Sarga 19

Verse 1

तस्मिन्नेव ततः काले राजपुत्री त्वनिन्दिता।रूपयौवनसम्पन्नं भूषणोत्तमभूषितम्।।।।ततो दृष्ट्वैव वैदेही रावणं राक्षसाधिपम्।प्रावेपत वरारोहा प्रवाते कदली यथा।।।।

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພຣະທິດາໄວເທຫີຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ຜູ້ພ້ອມດ້ວຍຄວາມງາມແລະວັຍໜຸ່ມ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນອັນປະເສີດ ເມື່ອເຫັນຣາວະນະ ຈອມແຫ່ງພວກຣາກສະ ນາງຜູ້ສູງສະງ່າກໍສັ່ນສະທ້ານ ດັ່ງຕົ້ນກ້ວຍຖືກລົມແຮງພັດສະບັດ

Verse 2

तस्मिन्नेव ततः काले राजपुत्री त्वनिन्दिता।रूपयौवनसम्पन्नं भूषणोत्तमभूषितम्।।5.19.1।।ततो दृष्ट्वैव वैदेही रावणं राक्षसाधिपम्।प्रावेपत वरारोहा प्रवाते कदली यथा।।5.19.2।।

ເມື່ອນັ້ນ ເມື່ອໄວເທຫີເຫັນຣາວະນະ ຈອມແຫ່ງພວກຣາກສະສະ ນາງຜູ້ເອວອ່ອນບາງກໍສັ່ນສະທ້ານທັນທີ—ດຸດຕົ້ນກ້ວຍຖືກລົມແຮງພັດໃຫ້ໄຫວ.

Verse 3

आच्छाद्योदरमूरुभ्यां बाहुभ्यां च पयोधरौ।उपविष्टा विशालाक्षी रुदन्ती वरवर्णिनी।।।।

ນາງສີຕາຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ ຜິວພັນງາມຜ່ອງ ນັ່ງຢູ່ນັ້ນພ້ອມນ້ຳຕາ ແລະໃຊ້ແຂນທັງສອງປົກປິດທ້ອງແລະຕົ້ນຂາ ພ້ອມທັງປົກປິດອົງອົບອຸ່ນຂອງນາງດ້ວຍ.

Verse 4

दशग्रीवस्तु वैदेहीं रक्षितां राक्षसीगणैः।ददर्श सीतां दुःखार्तां नावं सन्नामिवार्णवे।।।।

ແລ້ວທະສະກຣີວ (ຣາວະນະ) ໄດ້ເຫັນໄວເທຫີ—ນາງສີຕາ—ຖືກຝູງນາງຣັກສະສີຄຸ້ມກັນ; ນາງຖືກຄວາມໂສກຄອບງຳ ດັ່ງເຮືອທີ່ຈົມຢູ່ໃນທະເລ.

Verse 5

असंवृतायामासीनां धरण्यां संशितव्रताम्।छिन्नां प्रपतितां भूमौ शाखामिव वनस्पतेः।।।।

ນາງນັ່ງຢູ່ເທິງດິນເປົ່າທີ່ບໍ່ມີສິ່ງປົກຄຸມ ຍຶດໝັ້ນໃນຕະປະແລະສັດຈະປະຕິຍານອັນຖືກຄວາມທຸກລັບໃຫ້ແຂງກ້າ; ດັ່ງກິ່ງໄມ້ທີ່ຖືກຕັດແລ້ວຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ.

Verse 6

मलमण्डनचित्राङ्गीं मण्डनार्हाममण्डिताम्।मृणाली पङ्कदिग्धेव विभाति न विभाति च।।।।

ອະວະຍະວະຂອງນາງດ່າງພ້ອຍ ປານດັ່ງຖືກປະດັບດ້ວຍຝຸ່ນທ່ານັ້ນ; ແມ່ນຜູ້ຄວນແກ່ເຄື່ອງປະດັບ ແຕ່ກໍບໍ່ມີເຄື່ອງປະດັບ—ດຸຈກ້ານບົວທີ່ເປື້ອນຕົມ ສ່ອງປະກາຍແລະກໍຄ້າຍບໍ່ສ່ອງປະກາຍພ້ອມກັນ

Verse 7

समीपं राजसिंहस्य रामस्य विदितात्मनः।सङ्कल्पहयसंयुक्सैर्यान्तीमिव मनोरथैः।।।।

ດ້ວຍລົດແຫ່ງໃຈ—ຜູກເຂົ້າກັບມ້າແຫ່ງຄວາມຕັ້ງໃຈ—ນາງດູປານກຳລັງເດີນທາງໄປໃກ້ພຣະຣາມ ສິງຫາໃນຫມູ່ກະສັດ ຜູ້ຮູ້ຕົນແທ້

Verse 8

शुष्यन्तीं रुदतीमेकां ध्यानशोकपरायणाम्।दुःखस्यान्तमपश्यन्तीं रामां राममनुव्रताम्।।।।

ນາງກຳລັງຊອກຊ້ຳຫຼົດລົງ—ຢູ່ຜູ້ດຽວ ຮ້ອງໄຫ້ ຈົມຢູ່ໃນການຄິດຄຳນຶງແລະຄວາມໂສກ—ບໍ່ເຫັນທີ່ສິ້ນສຸດແຫ່ງທຸກຂ໌; ນາງຣາມາ ຜູ້ຊື່ສັດຕໍ່ພຣະຣາມແຕ່ຜູ້ດຽວ

Verse 9

वेष्टमानां तथाऽविष्टां पन्नगेन्द्रवधूमिव।धूप्यमानां ग्रहेणेव रोहिणीं धूमकेतुना।।।।

ນາງນັ່ງຢູ່ດັ່ງນັ້ນ ຖືກຄວາມໂສກພັນຮັດແນ່ນ ປານດັ່ງມະເຫສີແຫ່ງພະຍານາກຜູ້ຂົດຕົນເອງ; ດຸດດັ່ງໂຣຫິນີ ທີ່ປານຖືກເຄາະຮ້າຍຂອງດາວ—ທູມະເກຕຸ (ດາວຫາງ)—ບັງຄຸມຈົນຄ້າຍມີຄວັນ.

Verse 10

वृत्तशीलकुले जातामाचारवति धार्मिके।पुनःसंस्कारमापन्नां जातामिव च दुष्कुले।।।।

ນາງເກີດໃນຕະກູນມີຄວາມປະພຶດດີ ແລະເຕີບໃນຈາຣີດອັນເປັນທຳ; ບັດນີ້ກັບເຫັນຄືຖືກນຳໃຫ້ຮັບພິທີຊຳລະບໍລິສຸດອີກຄັ້ງ—ດຸດຜູ້ເກີດໃນຕະກູນຕ່ຳຕ້ອຍ.

Verse 11

अभूतेनापवादेन कीर्तिं निपतितामिव।आम्नायानामयोगेन विद्यां प्रशिथिलामिव।।।।

ນາງເຫັນຄືກຽດຕິຍົດທີ່ຖືກທຳໃຫ້ຕົກຕ່ຳດ້ວຍຄຳໃສ່ຮ້າຍອັນບໍ່ເປັນຈິງ; ເຫມືອນວິທະຍາອັນສັກສິດທີ່ຫຍ່ອນຍານແລະອ່ອນແຮງ ເມື່ອວິໄນແຫ່ງເວດບໍ່ໄດ້ປະພຶດໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 12

सन्नामिव महाकीर्तिं श्रद्धामिव विमानिताम्।पूजामिव परिक्षीणामाशां प्रतिहतामिव।।।।

ນາງດຸດມະຫາກຽດຕິທີ່ຈາງລົງ; ດຸດສັດທາທີ່ຖືກຫຍາມເຫຍີຍ; ດຸດການບູຊາທີ່ຫຼຸດຖອຍ; ດຸດຄວາມຫວັງທີ່ຖືກກະແທກແລະຖືກຂັດຂວາງ.

Verse 13

आयतीमिव विध्वस्तामाज्ञां प्रतिहतामिव।दीप्तामिव दिशं काले पूजामपहृतामिव।।।।

ນາງດັ່ງຄວາມຫວັງອັນດີທີ່ຖືກທຳລາຍ; ດັ່ງພຣະບັນຊາທີ່ຖືກຂັດຂືນ; ດັ່ງທິດທາງທີ່ລຸກໄໝ້ໃນຍາມວິບັດ; ດັ່ງການບູຊາທີ່ຖືກຊິງໄປ.

Verse 14

पद्मिनीमिव विध्वस्तां हतशूरां चमूमिव।प्रभामिव तमोध्वस्तामुपक्षीणामिवापगाम्।।।।

ນາງດັ່ງສະນ້ຳດອກບົວທີ່ຖືກທຳລາຍ; ດັ່ງກອງທັບທີ່ວີຣະຊົນຖືກສັງຫານ; ດັ່ງແສງສະຫວ່າງທີ່ຖືກຄວາມມືດກົດທັບ; ດັ່ງສາຍນ້ຳທີ່ຫຼຸດລົງຈົນໝົດແຮງ.

Verse 15

वेदीमिव परामृष्टां शान्तामग्निशिखामिव।पौर्णमासीमिव निशां राहुग्रस्तेन्दुमण्डलाम्।।।।

ນາງດັ່ງເວທີບູຊາອັນສັກສິດທີ່ຖືກເປື້ອນ; ດັ່ງເປວໄຟທີ່ດັບສະງົບ; ດັ່ງຄືນວັນເພັງເມື່ອດວງຈັນຖືກຣາຫູກຸມໄວ້ໃນຄຣາສ.

Verse 16

उत्कृष्टपर्णकमलां वित्रासितविहङ्गमाम्।हस्तिहस्तपरामृष्टामाकुलां पद्मिनीमिव।।।।

ນາງປານດັ່ງສະນ້ຳດອກບົວທີ່ມີໃບແລະດອກງາມສະຫງ່າ, ແຕ່ນົກທັງຫຼາຍຕົກໃຈບິນໜີ, ແລະຖືກງວງຊ້າງກວນປັ່ນບີບຂະຍີ້ຈົນນ້ຳຂຸ່ນ.

Verse 17

पतिशोकातुरां शुष्कां नदीं विस्रावितामिव।परया मृजया हीनां कृष्णपक्षनिशामिव।।।।

ນາງຖືກທຸກຂ໌ທົນທຸກດ້ວຍໂສກເພາະພຣະສາມີ, ດັ່ງແມ່ນ້ຳທີ່ສາຍນ້ຳບາງລົງແລະແຫ້ງເຫືອດ—ບໍ່ຄວນແກ່ການອາບນ້ຳຊຳລະອັນສົມບູນ; ດັ່ງຄືນກຣິສນະປັກສະ (ຄືນຂ້າງມືດ) ທີ່ຖືກປອດແສງອອກ.

Verse 18

सुकुमारीं सुजाताङ्गीं रत्नगर्भगृहोचिताम्।तप्यमानामिवोष्णेन मृणालीमचिरोद्धृताम्।।।।

ນາງຜູ້ອ່ອນນຸ່ມ ຮູບກາຍງາມສົມບູນ ຄວນແກ່ການພັກອາໄສໃນພະລາຊະວັງອັນເຕັມໄປດ້ວຍຣັດນະ; ບັດນີ້ນາງດູປານດັ່ງກ້ານບົວທີ່ພຶ່ງຖືກເດັດ ແລະຖືກຄວາມຮ້ອນແຜດເຜົາຈົນເຫື່ອຍເຫຼົ່າ.

Verse 19

गृहीतामालितां स्तम्भे यूथपेन विनाकृताम्।निःश्वसन्तीं सुदुःखार्तां गजराजवधूमिव।।।।

ນາງຫາຍໃຈຍາວໆດ້ວຍຄວາມທຸກທໍລະມານຢ່າງໜັກ ດັ່ງນາງຊ້າງຫຼວງຖືກຜູກໄວ້ກັບເສົາ ແລະຖືກແຍກອອກຈາກຈ່າຝູງຜູ້ເປັນນາຍແຫ່ງໂຂງ.

Verse 20

एकया दीर्घया वेण्या शोभमानामयत्नतः।नीलया नीरदापाये वनराज्या महीमिव।।।।

ມີພຽງຫາງຜົມຍາວສາຍດຽວ ປະຄອງໄວ້ຢ່າງບໍ່ຈົ່ງໃຈ ນາງກໍຍັງງາມໂດຍທຳມະຊາດ—ດຸຈແຜ່ນດິນເມື່ອຝົນຊາລົງ ມີແນວປ່າໄມ້ດຳເປັນເສັ້ນດຽວພາດຜ່ານ

Verse 21

उपवासेन शोकेन ध्यानेन च भयेन च।परिक्षीणां कृशां दीनामल्पाहारां तपोधनाम्।।।।

ດ້ວຍການອົດອາຫານ ດ້ວຍຄວາມໂສກ ດ້ວຍການຄິດຄຳນຶງ ແລະດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ ນາງຈຶ່ງອ່ອນແຮງຫຼາຍ; ຜອມບາງ ແລະເສົ້າໝອງ—ກິນນ້ອຍ ແຕ່ມັ່ງຄັ່ງດ້ວຍຂຸມຊັບແຫ່ງຕະປະ

Verse 22

आयाचमानां दुःखार्तां प्राञ्जलिं देवतामिव।भावेन रघुमुख्यस्य दशग्रीवपराभवम्।।।।

ນາງຜູ້ຖືກທຸກຂ໌ໂສກບີບຄັ້ນ ປານດັ່ງເທວີຜູ້ປະນົມມືອ້ອນວອນ; ໃນໃຈນາງດຸດດັ່ງກຳລັງວອນຂໍພຣະຣາມ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງລະກູ ໃຫ້ທະສະກຣີວ (ຣາວະນະ) ຖືກອັບອາຍ ແລະພ່າຍແພ້.

Verse 23

समीक्षमाणां रुदतीमनिन्दितां सुपक्ष्मताम्रायतशुक्ललोचनाम्।अनुव्रतां राममतीव मैथिलीं प्रलोभयामास वधाय रावणः।।।।

ເມື່ອໄມຖິລີຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ມອງໄປຮອບໆພ້ອມນ້ຳຕາ—ດວງຕາກວ້າງໃສສະຫວ່າງ ມີຂົນຕາງາມ ແລະມີສີແດງອ່ອນທີ່ຫາງຕາ—ຣາວະນະພະຍາຍາມລໍ້ລວງນາງ; ແຕ່ເມື່ອນາງຍັງຈົ່ງຮັກພັກດີຕໍ່ພຣະຣາມຢ່າງສຸດໃຈ ລາວຈຶ່ງຫັນໄປຂູ່ຂວັນວ່າຈະຂ້າ.