पार्वत्याः तपः—हिमालयादिभिः उपदेशः / Pārvatī’s Austerity and Counsel from Himālaya and Others

Verse 1

गतेषु तेषु सूर्येषु सखीभिः परिवारिता । तपस्तेपे तदधिकं परमार्थसुनिश्चया

ເມື່ອວັນເວລາເຫຼົ່ານັ້ນຜ່ານໄປ ນາງຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍໝູ່ສະຫາຍ ແລະໄດ້ປະຕິບັດຕະປະສະຢ່າງເຂັ້ມຂຶ້ນ ດ້ວຍຄວາມໝັ້ນໃຈແນ່ນອນໃນເປົ້າໝາຍອັນສູງສຸດທາງທໍາມະ.

Verse 2

हिमालयस्तदागत्य पार्वतीं कृतनिश्चयाम् । सभार्यस्ससुतामात्य उवाच परमेश्वरीम्

ແລ້ວພູຫິມາລະຍະໄດ້ໄປຫານາງປາຣະວະຕີ ຜູ້ຕັ້ງຈິດແນ່ນອນ; ພ້ອມດ້ວຍເມຍ ລູກສາວ ແລະອຳມາດ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະເທວີຜູ້ສູງສຸດ.

Verse 3

हिमालय उवाच । मा खिद्यतां महाभागे तपसानेन पार्वती । रुद्रो न दृश्यते बाले विरक्तो नात्र संशयः

ຫິມາລະຍະກ່າວວ່າ: «ໂອ ປາຣະວະຕີຜູ້ມີວາສະນາ, ຢ່າໂສກເສົ້າເນື່ອງຈາກຕະປະນີ້ເລີຍ. ໂອ ລູກນ້ອຍ, ຣຸດຣະບໍ່ປາກົດໃຫ້ເຫັນງ່າຍ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ—ພຣະອົງເປັນຜູ້ຫຼຸດພົ້ນ ແລະບໍ່ຍຶດຕິດ.»

Verse 4

त्वं तन्वी सुकुमारांगी तपसा च विमोहिता । भविष्यसि न संदेहस्सत्यं सत्यं वदामि ते

ໂອ ຜູ້ຮ່າງບາງ ແລະອວຍະວະອ່ອນນຸ່ມ, ແມ່ນແຕ່ເຈົ້າຈົ່ມຢູ່ໃນຕະປະຢ່າງເຕັມທີ, ເຈົ້າຈະບັນລຸຄວາມສຳເລັດຕາມພຣະພິລິດ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວຄວາມຈິງ—ຄວາມຈິງແທ້—ແກ່ເຈົ້າ.

Verse 5

तस्मादुत्तिष्ठ चैहि त्वं स्वगृहं वरवर्णिनि । किं तेन तव रुद्रेण येन दग्धः पुरा स्मरः

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ ແລະກັບໄປບ້ານຂອງເຈົ້າ, ໂອ ນາງຜູ້ມີຜິວພັນງາມ. ຣຸດຣະນັ້ນຈະເປັນປະໂຫຍດອັນໃດແກ່ເຈົ້າ, ຜູ້ທີ່ເຄີຍເຜົາກາມະເທວະ (ສະມະຣະ) ໃຫ້ເປັນຂີ້ເຖົ່າ?

Verse 6

अतो हि निर्विकार त्वात्त्वामादातुं वरां हराः । नागमिष्यति देवेशि तं कथं प्रार्थयिष्यसि

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເທວີ, ເນື່ອງຈາກພຣະຫະຣະເປັນຜູ້ບໍ່ປ່ຽນແປງ ແລະບໍ່ມີຄວາມຜັນແປ, ພຣະອົງຈະບໍ່ມາຮັບເຈົ້າເປັນເຈົ້າສາວ. ແລ້ວເຈົ້າຈະອ້ອນວອນພຣະອົງໄດ້ແນວໃດ?

Verse 7

गगनस्थो यथा चंद्रो ग्रहीतुं न हि शक्यते । तथैव दुर्गमं शंभुं जानीहि त्वमिहानघे

ເຫມືອນດວງຈັນຢູ່ໃນຟ້າ ບໍ່ອາດຈັບຕ້ອງໄດ້; ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ພຣະຊຳພູ (ພຣະສິວະ) ເຂົ້າເຖິງໄດ້ຍາກຍິ່ງ.

Verse 8

ब्रह्मोवाच । तथैव मेनया चोक्ता तथा सह्याद्रिणा सती । मेरुणा मंदरेणैव मैनाकेन तथैव सा

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໃນທຳນອງດຽວກັນ ນາງສະຕີໄດ້ຮັບຄຳສອນຈາກແມ່ນາ; ແລະຈາກພູສະຫຍາກໍເຊັ່ນກັນ. ນາງຍັງໄດ້ຮັບຄຳແນະນຳຈາກເມຣຸ, ມັນດະຣະ, ແລະໄມນາກ ໃນທຳນອງດຽວກັນ.

Verse 9

एवमन्यैः क्षितिभैश्च क्रौंचादिभिरनातुरा । तथैव गिरिजा प्रोक्ता नानावादविधायिभिः

ໃນທຳນອງດຽວກັນ ໂດຍກະສັດແຫ່ງພູອື່ນໆ—ເຊັ່ນ ກຣອວັນຈະ ແລະອື່ນໆ—ຜູ້ບໍ່ມີຄວາມທຸກໃຈ, ນາງກິຣິຈາ (ປາຣະວະຕີ) ຖືກກ່າວດ້ວຍເຫດຜົນຫຼາກຫຼາຍ ແລະຄຳແນະນຳຫຼາຍປະເພດ.

Verse 10

ब्रह्मोवाच । एवं प्रोक्ता यदा तन्वी सा सर्वैस्तपसि स्थिता । उवाच प्रहसंत्येव हिमवंतं शुचिस्मिता

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອນາງສາວຜູ້ອ່ອນຊ້ອຍ ແລະສະຫວ່າງໄສນັ້ນ ຖືກກ່າວເຕືອນໂດຍທຸກຄົນແລ້ວ, ນາງກໍຍັງຢືນຢັນຢູ່ໃນຕະປະສະ. ນາງຍິ້ມສະຫວ່າງ ແລະເວົ້າກັບຮິມະວານ ດ້ວຍຮອຍຍິ້ມບໍລິສຸດອ່ອນໂຍນ.

Verse 11

पार्वत्युवाच । पुरा प्रोक्तं मया तात मातः किं विस्मृतं त्वया । अधुनापि प्रतिज्ञां च शृणुध्वं मम बांधवाः

ນາງປາຣະວະຕີກ່າວວ່າ: «ໂອ ແມ່ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຄໍາທີ່ຂ້າເຄີຍກ່າວໄວ້ໃນອະດີດ ເຈົ້າລືມແລ້ວບໍ? ບັດນີ້ກໍຈົ່ງຟັງຄໍາປະຕິຍານຂອງຂ້າ, ໂອ ຍາດພີ່ນ້ອງທັງຫຼາຍ»។

Verse 12

विरक्तोसौ महादेवो येन दग्धा रुषा स्मरः । तं तोषयामि तपसा शंकरं भक्तवत्सलम्

ພຣະອົງນັ້ນແມ່ນມະຫາເທວະຜູ້ປາດສະຈາກຕັນຫາ; ໂດຍພຣະພິໂຣດ ພຣະອົງໄດ້ເຜົາສະມະຣະ (ກາມ) ໃຫ້ເປັນຖ່ານ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະບຳເນັດຕະປະສະຍາ ເພື່ອໃຫ້ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກດີ ພໍໃຈ.

Verse 13

सर्वे भवंतो गच्छंतु स्वं स्वं धाम प्रहर्षिताः । भविष्यत्येव तुष्टोऽसौ नात्र कार्य्या विचारणा

“ຂໍໃຫ້ທ່ານທັງຫມົດ ໄປສູ່ຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນ ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ. ພຣະອົງນັ້ນຈະພໍໃຈແນ່ນອນ; ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຄິດໄຕ່ຕອງອີກ.”

Verse 14

दग्धो हि मदनो येन येन दग्धं गिरेर्वनम् । तमानयिष्ये चात्रैव तपसा केव लेन हि

ພຣະອົງຜູ້ເຜົາກາມ (ມະດະນະ) ໃຫ້ເປັນຖ່ານ—ໂດຍພຣະອົງນັ້ນເອງ ປ່າເຂົານີ້ກໍຖືກເຜົາ. ຢູ່ທີ່ນີ້ແຫຼະ ດ້ວຍຕະປະສະຍາຢ່າງດຽວ ຂ້າພະເຈົ້າຈະນຳພຣະສິວະມາຫາຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 15

तपोबलेन महता सुसेव्यो हि सदाशिवः । जानीध्वं हि महाभागास्सत्यं सत्यं वदामि वः

ດ້ວຍພະລັງອັນໃຫຍ່ຂອງຕະປະ ພຣະສະດາຊິວະຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາດ້ວຍພັກດີອັນໝັ້ນຄົງ. ຈົ່ງຮູ້ເຖີດ ໂອ ຜູ້ມີສິຣິ—ຂ້າພະເຈົ້າເວົ້າຄວາມຈິງ ຄວາມຈິງເທົ່ານັ້ນ.

Verse 16

आभाष्य चैवं गिरिजा च मेनकां मैनाकबंधुं पितरं हिमालयम् । तूष्णीं बभूवाशु सुभाषिणी शिवा समंदरं पर्वतराजबालिका

ເມື່ອໄດ້ເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ກິຣິຈາໄດ້ກ່າວກັບແມ່ຂອງນາງ ເມນະກາ, ລຸງຝ່າຍແມ່ ໄມນາກາ, ແລະພໍ່ຂອງນາງ ພຣະຫິມາລະຍະ. ແລ້ວ ນາງຊິວາຜູ້ເວົ້າດີ—ທິດານ້ອຍແຫ່ງຈອມພູ—ກໍສງົບງຽບທັນທີ ໝັ້ນຄົງດັ່ງມະຫາສະໝຸດ.

Verse 17

जग्मुस्तथोक्ताः शिवया हि पर्वता यथागतेनापि विचक्षणास्ते । प्रशंसमाना गिरिजा मुहुर्मुहुस्सुविस्मिता हेमनगेश्वराद्याः

ເມື່ອໄດ້ຮັບຄໍາສອນຂອງ ພຣະສິວາ ແລ້ວ, ບັນດາເຈົ້າແຫ່ງພູເຂົາຜູ້ຮອບຮູ້ນັ້ນ ກໍອອກເດີນທາງກັບ ຕາມເສັ້ນທາງເກົ່າທີ່ເຄີຍມາ. ພວກເຂົາສັນລະເສີນ ຄິຣິຈາ (ປາຣະວະຕີ) ຊໍ້າໆ ດ້ວຍຄວາມພິສົດອັນໃຫຍ່, ເລີ່ມຈາກ ເຮມະນະເກສະວະຣະ ແລະອື່ນໆ.

Verse 19

तपसा महता तेन तप्तमासीच्चराचरम् । त्रैलोक्यं हि मुनिश्रेष्ठ सदेवासुरमानुषम्

ໂດຍຕະປະສະອັນໃຫຍ່ນັ້ນ, ໂອ ທ່ານມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ສັບພະສິ່ງທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະຢຸດນິ່ງ ຮາວກັບຖືກເຜົາໄໝ້; ແທ້ຈິງແລ້ວ ສາມໂລກ ພ້ອມດ້ວຍເທວະ, ອະສຸຣະ ແລະມະນຸດ ຖືກທຸກທໍລະມານຢ່າງໜັກດ້ວຍຄວາມຮ້ອນນັ້ນ.

Verse 20

तदा सुरासुराः सर्वे यक्षकिन्नरचारणाः । सिद्धास्साध्याश्च मुनयो विद्याधरमहोरगाः

ໃນເວລານັ້ນ ເທວະແລະອະສຸຣະທັງປວງ, ພ້ອມດ້ວຍຢັກສະ, ກິນນະຣະ ແລະຈາຣະນະ; ສິດທະ ແລະສາດຫຍະ; ບັນດາມຸນີ, ວິດຍາທະຣະ ແລະນາກະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່—ກໍມາຊຸມນຸມຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 21

सप्रजापतयश्चैव गुह्यकाश्च तथापरे । कष्टात् कष्टतरं प्राप्ताः कारणं न विदुः स्म तत्

ແມ່ນແຕ່ພຣະປຣະຊາປະຕິ ແລະ ພວກກຸຫຍະກະ ພ້ອມທັງສັດອື່ນໆ ກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກທໍລະມານທີ່ຮ້າຍກວ່າທຸກ; ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ເຫດປັດໃຈແທ້ຂອງໄພນັ້ນ.

Verse 22

सर्वे मिलित्वा शक्राद्या गुरुमामंत्र्य विह्वलाः । सुमेरौ तप्तसर्वांगा विधिं मां शरणं ययुः

ແລ້ວພຣະເທວະທັງປວງ ນຳໂດຍສັກຣະ (ອິນທຣະ) ໄດ້ມາຊຸມນຸມກັນ. ດ້ວຍຄວາມຫວັ່ນໄຫວ ພວກເຂົາໄດ້ນອບນ້ອມລາອາຈານ; ແລະເມື່ອກາຍທັງໝົດຖືກເຜົາຮ້ອນດ້ວຍຕະປະຢູ່ເຂົາສຸເມຣຸ ພວກເຂົາຈຶ່ງໄປຂໍພຶ່ງພາຂ້າພະເຈົ້າ—ພຣະພຣະຫມາ (ວິທີ).

Verse 23

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तुतीये पार्वतीखंडे पार्वतीसांत्वनशिवदेवदर्शनवर्णनं नाम त्रयोविंशोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຈົບລົງໃນບົດທີ ຊາວສາມ, ທີ່ມີຊື່ວ່າ 'ການພັນລະນາເຖິງການປອບໂຍນ ປາວະຕີ ແລະ ນິມິດຂອງ ພຣະສິວະ,' ໃນ ປາວະຕີຂັນ ຂອງ ຣຸດທະສຳຫິຕາ ຂອງ ສີສິວະມະຫາປຸຣານະ.

Verse 24

देवा ऊचुः । त्वया सृष्टमिदं सर्वं जगदेतच्चराचरम् । संतप्तमति कस्माद्वै न ज्ञातं कारणं विभो

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ໂດຍພຣະອົງ ຈັກກະວານທັງໝົດນີ້—ທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ບໍ່ເຄື່ອນ—ໄດ້ຖືກສ້າງ. ແຕ່ມັນກຳລັງໄໝ້ດ້ວຍຄວາມທຸກທໍລະມານ. ເປັນຫຍັງສາເຫດຂອງມັນຈຶ່ງບໍ່ຖືກຮູ້, ໂອ ພຣະເຈົ້າຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວ?»

Verse 26

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तेषामहं स्मृत्वा शिवं हृदा । विचार्य मनसा सर्वं गिरिजायास्तपः फलम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງເຂົາເຈົ້າແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ລະລຶກພຣະສິວະໃນດວງໃຈ; ແລະໄດ້ພິຈາລະນາທຸກຢ່າງໃນໃຈ ຈຶ່ງຄິດເຖິງຜົນແຫ່ງຕະປະຂອງກິຣິຈາ»។

Verse 27

दग्धं विश्वमिति ज्ञात्वा तैः सर्वैरिह सादरात् । हरये तत्कथयितुं क्षीराब्धिमगमं द्रुतम्

ເມື່ອຮູ້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບວ່າ ໂລກທັງປວງຖືກໄຟເຜົາແລ້ວ ພວກເຂົາທັງໝົດກໍຮີບໄປທັນທີສູ່ທະເລນ້ຳນົມ ເພື່ອໄປກ່າວຖວາຍເລື່ອງນັ້ນແດ່ພຣະຮາຣິ (ວິສນຸ).

Verse 28

तत्र गत्वा हरिं दृष्ट्वा विलसंतं सुखासने । सुप्रणम्य सुसंस्तूय प्रावोचं सांजलिः सुरैः

ໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ແລະເຫັນພຣະຮາຣິ (ວິສນຸ) ກຳລັງເບີກບານນັ່ງຢູ່ເທິງອາສນະອັນສະບາຍ; ຂ້ອຍໄດ້ກົ້ມກາບຢ່າງເຄົາລົບ ສັນລະເສີນພຣະອົງຢ່າງດີ ແລ້ວຢືນດ້ວຍມືປະນົມ ຕໍ່ໜ້າເທວະທັງຫຼາຍ ແລະກ່າວຄຳ.

Verse 29

त्राहि त्राहि महाविष्णो तप्तान्नश्शरणागतान् । तपसोग्रेण पार्वत्यास्तपत्याः परमेण हि

«ຊ່ວຍດ້ວຍ ຊ່ວຍດ້ວຍ ໂອ້ ມະຫາວິສນຸ! ພວກເຮົາຖືກຄວາມຮ້ອນເຜົາໄໝ້ ແລະມາຂໍພຶ່ງພາ. ເພາະດ້ວຍຕະປະສະອັນສູງສຸດ ແລະຮຸນແຮງຂອງພາຣະວະຕີ ຄວາມຮ້ອນແຫ່ງຕະປະສະຂອງນາງກຳລັງລຸກໂຊນ»।

Verse 30

इत्याकर्ण्य वचस्तेषामस्मदादि दिवौकसाम् । शेषासने समाविष्टोऽस्मानुवाच रमेश्वरः

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງເຫຼົ່າເທວະໃນສະຫວັນ—ເລີ່ມຈາກພວກເຮົາ—ພຣະຣາເມສະວະຣະ ປະທັບນັ່ງເທິງອາສນະຂອງເສດະ ແລ້ວຕອບກ່າວກັບພວກເຮົາ।

Verse 31

विष्णुरुवाच । ज्ञातं सर्वं निदानं मे पार्वती तपसोद्य वै । युष्माभिस्सहितस्त्वद्य व्रजामि परमेश्वरम्

ພຣະວິສະນຸກ່າວວ່າ: “ມື້ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮູ້ຊັດເຈນແລ້ວເຖິງເຫດ ແລະເປົ້າໝາຍທັງປວງຂອງຕະປະສະຍາຂອງພາຣະວະຕີ. ດັ່ງນັ້ນ ພ້ອມກັບພວກເຈົ້າທັງຫມົດ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປຫາພຣະເຈົ້າສູງສຸດ (ປະຣະເມສະວະຣະ) ຄື ພຣະສິວະ.”

Verse 32

महादेवं प्रार्थयामो गिरिजाप्रापणाय तम् । पाणिग्रहार्थमधुना लोकानां स्वस्तयेऽमराः

ພວກເຮົາເທວະອະມະຣາ ບັດນີ້ຂໍອະທິຖານຕໍ່ພຣະມະຫາເທວະ ເພື່ອໃຫ້ກິຣິຈາ (ພາຣະວະຕີ) ໄດ້ບັນລຸການອະພິເສກກັບພຣະອົງ—ໃຫ້ພຣະອົງຮັບມືນາງ—ເພື່ອສະຫວັດດີ ແລະມົງຄຸນແກ່ທຸກໂລກ.

Verse 34

तस्माद्वयं गमिष्यामो यत्र रुद्रो महाप्रभुः । तपसोग्रेण संयुक्तोऽद्यास्ते परममंगलः

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈົ່ງໄປຍັງສະຖານທີ່ທີ່ຣຸດຣະ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ປະທັບຢູ່ໃນມື້ນີ້—ພ້ອມດ້ວຍຕະປະສະຍາອັນແຮງກ້າ—ຜູ້ເປັນມົງຄຸນສູງສຸດໃນພຣະອົງເອງ.

Verse 35

ब्रह्मोवाच । विष्णोस्तद्वचनं श्रुत्वा सर्व ऊचुस्सुरादयः । महाभीता हठात् क्रुद्धाद्दग्धुकामात् लयंकरात्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະວາຈາຂອງພຣະວິສນຸ ບັນດາເທວະ ແລະຜູ້ອື່ນໆທັງຫມົດກໍ່ເວົ້າຂຶ້ນ ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວຢ່າງໃຫຍ່ຕໍ່ຜູ້ທີ່ໂກດກະທັນຫັນ ປາດຖະໜາຈະເຜົາທຸກສິ່ງ ແລະເປັນຜູ້ນຳພາການລະລາຍອັນນ່າຢ້ານ.

Verse 36

देवा ऊचुः । महाभयंकरं क्रुद्धं कालानलसमप्रभम् । न यास्यामो वयं सर्वे विरूपाक्षं महाप्रभम्

ເທວະທັງຫມົດກ່າວວ່າ: “ພຣະອົງນັ້ນນ່າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງ ໂກດເກີນປານ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງໄຟແຫ່ງກາລະທີ່ກິນທຸກສິ່ງ. ພວກເຮົາທັງຫມົດຈະບໍ່ເຂົ້າໄປໃກ້ ພຣະວິຣູປາກສະ ຜູ້ມີຣັດສະມີອັນໃຫຍ່.”

Verse 37

यथा दग्धः पुरा तेन मदनो दुरतिक्रमः । तथैव क्रोधयुक्तो नः स धक्ष्यति न संशयः

ເຊັ່ນດຽວກັບໃນອະດີດ ພຣະກາມະຜູ້ນ່າຢ້ານ ແລະຍາກຈະຕ້ານທານ ຖືກພຣະອົງເຜົາຜານ; ດັ່ງນັ້ນເມື່ອພຣະອົງປະສານກັບຄວາມໂກດ ພຣະອົງຈະເຜົາພວກເຮົາດ້ວຍ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.

Verse 38

ब्रह्मोवाच तदाकर्ण्य वचस्तेषां शक्रादीनां रमेश्वरः । सांत्वयंस्तान्सुरान्सर्वान्प्रोवाच स हरिर्मुने

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣະອິນທຣະ ແລະເທວະອື່ນໆ ແລ້ວ, ພຣະຫຣິ—ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງພຣະລັກສະມີ—ໄດ້ປອບໃຈເທວະທັງປວງ ແລະຈຶ່ງກ່າວຕໍ່, ໂອ ມຸນີ.

Verse 39

हरिरुवाच । हे सुरा मद्वचः प्रीत्या शृणुतादरतोऽखिलाः । न वो धक्ष्यति स स्वामी देवानां भयनाशनः

ພຣະຫຣິກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ, ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍໃຈຍິນດີ ແລະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ພຣະເຈົ້າຜູ້ນັ້ນ—ຜູ້ທໍາລາຍຄວາມຢ້ານກົວຂອງເທວະ—ຈະບໍ່ເຜົາພວກເຈົ້າ.”

Verse 40

तस्माद्भवद्भिर्गंतव्यं मया सार्द्धं विचक्षणैः । शंभुं शुभकरं मत्वा शरणं तस्य सुप्रभो

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ຮູ້ທັນ ຈົ່ງໄປກັບຂ້ອຍດ້ວຍກັນ. ຮູ້ວ່າ ພຣະສຳພູ (Śambhu) ເປັນຜູ້ປະທານມົງຄຸນ ໂອ ຜູ້ສະຫວ່າງໄສ ຈົ່ງຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງ.

Verse 41

शिवं पुराणं पुरुषमधीशं वरेण्यरूपं हि परं पुराणम् । तपोजुषाणां परमात्मरूपं परात्परं तं शरणं व्रजामः

ພວກເຮົາຂໍພຶ່ງພາພຣະສິວະອັນສູງສຸດ—ຜູ້ເກົ່າແກ່ເຫນືອທຸກຄວາມເກົ່າ, ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນອະທິປະໄຕ, ຜູ້ມີຮູບອັນຄວນບູຊາຍິ່ງ; ເປັນສານະຂອງປຸຣານະອັນສູງສຸດ; ເປັນຮູບແຫ່ງພຣະອາດຕະມາສູງສຸດສໍາລັບຜູ້ຊື່ນຊອບຕະປະ; ແລະເປັນຜູ້ເຫນືອກວ່າຄວາມເຫນືອທັງປວງ—ພວກເຮົາຂໍເຂົ້າສູ່ພຣະອົງເປັນທີ່ພຶ່ງ.

Verse 42

ब्रह्मोवाच । एवमुक्तास्तदा देवा विष्णुना प्रभवि ष्णुना । जग्मुस्सर्वे तेन सह द्रष्टुकामाः पिनाकिनम्

ພຣະພຣະຫມາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອນັ້ນ ພຣະວິສະນຸຜູ້ມີອານຸພາບໄດ້ກ່າວດັ່ງນີ້, ແລະເທວະທັງຫມົດກໍໄປກັບພຣະອົງ ໂດຍປາຖະໜາຈະໄດ້ເຫັນພິນາກິນ—ພຣະສິວະ ຜູ້ຖືຄັນທະນູພິນາກາ.

Verse 43

प्रथमं शैलपुत्र्यास्तत्तपो द्रष्टुं तदाश्रमम् । जग्मुर्मार्गवशात्सर्वे विष्ण्वाद्यस्सकुतूहलाः

ກ່ອນອື່ນ ດ້ວຍຄວາມປາຖະນາຈະເຫັນຕະປະສະ (tapas) ທີ່ ໄສລະປຸດຣີ (ປາຣະວະຕີ) ກຳລັງປະຕິບັດ ທວງເທວະທັງຫມົດ ນຳໂດຍ ພຣະວິສນຸ ໄດ້ອອກເດີນທາງ ແລະຕາມເສັ້ນທາງນັ້ນກໍມາຮອດອາສຣົມ ດ້ວຍຄວາມສົນໃຈຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 44

पार्वत्यास्तु तपो दृष्ट्वा तेजसा व्यापृतास्तदा । प्रणेमुस्तां जगद्धात्रीं तेजोरूपां तपः स्थिताम्

ເມື່ອເຫັນຕະປະສະຂອງ ປາຣະວະຕີ ແລ້ວ ພວກເຂົາຖືກຄວາມສະຫວ່າງແຫ່ງຕະເຊະ (tejas) ປົກຄຸມໃນທັນທີ। ພວກເຂົາກໍກົດກົ້ມນົບນ້ອມແດ່ ພຣະມານດາຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກ ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງຄວາມສະຫວ່າງ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນຕະປະສະ।

Verse 45

प्रशंसंतस्तपस्तस्यास्साक्षात्सिद्धितनोस्सुराः । जग्मुस्तत्र तदा ते च यत्रास्ते वृषभध्वजः

ພວກເທວະທັງຫມົດສັນລະເສີນຕະປະສະຂອງນາງ ເສມືອນກາຍຂອງພວກເຂົາເປັນຮູບແຫ່ງສິດທິອັນປາກົດຊັດ. ແລ້ວໃນເວລານັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ໄປຍັງບ່ອນທີ່ ວຣິສະພະທະວະຈະ—ພຣະສິວະ ຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ—ປະທັບຢູ່।

Verse 46

तत्र गत्वा च ते देवास्त्वां मुने प्रैषयंस्तदा । पश्यतो दूरतस्तस्थुः कामभस्मकृतोहरात्

ເມື່ອໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ພວກເທວະໄດ້ສົ່ງທ່ານໄປກ່ອນ ໂອ ມຸນີ. ໃນຂະນະທີ່ທ່ານກຳລັງເບິ່ງຢູ່ ພວກເຂົາຢືນຢູ່ໄກ—ຫຼັງຈາກ ຮະຣະ ໄດ້ເຜົາ ກາມະ ໃຫ້ເປັນຂີ້ເທົ່າ।

Verse 47

नारद त्वं शिवस्थानं तदा गत्वाऽभयस्सदा । शिवभक्तो विशेषेण प्रसन्नं दृष्टवान् प्रभुम्

ໂອ ນາຣະດະ, ໃນເວລານັ້ນ ເຈົ້າໄດ້ໄປຮອດສະຖານທີ່ສັກສິດຂອງພຣະສິວະ ແລະຢູ່ຢ່າງບໍ່ຫວາດກົວເປັນນິດ. ໃນຖານະຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະຢ່າງພິເສດ ເຈົ້າໄດ້ເຫັນພຣະອົງ—ພຣະສິວະ—ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍພຣະກະລຸນາ ແລະຊົມຊື່ນຢ່າງເຕັມທີ່.

Verse 48

पुनरागत्य यत्नेन देवानाहूय तांस्ततः । निनाय शंकरस्थानं तदा विष्ण्वादिकान्मुने

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ກັບຄືນມາອີກດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ເຊີນເທວະທັງຫຼາຍມາ; ແລ້ວຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມຸນີ, ລາວໄດ້ນໍາພວກເຂົາ—ພຣະວິສນຸ ແລະອື່ນໆ—ໄປຫາສະຖານທີ່ສັກສິດຂອງພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ).

Verse 49

अथ विष्ण्वादयस्सर्वे तत्र गत्वा शिवं प्रभुम् । ददृशुस्सुखमासीनं प्रसन्नं भक्तवत्सलम्

ຕໍ່ມາ ພຣະວິສນຸ ແລະເທວະອື່ນໆທັງໝົດ ໄດ້ໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ແລະໄດ້ເຫັນພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າສູງສຸດ—ປະທັບນັ່ງຢ່າງສະບາຍ, ສະຫງົບສະງົບສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍພຣະກະລຸນາ, ແລະອ່ອນໂຍນຕໍ່ຜູ້ພັກດີຂອງພຣະອົງເສມອ.

Verse 50

योगपट्टस्थितं शंभुं गणैश्च परिवारितम् । तपोरूपं दधानं च परमेश्वररूपिणम्

ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນພຣະສັມພູ ປະທັບນັ່ງໃນອາສນະໂຍຄະ ພ້ອມສາຍຄາດໂຍຄະ, ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍພຣະຄະນະທັງຫຼາຍ—ຊົງຮັບຮູບແຫ່ງຕະປະ (ການບໍາເພັນພຽນ) ແລະປາກົດເປັນພຣະປະຣະເມສະວະຣະ ຈອມເຈົ້າສູງສຸດ.

Verse 51

ततो विष्णुर्मयान्ये च सुरसिद्धमुनीश्वराः । प्रणम्य तुष्टुवुस्सूक्तैर्वेदोपनिषदन्वितैः

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະວິສນຸ, ຂ້າພະເຈົ້າ (ພຣະພຣະຫມາ) ແລະບັນດາຈອມເຈົ້າຜູ້ປະເສີດໃນໝູ່ເທວະ, ສິດທະ, ແລະມຸນີໃຫຍ່ ໄດ້ກົດກາບນົບນ້ອມ ແລະສັນລະເສີນ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນອັນປະເສີດ ທີ່ປະດັບດ້ວຍອໍານາດແຫ່ງພຣະເວດ ແລະອຸປະນິສັດ.