शिवशिवयोर्जगत्पितृमातृत्व-प्रतिपादनं तथा मेनायाः विमोहः (Śiva–Śivā as Cosmic Father and Mother; Menā’s Delusion and the Sages’ Intervention)

Verse 1

ऋषय ऊचुः । जगत्पिता शिवः प्रोक्तो जगन्माता शिवा मता । तस्माद्देया त्वया कन्या शंकराय महात्मने

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: «ພຣະຊິວະ ຖືກປະກາດເປັນພໍ່ແຫ່ງສາກົນ ແລະ ພຣະຊິວາ (Śivā) ຖືກນັບຖືເປັນແມ່ແຫ່ງສາກົນ. ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານຄວນມອບລູກສາວຂອງທ່ານໃຫ້ແຕ່ງງານກັບ ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່»

Verse 2

एवं कृत्वा हिमगिरे सार्थकं ते भवेज्जनुः । जगद्गुरोर्गुरुस्त्वं हि भविष्यसि न संशयः

ໂອ ທິດາແຫ່ງຫິມາລະຍະ, ເມື່ອເຈົ້າເຮັດເຊັ່ນນີ້ ການເກີດຂອງເຈົ້າຈະສໍາເລັດສົມບູນແທ້. ແທ້ຈິງ ເຈົ້າຈະເປັນຄູຂອງຄູແຫ່ງໂລກ (ພຣະຊິວະ) ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 3

ब्रह्मोवाच । एवं वचनमाकर्ण्य सप्तर्षीणां मुनीश्वर । प्रणम्य तान्करौ बद्ध्वा गिरिराजोऽब्रवीदिदम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງລິສີທັງເຈັດແລ້ວ ພຣະຣາຊາແຫ່ງພູເຂົາໄດ້ກ້ອມກາບພວກເຂົາ; ພ້ອມປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວກ່າວດັ່ງນີ້.

Verse 4

हिमालय उवाच । सप्तर्षयो महाभागा भवद्भिर्यदुदीरितम् । तत्प्रमाणीकृतं मे हि पुरैव गिरिशेच्छया

ຫິມາລະຍະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ສັບຕະຣິສີ ຜູ້ມີວາສນາຍິ່ງ! ຖ້ອຍຄໍາທີ່ພວກທ່ານໄດ້ກ່າວນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບເອົາເປັນຫຼັກຖານອັນຖືກຕ້ອງມາແຕ່ດົນ ຕາມພຣະປະສົງຂອງ ກິຣີຊະ (ພຣະສິວະ)»។

Verse 5

इदानीमेक आगत्य विप्रो वैष्णवधर्मवान् । शिवमुद्दिश्य सुप्रीत्या विपरीतं वचोऽब्रवीत्

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣາຫມັນຄົນໜຶ່ງໄດ້ມາຮອດ; ເປັນຜູ້ຖືປະພຶດຕາມທຳຂອງພຣະວິສນຸ. ແມ່ນແຕ່ເມື່ອເຂົາເວົ້າຖຶງພຣະສິວະດ້ວຍທ່າທີດັ່ງມີຄວາມຍິນດີ ກໍກ່າວຖ້ອຍຄໍາທີ່ຜິດທາງ ແລະຂັດກັບຄວາມຈິງ।

Verse 6

तदारभ्य शिवामाता ज्ञानभ्रष्टा बभूव ह । सुताविवाहं रुद्रेण योगिना तेन नेच्छति

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ມານດາຂອງພຣະສິວະໄດ້ຫຼົ່ນຫາຍປັນຍາອັນຖືກຕ້ອງ; ດັ່ງນັ້ນນາງບໍ່ປາຖະໜາໃຫ້ລູກສາວແຕ່ງງານກັບພຣະຣຸດຣະ ຜູ້ເປັນໂຍຄີຕະປະສີ.

Verse 7

कोपागारमगात्सा हि सुतप्ता मलिनाम्बरा । कृत्वा महाहठं विप्रा बोध्यमानापिऽनाबुधत्

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ນາງຜູ້ຮ້ອນຮົ່ມດ້ວຍທຸກຂ໌ໃນໃຈ ແລະນຸ່ງຜ້າເປື້ອນ ໄດ້ເຂົ້າໄປສູ່ຫ້ອງແຫ່ງຄວາມໂກດ. ນາງຕັ້ງດື້ດຶນຢ່າງໃຫຍ່ ແມ່ນຖືກຕັກເຕືອນຊ້ຳໆກໍບໍ່ຍອມຟັງ.

Verse 9

अहं च ज्ञानविभ्रष्टो जातोहं सत्यमीर्य्यते । दातुं सुतां महेशाय नेच्छामि भिक्षुरूपिणे । ब्रह्मोवाचैत्युक्त्वा शैलराजस्तु शिवमायाविमोहितः । तूष्णीं बभूव तत्रस्थो मुनीनां मध्यतो मुने

«ຂ້ອຍເອງກໍໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ທີ່ປັນຍາວິນິດໄສຖືກບັງບັງ—ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ. ຂ້ອຍບໍ່ປາຖະໜາຈະມອບລູກສາວໃຫ້ພຣະມະເຫສະ ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງຢູ່ໃນຮູບຂອງຜູ້ຂໍທານ»។ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພູເຂົາຜູ້ຖືກມາຍາຂອງພຣະສິວະຫຼອກລວງ ໄດ້ຢືນຢູ່ກາງຫມູ່ມຸນີ ແລະນິ່ງງຽບ ໂອ ມຸນີ.

Verse 10

सर्वे सप्तर्षयस्ते हि शिवमायां प्रशस्य वै । प्रेषयामासुरथ तां मेनकां प्रत्यरुन्धतीम्

ແທ້ຈິງແລ້ວ ສັບຕະຣິສິທັງໝົດນັ້ນໄດ້ສັນລະເສີນອຳນາດອັນອັດສະຈັນຂອງມາຍາພຣະສິວະ; ແລ້ວພວກເຂົາຈຶ່ງສົ່ງເມນະກາໄປຫາອະຣຸນທະຕີ ເພື່ອໃຫ້ເຂົ້າໄປພ້ອມຂໍ້ຄວາມຂອງພວກເຂົາ.

Verse 11

अथ पत्युस्समादाय निदेशं ज्ञानदा हि सा । जगामारुन्धती तूर्णं यत्र मेना च पार्वती

ຕໍ່ມາ ອະຣຸນທະຕີ—ນາງຜູ້ປະທານປັນຍາອັນແທ້—ໄດ້ຮັບເອົາຄໍາຊີ້ນໍາຂອງສາມີ ແລ້ວຮີບໄປຫາບ່ອນທີ່ ເມນາ ແລະ ປາຣະວະຕີ ຢູ່ນັ້ນ।

Verse 12

गत्वा ददर्श मेनां तां शयानां शोकमूर्च्छिताम् । उवाच मधुरं साध्वी सावधाना हितं वचः

ເມື່ອໄປຮອດ ນາງເຫັນ ເມນາ ນອນຢູ່ ເປັນລົມດ້ວຍຄວາມໂສກ. ນາງຜູ້ມີສິນທຳນັ້ນ ຈຶ່ງເວົ້າດ້ວຍຄໍາອ່ອນໂຍນ ຢ່າງລະມັດລະວັງ ແລະເປັນຄໍາທີ່ເກື້ອກູນແກ່ປະໂຫຍດແທ້ຂອງເມນາ।

Verse 13

अरुन्धत्युवाच । उत्तिष्ठ मेनके साध्वि त्वद्गृहेऽहमरुन्धती । आगता मुनयश्चापि सप्तायाताः कृपालवः

ອະຣຸນທະຕີ ກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ ເມນະກາ ຜູ້ດີງາມ; ຂ້າພະເຈົ້າ ອະຣຸນທະຕີ ໄດ້ມາຮອດເຮືອນຂອງເຈົ້າແລ້ວ. ບັນດາລິສີກໍມາຮອດເຊັ່ນກັນ—ທັງເຈັດອົງຜູ້ເມດຕາ ໄດ້ມາທີ່ນີ້»។

Verse 14

ब्रह्मोवाच । अरुन्धतीस्वरं श्रुत्वा शीघ्रमुत्थाय मेनका । उवाच शिरसा नत्वा तां पद्मामिव तेजसा

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງຂອງອຣຸນທະຕີ ແມ່ນະກາກໍລຸກຂຶ້ນຢ່າງໄວ. ນາງກ້ົມສີສະນົບນ້ອມ ແລ້ວກ່າວກັບນາງຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດອກບົວດ້ວຍເຕຊະ.

Verse 15

मेनोवाच । अहोद्य किमिदं पुण्यमस्माकं पुण्यजन्मनाम् । वधूर्जगद्विधेः पत्नी वसिष्ठस्यागतेह वै

ແມ່ນາກ່າວວ່າ: “ໂອ! ມື້ນີ້ ບຸນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ອັນໃດໄດ້ມາຮອດພວກເຮົາ—ຜູ້ເກີດໃນຕະກູນມີບຸນ? ເພາະແທ້ໆ ວະດູ ຄືພຣະມະເຫສີຂອງຜູ້ຈັດວາງໂລກ ໄດ້ມາຮອດທີ່ນີ້ ພ້ອມກັບພຣະວະສິດຖະ.”

Verse 16

किमर्थमागता देवि तन्मे ब्रूहि विशेषतः । अहं दासीसमा ते हि ससुता करुणां कुरु

ໂອ ພຣະນາງເທວີ ເຈົ້າມາເພື່ອຫຍັງ? ຂໍໃຫ້ບອກຂ້ອຍໃຫ້ຊັດແຈ້ງແລະລະອຽດ. ຂ້ອຍເປັນເຫມືອນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງເຈົ້າ ພ້ອມລູກຊາຍ, ຂໍພຣະເມດຕາກະລຸນາແກ່ພວກເຮົາ.

Verse 17

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा मेनकां साध्वी बोधयित्वा च तां बहु । तथागता च सुप्रीत्या सास्ते यत्रर्षयोऽपि ते

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນາງຜູ້ມີສິນ (ພາຣະວະຕີ) ໄດ້ຊີ້ແຈງແລະສອນເມນະກາຢ່າງຫຼາຍ. ຕໍ່ມາ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ນາງໄດ້ໄປຍັງສະຖານທີ່ທີ່ບັນດາ຤ິສີເຫຼົ່ານັ້ນກໍພັກຢູ່.

Verse 18

अथ शैलेश्वरं ते च बोधयामासुरादरात् । स्मृत्वा शिवपदद्वन्द्वं सर्वे वाक्यविशारदाः

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາໄດ້ປຸກເຊີນໃຫ້ໄຊເລສະວະຣະຕື່ນຮູ້ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງຈິງໃຈ. ແລະທຸກຜູ້ຊໍານານໃນຖ້ອຍຄໍາ ໄດ້ລະລຶກເຖິງຄໍາສັກສິດຄູ່ຂອງພຣະສິວະ ແລ້ວກ່າວຕໍ່ທ່ານ.

Verse 19

ऋषय ऊचुः । शैलेन्द्र श्रूयतां वाक्यमस्माकं शुभकारणम् । शिवाय पार्वतीं देहि संहर्त्तुः श्वशुरो भव

ບັນດາ຤ິສີກ່າວວ່າ: ໂອ ຈອມເຂົາ, ຂໍໃຫ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງພວກເຮົາ ອັນນໍາມາຊຶ່ງສິຣິມົງຄຸນ. ຂໍຈົ່ງມອບພາຣະວະຕີໃຫ້ແກ່ພຣະສິວະເປັນຄູ່ສົມຣົດ, ແລະຈົ່ງເປັນພໍ່ເຂີຍຂອງຜູ້ທໍາລາຍ (ສັມຫາຣຕາ).

Verse 20

अयाचितारं सर्वेशं प्रार्थयामास यत्नतः । तारकस्य विनाशाय ब्रह्मासम्बंधकर्म्मणि

ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນຢ່າງຫນັກ ທ່ານໄດ້ອ້ອນວອນຕໍ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັບພະສິ່ງ—ຜູ້ບໍ່ຈໍາເປັນໃຫ້ໃຜມາຂໍ—ເພື່ອການທໍາລາຍຕາຣະກະ ໃນກິດຈະກໍາທີ່ກະທໍາຂຶ້ນຕາມພັນທະກິດທີ່ພຣະພຣະຫມາກໍານົດໄວ້.

Verse 21

नोत्सुको दारसंयोगे शंकरो योगिनां वरः । विधेः प्रार्थनया देवस्तव कन्यां ग्रहीष्यति

ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ໂຍຄີ ບໍ່ໄດ້ຮີບຮ້ອນໃນການຄອບຄູ່ສົມລົດ. ແຕ່ໂດຍຄໍາອ້ອນວອນຂອງວິທາຕາ (ພຣະພຣະຫມາ) ພຣະເຈົ້າອົງນັ້ນຈະຮັບບຸດສາວຂອງເຈົ້າເປັນຄູ່ຄອງ.

Verse 22

दुहितुस्ते तपस्तप्तं प्रतिज्ञानं चकार सा । हेतुद्वयेन योगीन्द्रो विवाहं च करिष्यति

ບຸດສາວຂອງເຈົ້າໄດ້ບໍາເນົາຕະປະສະຢ່າງເຂັ້ມງວດ ແລະໄດ້ຕັ້ງປະຕິຍານອັນໝັ້ນຄົງ. ເນື່ອງດ້ວຍເຫດສອງປະການນີ້ ຈອມໂຍຄີ (ພຣະສິວະ) ຈະກະທໍາພິທີວິວາຫະແນ່ນອນ.

Verse 23

ब्रह्मोवाच । ऋषीणां वचनं श्रुत्वा प्रहस्य स हिमालयः । उवाच किञ्चिद्भीतस्तु परं विनयपूर्वकम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອຮິມາລະຍະໄດ້ຍິນຄໍາຂອງບັນດາ຤ິສີ ລາວກໍຍິ້ມຢ່າງຊື່ນບານ; ແຕ່ດ້ວຍຄວາມຢ້ານຢູ່ນ້ອຍໜຶ່ງ ລາວໄດ້ກ່າວດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມແລະມາລະຍາດຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 24

हिमालय उवाच । शिवस्य राजसामग्रीं न हि पश्यामि काञ्चन । कञ्चिदाश्रयमैश्वर्यं कं वा स्वजनबान्धवम्

ຫິມາໄລຍະ ກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຫັນໃນພຣະສິວະ ອຸປະກອນຮາຊະສົມບັດໃດໆເລີຍ—ບໍ່ມີບັນລັງອໍານາດໂລກີໃຫ້ພຶ່ງ, ບໍ່ມີວົງສາຍາດພີ່ນ້ອງເປັນທີ່ພຶ່ງ»។

Verse 25

नेच्छाम्यति विनिर्लिप्तयोगिने स्वां सुतामहम् । यूयं वेदविधातुश्च पुत्रा वदत निश्चितम्

«ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ປາດຖະນາຈະມອບລູກສາວຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ແກ່ໂຍຄີຜູ້ບໍ່ຕິດພັນເລີຍນັ້ນ. ພວກເຈົ້າ ລູກຊາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ຜູ້ຈັດວາງວິທີແຫ່ງເວດ—ຈົ່ງກ່າວໃຫ້ແນ່ນອນວ່າຄວນເຮັດຢ່າງໃດ»។

Verse 26

वरायाननुरूपाय पिता कन्यां ददाति चेत् । कामान्मोहाद्भयाल्लोभात्स नष्टो नरकं यजेत्

ຖ້າພໍ່ໃຫ້ລູກສາວແກ່ເຈົ້າບ່າວທີ່ບໍ່ເໝາະສົມກັບນາງ—ເນື່ອງຈາກຕັນຫາ, ຄວາມຫຼົງ, ຄວາມຢ້ານ, ຫຼືຄວາມໂລບ—ຜູ້ນັ້ນຈະພິນາດທາງທຳ ແລະຕົກນະລົກ.

Verse 27

न हि दास्याम्यहं कन्यामिच्छया शूलपाणये । यद्विधानं भवेद्योग्यमृषयस्त द्विधीयताम्

“ຂ້ອຍຈະບໍ່ໃຫ້ລູກສາວຂອງຂ້ອຍແກ່ ຊູລະປານິ (ພຣະສິວະ) ຕາມແຕ່ໃຈຕົນ. ໂອ ບັນດາລິສີ, ພິທີການໃດທີ່ຖືກຕ້ອງແລະເໝາະສົມຕາມຄໍາສັ່ງສອນອັນສັກສິດ—ຂໍໃຫ້ກໍານົດແລະປະຕິບັດໃຫ້ຄົບຖ້ວນ.”

Verse 28

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तस्य हिमागस्य मुनीश्वर । प्रत्युवाच वसिष्ठस्तं तेषां वाक्यविशारद

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອໄດ້ຟັງຄໍາຂອງພູຫິມາລະຍະແລ້ວ, ວະສິດຖະ—ຜູ້ຊໍານານໃນຖ້ອຍຄໍາອັນຖືກການໃນຫມູ່ນັ້ນ—ໄດ້ຕອບກັບເຂົາ.

Verse 29

वसिष्ठ उवाच । शृणु शैलेश मद्वाक्यं सर्वथा ते हितावहम् । धर्माविरुद्धं सत्यश्च परत्रेह मुदावहम्

ວະສິດຖະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະເຈົ້າແຫ່ງພູ, ຈົ່ງຟັງຄໍາຂ້າ; ທັງໝົດເພື່ອປະໂຫຍດຂອງເຈົ້າ. ບໍ່ຂັດກັບທຳມະ, ເປັນຄວາມຈິງ, ແລະນໍາຄວາມປິຕິທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ»។

Verse 30

वचनं त्रिविधं शैल लौकिके वैदिकेऽपि च । सर्वं जानाति शास्त्रज्ञो निर्मलज्ञानचक्षुषा

ໂອ ຜູ້ເກີດຈາກພູ, ຄໍາເວົ້າມີສາມປະເພດ—ທັງໃນທາງໂລກ ແລະໃນຂອບເຂດແຫ່ງເວດ. ຜູ້ຮູ້ຄຳພີຍ່ອມເຂົ້າໃຈທັງໝົດ ດ້ວຍດວງຕາແຫ່ງປັນຍາອັນບໍລິສຸດ.

Verse 31

असत्यमहितं पश्चात्सांप्रतं श्रुतिसुन्दरम् । सुबुद्धिर्वक्ति शत्रुर्हि हितं नैव कदाचन

ຄຳທີ່ບໍ່ຈິງ ແລະເປັນໂທດ ອາດຖືກເວົ້າພາຍຫຼັງໃຫ້ຟັງໄພຣະເພາະໃນປັດຈຸບັນ. ແຕ່ສັດຕູ ແມ່ນແມ່ນມີປັນຍາ ກໍບໍ່ເຄີຍເວົ້າສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດໃຫ້ເຈົ້າເລີຍ.

Verse 32

आदावप्रीतिजनकं परिणामे सुखावहम् । दयालुर्धमशीलो हि बोधयत्येव बांधवः

ຍາດພີ່ນ້ອງທີ່ແທ້—ຜູ້ມີເມດຕາ ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນທຳມະ—ອາດເວົ້າຄຳທີ່ເຮັດໃຫ້ບໍ່ພໍໃຈໃນຕອນຕົ້ນ ແຕ່ທ້າຍສຸດນຳມາຄວາມສຸກແລະຄວາມຜາສຸກ; ເພາະສະນັ້ນລາວຈຶ່ງຕັກເຕືອນ ແລະປຸກໃຫ້ຮູ້ທາງຖືກ.

Verse 33

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखण्डे गिरिसांत्वनोनाम त्रयस्त्रिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ບົດທີ 33 ຊື່ «ກິຣິສາມຕະວະນາ» (ການປອບໃຈແຫ່ງພູ) ໃນ ພາຣະວະຕີຂັນດະ (ພາກທີ 3) ຂອງ ຣຸດຣະສັມຫິຕາ (ພາກທີ 2) ໃນ ສີວະມະຫາປຸຣານ ອັນຄວນບູຊາ ຈຶ່ງສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।

Verse 34

एवञ्च त्रिविधं शैल नीतिशास्त्रोदितं वचः । कथ्यतां त्रिषु मध्ये किं ब्रुवे वाक्यं त्वदीप्सितम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພູເຂົາເອີຍ, ຖ້ອຍຄໍາທີ່ນີຕິສາດ (ວິຊາແຫ່ງຄວາມປະພຶດ) ສອນໄວ້ນີ້ ມີສາມປະເພດ. ຈົ່ງບອກຂ້າ—ໃນສາມນັ້ນ ເຈົ້າປາດຖະນາທາງໃດ? ຂ້າຄວນເວົ້າຖ້ອຍຄໍາໃດ ຕາມທີ່ເຈົ້າປະສົງ?

Verse 35

ब्राह्मसम्पद्विहीनश्च शंकरस्त्रिदशेश्वरः । तत्त्वज्ञानसमुद्रेषु सन्निमग्नैकमानसः

ແມ່ນແຕ່ຂາດຄວາມຮັ່ງມີແບບພຣາຫມັນ ແລະສະຫງ່າລາສີທາງໂລກ ພຣະສັງກະຣະ—ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງຫຼາຍ—ກໍຍັງມີໃຈດຽວອັນໝັ້ນຄົງ ຈົນຈົມຢູ່ໃນມະຫາສະໝຸດແຫ່ງປັນຍາຮູ້ຈິງເຖິງຕັດຕະວະ।

Verse 36

ज्ञानानन्दस्येश्वरस्य ब्राह्मवस्तुषु का स्पृहा । गृही ददाति स्वसुतां राज्यसम्पत्तिशालिने

ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີສະພາບເປັນຄວາມປິຕິແຫ່ງປັນຍາບໍລິສຸດ ຈະມີຄວາມປາຖະໜາຫຍັງຕໍ່ຊັບສິນໂລກີ? ແຕ່ເຈົ້າເຮືອນກໍຍົກລູກສາວຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ຜູ້ມີລາຊະອຳນາດ ແລະຄວາມຮັ່ງມີ.

Verse 37

कन्यकां दुःखिने दत्त्वा कन्याघाती भवेत्पिता । को वेद शंकरो दुःखी कुबेरो यस्य किंकरः

ຖ້າພໍ່ຍົກລູກສາວໃຫ້ຊາຍຜູ້ທຸກທ້ອນ ແລະອັບໂຊກ ພໍ່ນັ້ນກໍເຫມືອນເປັນຜູ້ຂ້າລູກສາວຂອງຕົນ. ໃຜຈະກ່າວໄດ້ວ່າ ພຣະສັງກະຣະ “ອັບໂຊກ” ໃນເມື່ອກຸເບຣະເອງຍັງເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ?

Verse 38

भ्रूभङ्गलीलया सृष्टिं स्रष्टुं हर्त्तुं क्षमो हि सः । निर्गुणः परमात्मा च परेशः प्रकृतेः परः

ດ້ວຍການຫຼິ້ນລີລາແຫ່ງການຂະບົມຄິ້ວພຽງນ້ອຍ ພຣະອົງກໍສາມາດສ້າງສັບພະຈັກກະວານ ແລະລະລາຍມັນໄດ້. ພຣະອົງເປັນພຣະອາດຕະມາສູງສຸດຜູ້ໄຮ້ຄຸນລັກສະນະ (ນິຣຄຸນ) ເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ເຫນືອກວ່າປຣະກຣິຕິ.

Verse 39

यस्य च त्रिविधा मूर्त्तिर्विधा तुस्सृष्टिकर्मणि । सृष्टिस्थित्यन्तजननी ब्रह्मविष्णुहराभिधा

ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບພຣະສະພາບສາມປະການ ຖືກສະຖາປະນາເພື່ອກິດງານແຫ່ງການສ້າງ. ແລະພຣະອຳນາດຜູ້ໃຫ້ເກີດການສ້າງ ການດຳລົງ ແລະການສິ້ນສຸດ ຖືກຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມ ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ແລະ ພຣະຫຣະ (ຮະຣະ).

Verse 40

ब्रह्मा च ब्रह्मलोकस्थो विष्णुः क्षीरोदवासकृत् । हरः कैलासनिलयः सर्वाः शिवविभूतयः

ພຣະພຣະຫມາສະຖິດຢູ່ໃນພຣະຫມາໂລກ; ພຣະວິສນຸພຳນັກຢູ່ເທິງທະເລນ້ຳນົມ; ແລະ ຮະຣະສະຖິດຢູ່ເຂົາໄກລາສ—ແຕ່ທີ່ພຳນັກແລະອຳນາດເຫຼົ່ານີ້ທັງປວງ ແທ້ຈິງແມ່ນການປະກາດແຫ່ງວິພູຕິອັນສູງສຸດຂອງພຣະສິວະ।

Verse 41

धत्ते च त्रिविधा मूर्ती प्रकृतिः शिवसम्भवा । अंशेन लीलया सृष्टौ कलया बहुधा अपि

ປຣະກຣິຕິທີ່ເກີດຈາກພຣະສິວະ ຮັບຮູບກາຍເປັນສາມປະການ. ໃນການສ້າງ ນາງປະກົດດ້ວຍລີລາໂດຍສ່ວນໜຶ່ງ (ອັມຊະ) ແລະຍັງປະກົດຫຼາຍຫຼາຍທາງດ້ວຍກະລາ ແລະພະລັງຂອງນາງອີກດ້ວຍ।

Verse 42

मुखोद्भवा स्वयं वाणी वागधिष्ठातृदेवता । वक्षःस्थलोद्भवा लक्ष्मीस्सर्वसम्पत्स्वरूपिणी

ຈາກພຣະໂອດຂອງພຣະອົງ ວານີເອງໄດ້ບັງເກີດ—ເປັນເທວີຜູ້ຄຸ້ມຄອງແຫ່ງວາຈາ. ແລະຈາກພຣະອຸລາຂອງພຣະອົງ ລັກສະມີໄດ້ບັງເກີດ—ຜູ້ມີສະພາບເປັນຄວາມສົມບູນແຫ່ງສິຣິມົງຄຸນແລະຄວາມຮັ່ງມີທັງປວງ।

Verse 43

शिवा तेजस्सु देवानामाविर्भावं चकार सा । निहत्य दानवान्सर्वान्देवेभ्यश्च श्रियं ददौ

ສິວາ (ພາຣະວະຕີ) ໄດ້ປະກົດເປັນພະລັງອັນສະຫວ່າງໄສ ຢູ່ໃນຄວາມສະຫວ່າງຂອງເທວະທັງຫຼາຍ ແລະປາກົດຢູ່ທ່າມກາງພວກເຂົາ. ຫຼັງຈາກປາບດານະວະທັງປວງ ນາງໄດ້ປະທານສິຣີ—ຄວາມຮັ່ງມີແລະສິຣິມົງຄຸນ—ແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 44

प्राप कल्पान्तरे जन्म जठरे दक्ष योषितः । नाम्ना सती हरं प्राप दक्षस्तस्मै ददौ च ताम्

ໃນກະລະປະອື່ນໜຶ່ງ (ຄັ້ງກະລະປະຕໍ່ມາ) ນາງໄດ້ເກີດໃນຄອບຄອງຂອງເມຍດັກສະ. ມີນາມວ່າ ສະຕີ ແລະໄດ້ບັນລຸພຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະ); ດັກສະຈຶ່ງມອບນາງໃຫ້ພຣະອົງເປັນຄູ່ຄອງ.

Verse 45

देहं तत्याज योगेन श्रुत्वा सा भर्तृनिन्दनम् । साद्य त्वत्तस्तु मेनायां जज्ञे जठरतश्शिवा

ເມື່ອນາງໄດ້ຍິນການດູຖູກຕໍ່ພຣະສາມີຂອງນາງ ນາງກໍລະທິ້ງຮ່າງກາຍດ້ວຍອຳນາດໂຍຄະ. ແລ້ວແທ້ຈິງ ຈາກທ່ານນັ້ນເອງ ນາງໄດ້ເກີດໃໝ່ໂດຍໄວ ເປັນ «ສິວາ» ໃນຄັນຂອງແມ່ເມນາ।

Verse 46

शिवा शिवस्य पत्नीयं शैल जन्मनिजन्मनि । कल्पेकल्पे बुद्धिरूपा ज्ञानिनां जननी परा

ນາງແມ່ນ «ສິວາ» ຄູ່ຄອງຂອງພຣະສິວະ—ເກີດຊ້ຳໆເປັນທິດາແຫ່ງພູເຂົາ. ໃນທຸກກັລປະ ນາງປາກົດເປັນຮູບແຫ່ງປັນຍາຈຳແນກອັນສູງ ເປັນແມ່ສູງສຸດຂອງຜູ້ຮູ້ ນຳໄປສູ່ຍານປົດປ່ອຍ.

Verse 47

जायते स्म सदा सिद्धा सिद्धिदा सिद्धिरूपिणी । सत्या अस्थि चिताभस्म भक्त्या धत्ते हरस्स्वयम्

ນາງເກີດຢູ່ເສມອເປັນ «ສິດທາ» ຜູ້ສົ່ງມອບສິດທິ ແລະເປັນຮູບແຫ່ງສິດທິ. ແທ້ແລ້ວ: ພຣະຫຣະ (ສິວະ) ດ້ວຍພັກຕິ ຊົງຖືບັສມະອັນສັກສິດຈາກຈິຕາ ແລະຂີ້ເຖົ່າກະດູກ.

Verse 48

अतस्त्वं स्वेच्छया कन्यां देहि भद्रां हराय च । अथवा सा स्वयं कान्तस्थाने यास्यत्यदास्यसि

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມປາດຖະໜາຂອງເຈົ້າເອງ ຈົ່ງມອບກັນຍາຜູ້ເປັນມົງຄຸນນີ້ໃຫ້ແກ່ພຣະຫຣະ (ສິວະ). ບໍ່ຊັ້ນ ນາງຈະໄປເອງສູ່ສະຖານຂອງຜູ້ຮັກ; ແລ້ວເຈົ້າກໍຈະຕ້ອງມອບນາງຢູ່ດີ.

Verse 49

कृत्वा प्रतिज्ञां देवेशो दृष्ट्वा क्लेशमसंख्यकम् । दुहितुस्ते तपःस्थानमाजगाम द्विजात्मकः

ເມື່ອພຣະເທວະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ໄດ້ຕັ້ງປະຕິຍານຂອງພຣະອົງ ແລະເຫັນຄວາມທຸກຍາກນັບບໍ່ຖ້ວນຂອງທິດາເຈົ້າ ພຣະອົງຈຶ່ງມາຮອດສະຖານທີ່ນາງບຳເນັດຕະປະ ໂດຍປາກົດເປັນຮູບພຣາຫມັນ (ທະວິຊະ).

Verse 50

तामाश्वास्य वरं दत्त्वा जगाम निजमन्दिरम् । तत्प्रार्थनावशाच्छम्भुर्ययाचे त्वां शिवां गिरे

ພຣະອົງໄດ້ປອບໃຈນາງ ແລະປະທານພອນໜຶ່ງ ແລ້ວຈຶ່ງເສດັດກັບໄປຍັງມະນະດິຣຂອງພຣະອົງ. ຕໍ່ມາ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງຄຳອ້ອນວອນອັນຈິງໃຈຂອງນາງ, ພຣະສັມພູໄດ້ສະແຫວງຫາເຈົ້າ—ໂອ ຜູ້ເປັນສິວາອັນມົງຄຸນ, ທິດາແຫ່ງພູເຂົາ.

Verse 51

अंगीकृतं युवाभ्यां तच्छिवभक्तिरतात्मना । विपरीतमतिर्जाता वद कस्माद्गिरीश्वर

ໂອ ກິຣີອິສະວະຣາ! ທ່ານໄດ້ຮັບເອົາມັນດ້ວຍໃຈທີ່ຫມັ້ນໃນສິວະພັກຕິ; ແລ້ວເປັນຫຍັງຈຶ່ງເກີດຄວາມຄິດຕົກກັນ? ຈົ່ງບອກເຫດຜົນແກ່ຂ້າເຖີດ।

Verse 52

तद्गत्वा प्रभुणा देव प्रार्थितेन त्वदन्तिकम् । प्रस्थापिता वयं शीघ्रं ह्यृषयस्साप्यरुन्धती

“ໂອ ເທວະ, ເມື່ອພວກເຮົາໄປຮອດທີ່ນັ້ນແລ້ວ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ອ້ອນວອນຢ່າງຈິງໃຈ ແລະສົ່ງພວກເຮົາມາຫາທ່ານໂດຍໄວ—ພວກເຮົາເຫຼົ່າລຶສີ ພ້ອມອະຣຸນທະຕີ.”

Verse 53

शिक्षयामो वयं त्वा हि दत्त्वा रुद्राय पार्वतीम् । एवंकृते महानन्दो भविष्यति गिरे तव

“ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຮົາຈະຊີ້ນຳທ່ານ: ຈົ່ງມອບປາຣະວະຕີໃຫ້ຣຸດຣະ. ເມື່ອເຮັດແລ້ວ, ໂອ ພູເຂົາ, ຄວາມປິຕິອັນໃຫຍ່ຈະເກີດແກ່ທ່ານ.”

Verse 54

शिवां शिवाय शैलेन्द्र स्वेच्छया चेन्न दास्यसि । भविता तद्विवाहोऽत्र भवितव्यबलेन हि

ໂອ ຈອມເຂົາ (ຊາເລນດຣະ)! ຖ້າທ່ານບໍ່ຍອມມອບ ຊິວາ (ປາຣະວະຕີ) ໃຫ້ ຊິວະ ດ້ວຍໃຈສະໝັກ, ແຕ່ການອະພິເສກຂອງທັງສອງຈະເກີດຂຶ້ນຢູ່ນີ້ແນ່ນອນ—ໂດຍພະລັງອັນຕ້ານບໍ່ໄດ້ຂອງຊະຕາກຳທີ່ກຳນົດໄວ້।

Verse 55

वरं ददौ शिवायै स तपन्त्यै तात शंकरः । नहीश्वरप्रतिज्ञातं विपरीताय कल्पते

ໂອ ຜູ້ຮັກເອີຍ, ພຣະສັງກະຣະໄດ້ປະທານພອນແກ່ ພຣະສິວາ (ປາຣະວະຕີ) ໃນຍາມນາງບໍາເນັດຕະປະ; ເພາະສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າປະຕິຍານໄວ້ ບໍ່ອາດກາຍເປັນກົງກັນຂ້າມໄດ້।

Verse 56

अहो प्रतिज्ञा दुर्लंघ्या साधूनामीशवर्तिनाम् । सर्वेषां जगतां मध्ये किमीशस्य पुनर्गिरे

ອ້າວ! ຄໍາປະຕິຍານຂອງຜູ້ດີງາມ ຜູ້ຢູ່ໃນອໍານາດຂອງພຣະເຈົ້າ ນັ້ນລໍາບາກຈະລ່ວງລໍ້າ. ໃນທຸກໂລກທັງປວງ ຈະມີອໍານາດໃດບໍ ທີ່ຈະໃຫ້ພຣະອີສະວະຣະກ່າວຄໍາອື່ນອີກ?

Verse 57

एको महेन्द्रश्शैलानां पक्षांश्चिच्छेद लीलया । पार्वती लीलया मेरोश्शृङ्गभङ्गं चकार च

ດ້ວຍການຫຼິ້ນຢ່າງງ່າຍດາຍ ພຣະມະເຫນທຣະພຽງອົງດຽວ ໄດ້ຕັດ ‘ປີກ’ ຂອງພູເຂົາທັງຫຼາຍ; ແລະດ້ວຍລີລາຂອງນາງເອງ ພຣະປາຣະວະຕີກໍໄດ້ຫັກຍອດຂອງພູເມຣຸດ້ວຍ.

Verse 58

एकार्थे नहि शैलेश नाश्यास्सर्वा हि सम्पदः । एकं त्यजेत्कुलस्यार्थे श्रुतिरेषा सनातनी

ໂອ ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງພູເຂົາ, ເມື່ອບໍ່ຍຶດໝັ້ນໃນເປົ້າໝາຍອັນດຽວ ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທັງປວງຍ່ອມສູນສິ້ນ. ເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງຕະກູນ ຄວນສະຫຼະແມ່ນແຕ່ສິ່ງດຽວ; ນີ້ແມ່ນຄໍາສອນນິລັນດອນຂອງສຣຸຕິ.

Verse 59

दत्त्वा विप्राय स्वसुतामनरण्यो नृपेश्वर । ब्राह्मणाद्भयमापन्नो ररक्ष निजसम्पदम्

ພຣະຣາຊາອະນະຣັນຍະ ໄດ້ມອບບຸດສາວຂອງພຣະອົງໃຫ້ແກ່ພຣາຫມະນະ; ແລ້ວເມື່ອຕົກຢູ່ໃນຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ອໍານາດຂອງພຣາຫມະນະນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງປົກປ້ອງຊັບສົມບັດຂອງພຣະອົງໄວ້.

Verse 60

तमाशु बोधयामासुर्नीतिशास्त्रविदो जनाः । ब्रह्मशापाद्विभीताश्च गुरवो ज्ञातिसत्तमाः

ແລ້ວບັນດາຄົນຜູ້ຮູ້ຊ່ຽວຊານໃນຄຳພີນິຕິທຳ ໄດ້ຮີບຮ້ອນຕັກເຕືອນແລະສອນເຂົາ. ບັນດາຜູ້ເຖົ້າແກ່ ແລະອາຈານ—ຜູ້ປະເສີດໃນວົງຍາດ—ກໍຫວາດຫວັນຕໍ່ຄຳສາບຂອງພຣະພຣະຫມາ ແລະຈຶ່ງຮີບໃຫ້ຄຳຊີ້ນຳ.

Verse 61

शैलराज त्वमप्येव सुतां दत्त्वा शिवाय च । रक्ष सर्वान्बंधुवर्गान्वशं कुरु सुरानपि

ໂອ ພະຣາຊາແຫ່ງພູເຂົາ, ເຈົ້າເອງກໍຄວນ ເມື່ອໄດ້ມອບທິດາໃຫ້ແດ່ພຣະສິວະແລ້ວ ຈົ່ງປົກປ້ອງຍາດພີ່ນ້ອງທັງປວງ ແລະເຮັດໃຫ້ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍຢູ່ໃນອຳນາດອັນເປັນມົງຄຸນຂອງເຈົ້າ.

Verse 62

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वसिष्ठस्य वचनं स प्रह स्य च । पप्रच्छ नृपवार्त्ताश्च हृदयेन विदूयता

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງວະສິດຖະແລ້ວ ເຂົາກໍຍິ້ມ; ແຕ່ໃນໃຈກັບເຜົາໄໝ້ ເຂົາຈຶ່ງຖາມຕໍ່ເຖິງສະພາບແລະກິດການຂອງພະຣາຊາ.

Verse 63

हिमालय उवाच । कस्य वंशोद्भवो ब्रह्मन्ननरण्यो नृपश्चसः । सुतां दत्त्वा स च कथं ररक्षाखिलसम्पदः

ຫິມາລະຍະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນ, ກະສັດອະນະຣັນຍະນັ້ນ ເກີດມາຈາກວົງສາໃດ? ແລະເມື່ອຍົກທິດາໃຫ້ແຕ່ງງານແລ້ວ ພຣະອົງຮັກສາຄຸ້ມຄອງຊັບສົມບັດທັງປວງແນວໃດ?»

Verse 64

ब्रह्मोवाच । इति श्रुत्वा वसिष्ठस्तु शैलवाक्यं प्रसन्नधीः । प्रोवाच गिरये तस्मै नृपवार्त्ता सुखावहाम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງພູເຂົາແລ້ວ ວະສິດຖະ—ຈິດໃສສະອາດ ແລະປິຕິ—ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພູເຂົານັ້ນ ນໍາຂ່າວອັນຊື່ນບານ ກ່ຽວກັບກະສັດມາບອກ.