क्रौञ्चशरणागमनम् तथा बाणासुरवधः (Krauñca Seeks Refuge; Slaying of Bāṇāsura)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । एतस्मिन्नंतरे तत्र क्रौञ्चनामाचलो मुने । आजगाम कुमारस्य शरणं बाणपीडित

ພຣະພົມມະກ່າວວ່າ: ໃນເວລານັ້ນ, ໂອ້ ມຸນີ, ພູເຂົາທີ່ມີຊື່ວ່າ ເຄົາຣັນຈະ — ທີ່ຖືກທໍລະມານດ້ວຍລູກສອນ — ໄດ້ມາທີ່ນີ້ ແລະ ສະແຫວງຫາທີ່ເພິ່ງຢູ່ທີ່ຕີນຂອງພຣະກຸມາຣະ (ສະກັນທະ).

Verse 2

पलायमानो यो युद्धादसोढा तेज ऐश्वरम् । तुतोदातीव स क्रौञ्चं कोट्यायुतबलान्वितः

ຜູ້ທີ່ໄດ້ຫຼົບໜີຈາກການສູ້ຮົບ, ບໍ່ສາມາດທົນຕໍ່ຄວາມສະຫວ່າງທີ່ລົ້ນເຫຼືອ ແລະ ອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ໄດ້ໂຈມຕີພູເຄົາຣັນຈະ ຄືກັບການແທງມັນ — ໂດຍມີກຳລັງມະຫາສານນັບສິບລ້ານ.

Verse 3

प्रणिपत्य कुमारस्य स भक्त्या चरणाम्बुजम् । प्रेमनिर्भरया वाचा तुष्टाव गुहमादरात्

ດ້ວຍຄວາມພັກດີ ລາວໄດ້ກົດກົ້ມກາບລົງທີ່ພຣະບາດດອກບົວຂອງກຸມາຣາ ແລ້ວຈຶ່ງສັນລະເສີນພຣະກຸຫາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຖ້ອຍຄໍາເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກອັນລຶກຊຶ້ງ।

Verse 4

क्रौंच उवाच । कुमार स्कंद देवेश तारकासुरनाशक । पाहि मां शरणापन्नं बाणासुरनिपीडितम्

ກຣໍອັນຈະກ່າວວ່າ: «ໂອ ກຸມາຣາ ສະກັນດາ ຈອມເທວະ ຜູ້ທໍາລາຍອະສຸຣາ ຕາຣະກາສຸຣາ—ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ມາຂໍພຶ່ງພາ ຖືກບານາສຸຣາບີບຄັ້ນ»।

Verse 5

संगरात्ते महासेन समुच्छिन्नः पलायितः । न्यपीडयच्च मागत्य हा नाथ करुणाकर

«ຈາກສົງຄາມ ກອງທັບໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງຖືກທໍາລາຍແຕກກະຈາຍ ແລະພາກັນຫນີ. ແລ້ວເຂົາກໍມາກົດຂີ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ໂອ ພຣະນາຖາ ມະຫາສະມຸດແຫ່ງກະຣຸນາ—ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ!»

Verse 6

तत्पीडितस्ते शरणमागतोऽहं सुदुःखितः । पलायमानो देवेश शरजन्मन्दयां कुरु

ເນື່ອງຈາກຖືກເຂົາບີບຄັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມາຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງ ດ້ວຍຄວາມທຸກທໍລະມານຢ່າງຫນັກ. ໃນຂະນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຫລົບໜີມາຂໍຄຸ້ມຄອງ, ໂອ ຈອມເທວະ—ໂອ «ຊະຣະຈັນມັນ» (ກາຣຕິເກຍ)—ຂໍຈົ່ງເມດຕາ.

Verse 7

दैत्यं तं नाशय विभो बाणाह्वं मां सुखीकुरु । दैत्यघ्नस्त्वं विशेषेण देवावनकरस्स्वराट्

ໂອ ພຣະຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກສິ່ງ, ຂໍຈົ່ງທຳລາຍອະສູຣະນາມ «ບານະ» ແລະເຮັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ຢ່າງປອດໄພສະບາຍ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ປາບໄດຕະຍະໂດຍພິເສດ, ເປັນຈອມອະທິປະໄຕ ແລະຜູ້ຄຸ້ມຄອງເທວະ.

Verse 8

ब्रह्मोवाच । इति क्रौंचस्तुतस्स्कन्दः प्रसन्नो भक्तपालकः । गृहीत्वा शक्तिमतुलां स्वां सस्मार शिवो धिया

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກກຣາວນຈະສັນລະເສີນແລ້ວ ສະກັນດະ ຜູ້ປົກປ້ອງຜູ້ມີພັກຕິ ກໍເກີດຄວາມເມດຕາປິຕິ. ພຣະອົງຈັບຫອກສັກຕິອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ແລ້ວລະລຶກພຣະສິວະໃນໃຈດ້ວຍສະຕິອັນແນ່ວແນ່.

Verse 9

चिक्षेप तां समुद्दिश्य स बाणं शंकरात्मजः । महाशब्दो बभूवाथ जज्वलुश्च दिशो नभः

ພຣະບຸດຂອງພຣະສັງກະຣະ ເລັ່ງເປົ້າໄປຫານາງ ແລ້ວຂວ້າງອາວຸດນັ້ນດັ່ງລູກສອນ. ໃນທັນໃດນັ້ນ ກໍເກີດສຽງກັມປະນາດອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ແລະທິດທັງປວງກັບຟ້າກໍລຸກໄຫມ້ສະຫວ່າງໄສ.

Verse 10

सबलं भस्मसात्कृत्वासुरं तं क्षणमात्रतः । गुहोपकंठं शक्तिस्सा जगाम परमा मुने

ໂອ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ໃນພຽງຊົ່ວຂະນະດຽວ ສັກຕິອັນສູງສຸດນັ້ນ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ອະສຸຣະຜູ້ມີກຳລັງຫຼາຍ ກາຍເປັນຂີ້ເທົ່າ. ແລ້ວນາງກໍກັບໄປຫາ ກຸຫາ (ກາຣຕິເກຍ) ແລະຢູ່ໃກ້ຂ້າງພຣະອົງ.

Verse 11

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां चतुर्थे कुमारखंडे बाणप्रलंबवध कुमारविजयवर्णनं नामैकादशोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສຣີ ສິວະ ມະຫາປຸຣານະ» ພາກທີ 2 ຄື «ຣຸດຣະສັມຫິຕາ» ໃນພາກຍ່ອຍທີ 4 «ກຸມາຣະຂັນດະ» ບັດນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 11 ຊື່ «ການປະຫານ ບານະ ແລະ ປຣະລັມບະ ພ້ອມການພັນລະນາໄຊຊະນະຂອງ ກຸມາຣະ»।

Verse 12

तच्छुत्वा स्वामिवचनं मुदितो गिरिराट् तदा । स्तुत्वा गुहं तदारातिं स्वधाम प्रत्यपद्यत

ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະວາຈາຂອງພຣະນາຍຂອງຕົນ ກະສັດແຫ່ງພູເຂົາກໍປິຕິຍິນດີ. ແລ້ວໄດ້ສັນລະເສີນ ກຸຫາ ຜູ້ທຳລາຍສັດຕູ ແລະກັບຄືນສູ່ຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນ.

Verse 13

ततः स्कन्दो महेशस्य मुदा स्थापितवान्मुने । त्रीणि लिंगानि तत्रैव पापघ्नानि विधानतः

ຕໍ່ມາ ໂອ ມຸນີ, ສະກັນດະ ໄດ້ຕິດຕັ້ງລິງຄະສາມອົງຂອງ ມະເຫສະ ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ຕາມພິທີກຳນົດ—ເປັນລິງຄະຜູ້ທຳລາຍບາບ.

Verse 14

प्रतिज्ञेश्वरनामादौ कपालेश्वरमादरात् । कुमारेश्वरमेवाथ सर्वसिद्धिप्रदं त्रयम्

ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍນາມ «ປຣະຕິຈເຍສະວະຣະ», ຕໍ່ມາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ «ກະປາເລສະວະຣະ», ແລ້ວຕໍ່ຈາກນັ້ນ «ກຸມາເຣສະວະຣະ»—ນາມສັກສິດສາມປະການນີ້ຂອງພຣະສິວະ ຍ່ອມປະທານສິດທິທຸກປະການ.

Verse 15

पुनस्सर्वेश्वरस्तत्र जयस्तंभसमीपतः । स्तंभेश्वराभिधं लिंगं गुहः स्थापितवान्मुदा

ອີກຄັ້ງ ໃກ້ເສົາແຫ່ງໄຊຊະນະນັ້ນ ກຸຫະ (Guha) ໄດ້ຕັ້ງລິງຄະດ້ວຍຄວາມປິຕິ ຊື່ວ່າ «ສະຕັມເພສະວະຣະ» ເພື່ອບູຊາສະຣະເວສະວະຣະ—ພຣະສິວະ ອົງເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ।

Verse 16

ततस्सर्वे सुरास्तत्र विष्णुप्रभृतयो मुदा । लिंगं स्थापितवंतस्ते देवदेवस्य शूलिनः

ຕໍ່ມາ ບັນດາເທວະທັງໝົດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເລີ່ມແຕ່ພຣະວິສນຸ ຕ່າງກໍດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໄດ້ຕັ້ງລິງຄະຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ຖືຕຣິສູນ ພຣະເທວະເຫນືອເທວະທັງປວງ।

Verse 17

सर्वेषां शिवलिंगानां महिमाभूत्तदाद्भुतः । सर्वकामप्रदश्चापि मुक्तिदो भक्तिकारिणाम्

ໃນເວລານັ້ນ ມະຫິມາຂອງລິງຄະພຣະສິວະທັງປວງ ປາກົດເປັນອັນນ່າອັດສະຈັນ. ມັນປະທານຄວາມປາດຖະນາອັນຄວນໄດ້ທຸກປະການ ແລະປະທານໂມກສະແກ່ຜູ້ມີພັກຕິ.

Verse 18

ततस्सर्वे सुरा विष्णुप्रमुखाः प्रीतमानसाः । ऐच्छन्गिरिवरं गंतुं पुरस्कृत्य गुहं मुदा

ຕໍ່ມາ ທວງເທວະທັງປວງ ມີພຣະວິສນຸເປັນຜູ້ນໍາ ມີໃຈປິຕິຍິນດີ ປາດຖະນາຈະໄປຍັງພູອັນປະເສີດນັ້ນ ໂດຍຍົກພຣະກຸຫາ (ກາຣຕິເກຍ) ໄວ້ເປັນຜູ້ນໍາໜ້າດ້ວຍຄວາມຊື່ນບານ.

Verse 19

तस्मिन्नवसरे शेषपुत्रः कुमुद नामकः । आजगाम कुमारस्य शरणं दैत्यपीडितः

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ກຸມຸດາ ຜູ້ຖືກເວົ້າວ່າເປັນບຸດຂອງເສສະ ໄດ້ມາຮອດ ຖືກອະສຸຣາທັງຫຼາຍບີບຄັ້ນ ແລະໄດ້ຂໍພຶ່ງພາຢູ່ພຣະບາດຂອງກຸມາຣະ (ສະກັນດະ).

Verse 20

प्रलंबाख्योऽसुरो यो हि रणादस्मात्पलायितः । स तत्रोपद्रवं चक्रे प्रबलस्तारकानुगः

ອະສຸຣະນາມ ປຣະລຳບະ ຜູ້ທີ່ໜີອອກຈາກສົງຄາມນີ້ ໄດ້ໄປທີ່ນັ້ນ; ແລະເພາະເປັນຜູ້ມີກຳລັງ ແລະເປັນຜູ້ຕິດຕາມຂອງ ຕາຣະກະ ຈຶ່ງກໍ່ຄວາມວຸ້ນວາຍ ແລະການກົດຂີ່ໃໝ່ໆ।

Verse 21

सोऽथ शेषस्य तनयः कुमुदोऽहिपतेर्महान् । कुमारशरणं प्राप्तस्तुष्टाव गिरिजात्मजम्

ຕໍ່ມາ ກຸມຸດ ບຸດຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງຂອງ ເສສະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງນາກ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາ ກຸມາຣະ ເພື່ອຂໍພຶ່ງພາ ແລະດ້ວຍສັດທາໄດ້ສັນລະເສີນ ພຣະບຸດຂອງ ຄິຣິຊາ (ສະກັນດາ)។

Verse 22

कुमुद उवाच । देवदेव महादेव वरतात महाप्रभो । पीडितोऽहं प्रलंबेन त्वाहं शरणमागतः

ກຸມຸດ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວະເທວາ, ໂອ ມະຫາເທວະ, ໂອ ຈອມພຣະຜູ້ປະທານພອນ! ຂ້າພະເຈົ້າຖືກ ປຣະລັມບະ ບີບຄັ້ນ ຈຶ່ງມາຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງ.”

Verse 23

पाहि मां शरणापन्नं प्रलंबा सुरपीडितम् । कुमार स्कन्द देवेश तारकारे महाप्रभो

ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ—ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມາພຶ່ງພາແລ້ວ. ຂ້າພະເຈົ້າຖືກ ປຣະລັມບະ ແລະຝູງຜູ້ບີບຄັ້ນເທວະ ລົບກວນ. ໂອ ກຸມາຣະ, ໂອ ສະກັນດາ, ຈອມເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ຜູ້ປະຫານ ຕາຣະກະ—ໂອ ມະຫາພຣະເຈົ້າ, ຂໍຊ່ວຍຂ້າພະເຈົ້າເຖີດ.

Verse 24

त्वं दीनबंधुः करुणासिन्धुरानतवत्सलः । खलनिग्रहकर्ता हि शरण्यश्च सतां गतिः

ພຣະອົງເປັນມິດ ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຜູ້ທຸກຍາກ, ເປັນມະຫາສະມຸດແຫ່ງຄວາມເມດຕາ, ແລະຮັກໃຜ້ຜູ້ກົ້ມກາບດ້ວຍການມອບຕົນ. ແທ້ຈິງ ພຣະອົງເປັນຜູ້ປາບຄົນຊົ່ວ, ເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການພຶ່ງພາ, ແລະເປັນຈຸດໝາຍສູງສຸດຂອງຜູ້ດີງາມ.

Verse 25

कुमुदेनस्तुतश्चेत्थं विज्ञप्तस्तद्वधाय हि । स्वाश्च शक्तिं स जग्राह स्मृत्वा शिवपदांबुजौ

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖືກ ກຸມຸດາ ສັນລະເສີນ ແລະອ້ອນວອນຢ່າງຈິງໃຈໃຫ້ສຳເລັດການສັງຫານນັ້ນ, ລາວໄດ້ລະລຶກກ່ອນເຖິງດອກບົວທີ່ເປັນພຣະບາດຂອງພຣະສິວະ; ແລ້ວຈຶ່ງຈັບຖືພະລັງທິບຂອງຕົນ ເພື່ອຟັນລົງສັດຕູ।

Verse 26

चिक्षेप तां समुद्दिश्य प्रलंबं गिरिजासुतः । महाशब्दो बभूवाथ जज्वलुश्च दिशो नभः

ບຸດແຫ່ງຄິຣິຈາ ເລັ່ງເປົ້າໄປຫາ ປຣະລຳບະ ແລ້ວຂວ້າງອາວຸດນັ້ນ. ຕໍ່ມາ ສຽງຄຳຮ້ອງອັນມະຫາສານ ເກີດຂຶ້ນ ແລະ ທິດທັງຫມົດກັບຟ້າ ກໍລຸກໄຟສະຫວ່າງໄສ।

Verse 27

तं सायुतबलं शक्तिर्द्रुतं कृत्वा च भस्मसात् । गुहोपकंठं सहसाजगामाक्लिष्टवारिणी

ພຣະສັກຕິ ຜູ້ມີພະລັງດັ່ງກອງທັບໃຫຍ່ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ເຂົາເປັນຂີ້ເຖົ່າຢ່າງວ່ອງໄວ. ແລ້ວນາງຜູ້ບໍ່ເມື່ອຍລ້າ ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ກໍໄປໃກ້ ພຣະຄຸຫາ (ກຸມາຣ/ສະກັນດະ) ໃນທັນທີ।

Verse 28

ततः कुमारः प्रोवाच कुमुदं नागबालकम् । निर्भयः स्वगृहं गच्छ नष्टस्स सबलोऽसुरः

ຕໍ່ມາ ພຣະກຸມາຣ ໄດ້ກ່າວກັບ ກຸມຸດ ນາກນ້ອຍວ່າ: «ຈົ່ງກັບໄປເຮືອນຂອງເຈົ້າໂດຍບໍ່ຕ້ອງຢ້ານ. ອະສຸຣະຜູ້ມີກຳລັງນັ້ນ ຖືກທຳລາຍແລ້ວ»។

Verse 29

तच्छुत्वा गुहवाक्यं स कुमुदोहिपतेस्सुतः । स्तुत्वा कुमारं नत्वा च पातालं मुदितो ययौ

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງ ຄຸຫາ (ກຸມາຣ) ແລ້ວ ກຸມຸດ ບຸດແຫ່ງຈອມນາກ ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະກຸມາຣ ແລະ ກ້ົມກາບ. ແລ້ວດ້ວຍໃຈຍິນດີ ລາວໄດ້ເດີນທາງໄປສູ່ ປາຕາລະ।

Verse 30

एवं कुमारविजयं वर्णितं ते मुनीश्वर । चरितं तारकवधं परमाश्चर्यकारकम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຈອມມຸນີ, ຂ້າໄດ້ພັນລະນາໃຫ້ທ່ານຟັງແລ້ວ ກ່ຽວກັບໄຊຊະນະຂອງກຸມາຣະ ແລະການປະຫານຕາຣະກະ—ເປັນກິດທີ່ນ່າອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 31

सर्वपापहरं दिव्यं सर्वकामप्रदं नृणाम् । धन्यं यशस्यमायुष्यं भुक्तिमुक्तिप्रदं सताम्

“ມັນເປັນທິບ ແລະກຳຈັດບາບທັງປວງ; ສຳລັບມະນຸດ ມັນປະທານຄວາມປາຖະໜາອັນຄວນໄດ້ທຸກປະການ. ມັນເປັນມົງຄຸນ ໃຫ້ຊື່ສຽງ ເພີ່ມອາຍຸ; ແລະໂດຍພິເສດ ສຳລັບຜູ້ດີ ມັນປະທານທັງພົບພາບ (ຄວາມສຸກໂລກ) ແລະ ມຸກຕິ (ຫຼຸດພົ້ນ).”

Verse 32

ये कीर्तयंति सुयशोऽमितभाग्ययुता नराः । कुमारचरितं दिव्यं शिव लोकं प्रयांति ते

ຜູ້ຊາຍຜູ້ມີຊື່ສຽງດີ ແລະມີວາສະນາຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ຜູ້ຮ້ອງສັນລະເສີນແລະປະກາດເລື່ອງທິບຂອງກຸມາຣ (ສະກັນດ) ນັ້ນ ຍ່ອມໄປຮອດໂລກພຣະສິວະ (Śiva-loka) ແນ່ນອນ।

Verse 33

श्रोष्यंति ये च तत्कीर्तिं भक्त्या श्रद्धान्विता जनाः । मुक्तिं प्राप्स्यन्ति ते दिव्यामिह भुक्त्वा परं सुखम्

ຜູ້ຄົນຜູ້ມີສັດທາແລະພັກຕິ ຜູ້ຟັງກຽດສັກສີອັນສັກສິດນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບມຸກຕິອັນທິບ; ແມ່ນແຕ່ໃນໂລກນີ້ ໄດ້ຊື່ນຊົມສຸກສູງສຸດ ແລ້ວຈຶ່ງເຖິງການຫຼຸດພົ້ນໃນທ້າຍສຸດ।