गणेश-षण्मुखयोः विवाहविचारः / Deliberation on the Marriages of Gaṇeśa and Ṣaṇmukha

Verse 1

नारद उवाच । गणेशस्य श्रुता तात सम्यग्जनिरनुत्तमा । चरित्रमपि दिव्यं वै सुपराक्रमभूषितम्

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ້ ລູກທີ່ຮັກ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຟັງຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ເລື່ອງການປະສູດອັນຍອດຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້ຂອງ ຄະເນຊາ; ແລະເລື່ອງລາວອັນເທວະພາບຂອງພຣະອົງດ້ວຍ—ອັນປະດັບດ້ວຍວິລະກຳອັນພິເສດ.”

Verse 2

ततः किमभवत्तात तत्त्वं वद सुरेश्वरः । शिवाशिवयशस्स्फीतं महानन्दप्रदायकम्

“ແລ້ວຕໍ່ມາເກີດຫຍັງຂຶ້ນ, ໂອ້ ລູກທີ່ຮັກ? ຂໍໃຫ້ທ່ານເວົ້າຄວາມຈິງ, ໂອ້ ຈອມເທວະ—ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ກຽດຍົດຂອງ ພຣະສິວະ ແຜ່ກວ້າງຮຸ່ງເຮືອງ ແລະ ປະທານອານັນດາອັນຍິ່ງໃຫຍ່.”

Verse 3

ब्रह्मोवाच साधु पृष्टं मुनिश्रेष्ठ भवता करुणात्मना । श्रूयतां दत्तकर्णं हि वक्ष्येऽहं ऋषिसत्तम

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ເຈົ້າຖາມໄດ້ດີ ດ້ວຍໃຈເມດຕາ. ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຫູທີ່ຕັ້ງໃຈ; ໂອ ຣິສີຜູ້ສູງສຸດ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍບັດນີ້»។

Verse 4

शिवा शिवश्च विप्रेन्द्र द्वयोश्च सुतयोः परम् । दर्शंदर्शं च तल्लीलां महत्प्रेम समावहत्

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ພຣະສີວາ (ປາຣະວະຕີ) ແລະ ພຣະສີວະ ທັງສອງ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຕໍ່ບຸດທັງສອງ. ແລະເມື່ອເຫັນລີລາອັນເທວະດາຂອງບຸດນັ້ນຊ້ຳໆ, ໃຈກໍລົ້ນໄຫຼດ້ວຍຄວາມອ່ອນໂຍນລຶກຊຶ້ງ.

Verse 5

पित्रोर्लालयतोस्तत्र सुखं चाति व्यवर्द्धत । सदा प्रीत्या मुदा चातिखेलनं चक्रतुस्सुतौ

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອພໍ່ແມ່ທັງສອງອຸ້ມຊູ ແລະຖະນອມດ້ວຍຄວາມຮັກ ຄວາມສຸກຂອງເຂົາເຈົ້າກໍເພີ່ມພູນຢ່າງຫຼາຍ. ດ້ວຍຄວາມເມດຕາແລະຄວາມຍິນດີຢູ່ເສມອ ລູກຊາຍທັງສອງກໍຫຼິ້ນສະນຸກຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.

Verse 6

तावेव तनयौ तत्र माता पित्रोर्मुनीश्वर । महाभक्त्या यदा युक्तौ परिचर्यां प्रचक्रतुः

ໂອ ຈອມເຈົ້າໃນຫມູ່ມຸນີ, ລູກຊາຍທັງສອງນັ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລ້ວເລີ່ມປະພຶດການຮັບໃຊ້ບິດາມານດາຂອງຕົນ ດ້ວຍພັກຕິອັນຍິ່ງໃຫຍ່ (bhakti) ຢ່າງເຕັມປຽມ.

Verse 7

षण्मुखे च गणेशे च पित्रोस्तदधिकं सदा । स्नेहो व्यवर्द्धत महाञ्च्छुक्लपक्षे यथा शशी

ຕໍ່ພຣະສະນະມຸກ (ກາຣຕິເກຍ) ແລະ ພຣະຄະເນຊາ, ຄວາມຮັກຂອງພໍ່ແມ່ທັງສອງຍິ່ງກວ່າເກົ່າຢູ່ເສມອ. ຄວາມຮັກອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນເພີ່ມພູນຂຶ້ນເລື້ອຍໆ ເຫມືອນດວງຈັນທີ່ເຕັມຂຶ້ນໃນຄືນຂ້າງຂຶ້ນ.

Verse 8

कदाचित्तौ स्थितौ तत्र रहसि प्रेमसंयुतौ । शिवा शिवश्च देवर्षे सुविचारपरायणौ

ໂອ ດວງຕາເທວະຣິສີ, ຄັ້ງໜຶ່ງ ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ພຣະຊິວາ (ປາຣະວະຕີ) ແລະ ພຣະຊິວະ ຢູ່ຮ່ວມກັນຢ່າງລັບໆ ຜູກພັນດ້ວຍຄວາມຮັກ ແລະອຸທິດໃຈທັງໝົດໃນການພິຈາລະນາອັນເລິກຊຶ້ງ ເພື່ອຈຳແນກສັດຈະທີ່ສູງສຸດ.

Verse 9

शिवा शिवावूचतुः । विवाहयोग्यौ संजातौ सुताविति च तावुभौ । विवाहश्च कथं कार्यः पुत्रयोरुभयोः शुभम्

ພຣະຊິວາ (ປາຣະວະຕີ) ແລະ ພຣະຊິວະ ກ່າວວ່າ: “ລູກຊາຍທັງສອງຂອງເຮົາ ບັດນີ້ເຕີບໃຫຍ່ຈົນເໝາະສົມສຳລັບການແຕ່ງງານແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ ພິທີແຕ່ງງານອັນເປັນມົງຄຸນ ສຳລັບລູກທັງສອງ ຄວນຈັດເຮັດແນວໃດ?”

Verse 10

षण्मुखश्च प्रियतमो गणेशश्च तथैव च । इति चिंतासमुद्विग्नौ लीलानन्दौ बभूवतुः

“Ṣaṇmukha ແມ່ນຜູ້ຮັກທີ່ສຸດ ແລະ Gaṇeśa ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ” ເມື່ອຄິດດັ່ງນັ້ນ ທັງສອງພຣະອົງກະວົນກະວາຍດ້ວຍຄວາມຫ່ວງໃຍ ແຕ່ຢູ່ໃນຄວາມຫ່ວງໃຍນັ້ນເອງ ກໍຍັງດຳລົງໃນອານັນດະແຫ່ງລີລາທິພະຍະ।

Verse 11

स्वपित्रोर्मतमाज्ञाय तौ सुतावपि संस्पृहौ । तदिच्छया विवाहार्थं बभूवतुरथो मुने

ເມື່ອຮູ້ຄຳຕັດສິນຂອງພໍ່ແມ່ຂອງຕົນ ບຸດທັງສອງນັ້ນກໍເກີດຄວາມປາຖະໜາ; ແລະຕາມພຣະປະສົງຂອງພໍ່ແມ່ ໂອ ມຸນີ, ພວກເຂົາຈຶ່ງເລີ່ມຈັດການເພື່ອພິທີວິວາຫະ।

Verse 12

अहं च परिणेष्यामि ह्यहं चैव पुनः पुनः । परस्परं च नित्यं वै विवादे तत्परावुभौ

“ຂ້ອຍກໍຈະແຕ່ງງານ (ນາງ) ເຊັ່ນກັນ; ແທ້ໆແລ້ວ ຂ້ອຍກ່າວຊ້ຳໆວ່າ ‘ຂ້ອຍຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນຈະແຕ່ງງານ (ນາງ)’.” ດັ່ງນັ້ນ ທັງສອງຈຶ່ງຖົມຖຽງກັນຢູ່ເປັນນິດ ມຸ່ງໝັ້ນໃນການໂຕ້ຖຽງ।

Verse 13

श्रुत्वा तद्वचनं तौ च दंपती जगतां प्रभू । लौकिकाचारमाश्रित्य विस्मयं परमं गतौ

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳນັ້ນ ພຣະຄູ່ທິພະ—ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ—ແມ່ນແມ່ນວ່າຈະຍຶດຕາມຈາຣີດລາວະກິກພາຍນອກ ແຕ່ກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມພິສົດອັນສູງສຸດ।

Verse 14

किं कर्तव्यं कथं कार्यो विवाहविधिरेतयोः । इति निश्चित्य ताभ्यां वै युक्तिश्च रचिताद्भुता

ພຣະອົງທັງສອງໄດ້ຕັດສິນວ່າ “ຄວນເຮັດຢ່າງໃດ ແລະພິທີວິວາຫະຂອງທັງສອງນີ້ຄວນຈັດຢ່າງໃດ?” ແລ້ວພຣະອົງທັງສອງກໍໄດ້ຄິດຄົ້ນແຜນການອັນອັດສະຈັນຢ່າງແທ້ຈິງ।

Verse 15

कदाचित्समये स्थित्वा समाहूय स्वपुत्रकौ । कथयामासतुस्तत्र पुत्रयोः पितरौ तदा

ໃນການໜຶ່ງ ພໍ່ທັງສອງໄດ້ນັ່ງຢູ່ຢ່າງສະຫງົບ ແລ້ວເອີ້ນລູກຊາຍຂອງຕົນມາ; ຈາກນັ້ນພໍ່ທັງສອງໄດ້ກ່າວກັບເດັກທັງສອງຢູ່ທີ່ນັ້ນ។

Verse 16

शिवाशिवावूचतुः । अस्माकं नियमः पूर्वं कृतश्च सुखदो हि वाम् । श्रूयतां सुसुतौ प्रीत्या कथयावो यथार्थकम्

ພຣະສິວະ ແລະ ພຣະສິວາ (ພາຣະວະຕີ) ກ່າວວ່າ: “ແຕ່ກ່ອນ ພວກເຮົາໄດ້ຕັ້ງນິຍົມ/ປະຕິຍານໄວ້ ເຊິ່ງຈະນຳຄວາມສຸກແກ່ເຈົ້າທັງສອງ. ໂອ ລູກດີທັງສອງ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມປິຕິ; ພວກເຮົາຈະເລົ່າຄວາມຈິງຕາມທີ່ເປັນ”។

Verse 17

समौ द्वावपि सत्पुत्रौ विशेषो नात्र लभ्यते । तस्मात्पणः कृतश्शंदः पुत्रयोरुभयोरपि

ລູກຊາຍຜູ້ດີທັງສອງເທົ່າທຽມກັນ ບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງໃຫ້ເຫັນໃນນີ້. ດັ່ງນັ້ນ ການພະນັນແລະຂໍ້ຕົກລົງທີ່ຕັ້ງໄວ້ ຈຶ່ງໃຊ້ກັບລູກທັງສອງເທົ່າກັນ.

Verse 18

यश्चैव पृथिवीं सर्वां क्रांत्वा पूर्वमुपाव्रजेत् । तस्यैव प्रथमं कार्यो विवाहश्शुभलक्षणः

ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໄດ້ຂ້າມຜ່ານແຜ່ນດິນທັງປວງກ່ອນ ແລ້ວກັບຄືນມາ—ພິທີແຕ່ງງານຂອງຜູ້ນັ້ນຄວນຖືກຈັດຂຶ້ນກ່ອນ ພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນ.

Verse 19

ब्रह्मोवाच । तयोरेवं वचः श्रुत्वा शरजन्मा महाबलः । जगाम मन्दिरात्तूर्णं पृथिवीक्रमणाय वै

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງ ຜູ້ເກີດຈາກກໍອ້ອຍ/ຫຍ້າ (ກຸມາຣະ/ກາຣຕິເກຍ) ກໍຮີບອອກຈາກພຣະມະນະດິນ ເພື່ອໄປຍ່າງຄອບໂລກ.

Verse 20

गणनाथश्च तत्रैव संस्थितो बुद्धिसत्तमः । सुबुद्ध्या संविचारर्येति चित्त एव पुनः पुनः

ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ພຣະຄະນານາຖ (ພຣະຄະເນຊາ) ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງປັນຍາຈຳແນກ ໄດ້ນັ່ງສະຖິດຢູ່; ແລະໃນຈິດຂອງພຣະອົງ ກໍຄິດໄຕ່ຕອງຊ້ຳໆ ດ້ວຍປັນຍາອັນດີຍິ່ງ.

Verse 21

किं कर्तव्यं क्व गंतव्यं लंघितुं नैव शक्यते । क्रोशमात्रं गतः स्याद्वै गम्यते न मया पुनः

«ຂ້າພະເຈົ້າຄວນເຮັດຫຍັງ ແລະຄວນໄປໃສ? ອຸປະສັກນີ້ບໍ່ອາດຂ້າມໄດ້ເລີຍ. ແມ່ນແຕ່ໄປໄດ້ພຽງໜຶ່ງ ກໂຣຊາ (krośa) ກໍຕາມ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດໄປຕໍ່ໄດ້ອີກ»។

Verse 22

किं पुनः पृविवीमेतां क्रांत्वा चोपार्जितं सुखम् । विचार्येति गणेशस्तु यच्चकार शृणुष्व तत्

«ແລ້ວຄວາມສຸກທີ່ໄດ້ມາຈາກການພິຊິດແຜ່ນດິນນີ້ທັງໝົດ ຈະມີຄ່າອັນໃດ?» ດັ່ງນີ້ພຣະຄະເນຊາໄດ້ໄຕ່ຕອງ; ແລະສິ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກະທຳຕໍ່ໄປ ຈົ່ງຟັງເຖີດ.

Verse 23

स्नानं कृत्वा यथान्यायं समागत्य स्वयं गृहम् । उवाच पितरं तत्र मातरं पुनरेव सः

ເມື່ອອາບນ້ຳຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ແລ້ວກັບມາບ້ານດ້ວຍຕົນເອງ ລາວໄດ້ກ່າວກັບພໍ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະກັບກ່າວກັບແມ່ອີກຄັ້ງໜຶ່ງດ້ວຍ។

Verse 24

गणेश उवाच । आसने स्थापिते ह्यत्र पूजार्थं भवतोरिह । भवंतौ संस्थितौ तातौ पूर्य्यतां मे मनोरथः

ພຣະຄະເນຊາກ່າວວ່າ: «ທີ່ນີ້ໄດ້ຈັດອາສນະໄວ້ເພື່ອການບູຊາແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພຣະບິດາທັງສອງຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ປະທັບນັ່ງຢູ່ນີ້ ເພື່ອໃຫ້ຄວາມປາຖະໜາໃນໃຈຂ້າພະເຈົ້າສຳເລັດ»។

Verse 25

ब्रह्मोवाच । इति श्रुत्वा वचस्तस्य पार्वतीपरमेश्वरौ । अस्थातामासने तत्र तत्पूजाग्रहणाय वै

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນແລ້ວ ພຣະປາຣະວະຕີ ແລະ ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ກໍລຸກຂຶ້ນ ແລະຢືນຢູ່ທີ່ອາສນະນັ້ນ ເພື່ອຮັບການບູຊານັ້ນແທ້ໆ»។

Verse 26

तेनाथ पूजितौ तौ च प्रक्रान्तौ च पुनः पुनः । एवं च कृतवान् सप्त प्रणामास्तु तथैव सः

ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ບູຊາພຣະທັງສອງນັ້ນຢ່າງຄວນຄ່າ ແລະພຣະທັງສອງກໍອອກເດີນທາງອີກ ຊ້ຳໆ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງເອງກໍໄດ້ກົ້ມກາບຖວາຍບັງຄົມເຈັດຄັ້ງ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຊ້ຳໆ.

Verse 27

बद्धांजलिरथोवाच गणेशो बुद्धिसागरः । स्तुत्वा बहु तिथस्तात पितरौ प्रेमविह्वलौ

ແລ້ວພຣະຄະເນຊາ—ດັ່ງມະຫາສະໝຸດແຫ່ງປັນຍາ—ປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະກ່າວຂຶ້ນ. ເມື່ອສັນລະເສີນພຣະບິດາມານດາຫຼາຍໆຄັ້ງ ດ້ວຍຫຼາຍວິທີ ພຣະອົງກໍຖືກຄວາມຮັກທ່ວມທົ່ນ.

Verse 28

गणेश उवाच । भो मातर्भो पितस्त्वं च शृणु मे परमं वचः । शीघ्रं चैवात्र कर्तव्यो विवाहश्शोभनो मम

ພຣະຄະເນຊາກ່າວວ່າ: «ໂອ ແມ່ເຈົ້າ, ແລະ ໂອ ພໍ່ເຈົ້າ, ຂໍຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳອັນສູງສຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ຢູ່ນີ້ແລະໃນບັດນີ້ ຂໍໃຫ້ຈັດການພິທີແຕ່ງງານອັນມົງຄຸນຂອງຂ້າພະເຈົ້າໂດຍໄວ»។

Verse 29

ब्रह्मोवाच । इत्येवं वचनं श्रुत्वा गणेशस्य महात्मनः । महाबुद्धिनिधिं तं तौ पितरावूचतुस्तदा

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະຄະເນຊະ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່—ຜູ້ເປັນດັ່ງຄັງສົມບັດແຫ່ງປັນຍາອັນຫຼວງ—ແລ້ວບິດາມານດາທັງສອງຂອງພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວກັບພຣະອົງໃນຂະນະນັ້ນ.

Verse 30

शिवा शिवावूचतुः । प्रक्रामेत भवान्सम्यक्पृथिवीं च सकाननाम् । कुमारो गतवांस्तत्र त्वं गच्छ पुर आव्रज

ພຣະສິວາ (ພາຣະວະຕີ) ແລະ ພຣະສິວະ ກ່າວວ່າ: “ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເດີນທາງຢ່າງຖືກຕ້ອງ ອ້ອມຮອບແຜ່ນດິນພ້ອມທັງປ່າໄມ້ທັງຫຼາຍ. ກຸມາຣະໄດ້ໄປທີ່ນັ້ນແລ້ວ; ເຈົ້າຈົ່ງໄປ—ແລະກັບເຂົ້າເມືອງ.”

Verse 31

ब्रह्मोवाच । इत्येवं वचनं श्रुत्वा पित्रोर्गणपति द्रुतम् । उवाच नियतस्तत्र वचनं क्रोधसंयुतः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງບິດາມານດາແລ້ວ ພຣະຄະເນສະ ແມ່ນຈິດສະຫງົບແຕ່ກໍລຸກໄວ ໄດ້ກ່າວທັນທີຢູ່ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາປົນດ້ວຍຄວາມໂກດ.

Verse 32

गणेश उवाच । भो मातर्भो पितर्धर्मरूपौ प्राज्ञौ युवां मतौ । धर्मतः श्रूयतां सम्यक् वचनं मम सत्तमौ

ພຣະຄະເນສະກ່າວວ່າ: «ໂອ ແມ່ເຈົ້າ, ໂອ ພໍ່ເຈົ້າ—ທັງສອງຖືກນັບຖືວ່າເປັນຮູບແຫ່ງທຳມະ ແລະເປັນຜູ້ຮູ້. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ປະເສີດ, ຂໍໃຫ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ຕາມທຳມະ»

Verse 33

मया तु पृथिवी क्रांता सप्तवारं पुनः पुनः । एवं कथं ब्रुवाते वै पुनश्च पितराविह

«ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເດີນທາງຂ້າມຜ່ານແຜ່ນດິນ ເຖິງເຈັດຄັ້ງ ຊ້ໍາແລ້ວຊ້ໍາອີກ. ແລ້ວເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ພໍ່ແມ່ທັງສອງຈຶ່ງກ່າວຢູ່ນີ້ ດັ່ງກັບວ່າບໍ່ແມ່ນເຊັ່ນນັ້ນ?»

Verse 34

ब्रह्मोवाच । तद्वचस्तु तदा श्रुत्वा लौकिकीं गतिमाश्रितौ । महालीलाकरौ तत्र पितरावूचतुश्च तम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນໃນເວລານັ້ນແລ້ວ, ທັງສອງຜູ້ທີ່ຮັບສະພາບໂລກີທຳມະດາ—ບິດາມານດາຜູ້ສະແດງລີລາອັນຍິ່ງໃຫຍ່—ຈຶ່ງເວົ້າກັບເຂົາຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 35

पितरावूचतुः । कदा क्रांता त्वया पुत्र पृथिवी सुमहत्तरा । सप्तद्वीपा समुद्रांता महद्भिर्गहनैयुता

ບິດາມານດາກ່າວວ່າ: “ໂອ ລູກເອີຍ, ເຈົ້າໄດ້ກ້າວຂ້າມແຜ່ນດິນອັນກວ້າງໃຫຍ່ນີ້ເມື່ອໃດ—ທີ່ຖືກທະເລລ້ອມຮອບ, ປະກອບດ້ວຍເຈັດທະວີບ, ແລະເຕັມໄປດ້ວຍພື້ນທີ່ໃຫຍ່ໆອັນນ່າຢ້ານ?”

Verse 36

ब्रह्मोवाच । तयोरेवं वचः श्रुत्वा शिवाशंकरयोर्मुने । महाबुद्धिनिधिः पुत्रो गणेशो वाक्यमब्रवीत्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໂອ ມຸນີເອີຍ, ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງ ພຣະຊິວາ (ປາຣະວະຕີ) ແລະ ພຣະຊັງກະຣະ (ຊິວະ) ແລ້ວ, ບຸດຂອງທັງສອງ ຄື ພຣະຄະເນຊາ—ຄັງປັນຍາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ບໍ່ຮູ້ຈົບ—ຈຶ່ງກ່າວຄຳຂຶ້ນ.

Verse 37

गणेश उवाच । भवतोः पूजनं कृत्वा शिवाशंकरयोरहम् । स्वबुद्ध्या हि समुद्रान्तपृध्वीकृतपरिक्रमः

ພຣະຄະເນຊາກ່າວວ່າ: “ເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະອົງທັງສອງ—ພຣະຊິວາ ແລະ ພຣະຊັງກະຣະ—ແລ້ວ, ຂ້າພະເຈົ້າໂດຍປັນຍາຂອງຕົນ ໄດ້ສຳເລັດການວຽນປະທັກສິນາຮອບໂລກທັງໝົດ ຈົນເຖິງຂອບທະເລທີ່ລ້ອມຮອບ.”

Verse 38

इत्येवं वचनं देवे शास्त्रे वा धर्मसञ्चये । वर्त्तते किं च तत्तथ्यं नहि किं तथ्यमेव वा

ດັ່ງນັ້ນ ຖ້ອຍຄໍາແບບນີ້ປາກົດຢູ່ໃນພຣະວາຈາຂອງພຣະເຈົ້າ ຫຼືໃນຄໍາພີທີ່ຮວບຮວມທັມມະ. ແຕ່ມັນແທ້ຈິງບໍ? ຫຼືບໍ່ແທ້? ຫຼືວ່າມັນເທົ່ານັ້ນແມ່ນສັດຈະ?

Verse 39

पित्रोश्च पूजनं कृत्वा प्रक्रांतिं च करोति यः । तस्य वै पृथिवीजन्यफलं भवति निश्चितम्

ຜູ້ໃດບູຊາປິຕຣະ (Pitṛs) ຄືວິນຍານບັນພະບຸລຸດ ແລ້ວຈຶ່ງປະກອບພິທີອອກເດີນທາງ/ອອກຈາກບ້ານຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຜົນທີ່ເກີດຈາກແຜ່ນດິນ—ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງໃນໂລກ ແລະຜົນທີ່ຈັບຕ້ອງໄດ້—ຍ່ອມບັນລຸແນ່ນອນ.

Verse 40

अपहाय गृहे यो वै पितरौ तीर्थमाव्रजेत् । तस्य पापं तथा प्रोक्तं हनने च तयोर्यथा

ຜູ້ໃດປະຖິ້ມພໍ່ແມ່ໄວ້ໃນເຮືອນ ແລ້ວໄປສູ່ສະຖານທີ່ຈາລິກທຳ (tīrtha) ບາບຂອງຜູ້ນັ້ນ ຖືກກ່າວວ່າເທົ່າກັບບາບແຫ່ງການຂ້າພໍ່ແມ່ນັ້ນເອງ।

Verse 41

पुत्रस्य च महत्तीर्थं पित्रोश्चरणपंकजम् । अन्यतीर्थं तु दूरे वै गत्वा सम्प्राप्यते पुनः

ສຳລັບລູກຊາຍ ຕີຣະຖານອັນສູງສຸດແມ່ນບົວພະບາດຂອງພໍ່ແມ່. ຕີຣະຖານອື່ນໆ ຈະໄດ້ພົບພາອີກ ກໍຕ້ອງໄປໄກຊ້ຳໆ.

Verse 42

इदं संनिहितं तीर्थं सुलभं धर्मसाधनम् । पुत्रस्य च स्त्रियाश्चैव तीर्थं गेहे सुशोभनम्

ຕີຣະຖານນີ້ຢູ່ໃກ້ມື ເຂົ້າເຖິງງ່າຍ ເປັນເຄື່ອງມືອັນດີໃນການສຳເລັດທຳ. ສຳລັບລູກ ແລະພັນລະຍາດ້ວຍ ຕີຣະຖານທີ່ສະຖິດໃນເຮືອນນີ້ ເປັນມງຄົດ ແລະເພີ່ມຄວາມງາມໃຫ້.

Verse 43

इति शास्त्राणि वेदाश्च भाषन्ते यन्निरंतरम् । भवद्भ्यां तत्प्रकर्त्तव्यमसत्यं पुनरेव च

“ດັ່ງນີ້ ຄຳສອນໃນຊາສະຕຣະ ແລະເວດາ ກ່າວຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຈົ້າທັງສອງຈົ່ງປະພຶດຕາມນັ້ນໃຫ້ແທ້ ແລະຢ່າຫັນກັບໄປຫາຄວາມບໍ່ຈິງອີກເລີຍ.”

Verse 44

भवदीयं त्विदं रूपमसत्यं च भवेदिह । तदा वेदोप्यसत्यो वै भवेदिति न संशयः

ຖ້າຮູບພຣະອົງນີ້ໃນໂລກນີ້ ເປັນຂອງບໍ່ແທ້, ໃນເວລານັ້ນ ພຣະເວດະເອງກໍຈະກາຍເປັນຂອງບໍ່ແທ້—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 45

शीघ्रं च भवितव्यो मे विवाहः क्रियतां शुभः । अथ वा वेदशास्त्रञ्च न्यलीकं कथ्यतामिति

«ຂໍໃຫ້ຈັດການພິທີແຕ່ງງານຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ໄວ; ຂໍໃຫ້ພິທີມົງຄຸນນີ້ສຳເລັດດ້ວຍສິຣິມົງຄຸນ. ບໍ່ຊັ້ນ ຂໍໃຫ້ປະກາດວ່າ ວິດາ ແລະ ຄຳພີສາດສະຕຣາ ເປັນຄຳເທັດ»។

Verse 46

द्वयोः श्रेष्ठतमं मध्ये यत्स्यात्सम्यग्विचार्य तत् । कर्तव्यं च प्रयत्नेन पितरौ धर्मरूपिणौ

«ໃນສອງຢ່າງນັ້ນ ໃຫ້ພິຈາລະນາໃຫ້ຖືກຕ້ອງວ່າ ທາງໃດດີທີ່ສຸດ; ແລ້ວຈົ່ງເຮັດຕາມນັ້ນດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ—ເພາະບິດາມານາແມ່ນຮູບທຳຂອງທຳມະ.»

Verse 47

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा पार्वतीपुत्रस्स गणेशः प्रकृष्टधीः । विरराम महाज्ञानी तदा बुद्धिमतां वरः

«ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະຄະເນຊະ ພຣະບຸດຂອງພຣະປາຣະວະຕີ ຜູ້ມີປັນຍາອັນຍອດຢ້ຽມ ກໍຢຸດນິ່ງສງົບ; ເປັນມະຫາຜູ້ຮູ້ ແລະເປັນຜູ້ປັນຍາດີທີ່ສຸດ.»

Verse 48

तौ दंपती च विश्वेशौ पार्वतीशंकरौ तदा । इति श्रुत्वा वचस्तस्य विस्मयं परमं गता

«ໃນເວລານັ້ນ ຄູ່ສົມຣົດເທວະ—ພຣະປາຣະວະຕີ ແລະ ພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ—ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງລາວ ກໍເກີດຄວາມພິສົດຢ່າງສູງສຸດ.»

Verse 49

ततः शिवा शिवश्चैव पुत्रं बुद्धिविचक्षणम् । सुप्रशस्योचतुः प्रीत्या तौ यथार्थप्रभाषिणम्

ຕໍ່ມາ ພຣະສິວາ (ປາຣະວະຕີ) ແລະ ພຣະສິວະ ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໄດ້ຍົກຍ້ອງສັນລະເສີນບຸດຜູ້ສະຫຼາດຮອບຄອບ ຜູ້ເວົ້າຄຳຈິງແລະຖືກການ.

Verse 50

शिवाशिवावूचतुः । पुत्र ते विमला बुद्धिस्समुत्पन्ना महात्मनः । त्वयोक्तं यद्वचश्चैव ततश्चैव च नान्यथा

ພຣະສິວະ ແລະ ພຣະສິວາ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ລູກເອີຍ, ໂອ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່, ປັນຍາອັນບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນເຈົ້າ. ຄຳທີ່ເຈົ້າເວົ້ານັ້ນ ແມ່ນຢ່າງນັ້ນແທ້ ບໍ່ມີຢ່າງອື່ນ»។

Verse 51

समुत्पन्ने च दुःखे च यस्य बुद्धिर्विशिष्यते । तस्य दुखं विनश्येत सूर्ये दृष्टे यथा तमः

ເມື່ອຄວາມໂສກເກີດຂຶ້ນ ຜູ້ໃດທີ່ປັນຍາພິຈາລະນາຂອງຕົນແຈ້ງໃສ ແລະໝັ້ນຄົງ ຄວາມທຸກຂອງຜູ້ນັ້ນຈະສູນໄປ ເຫມືອນຄວາມມືດຫາຍໄປເມື່ອເຫັນດວງອາທິດ. ຕາມສາຍສິດທານຕະໄສວະ «ບຸດທິສູງ» ແມ່ນຄວາມເຂົ້າໃຈຖືກຕ້ອງສອດຄ່ອງກັບປະຕິ (ພຣະສິວະ) ທີ່ຕັດພາຊະ ແລະລະລາຍຄວາມໂສກ.

Verse 52

बुद्धिर्यस्य बलं तस्य निर्बुद्धेस्तु कुतो बलम् । कूपे सिंहो मदोन्मत्तश्शशकेन निपातितः

ຜູ້ໃດມີບຸດທິ ບຸດທິນັ້ນແຫຼະແມ່ນກຳລັງແທ້ຂອງຜູ້ນັ້ນ; ແຕ່ຜູ້ຂາດບຸດທິ ຈະມີກຳລັງມາແຕ່ໃສ? ແມ່ນແຕ່ສິງໂຕທີ່ເມົາມົວດ້ວຍຄວາມຈອງຫອງ ກໍຖືກກະຕ່າຍນ້ອຍຫຼອກໃຫ້ຕົກລົງໃນບໍ່ນ້ຳ.

Verse 53

वेदशास्त्रपुराणेषु बालकस्य यथोदितम् । त्वया कृतं तु तत्सर्वं धर्मस्य परिपालनम्

ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນເວດ, ຊາສະຕຣະ ແລະ ປຸຣານະ ກ່ຽວກັບເດັກນ້ອຍ, ເຈົ້າໄດ້ເຮັດທຸກຢ່າງຕາມນັ້ນແທ້—ນີ້ແມ່ນການພິທັກຮັກສາ ແລະຄ້ຳຈຸນທຳມະໃຫ້ດຳລົງຢູ່.

Verse 54

सम्यक्कृतं त्वया यच्च तत्केनापि भवेदिह । आवाभ्यां मानितं तच्च नान्यथा क्रियतेऽधुना

«ສິ່ງໃດທີ່ເຈົ້າໄດ້ເຮັດຢ່າງຖືກຕ້ອງໃນທີ່ນີ້ ບໍ່ມີໃຜອື່ນຈະສາມາດເຮັດໄດ້. ແລະເນື່ອງຈາກວ່າພວກເຮົາທັງສອງໄດ້ຍອມຮັບ ແລະ ໃຫ້ກຽດແກ່ມັນແລ້ວ ບັດນີ້ຈະບໍ່ຖືກປ່ຽນແປງໃນທາງອື່ນໃດ»។

Verse 55

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा तौ समाश्वास्य गणेशं बुद्धिसागरम् । विवाहकरणे चास्य मतिं चक्रतुरुत्तमाम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ທັງສອງພຣະອົງໄດ້ປອບໃຈພຣະຄະເນຊາ ຜູ້ເປັນດັ່ງມະຫາສະໝຸດແຫ່ງປັນຍາ ແລະ ໄດ້ກະຕຸ້ນໃຫ້ພຣະອົງມີຄວາມຕັ້ງໃຈອັນປະເສີດທີ່ສຸດ ເພື່ອດໍາເນີນການຈັດພິທີແຕ່ງງານຕໍ່ໄປ।