गणेश-वाक्यं तथा गणानां समर-सन्नाहः | Gaṇeśa’s Challenge and the Mustering of the Gaṇas

Verse 1

ब्रह्मोवाच । इत्युक्ता विभुना तेन निश्चयं परमं गताः । सन्नद्धास्तु तदा तत्र जग्मुश्च शिवमन्दिरम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກຊີ້ນໍາໂດຍພຣະອົງຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກສິ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາກໍໄດ້ບັນລຸຄວາມຕັ້ງໃຈອັນສູງສຸດ. ແລ້ວພວກເຂົາກໍສະໜອງອາວຸດພ້ອມສັບພະພາບຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະໄປຍັງວິຫານຂອງພຣະສິວະ.

Verse 2

गणेशोऽपि तथा दृष्ट्वा ह्यायातान्गणसत्तमान् । युद्धाऽऽटोपं विधायैव स्थितांश्चैवाब्रवीदिदम्

ພຣະຄະເນຊະກໍເຊັ່ນກັນ ເມື່ອເຫັນພວກຄະນະຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດມາຮອດ ກໍຈັດທ່າທີພ້ອມຮົບໃນທັນທີ; ແລ້ວຢືນຢັນຢ່າງໝັ້ນຄົງ ແລະກ່າວຄໍາເຫຼົ່ານີ້ແກ່ພວກເຂົາ.

Verse 3

गणेश उवाच । आयांतु गणपास्सर्वे शिवाज्ञाप रिपालकाः । अहमेकश्च बालश्च शिवाज्ञापरिपालकः

ພຣະຄະເນຊະກ່າວວ່າ: “ຂໍໃຫ້ຄະນະທັງຫມົດມາ—ຜູ້ພິທັກຮັກສາພຣະບັນຊາຂອງພຣະສິວະ. ເຮົາຜູ້ດຽວເປັນເດັກນ້ອຍ ແຕ່ເຮົາກໍເປັນຜູ້ພິທັກຮັກສາພຣະບັນຊາຂອງພຣະສິວະເຊັ່ນກັນ.”

Verse 4

तथापि पश्यतां देवी पार्वती सूनुजं बलम् । शिवश्च स्वगणानां तु बलं पश्यतु वै पुनः

ແມ່ນແຕ່ຢ່າງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ ເທວີປາຣະວະຕີ ເຫັນພະລັງຂອງພຣະບຸດ; ແລະຂໍໃຫ້ ພຣະສິວະ ໄດ້ເຫັນອຳນາດຂອງກະນະ (gaṇa) ຂອງພຣະອົງອີກຄັ້ງໜຶ່ງ.

Verse 5

बलवद्बालयुद्धं च भवानीशिव पक्षयोः । भवद्भिश्च कृतं युद्धं पूर्वं युद्धविशारदैः

ການຮົບທີ່ດຸເດືອດແຕ່ມີຄວາມເປັນເດັກນ້ອຍ ເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງສອງຝ່າຍ—ຝ່າຍພຣະນາງພະວານີ ແລະຝ່າຍພຣະສິວະ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຈົ້າເອງ ຜູ້ຊ່ຽວຊານສົງຄາມ ເຄີຍຮົບແບບນີ້ມາແຕ່ກ່ອນ.

Verse 6

मया पूर्वं कृतं नैव बालोस्मि क्रियतेऽधुना । तथापि भवतां लज्जा गिरिजाशिवयोरिह

“ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍເຮັດສິ່ງນີ້ມາກ່ອນ; ຂ້ອຍເປັນແຕ່ເດັກ ແລະພຶ່ງຈະເຮັດໃນບັດນີ້. ແຕ່ກໍຄວນໃຫ້ພວກເຈົ້າມີຄວາມລະອາຍ ແລະຮັກສາມາລະຍາດ ຕໍ່ໜ້າ ຄິຣິຊາ ແລະ ພຣະສິວະ ໃນເລື່ອງນີ້.”

Verse 7

ममैवं तु भवेन्नैव वैपरीत्यं भविष्यति । ममैव भवतां लज्जा गिरिजाशिवयोरिह

“ມັນຈະເປັນຕາມທີ່ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວໄວ້ແນ່ນອນ—ຈະບໍ່ມີການກັບຄືນຫຼືຜິດກັນ. ໃນເລື່ອງຂອງ ຄິຣິຊາ ແລະ ພຣະສິວະ ຢູ່ນີ້ ຄວາມອັບອາຍຈາກຄວາມບໍ່ສົມຄວນ ຈະຕົກຢູ່ທີ່ຂ້ອຍຜູ້ດຽວ ບໍ່ແມ່ນພວກເຈົ້າ.”

Verse 8

एवं ज्ञात्वा च कर्त्तव्यः समरश्च गणेश्वराः । भवद्भिस्स्वामिनं दृष्ट्वा मया च मातरं तदा

ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ ພວກກະເນສະວະຣາ ພວກເຈົ້າຈົ່ງລົງມືເຮັດສົງຄາມໃນບັດນີ້. ພວກເຈົ້າໄດ້ເຫັນພຣະນາຍຂອງຕົນແລ້ວ ແລະໃນເວລານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ເຫັນພຣະແມ່ດ້ວຍ.

Verse 9

क्रियते कीदृशं युद्धं भवितव्यं भवत्विति । तस्य वै वारणे कोऽपि न समर्थस्त्रिलोकके

“ຈະເຮັດສົງຄາມແນວໃດ? ສິ່ງໃດທີ່ພຣະພິລິດກຳນົດ ຂໍໃຫ້ເກີດຂຶ້ນຕາມນັ້ນ” ເມື່ອຕັດສິນແລ້ວ ບໍ່ມີໃຜໃນສາມໂລກທີ່ສາມາດຫ້າມກັ້ນເຫດການນັ້ນໄດ້.

Verse 10

ब्रह्मोवाच । इत्येवं भर्त्सितास्ते तु दंडभूषितबाहवः । विविधान्यायुधान्येवं धृत्वा ते च समाययुः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກຕຳນິຕິຕຽນດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນັກຮົບເຫຼົ່ານັ້ນ—ຜູ້ມີແຂນປະດັບດ້ວຍຄທາ—ໄດ້ຖືອາວຸດຫຼາກຫຼາຍ ແລະ ພາກັນມາຊຸມນຸມຢ່າງພ້ອມພຽງ.

Verse 11

घर्षयन्तस्तथा दंतान् हुंकृत्य च पुनःपुनः । पश्य पश्य ब्रुवंतश्च गणास्ते समुपागताः

ພວກກະນະເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ມາຮອດ—ຂົມຟັນ ແລະ ຮ້ອງ “ຮຸ່ມ” ຊ້ຳໆ, ພ້ອມທັງຕະໂກນຊ້ຳໆວ່າ “ເບິ່ງ! ເບິ່ງ!”—ແລ້ວພາກັນພຸ່ງມາຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຈົ້າ.

Verse 12

नंदी प्रथममागत्य धृत्वा पादं व्यकर्षयत् । धावन्भृंगी द्वितीयं च पादं धृत्वा गणस्य च

ນັນດີມາກ່ອນ ຈັບຕີນແລ້ວດຶງຖອຍກັບ. ຕໍ່ມາ ພຶງກີວິ່ງມາ ຈັບຕີນທີສອງຂອງຜູ້ຮັບໃຊ້ນັ້ນດ້ວຍ.

Verse 13

यावत्पादे विकर्षन्तौ तावद्धस्तेन वै गणः । आहत्य हस्तयोस्ताभ्यामुत्क्षिप्तौ पादकौ स्वयम्

ເທົ່າທີ່ເຂົາທັງສອງຍັງດຶງຕີນຢູ່ ກະນະ (ພຣະຄະເນດ) ກໍຕີພວກເຂົາດ້ວຍມື. ເມື່ອຕີຖືກມືຂອງພວກເຂົາແລ້ວ ພຣະອົງກໍຍົກຕີນທັງສອງຂຶ້ນ ແລ້ວສະບັດອອກເອງ.

Verse 14

अथ देवीसुतो वीरस्सगृह्य परिघं बृहत् । द्वारस्थितो गणपतिः सर्वानापोथयत्तदा

ຈາກນັ້ນ ພຣະບຸດຜູ້ກ້າຫານຂອງພຣະເທວີ ຄືພຣະຄະນະປະຕິ ໄດ້ຊົງຖືໄມ້ຄ້ອນເຫຼັກອັນໃຫຍ່; ຊົງປະທັບຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູ, ພຣະອົງໄດ້ຊົງຕີຕອບໂຕ້ ແລະ ຂັບໄລ່ພວກເຂົາທັງໝົດໃນເວລານັ້ນ.

Verse 15

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वि० रुद्रसंहितायां च कुमारखण्डे गणेशयुद्धवर्णनं नाम पञ्चदशोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນພຣະສິວະມະຫາປຸຣານະ ພາກທີສອງ ໃນຣຸດຣະສັງຫິຕາ ແລະ ໃນກຸມາຣະຂັນ—ຈົບລົງໃນບົດທີສິບຫ້າ ທີ່ມີຊື່ວ່າ "ການພັນລະນາເຖິງການຕໍ່ສູ້ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບພຣະຄະເນດ".

Verse 16

केषांचिजानुनी तत्र केषांचित्स्कंधकास्तथा । सम्मुखे चागता ये वै ते सर्वे हृदये हताः

ທີ່ນັ້ນ ບາງຄົນຖືກຕີທີ່ຫົວເຂົ່າ ແລະ ບາງຄົນກໍ່ຖືກຕີທີ່ບ່າເຊັ່ນກັນ. ແລະ ຜູ້ທີ່ໄດ້ອອກມາປະເຊີນໜ້າກັບການໂຈມຕີ—ພວກເຂົາທັງໝົດຖືກຕີທີ່ບໍລິເວນຫົວໃຈ.

Verse 17

केचिच्च पतिताभूमौ केचिच्च विदिशो गताः । केषांचिच्चरणौ छिन्नौ केचिच्छर्वान्तिकं गताः

ບາງຄົນລົ້ມລົງໃສ່ພື້ນດິນ; ບາງຄົນຫນີໄປທິດທາງຕ່າງໆ. ບາງຄົນຖືກຕັດຂາ; ບາງຄົນໄປເຖິງພຣະສະຣະວະ (ພຣະສິວະ) ໃນຄວາມໃກ້ຊິດ—ຄືສິ້ນຊີວິດແລ້ວເຂົ້າສູ່ພຣະສະນິດຂອງພຣະອົງ.

Verse 18

तेषां मध्ये तु कश्चिद्वै संग्रामे सम्मुखो न हि । सिंहं दृष्ट्वा यथा यांति मृगाश्चैव दिशो दश

ໃນພວກເຂົານັ້ນ ບໍ່ມີໃຜຜູ້ໃດຢືນປະຈັນໜ້າກັບສົງຄາມເລີຍ. ເຫມືອນກວາງເຫັນສິງ ແລ້ວໜີໄປທັງສິບທິດ ພວກເຂົາກໍແຕກກະຈາຍດ້ວຍຄວາມຢ້ານ.

Verse 19

तथा ते च गणास्सर्वे गताश्चैव सहस्रशः । परावृत्य तथा सोपि सुद्वारि समुपस्थितः

ດັ່ງນັ້ນ ພວກກະນາທັງໝົດນັ້ນ ກໍພາກັນໄປເປັນພັນໆ. ແລ້ວເຂົາກໍຫັນກັບ ແລະມາຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູອັນເປັນມົງຄຸນ.

Verse 20

कल्पांतकरणे कालो दृश्यते च भयंकरः । यथा तथैव दृष्टस्स सर्वेषां प्रलयंकरः

ເມື່ອກະລະປະຈົບສິ້ນ ກາລະ (ເວລາ) ປາກົດວ່ານ່າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງ. ບໍ່ວ່າຈະເຫັນໃນຮູບໃດ ມັນກໍແມ່ນຜູ້ກໍໃຫ້ເກີດການພິນາດ (ປຣະລະຍະ) ແກ່ສັດທັງປວງ.

Verse 21

एतस्मिन्समये चैव सरमेशसुरेश्वराः । प्रेरिता नारदेनेह देवास्सर्वे समागमन्

ໃນເວລານັ້ນແທ້ໆ ບັນດາເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ພ້ອມດ້ວຍເທວະຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ຖືກນາຣະດະຊັກຊວນໃນເລື່ອງນີ້ ເທວະທັງປວງຈຶ່ງມາຊຸມນຸມຢູ່ທີ່ນັ້ນ।

Verse 22

समब्रुवंस्तदा सर्वे शिव स्य हितकाम्यया । पुरःस्थित्वा शिवं नत्वा ह्याज्ञां देहि प्रभो इति

ແລ້ວເທວະທັງປວງ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາໃຫ້ເປັນປະໂຫຍດແກ່ພຣະສິວະ ໄດ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ ແລະກໍ່ກາບນົບພຣະສິວະ ກ່າວວ່າ: “ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ, ຂໍພຣະອົງປະທານພຣະບັນຊາແກ່ພວກເຮົາ.”

Verse 23

त्वं परब्रह्म सर्वेशस्सर्वे च तव सेवकाः । सृष्टेः कर्ता सदा भर्ता संहर्ता परमेश्वरः

ພຣະອົງແມ່ນພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ; ສັດທັງປວງລ້ວນເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ສ້າງໂລກ ເປັນຜູ້ຄ້ຳຈຸນຕະຫຼອດ ແລະເປັນຜູ້ຖອນຄືນ—ໂອ ປະຣະເມສະວະຣະ.

Verse 24

रजस्सत्त्वतमोरूपो लीलया निर्गुणः स्वतः । का लीला रचिता चाद्य तामिदानीं वद प्रभो

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ແມ່ນແທ້ວ່າໂດຍສະພາບດັ່ງເດີມ ພຣະອົງເປັນນິຣຄຸນ (ເຫນືອກວ່າຄຸນທັງສາມ), ແຕ່ໂດຍລີລາອັນສັກສິດ ພຣະອົງຮັບຮູບເປັນຣະຊັສ, ສັດຕະວະ, ແລະ ຕະມະ. ລີລາທີ່ພຣະອົງຮັງສັນໄວ້ແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນນັ້ນແມ່ນຫຍັງ? ຂໍພຣະອົງຈົ່ງກ່າວໃຫ້ຮູ້ບັດນີ້, ໂອ ພຣະປະພູ.

Verse 25

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तेषां मुनिश्रेष्ठ महेश्वरः । गणान् भिन्नांस्तदा दृष्ट्वा तेभ्यस्सर्वं न्यवेदयत्

ພຣະພຣະຫມາ ກ່າວວ່າ: ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອພຣະມະເຫສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງພວກເຂົາແລ້ວ, ພຣະອົງເຫັນວ່າພວກຄະນະ (gaṇa) ແຕກແຍກກັນ, ແລະພຣະອົງໄດ້ແຈ້ງທຸກສິ່ງໃຫ້ພວກເຂົາຮູ້ ອະທິບາຍຢ່າງຄົບຖ້ວນ.

Verse 26

अथ सर्वेश्वरस्तत्र शंकरो मुनिसत्तम । विहस्य गिरिजानाथो ब्रह्माणं मामुवाच ह

ແລ້ວຕໍ່ມາ, ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພຣະສັງກະຣະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ ໄດ້ຍິ້ມຢ່າງເບົາ; ແລະພຣະນາຖແຫ່ງຄິຣິຈາ (ຄູ່ຄອງຂອງປາຣະວະຕີ) ໄດ້ກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າ ພຣະພຣະຫມາ.

Verse 27

शिव उवाच । ब्रह्मञ्छृणु मम द्वारि बाल एकस्समास्थितः । महाबलो यष्टिपाणिर्गेहावेशनिवारकः

ພຣະສິວະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະພຣະຫມາ, ຈົ່ງຟັງ. ທີ່ປະຕູຂອງເຮົາ ມີເດັກນ້ອຍຄົນດຽວຢືນຍາມ—ມີພະລັງອັນໃຫຍ່, ຖືຄັນທອນໃນມື—ຫ້າມບໍ່ໃຫ້ໃຜເຂົ້າເຮືອນ»។

Verse 28

महाप्रहारकर्ताऽसौ मत्पार्षदविघातकः । पराजयः कृतस्तेन मद्गणानां बलादिह

ຜູ້ນັ້ນເປັນຜູ້ກະທຳການຈົມຕີອັນໃຫຍ່ ແລະເປັນຜູ້ທຳລາຍບໍລິວານຂອງຂ້າ. ຢູ່ນີ້ ໂດຍພຽງແຕ່ກຳລັງ ລາວໄດ້ນຳຄວາມພ່າຍແພ້ມາໃຫ້ແກ່ຄະນະ (gaṇa) ຂອງຂ້າ.

Verse 29

ब्रह्मन् त्वयैव गंतव्यं प्रसाद्योऽयं महाबलः । यथा ब्रह्मन्नयः स्याद्वै तथा कार्यं त्वया विधे

ໂອ ພຣະພຣະຫມານ (Brahman), ທ່ານເອງຕ້ອງໄປ ເພື່ອຂໍພຣະກະລຸນາຈາກຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ນີ້. ໂອ Brahman, ໂອ Vidhi ຜູ້ສ້າງ, ຈົ່ງກະທຳໃຫ້ເກີດຄວາມກົງກຽວ ແລະການນຳທາງອັນຖືກຕ້ອງແທ້ໆ.

Verse 30

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य प्रभोर्वाक्यमज्ञात्वाऽज्ञानमोहितः । तदीयनिकटं तात सर्वैरृषिवरैरयाम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງແລ້ວດັ່ງນັ້ນ ແຕ່ຍັງບໍ່ເຂົ້າໃຈ—ຖືກອະວິຊາປົກຄຸມ—ໂອ ລູກເອີຍ, ຂ້າພະເຈົ້າພ້ອມດ້ວຍບັນດາລະສີຜູ້ປະເສີດທັງຫມົດ ໄດ້ເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະອົງ.”

Verse 31

समायान्तं च मां दृष्ट्वा स गणेशो महाबली । क्रोधं कृत्वा समभ्येत्य मम श्मश्रूण्यवाकिरत्

ເມື່ອເຫັນຂ້ອຍກໍາລັງເຂົ້າມາ ພຣະຄະເນຊະຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ເກີດໂກດ ແລ້ວເຂົ້າມາໃກ້ຂ້ອຍ ດຶງໜວດ/ຂົນຄາງຂອງຂ້ອຍ ແລ້ວໂຍນກະຈາຍລົງ.

Verse 32

क्षम्यतां क्षम्यतां देव न युद्धार्थं समागतः । ब्राह्मणोहमनुग्राह्यः शांतिकर्तानुपद्रवः

«ຂໍອະໄພ ຂໍອະໄພ ໂອ້ພຣະເຈົ້າ! ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ມາເພື່ອຮົບ. ຂ້ອຍເປັນພຣາຫມັນ ຜູ້ຄວນໄດ້ຮັບພຣະເມດຕາ; ຂ້ອຍເປັນຜູ້ກໍ່ສັນຕິ ບໍ່ກໍ່ຄວາມເດືອດຮ້ອນ»។

Verse 33

इत्येवं ब्रुवति ब्रह्मंस्तावत्परिघमाददे । स गणेशो महावीरो बालोऽबालपराक्रमः

ເມື່ອພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ກໍາລັງກ່າວຢ່າງນັ້ນ ພຣະຄະເນຊະ (Gaṇeśa) ວີຣະບຸລຸດຜູ້ກ້າຫານ ກໍໄດ້ຄວ້າກະບອງເຫຼັກອັນໃຫຍ່ໃນທັນທີ. ແມ່ນແຕ່ເປັນເດັກ ແຕ່ພຣະອົງມີພະລັງແລະຄວາມກ້າຫານເກີນຄົນທົ່ວໄປ.

Verse 34

गृहीतपरिघं दृष्ट्वा तं गणेशं महाबलम् । पलायनपरो यातस्त्वहं द्रुततरं तदा

ເມື່ອເຫັນພຣະຄະເນຊະ (Gaṇeśa) ຜູ້ມີກໍາລັງຫຼາຍ ຖືກະບອງເຫຼັກອັນໜັກນັ້ນ ຂ້ອຍກໍຫັນໄປຫາການຫນີ ແລະຮີບຫນີໄປໃຫ້ໄວກວ່າເກົ່າ.

Verse 35

यात यात ब्रुवंतस्ते परिघेन हतास्तदा । स्वयं च पतिताः केचित्केचित्तेन निपातिताः

ພວກເຂົາຮ້ອງວ່າ “ໄປໆ!” ແຕ່ໃນຂະນະນັ້ນກໍຖືກກະບອງເຫຼັກຟາດລົງ. ບາງຄົນລົ້ມເອງ ແລະບາງຄົນຖືກຟາດນັ້ນຈົນຫຼົ້ມລົງ.

Verse 36

केचिच्च शिवसामीप्यं गत्वा तत्क्षणमात्रतः । शिवं विज्ञापयांचक्रुस्तद्वृत्तां तमशेषतः

ບາງຄົນໄດ້ເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະສິວະໃນທັນທີ ແລະໃນພຽງຊົ່ວຂະນະດຽວ ກໍໄດ້ກາບທູນແຈ້ງພຣະສິວະຢ່າງຄົບຖ້ວນ ຖຶງເຫດການທັງປວງນັ້ນ।

Verse 37

तथाविधांश्च तान् दृष्ट्वा तद्वृत्तांतं निशम्य सः । अपारमादधे कोपं हरो लीलाविशारदः

ເມື່ອພຣະຫະຣະ—ຜູ້ຊໍານານໃນລີລາອັນທິບ—ເຫັນເຂົາເຈົ້າຢູ່ໃນສະພາບນັ້ນ ແລະໄດ້ຟັງເລື່ອງລາວທັງໝົດ ກໍຖືກຄວາມໂກດອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ຄອບງໍາ।

Verse 38

इंद्रादिकान्देवगणान् षण्मुखप्रवरान् गणान् । भूतप्रेतपिशाचांश्च सर्वानादेशयत्तदा

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ອອກຄຳສັ່ງແກ່ທຸກຫມູ່—ແກ່ຫມູ່ເທວະເລີ່ມຈາກ ອິນດຣະ, ແກ່ຫມູ່ຄະນະອັນປະເສີດ ນຳໂດຍ ສະນະມຸກະ (ຜູ້ມີຫົກໜ້າ), ແລະຍັງແກ່ ພູຕະ, ເປຣຕະ, ປິສາຈະ ທັງຫມົດດ້ວຍ।

Verse 39

ते सर्वे च यथायोग्यं गतास्ते सर्वतो दिशम् । तं गणं हंतुकामा हि शिवाज्ञाता उदायुधाः

ແລ້ວພວກເຂົາທັງໝົດ ຕາມທີ່ຄວນເປັນ ໄດ້ອອກໄປທຸກທິດ—ຖືອາວຸດ ແລະປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະສິວະ—ປາຖະນາຈະຂ້າກະນະນັ້ນແທ້ໆ।

Verse 40

यस्य यस्यायुधं यच्च तत्तत्सर्वं विशेषतः । तद्गणेशोपरि बलात्समागत्य विमोचितम्

ອາວຸດໃດຂອງໃຜກໍຕາມ—ແຕ່ລະອັນໂດຍຈົງ—ຖືກດຶງດ້ວຍກຳລັງໄປຫາພຣະຄະເນຊາ ແລະເມື່ອໄປຮອດພຣະອົງ ມັນກໍຕົກຫຼຸດ ໝົດ຤ິດ ໃຊ້ການບໍ່ໄດ້।

Verse 41

हाहाकारो महानासीत्त्रैलोक्ये सचराचरे । त्रिलोकस्था जनास्सर्वे संशयं परमं गताः

ສຽງຮ້ອງໄຫ້ອັນໃຫຍ່ຫຼວງເກີດຂຶ້ນໃນສາມໂລກ ທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ. ສັດທັງປວງໃນສາມໂລກຖືກຄອບງຳດ້ວຍຄວາມສົງໄສອັນລຶກລ້ຳ.

Verse 42

न यातं ब्रह्मणोऽप्यायुर्ब्रह्मांड क्षयमेति हि । अकाले च तथा नूनं शिवेच्छावशतः स्वयम्

ແມ່ນແຕ່ອາຍຸທີ່ກຳນົດໄວ້ຂອງພຣະພຣະຫມາ ກໍຍັງບໍ່ທັນສິ້ນສຸດ ແລະໄຂ່ແຫ່ງຈັກກະວານ (ພຣະພຣະມານະ) ກໍຍັງບໍ່ທັນເຖິງຄວາມພິນາດ. ແຕ່ມັນກໍເກີດຂຶ້ນກ່ອນເວລາ ນອກການກຳນົດ—ແນ່ນອນແຕ່ໂດຍພຣະປະສົງອັນເປັນເຈົ້າຂອງພຣະສິວະເອງ।

Verse 43

ते सर्वे चागतास्तत्र षण्मुखाद्याश्च ये पुनः । देवा व्यर्थायुधा जाता आश्चर्यं परमं गताः

ແລ້ວທຸກພວກເຂົາກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນ ພ້ອມກັບ Ṣaṇmukha ແລະຜູ້ອື່ນໆ. ອາວຸດຂອງເທວະທັງຫຼາຍກາຍເປັນໄຮ້ຜົນ ແລະພວກເຂົາຖືກຄວາມພິສົດອັນສູງສຸດຄອບງຳ.

Verse 44

एतस्मिन्नन्तरे देवी जगदम्बा विबोधना । ज्ञात्वा तच्चरितं सर्वमपारं क्रोधमादधे

ໃນຂະນະນັ້ນ ເທວີ—ຈະກະດຳບາ Jagadambā ຜູ້ຕື່ນຮູ້ ແລະຮູ້ແຈ້ງ—ເມື່ອໄດ້ເຂົ້າໃຈການກະທຳທັງປວງນັ້ນ ນາງກໍຮັບເອົາຄວາມໂກດອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້.

Verse 45

शक्तिद्वयं तदा तत्र तया देव्या मुनीश्वर । निर्मितं स्वगणस्यैव सर्वसाहाय्यहेतवे

ໂອ ທ່ານມຸນີຜູ້ສູງສຸດ, ໃນເວລານັ້ນ ໃນທີ່ນັ້ນ ເທວີໄດ້ສ້າງພະລັງສອງປະການ ເພື່ອບໍລິວານຂອງນາງເອງ ເພື່ອເປັນເຫດໃຫ້ການຊ່ວຍເຫຼືອທຸກຢ່າງ.

Verse 46

एका प्रचंडरूपं च धृत्वातिष्ठन्महामुने । श्यामपर्वतसंकांशं विस्तीर्य मुखगह्वरम्

ໂອ ມະຫາມຸນີ, ໜຶ່ງໃນນັ້ນໄດ້ຮັບຮູບອັນນ່າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງ ແລະຢືນຢັນຢ່າງໝັ້ນຄົງ; ຮ່າງກາຍດຳຄ້າຍພູສີຟ້າດຳ ແລະນາງກໍຂະຫຍາຍຖ້ຳແຫ່ງປາກໃຫ້ກວ້າງໃຫຍ່.

Verse 47

एका विद्युत्स्वरूपा च बहुहस्तसमन्विता । भयंकरा महादेवी दुष्टदंडविधायिनी

ນາງເປັນໜຶ່ງດຽວ ແຕ່ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຟ້າຜ່າ ແລະມີຫຼາຍມື. ມະຫາເທວີນັ້ນນ່າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງ ເປັນຜູ້ຈັດວາງທັນທະແກ່ຄົນຊົ່ວ.

Verse 48

आयुधानि च सर्वाणि मोचितानि सुरैर्गणैः । गृहीत्वा स्वमुखे तानि ताभ्यां शीघ्रं च चिक्षिपे

ອາວຸດທັງຫມົດທີ່ກອງເທວະໄດ້ຂວ້າງມາ ຖືກພຣະອົງເກັບກູ້. ພຣະອົງຈັບມັນແລ້ວດຶງເຂົ້າໄປໃນປາກຂອງຕົນ ແລະຂວ້າງກັບໄປຫາພວກເຂົາຢ່າງວ່ອງໄວ.

Verse 49

देवायुधं न दृश्येत परिघः परितः पुनः । एवं ताभ्यां कृतं तत्र चरितं परमाद्भुतम्

ທີ່ນັ້ນ ບໍ່ເຫັນອາວຸດທິບໃດໆເລີຍ; ມີແຕ່ຄ້ອນເຫຼັກ (ປະຣິຄະ) ວຽນຮອບໄປມາ ຊໍ້າແລ້ວຊໍ້າອີກ. ດັ່ງນັ້ນ ການກະທໍາຂອງທັງສອງໃນທີ່ນັ້ນ ນ່າອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 50

एको बालोऽखिलं सैन्यं लोडयामास दुस्तरम् । यथा गिरिवरेणैव लोडितस्सागरः पुरा

ເດັກນ້ອຍພຽງຜູ້ດຽວນັ້ນ ໄດ້ກົດທັບກອງທັບທັງໝົດອັນຍາກຈະພິຊິດ ດັ່ງເມື່ອກ່ອນ ທະເລຖືກກວນໂດຍພູເຂົາອັນຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 51

एकेन निहतास्सर्वे शक्राद्या निर्जरास्तथा । शंकरस्य गणाश्चैव व्याकुलाः अभवंस्तदा

ໂດຍຜູ້ດຽວນັ້ນ ທວງເທວະອະມະຕະທັງຫມົດ ເລີ່ມຈາກພຣະອິນທຣາ ຖືກຟາດລົງ. ໃນເວລານັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຄະນະຂອງພຣະສັງກະຣະ ກໍວຸ້ນວາຍຢ່າງຫນັກ.

Verse 52

अथ सर्वे मिलित्वा ते निश्श्वस्य च मुहुर्मुहुः । परस्परं समूचुस्ते तत्प्रहारसमाकुलाः

ແລ້ວພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ມາຊຸມນຸມກັນ ແລະຖອນຫາຍໃຈຊ້ຳໆ ກ່ອນຈະສົນທະນາກັນເອງ ດ້ວຍຄວາມທຸກທ້ອນແລະຫວັ່ນໄຫວຈາກບາດແຜທີ່ໄດ້ຮັບ.

Verse 53

देवगणा ऊचुः । किं कर्तव्यं क्व गंतव्यं न ज्ञायंते दिशो दश । परिघं भ्रामयत्येष सव्यापसव्यमेव च

ຝູງເທວະກ່າວວ່າ: «ພວກເຮົາຄວນເຮັດຫຍັງ ແລະຄວນໄປໃສ? ທິດທັງສິບບໍ່ອາດຈະແຍກອອກໄດ້ອີກ. ອຳນາດນີ້ກຳລັງຫມຸນຄ້ອນເຫຼັກໄປມາ—ບາງຄັ້ງຊ້າຍ ບາງຄັ້ງຂວາ—ເຮັດໃຫ້ທຸກສິ່ງສັບສົນ»។

Verse 54

ब्रह्मोवाच । एतत्कालेऽप्सरश्रेष्ठाः पुष्पचन्दनपाणयः । ऋषयश्च त्वदाद्या हि येऽतियुद्धेतिलालसाः

ພຣະພຣະຫມາຕັດວ່າ: ໃນເວລານັ້ນ ອັບສະຣາຜູ້ປະເສີດ ຖືດອກໄມ້ ແລະ ຈັນທະນະທາໃນມື ໄດ້ມາຮອດ. ແລະບັນດາລຶສີທັງຫຼາຍ ເລີ່ມຈາກທ່ານ ຜູ້ກະຫາຍຢາກເຫັນສົງຄາມໃຫຍ່ຢ່າງແຮງ ກໍມາດ້ວຍເຊັ່ນກັນ.

Verse 55

ते सर्वे च समाजग्मुर्युद्धसंदर्शनाय वै । पूरितो व्योम सन्मार्गस्तैस्तदा मुनिसत्तम

ພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ຊຸມນຸມກັນແທ້ໆ ເພື່ອເບິ່ງສົງຄາມ. ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ, ໃນເວລານັ້ນ ຟ້າແລະເສັ້ນທາງອັນມົງຄຸນໃນອາກາດ ຖືກເຕັມໄປດ້ວຍພວກເຂົາ.

Verse 56

तास्ते दृष्ट्वा रणं तं वै महाविस्मयमागताः । ईदृशं परमं युद्धं न दृष्टं चैकदापि हि

ເມື່ອເຫັນສົງຄາມນັ້ນ ພວກເຂົາກໍຕົກຕະລຶງຢ່າງໃຫຍ່. ເພາະສົງຄາມອັນສູງສຸດ ແລະ ພິສູດພິສົດເຊັ່ນນີ້ ບໍ່ເຄີຍເຫັນແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ.

Verse 57

पृथिवी कंपिता तत्र समुद्रसहिता तदा । पर्वताः पतिताश्चैव चक्रुः संग्रामसंभवम्

ໃນທີ່ນັ້ນ ໃນເວລານັ້ນ ແຜ່ນດິນໄຫວສັ່ນພ້ອມກັບທະເລທັງຫຼາຍ. ພູເຂົາກໍລົ້ມລົງ ແລະຄວາມອື້ອອຶງອັນເກີດຈາກສົງຄາມກໍປະທຸຂຶ້ນ.

Verse 58

द्यौर्ग्रहर्क्षगणैर्घूर्ण्णा सर्वे व्याकुलतां गताः । देवाः पलायितास्सर्वे गणाश्च सकलास्तदा

ຟ້າສະຫວັນຖືກປັ່ນປ່ວນໂດຍຝູງດາວເຄາະ ແລະກຸ່ມດາວນັກສັດທີ່ໝຸນວຽນວຸ່ນວາຍ। ສັດທັງປວງຕົກຢູ່ໃນຄວາມຫວາດຫວັ່ນ; ໃນເວລານັ້ນ ເທວະທັງຫມົດພາກັນຫນີ ແລະຝູງຄະນະ (gaṇa) ທັງຫມົດກໍຫນີໄປເຊັ່ນກັນ।

Verse 59

केवलं षण्मुखस्तत्र नापलायत विक्रमी । महावीरस्तदा सर्वानावार्य पुरतः स्थितः

ທີ່ນັ້ນ ມີແຕ່ພຣະຜູ້ມີຫົກພະພັກ (Ṣaṇmukha) ຜູ້ກ້າຫານ ບໍ່ໄດ້ຫນີໄປ। ວິລະບຸລຸດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ໄດ້ຫ້າມປາມພວກເຂົາທັງຫມົດ ແລະຢືນຢັນຢູ່ດ້ານໜ້າສຸດ।

Verse 60

शक्तिद्वयेन तद्युद्धे सर्वे च निष्फलीकृताः । सर्वास्त्राणि निकृत्तानि संक्षिप्तान्यमरैर्गणैः

ໃນສົງຄາມນັ້ນ ດ້ວຍພະລັງທິບສອງປະການ ທຸກຢ່າງຂອງພວກເຂົາຖືກເຮັດໃຫ້ໄຮ້ຜົນ. ອາວຸດມົນທັງປວງຖືກຟັນຂາດ ແລະຫົວຫຍໍ້ລົງ ໂດຍຫມູ່ອະມະຣະ ແລະຄະນະທັງຫຼາຍ।

Verse 61

येऽव स्थिताश्च ते सर्वे शिवस्यांतिकमागताः । देवाः पलायितास्सर्वे गणाश्च सकलास्तदा

ແລ້ວໃນຂະນະນັ້ນ ຜູ້ທີ່ຍັງເຫຼືອຢູ່ທັງໝົດ ໄດ້ເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະສິວະ. ແຕ່ບັນດາເທວະທັງປວງກໍພາກັນຫນີ ແລະຫມູ່ຄະນະ (gaṇa) ທັງຫມົດກໍຫນີໄປໃນຂະນະນັ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 62

ते सर्वे मिलिताश्चैव मुहुर्नत्वा शिवं तदा । अब्रुवन्वचनं क्षिप्रं कोऽयं गणवरः प्रभो

ແລ້ວພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ມາຊຸມນຸມກັນ ແລະກໍ່ກາບນົບພຣະສິວະຊ້ຳໆ ຈາກນັ້ນເວົ້າຢ່າງຮີບດ່ວນວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຜູ້ໃດແມ່ນກະນະຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນກະນະຂອງພຣະອົງ?»

Verse 63

पुरा चैव श्रुतं युद्धमिदानीं बहुधा पुनः । दृश्यते न श्रुतं दृष्टमीदृशं तु कदाचन

«ໃນການກ່ອນ ພວກເຮົາເຄີຍໄດ້ຍິນເລື່ອງສົງຄາມ; ບັດນີ້ກໍຍັງໄດ້ຍິນຊ້ຳໆຫຼາຍຢ່າງ. ແຕ່ທັງສິ່ງທີ່ເຫັນ ແລະສິ່ງທີ່ຍິນ ບໍ່ເຄີຍມີສົງຄາມແບບນີ້ເລີຍ—ບໍ່ເຄີຍມີເທື່ອໃດ»

Verse 64

किंचिद्विचार्यतां देव त्वन्यथा न जयो भवेत् । त्वमेव रक्षकस्स्वामिन्ब्रह्मांडस्य न संशयः

«ໂອ ພຣະເທວະ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງພິຈາລະນາສັກນ້ອຍ—ບໍ່ຊັ້ນແລ້ວ ຊັຍຊະນະຈະບໍ່ເກີດ. ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ ໂອ ອົງຈອມເຈົ້າ, ແມ່ນຜູ້ປົກປ້ອງຈັກກະວານທັງປວງ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ»

Verse 65

ब्रह्मोवाच । इत्येवं तद्वचः श्रुत्वा रुद्रः परमकोपनः । कोपं कृत्वा च तत्रैव जगाम स्वगणैस्सह

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອຮຸດຣະໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ຜູ້ມີຄວາມໂກດອັນແຮງກ້າ ກໍໂກດຢ່າງຫນັກ. ພຣະອົງຈຸດໄຟແຫ່ງຄວາມໂກດຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ແລ້ວເດີນທາງໄປພ້ອມກັບກະນະຂອງພຣະອົງ.

Verse 66

देवसैन्यं च तत्सर्वं विष्णुना चक्रिणा सह । समुत्सवं महत्कृत्वा शिवस्यानुजगाम ह

ຕໍ່ມາ ກອງທັບເທວະທັງໝົດ ພ້ອມກັບພຣະວິສະນຸ ຜູ້ຖືຈັກຣາ ໄດ້ຈັດງານສະເຫຼີມສະຫຼອງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລ້ວຕິດຕາມພຣະສິວະໄປ.

Verse 67

एतस्मिन्नंतरे भक्त्या नमस्कृत्य महेश्वरम् । अब्रवीन्नारद त्वं वै देवदेवं कृतांजलिः

ໃນຂະນະນັ້ນ ນາຣະດະ ໄດ້ນົບນ້ອມດ້ວຍພະຄະຕິ ຕໍ່ພຣະມະເຫສະວະຣະ (ມະຫາເທວ) ແລະດ້ວຍຝາມືປະນົມ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະເທວເທວາທິຣາຊ।

Verse 68

नारद उवाच । देवदेव महादेव शृणु मद्वचनं विभो । त्वमेव सर्वगस्स्वामी नानालीलाविशारदः

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວະເທວາ, ໂອ ມະຫາເທວ, ໂອ ພຣະຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວສັບພະສິ່ງ—ຂໍຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄໍາຂ້າພະເຈົ້າ. ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວເປັນເຈົ້ານາຍຜູ້ຄອບຄອງທົ່ວໄປ, ຊໍານານໃນລີລາອັນຫຼາກຫຼາຍອັນເທວະ.”

Verse 69

त्वया कृत्वा महालीलां गणगर्वोऽपहारितः । अस्मै दत्त्वा बलं भूरि देवगर्वश्च शंकर

ໂອ ຊັງກະຣະ, ໂດຍການກະທໍາລີລາອັນໃຫຍ່ນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ລົບລ້າງຄວາມຈອງຫອງຂອງພວກຄະນະ; ແລະໂດຍປະທານພະລັງອັນຫຼາຍໃຫ້ແກ່ເຂົາ ພຣະອົງກໍໄດ້ຂັດຂວາງຄວາມອວດອ້າງຂອງເທວະທັງຫຼາຍດ້ວຍ.

Verse 70

दर्शितं भुवने नाथ स्वमेव बलमद्भुतम् । स्वतंत्रेण त्वया शंभो सर्वगर्वप्रहारिणा

ໂອ ພຣະນາຖ, ພຣະອົງໄດ້ສະແດງໃຫ້ໂລກທັງປວງເຫັນ ພະລັງອັນອັດສະຈັນຂອງພຣະອົງເອງ. ໂອ ສັມພູ, ດ້ວຍອິດສະລະແລະອຳນາດອັນເປັນເອກະລາດຂອງພຣະອົງ—ຜູ້ທຳລາຍຄວາມຈອງຫອງທັງປວງ—ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ມັນປາກົດຊັດເຈນ.

Verse 71

इदानीं न कुरुष्वेश तां लीलां भक्तवत्सलः । स्वगणानमरांश्चापि सुसन्मान्याभिवर्द्धय

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ບັດນີ້ຢ່າໄດ້ກະທຳລີລາ (ການຫຼິ້ນທິບ) ນັ້ນເລີຍ. ໂອ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ມີພັກຕິ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງໃຫ້ກຽດແກ່ຄະນະຂອງພຣະອົງ ແລະແກ່ອະມະຣະ (ເທວະ) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບອັນສົມຄວນ ແລະເພີ່ມພູນຄວາມສຸກສະຫວັດດີຂອງເຂົາເຈົ້າ.

Verse 72

न खेलयेदानीं जहि ब्रह्मपदप्रद । इत्युक्त्वा नारद त्वं वै ह्यंतर्द्धानं गतस्तदा

“ຢ່າຫຼິ້ນອີກເລີຍ—ຈົ່ງຟັນລົງເຂົາ ໂອ ຜູ້ປະທານສະຖານະແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ.” ນາຣະດະເວົ້າແລ້ວ ກໍຫາຍຈາກສາຍຕາໃນທັນທີນັ້ນ។