Anasūyā–Atri Tapas-Varṇana (Description of Anasūyā and Atri’s Austerities)

Verse 1

सूत उवाच । ब्रह्मपुर्यां चित्रकूटं लिंगं मत्तगजेन्द्रकम् । ब्रह्मणा स्थापितं पूर्वं सर्वकामसमृद्धिदम्

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ໃນນະຄອນພຣະພຣະຫມາ (ພຣະຫມາປູຣີ) ມີລິງຄະຈິດຣະກູດ ຊື່ «ມັດຕະຄະເຈນດຣະ»। ໃນການກ່ອນ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້ ແລະປະທານຄວາມສຳເລັດຄົບຖ້ວນແກ່ຄວາມປາຖະໜາອັນດີທັງປວງ।

Verse 2

तत्पूर्वदिशि कोटीशं लिंगं सर्ववरप्रदम् । गोदावर्य्याः पश्चिमे तल्लिंगं पशुपतिनामकम्

ທາງທິດຕາເວັນອອກຂອງສະຖານນັ້ນ ມີລິງຄະໂກຕີອີສະ (Koṭīśa Liṅga) ຜູ້ປະທານພອນທຸກປະການ. ແລະທາງທິດຕາເວັນຕົກຂອງແມ່ນ້ຳໂກດາວະຣີ ມີລິງຄະນັ້ນທີ່ເອີ້ນວ່າ ປະສຸປະຕິ (Paśupati).

Verse 3

इति श्रीशिवमहापुराणे चतुर्थ्यां कोटिरुद्रसंहितायामनसूयात्रितपोवर्णनं नाम तृतीयो ऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສີຣີ ຊິວະມະຫາປຸຣານະ» ພາກທີ 4 ໃນໂກຕິຣຸດຣະສັມຫິຕາ ບົດທີ 3 ສິ້ນສຸດ ມີຊື່ວ່າ “ການພັນນາຕະປະສາມປະການຂອງອະນະສູຍາ”.

Verse 4

प्रादुर्भूतः स्वयं देवो ह्यनावृष्ट्यामजीवयत् । स एव शंकरः साक्षादंशेन स्वयमेव हि

ໃນຍາມແຫ້ງແລ້ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະກົດດ້ວຍພຣະອົງເອງ ແລະຊຸກຊີວິດໃຫ້ແກ່ສັດທັງຫຼາຍ. ພຣະອົງນັ້ນແຫຼະແມ່ນ ຊັງກະຣະ (Śaṅkara) ໂດຍຕົງ—ແທ້ຈິງ ເປັນພຣະອົງເອງ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງພຣະອຳນາດຂອງພຣະອົງ.

Verse 5

ऋषय ऊचुः । सूतसूत महाभाग कथमत्रीश्वरो हरः । उत्पन्नः परमो दिव्यस्तत्त्वं कथय सुव्रत

ບັນດາລຶສີກ່າວວ່າ: “ໂອ ສູຕະ, ຜູ້ມີວາສະນາອັນສູງສົ່ງ, ພຣະຮະຣະ (Hara) ຜູ້ສູງສຸດ ແລະດິວະຍະ, ຜູ້ທີ່ໃນທີ່ນີ້ເອີ້ນວ່າ ອະຕຣີອີສະວະຣະ (Atrīśvara), ໄດ້ປະກົດຂຶ້ນແນວໃດ? ໂອ ຜູ້ມີພຣະວິນັຍອັນດີ, ຂໍຈົ່ງບອກຕັດຕະວະ (tattva) ອັນແທ້ໃຫ້ພວກເຮົາ.”

Verse 6

सूत उवाच । साधु पृष्ठमृषिश्रेष्ठाः कथयामि कथां शुभाम् । यां कथां सततं श्रुत्वा पातकैर्मुच्यते ध्रुवम्

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ບັນດາລິສີຜູ້ປະເສີດ, ທ່ານຖາມໄດ້ດີ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເລື່ອງອັນມົງຄຸນນີ້; ຜູ້ໃດຟັງຢູ່ເປັນນິດ ຈະພົ້ນຈາກບາບແນ່ນອນ»។

Verse 7

दक्षिणस्यां दिशि महत् कामदं नाम यद्वनम् । चित्रकूटसमीपेस्ति तपसां हितदं सताम्

ທາງທິດໃຕ້ ມີປ່າໃຫຍ່ຊື່ «ກາມະດະ» ອັນໃຫ້ສົມປາດຖະໜາ. ມັນຢູ່ໃກ້ ຈິດຣະກູຕະ ແລະ ເປັນປະໂຫຍດແກ່ຕະປະສຂອງຜູ້ດີ—ເກື້ອກູນການປະຕິບັດຕະປັສຂອງສັນຕະຊົນ.

Verse 8

तत्र च ब्रह्मणः पुत्रो ह्यत्रिनामा ऋषिः स्वयम् । तपस्तेपेऽति कठिनमनसूयासमन्वितः

ທີ່ນັ້ນແທ້ໆ ມີລິສີນາມ «ອະຕຣິ» ຜູ້ເປັນບຸດຂອງ ພຣະພຣົມາ. ທ່ານໄດ້ປະຕິບັດຕະປັສອັນເຂັ້ມງວດຢ່າງຍິ່ງ ໂດຍມີ ອະນະສູຍາ (ພັນລະຍາ) ຄຽງຂ້າງ.

Verse 9

पूर्वं कदाचित्तत्रैव ह्यनावृष्टिरभून्मुने । दुःखदा प्राणिनां दैवाद्विकटा शतवार्षिकी

ໃນການກ່ອນ ໂອ ມຸນີ, ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນເອງ ເກີດຄວາມແຫ້ງແລ້ງ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງຊະຕາກຳ ຮ້າຍແຮງຢ່າງຍິ່ງ ນຳທຸກຂ໌ແກ່ສັດທັງຫຼາຍ ແລະຍືດຍາວເຖິງຮ້ອຍປີ.

Verse 10

वृक्षाश्शुष्कास्तदा सर्वे पल्लवानि फलानि च । नित्यार्थं न जलं क्वापि दृष्टमासीन्मुनीश्वराः

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ, ໃນເວລານັ້ນ ຕົ້ນໄມ້ທັງໝົດແຫ້ງກອບ ໃບແລະໝາກກໍຫາຍໄປ; ແມ່ນແຕ່ນ້ຳສຳລັບຊີວິດປະຈຳວັນ ກໍບໍ່ເຫັນຢູ່ໃສເລີຍ.

Verse 11

आर्द्रीभावो न लभ्येत खरा वाता दिशो दश । हाहाकारो महानासीत्पृथिव्यां दुःखदोऽति हि

ບໍ່ພົບຄວາມຊຸ່ມຊື່ນເລີຍ; ລົມແຮງກະດ້າງພັດມາຈາກທິດທັງສິບ. ສຽງຮ້ອງໄຫ້ອັນໃຫຍ່ຫຼວງເກີດຂຶ້ນໃນແຜ່ນດິນ ເປັນທຸກຂ໌ຢ່າງຫນັກແກ່ສັດທັງປວງ।

Verse 12

संवर्तं चैव भूतानां दृष्ट्वात्रि गृहिणी प्रिया । साध्वी चैवाब्रवीदत्रिं मया दुःखं न सह्यते

ເມື່ອເຫັນຄວາມພິນາດ ແລະການລະລາຍສູນຂອງສັດທັງປວງ ພັນລະຍາອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງອະຕຣິ—ນາງຜູ້ມີສິນທຳ—ໄດ້ກ່າວຕໍ່ມຸນິອະຕຣິວ່າ: «ຄວາມໂສກນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າທົນບໍ່ໄດ້»।

Verse 13

समाधौ च विलीनोभूदासने संस्थितः स्वयम् । प्राणायामं त्रिरावृत्त्या कृत्वा मुनिवरस्तदा

ມຸນິຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ນັ່ງຢູ່ໂດຍລຳພັງໃນອາສນະຂອງຕົນ ແລ້ວລະລາຍເຂົ້າສູ່ສະມາທິ. ເມື່ອເຮັດປຣານາຍາມະຄົບສາມຮອບ ຈຶ່ງເຂົ້າສູ່ຄວາມນິ່ງລຶກພາຍໃນ।

Verse 14

ध्यायति स्म परं ज्योतिरात्मस्थमात्मना च सः । अत्रिर्मुनिवरो ज्ञानी शंकरं निर्विकारकम्

ອະຕຣິ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ ແລະຜູ້ຮູ້ແຈ້ງ ໄດ້ພິຈາລະນາດ້ວຍຈິດຂອງຕົນ ຕໍ່ແສງສູງສຸດອັນສະຖິດຢູ່ໃນອາດຕະມາ; ຄືພຣະສັງກະຣະ (ຊິວະ) ຜູ້ບໍ່ແປປ່ຽນ।

Verse 15

स्वामिनि ध्यानलीने च शिष्यास्ते दूरतो गताः । अन्नं विना तदा ते तु मुक्त्वा तं स्वगुरुं मुनिम्

ເມື່ອອາຈານຂອງເຂົາເຈົ້າຈົມຢູ່ໃນສະມາທິ ສິດທິສາວົກເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ໄປຢູ່ໄກ; ແລະເມື່ອຂາດອາຫານ ພວກເຂົາກໍລະທິ້ມມຸນີຜູ້ເປັນກູຣູຂອງຕົນ।

Verse 16

एकाकिनी तदा जाता सानसूया पतिव्रता

ໃນເວລານັ້ນ ນາງຢູ່ລຳພັງ ປາດຈາກຄວາມອິດສາແລະຄວາມປອງຮ້າຍ; ນາງຍຶດໝັ້ນໃນວຣະຕະແຫ່ງຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ສາມີຢ່າງແນ່ວແນ່.

Verse 17

सिषेवे सा च सततं तं मुदा मुनिसत्तमम् । पार्थिवं सुन्दरं कृत्वा मंत्रेण विधि पूर्वकम्

ນາງດ້ວຍຄວາມປິຕິ ຮັບໃຊ້ມຸນີຜູ້ປະເສີດນັ້ນຢ່າງສະເໝີ. ນາງປັ້ນລິງຄະດິນອັນງາມ ແລະດ້ວຍມັນຕຣາ ປະກອບພິທີບູຊາຕາມວິທີການອັນຖືກຕ້ອງ ພ້ອມປະຕິບັດວຣະຕະທີ່ກຳນົດໄວ້.

Verse 18

मानसैरुपचारैश्च पूजयामास शंकरम् । तुष्टाव शंकरं भक्त्या संसेवित्वा मुहुर्मुहुः

ນາງໄດ້ບູຊາພຣະສັງກະຣະ ດ້ວຍອຸປະຈານໃນໃຈ ແລະການຮັບໃຊ້ດ້ວຍພັກຕິ. ເມື່ອໄດ້ຮັບໃຊ້ຊ້ຳໆ ນາງກໍສັນລະເສີນພຣະສັງກະຣະດ້ວຍພັກຕິຈາກໃຈ.

Verse 19

बद्धाञ्जलिपुटा भूत्वा प्रक्रम्य स्वामिनं शिवम् । दण्डवत्प्रणिपातेन प्रतिप्रक्रमणं तदा

ແລ້ວພວກເຂົາປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະເດີນປະທັກສິນາຮອບອົງພຣະສະວາມີ ພຣະສິວະ. ຈາກນັ້ນກໍກົ້ມກາບແບບດັນຑະວັດ ແລະຖອນຕົວອອກໄປດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ.

Verse 20

चकार सुचरित्रा सानसूया मुनिकामिनी । दैत्याश्च दानवाः सर्वे दृष्ट्वा तु सुन्दरीं तदा

ແລ້ວອະນະສູຍາ ຜູ້ມີຈິດປະພຶດງາມ—ເປັນທີ່ຮັກຂອງມຸນີ ແລະມີຊື່ສຽງດ້ວຍຄວາມດີ—ກໍປະຕິບັດຕາມນັ້ນ. ໃນເວລານັ້ນ ດາຍຕະ ແລະດານະວະທັງປວງ ເມື່ອເຫັນນາງຜູ້ງາມນັ້ນ ກໍຖືກກະທົບໃຈແລະຫວັ່ນໄຫວ.

Verse 21

विह्वलाश्चाभवंस्तत्र तेजसा दूरतः स्थिताः । अग्निं दृष्ट्वा यथा दूरे वर्तन्ते तद्वदेव हि

ໃນທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາກໍຕື່ນຕະລຶງ ແລະທົນຕໍ່ລັດສະໝີແຫ່ງເຕຊະບໍ່ໄດ້ ຈຶ່ງຢືນຢູ່ໄກ. ແທ້ຈິງ ເຫັນໄຟລຸກໂຊນແລ້ວ ຄົນຍ່ອມຢູ່ໄກ ພວກເຂົາກໍເຊັ່ນນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 22

तथैनां च तदा दृष्ट्वा नायान्तीह समीपगाः । अत्रेश्च तपसश्चैवानसूया शिवसेवनम्

ແລ້ວໃນເວລານັ້ນ ເມື່ອເຫັນນາງ ພວກເຂົາກໍບໍ່ກ້າເຂົ້າໃກ້. ເພາະຕະປະສະຂອງອະຕຣິ ແລະການຮັບໃຊ້ບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍຄວາມສັດຊື່ຂອງອະນະສູຍາ ມີອານຸພາບນ່າເກງຂາມ ແລະຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ.

Verse 23

विशिष्यते स्म विप्रेन्द्रा मनोवाक्कायसंस्कृतम । तावत्कालं तु सा देवी परिचर्यां चकार ह

ໂອ ທ່ານພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຄວາມບໍລິສຸດທີ່ຖືກຂັດເກົາໃນໃຈ ຄໍາເວົ້າ ແລະກາຍຂອງນາງ ຍິ່ງເດັ່ນຂຶ້ນເລື້ອຍໆ. ຕະຫຼອດເວລານັ້ນ ພຣະເທວີອົງນັ້ນກໍດໍາເນີນການຮັບໃຊ້ ແລະອຸປະຖໍາດ້ວຍຄວາມພັກດີບໍ່ຂາດ.

Verse 24

यावत्कालं मुनिवरः प्राणायामपरायणः । तौ दम्पती तदा तत्र स्वस्व कार्यपरायणौ

ຕາມເວລາທີ່ມຸນິຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງຈອມຢູ່ໃນວິໄນພຣານາຍາມະ, ສາມີພັນລະຍາຄູ່ນັ້ນ ຢູ່ໃນທີ່ນັ້ນເອງ ກໍມຸ່ງໝັ້ນຕໍ່ໜ້າທີ່ຂອງຕົນໆ.

Verse 25

संस्थितौ मुनिशार्दूल नान्यः कश्चित्परः स्थितः । एवं जातं तदा काले ह्यत्रिश्च ऋषिसत्तमः

ໂອ ພະຍາເສືອໃນຫມູ່ມຸນິ, ພວກເຂົາຕັ້ງຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງໃນທີ່ນັ້ນ ແລະບໍ່ມີຜູ້ໃດທີ່ສູງສົ່ງກວ່າມາຢູ່. ດັ່ງນັ້ນ ໃນເວລານັ້ນ ພຣະ຤ິສີອະຕຣິຜູ້ປະເສີດ ກໍປາກົດຕົວຂຶ້ນ.

Verse 26

ध्याने च परमे लीनो न व्यबुध्यत किंचन । अनसूयापि सा साध्वी स्वामिनं वै शिवं तथा

ລາວຈົມຢູ່ໃນສະມາທິອັນສູງສຸດ ຈົນບໍ່ຮູ້ສຶກຕໍ່ສິ່ງໃດເລີຍ. ນາງອະນະສູຍາ ຜູ້ມີຄຸນທຳ ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ ຕັ້ງໃຈທັງໝົດໃນພຣະຜົວຂອງນາງ—ພຣະສິວະ.

Verse 27

नान्यत्परं किंचिज्जानीते स्म च सा सती । तस्यैव तपसा सर्वे तस्याश्च भजनेन च

ນາງສະຕີຜູ້ມີຄຸນທຳ ບໍ່ຮູ້ຈັກສິ່ງໃດວ່າສູງກວ່າພຣະອົງ. ແທ້ຈິງ ທຸກສິ່ງຖືກຄ້ຳຈຸນ ແລະສຳເລັດດ້ວຍຕະປະສະຍາ (ຕະປະ) ຂອງພຣະອົງ, ແລະດ້ວຍການບູຊາດ້ວຍພັກດີຂອງນາງຕໍ່ພຣະອົງເຊັ່ນກັນ.

Verse 28

देवाश्च ऋषयश्चैव गंगाद्यास्सरितस्तथा । दर्शनार्थं तयोः सर्वाः परे प्रीत्या समाययुः

ບັນດາເທວະດາ ແລະລິສີທັງຫຼາຍ, ພ້ອມທັງແມ່ນ້ຳທັງປວງເລີ່ມຈາກຄົງຄາ (ຄັງຄາ) ເປັນຕົ້ນ—ທຸກຜູ້ທຸກນາມ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີອັນສູງສຸດ—ໄດ້ມາຊຸມນຸມກັນເພື່ອໄດ້ເຫັນທັງສອງພຣະອົງນັ້ນ.

Verse 29

दृष्ट्वा च तत्तपस्सेवां विस्मयं परमं ययुः । तयोस्तदद्भुतं दृष्ट्वा समूचुर्भजनं वरम्

ເມື່ອເຂົາເຫັນການຮັບໃຊ້ຕະປະສະຍາອັນແຮງກ້ານັ້ນ ກໍເກີດຄວາມພິສົດອັນສູງສຸດ. ເຫັນຄວາມອັດສະຈັນຂອງທັງສອງແລ້ວ ພວກເຂົາຈຶ່ງກ່າວເຖິງວິທີບູຊາ (bhajana) ອັນປະເສີດຂອງພຣະສິວະ.

Verse 30

उभयोः किं विशिष्टं च तपसो भजनस्य च । अत्रेश्चैव तपः प्रोक्तमनसूयानुसेवनम्

“ລະຫວ່າງຕະປະສະຍາ (tapas) ແລະ ບະຈະນາ (bhajana) ມີຄວາມແຕກຕ່າງພິເສດຢ່າງໃດ? ໃນກໍລະນີຂອງ຤ິສີອັດຕຣິ ຕະປະຂອງທ່ານຖືກກ່າວວ່າ ບໍ່ແມ່ນອື່ນໃດນອກຈາກການຮັບໃຊ້ອະນະສູຍາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.”

Verse 31

तत्सर्वमुभयोर्दृष्ट्वा समूचुर्भजनं वरम् । पूर्वैश्च ऋषिभिश्चैव दुष्करं तु तपः कृतम्

ເມື່ອເຫັນທຸກຢ່າງທັງສອງຝ່າຍ ພວກເຂົາຈຶ່ງປະກາດວ່າ «ພະຊະນະ» ການນະມັດສະການບູຊາແມ່ນມາກທາງສູງສຸດ; ເພາະແມ່ນແຕ່ລິສີໂບຮານກໍໄດ້ປະຕິບັດຕະປະອັນຫຍຸ້ງຍາກ ເພື່ອບັນລຸພຣະສິດທິອັນທິບພະນັ້ນ.

Verse 32

एतादृशं तु केनापि क्व कृतं नैतदब्रुवन् । धन्योऽयं च मुनिर्धन्या तथेयमनसूयिका

ພວກເຂົາກ່າວວ່າ “ບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນວ່າມີໃຜ ຢູ່ໃສ ເຄີຍເຮັດກິດຈະກຳແບບນີ້. ມຸນີນີ້ຊ່າງເປັນຜູ້ມີພອນ—ແລະ ອະນະສູຍາ ຜູ້ບໍ່ມີຄວາມອິດສາ ກໍມີພອນເຊັ່ນກັນ.”

Verse 33

यदैताभ्यां परप्रीत्या क्रियते सुतपः पुनः । एतादृशं शुभं चैतत्तपो दुष्करमुत्तमम्

ເມື່ອຕະປະອັນປະເສີດແບບນີ້ ຖືກປະຕິບັດອີກຄັ້ງ ດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສສູງສຸດ ຜ່ານສອງປັດໃຈນີ້ ມັນຈະເປັນມົງຄຸນຢ່າງແທ້ຈິງ—ເປັນຕະປະອັນຍອດຢ່າງຫຍຸ້ງຍາກຈະສຳເລັດ.

Verse 34

त्रिलोक्यां क्रियते केन साम्प्रतं ज्ञायते न हि । तयोरेव प्रशंसां च कृत्वा ते तु यथागतम्

“ໃນສາມໂລກ ແມ່ນແຕ່ໃນປັດຈຸບັນນີ້ ກໍຍັງບໍ່ຮູ້ແນ່ຊັດວ່າ ໃຜເປັນຜູ້ກະທຳສິ່ງນີ້.” ເມື່ອໄດ້ກ່າວສັນລະເສີນທັງສອງແລ້ວ ພວກເຂົາກໍຈາກໄປ ກັບຄືນດັ່ງທີ່ໄດ້ມາ.

Verse 35

गतास्ते च तदा तत्र गंगा न गिरिशं विना । गंगा मद्भजनप्रीता साध्वी धर्मविमोहिता

ໃນເວລານັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ໄປທີ່ນັ້ນ ແລະ ພຣະແມ່ຄົງຄາ (ຄັງຄາ) ບໍ່ໄດ້ໄປໂດຍບໍ່ມີ ຄິຣີຊະ (ພຣະສິວະ) ເລີຍ. ຄັງຄາຜູ້ປິຕິໃນການບູຊາຂ້າພະເຈົ້າ ເປັນນາງຜູ້ສຸດທິ ແລະຈິດໃຈຖືກດຶງດູດຢ່າງໝົດສິ້ນ—ດັ່ງຖືກມົນ—ໃນທຳມະ.

Verse 36

कृत्वोपकारमेतस्या गमिष्यामीत्युवाच सा । शिवोऽपि ध्यानसम्बद्धो मुनेरत्रेर्मुनीश्वराः

ເມື່ອໄດ້ເຮັດອຸປະການໃຫ້ນາງແລ້ວ ນາງກ່າວວ່າ «ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປ». ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ພຣະສິວະກໍຍັງຄົງຜູກພັນຢູ່ໃນສະມາທິອັນເລິກ ໃນທີ່ນັ້ນ ຕໍ່ໜ້າມຸນີ ອັດຕຣີ.

Verse 37

पूर्णांशेन स्थितस्तत्र कैलासं तं जगाम ह । पंचाशच्च तथा चात्र चत्वारि ऋषिसत्तमाः

ພຣະອົງປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມເຕັມປຽມແຫ່ງພຣະທິບະພາບຂອງພຣະອົງ ແລ້ວຈຶ່ງເສດັດໄປຍັງ ໄກລາສະ ນັ້ນ. ແລະໃນເລື່ອງນັ້ນ ໂອ ຣິສິຜູ້ປະເສີດ, ມີຣິສິອັນສູງສົ່ງ ຫ້າສິບສີ່ (54) ອົງ.

Verse 38

वर्षाणि च गतान्यासन्वृष्टिर्नैवाभवत्तदा । यावच्चाप्यत्रिणा ह्येवं तपसा ध्यानमाश्रितम्

ຫຼາຍປີໄດ້ຜ່ານໄປ ແຕ່ໃນເວລານັ້ນບໍ່ມີຝົນຕົກເລີຍ—ຕາບໃດທີ່ລະດັບພຣະລິສີ ອັດຣິ ຍັງຕັ້ງຢູ່ໃນຕະປະ ແລະ ສະມາທິພາວະນາແບບນັ້ນ।

Verse 39

अनसूया तदा नैव गृह्णामीतीषणा कृता । एवं च क्रियमाणे हि मुनिना तपसि स्थिते । अनसूयासुभजने यज्जातं श्रूयतामिति

ໃນເວລານັ້ນ ອະນະສູຍາ ຕັ້ງໃຈແນ່ນອນວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ຮັບເອົາ.” ເມື່ອມຸນີຍັງຕັ້ງຢູ່ໃນຕະປະ ແລະການນີ້ກຳລັງຖືກປະຕິບັດ ຈົ່ງຟັງສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນເຮືອນອັນເປັນມົງຄຸນຂອງອະນະສູຍາເຖີດ।