देवस्तुतिः (Deva-stuti) — “Hymn of the Devas / Divine Praise”

Verse 1

नारद उवाच । विधे प्राज्ञ महाधीमन्वद मे वदतां वर । ततः परं किमभवच्चरितं विष्णुसद्गुरो

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: «ໂອ ວິເທ (ພຣະພຣົມ), ຜູ້ຮອບຮູ້ ແລະ ມີປັນຍາຍິ່ງ, ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ເວົ້າ, ຂໍຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າ: ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໃນປະຫວັດອັນສັກສິດ ພາຍໃຕ້ການນຳພາອັນແທ້ຂອງພຣະວິສນຸ ຍັງມີຫຍັງເກີດຂຶ້ນອີກ?»

Verse 2

अद्भुतेयं कथा प्रोक्ता मेना पूर्वगतिः शुभा । विवाहश्च श्रुतस्सम्यक्परमं चरितं वद

ເລື່ອງລາວອັນນ່າອັດສະຈັນນີ້ໄດ້ຖືກເລົ່າແລ້ວ ແລະວິຖີຊີວິດອັນເປັນມົງຄຸນໃນອະດີດຂອງແມ່ນາກໍເຂົ້າໃຈແຈ້ງ. ຂ້ອຍກໍໄດ້ຟັງເລື່ອງພິທີອະພິເສກຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ບັດນີ້ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເລົ່າຈະລິດອັນສູງສຸດອັນສັກສິດນີ້ໃຫ້ຄົບຖ້ວນ.

Verse 3

इति श्रीशिवमहापुराणे दितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखंडे देवस्तुतिर्नाम तृतीयोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສີຣີ ຊິວະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນປື້ມທີສອງ ຄື «ຣຸດຣະສັມຫິຕາ» ພາຍໃນພາກທີສາມ «ປາຣະວະຕີຂັນດະ» ບົດທີສາມ ຊື່ “ເທວະສະຕຸຕິ” (ບົດສັນລະເສີນຂອງເທວະ) ກໍສິ້ນສຸດລົງ.

Verse 4

तपस्सुदुस्सहं कृत्वा कथं प्राप पतिं हरम् । एतत्सर्वं समाचक्ष्व विस्तराच्छांकरं यशः

ເມື່ອນາງໄດ້ປະພຶດຕະປະສະຍາອັນຫນັກໜ່ວງທົນບໍ່ໄດ້ແລ້ວ ນາງໄດ້ບັນລຸພຣະຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ເປັນສາມີໄດ້ແນວໃດ? ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເລົ່າທັງໝົດນີ້ຢ່າງລະອຽດ ແລະກ່າວເຖິງຍະສະອັນເປັນໄສວະທີ່ເນື່ອງກັບພຣະສັງກະຣະດ້ວຍ.

Verse 5

ब्रह्मोवाच । मुने त्वं शृणु सुप्रीत्या शांकरं सुयशः शुभम् । यच्छ्रुत्वा ब्रह्महा शुद्ध्येत्सर्वान्कामानवाप्नुयात्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໂອ ມຸນີ, ເຈົ້າຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມປິຕິແຫ່ງພັກຕິ ຍະສະອັນມົງຄຸນ ແລະບໍລິສຸດຂອງພຣະສັງກະຣະ. ຜູ້ໃດໄດ້ຍິນ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນະກໍຈະບໍລິສຸດ ແລະບັນລຸຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ.

Verse 6

यदा मेनाविवाहन्तु कृत्वागच्छद्गिरिर्गृहम् । तदा समुत्सवो जातस्त्रिषु लोकेषु नारद

ໂອ ນາຣະດະ, ເມື່ອກິຣິຣາຊາ (ພູຫິມາລະຍະ) ໄດ້ຈັດພິທີແຕ່ງງານໃຫ້ແມ່ນາ ແລ້ວກັບໄປສູ່ເຮືອນຂອງຕົນ, ໃນເວລານັ້ນມີຄວາມຊື່ນບານເປັນງານສະຫລອງໃຫຍ່ເກີດຂຶ້ນທົ່ວສາມໂລກ.

Verse 7

हिमाचलोऽपि सुप्रीतश्चकार परमोत्सवम् । भूसुरान्बंधुवर्गांश्च परानानर्च सद्धिया

ຮິມາຈະລະກໍມີຄວາມປິຕິຍິ່ງ ແລະຈັດງານສະຫລອງອັນສູງສຸດ. ດ້ວຍໃຈບໍລິສຸດແລະປັນຍາຮອບຄອບ ທ່ານໄດ້ນະມັດສະການບູຊາພຣາຫມະນະ, ວົງຍາດພີ່ນ້ອງ ແລະແຂກຜູ້ມີກຽດອື່ນໆ ຢ່າງຖືກຄວນ.

Verse 8

सर्वे द्विजाश्च सन्तुष्टा दत्त्वाशीर्वचनं वरम् । ययुस्तस्मै स्वस्वधाम बंधुवर्गास्तथापरे

ພຣາຫມະນະຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງທັງໝົດພາກັນພໍໃຈ. ຫຼັງຈາກໃຫ້ພອນອັນປະເສີດແກ່ທ່ານແລ້ວ ພວກເຂົາກໍຈາກໄປສູ່ຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນໆ; ຝ່າຍວົງຍາດອື່ນໆກໍກັບໄປບ້ານຂອງຕົນເຊັ່ນກັນ.

Verse 9

हिमाचलोऽपि सुप्रीतो मेनया सुखदे गृहे । रेमेऽन्यत्र च सुस्थाने नन्दनादिवनेष्वपि

ຮິມາຈະລະກໍມີໃຈປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ຢູ່ຮ່ວມກັບແມ່ນາໃນເຮືອນທີ່ປະທານຄວາມສຸກ. ໃນເວລາອື່ນໆກໍໄດ້ພັກຢູ່ບ່ອນມົງຄຸນ ເຊັ່ນ ປ່ານັນດະນະ ແລະປ່າທິບອື່ນໆ ດ້ວຍຄວາມສະຫງົບສຸກ.

Verse 10

तस्मिन्नवसरे देवा मुने विष्ण्वादयोऽखिलाः । मुनयश्च महात्मानः प्रजग्मुर्भूधरान्तिके

ໂອ ມຸນີ, ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ບັນດາເທວະທັງປວງ ເລີ່ມຈາກພຣະວິສະນຸ ພ້ອມດ້ວຍພວກລິສີຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ໄດ້ອອກເດີນທາງ ແລະມາຮອດໃກ້ພູເຂົາ.

Verse 11

दृष्ट्वा तानागतान्देवान्प्रणनाम मुदा गिरिः । संमानं कृतवान्भक्त्या प्रशंसन्स्व विधिं महान्

ເມື່ອເຫັນເທວະເຫຼົ່ານັ້ນມາຮອດ ພຣະພູເຂົາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ (ຮິມາລະຍະ) ກໍກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມປິຕິ. ດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ ທ່ານໄດ້ຖວາຍການຕ້ອນຮັບແລະການຄາລະວະອັນຄວນຄ່າ ພ້ອມທັງສັນລະເສີນທຳມະຂອງຕົນໃນການຮັບແຂກແລະການຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 12

साञ्जलिर्नतशीर्षो हि स तुष्टाव सुभक्तितः । रोमोद्गमो महानासीद्गिरेः प्रेमाश्रवोऽपतन्

ດ້ວຍຝາມືປະນົມ ແລະກົ້ມສີສະ ທ່ານໄດ້ສັນລະເສີນພຣະສິວະດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສອັນບໍລິສຸດ. ແລ້ວພູເຂົາ (ຮິມາລະຍະ) ກໍເກີດອາການຂົນລຸກຢ່າງໃຫຍ່ ແລະນ້ຳຕາແຫ່ງຄວາມຮັກກໍໄຫຼລົງ.

Verse 13

ततः प्रणम्य सुप्रीतो हिमशैलः प्रसन्नधीः । उवाच प्रणतो भूत्वा मुने विष्ण्वादिकान्सुरान्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຮິມະໄສລະ—ເຈົ້າແຫ່ງພູຫິມາລະຍະ—ມີໃຈຍິນດີ ແລະປັນຍາແຈ້ງໃສ ໄດ້ກົ້ມກາບ. ເມື່ອກາບລົງແລ້ວ, ໂອ ມຸນີ, ທ່ານໄດ້ກ່າວຕໍ່ບັນດາເທວະຜູ້ມີພຣະວິສະນຸເປັນຫົວໜ້າ.

Verse 14

हिमाचल उवाच । अद्य मे सफलं जन्म सफलं सुमहत्तपः । अद्य मे सफलं ज्ञानमद्य मे सफलाः क्रियाः

ຫິມາຈະລະກ່າວວ່າ: «ມື້ນີ້ການເກີດຂອງຂ້າເຈົ້າໄດ້ມີຜົນ; ຕະປະສະຍາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຂ້າເຈົ້າກໍມີຜົນ. ມື້ນີ້ປັນຍາຂອງຂ້າເຈົ້າໄດ້ອອກຜົນ ແລະມື້ນີ້ກິດຈະກຳອັນສັກສິດທັງປວງຂອງຂ້າເຈົ້າສຳເລັດ»។

Verse 15

धन्योऽहमद्य संजातो धन्या मे सकला क्षितिः । धन्यं कुलं तथा दारास्सर्वं धन्यं न संशयः

«ມື້ນີ້ຂ້າເຈົ້າເປັນຜູ້ມີພອນ ແລະໄດ້ຮອດຄວາມເຕັມພ້ອມແທ້. ແຜ່ນດິນທັງປວງຂອງຂ້າເຈົ້າກໍມີພອນ. ວົງຕະກູນຂອງຂ້າເຈົ້າມີພອນ ແລະພັນລະຍາທັງຫຼາຍຂອງຂ້າເຈົ້າກໍມີພອນ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ທຸກສິ່ງມີພອນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ»។

Verse 16

यतः समागता यूयं मिलित्वा सर्व एकदा । मां निदेशयत प्रीत्योचितं मत्त्वा स्वसेवकम्

ເນື່ອງຈາກພວກເຈົ້າທັງປວງໄດ້ມາຊຸມນຸມພ້ອມກັນຢູ່ນີ້ໃນເວລາດຽວ ຂໍໃຫ້ຊີ້ນຳຂ້າເຈົ້າ—ໂດຍນັບຂ້າເຈົ້າເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພວກເຈົ້າ—ໃຫ້ຮູ້ວ່າສິ່ງໃດຄວນກະທຳ ດ້ວຍຄວາມຮັກແລະຄວາມພັກດີ।

Verse 17

ब्रह्मोवाच । इति श्रुत्वा महीध्रस्य वचनं ते सुरास्तदा । ऊचुर्हर्यादयः प्रीताः सिद्धिं मत्वा स्वकार्यतः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣະພູເຂົາ (ຫິມາລະຍະ) ແລ້ວ ເທວະທັງຫຼາຍໃນເວລານັ້ນ—ພຣະວິສນຸ ແລະອື່ນໆ—ໄດ້ກ່າວດ້ວຍຄວາມປິຕິ ເຫັນວ່າກິດຂອງຕົນສໍາເລັດແລ້ວ।

Verse 18

देवा ऊचुः । हिमाचल महाप्राज्ञ शृण्व स्मद्वचनं हितम् । यदर्थमागतास्सर्वे तद्ब्रूमः प्रीतितो वयम्

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ໂອ ຫິມາຈະລະ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄໍາອັນເປັນປະໂຫຍດຂອງພວກເຮົາ. ເຫດທີ່ພວກເຮົາທັງປວງມານີ້, ພວກເຮົາຈະບອກດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະນ້ໍາໃຈດີ»។

Verse 19

या पुरा जगदम्बोमा दक्षकन्याऽभवद्गिरे । रुद्रपत्नी हि सा भूत्वा चिक्रीडे सुचिरं भुवि

ນາງຜູ້ເປັນຈັກກະວານມານດາແຕ່ດັ້ງເດີມ—ອຸມາ—ໂອ ພູເຂົາເອີຍ, ໃນກ່ອນການນາງເຄີຍເກີດເປັນທິດາຂອງທັກສະ. ເມື່ອໄດ້ເປັນພຣະມະເຫສີຂອງຣຸດຣະ ນາງຢູ່ແລະສຳລອງລີລາໃນໂລກນີ້ຢ່າງຍາວນານ.

Verse 20

पितृतोऽनादरं प्राप्य संस्मृत्य स्वपणं सती । जगाम स्वपदं त्यक्त्वा तच्छरीरं तदाम्बिका

ເມື່ອໄດ້ຮັບຄວາມບໍ່ເຄົາລົບຈາກພໍ່ ສະຕີ—ໄດ້ລະລຶກຄໍາປະຕິຍານຂອງນາງ ແລະຈິດຕັ້ງໃຈອັນເປັນເທວະ—ຈຶ່ງລະທິ້ງກາຍນັ້ນ ແລະໄປສູ່ສະຖານະອັນສູງສຸດຂອງນາງ; ອຳບິກາຈຶ່ງປະຖິ້ມມັນໄວ້.

Verse 21

सा कथा विदिता लोके तवापि हिमभूधर । एवं सति महालाभो भवेद्देवगणस्य हि

“ເລື່ອງນັ້ນເປັນທີ່ຮູ້ກັນທົ່ວໂລກ—ແມ່ນແຕ່ເຈົ້າເອງ ໂອ ຮິມະພູທະຣະ (ພູຫິມາລະຍະ) ກໍຮູ້. ເມື່ອເປັນເຊັ່ນນີ້ ຈະເປັນລາບອັນໃຫຍ່ແກ່ຫມູ່ເທວະທັງຫຼາຍ.”

Verse 22

सर्वस्य भवतश्चापि स्युस्सर्वे ते वशास्सुराः

ເພາະເຈົ້າເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ ເທວະເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດຈະຢູ່ໃນອໍານາດຂອງເຈົ້າ.

Verse 23

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तेषां हर्यादीनां गिरीश्वरः । तथास्त्विति प्रसन्नात्मा प्रोवाच न च सादरम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອກິຣີອິດສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງ ຮະຣິ (ວິສນຸ) ແລະຜູ້ອື່ນໆ ແລ້ວ ດ້ວຍໃຈຍິນດີ ຈຶ່ງຕອບວ່າ “ໃຫ້ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ” ແຕ່ບໍ່ໄດ້ສະແດງພິທີການຢ່າງພິເສດ.

Verse 24

अथ ते च समादिश्य तद्विधिम्परमादरात् । स्वयं जग्मुश्च शरणमुमायाश्शंकर स्त्रियः

ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ຊີ້ນຳພວກນາງໃຫ້ຮູ້ວິທີອັນຖືກຕ້ອງນັ້ນດ້ວຍຄວາມເອົາໃຈໃສ່ຢ່າງຍິ່ງ. ຈາກນັ້ນ ພຣະມະເຫສີຂອງພຣະສັງກະຣະໄດ້ໄປຂໍພຶ່ງພາຢູ່ພຣະບາດຂອງອຸມາດ້ວຍຕົນເອງ.

Verse 25

सुस्थले मनसा स्थित्वा सस्मरुर्जगदम्बिकाम् । प्रणम्य बहुशस्तत्र तुष्टुवुः श्रद्धया सुराः

ໃນສະຖານທີ່ອັນເປັນມົງຄຸນນັ້ນ ພວກເຂົາຕັ້ງໃຈໃຫ້ໝັ້ນ ແລະລະລຶກເຖິງ ຈະກະດຳບິກາ ມານດາແຫ່ງຈັກກະວານ. ທີ່ນັ້ນ ພວກເທວະໄດ້ກາບນົບຊ້ຳໆ ແລະສັນລະເສີນນາງດ້ວຍສັດທາອັນໝັ້ນຄົງ.

Verse 26

देवा ऊचुः । देव्युमे जगतामम्ब शिवलोकनिवासिनी । सदाशिवप्रिये दुर्गे त्वां नमामो महेश्वरि

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ໂອ ເທວີອຸມາ ແມ່ແຫ່ງໂລກທັງປວງ ຜູ້ພຳນັກໃນໂລກຂອງພຣະສິວະ; ໂອ ດຸຣຄາ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງສະດາສິວະ; ໂອ ມະເຫສະວະຣີ ພວກເຮົາຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະນາງ»។

Verse 27

श्रीशक्तिं पावनां शान्तां पुष्टिम्परमपावनीम् । वयन्नामामहे भक्त्या महदव्यक्तरूपिणीम्

ດ້ວຍຄວາມພັກດີ ພວກເຮົາຂໍນົບນ້ອມແດ່ ສຣີ-ຊັກຕິ—ພະລັງອັນບໍລິສຸດ ແລະສະງົບ ຜູ້ປະທານການຫຼ້ຽງດູແລະຄວາມອຸດົມສົມບູນ, ຜູ້ບໍລິສຸດຢ່າງສູງສຸດ; ຜູ້ດຳລົງເປັນທັງ “ມະຫັດ” ແລະ “ອະວະຍັກຕະ” ໃນຮູບພາບ.

Verse 28

शिवां शिवकरां शुद्धां स्थूलां सूक्ष्मां परायणाम् । अन्तर्विद्यासुविद्याभ्यां सुप्रीतां त्वां नमामहे

ພວກເຮົາຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະນາງສິວາ—ຜູ້ປະທານມົງຄຸນແຫ່ງພຣະສິວະ, ບໍລິສຸດຢ່າງສົມບູນ, ເປັນທັງຮູບຫຍາບແລະຮູບລະອຽດ, ເປັນທີ່ພຶ່ງສູງສຸດ. ຜູ້ຍິນດີໃນວິຊາພາຍໃນ ແລະປັນຍາອັນແທ້ທີ່ນຳໄປສູ່ການຫຼຸດພົ້ນ; ພວກເຮົາຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ.

Verse 29

त्वं श्रद्धा त्वं धृतिस्त्वं श्रीस्त्वमेव सर्वगोचरा । त्वन्दीधितिस्सूर्य्यगता स्वप्रपञ्चप्रकाशिनी

ເຈົ້າແມ່ນສັດທາ; ເຈົ້າແມ່ນຄວາມອົດທົນໝັ້ນຄົງ; ເຈົ້າແມ່ນສິຣີມົງຄຸນ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ເຈົ້າພຽງຜູ້ດຽວ ເຂົ້າເຖິງໄດ້ແກ່ທຸກຜູ້. ເຈົ້າແມ່ນລັງສີແຫ່ງຕາເວັນ, ແສງທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງຈັກກະວານທີ່ເຈົ້າເປີດເຜີຍເອງ.

Verse 30

या च ब्रह्माण्डसंस्थाने जगज्जीवेषु या जगत् । आप्याययति ब्रह्मादितृणान्तं तां नमामहे

ພວກເຮົານ້ອມນະມັດສະການແດ່ນາງ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນລະບຽບແຫ່ງພຣະພົມມະອັນດາ; ຜູ້ມີຢູ່ໃນສັດມີຊີວິດທັງປວງ ແລະໃນໂລກນີ້ເອງ; ແລະຜູ້ຫຼ້ຽງດູຄ້ຳຈຸນທຸກສິ່ງ—ຈາກພຣະພຣົມາ ຈົນເຖິງໃບຫຍ້ານ້ອຍໆ.

Verse 31

त्वं वार्ता सर्वजगतां त्वं त्रयी धर्मरूपिणी

ເຈົ້າແມ່ນວາຣຕາ—ລະບຽບຄ້ຳຈຸນ ແລະຖ້ອຍຄຳນຳທາງຂອງທຸກໂລກ. ເຈົ້າແມ່ນຕຣີວີ (ວິດາສາມ) ເອງ ຜູ້ປາກົດເປັນຮູບແຫ່ງທຳມະ.

Verse 32

निद्रा त्वं सर्वभूतेषु क्षुधा तृप्तिस्त्वमेव हि । तृष्णा कान्तिश्छविस्तुष्टिस्सर्वानन्दकरी सदा

ເຈົ້າແມ່ນການນອນຫຼັບໃນສັດທັງປວງ; ເຈົ້າເທົ່ານັ້ນແມ່ນຄວາມຫິວແລະຄວາມອີ່ມ. ເຈົ້າແມ່ນຄວາມກະຫາຍ, ຄວາມສະຫວ່າງ, ຄວາມງາມສະຫງ່າ, ແລະຄວາມພໍໃຈ—ຜູ້ປະທານອານັນດາແກ່ທຸກຜູ້ເປັນນິດ.

Verse 33

त्वं लक्ष्मीः पुण्यकर्तॄणां त्वं ज्येष्ठा पापिनां सदा । त्वं शान्तिः सर्वजगतां त्वं धात्री प्राणपोषिणी

ເຈົ້າແມ່ນລັກສະມີ—ໂຊກມົງຄຸນຂອງຜູ້ກະທຳບຸນ; ແລະເຈົ້າແມ່ນເຈຍດຖາ—ສ່ວນອັບມົງຄຸນທີ່ຕາມຜູ້ມີບາບເປັນນິດ. ເຈົ້າແມ່ນສັນຕິຂອງທຸກໂລກ; ເຈົ້າແມ່ນທາດຣີ—ແມ່ຜູ້ຄ້ຳຈຸນ, ຜູ້ຫຼ້ຽງຊີວະລົມໃນສັດທັງປວງ.

Verse 34

त्वन्तस्वरूपा भूतानां पञ्चानामपि सारकृत् । त्वं हि नीतिभृतां नीतिर्व्यवसायस्वरूपिणी

ໂອ ເທວີ, ທ່ານແມ່ນແກ່ນສານທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນມະຫາທາດທັງຫ້າ ແລະເປັນຜູ້ເຮັດໃຫ້ເກີດສານສຸດທ້າຍຂອງມັນ. ໃນບັນດາຜູ້ຖືຄວາມປະພຶດຖືກຕ້ອງ ທ່ານແມ່ນນີຕິເອງ ແລະເປັນຮູບແຫ່ງຄວາມພາກພຽນອັນໝັ້ນຄົງ.

Verse 35

गीतिस्त्वं सामवेदस्य ग्रन्थिस्त्वं यजुषां हुतिः । ऋग्वेदस्य तथा मात्राथर्वणस्य परा गतिः

ທ່ານແມ່ນບົດຂັບຮ້ອງອັນສັກສິດຂອງສາມະເວດ; ທ່ານແມ່ນຄຳຮຽບຮຽງແຫ່ງຍະຊຸຣເວດ ແລະເປັນຮຸຕິ—ການບູຊາດ້ວຍໄຟ. ທ່ານແມ່ນມາດຕາ—ຈັງຫວະແລະແກ່ນສານຂອງຣິກເວດ; ແລະສຳລັບອະຖັຣວະເວດ ທ່ານແມ່ນເປົ້າໝາຍສູງສຸດ ເປັນທີ່ພຶ່ງພາສຸດທ້າຍ.

Verse 36

समस्तगीर्वाणगणस्य शक्तिस्तमोमयी धातृगुणैकदृश्या । रजः प्रपंचात्तु भवैकरूपा या न श्रुता भव्यकरी स्तुतेह

ທ່ານແມ່ນພະລັງຂອງຫມູ່ເທວະທັງປວງ; ທ່ານມີສະພາບເປັນຕະໂມະ ແລະຖືກເຫັນເປັນຄຸນທີ່ຄ້ຳຈຸນພຽງອັນດຽວ. ແລະຈາກການແຜ່ກວ້າງຂອງຣະໂຈະ ທ່ານປາກົດເປັນຮູບອັນດຽວທີ່ເປັນທີ່ຮັກຂອງພະພະວະ (ພຣະສິວະ). ບົດສັນລະເສີນອັນມົງຄຸນ ໃຫ້ຄວາມດີນີ້—ຫາຍາກຈະໄດ້ຍິນ—ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ທີ່ນີ້.

Verse 37

संसारसागरकरालभवाङ्गदुःखनिस्तारकारितरणिश्च निवीतहीना । अष्टाङ्गयोगपरिपालनकेलिदक्षां विन्ध्यागवासनिरतां प्रणमाम तां वै

ພວກເຮົາຂໍນ້ອມນະມັດສະການແດ່ເທວີນັ້ນ—ພາຣະວະຕີ—ດຸດດວງອາທິດແຫ່ງການຊ່ວຍພົ້ນ ຜູ້ໃຫ້ສັດທັງຫຼາຍຂ້າມພົ້ນທະເລສັງສາຣອັນນ່າຢ້ານ ແລະຄວາມທຸກທີ່ຜູກພັນກັບຊີວິດມີກາຍ. ທ່ານເປັນຜູ້ບໍ່ມີສາຍສັກສິດ, ຊ່ຽວຊານຢ່າງຍິ່ງໃນການຮັກສາວິໄນອະສະຕາງຄະໂຢກະດ້ວຍຄວາມປານການຫຼິ້ນ, ແລະມຸ່ງໝັ້ນພຳນັກຢູ່ເຂົາວິນທະຍາ.

Verse 38

नासाक्षि वक्त्रभुजवक्षसि मानसे च धृत्या सुखानि वितनोषि सदैव जन्तोः । निद्रेति याति सुभगा जगती भवा नः सा नः प्रसीदंतु भवस्थितिपालनाय

ໂອ ເທວີຜູ້ມົງຄຸນ, ທ່ານແຜ່ຂະຫຍາຍຄວາມສຸກໃຫ້ແກ່ສັດທັງຫຼາຍເສມອ ຜ່ານທາງດັ່ງ, ຕາ, ໃບໜ້າ, ແຂນ, ອົກ, ແລະໃຈ ພ້ອມທັງດ້ວຍຄວາມອົດທົນອັນໝັ້ນຄົງ. ເນື່ອງດ້ວຍທ່ານ ໂລກອັນໂຊກດີຈຶ່ງເຂົ້າສູ່ການນອນ. ຂໍໃຫ້ “ນິດຣາ” ພະລັງແຫ່ງການນອນ ອັນເປັນການປາກົດຂອງທ່ານເອງ ໂປດເມດຕາຕໍ່ພວກເຮົາ ເພື່ອຄຸ້ມຄອງແລະຮັກສາສະຖິຕິຂອງໂລກ.

Verse 39

ब्रह्मोवाच । इति स्तुत्वा महेशानीं जगदम्बामुमां सतीम् । सुप्रेयमनसः सर्वे तस्थुस्ते दर्शनेप्सवः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ສັນລະເສີນພຣະມະເຫສານີ—ອຸມາ, ແມ່ແຫ່ງສາກົນຜູ້ມີມົງຄຸນແທ້—ແລ້ວ, ທຸກຄົນມີໃຈປິຕິຍິນດີຢ່າງລຶກຊຶ້ງ ແລະຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ປາຖະໜາຈະໄດ້ດາຣະຊັນອັນທິບພະຂອງນາງ.

Verse 70

गायत्री त्वं वेदमाता त्वं सावित्री सरस्वती

ເຈົ້າແມ່ນ ຄາຍະຕຣີ; ເຈົ້າແມ່ນ ແມ່ແຫ່ງເວດ. ເຈົ້າແມ່ນ ສາວິຕຣີ; ເຈົ້າແມ່ນ ສະຣະສະວະຕີ—ພະລັງແຫ່ງວາຈາອັນສັກສິດ ແລະ ປັນຍາ.