Śiva-nāma-smaraṇa and Śambhu’s Protective Manifestation (Dāruka Episode)

Verse 1

सूत उवाच । कदाचित्सेवकस्तस्य राक्षसस्य दुरात्मनः । तदग्रे सुंदरं रूपं शंकरस्य ददर्श ह

ສູຕະກ່າວວ່າ: ຄັ້ງໜຶ່ງ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງຣາກສະສະຜູ້ຈິດໃຈຊົ່ວນັ້ນ ໄດ້ເຫັນຕໍ່ໜ້າຕົນເອງ ຮູບອັນງາມສະຫງ່າຂອງພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ).

Verse 2

तस्मै निवेदितं राज्ञे राक्षसानां यथार्थकम् । सर्वं तच्चरितं तेन सकौतुकमथाद्भुतम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ຜູ້ນັ້ນໄດ້ທູນລາຍງານແກ່ພຣະຣາຊາ ເຖິງເລື່ອງຈິງຂອງພວກຣາກສະສະ—ທັງໝົດແຫ່ງການກະທໍາຂອງພວກເຂົາ—ດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ຢ່າງແຮງ ແລະ ດັ່ງເປັນສິ່ງອັນນ່າອັດສະຈັນໃຈ.

Verse 3

राजापि तत्र चागत्य राक्षसानां स दारुकः । विह्वलस्सबलश्शीघ्रं पर्यपृच्छच्च तं शिवम्

ໃນເວລານັ້ນ ກະສັດດາຣຸກະ ແຫ່ງພວກຣາກຊະສາ ກໍໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ. ເຖິງຈະຫວາດຫວັນທຸກໃຈ ແຕ່ມີກອງທັບຕິດຕາມ ແລະໄດ້ຖາມພຣະສິວະຢ່າງຮີບດ່ວນ ເພື່ອຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງ.

Verse 4

दारुक उवाच । किं ध्यायसि हि वैश्य त्वं सत्यं वद ममाग्रतः । एवं सति न मृत्युस्ते मम वाक्यं च नान्यथा

ດາຣຸກ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ໄວຊະຍະ, ເຈົ້າກຳລັງພິຈາລະນາຫຼືສະມາທິເຖິງຫຍັງ? ຈົ່ງເວົ້າຄວາມຈິງຕໍ່ໜ້າຂ້ອຍ. ຖ້າເປັນເຊັ່ນນັ້ນ ຄວາມຕາຍຈະບໍ່ມາຫາເຈົ້າ—ຄຳຂ້ອຍບໍ່ມີທາງຜິດ.”

Verse 5

सूत उवाच । तेनोक्तं च न जानामि तच्छ्रुत्वा कुपितस्य वै । राक्षसान्प्रेरयामास हन्यतां राक्षसा अयम्

ສູຕ ກ່າວວ່າ: “ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ວ່າເຂົາໄດ້ເວົ້າຫຍັງ; ແຕ່ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນກໍໂກດກະຫນັກ ແລະຍຸໃຫ້ພວກຣາກຊະສາ ກ່າວວ່າ ‘ໂອ ຣາກຊະສາທັງຫຼາຍ, ຈົ່ງຂ້າຜູ້ນີ້!’”

Verse 6

तदुक्तास्ते तदा हंतुं नानायुधधरा गताः । द्रुतं तं वैश्यशार्दूलं शंकरासक्तचेतसम्

ເມື່ອໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງ ພວກເຂົາກໍຖືອາວຸດຫຼາຍຢ່າງ ອອກໄປເພື່ອຂ້າໃນທັນທີ ແລະຮີບຮ້ອນພຸ່ງໄປຫາ “ສິງໃນຫມູ່ໄວຊະຍະ” ຜູ້ທີ່ຈິດໃຈຍຶດໝັ້ນຕໍ່ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara).

Verse 7

तानागतांस्तदा दृष्ट्वा भयवित्रस्तलोचनः । शिवं सस्मार सुप्रीत्या तन्नामानि जगौ मुहुः

ເມື່ອເຫັນພວກເຂົາມາຮອດ ດວງຕາຂອງເຂົາສັ່ນໄຫວດ້ວຍຄວາມຢ້ານ. ແຕ່ເຂົາໄດ້ລະລຶກເຖິງພຣະສິວະດ້ວຍຄວາມຮັກແລະສັດທາ ແລະເວົ້າຊື່ອັນສັກສິດຂອງພຣະອົງຊ້ຳໆຢູ່ເລື້ອຍໆ.

Verse 8

वैश्यपतिरुवाच । पाहि शंकर देवेश पाहि शंभो शिवेति च । दुष्टादस्मात्त्रिलोकेश खलहन्भक्तवत्सल

ໄວສະຍະປະຕິ ກ່າວວ່າ: «ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ສັງກະຣະ (Śaṅkara) ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ! ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງ, ໂອ ສັມພູ (Śambhu)—ພຣະສິວະ (Śiva) ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ! ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ, ຜູ້ທຳລາຍຄົນຊົ່ວ, ຜູ້ຮັກບັກຕະ—ຂໍຊ່ວຍຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນຈາກຄົນຊົ່ວນີ້»។

Verse 9

सर्वस्वं च भवानद्य मम देव त्वमेव हि । त्वदधीनस्त्वदीयोऽहं त्वत्प्राणस्सर्वदा प्रभो

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າພຶ່ງພາພຣະອົງທັງໝົດ; ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຂອງພຣະອົງ. ໂອ ພຣະນາຍ, ລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ໃນພຣະອົງເສມອ້າຍ।

Verse 10

सूत उवाच । इति संप्रार्थितश्शंभुर्विवरान्निर्गतस्तदा । भवनेनोत्तमेनाथ चतुर्द्वारयुतेन च

ສູຕະໄດ້ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກອ້ອນວອນຢ່າງສຸດໃຈແລ້ວ ພຣະສັມພູຈຶ່ງອອກມາຈາກຊ່ອງເປີດໃນຂະນະນັ້ນ; ແລະພຣະອົງຖືກເຫັນຄຽງຄູ່ກັບພຣະວິຫານອັນປະເສີດ ມີປະຕູສີ່ດ້ານ।

Verse 11

मध्यज्योतिस्स्वरूपं च शिवरूपं तदद्भुतम् । परिवारसमायुक्तं दृष्ट्वा चापूजयत्स वै

ເມື່ອເຫັນຮູບອັນອັດສະຈັນຂອງພຣະສິວະ—ປາກົດເປັນແສງສະຫວ່າງອັນຮຸ່ງໂຮງຢູ່ກາງກາງ—ແລະເຫັນພຣະອົງມີບໍລິວານເທວະປະກອບພ້ອມ, ຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ບູຊານະມັດສະການຢ່າງແທ້ຈິງ।

Verse 12

पूजितश्च तदा शंभुः प्रसन्नो ह्यभवत्स्वयम् । अस्त्रं पाशुपतं नाम दत्त्वा राक्षसपुंगवान्

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະສັມພູ (Śambhu) ຖືກບູຊາຢ່າງຄວນຄ່າ ແລະພຣະອົງກໍພໍພຣະໄທໂດຍພຣະອົງເອງ; ພຣະອົງປະທານອາວຸດນາມ «ປາຊຸປະຕະ» (Pāśupata) ແກ່ຜູ້ເປັນຫົວໜ້າແຫ່ງຣາກສະສາ.

Verse 13

जघान सोपकरणांस्तान्सर्वान्सगणान्द्रुतम् । अरक्षच्च स्वभक्तं वै दुष्टहा स हि शंकरः

ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ຜູ້ທຳລາຍຄົນຊົ່ວ ໄດ້ຟັນລົງຢ່າງວ່ອງໄວ ບັນດາຜູ້ຕິດຕາມທັງໝົດນັ້ນພ້ອມອາວຸດ; ແລະພຣະອົງໄດ້ປົກປ້ອງຜູ້ພັກດີຂອງພຣະອົງແທ້ໆ.

Verse 14

सर्वांस्तांश्च तदा हत्वा वरं प्रादाद्वनस्य च । अत्यद्भुतकरश्शंभुस्स्वलीलात्तसुविग्रहः

ເມື່ອນັ້ນ ຫຼັງຈາກທີ່ພຣະອົງໄດ້ປາບພວກນັ້ນທັງໝົດແລ້ວ, ພຣະສຳພູ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ມີກິດຈະກໍາອັນອັດສະຈັນ ແລະຮັບຮູບກາຍຕາມລີລາທິບຂອງພຣະອົງ, ໄດ້ປະທານພອນແກ່ປ່ານັ້ນດ້ວຍ.

Verse 15

अस्मिन्वने सदा वर्णधर्मा वै संभवंतु च । ब्राह्मणक्षत्रियविशां शूद्राणां हि तथैव च

“ໃນປ່ານີ້ ຂໍໃຫ້ທໍາມະຕາມວັນນະແຕ່ລະຊັ້ນ ດໍາລົງຢູ່ເປັນນິດ. ຂໍໃຫ້ຈາຣິຍາທີ່ຖືກກໍານົດຂອງ ພຣາຫມະນະ, ກະສັດຕຣິຍະ, ໄວສະຍະ ແລະພ້ອມກັນນັ້ນຂອງ ຊູດຣະ ຈົ່ງຖືກສະຖາປະນາຢູ່ເລື້ອຍໆ.”

Verse 16

भवत्वत्र मुनिश्रेष्ठास्तामसा न कदाचन । शिवधर्मप्रवक्तारश्शिवधर्मप्रवर्तकाः

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ, ຂໍໃຫ້ພວກທ່ານຢູ່ນີ້ຢ່າຕົກລົງໃນ ຕະມັສ (ຄວາມມືດທາງຈິດວິນຍານ) ເລີຍ. ຂໍໃຫ້ພວກທ່ານເປັນຜູ້ປະກາດທໍາມະຂອງພຣະສິວະ ແລະເປັນຜູ້ສົ່ງເສີມທາງອັນສັກສິດຂອງພຣະອົງ.

Verse 17

सूत उवाच । एतस्मिन्समये सा वै राक्षसी दारुकाह्वया । देव्याः स्तुतिं चकारासौ पार्वत्या दीनमानसा

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ໃນເວລານັ້ນ ນາງຣາກຊະສີ ຊື່ ດາຣຸກາ ມີໃຈຖ່ອມຕົນ ແລະເສົ້າໝອງ, ໄດ້ຖວາຍບົດສັນລະເສີນແດ່ ພຣະເທວີ ປາຣະວະຕີ.

Verse 18

प्रसन्ना च तदा देवी किं करोमीत्युवाच हि । साप्युवाच पुनस्तत्र वंशो मे रक्ष्यतां त्वया

ເມື່ອນັ້ນ ພຣະເທວີມີພຣະຫົວໃຈປິຕິ ແລະກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າຄວນເຮັດຫຍັງ?» ແລ້ວນາງກ່າວອີກຄັ້ງຢູ່ທີ່ນັ້ນວ່າ: «ໂດຍເຈົ້າ ຈົ່ງປົກປັກຮັກສາວົງສາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ»।

Verse 19

रक्षयिष्यामि ते वंशं सत्यं च कथ्यते मया । इत्युक्त्वा च शिवेनैव विग्रहं सा चकार ह

“ຂ້ອຍຈະປົກປ້ອງວົງສານຂອງເຈົ້າ—ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ຂ້ອຍກ່າວ.” ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນໂດຍພຣະປະສົງຂອງພຣະສິວະ ກໍໄດ້ຮັບຮູບກາຍອັນປາກົດຊັດ.

Verse 20

शिवोपि कुपितां देवीं दृष्ट्वा वरवशः प्रभुः । प्रत्युवाचेति सुप्रीत्या यथेच्छसि तथा कुरु

ເມື່ອພຣະສິວະເຫັນເທວີກຳລັງໂກດ ພຣະອົງແມ່ນຈອມເຈົ້າສູງສຸດ ແຕ່ຖືກຜູກມັດດ້ວຍພອນທີ່ພຣະອົງປະທານໄວ້ ຈຶ່ງຕອບດ້ວຍຄວາມຊື່ນຊົມອ່ອນໂຍນວ່າ: “ຕາມທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ ກໍໃຫ້ເປັນຢ່າງນັ້ນ; ຈົ່ງເຮັດຕາມໃຈເຈົ້າ.”

Verse 21

सूत् उवाच । इति श्रुत्वा वचस्तस्य स्वपतेश्शंकरस्य वै । सुप्रसन्ना विहस्याशु पार्वती वाक्यमब्रवीत्

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອນາງປາຣະວະຕີໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣະຜົວຂອງນາງ ຄື ພຣະສັງກະຣະ (ພຣະຊິວະ) ແລ້ວ ນາງຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ ຈຶ່ງຍິ້ມທັນທີ ແລະກ່າວຕອບກັບ។

Verse 22

पार्वत्युवाच । भवदीयं वचस्तथ्यं युगांते संभविष्यति । तावच्च तामसी सृष्टिर्भवत्विति मतं मम

ປາຣະວະຕີ ກ່າວວ່າ: “ຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣະອົງແທ້ຈິງ; ໃນທ້າຍຍຸກມັນຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ. ຈົນກວ່າເວລານັ້ນ ຂໍໃຫ້ການສ້າງສັນຢູ່ໃນພາວະຕະມັດ (tamas)—ນີ້ແມ່ນຄວາມເຫັນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພິຈາລະນາແລ້ວ.”

Verse 23

अन्यथा प्रलयस्स्याद्वै सत्यं मे व्याहृतं शिव । प्रमाणीक्रियतां नाथ त्वदीयास्मि त्वदाश्रया

ບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ຈະເກີດພຣະລະຍະ (pralaya) ແນ່ນອນ. ໂອ ພຣະຊິວະ, ຖ້ອຍຄໍາທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວແມ່ນຄວາມຈິງ. ໂອ ພຣະນາຖ, ຂໍໃຫ້ຮັບເອົາເປັນຫຼັກຖານອັນຖືກຕ້ອງ; ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຂອງພຣະອົງ ແລະຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ.

Verse 24

इयं च दारुका देवी राक्षसी शक्तिका मम । बलिष्ठा राक्षसीनां च रक्षोराज्यं प्रशास्तु च

“ແລະ ເທວີດາຣຸການີ້—ເປັນຄູ່ຄອງຣາກຊະສີຂອງຂ້າ ຜູ້ມີພະລັງ—ແຂງແກ່ທີ່ສຸດໃນບັນດາຣາກຊະສີ; ຂໍໃຫ້ນາງປົກຄອງ ແລະບັນຊາອານາຈັກຂອງຣາກຊະສະ.”

Verse 25

इमा राक्षसपत्न्यस्तु प्रसविष्यंति पुत्रकान् । ते सर्वे मिलिताश्चैव वने वासाय मे मताः

ພັນລະຍາຂອງຣາກຊະສະເຫຼົ່ານີ້ ຈະໃຫ້ກຳເນີດບຸດແນ່ນອນ. ບຸດເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດ ເມື່ອມາຊຸມຮວມກັນ ຕາມດຳຣິຂອງຂ້າ ຈະໄດ້ຢູ່ອາໄສໃນປ່າ.

Verse 26

सूत उवाच । इत्येवं वचनं श्रुत्वा पार्वत्यास्स्वस्त्रियाः प्रभुः । प्रसन्नमानसो भूत्वा शंकरो वाक्यमब्रवीत्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ສັງກະຣະ ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນຈາກນາງຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະນາງປາຣະວະຕີ ພຣະອົງກໍໃຈສະຫງົບ ແລະປິຕິຍິນດີ ແລ້ວກ່າວຕອບ.

Verse 27

शङ्कर उवाच । इति ब्रवीषि त्वं वै चेच्छृणु मद्वचनं प्रिये । स्थास्याम्यस्मिन्वने प्रीत्या भक्तानां पालनाय च

ສັງກະຣະກ່າວວ່າ: “ຖ້າເຈົ້າເວົ້າເຊັ່ນນັ້ນ ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້າ. ດ້ວຍປິຕິແຫ່ງຄວາມຮັກ ຂ້າຈະພັກຢູ່ໃນປ່ານີ້ ເພື່ອປົກປ້ອງ ແລະອຸປະຖຳຜູ້ມີພັກຕິ.”

Verse 28

अत्र मे वर्णधर्मस्थो दर्शनं प्रीतिसंयुतम् । करिष्यति च यो वै स चक्रवर्ती भविष्यति

ຜູ້ໃດຕັ້ງຢູ່ໃນທໍາໜ້າທີ່ຂອງວັນນະ ແລະ ອາສຣົມຂອງຕົນ ມາທີ່ນີ້ ແລະ ເບິ່ງເຮົາດ້ວຍຄວາມຮັກແຫ່ງພັກຕິ—ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຈັກກະວັດຕິ ຜູ້ປົກຄອງສາກົນແນ່ນອນ।

Verse 29

अन्यथा कलिपर्याये सत्यस्यादौ नृपेश्वर । महासेनसुतो यो वै वीरसेनेति विश्रुतः

ໂອ ຈອມກະສັດ, ໃນວົງຈອນແຫ່ງກະລິຍຸກ ມັນບໍ່ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ; ແຕ່ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງສັດຍະຍຸກ ມີບຸດຂອງ ມະຫາເສນ ຜູ້ມີນາມລືຊາວ່າ ວີຣະເສນ.

Verse 30

इति श्रीशिवमहापुराणे चतुर्थ्यां कोटिरुद्रसंहितायां नागेश्वरज्योतिर्लिंगोद्भवमाहात्म्यवर्णनं नाम त्रिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ໃນ «ສຣີ ສິວະ ມະຫາປຸຣານະ» ພາກທີ 4 «ໂກຕິຣຸດຣະສັມຫິຕາ» ບົດທີ 30 ຊື່ວ່າ “ການພັນລະນາພຣະມະຫິມາແຫ່ງການບັງເກີດ ນາເກສະວະຣະ ຈະໂຍຕິຣລິງຄະ” ກໍສິ້ນສຸດລົງ.

Verse 31

सूत उवाच । इत्येवं दंपती तौ च कृत्वा हास्यं परस्परम् । स्थितौ तत्र स्वयं साक्षान्महत्त्वकारकौ द्विजाः

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ສາມີແລະພັນລະຍາຄູ່ນັ້ນ ໄດ້ຫົວເຮາະຢ່າງຫຼິ້ນໆຕໍ່ກັນ ແລ້ວຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ດວິຊະທັງສອງນັ້ນ ໂດຍຕົນເອງແທ້ໆ ໄດ້ເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ (ຄວາມສູງສົ່ງທາງວິນຍານ).

Verse 33

ऋषय ऊचुः । वीरसेनः कथं तत्र यास्यते दारुकावने । कथमर्चिष्यति शिवं त्वं तद्वद महामते

ບັນດາລິສີກ່າວວ່າ: «ວີຣະເສນາຈະໄປຫາປ່າດາຣຸກາໄດ້ແນວໃດ? ແລະຈະບູຊາພຣະສິວະເຈົ້າຢູ່ທີ່ນັ້ນແນວໃດ? ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ຂໍຈົ່ງບອກເຮົາ»។

Verse 34

सूत उवाच । निषधे सुंदरे देशे क्षत्रियाणां कुले च सः । महासेनसुतो वीरसेनश्चैव शिवप्रियः

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ໃນແຜ່ນດິນນິສະທະອັນງາມ ໃນຕະກູນກະສັດກະສັດຕະຣິຍະ ມີຊາຍຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ວີຣະເສນ ບຸດຂອງ ມະຫາເສນ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງພຣະສິວະ (ເປັນຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະ).

Verse 35

पार्थिवेशार्चनं कृत्वा तपः परमदुष्करम् । चकार वीरसेनो वै वर्षाणां द्वादशावधिः

ເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະອົງຜູ້ເປັນລິງຄະດິນ (ປາຣຖິວະລິງຄະ) ແລ້ວ ວີຣະເສນາໄດ້ປະຕິບັດຕະປະອັນຫນັກຫນ່ວງຢ່າງຍິ່ງ ແລະດໍາເນີນຕໍ່ເນື່ອງຄົບສິບສອງປີ।

Verse 36

ततः प्रसन्नो देवेशः प्रत्यक्षं प्राह शंकरः । काष्ठस्य मत्स्यिकां कृत्वा त्रपुधातु विलेपनाम्

ແລ້ວພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ພຣະສັງກະຣະ ເມື່ອພໍພຣະໄທ ກໍປາກົດຕໍ່ໜ້າ ແລະກ່າວໂດຍກົງວ່າ: “ຈົ່ງແກະໄມ້ເປັນຮູບປານ້ອຍໜຶ່ງ ແລ້ວຊຸບທາດ້ວຍສ່ວນຜະສົມໂລຫະສາມຊະນິດ”।

Verse 37

विधाय योगमायां च दास्यामि वीरसेनक । तां गृहीत्वा प्रविश्यैतं नृभिस्सह व्रजाधुना

“ເມື່ອຂ້າໄດ້ຈັດວາງໂຢກະມາຍາແລ້ວ ຂ້າຈະມອບນາງໃຫ້ເຈົ້າ ໂອ ວີຣະເສນາ; ຈົ່ງຮັບນາງໄວ້ ແລ້ວເຂົ້າສູ່ສະຖານທີ່ນີ້ໃນບັດນີ້ ພ້ອມກັບບຸລຸດທັງຫຼາຍ”।

Verse 38

ततस्त्वं तत्र गत्वा च विवरे च कृते मया । प्रविश्य च तदा पूजां कृत्वा नागेश्वरस्य च

“ແລ້ວເຈົ້າຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນ; ເມື່ອຊ່ອງທີ່ຂ້າໄດ້ເຮັດໄວ້ສໍາເລັດ ຈົ່ງເຂົ້າໄປຂ້າງໃນ ແລະໃນເວລານັ້ນ ຈົ່ງບູຊານາເກສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍ”।

Verse 39

ततः पाशुपतं प्राप्य हत्वा च राक्षसीमुखान् । मयि दृष्टे तदा किंचिन्न्यूनं ते न भविष्यति

ຈາກນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຮັບອາວຸດທິບ «ປາສຸປະຕະ» ແລະສັງຫາສັດຕູໜ້າອະສູຣະແລ້ວ; ເມື່ອເຈົ້າໄດ້ເຫັນຂ້າພະເຈົ້າ ຈະບໍ່ມີສິ່ງໃດຂາດແຄນແກ່ເຈົ້າເລີຍ।

Verse 40

पार्वत्याश्च बलं चैव संपूर्णं वै भविष्यति । अन्ये च म्लेच्छरूपा ये भविष्यंति वने शुभाः

ແລະແທ້ຈິງ ພະລັງອັນສົມບູນຂອງພາຣະວະຕີຈະສຳເລັດຄົບຖ້ວນ. ອີກທັງຜູ້ອື່ນໆ—ແມ່ນແຕ່ປາກົດໃນຮູບມະເລັດຊະ—ກໍຈະເກີດຂຶ້ນໃນປ່າອັນເປັນມົງຄຸນນັ້ນ.

Verse 41

सूत उवाच । इत्युक्त्वा शंकरस्तत्र वीरसेनं हि दुःखह । कृत्वा कृपां च महतीं तत्रैवांतर्द्दधे प्रभुः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຊັງກະຣະ—ຜູ້ຂັບໄລ່ຄວາມໂສກ—ໄດ້ແຜ່ມະຫາກະຣຸນາຕໍ່ວີຣະເສນະຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະພຣະເຈົ້າກໍອັນຕະຣະທານໄປຈາກບ່ອນນັ້ນເອງ.

Verse 42

इति दत्तवरस्सोऽपि शिवेन परमात्मना । शक्तस्स वै तदा कर्तुं संबभूव न संशयः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຮັບພອນຈາກພຣະຊິວະ ຜູ້ເປັນອາດຕະມາສູງສຸດ ເຂົາກໍໄດ້ຮັບອຳນາດໃນເວລານັ້ນເພື່ອກະທຳໃຫ້ສຳເລັດ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.

Verse 43

एवं नागेश्वरो देव उत्पन्नो ज्योतिषां पतिः । लिंगरूपस्त्रिलोकस्य सर्वकामप्रदस्सदा

ດັ່ງນັ້ນ ນາເກສະວະຣະເທວະໄດ້ປາກົດຂຶ້ນ—ພຣະເຈົ້າ ຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງແສງສະຫວ່າງທັງປວງ—ປາກົດໃນຮູບລິງຄະເພື່ອສາມໂລກ ແລະປະທານຄວາມສຳເລັດແຫ່ງຄວາມປາດຖະໜາອັນດີງາມທັງປວງເປັນນິດ.

Verse 44

एतद्यश्शृणुयान्नित्यं नागेशोद्भवमादरात् । सर्वान्कामानियाद्धीमान्महापातकनाशनान्

ຜູ້ມີປັນຍາຜູ້ຟັງເລື່ອງການປາກົດຂອງນາເກສະວະຣະ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແລະພັກຕິ ທຸກມື້ ຈະບັນລຸເປົ້າໝາຍທີ່ປາດຖະນາທັງປວງ ແລະບາບໃຫຍ່ທັງຫຼາຍຈະຖືກທຳລາຍ.

Verse 352

ज्योतिर्लिंगस्वरूपो हि नाम्ना नागेश्वरश्शिवः । नागेश्वरी शिवा देवी बभूव च सतां प्रियौ

ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະສິວະໃນຮູບແຫ່ງ ຈໂຍຕິຣລິງຄະ ໄດ້ມີນາມລືຊາວ່າ «ນາເກສະວະຣະ»। ແລະ ພຣະນາງສິວາເທວີ ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ນາເກສະວະຣີ» ກໍປາກົດຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ທັງສອງເປັນທີ່ຮັກຂອງຜູ້ດີ ແລະ ຜູ້ມີພັກຕິ।