मेना-शिवदर्शन-प्रस्थानम् | Menā’s Quest to Behold Śiva (Departure for Śiva’s Darśana)

Verse 1

मेनोवाच । निरीक्षिष्यामि प्रथमं मुने तं गिरिजापतिम् । कीदृशं शिवरूपं हि यदर्थे तप उत्तमम्

ເມນາກ່າວວ່າ: «ໂອ ມຸນີ, ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະນາຈະເບິ່ງກ່ອນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄິຣິຈາ (ປາຣະວະຕີ). ຮູບພຣະສິວະເປັນແນວໃດ—ຜູ້ທີ່ເພາະພຣະອົງນັ້ນ ຈຶ່ງກະທຳຕະປະອັນສູງສຸດ?»

Verse 2

ब्रह्मोवाच । इत्यज्ञानपरा सा च दर्शनार्थं शिवस्य च । त्वया मुने समं सद्यश्चन्द्रशालां समागता

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແມ່ນວ່ານາງຍັງຢູ່ໃນອຳນາດແຫ່ງອະວິຊາ ແຕ່ເພື່ອປາຖະນາດາຣະຊັນ (darśana) ຂອງພຣະສິວະ ນາງໄດ້ມາທັນທີພ້ອມກັບທ່ານ ໂອ ມຸນີ ໄປຍັງຈັນທຣະສາລາ (Candraśālā).

Verse 3

तावद्ब्रह्मा समायातस्तेजसां गशिरुत्तमः । सर्षिवर्य्यसुतस्साक्षाद्धर्मपुंज इव स्तुतः

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ກໍມາຮອດ—ເປັນຜູ້ສູງສຸດໃນບັນດາຜູ້ມີລັດສະໝີ ເປັນຜູ້ເດັ່ນທີ່ສຸດໃນຄວາມສະຫວ່າງ. ທ່ານຖືກສັນລະເສີນດັ່ງກັບເປັນກອງແຫ່ງທຳມະປາກົດຕົວຈິງ ດຸດດັ່ງບຸດຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງຂອງລະດັບ຤ິສີຜູ້ປະເສີດ.

Verse 4

शिव उवाच । मदाज्ञया युवान्तातौ सदेवौ च पृथक्पृथक् । गच्छतं हि गिरिद्वारं वयं पश्चाद्व्रजेमहि

ພຣະສິວະກ່າວວ່າ: “ດ້ວຍຄຳສັ່ງຂອງເຮົາ ພວກເຈົ້າທັງສອງ—ພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງຫຼາຍ—ຈົ່ງໄປແຍກກັນຄົນລະທາງ ໄປຍັງປະຕູເຂົາ. ພວກເຮົາຈະຕາມໄປພາຍຫຼັງ.”

Verse 5

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य हरिस्सर्वानाहूयोवाच तन्मयाः । सुरास्सर्वे तथैवाशु गमनं चक्रुरुत्सुकाः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ຮະຣິ (ວິສນຸ) ໄດ້ເອີ້ນທຸກຄົນມາພ້ອມ ແລະກ່າວດ້ວຍໃຈຈົ່ງຈໍ່ຕໍ່ຈຸດປະສົງນັ້ນ. ຈາກນັ້ນ ບັນດາເທວະທັງປວງ ກໍຮີບອອກເດີນທາງດ້ວຍຄວາມກະຕືລືລົ້ນ.

Verse 6

स्थितां शिरोगृहे मेनां मुने विश्वेश्वर त्वया । तथैव दर्शयामास हृद्विभ्रंशो यथा भवेत्

ໂອ ມຸນີ, ເຈົ້າ—ວິສເວສະວະຣະ—ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນແມ່ນາ ໃນຂະນະທີ່ນາງຢືນຢູ່ໃນຫ້ອງພາຍໃນ, ໃນຮູບແບບທີ່ເຮັດໃຫ້ໃຈນາງສັ່ນໄຫວ ແລະຄວາມສົມດຸນຖືກທຳລາຍ.

Verse 7

एतस्मिन्समये मेना सेनां च परमां शुभाम् । निरीक्षन्ती मुने दृष्ट्वा सामान्यं हर्षिताऽभवत्

ໃນເວລານັ້ນ ໂອ ມຸນີ, ເມນາໄດ້ພິຈາລະນາກອງທັບອັນປະເສີດ ແລະມີມົງຄຸນຢ່າງຍິ່ງ; ນາງເຫັນວ່າທຸກຢ່າງເປັນໄປຢ່າງເປັນລະບຽບ ແລະນາງກໍຍິນດີຫຼາຍ.

Verse 8

प्रथमं चैव गन्धर्वास्सुन्दरास्सुभगास्तदा । आयाताश्शुभवस्त्राढ्या नानालंकारभूषिताः

ກ່ອນອື່ນໝົດ ພວກຄັນທະວະ (Gandharva) ຜູ້ງາມ ແລະມີລັກສະນະມົງຄຸນ ໄດ້ມາຮອດ. ພວກເຂົານຸ່ງຜ້າອັນດີງາມ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບຫຼາຍຊະນິດ.

Verse 9

नानावाहनसंयुक्ता नानावाद्यपरा यणा । पताकाभिर्विचित्राभिरप्सरोगणसंयुताः

ພວກເຂົາມີພາຫະນະຫຼາຍຊະນິດ ແລະຊື່ນຊົມການບັນເລງດົນຕີດ້ວຍເຄື່ອງດົນຕີຫຼາຍຢ່າງ; ປະດັບດ້ວຍທຸງຜ້າລາຍສີອັນວິຈິດ ແລະມີຝູງອັບສະຣາຕິດຕາມມາດ້ວຍ.

Verse 10

अथ दृष्ट्वा वसुं तत्र तत्पतिं परमप्रभुम् । मेना प्रहर्षिता ह्यासीच्छिवोयमिति चाब्रवीत्

ຕໍ່ມາ ເມນາໄດ້ເຫັນວະສຸຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ເປັນຜົວຂອງນາງ ແລະເປັນຈອມນາຍຜູ້ສູງສຸດອັນສະຫວ່າງໄສ. ນາງຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ ແລະກ່າວວ່າ “ນີ້ແທ້ໆແມ່ນພຣະສິວະ.”

Verse 11

शिवस्य गणका एते न शिवोयं शिवापतिः । इत्येवं त्वं ततस्तां वै अवोच ऋषिसत्तम

«ພວກນີ້ແມ່ນແຕ່ພວກກະນະ (gaṇa) ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະສິວະ; ຜູ້ນີ້ບໍ່ແມ່ນພຣະສິວະເອງ ແຕ່ເປັນພຣະອົງເຈົ້າຂອງສິວາ (ປາຣະວະຕີ)» ເມື່ອເຈົ້າເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຣິສີຜູ້ປະເສີດ ເຈົ້າຈຶ່ງກ່າວຄໍານັ້ນແກ່ນາງ।

Verse 12

एवं श्रुत्वा तदा मेना विचारे तत्पराऽभवत् । इतश्चाभ्यधिको यो वै स च कीदृग्भविष्यति

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ເມນາກໍ່ຕັ້ງໃຈຄິດພິຈາລະນາຢ່າງໝົດຈິດ. «ຖ້າມີຜູ້ໃດຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າທ່ານນັ້ນແທ້ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຢ່າງໃດ?» ນາງຄິດໃນໃຈ.

Verse 13

एतस्मिन्नन्तरे यक्षा मणिग्रीवादयश्च ये । तेषां सेना तया दृष्टा शोभादिद्विगुणीकृता

ໃນຂະນະນັ້ນ ພວກຢັກສາ ໂດຍມີມະນິກຣີວາເປັນຕົ້ນ ໄດ້ເຫັນນາງ; ແລະກອງທັບຂອງເຂົາເມື່ອເຫັນນາງ ກໍ່ມີຄວາມສະຫງ່າງາມ ແລະຄວາມຮ້ອນແຮງເພີ່ມເປັນສອງເທົ່າ.

Verse 14

तत्पतिं च मणिग्रीवं दृष्ट्वा शोभान्वितं हि सा । अयं रुद्रश्शिवास्वामी मेना प्राहेति हर्षिता

ນາງເຫັນຜົວຂອງນາງ ມະນິກຣີວາ ຜູ້ສະຫງ່າງາມສົດໃສ ກໍ່ປິຕິຍິນດີ. ແລ້ວເມນາກ່າວດ້ວຍຄວາມຊື່ນບານວ່າ: «ນີ້ແມ່ນຣຸດຣະ—ພຣະສິວະເອງ ຈອມເຈົ້າສູງສຸດ»។

Verse 15

नायं रुद्रश्शिवास्वामी सेवकोयं शिवस्य वै । इत्यवोचोगपत्न्यै त्वं तावद्वह्निस्स आगतः

«ຜູ້ນີ້ບໍ່ແມ່ນຣຸດຣະ ແລະບໍ່ແມ່ນຈອມເຈົ້າເຊັ່ນພຣະສິວະ; ທ່ານນີ້ເປັນແຕ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະສິວະແທ້» ເຈົ້າໄດ້ກ່າວແກ່ພັນລະຍາຂອງລະສີ. ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພຣະອັກນິ (ເທວະແຫ່ງໄຟ) ກໍ່ມາຮອດທີ່ນັ້ນ.

Verse 16

ततोऽपि द्विगुणां शोभां दृष्ट्वा तस्य च साब्रवीत् । रुद्रोऽयं गिरिजास्वामी तदा नेति त्वमब्रवीः

ເມື່ອນາງເຫັນຄວາມສະຫງ່າງາມອັນສົດໃສທະວີຄູນໃນພຣະອົງ ນາງຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ນີ້ແມ່ນພຣະຣຸດຣະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງກິຣິຊາ.” ແຕ່ໃນເວລານັ້ນ ເຈົ້າກັບຕອບວ່າ: “ບໍ່ແມ່ນເຊັ່ນນັ້ນ.”

Verse 17

तावद्यमस्समायातस्ततोऽपि द्विगुणप्रभः । तं दृष्ट्वा प्राह सा मेना रुद्रोऽयमिति हर्षिता

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະຍະມະໄດ້ມາຮອດ ມີລັດສະໝີສ່ອງສະຫວ່າງເພີ່ມເປັນສອງເທົ່າ. ເມນາເຫັນແລ້ວກ່າວດ້ວຍຄວາມຍິນດີວ່າ «ນີ້ແມ່ນ ຣຸດຣະ (ພຣະສິວະ)!»

Verse 18

नेति त्वमब्रवीस्तां वै तावन्निरृतिरागतः । बिभ्राणो द्विगुणां शोभां शुभः पुण्यजनप्रभुः

ໃນຂະນະທີ່ເຈົ້າກໍາລັງກ່າວກັບນາງວ່າ «ບໍ່, ບໍ່» ນັ້ນແຫຼະ ນິຣຣິຕິກໍມາຮອດ—ເປັນມົງຄຸນ ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງໝູ່ຜູ້ມີບຸນ—ຖືຄວາມງາມອັນສ່ອງສະຫວ່າງເພີ່ມເປັນສອງເທົ່າ.

Verse 19

तं दृष्ट्वा प्राह सा मेना रुद्रोऽयमिति हर्षिता । नेति त्वमब्रवीस्तां वै तावद्वरुण आगतः

ເມນາເຫັນແລ້ວກ່າວດ້ວຍຄວາມຍິນດີວ່າ «ນີ້ແມ່ນ ຣຸດຣະ (ພຣະສິວະ)!» ແຕ່ເຈົ້າຕອບນາງວ່າ «ບໍ່». ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ວະຣຸນະກໍມາຮອດ.

Verse 20

ततोऽपि द्विगुणां शोभां दृष्ट्वा तस्य च साब्रवीत् । रुद्रोऽयं गिरिजास्वामी तद्वा नेति त्वमब्रवीः

ເມື່ອເຫັນພຣະສະຫງ່າງາມຂອງພຣະອົງເພີ່ມເປັນສອງເທົ່າ ນາງຈຶ່ງກ່າວວ່າ «ນີ້ແທ້ແມ່ນ ຣຸດຣະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງ ກິຣິຈາ (ປາຣະວະຕີ)»; ແຕ່ເຈົ້າຕອບວ່າ «ແມ່ນຫຼື—ບໍ່ແມ່ນ?»

Verse 21

तावद्वायुस्समायातस्ततोऽपि द्विगुणप्रभः । तं दृष्ट्वा प्राह सा मेना रुद्रोयमिति हर्षिता

ໃນຂະນະນັ້ນ ວາຍຸກໍມາຮອດ ມີພຣະສະຫງ່າງາມສອງເທົ່າກວ່າເກົ່າ. ເມນາເຫັນແລ້ວຍິນດີ ປະກາດວ່າ «ນີ້ແທ້ແມ່ນ ຣຸດຣະ»

Verse 22

नेति त्वमब्रवीस्तां वै तावद्धनद आगतः । ततोऽपि द्विगुणां शोभां बिभ्राणो गुह्यकाधिपः

ເມື່ອເຈົ້າເວົ້າກັບນາງວ່າ “ບໍ່” ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ທ່ານທະນະດາ (ກຸເບຣາ) ກໍມາຮອດ; ແລະຈອມເຈົ້າແຫ່ງກຸຫຍະກະ (Guhyaka) ປາກົດພ້ອມຄວາມສະຫງ່າງາມສອງເທົ່າກ່ອນ.

Verse 23

तं दृष्ट्वा प्राह सा मेना रुद्रोऽयमिति हर्षिता । नेति त्वमब्रवीस्तां वै तावदीशान आगतः

ເມື່ອເຫັນທ່ານນັ້ນ ແມ່ນາກໍກ່າວດ້ວຍຄວາມຍິນດີວ່າ “ນີ້ແມ່ນຣຸດຣະ (ພຣະສິວະ) ແທ້.” ແຕ່ເຈົ້າຕອບນາງວ່າ “ບໍ່.” ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ອີຊານ (ພຣະສິວະ ຈອມເຈົ້າສູງສຸດ) ກໍມາຮອດ.

Verse 24

ततोऽपि द्विगुणां शोभां दृष्ट्वा तस्य च साब्रवीत् । रुद्रोऽयं गिरिजास्वामी तदा नेति त्वमब्रवीः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອນາງເຫັນຄວາມສະຫງ່າງາມຂອງທ່ານນັ້ນເພີ່ມເປັນສອງເທົ່າ ນາງກໍກ່າວວ່າ “ນີ້ແມ່ນຣຸດຣະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງກິຣິຈາ (Girijā).” ແຕ່ໃນເວລານັ້ນ ເຈົ້າຕອບວ່າ “ບໍ່.”

Verse 25

तावदिन्द्रस्समायातस्ततोऽपि द्विगुणप्रभः । सर्वामरवरो नानादिव्यभस्त्रिदिवेश्वरः

ໃນຂະນະນັ້ນ ອິນທຣະ ກໍມາຮອດ—ລັດສະໝີຂອງທ່ານຍິ່ງເພີ່ມເປັນສອງເທົ່າອີກ. ຜູ້ປະເສີດສຸດໃນຫມູ່ອະມະຣະ ແລະເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ ທ່ານມາພ້ອມການປະດັບດ້ວຍຄວາມສະຫວ່າງທິບຫຼາຍປະການ ແລະຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ (vibhūti)।

Verse 26

तं दृष्ट्वा शंकरस्सोऽयमिति सा प्राह मेनका । शक्रस्सुरपतिश्चायं नेति त्वं तदाब्रवीः

ເມື່ອເຫັນພຣະອົງ ແມ່ນະກາ ກ່າວວ່າ «ນີ້ແທ້ໆແມ່ນ ສັງກະຣະ (Śaṅkara)»; ແຕ່ເຈົ້າໄດ້ຕອບໃນເວລານັ້ນວ່າ «ບໍ່—ນີ້ແມ່ນ ສັກຣະ (Śakra) ຈອມເທວະ»។

Verse 27

तावच्चन्द्रस्समायातश्शोभा तद्द्विगुणा दधत । दृष्ट्वा तं प्राह रुद्रोऽयं तां तु नेति त्वमब्रवीः

ໃນຂະນະນັ້ນ ພະຈັນທຣາກໍມາຮອດ ຖືຄວາມງາມສອງເທົ່າ. ເມື່ອຣຸດຣະເຫັນພຣະຈັນທຣາ ກໍກ່າວວ່າ «ນີ້ແຫຼະ» ແຕ່ເຈົ້າກັບຕອບເຖິງນາງວ່າ «ບໍ່, ບໍ່ແມ່ນນາງ»।

Verse 28

तावत्सूर्यस्समायातश्शोभा तद्द्विगुणा दधत् । दृष्ट्वा तं प्राह सा सोयन्तांतु नेति त्वमब्रवीः

ໃນຂະນະນັ້ນ ພະອາທິດກໍມາຮອດ ຖືຄວາມສະຫວ່າງສອງເທົ່າຍິ່ງກວ່າເກົ່າ. ເມື່ອນາງເຫັນ ນາງກໍເວົ້າ; ແຕ່ເຈົ້າກັບຕອບວ່າ «ບໍ່—ຢ່າໃຫ້ລາວມາທີ່ນີ້»।

Verse 29

तावत्समागतास्तत्र भृग्वाद्याश्च मुनीश्वराः । तेजसो राशयस्सर्वे स्वशिष्यगणसंयुताः

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງລະດັບ—ພຣິກຸ ແລະອື່ນໆ—ກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນ; ທຸກອົງເປັນດັ່ງກອງແຫ່ງຕະເຈສ (ພະລັງສະຫວ່າງທາງຈິດ) ແລະມາພ້ອມກັບຫມູ່ສິດຂອງຕົນ.

Verse 30

तन्मध्ये चैव वागीशं दृष्ट्वा सा प्राह मेनका । रुद्रोऽयं गिरिजास्वामी तदा नेति त्वमब्रवीः

ເມື່ອນາງເມນະກາເຫັນພຣະວາກີຊະຢູ່ທ່າມກາງພວກເຂົາ ນາງໄດ້ກ່າວວ່າ: «ນີ້ແມ່ນພຣະຣຸດຣະ ອົງເຈົ້າແຫ່ງກິຣິຊາ (ປາຣະວະຕີ)». ແຕ່ໃນເວລານັ້ນ ເຈົ້າກ່າວຕອບວ່າ: «ບໍ່ແມ່ນ»។

Verse 32

दृष्ट्वा सा तं तदा मेना महाहर्षवती मुने । सोऽयं शिवापतिः प्राह तां तु नेति त्वमब्रवीः

ໂອ ທ່ານມຸນີ, ເມື່ອເມນາເຫັນພຣະອົງນັ້ນ ນາງປິຕິຍິນດີຢ່າງໃຫຍ່ ແລະກ່າວວ່າ: «ນີ້ແທ້ແມ່ນພຣະສິວະ ອົງເຈົ້າ ແລະສາມີຂອງລູກສາວຂອງເຮົາ». ແຕ່ເຈົ້າກ່າວຕອບນາງວ່າ: «ບໍ່, ບໍ່ແມ່ນຢ່າງນັ້ນ».

Verse 33

एतस्मिन्नन्तरे तत्र विष्णुर्देवस्समागतः । सर्वशोभान्वितः श्रीमान्मेघश्यामश्चतुर्भुजः

ໃນຂະນະນັ້ນ ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ພຣະວິສນຸ ໄດ້ເສດັດມາຮອດ—ສະຫງ່າງາມດ້ວຍສົມບັດທຸກປະການ ມີສິຣີສົມບູນ ຜິວດຳດັ່ງເມກ ແລະມີສີ່ພຣະຫັດ।

Verse 34

कोटिकन्दर्प्यलावण्यः पीताम्बरधरस्स्वराट् । राजीवलोचनश्शान्तः पक्षीन्द्रवरवाहनः

ພຣະອົງມີຄວາມງາມເຫນືອກວ່າກາມເທວະນັບລ້ານ ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ ເປັນອົງອະທິປະໄຕດ້ວຍຕົນເອງ ແລະສະຫວ່າງໄສ. ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ ສະງົບສະຫງົບຢ່າງສົມບູນ ແລະປະທັບຢູ່ເທິງພຣະຍານພາຫະນະເປັນຈອມແຫ່ງນົກທັງປວງ.

Verse 35

शंखादिलक्षणैर्युक्तो मुकुटादिविभूषितः । श्रीवत्सवक्षा लक्ष्मीशो ह्यप्रमेय प्रभान्वितः

ພຣະອົງພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍມົງຄຸນເຊັ່ນ ສັງຂ໌ ແລະອື່ນໆ ປະດັບດ້ວຍມົງກຸດ ແລະເຄື່ອງປະດັບທິບ. ທີ່ອົກພຣະອົງມີເຄື່ອງໝາຍ ສຣີວັດສະ ສ່ອງສະຫວ່າງ. ພຣະອົງແມ່ນຈອມແຫ່ງລັກສະມີ—ຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍລັດສະມີອັນຫາປະມານບໍ່ໄດ້.

Verse 36

तं दृष्ट्वा चकिताक्ष्यासीन्महाहर्षेण साब्रवीत् । सोऽयं शिवापतिः साक्षाच्छिवो वै नात्र संशयः

ເມື່ອນາງເຫັນພຣະອົງ ນາງກໍເປີດຕາກວ້າງດ້ວຍຄວາມຕົກໃຈ ແລະດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີອັນໃຫຍ່ ນາງໄດ້ກ່າວວ່າ: “ນີ້ແທ້ແມ່ນພຣະສາມີຂອງພຣະນາງຊິວາ—ຊິວະເອງປາກົດຕໍ່ໜ້າ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສໃດໆ.”

Verse 37

अथ त्वं मेनकावाक्यमाकर्ण्योवाच ऊतिकृत् । नायं शिवापतिरयं किन्त्वयं केशवो हरिः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຜູ້ສົ່ງຂ່າວໄດ້ຍິນຄໍາຂອງເມນະກາ ລາວກໍກ່າວວ່າ: “ຜູ້ນີ້ບໍ່ແມ່ນພຣະສາມີຂອງພຣະນາງຊິວາ; ແຕ່ແທ້ຈິງແມ່ນ ເກຊະວະ—ຮະຣິ (ວິສນຸ) ເອງ.”

Verse 38

शंकरोखिलकार्य्यस्य ह्यधिकारी च तत्प्रियः । अतोऽधिको वरो ज्ञेयस्स शिवः पार्वतीपतिः

ສັງກະຣະ (Śaṅkara) ເປັນຜູ້ມີອໍານາດຊອບທໍາເຫນືອກິດການທັງປວງ ແລະເປັນຜູ້ທີ່ພຣະສັດຈະສູງສຸດຮັກ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ພອນອັນສູງສຸດຄື ພຣະສິວະ ຜົວຂອງພາຣະວະຕີ.

Verse 39

तच्छोभां वर्णितुं मेने मया नैव हि शक्यते । स एवाखिलब्रह्माण्डपतिस्सर्वेश्वरः स्वराट्

ຂ້ອຍເຫັນວ່າ ຂ້ອຍບໍ່ອາດພັນລະນາລັດສະໝີນັ້ນໄດ້ແທ້. ພຣະອົງພຽງອົງດຽວເປັນເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານທັງປວງ—ອົງອະທິປະໄຕ, ຜູ້ປົກຄອງສູງສຸດ, ຜູ້ປົກຄອງດ້ວຍຕົນເອງ ແລະເປັນເອກະລາດ.

Verse 40

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तस्य मेना मेने च तां शुभाम् । महाधनां भाग्यवती कुलत्रयसुखावहाम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງລາວ ເມນາຈຶ່ງເຫັນວ່າ ນາງສາວຜູ້ເປັນມົງຄຸນນັ້ນ ຄວນຄ່າແທ້—ມີຊັບສົມບັດຫຼາຍ, ມີວາສະນາ, ແລະຈະນໍາຄວາມສຸກມາໃຫ້ແກ່ຕະກູນທັງສາມ.

Verse 41

उवाच च प्रसन्नास्या प्रीतियुक्तेन चेतसा । स्वभाग्यमधिकं चापि वर्णयन्ती मुहुर्मुहुः

ນາງໄດ້ເວົ້າດ້ວຍໃບໜ້າສົດໃສຊື່ນບານ ແລະດ້ວຍໃຈທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກປິຕິ—ພັນລະນາຊໍ້າໆ ຖຶງວາສະນາອັນຍິ່ງຂອງນາງ.

Verse 42

मेनोवाच । धन्याहं सर्वथा जाता पार्वत्या जन्मनाधुना । धन्यो गिरीश्वरोप्यद्य सर्वं धन्यतमं मम

ເມນາກ່າວວ່າ: “ມື້ນີ້ຂ້ອຍເປັນຜູ້ມີພອນທຸກປະການ ເພາະພາຣະວະຕີໄດ້ປະສູດ. ມື້ນີ້ ພຣະກິຣີອິສະວະຣະ (Śiva) ກໍມີພອນເຊັ່ນກັນ. ທຸກສິ່ງທີ່ເປັນຂອງຂ້ອຍ ກາຍເປັນມົງຄຸນຍິ່ງທີ່ສຸດ.”

Verse 43

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखण्डे शिवाद्भुतलीलावर्णनं नाम त्रिचत्वारिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບບົດທີ 43 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາລີລາອັນອັດສະຈັນຂອງພຣະສິວະ» ໃນພາກປາຣະວະຕີຂັນດະ (ພາກທີ 3) ຂອງຣຸດຣະສັມຫິຕາ (ພາກທີ 2) ໃນ «ສຣີ ສິວະ ມະຫາປຸຣານະ»।

Verse 44

अस्याः किं वर्ण्यते भाग्यमपि वर्षशतैरपि । वर्णितुं शक्यते नैव तत्प्रभुप्राप्तिदर्शनात

ຈະພັນລະນາຄວາມໂຊກດີຂອງນາງໄດ້ແນວໃດ ແມ່ນແຕ່ຜ່ານໄປຫຼາຍຮ້ອຍປີ? ກໍບໍ່ອາດພັນລະນາໃຫ້ຄົບຖ້ວນໄດ້ເລີຍ ເພາະມັນປາກົດຊັດໃນການໄດ້ພົບພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້ານັ້ນ ແລະໄດ້ເຫັນພຣະອົງໂດຍກົງ।

Verse 45

ब्रह्मोवाच । इत्यवादीच्च सा मेना प्रेमनिर्भरमानसा । तावत्समागतो रुद्रोऽद्भुतोतिकारकः प्रभुः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອນາງເມນາໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ດ້ວຍໃຈທີ່ເຕັມລົ້ນດ້ວຍຄວາມຮັກ ນາງກໍກ່າວຕໍ່ໄປ. ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພຣະຣຸດຣະ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າອັນອັດສະຈັນ ເກີນກວ່າຈະປະເມີນໄດ້ ໄດ້ເສດັດມາຮອດ।

Verse 47

तमागतमभिप्रेत्य नारद त्वं मुने तदा । मेनामवोचः सुप्रीत्या दर्शयंस्तं शिवापतिम्

ໂອ ນາຣະດະ ມຸນີ, ເມື່ອເຈົ້າມາຮອດ ແລະເຂົ້າໃຈເປົ້າໝາຍແຫ່ງການມາຂອງເຈົ້າແລ້ວ, ເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ກ່າວກັບນາງເມນາດ້ວຍຄວາມຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ, ພ້ອມທັງເຜີຍໃຫ້ນາງເຫັນພຣະສິວະອົງນັ້ນ—ພຣະສາມີ ແລະຜູ້ຄຸ້ມຄອງສູງສຸດຂອງພຣະນາງສິວາ (ປາຣະວະຕີ).

Verse 48

नारद उवाच । अयं स शंकरस्साक्षाद्दृश्यतां सुन्दरि त्वया । यदर्थे शिवया तप्तं तपोऽति विपिने महत्

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ຈົ່ງເບິ່ງ—ນີ້ແມ່ນ ສັງກະຣະ (Śaṅkara) ອົງແທ້ ຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຈົ້າໂດຍກົງ. ເພາະພຣະອົງນີ້ແຫຼະ ພຣະນາງ ສີວາ (Śivā) ໄດ້ບໍາເນີນຕະປະສະຍາອັນໃຫຍ່ໃນປ່າເລິກ.”

Verse 49

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा हर्षिता मेना तं ददर्श मुदा प्रभुम् । अद्भुताकृतिमीशानमद्भुतानुगमद्भुतम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ເມນາຜູ້ປິຕິຍິນດີ ກໍໄດ້ເຫັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າດ້ວຍຄວາມປິຕິ. ພຣະອີຊານະ (Īśāna) ມີຮູບອັນອັດສະຈັນ ມີບໍລິວານອັນອັດສະຈັນ ແລະອັດສະຈັນໄປທັງປວງ.”

Verse 50

तावदेव समायाता रुद्रसेना महाद्भुता । भूतप्रेतादिसंयुक्ता नानागणसमन्विता

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ກອງທັບຂອງຣຸດຣະອັນອັດສະຈັນກໍມາຮອດ; ມີຝູງພູຕະ, ເປຣຕະ ແລະອື່ນໆ ຮ່ວມມາ, ພ້ອມດ້ວຍຄະນະ (gaṇa) ຫຼາຍປະເພດ ອັນເປັນບໍລິວານຂອງພຣະສີວະ.

Verse 51

वात्यारूपधराः केचित्पताकामर्मरस्वना । वक्रतुंडास्तत्र केचिद्विरूपाश्चापरे तथा

ບາງພວກຮັບຮູບເປັນລົມວົນຫມຸນ; ບາງພວກຖືທຸງປ້າຍ ແລະເຮັດໃຫ້ເກີດສຽງກະພືກກະພືກຄ້າຍສຽງຮ້ອງຄ່ອຍ. ທີ່ນັ້ນຍັງມີບາງພວກປາກງໍ້ຄົດ ແລະບາງພວກອື່ນກໍມີຮູບຮ່າງພິການປະຫຼາດເຊັ່ນກັນ.

Verse 52

करालाः श्मश्रुलाः केचित्केचित्खञ्जा ह्यलोचनाः । दण्डपाशधराः केचित्केचिन्मुद्गरपाणयः

ບາງພວກມີຮູບພາບນ່າຢ້ານ ບາງພວກມີໜວດ; ບາງພວກຂາພິການ ແລະບາງພວກບໍ່ມີຕາ. ບາງພວກຖືໄມ້ທ່ອນ ແລະເຊືອກບ່ວງ; ບາງພວກຖືຄ້ອນກະບອກໃນມື.

Verse 53

विरुद्धवाहनाः केचिच्छृंगनादविवादिनः । डमरोर्वादिनः केचित्केचिद्गोमुखवादिनः

ບາງພວກຂີ່ພາຫະນະປະຫຼາດ ແລະຂັດແຍ້ງກັນ; ບາງພວກຖຽງທະລະກັນດ້ວຍສຽງແກຣງຂອງເຂົາ. ບາງພວກຕີກອງ ḍamaru ບໍ່ຂາດ, ແລະບາງພວກເປົ່າເຂົາ gomukha—ທຸກຜູ້ສ້າງຄວາມອື້ອອຶງໃນຂະບວນບໍລິວານຮອບພຣະເຈົ້າ.

Verse 54

अमुखा विमुखाः केचित्केचिद्बहुमुखा गणाः । अकरा विकराः केचित्केचिद्बहुकरा गणाः

ໃນບັນດາຄະນະ (gaṇa) ຂອງພຣະສິວະ ບາງພວກບໍ່ມີໃບໜ້າ; ບາງພວກຫັນໜ້າຫຼີກ; ບາງພວກມີຫຼາຍໃບໜ້າ. ບາງພວກບໍ່ມີມື; ບາງພວກມືບິດເບືອນ; ແລະບາງພວກມີຫຼາຍມື.

Verse 55

अनेत्रा बहुनेत्राश्च विशिराः कुशिरास्तथा । अकर्णा बहुकर्णाश्च नानावेषधरा गणाः

ຄະນະ (gaṇa) ເຫຼົ່ານັ້ນປາກົດໃນຮູບຮ່າງປະຫຼາດນານາ—ບາງພວກບໍ່ມີຕາ, ບາງພວກມີຕາຫຼາຍ; ບາງພວກຮູບຮ່າງບິດເບືອນ, ບາງພວກຮູບງາມດີ; ບາງພວກບໍ່ມີຫູ, ບາງພວກມີຫູຫຼາຍ—ແຕ່ລະຜູ້ສວມອາພອນແລະອາການຕ່າງກັນ.

Verse 56

इत्यादिविकृताकारा अनेके प्रबला गणाः । असंख्यातास्तथा तात महावीरा भयंकराः

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຮູບຮ່າງປະຫຼາດແປກ ແລະນ່າຢ້ານກົວຫຼາຍປະການ ມີພວກກະນະຜູ້ແຂງກ້າຫຼາຍຫຼາຍ; ນັບບໍ່ຖ້ວນເດີ ທ່ານຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ—ເປັນວີລະບຸລຸດໃຫຍ່ ນ່າສະພຶງສະພັນດ້ວຍອຳນາດອັນນ່າຢ້ານກົວ។

Verse 57

अंगुल्या दर्शयंस्त्वं तां मुने रुद्रगणांस्ततः । हरस्य सेवकान्पश्य हरं चापि वरानने

ນາງຜູ້ໜ້າງາມ ຊີ້ດ້ວຍນິ້ວ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ໂອ ມຸນີ, ເບິ່ງທີ່ນັ້ນ—ເບິ່ງຝູງຮຸດຣະກະນະ. ເບິ່ງຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງຮະຣະ ແລະເບິ່ງຮະຣະອົງເອງດ້ວຍ, ຜູ້ໜ້າງາມ.”

Verse 58

असंख्यातान् गणान् दृष्ट्वा भूतप्रेतादिकान् मुने । तत्क्षणादभवत्सा वै मेनका त्राससंकुला

ໂອ ມຸນີ, ເມື່ອເຫັນກະນະ (gaṇa) ນັບບໍ່ຖ້ວນ ມີພູຕະ ແລະ ເປຣຕະ ເປັນຕົ້ນຕິດຕາມ, ເມນະກາ ໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຫວາດກົວ.

Verse 59

तन्मध्ये शंकरं चैव निर्गुणं गुणवत्तरम् । वृषभस्थं पञ्चवक्त्रं त्रिनेत्रं भूतिभूषितम्

ໃນທ່າມກາງນັ້ນ ນາງໄດ້ເຫັນພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ດ້ວຍພຣະອົງເອງ—ຜູ້ເຫນືອກວ່າຄຸນະ (guṇa) ແຕ່ກໍປາກົດເປັນອົງຈອມເຈົ້າຜູ້ມີຄຸນະ—ປະທັບເທິງພະຍາງົວວຶຣະສະພະ, ມີຫ້າໜ້າ, ສາມຕາ, ແລະປະດັບດ້ວຍຂີ້ເທົ່າສັກສິດ (bhasma).

Verse 60

कपर्दिनं चन्द्रमौलिं दशहस्तं कपालि नम् । व्याघ्रचर्मोत्तरीयञ्च पिनाकवरपाणिनम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ມີຜົມມັດ ແລະມີດວງຈັນເປັນມົງກຸດ; ຕໍ່ກະປາລີຜູ້ຖືຖ້ວຍກະໂຫຼກ; ພຣະອົງມືສິບ ນຸ່ງຜິວເສືອ ແລະຖືຄັນທະນູປິນາກາອັນປະເສີດ।

Verse 61

शूलयुक्तं विरूपाक्षं विकृताकारमाकुलम् । गजचर्म वसानं हि वीक्ष्य त्रेसे शिवाप्रसूः

ເມື່ອເຫັນພຣະອົງຖືຕຣິສູນ ມີດວງຕາແປກປະຫຼາດ ຮູບກາຍບິດເບືອນແລະກະວົນກະວາຍ ນຸ່ງຜິວຊ້າງ ແມ່ຂອງພຣະສິວາ (ເມນາ) ກໍຕົກໃຈຫວາດຫວັນ।

Verse 62

चकितां कम्पसंयुक्तां विह्वलां विभ्रमद्धियम् । शिवोऽयमिति चांगुल्या दर्शयंस्तां त्वमब्रवीः

ເມື່ອເຫັນນາງຕົກໃຈ ສັ່ນໄຫວ ວຸ້ນວາຍ ແລະຈິດໃຈສັບສົນ ທ່ານໄດ້ຊີ້ນິ້ວບອກວ່າ “ນີ້ແມ່ນພຣະສິວາ” ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວກັບນາງ।

Verse 63

त्वदीयं तद्वचः श्रुत्वा वाताहतलता इव । सा पपात द्रुतम्भूमौ मेना दुःखभरा सती

ເມື່ອນາງໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳທີ່ເຈົ້າເວົ້າ ເມນາ—ຜູ້ຮັກສາພຣະຈັນທະ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂສກ—ກໍລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນຢ່າງວ່ອງໄວ ດັ່ງເຄືອໄມ້ຖືກລົມແຮງຟາດລົງ.

Verse 64

किमिदं विकृतं दृष्ट्वा वञ्चिताहं दुराग्रहे । इत्युक्त्वा मूर्च्छिता तत्र मेनका साऽभवत्क्षणात्

ເຫັນການຜັນຜວນອັນປະຫລາດແລະບິດເບືອນນີ້ ນາງຮ້ອງວ່າ «ນີ້ແມ່ນຫຍັງ? ເພາະຄວາມດື້ດຶນໂງ່ເຂົາຂອງຂ້ອຍ ຂ້ອຍຖືກຫລອກແລ້ວ!» ເວົ້າຈົບ ເມນະກາກໍສະຫຼົບລົງທັນທີຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 65

अथ प्रयत्नैर्विविधैस्सखीभिरुपसेविता । लेभे संज्ञां शनै मेना गिरीश्वरप्रिया तदा

ຕໍ່ມາ ເພື່ອນສາວທັງຫຼາຍໄດ້ຄອຍປະຄອງດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມຫຼາຍປະການ; ເມນາ—ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຈອມເຂົາ—ຈຶ່ງຄ່ອຍໆໄດ້ສະຕິຄືນມາ.

Verse 446

अद्भुतात्मागणास्तात मेनागर्वापहारकाः । आत्मानं दर्शयन् मायानिर्लिप्तं निर्विकारकम्

ໂອ ລູກທີ່ຮັກ, ຝູງຄະນະວິນຍານອັນອັດສະຈັນເຫຼົ່ານັ້ນ—ຜູ້ລົບລ້າງຄວາມທະນົງຂອງເມນາ—ໄດ້ເຜີຍແດງສະພາບແທ້ຂອງຕົນ: ອາດຕະມັນທີ່ບໍ່ຖືກມາຍາແຕະຕ້ອງ ແລະບໍ່ມີການແປປ່ຽນໃດໆ.