गणेशविवाहोत्सवः तथा सिद्धि-बुद्धि-सन्तानवर्णनम् | Gaṇeśa’s Wedding Festival and the Progeny of Siddhi & Buddhi

Verse 1

ब्रह्मोवाच । एतस्मिन्नंतरे तत्र विश्वरूपः प्रजापतिः । तदुद्योगं संविचार्य सुखमाप प्रसन्नधीः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໃນຂະນະນັ້ນ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພຣະປະຊາປະຕິ ວິສະວະຣູປ ໄດ້ພິຈາລະນາການງານນັ້ນຢ່າງລະອຽດ ແລ້ວບັນລຸຄວາມສະບາຍແລະຄວາມປິຕິ ໃຈສະຫງົບແຈ້ງໃສ।

Verse 2

विश्वरूपप्रजेशस्य दिव्यरूपे सुते उभे । सिद्धिबुद्धिरिति ख्याते शुभे सर्वांगशोभने

ແກ່ພຣະປະຊາປະຕິ ວິສະວະຣູປ ໄດ້ມີທິດາສອງນາງ ມີຮູບອັນທິບພະ. ນາງທັງສອງໂດງດັງນາມວ່າ “ສິດທິ” ແລະ “ພຸດທິ” ເປັນມົງຄຸນ ແລະງາມສະຫງ່າທົ່ວທັງກາຍ।

Verse 3

ताभ्यां चैव गणेशस्य गिरिजा शंकरः प्रभू । महोत्सवं विवाहं च कारयामासतुर्मुदा

ຕໍ່ມາ ພຣະນາງຄິຣິຈາ ແລະ ພຣະອົງສັງກະຣະ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ ພ້ອມກັບນາງທັງສອງ ໄດ້ຈັດຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມປິຕິ ທັງມະໂຫສົບໃຫຍ່ ແລະພິທີອະພິເສກຂອງພຣະຄະເນຊາ।

Verse 4

समाप्तोयं रुद्रसंहितान्तर्गतः कुमारखण्डश्चतुर्थः

ດັ່ງນີ້ ພາກທີສີ່ «ກຸມາຣະ-ຂັນດະ» ອັນຢູ່ໃນ «ຣຸດຣະ-ສັມຫິຕາ» ກໍສຳເລັດລົງແລ້ວ.

Verse 5

तथा च विश्वकर्माऽसौ विवाहं कृतवांस्तथा । तथा च ऋषयो देवा लेभिरे परमां मुदम्

ດັ່ງນັ້ນ ວິສະວະກັມມາ ກໍໄດ້ປະກອບພິທີມົງຄຸນແຕ່ງງານຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ແລ້ວບັນດາລິສີ ແລະ ເທວະທັງຫຼາຍ ໄດ້ບັນລຸຄວາມປິຕິຍິນດີອັນສູງສຸດ।

Verse 6

गणेशोपि तदा ताभ्यां सुखं चैवाप्तिचिंतकम् । प्राप्तवांश्च मुने तत्तु वर्णितुं नैव शक्यते

ໃນເວລານັ້ນ ແມ່ນແຕ່ ພຣະຄະເນຊາ ກໍໄດ້ຮັບຜ່ານພວກນາງ ຄວາມສຸກ ແລະ ຄວາມເຕັມພໍ ທີ່ຂັບໄລ່ຄວາມກັງວົນເລື່ອງການບັນລຸ. ໂອ ມຸນີ, ປະສົບການນັ້ນ ແທ້ຈິງບໍ່ອາດພັນລະນາໄດ້ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາ।

Verse 7

कियता चैव कालेन गणेशस्य महात्मनः । द्वयोः पत्न्योश्च द्वौ दिव्यौ तस्य पुत्रौ बभूवतुः

ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປພັກໜຶ່ງ ພຣະຄະເນຊາຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ມີພຣະບຸດສອງອົງ ອັນສະຫວ່າງໄສ ແລະ ເປັນທິບ ເກີດຈາກພຣະມະເຫສີສອງອົງຂອງພຣະອົງ।

Verse 8

सिद्धेर्गणेशपत्न्यास्तु क्षेमनामा सुतोऽभवत् । बुद्धेर्लाभाभिधः पुत्रो ह्यासीत्परभशोभनः

ຈາກ ສິດທິ (Siddhi) ພຣະມະເຫດຂອງພຣະຄະເນຊະ ໄດ້ເກີດບຸດຊື່ ກເສມະ (Kṣema). ແລະຈາກ ພຸດທິ (Buddhi) ກໍມີບຸດຊື່ ລາພະ (Lābha) ຜູ້ງາມສະຫງ່າຍິ່ງ ທັງຮູບລັກແລະວາສະນາ.

Verse 9

एवं सुखमचिंत्यं व भुंजाने हि गणेश्वरे । आजगाम द्वितीयश्च क्रांत्वा पृथ्वीं सुतस्तदा

ເມື່ອ ພຣະຄະເນຊະວະຣະ (Gaṇeśa) ກຳລັງເສວຍສຸກອັນຫາຄິດບໍ່ໄດ້ ຢູ່ດັ່ງນັ້ນ, ບຸດຄົນທີສອງກໍມາຮອດ ຫຼັງຈາກໄດ້ທ່ອງທ່ຽວຂ້າມຜ່ານແຜ່ນດິນທົ່ວໂລກ.

Verse 10

तावश्च नारदेनैव प्राप्तो गेहे महात्मना । यथार्थं वच्मि नोऽसत्यं न छलेन न मत्सरात्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ນາຣະດະ (Nārada) ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ມາຮອດເຮືອນ ແລະໄດ້ພົບທັງສອງນັ້ນ. ຂ້ອຍເວົ້າຕາມຄວາມຈິງ ບໍ່ແມ່ນຄຳເທັດ—ບໍ່ໂດຍກົນອຸບາຍ ແລະບໍ່ໂດຍຄວາມອິດສາ.

Verse 11

पितृभ्यां तु कृतं यच्च शिवया शंकरेण ते । तन्न कुर्य्यात्परो लोके सत्यं सत्यं ब्रवीम्यहम्

ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ບິດາມານດາຂອງເຈົ້າ—ພຣະສິວະ (Śiva) ແລະ ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara)—ໄດ້ກະທຳໄວ້, ບໍ່ມີໃຜອື່ນໃນໂລກຈະກະທຳໄດ້. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ; ຂ້ອຍກ່າວຄວາມຈິງ ຄວາມຈິງ.

Verse 12

निष्कास्य त्वां कुक्रमणं मिषमुत्पाद्य यत्नतः । गणेशस्य वरोकारि विवाहः परशोभनः

ໂດຍຈົ່ງໃຈຈັດຫາຂໍ້ອ້າງຢ່າງລະມັດລະວັງເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າອອກໄປ—ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ເກີດທາງທີ່ບໍ່ຄວນ—ພິທີອະພິເສກອັນມົງຄຸນສູງສຸດ ແລະງາມສະຫງ່າຂອງພຣະຄະເນຊະ ຈຶ່ງຖືກຈັດໃຫ້ສຳເລັດ ໂອ ຜູ້ປະທານພອນ.

Verse 13

गणेशस्य कृतोद्वाहो लब्धवांस्स्त्रीद्वयं मुदा । विश्वरूपप्रजेशस्य कन्यारत्नं महोत्तमम्

ດັ່ງນັ້ນ ພິທີອະພິເສກຂອງພຣະຄະເນຊາ ໄດ້ຖືກປະກອບດ້ວຍຄວາມສັກສິດ ແລະດ້ວຍຄວາມປິຕິ ພຣະອົງໄດ້ຮັບພຣະມະເຫສີສອງພຣະອົງ—ເປັນທິດາດັ່ງແກ້ວມະນີອັນສູງສຸດ ຂອງວິສະວະຣູປະ ປຣະຊາປະຕິ।

Verse 14

पुत्रद्वयं ललाभासौ द्वयोः पत्न्योश्शुभांगयोः । सिद्धे क्षेमं तथा बुद्धेर्लाभं सर्वं सुखप्रदम्

ຈາກພຣະມະເຫສີສອງພຣະອົງຜູ້ມີອົງງາມ ພຣະອົງໄດ້ພຣະບຸດສອງພຣະອົງ—ສິດທະ ແລະ ພຸດເທຣລາພ—ຜູ້ນຳມາຄວາມສະຫງົບປອດໄພ ການຄຸ້ມຄອງ ແລະຄວາມສຸກທຸກປະການ।

Verse 15

पत्न्योर्द्वयोर्गणेशोऽसौ लब्ध्वा पुत्रद्वयं शुभम् । मातापित्रोर्मतेनैव सुखं भुंक्ते निरंतरम्

ພຣະຄະເນຊານັ້ນ ໄດ້ຮັບພຣະບຸດອັນເປັນມົງຄຸນສອງພຣະອົງຈາກພຣະມະເຫສີທັງສອງ ແລະຊົມຊື່ນຄວາມສຸກຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ ໂດຍດຳເນີນຕາມຄຳຊີ້ນຳແລະພຣະປະສົງຂອງພຣະມານດາແລະພຣະບິດາ।

Verse 16

भवता पृथिवी क्रांता ससमुद्रा सकानना । तच्छलाज्ञावशात्तात तस्य जातं फलं त्विदम्

ໂດຍເຈົ້າ ລູກທີ່ຮັກ, ແຜ່ນດິນທັງປວງໄດ້ຖືກຍ່າງຜ່ານ—ພ້ອມທັງທະເລແລະປ່າໄມ້. ແຕ່ໂອ ລູກເອີຍ, ນີ້ເກີດຂຶ້ນດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງພຣະບັນຊາແລະອຸບາຍນັ້ນ; ແລະນີ້ແມ່ນຜົນທີ່ເກີດຂຶ້ນຈາກມັນ।

Verse 17

पितृभ्यां क्रियतास्मैवच्छलं तात विचार्यताम् । स्वस्वामिभ्यां विशेषेण ह्यन्यः किन्न करोति वै

ດັ່ງນັ້ນ ລູກທີ່ຮັກ, ຈົ່ງຄິດອຸບາຍແລະໃຫ້ປະຕິບັດໂດຍພໍ່ແມ່ຂອງເຂົາເທົ່ານັ້ນ. ຈົ່ງພິຈາລະນາໃຫ້ດີ: ເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງນາຍຂອງຕົນ—ແລະເພື່ອເຫດຂອງຕົນ—ມີຫຍັງທີ່ຄົນອື່ນຈະບໍ່ກະທຳໄດ້?

Verse 18

असम्यक्च कृतं ताभ्यां त्वत्पितृभ्यां हि कर्म ह । विचार्यतां त्वयाऽपीह मच्चित्ते न शुभं मतम्

ແທ້ຈິງ ການກະທຳທີ່ພໍ່ແມ່ຂອງເຈົ້າໄດ້ເຮັດ ບໍ່ຖືກຕ້ອງ. ເຈົ້າກໍຄວນພິຈາລະນາຢູ່ນີ້; ໃນໃຈຂ້ອຍ ມັນບໍ່ເປັນມງຄົດ.

Verse 19

दद्याद्यदि गरं माता विक्रीणीयात्पिता यदि । राजा हरति सर्वस्वं कस्मै किं च ब्रवीतु वै

ຖ້າແມ່ໃຫ້ຢາພິດ, ຖ້າພໍ່ຂາຍລູກຂອງຕົນ, ແລະຖ້າກະສັດຍຶດເອົາຊັບສິນທັງໝົດ—ແລ້ວຈະໄປພຶ່ງໃຜ, ແລະຈະເວົ້າຫຍັງໄດ້ແທ້?

Verse 20

येनैवेदं कृतं स्याद्वै कर्मानर्थकरं परम् । शांतिकामस्सुधीस्तात तन्मुखं न विलोकयेत्

ຜູ້ໃດທີ່ໄດ້ເຮັດການກະທຳອັນອັນຕະລາຍຢ່າງຍິ່ງນີ້—ໂອ ລູກທີ່ຮັກ—ຜູ້ມີປັນຍາຜູ້ປາຖະໜາສັນຕິ ບໍ່ຄວນແມ່ນແຕ່ເບິ່ງໜ້າເຂົາ.

Verse 21

इति नीतिः श्रुतौ प्रोक्ता स्मृतौ शास्त्रेषु सर्वतः । निवेदिता च सा तेऽद्य यथेच्छसि तथा कुरु

ດັ່ງນີ້ ຫຼັກນຳທາງແຫ່ງຄວາມປະພຶດຖືກຕ້ອງນີ້ ໄດ້ຖືກປະກາດໃນສຣຸຕິ, ໃນສມຣິຕິ, ແລະໃນສາດສະຕຣາທົ່ວໄປ. ຂ້ອຍໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ເຈົ້າຮູ້ໃນມື້ນີ້ແລ້ວ; ບັດນີ້ ຈົ່ງເຮັດຕາມທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ.

Verse 22

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा नारद त्वं तु महेश्वरमनोगतिः । तस्मै तथा कुमाराय वाक्यं मौनमुपागतः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ເມື່ອເຈົ້າໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ໂອ ນາຣະດະ, ໃຈຂອງເຈົ້າຈົ່ມຢູ່ໃນພຣະມະເຫສວະ (ມະຫາເທວະ), ເຈົ້າກໍເຂົ້າສູ່ຄວາມສງົບ ແລະບໍ່ມີຖ້ອຍຄຳອື່ນເກີດຂຶ້ນຕໍ່ກຸມາຣນັ້ນອີກ.»

Verse 23

स्कन्दोऽपि पितरं नत्वा कोपाग्निज्वलितस्तदा । जगाम पर्वतं क्रौंचं पितृभ्यां वारितोऽपि सन्

ສະກັນດະກໍເຊັ່ນກັນ, ໄດ້ນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະບິດາ ແລ້ວໃນຂະນະນັ້ນ ລຸກໂຊນດ້ວຍໄຟແຫ່ງຄວາມໂກດ. ແມ່ນແຕ່ຖືກພໍ່ແມ່ທັງສອງຫ້າມໄວ້, ລາວກໍໄປຫາພູເຂົາ ກຣາວນຈະ.

Verse 24

वारणे च कृते त्वद्य गम्यते च कथं त्वया । इत्येवं च निषिद्धोपि प्रोच्य नेति जगाम सः

«ມື້ນີ້ເຮົາໄດ້ຫ້າມເຈົ້າແລ້ວ, ແຕ່ເຈົ້າຈະໄປໄດ້ແນວໃດ?» ດັ່ງນີ້ເຂົາຖາມ. ແມ່ນແຕ່ຖືກຫ້າມຢ່າງນັ້ນ, ລາວກໍຕອບວ່າ «ບໍ່» ແລ້ວກໍຈາກໄປ.

Verse 25

न स्थातव्यं मया तातौ क्षणमप्यत्र किंचन । यद्येवं कपटं प्रीतिमपहाय कृतं मयि

ໂອ ພໍ່ທັງຫຼາຍຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຄວນຢູ່ທີ່ນີ້ແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະດຽວ. ຖ້າລະທິ້ງຄວາມຮັກແທ້ ແລ້ວໃຊ້ການຫລອກລວງຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ການຢູ່ຕໍ່ໄປກໍບໍ່ສົມຄວນ.

Verse 26

एवमुक्त्वा गतस्तत्र मुने सोऽद्यापि वर्तते । दर्शनेनैव सर्वेषां लोकानां पापहारकः

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ໂອ ມຸນີ, ທ່ານນັ້ນໄດ້ໄປທີ່ນັ້ນ ແລະຍັງສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນຈົນທຸກມື້ນີ້—ຜູ້ທີ່ພຽງແຕ່ໄດ້ຮັບດາຣະຊະນະ (darśana) ກໍຊຳລະບາບຂອງຊາວໂລກທັງປວງໃນທຸກໂລກ.

Verse 27

तद्दिनं हि समारभ्य कार्तिकेयस्य तस्य वै । शिवपुत्रस्य देवर्षे कुमारत्वं प्रतिष्ठितम्

ນັບແຕ່ວັນນັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ, ໂອ ດວງ຤ິສີເທວະ, ຄວາມເປັນ «ກຸມາຣະ» ອັນເປັນຄວາມນຸ່ມນວນອະມະຕະ ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຢ່າງໝັ້ນຄົງໃຫ້ແກ່ກາຣຕິເກຍ—ພຣະບຸດຂອງພຣະສິວະ.

Verse 28

तन्नाम शुभदं लोके प्रसिद्धं भुवनत्रये । सर्वपापहरं पुण्यं ब्रह्मचर्यप्रदं परम्

ນາມນັ້ນເປັນມົງຄຸນໃນໂລກ ແລະໂດງດັງໃນສາມພົບ. ບໍລິສຸດ ແລະມີບຸນອັນສູງສຸດ, ມັນທໍາລາຍບາບທັງປວງ ແລະປະທານພຣະພົບພຣະຈັນທະພຣະຈັນ (ພຣະພົບບຣະຫມະຈັນ) ອັນສູງສຸດ.

Verse 29

कार्तिक्यां च सदा देवा ऋषयश्च सतीर्थकाः । दर्शनार्थं कुमारस्य गच्छंति च मुनीश्वराः

ໃນວັນກາຣຕິກີ ບັນດາເທວະ ແລະ຤ິສີທັງຫຼາຍ—ພ້ອມດ້ວຍຕີຣຖະອັນສັກສິດ—ຍ່ອມໄປເພື່ອໄດ້ເຫັນດາຣະສະນະຂອງກຸມາຣະ (ສະກັນດະ) ຢູ່ເສມອ; ແລະບັນດາມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ກໍໄປເພື່ອດາຣະສະນະຂອງພຣະອົງ.

Verse 30

कार्तिक्यां कृत्तिकासंगे कुर्याद्यः स्वामिदर्शनम् । तस्य पापं दहेत्सर्वं चित्तेप्सित फलं लभेत्

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ໃນກາຣຕິກີ—ໃນຍາມມົງຄຸນທີ່ເກືອບກຽວກັບກຸ່ມດາວກຣິຕຕິກາ—ໄດ້ຮັບດາຣະສະນະຂອງພຣະເຈົ້າ (ພຣະສິວະ), ບາບທັງປວງຂອງຜູ້ນັ້ນຈະຖືກເຜົາຜານໝົດ ແລະຈະໄດ້ຮັບຜົນທີ່ໃຈປາດຖະໜາ.

Verse 31

उमापि दुःखमापन्ना स्कन्दस्य विरहे सति । उवाच स्वामिनं दीना तत्र गच्छ मया प्रभो

ເມື່ອສະກັນດະບໍ່ຢູ່ ອຸມາກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມໂສກ. ດ້ວຍໃຈທຸກທ້ອນ ນາງໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະສະວາມີວ່າ: «ໂອ້ ພຣະອົງຜູ້ເປັນນາຍ, ໂອ້ ພຣະປຣະພູ—ໄປທີ່ນັ້ນກັບຂ້າພະອົງ»។

Verse 32

तत्सुखार्थं स्वयं शंभुर्गतस्स्वांशेन पर्वते । मल्लिकार्जुननामासीज्ज्योतिर्लिङ्गं सुखावहम्

ເພື່ອຄວາມສຸກອັນເປັນມົງຄຸນຂອງຜູ້ພັກດີນັ້ນ ພຣະສັມພູ (ຊຳພູ) ໄດ້ເສດັດໄປຍັງພູເຂົາດ້ວຍສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງພະລັງທິບຂອງພຣະອົງ ແລະທີ່ນັ້ນພຣະອົງໄດ້ປາກົດເປັນ ຈໂຍຕິຣລິງຄະ ນາມ «ມັລລິກາຣຈຸນ» ຜູ້ປະທານຄວາມສຸກມົງຄຸນ.

Verse 33

अद्यापि दृश्यते तत्र शिवया सहितश्शिवः । सर्वेषां निजभक्तानां कामपूरस्सतां गतिः

ຈົນຮອດມື້ນີ້ ຍັງເຫັນພຣະສິວະຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພ້ອມກັບພຣະສິວາ (ປາຣະວະຕີ). ພຣະອົງເປັນຜູ້ສຳເລັດຄວາມປາດຖະໜາຂອງຜູ້ບູຊາຂອງພຣະອົງທັງປວງ ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງສູງສຸດ ແລະເປົ້າໝາຍຂອງຜູ້ທຳດີ.

Verse 34

तमागतं स विज्ञाय कुमारस्सशिवं शिवम् । स विरज्य ततोऽन्यत्र गंतुमासीत्समुत्सुकः

ເມື່ອຮູ້ວ່າພຣະສິວະໄດ້ມາຮອດ—ພຣະສິວະພ້ອມດ້ວຍບໍລິວານ—ພຣະກຸມາຣະຜູ້ເປັນເທວະ ກໍເກີດຄວາມວາງໃຈຈາກສິ່ງອື່ນທັງປວງ ແລະດ້ວຍຄວາມກະຕືລືລົ້ນ ກໍຕຽມຈະໄປຍັງບ່ອນອື່ນ.

Verse 35

देवैश्च मुनिभिश्चैव प्रार्थितस्सोपि दूरतः । योजनत्रयमुत्सृज्य स्थितः स्थाने च कार्तिकः

ແມ່ນແຕ່ຖືກເທວະທັງຫຼາຍ ແລະພຣະມຸນີທັງປວງ ອ້ອນວອນຈາກໄກ ກາຣຕິເກຍະກໍຍັງຢູ່ຫ່າງ. ເຂົາແຍກອອກໄປສາມໂຢຊະນະ ແລະຢືນຢັນຢູ່ໃນສະຖານທີ່ຂອງຕົນຢ່າງໝັ້ນຄົງ.

Verse 36

पुत्रस्नेहातुरौ तौ वै शिवौ पर्वणि पर्वणि । दर्शनार्थं कुमारस्य तस्य नारद गच्छतः

ໂອ້ ນາຣະດະ, ທັງສອງພຣະອົງ—ພຣະສິວະ ແລະ (ປາຣະວະຕີ)—ຜູ້ຖືກຄວາມຮັກລູກກະທົບໃຈ ຈະໄປຊ້ຳໆໃນທຸກວາລະອັນສັກສິດ ເພື່ອປາດຖະໜາໄດ້ເຫັນພຣະກຸມາຣະນັ້ນ.

Verse 37

अमावास्यादिने शंभुः स्वयं गच्छति तत्र ह । पूर्णमासी दिने तत्र पार्वती गच्छति ध्रुवम्

ໃນວັນອະມາວາສະຍາ ພຣະສັມພູ (ພຣະສິວະ) ຈະໄປທີ່ນັ້ນດ້ວຍພຣະອົງເອງແນ່ນອນ. ໃນວັນເຕັມເດືອນ ພຣະປາຣະວະຕີກໍໄປທີ່ນັ້ນແນ່ນອນດັ່ງກັນ.

Verse 38

यद्यत्तस्य च वृत्तांतं भवत्पृष्टं मुनीश्वर । कार्तिकस्य गणेशस्य परमं कथितं मया

ໂອ້ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ບັນດາເລື່ອງລາວຂອງພຣະອົງນັ້ນທີ່ທ່ານຖາມມາ—ຂ້າພະອົງໄດ້ເລົ່າໃຫ້ຟັງແລ້ວ ເຖິງບົດສູງສຸດອັນເປັນແກ່ນສານ ກ່ຽວກັບກາຣຕິເກຍ ແລະ ຄະເນຊະ.

Verse 39

एतच्छ्रुत्वा नरो धीमान् सर्वपापैः प्रमुच्यते । शोभनां लभते कामानीप्सितान्सकलान्सदा

ຜູ້ມີປັນຍາໄດ້ຟັງເລື່ອງນີ້ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ. ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມມົງຄຸນ ແລະບັນລຸທຸກສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາເສມໄປ.

Verse 40

यः पठेत्पाठयेद्वापि शृणुयाच्छ्रावयेत्तथा । सर्वान्कामानवाप्नोति नात्र कार्या विचारणा

ຜູ້ໃດອ່ານ ຫຼືໃຫ້ຜູ້ອື່ນອ່ານ, ຟັງ ຫຼືໃຫ້ຜູ້ອື່ນຟັງເຊັ່ນກັນ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ. ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງຄິດໄຕ່ຕອງອີກເລີຍ.

Verse 41

ब्राह्मणो ब्रह्मवर्चस्वी क्षत्रियो विजयी भवेत् । वैश्यो धन समृद्धस्स्याच्छूद्रस्सत्समतामियात्

ໂດຍບຸນກຸສົນທີ່ມີພຣະສິວະເປັນສູນກາງນີ້ ພຣາຫມັນຈະສ່ອງແສງດ້ວຍຣັດສະມີທາງທຳ; ກະສັດຕຣິຍະຈະໄດ້ຊັຍຊະນະ; ໄວສະຍະຈະຮັ່ງມີດ້ວຍຊັບສິນ; ແລະ ຊູດຣະຈະເຖິງສະພາບຄວາມເສມພາບອັນສູງສົ່ງກັບຜູ້ດີງາມ।

Verse 42

रोगी रोगात्प्रमुच्येत भयान्मुच्येत भीतियुक् । भूतप्रेतादिबाधाभ्यः पीडितो न भवेन्नरः

ຜູ້ເຈັບໄຂ້ຈະພົ້ນຈາກໂລກ; ຜູ້ມີຄວາມຢ້ານກໍພົ້ນຈາກຄວາມຢ້ານ. ມະນຸດບໍ່ຖືກທໍລະມານໂດຍພູຕ ເປຣຕ ແລະການລົບກວນອື່ນໆ.

Verse 43

एतदाख्यानमनघं यशस्यं सुखवर्द्धनम् । आयुष्यं स्वर्ग्यमतुलं पुत्रपौत्रादिकारकम्

ເລື່ອງລາວອັນບໍ່ມີມົນທິນນີ້ ເປັນມົນຄຸນ ໃຫ້ຊື່ສຽງ ແລະເພີ່ມພູນຄວາມສຸກ. ມັນປະທານອາຍຸຍືນ ແລະບຸນສະຫວັນອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ແລະເປັນເຫດໃຫ້ໄດ້ລູກ ຫຼານ ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຂອງວົງສານ.

Verse 44

अपवर्गप्रदं चापि शिवज्ञानप्रदं परम् । शिवाशिवप्रीतिकरं शिवभक्तिविवर्द्धनम्

ມັນປະທານອະປະວັກຄະ (ການຫຼຸດພົ້ນສຸດທ້າຍ) ແລະປະທານປັນຍາອັນສູງສຸດແຫ່ງພຣະສິວະ. ມັນເຮັດໃຫ້ພຣະສິວະ ແລະຜູ້ມີມົນຄຸນຜູ້ອຸທິດແດ່ພຣະອົງພໍໃຈ ແລະເພີ່ມພູນພັກຕິຕໍ່ພຣະສິວະ.

Verse 45

श्रवणीयं सदा भक्तैर्निःकामैश्च मुमुक्षुभिः । शिवाद्वैतप्रदं चैतत्सदाशिवमयं शिवम्

ຄໍາສອນນີ້ຄວນໃຫ້ຜູ້ມີສັດທາຟັງເສມອ—ທັງຜູ້ບໍ່ຫວັງຜົນ ແລະຜູ້ໃຝ່ຫາການຫຼຸດພົ້ນ. ເພາະມັນປະທານການຮູ້ແຈ້ງອັດວັຍຕະແຫ່ງພຣະສິວະ ແລະມັນເອງເປັນສະພາບຂອງສະດາສິວະ—ພຣະສິວະອັນມົນຄຸນ.