मुक्तयतिदेहसंस्काररहस्यं — The Esoteric Rites for the Bodies of Liberated Ascetics

Verse 1

वामदेव उवाच । ये मुक्ता यतयस्तेषां दाहकर्म्म न विद्यते । मृते शरीरे खननं तद्देहस्य श्रुतं मया

ວາມະເທວະ ກ່າວວ່າ: “ສຳລັບຍະຕິຜູ້ບັນລຸມຸກຕິ (ຫຼຸດພົ້ນ) ບໍ່ມີພິທີເຜົາສົບຖືກກຳນົດ. ຂ້າໄດ້ຍິນວ່າ ເມື່ອກາຍນັ້ນດັບຊີວິດ ຈະຕ້ອງຝັງກາຍນັ້ນໄວ້ໃນດິນ.”

Verse 2

तत्कर्माचक्ष्व सुप्रीत्या कार्तिकेय गुरो मम । त्वत्तोन्यो न हि संवक्ता त्रिषु लोकेषु विद्यते

ໂອ ກາຣຕິເກຍ ອາຈານຜູ້ເຄົາລົບຂອງຂ້າ, ຂໍໃຫ້ເຈົ້າອະທິບາຍພິທີອັນສັກສິດນັ້ນໃຫ້ຂ້າດ້ວຍຄວາມເມດຕາຢ່າງຍິ່ງ; ເພາະໃນສາມໂລກ ບໍ່ມີຜູ້ອະທິບາຍທີ່ສາມາດເທົ່າເຈົ້າໄດ້.

Verse 3

पूर्णाहं भावमाश्रित्य ये मुक्ता देहपंजरात् । ये तूपासनमार्गेण देहमुक्ताः परंगतः

ຜູ້ໃດອາໄສຄວາມຮູ້ສຶກວ່າ “ຂ້າແມ່ນຄວາມເຕັມພ້ອມທັງປວງ” ແລ້ວຫຼຸດພົ້ນຈາກກົງຂັງແຫ່ງກາຍ; ແລະຜູ້ໃດດ້ວຍມາກຂອງອຸປາສະນາ (ການນະມັດສະການບູຊາ) ຫຼຸດພົ້ນຈາກການມີກາຍ—ຜູ້ເຫຼົ່ານັ້ນລ້ວນບັນລຸສະພາວະສູງສຸດ.

Verse 4

तेषां गतिविशेषञ्च भगवञ्छंकरात्मज । वक्तुमर्हसि सुप्रीत्या मां विचार्य्य स्वशिष्यतः

ໂອ ບຸດອັນນ່າເຄົາລົບຂອງພຣະພະຄະວານ ສັງກະຣະ, ຂໍໃຫ້ທ່ານດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ພິຈາລະນາຂ້ອຍເປັນສິດຂອງທ່ານ ແລະກະລຸນາອະທິບາຍໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້ເຖິງຈຸດໝາຍອັນແຕກຕ່າງຂອງພວກເຂົາ.

Verse 5

सूत उवाच । मुनिविज्ञप्तिमाकर्ण्य शक्तिपुत्रस्सुरारिहा । प्राहात्यन्तरहस्यं तद्भृगुणा श्रुतमीश्वरात्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂໍຂອງບັນດາມຸນີ, ບຸດຂອງສັກຕິ—ຜູ້ທຳລາຍສັດຕູຂອງເທວະ—ໄດ້ປະກາດຄຳສອນອັນລຶກລັບຢ່າງຍິ່ງນັ້ນ ຕາມທີ່ພຣະພຣະເຈົ້າ (ອີສະວະຣະ) ໄດ້ຖ່າຍທອດໃຫ້ພຣຶກຸຟັງ.

Verse 6

सुब्रह्मण्य उवाच । इदमेव मुने गुह्यं भृगवे शिवयोगिने । उक्तं भगवता साक्षात्सर्वज्ञेन पिनाकिना

ສຸບຣະຫມັນຍະກ່າວວ່າ: “ໂອ ມຸນີ, ຄຳສອນອັນລຶກລັບນີ້ແທ້ໆ ໄດ້ຖືກພຣະພະຄະວານຜູ້ຊົງຮູ້ທຸກສິ່ງ, ພິນາກິນ (ພຣະສິວະ) ກ່າວໂດຍກົງແກ່ພຣຶກຸ ຜູ້ເປັນໂຍຄີຜູ້ອຸທິດແດ່ພຣະສິວະ.”

Verse 7

वक्ष्ये तदद्य ते ब्रह्मन्न देयं यस्य कस्यचित् । देयं शिष्याय शान्ताय शिवभक्तियुताय वै

ໂອ ພຣະພຣະຫມາ! ມື້ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດຄຳສອນນັ້ນໃຫ້ເຈົ້າ. ບໍ່ຄວນໃຫ້ແກ່ໃຜກໍໄດ້; ຄວນມອບໃຫ້ແຕ່ສິດທີ່ສະງົບ ມີວິນັຍ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະເທົ່ານັ້ນ.

Verse 8

समाधिस्थो यतिः कश्चिच्छिवभावेन देहभुक् । अस्ति चेत्स महाधीरः परिपूर्णश्शिवो भवेत्

ຖ້າມີຍະຕິຜູ້ໃດ ສະຖິດຢູ່ໃນສະມາທິ ແຕ່ຍັງດຳລົງຮ່າງກາຍ ໂດຍຕັ້ງຢູ່ໃນພາວະແຫ່ງຈິດສຳນຶກພຣະສິວະ, ຜູ້ອົດທົນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ຈະເປັນພຣະສິວະເອງ ຢ່າງສົມບູນເຕັມພຽງ.

Verse 9

अधैर्य्यचित्तो यः कश्चित्समाधिं न च विंदति । तदुपायम्प्रवक्ष्यामि सावधानतया शृणु

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຈິດໃຈບໍ່ໝັ້ນຄົງ ແລະຮ້ອນຮົນ ບໍ່ອາດບັນລຸສະມາທິໄດ້—ຂ້າຈະກ່າວວິທີແກ້ໄຂໃຫ້. ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງຢ່າງເຕັມທີ່.

Verse 10

त्रिपदार्थपरिज्ञानं वेदान्तागमवाक्यजम् । श्रुत्वा गुरोर्मुखाद्योगमभ्यसेत्स यमादिकम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຈາກປາກຄູບາອາຈານ (ກຸຣຸ) ໂດຍກົງ ຄວາມຮູ້ເກືອບກ່ຽວກັບສັດຈະສາມປະການ (tripadārtha) ອັນເກີດຈາກຖ້ອຍຄຳແຫ່ງເວດານຕະ ແລະອາຄະມາ, ຈຶ່ງຄວນຝຶກໂຍຄະ ເລີ່ມຈາກຍະມະ ແລະຂໍ້ປະພຶດອື່ນໆ, ເພື່ອນຳວິນຍານໃຫ້ມຸ່ງໄປຫາພຣະເຈົ້າ (Pati) ຜູ້ຢູ່ເຫນືອພັນທະນາການຜູກມັດ.

Verse 11

तत्कुर्वन्स यतिस्सम्यक्छिवध्यानपरो भवेत् । नियमेन मुने नित्यं प्रणवासक्तमानसः

ເມື່ອປະຕິບັດພິທີນັ້ນ ຍະຕິ (ນັກສະຫລະ) ຈະຕັ້ງມັ່ນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ເປັນຜູ້ອຸທິດທັງໝົດໃນການພິຈາລະນາພຣະສິວະ. ໂອ ມຸນີ, ໂດຍການຮັກສານິຍົມວິໄນເປັນນິດ ຄວນໃຫ້ໃຈຕິດແນ່ນອນກັບພຣະນະວະ (ໂອມ) ຢູ່ເສມອ.

Verse 12

देहदौर्बल्यवशतो यद्यधैर्य्यधरो यतिः । अकामश्च शिवं स्मृत्वा स जीर्णां स्वां तनुं त्यजेत्

ຖ້ານັກສະຫລະ (ຍະຕິ) ເນື່ອງຈາກຄວາມອ່ອນແອຂອງຮ່າງກາຍ ຖືກຄວາມບໍ່ໝັ້ນຄົງຄອບງຳ ແລ້ວ—ໂດຍປາສະຈາກຄວາມປາຖະໜາ—ເມື່ອລະລຶກພຣະສິວະ ກໍອາດປ່ອຍວາງຮ່າງກາຍເກົ່າຊຳຮຸດຂອງຕົນໄດ້.

Verse 13

सदाशिवानुग्रहतो नंदिना प्रेरिता मुने । आतिवाहिकरूपिण्यो देवताः पञ्च विश्रुताः

ໂອ ມຸນີ, ໂດຍພຣະອະນຸຄຣະຫະຂອງສະດາສິວະ ແລະໂດຍນັນດິນກະຕຸ້ນ ມີເທວະດາຫ້າອົງອັນໂດ່ງດັງ ໃນຮູບແບບອາຕິວາຫິກ (ຜູ້ຂົນສົ່ງອັນລະອຽດ) ໄດ້ປາກົດອອກມາ.

Verse 14

आत्महन्ताकृतिः काचिज्ज्योत्तिःपुंजवपुष्मती । अह्नोऽभिमानिनी काचिच्छुक्लपक्षाभिमानिनी

ພະອຳນາດເທວະສະຕຣີອົງໜຶ່ງ ປາກົດໃນຮູບທີ່ທຳລາຍອະຫັງກາຣ (ອັດຕາຕົນ) ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງກອງແສງ. ອີກອົງໜຶ່ງເປັນປັນຍາຜູ້ຄຸ້ມຄອງກາງວັນ ແລະອີກອົງໜຶ່ງເປັນປັນຍາຜູ້ຄຸ້ມຄອງຂ້າງເດືອນຂາວ (ສຸກກະລະປັກຂະ).

Verse 15

उत्तरायणरूपा च पंचानुग्रहतत्परा । धूम्रा तमस्विनी रात्रिः कृष्णपक्षाभिमानिनी

ນາງມີສະພາບເປັນອຸດຕະຣາຍະນະ (ການເຄື່ອນຂອງຕາເວັນໄປທາງເໜືອ) ແລະອຸທິດຕົນແກ່ພຣະອະນຸກຣະຫະຫ້າປະການ. ນາງເປັນຄືນທີ່ຄຸ້ນຄວັນ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມມືດ ພ້ອມທັງຖືຕົນເປັນຂ້າງເດືອນດຳ (ກຣິສນະປັກຂະ).

Verse 16

दक्षिणायनरूपेति विश्रुताः पञ्च देवताः । तासां वृत्तिं शृणुष्वाद्य वामदेव महामुने

ໂອ ມະຫາມຸນີ ວາມະເທວະ ເທວະຕາ 5 ອົງ ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກກັນວ່າເປັນຮູບແບບຜູ້ຄຸ້ມຄອງດັກຊິນາຍະນະ (ການເຄື່ອນຂອງຕາເວັນໄປທາງໃຕ້). ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງ ເຮົາຈະກ່າວເຖິງໜ້າທີ່ ແລະຂອບເຂດການກະທຳຂອງພວກນາງ.

Verse 17

ताः पंचदेवता जीवान्कर्मानुष्ठान तत्परान् । गृहीत्वा त्रिदिवं यांति तत्पुण्यवशतो मुने

ໂອ ມຸນີ, ເທວະຕາທັງ 5 ນັ້ນ ຈັບຍຶດເອົາສັດມີຊີວິດທີ່ມີກາຍ ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນການປະຕິບັດກຳພິທີແລະໜ້າທີ່ອັນສັກສິດ ແລ້ວນຳພາເຂົາໄປສູ່ໂລກສະຫວັນ—ໂດຍອຳນາດແຫ່ງບຸນນັ້ນເອງ.

Verse 18

भुक्त्वा भोगान्यथोक्तांश्च ते तत्पुण्यक्षये पुनः । मानुषं लोकमासाद्य भजते जन्मपूर्ववत्

ເມື່ອໄດ້ເສບສຸກພົບພາບຕ່າງໆຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ໃນສະຫວັນ ແລ້ວເມື່ອບຸນນັ້ນໝົດສິ້ນ ພວກເຂົາກໍກັບຄືນອີກ; ມາຮອດໂລກມະນຸດ ແລະເກີດໃໝ່ດັ່ງເກົ່າ.

Verse 19

ताः पुनः पंचधा मार्गं विभज्यारभ्य भूतलम् । अग्न्यादिक्रमतां गृह्यं सदाशिवपदं यतिः

ແລ້ວຈຶ່ງແບ່ງເສັ້ນທາງເຫຼົ່ານັ້ນອີກເປັນຫ້າ ເລີ່ມຈາກພື້ນດິນ; ຍະຕິຮັບເອົາຂັ້ນຕອນຕາມລໍາດັບ ເລີ່ມຈາກຫຼັກ ‘ໄຟ’ ແລະບັນລຸສະຖານະ/ພະບົດຂອງສະດາຊິວະ.

Verse 20

निनीय वन्द्यचरणौ देवदेवस्य पृष्ठतः । तिष्ठंत्यनुग्रहाकाराः कर्म्मण्येव प्रयोजिताः

ເມື່ອນໍາ(ພວກເຂົາ)ໄປຢູ່ດ້ານຫຼັງພຣະເທວະເທວະ ຜູ້ມີພຣະບາດຄວນແກ່ການນົບນ້ອມ, ພວກເຂົາກໍຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນໃນຮູບແຫ່ງພຣະອະນຸເຄາະ, ຖືກໃຊ້ໃນການຮັບໃຊ້ພິທີກຳທີ່ພຶງເຮັດເທົ່ານັ້ນ.

Verse 21

इति श्रीशिवमहापुराणे षष्ठ्यां कैलाससंहितायां यतीनान्मरणानन्तरदशाहपर्य्यंतकृत्यवर्णनन्नामैकविंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ໃນ «ສຣີ ຊິວະມະຫາປຸຣານະ» ໃນພາກທີຫົກ «ໄກລາສະສັມຫິຕາ» ຈົບບົດທີຊາວເອັດ ຊື່ວ່າ “ການພັນລະນາພິທີກຳທີ່ພຶງປະຕິບັດສໍາລັບຍະຕິ ຈາກທັນທີຫຼັງມໍຣະນະ ຫາວັນທີສິບ”.

Verse 22

स्वसाम्यं च वपुर्दत्ते गाणपत्येभिषिच्य च । अनुगृह्णाति सर्वेशश्शंकरः सर्वनायकः

ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ ແລະເປັນຜູ້ນຳຂອງທັງປວງ ປະທານຮູບກາຍເທົ່າພຣະອົງ ແລະອະພິເສກໃຫ້ເປັນຄະນະປະຕິ ດ້ວຍພຣະກຸສົນອະນຸເຄາະ।

Verse 23

मृगटंकत्रिशूलाग्र्यवरदानविभूषितम् । त्रिनेत्रं चन्द्रशकलं गंगोल्लासिजटाधरम्

ຖືກປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍຮູບກວາງ ແລະຕຣິສູນອັນປະເສີດ ພ້ອມດ້ວຍພຣະພອນອັນພຣະອົງປະທານແກ່ຜູ້ບູຊາ; ມີສາມຕາ ສວມເສັ້ນຈັນທຣະເສດ ແລະຊົງຈະຕາຜົມທີ່ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍການປະທັບຂອງແມ່ນ້ຳຄັງຄາ।

Verse 24

अधिष्ठितविमानाग्र्यं सर्वदं सर्वकामदम् । इति शाखाविरक्तश्चेद्रुद्रकन्यासमावृतम्

«ວິມານອັນປະເສີດທີ່ສຸດ ອັນພຣະອຳນາດຂອງພຣະສິວະສະຖິດປົກຄອງ ໃຫ້ໄດ້ທຸກສິ່ງ ແລະປະທານຄວາມປາຖະໜາທຸກປະການ»—ດັ່ງນີ້ໄດ້ກ່າວໄວ້. ແລະເມື່ອຜູ້ໃດຫຼຸດພົ້ນຈາກກິ່ງກ້ານແຫ່ງການໄລ່ຕາມໂລກີ ຜູ້ນັ້ນຈະຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍນາງຮູດຣະ (ພຣະສິວະ-ສັກຕິ) ຜູ້ດຶງວິນຍານໃຫ້ເຂົ້າໃກ້ພຣະອົງ.

Verse 25

नृत्यगीतमृदंगादिवाद्यघोषमनोहरम् । दिव्याम्बरस्रगालेप भूषणैरपि भूषितम्

ມັນນ່າຫຼົງໄຫຼດ້ວຍສຽງອັນໄພລະຂອງການຟ້ອນລຳ ການຂັບຮ້ອງ ແລະສຽງດົນຕີເຊັ່ນ ມຣິດັງກະ. ຍັງຖືກປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມທິບ ພວງມາລາ ນ້ຳຫອມທາ ແລະເຄື່ອງປະດັບອັນວິເສດ.

Verse 26

दिव्यामृतघटैः पूर्णं दिव्यांभःपरिपूरितम् । सूर्यकोटिप्रतीकाशं चंद्रकोटिसुशीतलम्

ມັນເຕັມໄປດ້ວຍໝໍ້ນ້ຳອະມຣິຕະທິບ ແລະເຕັມລົ້ນດ້ວຍນ້ຳທິບ. ສະຫວ່າງໄສດັ່ງດວງອາທິດນັບໂກດິ ແຕ່ເຢັນສະບາຍດັ່ງດວງຈັນນັບໂກດິ.

Verse 27

मनोवेगं सर्वगं च विमानमनुगृह्य च । भुक्तभोगस्य तस्यापि भोगकौतूहलक्षये

ແລະພຣະສິວະໄດ້ປະທານພຣະກະລຸນາ ມອບວິມານທິບໃຫ້ເຂົາ—ໄວດັ່ງຄວາມຄິດ ແລະໄປໄດ້ທົ່ວທຸກທິດ. ແຕ່ແມ່ນກະທັ້ງຜູ້ທີ່ເຄີຍເສບສຸກແລ້ວ ເມື່ອຄວາມຢາກຮູ້ໃນການເສບສຸກຕໍ່ໄປສິ້ນລົງ ການຫັນໃຈໄປສູ່ເປົ້າໝາຍອັນສູງສຸດກໍເກີດຂຶ້ນ.

Verse 28

निपात्य शक्तिं तीव्रतरां प्रकृत्या ह्यति दुर्गमाम् । कान्तारं दग्धुकामान्तान्मलयानलसुप्रभाम्

ນາງໄດ້ປ່ອຍພະລັງອັນແຮງກ້າຍິ່ງຂຶ້ນຕາມສັນດານທຳມະຊາດຂອງນາງ ແລະເຮັດໃຫ້ປ່າກັນດານອັນຍາກຈະຜ່ານນັ້ນ ລຸກໄໝ້ສະຫວ່າງໄສ ດຸດດັ່ງໄຟທີ່ຜຸດຂຶ້ນຈາກພູມະລະຍະ ໂດຍມຸ່ງຈະເຜົາຜານກຳລັງສັດຕູໃຫ້ສິ້ນສຸດ.

Verse 29

अनुगृह्य महामंत्रतात्पर्यम्परमेश्वरः । पूर्णोहं भावनारूपः शंभुर स्मीति निश्चलम्

ໂດຍພຣະອະນຸກຣະຫາ ພຣະປະເມສະວອນເປີດເຜີຍນັຍະພາຍໃນຂອງມະຫາມັນຕຣາວ່າ: “ເຮົາແມ່ນຜູ້ສົມບູນພ້ອມທັງປວງ; ສະພາບຂອງເຮົາແມ່ນຄວາມຮູ້ຕື່ນຮູ້ອັນບໍລິສຸດໃນການພິຈາລະນາ. ເຮົາແມ່ນ ຊັມພູ” —ດັ່ງນີ້ຄວນຢືນຢັນຢ່າງໝັ້ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ.

Verse 30

अनुगृह्य समाधिश्च स्वदास्यस्पन्दरूपिणीः । रव्यादिकर्म्मसामर्थ्यरूपाः सिद्धीरनर्गलाः

ໂດຍພຣະອະນຸກຣະຫາ (ພຣະສິວະ) ປະທານສະມາທິ ແລະຍັງປະທານສິດທິອັນບໍ່ຖືກຂັດຂວາງ ອັນປາກົດເປັນການສັ່ນໄຫວໂດຍທັນທີຂອງການເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ພຣະອົງດ້ວຍພັກດີ ແລະເປັນຄວາມສາມາດໃນການກະທຳດຸດດັ່ງພຣະອາທິດ ແລະອຳນາດຈັກກະວານອື່ນໆ.

Verse 31

आयुः क्षये पद्मयोनेः पुनरावृत्तिवर्जिताम् । मुक्तिं च परमां तस्मै प्रयच्छति जगद्गुरुः

ເມື່ອອາຍຸຂອງພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ ສິ້ນສຸດລົງ ພຣະຈາກກະວານຄູ (ຈະກັດຄູ) ຄືພຣະສິວະ ປະທານມຸກຕິອັນສູງສຸດ ທີ່ປາດສະຈາກການຫວນກັບ (ການເກີດໃໝ່) ໃຫ້ແກ່ພຣະອົງນັ້ນ.

Verse 32

एतदेव पदं तस्मात्सर्वैश्वर्य्यं समष्टिमत् । मुक्तिघंटापथं चेति वेदांतानां विनिश्चयः

ດັ່ງນັ້ນ ສະພາບນັ້ນແຕ່ອັນດຽວ ແມ່ນຄວາມຮວມທັງໝົດແຫ່ງອຳນາດອັນເປັນເຈົ້າ; ແລະຍັງເປັນເສັ້ນທາງອັນແນ່ນອນ ທີ່ປະກາດການຫຼຸດພົ້ນ—ນີ້ແມ່ນຂໍ້ສະຫຼຸບອັນໝັ້ນຄົງຂອງວິທະຍາວິດານຕະ (Vedānta)។

Verse 33

मुमूर्षोस्तस्य मन्दस्य यतेस्सत्सम्प्रदायिनः । यतयः सानुकूलत्वात्तिष्ठेयुः परित स्तदा

ເມື່ອຍະຕິຜູ້ຈິດທຶບນັ້ນກຳລັງຈະສິ້ນຊີວິດ ບັນດາຍະຕິຜູ້ຖືສາຍສືບທອດອັນແທ້ ດ້ວຍນ້ຳໃຈເມດຕາກະລຸນາ ຄວນຢືນຢູ່ລ້ອມຮອບເຂົາໃນເວລານັ້ນ.

Verse 34

ततस्सर्वे च ते तत्र प्रणवादीन्यनुक्रमात् । उपदिश्य च वाक्यानि तात्पर्यं च समाहिताः

ຈາກນັ້ນ ພວກເຂົາທັງໝົດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍໃຈສະຫງົບຕັ້ງມັ່ນ ໄດ້ສອນຕາມລຳດັບ ເລີ່ມຈາກພຣະນະວະ (ໂອມ). ພວກເຂົາຍັງສອນຖ້ອຍຄຳອັນສັກສິດ ພ້ອມທັງໃຈຄວາມອັນແທ້ຂອງມັນ.

Verse 35

वर्णयेयुः स्फुटं प्रीत्या शिवं संस्मारयन्सदा । निर्गुणं परमज्योतिः प्रणम्य विलयावधि

ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຊັດເຈນ ແລະດ້ວຍຄວາມປິຕິໃນພັກຕິ ພວກເຂົາຄວນພັນລະນາພຣະສິວະ ໂດຍລະລຶກພຣະອົງເສມອ. ເມື່ອກ້ມກາບແດ່ພຣະແສງສູງສຸດອັນໄຮ້ຄຸນລັກສະນະນັ້ນແລ້ວ ພວກເຂົາຈຶ່ງດຳລົງຢູ່ໃນຄວາມນົບນ້ອມສະຫງົບ ຈົນຮອດວາລະສຸດທ້າຍແຫ່ງການລະລາຍ.

Verse 36

एतेषां सममेवात्र संस्कारक्रम उच्यते । असंस्कृतशरीराणां दौर्गत्यं नैव जायते

ໃນນີ້ ລຳດັບພິທີຊຳລະບາບ (saṃskāra) ຖືກສອນໃຫ້ເທົ່າກັນແກ່ທຸກຄົນ. ຜູ້ທີ່ຮ່າງກາຍບໍ່ໄດ້ຮັບການປະພິທີຊຳລະນີ້ ກໍບໍ່ເກີດຄວາມອັບມົງຄຸນ ຫຼືຄວາມຕົກຕ່ຳທາງຈິດ ເມື່ອຕັ້ງຢູ່ໃນວິໄນ ແລະພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສິວະ.

Verse 37

संन्यस्य सर्वकर्म्माणि शिवाश्रयपरा यतः । देहं दूषयतस्तेषां राज्ञो राष्ट्रं च नश्यति

ເມື່ອຜູ້ຄົນສະຫຼະກິດການທັງປວງ ແລະພຶງພາພຣະສິວະແຕ່ຜູ້ດຽວ, ແຕ່ກັບປະພຶດບໍ່ບໍລິສຸດເຮັດໃຫ້ຮ່າງກາຍເປື້ອນ, ເພາະເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ ທັງກະສັດແລະອານາຈັກກໍພິນາດ.

Verse 38

तद्ग्रामवासिनस्तेऽपि भवेयुर्भृशदुःखिनः । तद्दोषपरिहाराय विधानं चैवमुच्यते

ແມ່ນແຕ່ຊາວບ້ານໃນບ້ານນັ້ນກໍຈະໄດ້ຮັບຄວາມທຸກທໍລະມານຢ່າງໜັກໜ່ວງ. ດັ່ງນັ້ນ, ເພື່ອແກ້ໄຂຄວາມຜິດນັ້ນ, ຂັ້ນຕອນທີ່ກຳນົດໄວ້ຈຶ່ງຖືກກ່າວໄວ້ດັ່ງນີ້.

Verse 39

स तु नम हरिण्याय चेत्यारभ्य विनम्रधीः । नम आमीवत्केभ्यान्तं तत्काले प्रजपेन्मनुम्

ດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ຖ່ອມຕົວ, ເຂົາຄວນເລີ່ມຕົ້ນມົນດ້ວຍຄຳວ່າ 'namaḥ hariṇyāya ...' ແລະ ຈົບລົງດ້ວຍ 'namaḥ āmīvatkebhyaḥ', ເຂົາຄວນສວດມົນນັ້ນໃນເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້.

Verse 40

ओंमित्यन्ते जपन्देवयजनम्पूरयेत्ततः । ततश्शान्तिर्भवेत्तस्य दोषस्य हि मुनीश्वर

ໃນຕອນທ້າຍ, ຄວນເຮັດການບູຊາເທວະດາໃຫ້ສຳເລັດໂດຍການກ່າວວ່າ 'Oṁ'. ຈາກນັ້ນ, ໂອ້ ເຈົ້າແຫ່ງລຶສີທັງຫຼາຍ, ຄວາມຜິດໃນພິທີນັ້ນກໍຈະສະຫງົບລົງ ແລະ ຄວາມສະຫງົບກໍຈະບັງເກີດຂຶ້ນ.

Verse 41

पुत्रादयो यथा न्यायं कुर्य्युस्संस्कारमुत्तमम् । वच्मि तत्कृपया विप्र सावधानतया शृणु

ໂອ້ ພາມ, ຈົ່ງຕັ້ງໃຈຟັງ. ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍກ່ຽວກັບພິທີກຳອันປະເສີດ, ເຊິ່ງບຸດ ແລະ ຍາດພີ່ນ້ອງອື່ນໆ ຄວນປະຕິບັດຕາມກົດລະບຽບ.

Verse 42

अभ्यर्च्य स्नाप्य शुद्धोदैरभ्यर्च्य कुसुमादिभिः । श्रीरुद्रचमकाभ्यां च रुद्रसूक्तेन च क्रमात्

ຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ບູຊາ (ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ) ແລະ ອາບນ້ຳ (ລຶງຄະ) ດ້ວຍນ້ຳທີ່ບໍລິສຸດແລ້ວ, ຄວນບູຊາອີກຄັ້ງດ້ວຍດອກໄມ້ ແລະ ສິ່ງຂອງຕ່າງໆ; ຈາກນັ້ນ, ຕາມລຳດັບ, ຄວນສວດ Śrī Rudram, Camaka ແລະ Rudra Sūkta ເພື່ອເຮັດໃຫ້ການບູຊາສຳເລັດ.

Verse 43

शंखं च पुरतः स्थाप्य तज्जलेनाभिषिच्य च । पुष्पं निधाय शिरसि प्रणवेन प्रमार्जयेत्

ວາງຫອຍສັງຂ໌ໄວ້ຂ້າງໜ້າ ແລ້ວອາບອະພິເສກດ້ວຍນ້ຳໃນຫອຍນັ້ນ. ຕໍ່ມາວາງດອກໄມ້ໄວ້ເທິງສີສະ ແລ້ວຊຳລະກາຍດ້ວຍການສະດຸດ «ປຣະນະວະ» (ໂອມ).

Verse 44

कौपीनादीनि संत्यज्य पुनरन्यानि धारयेत् । भस्मनोद्धूलयेत्तस्य सर्वांगं विधिना ततः

ຖອດຜ້າຄາດເອວ (ເກົາປີນ) ແລະສິ່ງອື່ນໆອອກ ແລ້ວນຸ່ງຜ້າອື່ນທີ່ສະອາດໃໝ່. ຈາກນັ້ນຕາມພິທີ ໃຫ້ປັດແລະທາບັສມະ (ຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ) ໃຫ້ທົ່ວຮ່າງກາຍ.

Verse 45

त्रिपुण्ड्रं च विधानेन तिलकं चन्दनेन च । विरच्य पुष्पैर्मालाभिरलंकुर्य्यात्कलेवरम्

ໃຫ້ທາຕຣິປຸນດຣະ (Tripuṇḍra) ຕາມພິທີ ແລະເຮັດຕິລະກະດ້ວຍຄີມຈັນທະນາ. ຈາກນັ້ນປະດັບກາຍດ້ວຍດອກໄມ້ ແລະພວງມາລາ ໃຫ້ງາມສົມຄວນສຳລັບບູຊາພຣະສິວະ.

Verse 46

उरः कण्डशिरोबाहुप्रकोष्ठश्रुतिषु क्रमात् । रुद्राक्षमालाभरणैरलंकुर्य्याच्च मंत्रतः

ຕາມລຳດັບ ໃຫ້ປະດັບອົກ ຄໍ ຫົວ ແຂນ ປາກແຂນ ແລະຫູ ດ້ວຍພວງມາລາ ແລະເຄື່ອງປະດັບຮຸດຣາກະສະ (Rudrākṣa) ໂດຍພ້ອມກັບການສະດຸດມັນຕຣະທີ່ກຳນົດ. ດັ່ງນີ້ຜູ້ພັກດີຈຶ່ງມີເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງໄສວະ ແລະຄວນຄ່າແກ່ການບູຊາພຣະປະຕິ.

Verse 47

सुधूपितं समुत्थाप्य शिक्योपरि निधाय च । पंचब्रह्ममये रम्ये रथे संस्थापयेत्तनुम्

ຍົກຂຶ້ນຮູບສັກສິດທີ່ອົບຄວັນທູບຢ່າງດີ ແລ້ວວາງໄວ້ເທິງສາຍຫາບສຳລັບຂົນສົ່ງ. ຈາກນັ້ນໃຫ້ຕັ້ງ «ກາຍ» ນັ້ນໄວ້ເທິງລົດອັນງາມ ທີ່ປະກອບດ້ວຍປັນຈະພຣະພຣະຫມັນ (Five Brahmans) ເພື່ອບູຊາພຣະອົງໃນປາງຫ້າປະການ.

Verse 48

ओंमाद्यैः पंचभिर्ब्रह्ममंत्रैस्सद्यादिभिः क्र्मात् । सुगंधकुसुमैर्माल्यैरलंकुर्य्याद्रथं च तम्

ເລີ່ມດ້ວຍພຣະສຽງສັກສິດ ‘ໂອມ’ ແລ້ວຈຶ່ງຊຳລະພິທີຕາມລຳດັບ ດ້ວຍພຣະມັນຕຣາພຣະພຣະມະ 5 ບົດ ເຊັ່ນ ສັດໂຍຊາຕະ (Sadyojāta) ເປັນຕົ້ນ. ແລ້ວຈຶ່ງປະດັບລົດນັ້ນດ້ວຍດອກໄມ້ຫອມ ແລະພວງມາລາ.

Verse 49

नृत्यवाद्यैर्ब्राह्मणानां वेदघोषैश्च सर्वतः । ग्रामम्प्रदक्षिणीकृत्य गच्छे त्प्रेतं तमुद्वहन्

ມີການຟ້ອນລຳ ແລະດົນຕີລ້ອມຮອບທຸກດ້ານ ພ້ອມດ້ວຍພຣາຫມັນສະດຸດສຽງສວດເວດ ເຂົາຄວນເດີນວຽນຮອບບ້ານ (ປະທັກສິນາ) ແລ້ວຈຶ່ງໄປຕໍ່ ໂດຍອຸ້ມຫາບຜູ້ລ່ວງລັບນັ້ນໄປຂ້າງໜ້າ.

Verse 50

ततस्ते यतिनः सर्वे तथा प्राच्यामथापि वा । उदीच्यम्पुण्यदेशे तु पुण्यवृक्षसमीपतः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ບັນດາຍະຕິ (ນັກບວດ) ທັງຫມົດ ບໍ່ວ່າຢູ່ທິດຕາເວັນອອກ ຫຼືບ່ອນອື່ນ ກໍມາຊຸມນຸມກັນໃນແດນສັກສິດທາງເໜືອ ໃກ້ຕົ້ນໄມ້ອັນຄວນບູຊາ ເພື່ອເລືອກສະຖານທີ່ບໍລິສຸດອັນເໝາະສົມສຳລັບການສາທະນາ ແລະການພິຈາລະນາພຣະສິວະ.

Verse 51

खनित्वा देवयजनं दण्डमात्रप्रमाणतः । प्रणवव्याहृतिभ्यां च प्रोक्ष्य चास्तीर्य्य च क्रमात्

ເມື່ອຂຸດສ້າງສະຖານບູຊາເທວະ (ແທ່ນບູຊາ) ໃຫ້ໄດ້ຂະໜາດເທົ່າ 1 ດັນດະ (daṇḍa) ແລ້ວ, ຈຶ່ງພອຍນ້ຳບໍລິສຸດລົງໄປ ໂດຍອອກສຽງພຣະປຣະນະວະ ‘ໂອມ’ ຄຽງກັບວະຍາຫຣິຕິ (vyāhṛti) ແລ້ວຈຶ່ງປູຜ້າ/ພື້ນພິທີຕາມລຳດັບ.

Verse 52

शमीपत्रश्च कुसुमैरुत्तराग्रं तदूर्ध्वतः । आस्तीर्य दर्भांस्तत्पीठं चैलाजिनकुशोत्तरम्

ໃຫ້ປູໃບຊະມີ ແລະ ດອກໄມ້ ໂດຍໃຫ້ປາຍຫັນໄປທາງເໜືອ ແລ້ວປູຫຍ້າດັບພະອັນບໍລິສຸດທັບເທິງ; ຈຶ່ງຈັດຕຽມອາສນະນັ້ນ—ຄຸມດ້ວຍຜ້າ, ປູໜັງກວາງ, ແລະມີຫຍ້າດັບພະຢູ່ເທິງສຸດ.

Verse 53

प्रणवेन ब्रह्मभिश्च पञ्चगव्येन तां तनुम् । प्रोक्ष्याभिषिच्य रौद्रेण सूक्तेन प्रणवेन च

ດ້ວຍພຣະນະວະ «ໂອມ» ແລະມັນຕຣາພຣະພຣະຫມະ ພ້ອມທັງປັນຈະກະວະຍະ (ຂອງສັກສິດຫ້າຢ່າງຈາກງົວ) ຄວນພອຍນ້ຳແລະອາບຊຳລະກາຍນັ້ນ; ແລ້ວຈຶ່ງດ້ວຍສູກຕະຣາວດຣະ ແລະພຣະນະວະອີກຄັ້ງ ເຮັດອະພິເສກອັນສັກສິດ.

Verse 54

शंखतोयेनाभिषिच्य मूर्ध्नि पुष्पं विनिःक्षिपेत् । तद्गतस्यानुकूलोऽसौ शिवस्मरणतत्परः

ເມື່ອອາບດ້ວຍນ້ຳທີ່ລາດອອກຈາກສັງຂ໌ ແລ້ວໃຫ້ວາງດອກໄມ້ໄວ້ເທິງກະຫຼອດຫົວ. ຜູ້ທີ່ຈິດໃຈຈົມຢູ່ໃນການບູຊານັ້ນ ຈະເປັນຜູ້ເກື້ອກູນ ແລະມີໃຈດີ—ມຸ່ງໝັ້ນໃນການລະລຶກພຣະສິວະເສມອ.

Verse 55

ओंमित्यथ समुद्धृत्य स्वस्तिवाचनपूर्वकम् । गर्ते योगासने स्थाप्य प्राङ्मुखं स्याद्यथा तथा

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ເອີ້ນອອກສຽງພະຍາງສັກສິດ «ໂອມ» ດັງໆ ແລະກ່ອນອື່ນໃຫ້ກ່າວຄຳອວຍພອນມົງຄຸນ. ແລ້ວໃຫ້ວາງ (ວັດຖຸບູຊາ/ບ່ອນນັ່ງ) ໃນຫຼຸມທີ່ຈັດໄວ້ ເປັນອາສນະໂຍຄະ ແລະນັ່ງຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ຕາມທີ່ກຳນົດ.

Verse 56

गंधपुष्पैरलंकृत्वा धूपगुग्गुलुना ततः । विष्णो हव्यमिति प्रोच्य रक्षस्वेति वदन्ददेत्

ເມື່ອປະດັບ (ເຄື່ອງບູຊາ) ດ້ວຍຂອງຫອມແລະດອກໄມ້ ແລ້ວຈຶ່ງອົບຄວັນດ້ວຍທູບແລະກຸກກຸລຸ; ຈາກນັ້ນໃຫ້ກ່າວວ່າ «ໂອ ພຣະວິສນຸ, ນີ້ແມ່ນຮາວຍະ (ເຄື່ອງບູຊາ)» ແລະກ່າວວ່າ «ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງ» ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍມອບ.

Verse 57

दण्डं दक्षिणहस्ते तु वामे दद्यात्कमण्डलुम् । प्रजापते न त्वदेतान्यन्यो मंत्रेण सोदकम्

ໃຫ້ຖືດັນດະ (ໄມ້ທ່ອນ) ໄວ້ໃນມືຂວາ ແລະໃນມືຊ້າຍໃຫ້ວາງກະມັນດະລຸ (ຫມໍ້ນ້ຳ). ໂອ ພຣະປຣະຊາປະຕິ, ນອກຈາກພຣະອົງແລ້ວ ບໍ່ມີໃຜຈະມອບພິທີແລະເຄື່ອງໝາຍເຫຼົ່ານີ້ ພ້ອມນ້ຳສັກສິດ ແລະມັນຕຣາໄດ້.

Verse 58

ब्रह्मजज्ञानम्प्रथममितिमंत्रेण मस्तके । स्पृशञ्जप्त्वा रुद्रसूक्तं भुवोर्मध्ये स्पृशञ्जपेत्

ແຕະທີ່ສະຫົວ ແລ້ວສວດມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «brahmajajñānaṁ prathamam». ຈາກນັ້ນ ແຕະກາງຄິ້ວ ແລ້ວສວດ ຣຸດຣະ-ສູກຕະ (Rudra-sūkta).

Verse 59

मानो महान्तमित्यादिचतुर्भिर्मस्तकन्ततः । नालिकेरेण निर्भिद्यादवटं पूरयेत्ततः

ເມື່ອສວດມັນຕຣາ 4 ບົດທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «māno mahāntam…» ແລ້ວ ໃຫ້ເຈາະຫມາກພ້າວທີ່ສ່ວນເທິງ ແລ້ວຈຶ່ງເຕີມຮູນ້ອຍທີ່ເກີດຂຶ້ນນັ້ນໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 60

पंचभिर्ब्रह्मभिस्स्पृष्ट्वा जपेत्स्थलमनन्यधीः । यो देवानामुपक्रम्य यः परः स महेश्वरः

ເມື່ອແຕະແລະຊຳລະສະຖານທີ່ສັກສິດດ້ວຍມັນຕຣາພຣະພຣະຫມາ 5 ບົດແລ້ວ ຈຶ່ງເຮັດຈະປະ (japa) ຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍໃຈບໍ່ວອກແວກ. ພຣະອົງຜູ້ຢູ່ເຫນືອເທວະທັງປວງ ແລະເທວະຍັງເຂົ້າໄປນົບນ້ອມເຂົ້າຫາ—ພຣະອົງນັ້ນແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນ ມະຫາເທວະ, ມະເຫສະວະຣະ.

Verse 61

इति जप्त्वा महादेवं सांबं संसारभेषजम् । सर्वज्ञमपराधीनं सर्वानुग्रहकारकम्

ເມື່ອສະດຸດສະດອງມະນະ/ບົດສັນລະເສີນນີ້ແລ້ວ ຄວນບູຊາພຣະມະຫາເທວະ—ພຣະສິວະພ້ອມອຳບາ—ຜູ້ເປັນຢາແກ້ພັນທະໂລກີ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ຜູ້ບໍ່ພຶງພາໃຜ ແລະເປັນຜູ້ປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ທຸກຜູ້ທຸກນາມ।

Verse 62

एकारत्निसमुत्सेधमरत्निद्वयविस्तृतम् । मृदा पीठं प्रकल्प्याथ गोपये नोपलेपयेत्

ແລ້ວໃຫ້ຈັດເຮັດຖານບູຊາດ້ວຍດິນ ໃຫ້ສູງໜຶ່ງສອກ ແລະກວ້າງສອງສອກ; ຄວນຮັກສາໃຫ້ປອດໄພ ແລະຢ່າທາຫຼືປູນປະສົມປິດທັບມັນ।

Verse 63

चतुरस्रं च तन्मध्ये गंधाक्षतसमन्वितेः । सुगंधकुसुमैर्बिल्वैस्तुलस्या च समर्चयेत्

ຄວນຈັດເຮັດແທ່ນບູຊາເປັນຮູບສີ່ຫຼ່ຽມ ແລະໃນກາງແທ່ນ ປະດັບດ້ວຍຈັນທະນາຫອມ ແລະເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ; ແລ້ວບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍດອກໄມ້ຫອມ ໃບບິລະວະ (bilva) ແລະຕູລະສີ (tulasī) ດ້ວຍ.

Verse 64

प्रणवेन ततो दयाद्धूपदीपौ पयोहविः । दत्त्वा प्रदक्षिणीकृत्य नमस्कुर्य्याच्च पंचधा

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍພຣະນະວະ «ໂອມ» ຄວນຖວາຍທູບແລະປະທີບ ແລະຖວາຍຮະວິດ້ວຍນົມ. ເມື່ອຖວາຍແລ້ວ ໃຫ້ເດີນວຽນຂວາ (ປະທັກສິນາ) ແລະກໍ່ຄວນກາບລົງດິນຫ້າຄັ້ງ.

Verse 65

प्रणवं द्वादशावृत्त्वा संजप्य प्रणमेत्ततः । दिग्विदिक्क्रमतो दद्याद्ब्रह्माद्यम्प्रणवेन च

ເມື່ອທ່ານສະຫຼອງພຣະນະວະ (ໂອມ) ຊ້ຳ 12 ເທື່ອ ແລະເຮັດຈະປະຢ່າງຖືກພິທີ ແລ້ວຈຶ່ງກ້ອມກາບ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ໄປຕາມລຳດັບທິດ ແລະທິດກາງ ເພື່ອຖວາຍບູຊາແດ່ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆ ພ້ອມດ້ວຍໂອມ.

Verse 66

एवं दशाहपर्य्यंतं विधिस्ते समुदाहृतः । यतीनां मुनिवर्य्याथैकादशाहविधिं शृणु

ດັ່ງນີ້ ພິທີທີ່ຍາວຈົນເຖິງ 10 ມື້ ໄດ້ຖືກອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ. ບັດນີ້ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງຟັງວິທີປະພຶດໃນມື້ທີ 11 ທີ່ກຳນົດໄວ້ສຳລັບຍະຕີ (ນັກບວດ).