Sarga 75

Verse 1

राम दाशरथे राम वीर्यं ते श्रूयतेऽद्भुतम्।धनुषो भेदनं चैव निखिलेन मया श्रुतम्।।।।

ໂອ ພຣະຣາມ ພຣະຣາມ ໂອຣົດຂອງພຣະທ້າວທະສະຣະຖ! ວິຣະພະລັງອັນນ່າອັດສະຈັນຂອງພຣະອົງເລື່ອງລືທົ່ວທຸກທິດ ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນຢ່າງຄົບຖ້ວນເຖິງການທີ່ພຣະອົງຫັກຄັນທະນູນັ້ນ។

Verse 2

तदद्भुतमचिन्त्यं च भेदनं धनुषस्त्वया।तच्छ्रुत्वाऽहमनुप्राप्तो धनुर्गृह्यापरं शुभम्।।।।

ໂອ ພຣະຣາມ, ການທີ່ພຣະອົງຫັກຄັນທະນູນັ້ນ ນ່າອັດສະຈັນ ແລະ ເກີນຈິນຕະນາ. ເມື່ອໄດ້ຍິນເລື່ອງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມາຮອດນີ້ ພ້ອມນໍາຄັນທະນູມົງຄຸນອີກຄັນໜຶ່ງມາ

Verse 3

तदिदं घोरसङ्काशं जामदग्न्यं महद्धनु:।पूरयस्व शरेणैव स्वबलं दर्शयस्व च।।।।

ນີ້ແມ່ນຄັນທະນູອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງສາຍຈາມະດັກນີ ມີຮູບລັກອັນນ່າຢ້ານກົວ; ຈົ່ງຕັ້ງມັນດ້ວຍລູກສອນ ແລະຈົ່ງສະແດງພະລັງຂອງເຈົ້າໃຫ້ປະຈັກ

Verse 4

तदहं ते बलं दृष्ट्वा धनुषोऽस्य प्रपूरणे।द्वन्द्वयुद्धं प्रदास्यामि वीर्यश्लाघ्यस्य राघव।।।।

ໂອ ຣາຄະວະ ເມື່ອຂ້າໄດ້ເຫັນພະລັງຂອງເຈົ້າໃນການຂຶ້ນສາຍ ແລະກຽມຄັນທະນູນີ້ໃຫ້ພ້ອມສົມບູນແລ້ວ ຂ້າຈຶ່ງຈະອະນຸຍາດໃຫ້ດວນດຽວ; ເພາະເຈົ້າຄວນແກ່ການສັນລະເສີນໃນວີຣະພາບ

Verse 5

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा राजा दशरथस्तदा।विषण्णवदनो दीन: प्राञ्जलिर्वाक्यमब्रवीत्।।।।

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ພຣະຣາຊາທະສະຣະຖະໃນເວລານັ້ນ ພຣະພັກຫມອງເສົ້າ ແລະທຸກໃຈ; ພຣະອົງປະນົມພຣະຫັດ ແລ້ວຕັດຖ້ອຍຄຳ

Verse 6

क्षत्ररोषात्प्रशान्तस्त्वं ब्राह्मणश्च महायशा:।बालानां मम पुत्राणामभयं दातुमर्हसि।।।।

ທ່ານເປັນພຣາຫມັນຜູ້ມີກຽດຍົດຍິ່ງ ແລະຄວາມໂກດຕໍ່ເຫຼົ່າກະສັດຕຣິຍະຂອງທ່ານກໍສົງົບແລ້ວ; ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ທ່ານເມດຕາປະທານຄວາມປອດໄພ—ຄວາມບໍ່ຫວາດກົວ—ແກ່ລູກຊາຍນ້ອຍໆຂອງຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 7

भार्गवाणां कुले जात: स्वाध्यायव्रतशालिनाम्।सहास्राक्षे प्रतिज्ञाय शस्त्रं निक्षिप्तवानसि।।।।

ເຈົ້າເກີດໃນວົງສາບາຣກະວະ ມັ່ນຄົງໃນການສະວາດະຍາຍະແຫ່ງເວດ ແລະພຣະຕະ; ຕໍ່ໜ້າສະຫັດສະຣາກສະ (ພຣະອິນທຣາ) ເຈົ້າໄດ້ປະຕິຍານ ແລ້ວວາງອາວຸດລົງ.

Verse 8

स त्वं धर्मपरो भूत्वा काश्यपाय वसुन्धराम् ।दत्त्वा वनमुपागम्य महेन्द्रकृतकेतन:।।।।

ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຜູ້ອຸທິດຕົນໃນທຳ ໄດ້ຖວາຍແຜ່ນດິນເປັນດານແກ່ກາສະຍະປະ; ແລ້ວຖອນຕົນເຂົ້າປ່າ ແລະຕັ້ງທີ່ພຳນັກຢູ່ເຂົາມະເຫນທຣ.

Verse 9

मम सर्वविनाशाय सम्प्राप्तस्त्वं महामुने।न चैकस्मिन् हते रामे सर्वे जीवामहे वयम् ।।।।

ໂອ ມະຫາມຸນີ, ເຈົ້າມາຮອດດັ່ງຈະເພື່ອຄວາມພິນາດທັງປວງຂອງຕະກູນຂ້າ; ເພາະຖ້າພຣະຣາມພຽງອົງດຽວຖືກສັງຫານ ພວກເຮົາທັງໝົດຈະບໍ່ອາດດຳລົງຊີວິດໄດ້.

Verse 10

ब्रुवत्येवं दशरथे जामदग्न्य: प्रतापवान्।अनादृत्यैव तद्वाक्यं राममेवाभ्यभाषत।।।।

ເມື່ອພຣະທ້າວທະສະຣະຖກ່າວດັ່ງນັ້ນ ຊາມະດັກນະຍະຜູ້ມີອານຸພາບກໍບໍ່ໃສ່ໃຈຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ແລ້ວໄດ້ກ່າວກັບພຣະຣາມແຕ່ພຣະອົງດຽວ។

Verse 11

इमे द्वे धनुषी श्रेष्ठे दिव्ये लोकाभिविश्रुते।दृढे बलवती मुख्ये सुकृते विश्वकर्मणा।।।।

ທະນູສອງຄັນນີ້ເປັນຍອດຍິ່ງ—ເປັນທິບ ແລະເລື່ອງລືທົ່ວທຸກໂລກ; ແຂງແກ່ນ ມີພະລັງຫນັກ ເປັນຫົວໜ້າໃນບັນດາທະນູ ແລະວິສະວະກັມມັນໄດ້ສ້າງຂຶ້ນຢ່າງປະນີດຍິ່ງ।

Verse 12

अतिसृष्टं सुरैरेकं त्र्यम्बकाय युयुत्सवे।त्रिपुरघ्नं नरश्रेष्ठ भग्नं काकुत्स्थ यत्त्वया।।।।

ໂອ ນະຣະຜູ້ປະເສີດ ໂອ ກາກຸດສະຖະ! ໃນທະນູເຫຼົ່ານັ້ນ ມີຄັນໜຶ່ງ—ທະນູຂອງຜູ້ປະຫານຕຣິປຸຣະ—ທີ່ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ປະທານແດ່ພຣະສິວະຜູ້ມີສາມເນດ ເມື່ອພຣະອົງປາຖະໜາຈະອອກສູ້; ແລະທະນູນັ້ນແຫຼະທີ່ພຣະອົງໄດ້ຫັກລົງ।

Verse 13

इदं द्वितीयं दुर्धर्षं विष्णोर्दत्तं सुरोत्तमै:।तदिदं वैष्णवं राम धनु: परमभास्वरम्।समानसारं काकुत्स्थ रौद्रेण धनुषा त्विदम्।।।।

ທະນູຄັນທີສອງນີ້ແມ່ນຍາກຈະຕ້ານທານ ເປັນຂອງທີ່ເທວະຜູ້ສູງສຸດໄດ້ປະທານແດ່ພຣະວິສນຸ. ໂອ ພຣະຣາມ! ນີ້ແມ່ນທະນູໄວສະນະວະອັນສະຫວ່າງໄສຢ່າງຍິ່ງ; ໂອ ກາກຸດສະຖະ! ພະລັງຂອງມັນເທົ່າທຽມກັບທະນູຂອງຣຸດຣະ។

Verse 14

तदा तु देवतास्सर्वा: पृच्छन्ति स्म पितामहम्।शितिकण्ठस्य विष्णोश्च बलाबलनिरीक्षया।।।।

ໃນເວລານັ້ນ ທວງເທວະທັງປວງໄດ້ທູນຖາມປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ເພື່ອພິຈາລະນາປຽບທຽບກຳລັງແລະຄວາມອ່ອນກຳລັງຂອງ ສິຕິກັນຖະ (ພຣະສິວະ) ແລະ ພຣະວິສະນຸ.

Verse 15

अभिप्रायं तु विज्ञाय देवतानां पितामह:।विरोधं जनयामास तयो स्सत्यवतां वर:।।।।

ເມື່ອປິຕາມະຫະ—ຜູ້ປະເສີດສຸດໃນຫມູ່ຜູ້ຖືສັດຈະ—ຮູ້ເຈດຕະນາຂອງເທວະທັງຫມົດແລ້ວ ກໍໄດ້ກ່ອກຳເນີດຄວາມຂັດແຍ້ງແລະການປະລອງກັນລະຫວ່າງທັງສອງ.

Verse 16

विरोधे च महद्युद्धमभवद्रोमहर्षणम् ।शितिकण्ठस्य विष्णोश्च परस्परजिगीषुणो:।।।।

ແລະຈາກຄວາມຂັດແຍ້ງນັ້ນ ໄດ້ເກີດສົງຄາມໃຫຍ່ອັນເຮັດໃຫ້ຂົນລຸກ ລະຫວ່າງ ສິຕິກັນຖະ (ພຣະສິວະ) ແລະ ພຣະວິສະນຸ ໂດຍທັງສອງຕ່າງມຸ່ງຫມາຍຈະຊະນະກັນແລະກັນ.

Verse 17

तदा तु जृम्भितं शैवं धनुर्भीमपराक्रमम्।हुङ्कारेण महादेव स्तम्भितोऽथ त्रिलोचन:।।।।

ໃນຂະນະນັ້ນ ຄັນທະນູແຫ່ງໄສວະອັນນ່າຢ້ານດ້ວຍອານຸພາບກໍຕຶງຕົວຂຶ້ນ; ແລ້ວດ້ວຍສຽງ “ຫຸṃ” ອັນກັງວານຂອງພຣະວິສະນຸ ພຣະມະຫາເທວະຜູ້ມີສາມພຣະເນດກໍຖືກສະກັດແລະຢຸດນິ່ງ.

Verse 18

देवैस्तदा समागम्य सर्षिसघै स्सचारणै:।याचितौ प्रशमं तत्र जग्मतुस्तौ सुरोत्तमौ।।।।

ຕໍ່ມາ ເທວະທັງຫມົດພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ຣິສີ ແລະ ພວກຈາຣະນະ ໄດ້ມາຊຸມນຸມຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະວິນວອນຂໍສັນຕິຈາກເທວະຜູ້ປະເສີດທັງສອງ; ແລ້ວທັງສອງກໍຍອມຮັບຄວາມສະຫງົບ.

Verse 19

जृम्भितं तद्धनुर्द्रृष्ट्वा शैवं विष्णुपराक्रमै:।अधिकं मेनिरे विष्णुं देवा स्सर्षिगणास्तदा ।।।।

ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍ ແລະ ໝູ່ລະສີໄດ້ເຫັນວ່າ ຄັນທະນູຂອງພຣະສິວະຖືກບັງຄັບໃຫ້ຕຶງດ້ວຍພະລັງອັນກ້າຫານຂອງພຣະວິສນຸ ໃນເວລານັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງນັບຖືພຣະວິສນຸວ່າຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າ

Verse 20

धनू रुद्रस्तु सङ्कृद्धो विदेहेषु महायशा:।देवरातस्य राजर्षेर्ददौ हस्ते ससायकम्।।।।

ແຕ່ພຣະຣຸທຣະ—ຜູ້ມີກຽດສັກສີ ແລະ ກໍາລັງພິໂຣດ—ໃນແຜ່ນດິນວິເທຫະ ໄດ້ມອບຄັນທະນູນັ້ນ ພ້ອມລູກສອນ ໃຫ້ແກ່ຣາຊະລະສີ ເທວະຣາຕະ ໃນມື

Verse 21

इदं च वैष्णवं राम धनु: परपुरञ्जयम्।ऋचीके भार्गवे प्रादाद्विष्णु: स न्यासमुत्तमम्।।।।

ແລະ ຄັນທະນູໄວສນະວະນີ້ ໂອ ພຣະຣາມ—ຜູ້ຊະນະປ້ອມຄ່າຍຂອງສັດຕູ—ພຣະວິສນຸໄດ້ຝາກໄວ້ເປັນອະມານັດອັນສູງສຸດ ແກ່ ຣິຊີກະ ແຫ່ງສາຍພຣຶກຸ

Verse 22

ऋचीकस्तु महातेजा: पुत्रस्याप्रतिकर्मण:।पितुर्मम ददौ दिव्यं जमदग्नेर्महात्मन:।।।।

ຣິຊີກະຜູ້ມີເທຊະອັນໃຫຍ່ ແລະ ສ່ອງສະຫວ່າງນັ້ນ ໄດ້ມອບຄັນທະນູທິບໃຫ້ແກ່ບຸດຂອງຕົນ ຄື ພຣະຊະມະດັກນີ—ບິດາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ມະຫາອາດມາຜູ້ມີພະລັງຫາຜູ້ເທົ່າທຽມບໍ່ໄດ້

Verse 23

न्यस्तशस्त्रे पितरि मे तपोबलसमन्विते।अर्जुनो विदधे मृत्युं प्राकृतां बुद्धिमास्थित:।।।।

ເມື່ອບິດາຂອງຂ້າ—ຜູ້ມີພະລັງຕະປະ—ໄດ້ວາງອາວຸດລົງແລ້ວ, ອາຈຸນຜູ້ຍຶດຖືຄວາມຄິດຕ່ຳຊ້າ ໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຕາຍແບບສາມັນແກ່ທ່ານ।

Verse 24

वधमप्रतिरूपं तु पितु श्शृत्वा सुदारुणम्।क्षत्रमुत्सादयन्रोषाज्जातं जातमनेकश:।।।।पृथिवीं चाखिलां प्राप्य काश्यपाय महात्मने ।यज्ञस्यान्ते तदा राम दक्षिणां पुण्यकर्मणे ।दत्त्वा महेन्द्रनिलयस्तपोबलसमन्वित:।।।।

ເມື່ອໄດ້ຍິນເລື່ອງການສັງຫານບິດາຂອງຂ້າ—ໂຫດຮ້າຍຫາທຽບບໍ່ໄດ້—ຂ້າໃນຄວາມໂກດ ໄດ້ທຳລາຍພວກກະສັດຕະຣິຍະ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ ເມື່ອໃດທີ່ເຂົາເກີດຂຶ້ນເປັນຮຸ່ນໆ. ໂອ ຣາມ, ເມື່ອໄດ້ຄອບຄອງແຜ່ນດິນທັງປວງແລ້ວ ໃນທ້າຍຍັດຍະ ຂ້າໄດ້ຖວາຍເປັນດັກຊິນາແດ່ ມະຫາຕະມະ ກາຊະຍະປ ຜູ້ກະທຳບຸນ; ແລະດ້ວຍພະລັງຕະປະ ຂ້າໄດ້ໃຫ້ພູມະເຫນທຣເປັນທີ່ພຳນັກ।

Verse 25

वधमप्रतिरूपं तु पितु श्शृत्वा सुदारुणम्।क्षत्रमुत्सादयन्रोषाज्जातं जातमनेकश:।।1.75.24।।पृथिवीं चाखिलां प्राप्य काश्यपाय महात्मने ।यज्ञस्यान्ते तदा राम दक्षिणां पुण्यकर्मणे ।दत्त्वा महेन्द्रनिलयस्तपोबलसमन्वित:।।1.75.25।।

ເມື່ອໄດ້ຍິນເລື່ອງການສັງຫານບິດາຂອງຂ້າ—ໂຫດຮ້າຍຫາທຽບບໍ່ໄດ້—ຂ້າໃນຄວາມໂກດ ໄດ້ທຳລາຍພວກກະສັດຕະຣິຍະ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ ເມື່ອໃດທີ່ເຂົາເກີດຂຶ້ນເປັນຮຸ່ນໆ. ໂອ ຣາມ, ເມື່ອໄດ້ຄອບຄອງແຜ່ນດິນທັງປວງແລ້ວ ໃນທ້າຍຍັດຍະ ຂ້າໄດ້ຖວາຍເປັນດັກຊິນາແດ່ ມະຫາຕະມະ ກາຊະຍະປ ຜູ້ກະທຳບຸນ; ແລະດ້ວຍພະລັງຕະປະ ຂ້າໄດ້ໃຫ້ພູມະເຫນທຣເປັນທີ່ພຳນັກ।

Verse 26

अद्यतूत्तमवीर्येण त्वया राम महाबल।श्रुतवान् धनुषो भेदं ततोऽहं द्रुतमागत:।।।।

ໂອ ຣາມ ຜູ້ມີພະລັງຍິ່ງໃຫຍ່, ມື້ນີ້ເມື່ອຂ້າໄດ້ຍິນວ່າ ເຈົ້າໄດ້ທຳລາຍຄັນທະນູດ້ວຍວິຣະພາບອັນສູງສຸດ ຂ້າຈຶ່ງຮີບມາທັນທີ।

Verse 27

तदिदं वैष्णवं राम पितृपैतामहं महत्।क्षत्रधर्मं पुरस्कृत्य गृह्णीष्व धनुरुत्तमम्।।।।

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຣາມ, ນີ້ແມ່ນຄັນທະນູໄວສະນະວະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ທີ່ສືບທອດຈາກບິດາແລະບັນພະບຸລຸດຂອງຂ້າ; ຈົ່ງຍົກທຳມະແຫ່ງກະສັດຕະຣິຍະໄວ້ເປັນຫຼັກ ແລ້ວຮັບເອົາຄັນທະນູອັນປະເສີດນີ້ເຖີດ।

Verse 28

योजयस्व धनुश्श्रेष्ठे शरं परपुरञ्जयम्।यदि शक्नोषि काकुत्स्थ द्वन्द्वं दास्यामि ते तत:।।।।

ໂອ ກາກຸດສະຖະ ຈົ່ງສວມລູກສອນຜູ້ພິຊິດປ້ອມປາການຂອງສັດຕູ ໃສ່ຄັນທະນູອັນປະເສີດນີ້; ຖ້າເຈົ້າເຮັດໄດ້ ຂ້າຈະປະລອງດວນດຽວກັບເຈົ້າ