Sundarakāṇḍa Sarga 32
Sītā’s Perplexity and Recognition of Hanumān
मनोरथस्स्यादिति चिन्तयामि तथापि बुद्ध्या च वितर्कयामि।किं कारणं तस्य हि नास्ति रूपं सुव्यक्तरूपश्च वदत्ययं माम्।।।।
manorathaḥ syād iti cintayāmi tathāpi buddhyā ca vitarkayāmi |
kiṁ kāraṇaṁ tasya hi nāsti rūpaṁ suvyaktarūpaś ca vadaty ayaṁ mām ||
ຂ້າຄິດວ່າ “ບາງທີນີ້ອາດເປັນພຽງມະໂນຣະຖ—ຄວາມປາຖະໜາໃນໃຈ” ແຕ່ຂ້າກໍໄຕ່ຕອງດ້ວຍປັນຍາວ່າ ເຫດໃດກັນ? ເພາະຄວາມປາຖະໜານັ້ນບໍ່ມີຮູບຮ່າງ ແຕ່ຜູ້ນີ້ມີຮູບກາຍຊັດເຈນ ແລະກຳລັງເວົ້າກັບຂ້າ
Noble Sita, seeing the best of vanaras who stood near humbly, began reflecting 'Is this a dream'?
Dharma as viveka (discernment): Sītā distinguishes subjective desire from objective reality, prioritizing सत्य (truth) through rational inquiry.
Sītā debates whether her experience is imagination or a real messenger standing before her.
Sītā’s clear reasoning even while emotionally overwhelmed.