Sarga 64

Verse 1

सुरकार्यमिदं रम्भे कर्तव्यं सुमहत्त्वया।लोभनं कौशिकस्येह काममोहसमन्वितम्।।1.64.1।।

“ໂອ ຣັມພາ, ນີ້ແມ່ນກິດຂອງຫມູ່ເທວະ ແລະເປັນພາລະອັນໃຫຍ່ທີ່ເຈົ້າຕ້ອງກະທໍາ: ຢູ່ນີ້ເຈົ້າຈົ່ງລໍ້ລວງ ກໍຊິກະ ໃຫ້ຕົກໃນຄວາມຫຼົງມົວ ດ້ວຍກາມະແລະໂມຫະ”

Verse 2

तथोक्ता साऽप्सरा राम सहस्राक्षेण धीमता।व्रीडिता प्राञ्जलिर्वाक्यं प्रत्युवाच सुरेश्वरम्।।1.64.2।।

ໂອ ພຣະຣາມາ ເມື່ອອັບສະຣານັ້ນຖືກພຣະອິນທຣະຜູ້ມີພັນເນດ ແລະມີປັນຍາ ຕັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນາງກໍອາຍ ປະນົມມື ແລະກ່າວຕອບຕໍ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ

Verse 3

अयं सुरपते घोरो विश्वामित्रो महामुनि:।घोरमुत्सृजते क्रोधं मयि देव न संशय:।।1.64.3।।ततो हि मे भयं देव प्रासादं कर्तुमर्हसि।

“ຂ້າແຕ່ຈອມແຫ່ງເທວະທັງປວງ ມະຫາມຸນີ ວິສວາມິດຣະ ຜູ້ນີ້ນ່າຢ້ານຢິ່ງ; ຂ້າແຕ່ເທວະ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສວ່າ ທ່ານຈະປ່ອຍໂທສະອັນນ່າສະພຶງລົງໃສ່ຂ້າພະອົງ. ເພາະສະນັ້ນ ຂ້າພະອົງຢ້ານກົວ ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ; ຂໍພຣະອົງໂປດປະທານພຣະກະລຸນາ (ປຣະສາດ) ແລະອະໄພໃຫ້ຂ້າພະອົງ”

Verse 4

एवमुक्तस्तया राम रम्भया भीतया तदा।।1.64.4।।तामुवाच सहस्राक्षो वेपमानां कृताञ्जलिम्।

ໂອ ພຣະຣາມາ ເມື່ອນາງຣັມພາຜູ້ຫວາດກົວໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະອິນທຣະຜູ້ມີພັນນະຕາ ຈຶ່ງຕຣັດກັບນາງ ໃນຂະນະທີ່ນາງສັ່ນໄຫວແລະພະນົມມືຢູ່

Verse 5

माभैषी रम्भे भद्रं ते कुरुष्व मम शासनम्।।1.64.5।।कोकिलो हृदयग्राही माधवे रुचिरद्रुमे।अहं कन्दर्पसहित स्स्थास्यामि तव पार्श्वत:।।1.64.6।।

ພຣະອິນທຣະຕຣັດວ່າ “ຢ່າຢ້ານເລີຍ ນາງຣັມພາ ຂໍໃຫ້ຄວາມສະຫວັດດີມີແກ່ເຈົ້າ; ຈົ່ງປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຊາຂອງເຮົາ. ໃນລະດູໃບໄມ້ຜຸດ ທ່າມກາງໄມ້ງາມອ່ອນຊ້ອຍ ເຮົາຈະຢູ່ຄຽງຂ້າງເຈົ້າ ໂດຍແປງກາຍເປັນນົກໂກກິລຜູ້ມີສຽງຊວນຫຼົງ ພ້ອມກັບກັນດຣະປະ (ກາມເທວ)”

Verse 6

माभैषी रम्भे भद्रं ते कुरुष्व मम शासनम्।।1.64.5।।कोकिलो हृदयग्राही माधवे रुचिरद्रुमे।अहं कन्दर्पसहित स्स्थास्यामि तव पार्श्वत:।।1.64.6।।

ພຣະອິນທຣະຕຣັດວ່າ “ຢ່າຢ້ານເລີຍ ນາງຣັມພາ ຂໍໃຫ້ຄວາມສະຫວັດດີມີແກ່ເຈົ້າ; ຈົ່ງປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຊາຂອງເຮົາ. ໃນລະດູໃບໄມ້ຜຸດ ທ່າມກາງໄມ້ງາມອ່ອນຊ້ອຍ ເຮົາຈະຢູ່ຄຽງຂ້າງເຈົ້າ ໂດຍແປງກາຍເປັນນົກໂກກິລຜູ້ມີສຽງຊວນຫຼົງ ພ້ອມກັບກັນດຣະປະ (ກາມເທວ)”

Verse 7

त्वं हि रूपं बहुगुणं कृत्वा परमभास्वरम्।तमृषिं कौशिकं रम्भे भेदयस्व तपस्विनम्।।1.64.7।।

“ນາງຣັມພາ ເຈົ້າຈົ່ງສ້າງຮູບງາມອັນສະຫວ່າງໄສຢ່າງຍິ່ງ ປະດັບດ້ວຍເສ່ຫາຫຼາຍປະການ ແລ້ວຈົ່ງເຮັດໃຫ້ພຣະຣິສີເກົາສິກ (ວິສວາມິຕຣະ) ຜູ້ບຳເພັນຕະປະ ຖືກລົບກວນ ແລະຕັດຂາດສະມາທິຂອງທ່ານ”

Verse 8

सा श्रुत्वा वचनं तस्य कृत्वा रूपमनुत्तमम्।लोभयामास ललिता विश्वामित्रं शुचिस्मिता।।1.64.8।।

ເມື່ອນາງໄດ້ຟັງພຣະດຳຣັດນັ້ນ ນາງກໍແປງກາຍເປັນຮູບງາມອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້; ນາງຣັມພາຜູ້ອ່ອນຊ້ອຍ ຍິ້ມຜ່ອງໃສ ກໍເລີ່ມລໍ້ລວງພຣະວິສວາມິຕຣະ

Verse 9

कोकिलस्य च शुश्राव वल्गु व्याहरत: स्वनम्।सम्प्रहृष्टेन मनसा तत एनामुदैक्षत।।1.64.9।।

ທ່ານໄດ້ຍິນສຽງນົກໂກກິລອັນຫວານໄພແລະຊວນໃຈ; ແລ້ວຈິດໃຈກໍປິຕິຍິນດີ ແລະຈາກນັ້ນທ່ານກໍເບິ່ງໄປຫານາງ

Verse 10

अथ तस्य च शब्देन गीतेनाप्रतिमेन च।दर्शनेन च रम्भाया मुनिस्सन्देहमागत:।।1.64.10।।

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງຮ້ອງຂອງນົກນັ້ນອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ແລະໄດ້ເຫັນ ຣັມພາ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຄວາມສົງໄສກໍເກີດຂຶ້ນໃນໃຈຂອງມຸນີ

Verse 11

सहस्राक्षस्य तत्कर्म विज्ञाय मुनिपुङ्गव:।रम्भां क्रोधसमाविष्ट श्शशाप कुशिकात्मज:।।1.64.11।।

ເມື່ອຮູ້ວ່ານັ້ນແມ່ນການກະທໍາຂອງ ສະຫັສຣາກສະ (ພະອິນທຣາ) ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່—ບຸດແຫ່ງກຸສິກະ—ກໍຖືກໂທສະຄອບງໍາ ແລ້ວໄດ້ສາບແຊ່ງ ຣັມພາ

Verse 12

यन्मां लोभयसे रम्भे कामक्रोधजयैषिणम्।दशवर्षसहस्राणि शैली स्थास्यसि दुर्भगे ।।1.64.12।।

ເພາະເຈົ້າ ຣັມພາ—ຜູ້ອາພັບ—ໄດ້ພະຍາຍາມລໍ້ລວງຂ້າ ຜູ້ມຸ່ງຊະນະກາມແລະໂທສະ ເຈົ້າຈະກາຍເປັນຫີນຜາ ແລະຈະຢູ່ເຊັ່ນນັ້ນຕະຫຼອດໜຶ່ງໝື່ນປີ

Verse 13

ब्राह्मण स्सुमहातेजा स्तपोबलसमन्वित:।उद्धरिष्यति रम्भे त्वां मत्क्रोधकलुषीकृताम्।।1.64.13।।

ໂອ ຣັມພາ, ໃນວັນໜຶ່ງ ພຣາຫມັນຜູ້ມີຣັດສະມີສະຫວ່າງໄສ ແລະສົມບູນດ້ວຍພະລັງແຫ່ງຕະປະ ຈະມາໄຖ່ຖອນແລະກູ້ເຈົ້າ—ແມ່ນແຕ່ເຈົ້າຖືກດ່າງພ້ອຍດ້ວຍໂທສະຂອງຂ້າ

Verse 14

एवमुक्त्वा महातेजा विश्वामित्रो महामुनि:।अशक्नुवन् धारयितुं क्रोधं सन्तापमागत:।।1.64.14।।

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະວິສະວາມິດຣະ ມະຫາມຸນີຜູ້ມີເດຊານຸພາບ ບໍ່ອາດກັ້ນໂທສະໄວ້ໄດ້ ຈຶ່ງຕົກຢູ່ໃນຄວາມຮ້ອນຮົນແຜດເຜົາ ແລະຄວາມສຳນຶກຜິດ

Verse 15

तस्य शापेन महता रम्भा शैली तदाऽभवत्।वचश्शृत्वा च कन्दर्पो महर्षेस्स च निर्गत:।।1.64.15।।

ດ້ວຍຄຳສາບອັນໃຫຍ່ນັ້ນ ຣັມພາກໍກາຍເປັນຫີນໃນທັນທີ; ແລະເມື່ອກັນດັຣປະ (ເທວະແຫ່ງກາມ) ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງມະຫາຣິສີ ກໍຖອນຕົວແລະຫລົບໜີໄປ (ພ້ອມຜູ້ຍຸຍົງ)

Verse 16

कोपेन स महातेजास्तपोऽपहरणे कृते।इन्द्रियैरजितै राम न लेभे शान्तिमात्मन:।।1.64.16।।

ໂອ ຣາມາ, ຜູ້ມີເດຊານຸພາບອັນໃຫຍ່ນັ້ນ ເມື່ອບຸນພະລັງແຫ່ງຕະປະຖືກຫັກລົງເນື່ອງຈາກໂທສະ ກໍບໍ່ພົບຄວາມສະຫງົບໃນຕົນ—ເພາະອິນທຣີຍະຍັງບໍ່ທັນຖືກພິຊິດ

Verse 17

बभूवास्य मनश्चिन्ता तपोऽपहरणे कृते ।नैव क्रोधं गमिष्यामि न च वक्ष्ये कथञ्चन।।1.64.17।।

ເມື່ອບຸນ຤ິດແຫ່ງຕະປະຂອງທ່ານຖືກທຳໃຫ້ເສື່ອມ ຄວາມຕັ້ງໃຈກໍເກີດຂຶ້ນໃນໃຈວ່າ “ເຮົາຈະບໍ່ປ່ອຍໃຫ້ໂທສະຄອບງຳອີກ ແລະຈະບໍ່ເວົ້າຖ້ອຍຄຳແບບນັ້ນໃນທາງໃດໆ”

Verse 18

अथवा नोच्छवसिष्यामि संवत्सरशतान्यपि।अहं विशोषयिष्यामि ह्यात्मानं विजितेन्द्रिय:।।1.64.18।।

“ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ເຮົາຈະບໍ່ຫາຍໃຈແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ ຕະຫຼອດຫຼາຍຮ້ອຍປີ; ເມື່ອຊະນະອິນທຣີຍແລ້ວ ເຮົາຈະໃຫ້ກາຍນີ້ແຫ້ງຫຼຸດດ້ວຍຕະປະ”

Verse 19

तावद्यावद्धि मे प्राप्तं ब्राह्मण्यं तपसाऽऽर्जितम्।अनुच्छवसन्नभुञ्जान स्तिष्ठेयं शाश्वतीस्समा:।।1.64.19।।न हि मे तप्यमानस्य क्षयं यास्यन्ति मूर्तय:।

“ຈົນກວ່າເຮົາຈະໄດ້ຮັບພຣາຫມະນະພາວະທີ່ສຳເລັດດ້ວຍຕະປະ ເຮົາຈະຢືນຢູ່ເປັນປີອັນນັບບໍ່ຖ້ວນ ໂດຍບໍ່ຫາຍໃຈ ແລະບໍ່ກິນ; ເພາະໃນຂະນະທີ່ເຮົາບຳເພັນຕະປະ ອະວັຍວະຂອງເຮົາຈະບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ”

Verse 20

एवं वर्षसहस्रस्य दीक्षां स मुनिपुङ्गव:।।1.64.20।।चकाराप्रतिमां लोके प्रतिज्ञां रघुनन्दन।

ໂອ ຣະຄຸນັນດະນະ! ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ຮັບ “ດີກສາ” ອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ໃນໂລກ ແມ່ນປະຕິຍານບໍາເພັນຕະປະສະຍາຕະຫຼອດພັນປີ.