດຂອງເຈົ້າໃຫ້ແກ່ ພຣະສິວະ (Śiva) ເພື່ອການອະພິເສກ. ພຣະສິວະແມ່ນຈອມເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ ຄວນບູຊາແຕ່ພຣະອົງດຽວ—ບໍ່ແປປ່ຽນ ເປັນຈອມອຳນາດ ແລະອະມະຕະພາບ.

Verse 22

शीघ्रप्रसादः स शिवस्तां ग्रहीष्यत्यसंशयम् । तपःसाध्यो विशेषेण यदि कुर्याच्छिवा तपः

ພຣະສິວະຜູ້ປຣະທານພຣະກະລຸນາໄວ ຈະຮັບນາງໄວ້ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ໂດຍສະເພາະເພາະພຣະອົງບັນລຸໄດ້ດ້ວຍຕະປະ; ຖ້າ ສິວາ (ປາຣະວະຕີ) ປະພຶດຕະປະອົດທົນ.

Verse 23

सर्वथा सुसमर्थो हि स शिवस्सकलेश्वरः । कुलिपेरपि विध्वंसी ब्रह्माधीनस्त्वकप्रदः

ແທ້ຈິງ ພຣະສິວະມີຄວາມສາມາດຄົບຖ້ວນທຸກປະການ—ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັດມີຮ່າງກາຍທັງປວງ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ທຳລາຍແມ່ນກະທັ້ງ ກຸລິເປຣະ (Kulipera) ແຕ່ກໍຍັງຢູ່ໃນຂໍ້ກຳນົດຂອງ ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ເພື່ອປະທານຜົນແຫ່ງກຳ.

Verse 24

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा त्वं पुनस्तात कौतुकी ब्रह्मविन्मुने । शैलराजमवोचो हि हर्षयन्वचनैश्शुभैः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ້ລູກເອີຍ—ໂອ້ມຸນີຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນ—ເຈົ້າຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພູ (ຫິມາລະຍະ) ອີກຄັ້ງ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳມງຄົດ ໃຫ້ພຣະອົງຊື່ນບານ.

Verse 25

भाविनी दयिता शम्भोस्सानुकूला सदा हरे । महासाध्वी सुव्रता च पित्रोस्सुखविवर्द्धिनी

ນາງແມ່ນ ພາວິນີ—ຜູ້ເກີດເປັນມງຄົດເສມອ; ເປັນທີ່ຮັກຂອງ ສັມພູ (Śambhu); ແລະເປັນຜູ້ເກື້ອກູນອ່ອນໂຍນຕໍ່ ຫຣິ (Hari) ຢູ່ເສມອ. ນາງເປັນສາວພຣະສົງບໍລິສຸດຍິ່ງ ມີວິນັຍດີ ແລະເພີ່ມພູນຄວາມສຸກໃຫ້ບິດາມານດາ.

Verse 26

शम्भोश्चित्तं वशे चैषा करिष्यति तपस्विनी । स चाप्येनामृते योषां न ह्यन्यामुद्वहिष्यति

ນາງສາວນັກຕະປະສະວິນີນີ້ ຈະເຮັດໃຫ້ຈິດຂອງ ສັມພູ ຢູ່ໃນອຳນາດຂອງນາງ ດ້ວຍຕະປະ; ແລະ ພຣະສິວະ ນອກຈາກນາງ ຈະບໍ່ຮັບຍິງອື່ນເປັນມະເຫສີເລີຍ।

Verse 27

एतयोस्सदृशं प्रेम न कस्याप्येव तादृशम् । भूतं वा भविता वापि नाधुना च प्रवर्तते

ຄວາມຮັກທີ່ເທົ່າກັບຂອງທັງສອງນີ້ ບໍ່ມີໃນໃຜເລີຍ—ອະດີດກໍບໍ່ເຄີຍມີ, ອະນາຄົດກໍບໍ່ຈະເກີດ, ແລະປັດຈຸບັນກໍບໍ່ປາກົດ. ຈາກພັກຕິອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ແລະພຣະກຸນທີ່ເກື້ອກູນກັນນີ້ ການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງຂອງ ປະຕິ(ພຣະສິວະ) ແລະ ສັກຕິ(ພາຣະວະຕີ) ຖືກເປີດເຜີຍເປັນແບບຢ່າງສູງສຸດແຫ່ງພັກຕິອັນສັກສິດ।

Verse 28

अनयोस्सुरकार्य्याणि कर्तव्यानि मृतानि च । यानि यानि नगश्रेष्ठ जीवितानि पुनः पुनः

ໂອ ພູເຂົາຜູ້ປະເສີດ, ດ້ວຍອຳນາດຂອງທັງສອງນີ້ ພາລະກິດຂອງເທວະທີ່ເຄີຍລົ້ມເຫຼວ ຈະຖືກສຳເລັດ; ແລະບັນດາສັດທີ່ຕາຍໄປ ຈະຖືກນຳກັບຄືນສູ່ຊີວິດ ຊ້ຳໆອີກເທື່ອແລ້ວເທື່ອເລົ່າ।

Verse 29

अनया कन्यया तेऽद्रे अर्धनारीश्वरो हरः । भविष्यति तथा हर्षदिनयोर्मिलितम्पुनः

ໂອ ພູຫິມາລະຍະ, ໂດຍອານຸພາບຂອງນາງກັນຍານີ້ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ຈະເປັນ ອັຣທະນາຣີສະວະຣະ; ດັ່ງນັ້ນ ໃນວັນແຫ່ງຄວາມປິຕິ ທັງສອງຈະຮ່ວມເປັນໜຶ່ງອີກຄັ້ງ।

Verse 30

शरीरार्धं हरस्यैषा हरिष्यति सुता तव । तपः प्रभावात्संतोष्य महेशं सकलेश्वरम्

ບຸດສາວຂອງທ່ານນີ້ ຈະໄດ້ຮັບເອົາຄຶ່ງໜຶ່ງແຫ່ງພຣະກາຍຂອງຮະຣະ (ພຣະສິວະ)។ ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງຕະປະສະຍາ ນາງຈະເຮັດໃຫ້ພຣະມະເຫສະ ອົງຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັບພະສິ່ງ ພໍພຣະໄທ।

Verse 31

स्वर्णगौरी सुवर्णाभा तपसा तोष्य तं हरम् । विद्युद्गौरतमा चेयं तव पुत्री भविष्यति

ພຣະໂກຣີຜູ້ເປັນທອງ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງທອງບໍລິສຸດ ຈະບຳເນັດຕະປະສະຍາໃຫ້ພຣະຫຣະພໍໃຈ; ແລະນາງນີ້ ງາມຜ່ອງດັ່ງຟ້າຜ່າ ຈະເປັນລູກສາວຂອງເຈົ້າ।

Verse 32

गौरीति नाम्ना कन्या तु ख्यातिमेषा गमिष्यति । सर्वदेवगणैः पूज्या हरिब्रह्मादिभिस्तथा

ນາງກະສິດນີ້ຈະໂດງດັງດ້ວຍນາມ “ໂກຣີ”. ນາງຈະໄດ້ຮັບການບູຊາຈາກຫມູ່ເທວະທັງປວງ—ຈາກພຣະຫຣິ (ວິສນຸ), ຈາກພຣະພຣະຫມາ, ແລະເທວະອື່ນໆດ້ວຍ.

Verse 33

नान्यस्मै त्वमिमां दातुमिहार्हसि नगोत्तम । इदं चोपांशु देवानां न प्रकाश्यं कदाचन

ໂອ ພູເຂົາຜູ້ສູງສຸດ, ເຈົ້າບໍ່ຄວນມອບນາງນີ້ໃຫ້ຜູ້ອື່ນໃດໆ. ແລະນີ້ແມ່ນຄວາມລັບຂອງເທວະ, ຄວນກ່າວຢ່າງລັບໆ ບໍ່ຄວນເປີດເຜີຍຕໍ່ສາທາລະນະເມື່ອໃດກໍຕາມ.

Verse 34

ब्रह्मोवाच । इति तस्य वचः श्रुत्वा देवर्षे तव नारद । उवाच हिमवान्वाक्यं मुने त्वाम्वाग्विशारदः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ໂອ ນາຣະດະ ດິວະຣິຊິ, ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳນັ້ນແລ້ວ, ພຣະຫິມະວານ ຜູ້ຊຳນານໃນວາຈາ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ເຈົ້າ ໂອ ມຸນີ, ດ້ວຍຄຳຕອບອັນສົມຄວນ.”

Verse 35

हिमालय उवाचा । हे मुने नारद प्राज्ञ विज्ञप्तिं कांचिदेव हि । करोमि तां शृणु प्रीत्या तस्त्वं प्रमुदमावह

ພຣະຫິມາໄລຍະກ່າວວ່າ: “ໂອ ມຸນີ ນາຣະດະ ຜູ້ປັນຍາ, ຂ້າພະເຈົ້າມີຄຳຂໍຢ່າງໜຶ່ງຈະທູນ. ຂໍໃຫ້ເຈົ້າຟັງດ້ວຍໃຈຍິນດີ; ແລ້ວຈຶ່ງນຳຄວາມປິຕິຍິນດີມາໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ (ດ້ວຍຄຳແນະນຳ).”

Verse 36

श्रूयते त्यक्तसंगस्स महादेवो यतात्मवान् । तपश्चरति सन्नित्यं देवानामप्यगोचरः

ໄດ້ຍິນກັນວ່າ ມະຫາເທວະ—ຜູ້ຄວບຄຸມຕົນເອງ ແລະປະລະການຍຶດຕິດທັງປວງ—ປະພຶດຕະປະສະຢາຢູ່ເປັນນິດ; ພຣະອົງຢູ່ເຫນືອການເຂົ້າເຖິງ ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍກໍບໍ່ອາດຮອດໄດ້।

Verse 37

स कथं ध्यान मार्गस्थः परब्रह्मार्पितं मनः । भ्रंशयिष्यति देवर्षे तत्र मे संशयो महान्

ໂອ ດວງລະສີເທວະຣິສີ, ຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນທາງສະມາທິ ຈະເຮັດໃຫ້ໃຈທີ່ຖວາຍແດ່ພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ (ພຣະສິວະ) ຄລາດເຄື່ອນໄດ້ແນວໃດ? ໃນຂໍ້ນີ້ ຄວາມສົງໄສຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃຫຍ່ຫຼາຍ.

Verse 38

अक्षरं परमं ब्रह्म प्रदीपकलिकोपमम् । सदाशिवाख्यं स्वं रूपं निर्विकारमजापरम्

ພຣະອົງແມ່ນອັກສອນອະມະຕະ ແລະເປັນພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ ດັ່ງແສງໄຟຕະກຽງທີ່ນິ່ງສະຫງົບ. ນັ້ນແມ່ນຮູບອັນແທ້ຂອງພຣະອົງ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ສະດາສິວະ—ບໍ່ແປປ່ຽນ, ບໍ່ເກີດ, ແລະຫາຜູ້ເທົ່າບໍ່ໄດ້.

Verse 39

निर्गुणं सगुणं तच्च निर्विशेषं निरीहकम् । अतः पश्यति सर्वत्र न तु बाह्यं निरीक्षते

ຄວາມເປັນຈິງນັ້ນ (ພຣະສິວະ) ທັງປາສະຈາກຄຸນລັກສະນະ ແລະທັງມີຄຸນລັກສະນະ; ທັງບໍ່ແບ່ງແຍກ ແລະບໍ່ມີການກະທຳ. ເພາະສະນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ແທ້ຈຶ່ງເຫັນພຣະອົງຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງ ແລະບໍ່ເບິ່ງຫາພຣະອົງຢູ່ພາຍນອກດັ່ງສິ່ງອື່ນ.

Verse 40

इति स श्रूयते नित्यं किंनराणां मुखान्मुने । इहागतानां सुप्रीत्या किन्तन्मिथ्या वचो धुवम्

ໂອ ມຸນີ, ຄຳນີ້ໄດ້ຍິນເປັນນິດຈາກປາກຂອງພວກກິນນະຣາ. ແຕ່ສຳລັບຜູ້ທີ່ມາທີ່ນີ້ດ້ວຍໃຈດີແທ້ ຈະເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ຄຳນັ້ນຈະເປັນຄຳຫຼອກ? ແທ້ແນ່ນອນ ຄຳນີ້ເປັນສັດຈະອັນມັ່ນຄົງ.

Verse 41

विशेषतः श्रूयते स साक्षान्नाम्ना तथा हरः । समयं कृतवान्पूर्व्वं तन्मया गदितं शृणु

ໂດຍພິເສດ ທ່ານເປັນທີ່ຮູ້ຈັກກັນວ່າ ພຣະຮະຣະ (Hara) ອົງພຣະເຈົ້າແທ້ ຖືກເອີ້ນດ້ວຍນາມນັ້ນ. ໃນກ່ອນໜ້າ ພຣະອົງໄດ້ວາງສັນຍາອັນສັກສິດ; ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ຟັງ।

Verse 42

न त्वामृतेऽन्यां वरये दाक्षायणि प्रिये सती । भार्यार्थं न ग्रहीष्यामि सत्यमेतद्ब्रवीमि ते

ໂອ ສະຕີ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ບຸດຣີຂອງທັກສະ—ນອກຈາກເຈົ້າແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ເລືອກຜູ້ອື່ນໃດ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ຮັບໃຜອື່ນເປັນພັນລະຍາ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວແກ່ເຈົ້າ।

Verse 43

इति सत्यासमं तेन पुरैव समयः कृतः । तस्यां मृतायां स कथं स्वयमन्यां ग्रहीष्यति

ດັ່ງນັ້ນ ໃນອະດີດອັນດົນນານ ພຣະອົງໄດ້ຕັ້ງສັດຈະປະຕິຍານອັນໜັກແນ່ນ ເທົ່າທຽມກັບຄວາມຈິງຂອງສະຕີ. ເມື່ອນາງຕາຍໄປແລ້ວ ພຣະອົງຈະຮັບຜູ້ອື່ນເປັນຄູ່ຄອງດ້ວຍຕົນເອງໄດ້ແນວໃດ?

Verse 44

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा स गिरिस्तूष्णीमास तस्य पुरस्तव । तदाकर्ण्याथ देवर्षे त्वं प्रावोचस्सुतत्त्वतः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພູເຂົາກໍນິ່ງງຽບຢູ່ຕໍ່ໜ້າທ່ານ. ເມື່ອໄດ້ຍິນເຊັ່ນນັ້ນ ໂອ ດະວະຣິສີ ທ່ານຈຶ່ງຕອບກັບ ຕາມສັດຈະທຳອັນສູງສຸດ।

Verse 45

नारद उवाच । न वै कार्या त्वया चिंता गिरिराज महामते । एषा तव सुता काली दक्षजा ह्यभवत्पुरा

ນາຣະດາ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຫິມາລະຍະ ກະສັດແຫ່ງພູເຂົາ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ຢ່າໄດ້ກັງວົນ. ບຸດສາວຂອງທ່ານນີ້ ກາລີ ເຄີຍເກີດມາກ່ອນເປັນບຸດສາວຂອງ ດັກສະ (ສະຕີ)»។

Verse 46

सतीनामाभवत्तस्यास्सर्वमंगलदं सदा । सती सा वै दक्षकन्या भूत्वा रुद्रप्रियाभवत

ນາມຂອງນາງໄດ້ເປັນ “ສະຕີ” ຜູ້ປະທານມົງຄຸນທັງປວງຢູ່ເສມອ. ແທ້ຈິງ ສະຕີນັ້ນ—ເກີດເປັນທິດາຂອງທັກສະ—ໄດ້ເປັນຜູ້ທີ່ຣຸດຣະຮັກພອນ.

Verse 47

पितुर्यज्ञे तथा प्राप्यानादरं शंकरस्य च । तं दृष्ट्वा कोपमाधायात्याक्षीद्देहं च सा सती

ເມື່ອນາງໄປຮອດພິທີຍັດຍະຂອງບິດາ ແລະເຫັນການດູໝິ່ນຕໍ່ ຊັງກະຣະ (ພຣະສິວະ), ສະຕີກໍ່ເກີດໂກດອັນຊອບທຳ ແລະສະລະກາຍນັ້ນເສຍ.

Verse 48

पुनस्सैव समुत्पन्ना तव गेहेऽम्बिका शिवा । पार्वती हरपत्नीयं भविष्यति न संशयः

ອັມບິກາຜູ້ນັ້ນ—ແມ່ນພຣະສິວາເອງ—ໄດ້ເກີດຄືນອີກໃນເຮືອນຂອງເຈົ້າ. ນາງຈະເປັນ ປາຣະວະຕີ ພຣະມະເຫສີທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ຂອງ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ); ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 49

एतत्सर्वं विस्तरात्त्वं प्रोक्तवान्भूभृते मुने । पूर्वरूपं चरित्रं च पार्वत्याः प्रीतिवर्धनम्

ໂອ ມຸນີ, ເຈົ້າໄດ້ເລົ່າທຸກຢ່າງນີ້ແກ່ພຣະຣາຊາຢ່າງລະອຽດ—ທັງຮູບປາກົດເກົ່າ ແລະປະຫວັດຊີວິດອັນສັກສິດຂອງ ປາຣະວະຕີ ທີ່ເພີ່ມພູນຄວາມປິຕິແລະສັດທາ.

Verse 50

तं सर्वं पूर्ववृत्तान्यं काल्या मुनिमुखाद्गिरिः । श्रुत्वा सपुत्रदारः स तदा निःसंशयोऽभवत्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຈາກປາກຂອງມຸນີ ໂດຍຜ່ານນາງກາລີ ເລື່ອງລາວທັງໝົດແຫ່ງອະດີດ, ພະອົງເຈົ້າແຫ່ງພູ ພ້ອມລູກໆແລະພັນລະຍາ ກໍໝົດຄວາມສົງໄສໃນເວລານັ້ນ।

Verse 51

ततः काली कथां श्रुत्वा नारदस्य मुखात्तदा । लज्जयाधोमुखी भूत्वा स्मितविस्तारितानना

ຕໍ່ມາ ກາລີໄດ້ຟັງເລື່ອງນັ້ນຈາກປາກຂອງນາຣະດະ ແລ້ວດ້ວຍຄວາມອາຍ ນາງກໍກົ້ມໜ້າລົງ; ແຕ່ດ້ວຍຮອຍຍິ້ມອ່ອນໂຍນ ໃບໜ້ານາງກໍສະຫວ່າງແລະແຈ້ງບານ.

Verse 52

करेण तां तु संस्पृश्य श्रुत्वा तच्चरितं गिरिः । मूर्ध्नि शश्वत्तथाघ्राय स्वास नान्ते न्यवेशयत्

ຕໍ່ມາ ກິຣິ (ພູເຂົາຫິມາລະຍະ) ໄດ້ແຕະນາງຢ່າງອ່ອນໂຍນດ້ວຍມື ແລະໄດ້ຟັງເລື່ອງການປະພຶດຂອງນາງ; ດ້ວຍຄວາມຮັກໃຄ່ ລາວໄດ້ດົມສີສະນາງຊໍ້າໆ ແລ້ວໃຫ້ນາງນັ່ງຢູ່ປາຍບ່ອນນັ່ງຂອງຕົນ.

Verse 53

ततस्त्वं तां पुनर्दृष्ट्वाऽवोचस्तत्र स्थितां मुने । हर्षयन् गिरिराजं च मेनकान्तनयैः सह

ຕໍ່ມາ ໂອ ມຸນີ, ເມື່ອເຈົ້າເຫັນນາງອີກຄັ້ງໃນຂະນະທີ່ນາງຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເຈົ້າກໍໄດ້ກ່າວກັບນາງ; ທໍາໃຫ້ກິຣິຣາຊ (ຫິມາລະຍະ) ຍິນດີພ້ອມກັບບຸດສາວຂອງເມນະກາ.

Verse 54

सिंहासनन्तु किन्त्वस्याश्शैलराज भवेदतः । शम्भोरूरौ सदैतस्या आसनं तु भविष्यति

ໂອ ກະສັດແຫ່ງພູເຂົາ, ແມ່ນແທ້ວ່ານາງມີບັນລັງສິງ, ແຕ່ບ່ອນນັ່ງທີ່ແທ້ຂອງນາງຈະຢູ່ເທິງຕັກຂອງພຣະສຳພູ; ທີ່ນັ້ນເປັນທີ່ພັກພິງອັນນິລັນດອນຂອງນາງ.

Verse 55

हरोरूर्वासनम्प्राप्य तनया तव सन्ततम् । न यत्र कस्याचिदृष्टिर्मानसं वा गमिष्यति

ເມື່ອໄດ້ບັນລັງເທິງຕັກຂອງພຣະຮະຣະ, ລູກສາວຂອງທ່ານຈະຢູ່ທີ່ນັ້ນຕະຫຼອດໄປ—ບ່ອນທີ່ສາຍຕາຂອງໃຜກໍບໍ່ອາດເຂົ້າເຖິງ, ແມ່ນແຕ່ໃຈຂອງຜູ້ອື່ນກໍບໍ່ອາດລ່ວງເຖິງ.

Verse 56

ब्रह्मोवाच । इति वचनमुदारं नारद त्वं गिरीशं त्रिदिवमगम उक्त्वा तत्क्षणादेवप्रीत्या । गिरिपतिरपि चित्ते चारुसंमोदयुक्तस्स्वगृहमगमदेवं सर्वसंपत्समृद्धम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ໂອ ນາຣະດະ, ເມື່ອເຈົ້າໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳອັນສູງສົ່ງນີ້ແລ້ວ ເຈົ້າກໍໄດ້ໄປຫາຄິຣີຊະໃນໂລກສະຫວັນໃນທັນທີ ດ້ວຍຄວາມປິຕິ. ແລະຄິຣີປະຕິກໍເຊັ່ນກັນ ໃຈເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີອັນງາມ ໄດ້ກັບໄປສູ່ພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ ອັນອຸດົມດ້ວຍສົມບັດທຸກປະການ.”