Sarga 2

Verse 1

नारदस्य तु तद्वाक्यं श्रुत्वा वाक्यविशारद:।पूजयामास धर्मात्मा सहशिष्यो महामुनि: ।।1.2.1।।

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງນາຣະດະແລ້ວ ມະຫາມຸນີຜູ້ມີທຳເປັນໃຈ ແລະຊຳນານໃນວາຈາ ໄດ້ນອບນ້ອມບູຊາທ່ານ ພ້ອມດ້ວຍສິດທິທັງຫຼາຍ.

Verse 2

यथावत्पूजितस्तेन देवर्षिर्नारदस्तदा । आपृष्ट्वैवाभ्यनुज्ञातस्स जगाम विहायसम् ।।1.2.2।।

ເມື່ອທ່ານໄດ້ບູຊາຕ້ອນຮັບຕາມຄວນແກ່ເທວະຣິສິ ນາຣະດະ ແລ້ວ ທ່ານນາຣະດະກໍກ່າວລາ ແລະໄດ້ຮັບອະນຸຍາດ; ຈາກນັ້ນຈຶ່ງເດີນທາງຜ່ານນະພາກາດ ໄປສູ່ສະຫວັນ.

Verse 3

स मुहूर्तं गते तस्मिन्देवलोकं मुनिस्तदा ।जगाम तमसातीरं जाह्नव्यास्त्वविदूरत: ।।1.2.3।।

ເມື່ອນາຣະດະໄດ້ເດີນທາງໄປສູ່ເທວະໂລກແລ້ວ ມຸນີກໍໄປຍັງຝັ່ງແມ່ນ້ຳຕະມະສາ ຊຶ່ງຢູ່ບໍ່ໄກຈາກຈາຫນະວີ (ຄົງຄາ)

Verse 4

स तु तीरं समासाद्य तमसाया महामुनि: ।शिष्यमाह स्थितं पार्श्वे दृष्ट्वा तीर्थमकर्दमम् ।।1.2.4।।

ພຣະມະຫາມຸນີໄດ້ເຖິງຝັ່ງແມ່ນ້ຳຕະມະສາ; ເມື່ອເຫັນທີ່ອາບນ້ຳ (ຕີຣຖະ) ອັນໃສສະອາດ ບໍ່ມີຕົມ ກໍກ່າວກັບສິດຜູ້ຢືນຢູ່ຂ້າງກາຍ

Verse 5

अकर्दममिदं तीर्थं भरद्वाज निशामय ।रमणीयं प्रसन्नाम्बु सन्मनुष्यमनो यथा ।।1.2.5।।

“ໂອ ພຣະພຣະດວາຊ ຈົ່ງເບິ່ງທີ່ອາບນ້ຳນີ້ເຖີດ—ບໍ່ມີຕົມຂຸ່ນ ງາມນ່າຊົມ ນ້ຳໃສສະຫງົບ—ດັ່ງຈິດໃຈຂອງຄົນດີ”

Verse 6

न्यस्यतां कलशस्तात दीयतां वल्कलं मम ।इदमेवावगाहिष्ये तमसातीर्थमुत्तमम् ।।1.2.6।।

“ລູກເອີຍ ຈົ່ງວາງຄະລະສະ (ຫມໍ້ນ້ຳ) ລົງ ແລ້ວສົ່ງວັລກະລະ (ເຄື່ອງນຸ່ງເປືອກໄມ້) ຂອງເຮົາມາ. ເຮົາຈະລົງອາບນ້ຳຢູ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ ທີ່ທີຣະຖະຕະມະສາອັນປະເສີດ”

Verse 7

एवमुक्तो भरद्वाजो वाल्मीकेन महात्मना । प्रायच्छत मुनेस्तस्य वल्कलं नियतो गुरो: ।।1.2.7।।

ເມື່ອຖືກມະຫາຕະມະ ວາລມີກິ ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພະຣະດວາຊ ຜູ້ມີວິໄນ ແລະ ນອບນ້ອມຕໍ່ຄູອາຈານ ໄດ້ນໍາເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຈາກເປືອກໄມ້ ຖວາຍແດ່ມຸນີອົງນັ້ນ។

Verse 8

स शिष्यहस्तादादाय वल्कलं नियतेन्द्रिय: ।विचचार ह पश्यंस्तत्सर्वतो विपुलं वनम् ।।1.2.8।।

ວາລມີກິ ຜູ້ສໍາລວມອິນທຣີ ໄດ້ຮັບເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຈາກເປືອກໄມ້ຈາກມືສິດ ແລ້ວຈຶ່ງທ່ອງໄປໃນປ່າອັນກວ້າງໃຫຍ່ ພິຈາລະນາເບິ່ງໄປທຸກດ້ານ।

Verse 9

तस्याभ्याशे तु मिथुनं चरन्तमनपायिनम् ।ददर्श भगवांस्तत्र क्रौञ्चयोश्चारुनिस्वनम् ।।1.2.9।।

ໃກ້ໆນັ້ນ ພະຣິສີຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ໄດ້ເຫັນນົກກຣວຍຈາຄູ່ໜຶ່ງ ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ດ້ວຍກັນບໍ່ຫ່າງກັນ ມີສຽງຮ້ອງຫວານໄພເຣາະ।

Verse 10

तस्मात्तु मिथुनादेकं पुमांसं पापनिश्चय: ।जघान वैरनिलयो निषादस्तस्य पश्यत: ।।1.2.10।।

ແລ້ວນາຍພານນິສາດຜູ້ຕັ້ງໃຈໃນບາບ ແລະໃຈຮ້າຍ ໄດ້ຂ້ານົກຕົວຜູ້ໜຶ່ງຈາກຄູ່ນັ້ນ ຕໍ່ໜ້າຕໍ່ຕາຂອງອີກຕົວໜຶ່ງ.

Verse 11

तं शोणितपरीताङ्गं वेष्टमानं महीतले ।भार्या तु निहतं दृष्ट्वा रुराव करुणां गिरम् ।।1.2.11।। वियुक्ता पतिना तेन द्विजेन सहचारिणा ।ताम्रशीर्षेण मत्तेन पत्रिणा सहितेन वै ।।1.2.12।।

ເມື່ອເຫັນຄູ່ຂອງນາງຖືກຂ້າ ກາຍຊຸ່ມເລືອດ ແລະດິ້ນຢູ່ເທິງພື້ນດິນ ນາງກໍຮ້ອງໄຫ້ຄຳຄວນດ້ວຍສຽງອັນສະເທືອນໃຈ ຊັກນຳໃຫ້ເກີດຄວາມເມດຕາ.

Verse 12

तं शोणितपरीताङ्गं वेष्टमानं महीतले ।भार्या तु निहतं दृष्ट्वा रुराव करुणां गिरम् ।।1.2.11।। वियुक्ता पतिना तेन द्विजेन सहचारिणा ।ताम्रशीर्षेण मत्तेन पत्रिणा सहितेन वै ।।1.2.12।।

ນາງຖືກພາກອອກຈາກສະຫາຍມີປີກນັ້ນ—ຜົວຜູ້ເຄີຍຄຽງຂ້າງບໍ່ຫ່າງ ມີຫົວຫອນສີທອງແດງ ແລະເມົາມົນດ້ວຍຄວາມຮັກ—ຈຶ່ງເຫຼືອຢູ່ຢ່າງໂດດດ່ຽວ.

Verse 13

तदा तु तं द्विजं दृष्ट्वा निषादेन निपातितम् ।ऋषेर्धर्मात्मनस्तस्य कारुण्यं समपद्यत ।।1.2.13।।

ໃນຂະນະນັ້ນ ເມື່ອເຫັນນົກທະວິຊະຖືກນາຍພານຍິງຕົກລົງ ພະລິສີຜູ້ມີທຳໃນໃຈກໍເກີດຄວາມກະຣຸນາຢ່າງໃຫຍ່

Verse 14

तत: करुणवेदित्वादधर्मोऽयमिति द्विज: ।निशाम्य रुदतीं क्रौञ्चीमिदं वचनमब्रवीत् ।।1.2.14।।

ຕໍ່ມາ ທະວິຊະນັ້ນ ເນື່ອງຈາກຮູ້ສຶກກະຣຸນາ ໄດ້ພິຈາລະນາວ່າ “ນີ້ແມ່ນອະທຳ” ແລະໄດ້ຍິນນາງກຣາວັນຈີຮ້ອງໄຫ້ ຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້

Verse 15

मा निषाद प्रतिष्ठां त्वमगमश्शाश्वतीस्समा: ।यत्क्रौञ्चमिथुनादेकमवधी: काममोहितम् ।।1.2.15।। 15

“ໂອ ນິສາດ (ນາຍພານ) ຂໍໃຫ້ເຈົ້າຢ່າໄດ້ຮັບເກຍດສັກອັນຍືນຍົງ ຕະຫຼອດປີອັນຍາວນານ ເພາະເຈົ້າໄດ້ຂ້ານົກກຣາວັນຈາຄູ່ໜຶ່ງໄປຕົວໜຶ່ງ ໃນຂະນະທີ່ມັນຫຼົງໃນຄວາມຮັກ”

Verse 16

तस्यैवं ब्रुवतश्चिन्ता बभूव हृदि वीक्षतः ।शोकार्तेनास्य शकुने: किमिदं व्याहृतं मया ।।1.2.16।।

ເມື່ອທ່ານກ່າວດັ່ງນັ້ນແລະເບິ່ງຢູ່ ຄວາມຄິດກໍເກີດຂຶ້ນໃນໃຈວ່າ “ເນື່ອງຈາກຄວາມໂສກຂອງນົກນີ້ ຂ້າໄດ້ເວົ້າຖ້ອຍຄຳອັນໃດອອກໄປ?”

Verse 17

चिन्तयन्स महाप्राज्ञश्चकार मतिमान्मतिम् ।शिष्यं चैवाऽब्रवीद्वाक्यमिदं स मुनिपुङ्गव: ।।1.2.17।।

ເມື່ອພິຈາລະນາຢູ່ ພະລິສີຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ໄດ້ວາງມະຕິອັນແນ່ຊັດ ແລະມຸນີຜູ້ປະເສີດກໍໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ແກ່ສິດຂອງຕົນ

Verse 18

पादबद्धोऽक्षरसमस्तन्त्रीलयसमन्वित: ।शोकार्तस्य प्रवृत्तो मे श्लोको भवतु नान्यथा ।।1.2.18।।

ຂໍໃຫ້ຖ້ອຍຄຳທີ່ເກີດຈາກຂ້າພະເຈົ້າ ເນື່ອງຈາກຄວາມໂສກນັ້ນ ຖືກເອີ້ນວ່າ “ສະໂລກະ”—ຜູກໄວ້ດ້ວຍບາດສຳນວນ ພະຍາງຄ໌ເທົ່າກັນ ແລະພ້ອມດ້ວຍທຳນອງແລະຈັງຫວະ; ຂໍໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ.

Verse 19

शिष्यस्तु तस्य ब्रुवतो मुनेर्वाक्यमनुत्तमम् ।प्रतिजग्राह संहृष्टस्तस्य तुष्टोऽभवद्गुरु: ।।1.2.19।।

ເມື່ອມຸນີໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳອັນສູງສຸດຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ສິດຂອງທ່ານກໍຮັບໄວ້ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະຈື່ຈຳໄວ້; ພຣະອາຈານກໍພໍໃຈໃນສິດນັ້ນ.

Verse 20

सोऽभिषेकं तत: कृत्वा तीर्थे तस्मिन्यथाविधि ।तमेव चिन्तयन्नर्थमुपावर्तत वै मुनि: ।।1.2.20।।

ຕໍ່ມາ ທ່ານມຸນີໄດ້ປະກອບອະພິເສກ ຄືການອາບນ້ຳຊຳລະ ຢູ່ທີ່ຕີຣຖະນັ້ນຕາມພິທີ; ແລ້ວຈຶ່ງກັບຄືນ ໂດຍຍັງຄິດຄຳນຶງເຖິງເລື່ອງນັ້ນຢູ່.

Verse 21

भरद्वाजस्ततश्शिष्यो विनीतश्श्रुतवान्मुनेः ।कलशं पूर्णमादाय पृष्ठतोऽनुजगाम ह ।।1.2.21।।

ຕໍ່ມາ ພະຣະດວາຊ ສິດຂອງມຸນີ—ຜູ້ມີວິໄນ ແລະຮຽນຮູ້ຫຼາຍ—ໄດ້ຖືກະລະສະ (ໝໍ້ນ້ຳ) ທີ່ເຕັມນ້ຳ ແລ້ວເດີນຕາມຢູ່ຂ້າງຫຼັງ.

Verse 22

स प्रविश्याश्रमपदं शिष्येण सह धर्मवित् ।उपविष्ट: कथाश्चान्याश्चकार ध्यानमास्थित: ।।1.2.22।।

ພຣະວາລມີກິ ຜູ້ຮູ້ທຳ ເຂົ້າໄປຍັງອາສຣົມພ້ອມດ້ວຍສິດ; ແລ້ວນັ່ງລົງ ດຳລົງຢູ່ໃນສະມາທິ ແລະເລີ່ມຮຽບຮຽງເລື່ອງລາວອື່ນໆ.

Verse 23

आजगाम ततो ब्रह्मा लोककर्ता स्वयं प्रभु: ।चतुर्मुखो महातेजा द्रष्टुं तं मुनिपुङ्गवम् ।।1.2.23।।

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ ອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ສ້າງໂລກ ຜູ້ມີສີ່ພັກ ແລະມີຣັດສະມີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ເສດຈມາດ້ວຍພຣະອົງເອງ ເພື່ອທອດພຣະເນດເຫັນມຸນີຜູ້ຍອດນັ້ນ.

Verse 24

वाल्मीकिरथ तं दृष्ट्वा सहसोत्थाय वाग्यत: ।प्राञ्जलि: प्रयतो भूत्वा तस्थौ परमविस्मित: ।।1.2.24।।

ເມື່ອພຣະວາລມີກິເຫັນພຣະອົງ ກໍຄວບຄຸມວາຈາ ແລະລຸກຂຶ້ນທັນທີ; ຊຳລະກາຍໃຈໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລ້ວຢືນປະນົມມື ດ້ວຍຄວາມພິສວົງຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 25

पूजयामास तं देवं पाद्यार्घ्यासनवन्दनै: ।प्रणम्य विधिवच्चैनं पृष्ट्वाऽनामयमव्ययम् ।।1.2.25।।

ທ່ານໄດ້ບູຊາເທວະນັ້ນຕາມພິທີຕ້ອນຮັບ—ນ້ຳລ້າງພຣະບາດ, ອັຣຄະຍະ, ອາສນະ ແລະການນົບນ້ອມ; ແລ້ວກໍກາບຕາມທຳນຽມ ແລະທູນຖາມສຸຂະພາບຂອງພຣະອົງຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສູນ.

Verse 26

अथोपविश्य भगवानासने परमार्चिते ।वाल्मीकये महर्षये सन्दिदेशासनं तत: ।।1.2.26।।

ຕໍ່ມາ ພຣະພະຄະວານ ໄດ້ປະທັບນັ່ງເທິງອາສນະອັນຖືກສັກກາລະຢ່າງສູງສຸດ; ແລ້ວຈຶ່ງຊີ້ບອກອາສນະໃຫ້ແກ່ມະຫາຣິສີ ພຣະວາລມີກິ.

Verse 27

ब्रह्मणा समनुज्ञातस्सोऽप्युपाविशदासने । उपविष्टे तदा तस्मिन्सर्वलोकपितामहे।तद्गतेनैव मनसा वाल्मीकिर्ध्यानमास्थित: ।।1.2.27।।

ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກພຣະພຣະຫມາ ລາວກໍໄດ້ນັ່ງລົງເທິງອາສນະ. ແມ່ນແຕ່ເມື່ອພຣະປິຕາມະຫະ ບິດາແຫ່ງໂລກທັງປວງ ປະທັບຢູ່ແລ້ວ ວາລມີກິກໍຍັງດຳລົງໃນທະຍານາ ໃຈຈົ່ງຈ້ອງຢູ່ກັບເຫດການນັ້ນເທົ່ານັ້ນ

Verse 28

पापात्मना कृतं कष्टं वैरग्रहणबुद्धिना ।यस्तादृशं चारुरवं क्रौञ्चं हन्यादकारणात् ।।1.2.28।।

ການກະທຳອັນເຈັບປວດນີ້ ເກີດຈາກຜູ້ມີໃຈບາບ ມຸ່ງຈັບດ້ວຍຄວາມພະຍາບາດ—ໃຜເລີຍຈະຂ້ານົກກຣອຍຈະ ຜູ້ມີສຽງຫວານໄພເຊັ່ນນັ້ນ ໂດຍບໍ່ມີເຫດ?

Verse 29

शोचन्नेव मुहु: क्रौञ्चीमुपश्लोकमिमं पुन: ।जगावन्तर्गतमना भूत्वा शोकपरायण: ।।1.2.29।।

ລາວຄຳນຶງເສົ້າໂສກຕໍ່ນົກກຣອຍຈີເພດແມ່ຊ້ຳໆ ແລະຫັນໃຈເຂົ້າສູ່ພາຍໃນ—ຈົມຢູ່ໃນຄວາມໂສກທັງປວງ—ຈຶ່ງຂັບສວດສະໂລກະທີ່ເກີດຂຶ້ນໃໝ່ນັ້ນຊ້ຳໆ

Verse 30

तमुवाच ततो ब्रह्मा प्रहसन्मुनिपुङ्गवम् ।श्लोक एव त्वया बद्धो नात्र कार्या विचारणा ।।1.2.30।।

ແລ້ວພຣະພຣະຫມາຊົມຢິ້ມ ຕັດກັບມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ວ່າ: “ສິ່ງທີ່ເຈົ້າຮ້ອຍຮຽງນັ້ນ ແມ່ນສະໂລກະແທ້ ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງລັງເລໃດໆ”

Verse 31

मच्छन्दादेव ते ब्रह्मन् प्रवृत्तेयं सरस्वती ।रामस्य चरितं सर्वं कुरु त्वमृषिसत्तम ।।1.2.31।।

ໂອ ພຣະພຣະຫມະຣິສີ, ໂດຍພຣະປະສົງຂອງເຮົາເອງ ພຣະສະຣັສວະຕີ (ວາຈາອັນສັກສິດ) ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນທ່ານ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຣິສີຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງຮຽບຮຽງຈະຣິດທັງໝົດຂອງພຣະຣາມ.

Verse 32

धर्मात्मनो गुणवतो लोके रामस्य धीमत: ।वृत्तं कथय धीरस्य यथा ते नारदाच्छ्रुतम् ।।1.2.32।।

ຈົ່ງເລົ່າປະຫວັດຂອງພຣະຣາມ—ຜູ້ມີຈິດໃຈສະຖິດໃນທຳ ເຕັມໄປດ້ວຍຄຸນຄວາມດີ ແລະປັນຍາ—ຜູ້ໝັ້ນຄົງໃນໂລກນີ້ ດັ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ຟັງມາຈາກນາຣະດ.

Verse 33

रहस्यं च प्रकाशं च यद्वृत्तं तस्य धीमत: ।रामस्य सहसौमित्रेः राक्षसानां च सर्वश: ।।1.2.33।। वैदेह्याश्चैव यद्वृत्तं प्रकाशं यदि वा रह: ।तच्चाप्यविदितं सर्वं विदितं ते भविष्यति ।।1.2.34।।

ສິ່ງໃດໆທີ່ເກີດຂຶ້ນ—ທັງທີ່ເປີດເຜີຍແລະທີ່ລັບເລັບ—ກ່ຽວກັບພຣະຣາມຜູ້ມີປັນຍາພ້ອມດ້ວຍເສົາມິຕຣີ (ລັກສະມະນະ) ແລະກ່ຽວກັບພວກຣາກສະສະທັງຫມົດທຸກປະການ; ທັງສິ່ງໃດໆກ່ຽວກັບໄວເທຫີ (ສີຕາ) ຈະເປັນທີ່ປະຈັກຫຼືລັບກໍຕາມ—ທັງໝົດນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ເຄີຍບໍ່ຮູ້ ກໍຈະຮູ້ແຈ້ງແກ່ທ່ານ.

Verse 34

रहस्यं च प्रकाशं च यद्वृत्तं तस्य धीमत: ।रामस्य सहसौमित्रेः राक्षसानां च सर्वश: ।।1.2.33।। वैदेह्याश्चैव यद्वृत्तं प्रकाशं यदि वा रह: ।तच्चाप्यविदितं सर्वं विदितं ते भविष्यति ।।1.2.34।।

ສິ່ງໃດໆທີ່ເກີດຂຶ້ນ—ທັງທີ່ເປີດເຜີຍແລະທີ່ລັບເລັບ—ກ່ຽວກັບພຣະຣາມຜູ້ມີປັນຍາພ້ອມດ້ວຍເສົາມິຕຣີ (ລັກສະມະນະ) ແລະກ່ຽວກັບພວກຣາກສະສະທັງຫມົດທຸກປະການ; ທັງສິ່ງໃດໆກ່ຽວກັບໄວເທຫີ (ສີຕາ) ຈະເປັນທີ່ປະຈັກຫຼືລັບກໍຕາມ—ທັງໝົດນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ເຄີຍບໍ່ຮູ້ ກໍຈະຮູ້ແຈ້ງແກ່ທ່ານ.

Verse 35

न ते वागनृता काव्ये काचिदत्र भविष्यति ।कुरु रामकथां पुण्यां श्लोकबद्धां मनोरमाम् ।।1.2.35।।

ໃນກາວະຍະນີ້ ຄຳເວົ້າຂອງທ່ານຈະບໍ່ມີສິ່ງໃດເປັນຄວາມບໍ່ຈິງເລີຍ. ຈົ່ງປະພັນຣາມະກະຖາອັນບຸນສິດ ຜູກໄວ້ເປັນສະໂລກະ ແລະງາມລະມຸນຊວນໃຈ.

Verse 36

यावत् स्थास्यन्ति गिरयस्सरितश्च महीतले । तावद्रामायणकथा लोकेषु प्रचरिष्यति ।।1.2.36।।

ຕາບໃດທີ່ພູເຂົາແລະແມ່ນ້ຳຍັງດຳລົງຢູ່ເທິງພື້ນພິພົບ ຕາບນັ້ນເລື່ອງຣາມາຍະນະຈະແຜ່ຂະຫຍາຍຫມຸນວຽນໄປໃນບັນດາໂລກທັງຫມົດ.

Verse 37

यावद्रामायणकथा त्वत्कृता प्रचरिष्यति ।तावदूर्ध्वमधश्च त्वं मल्लोकेषु निवत्स्यसि ।।1.2.37।।

ຕາບໃດທີ່ເລື່ອງລາວອັນສັກສິດແຫ່ງ ຣາມາຍະນະ ທີ່ທ່ານໄດ້ຮຽບຮຽງ ຍັງແຜ່ຫຼາຍຢູ່ ຕາບນັ້ນທ່ານຈະພຳນັກຢູ່ໃນໂລກຂອງເຮົາ—ທັງເບື້ອງເທິງແລະເບື້ອງລຸ່ມ—

Verse 38

इत्युक्त्वा भगवान्ब्रह्मा तत्रैवान्तरधीयत ।ततस्सशिष्यो भगवान्मुनिर्विस्मयमाययौ ।।1.2.38।।

ເມື່ອຕັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະພຣົມມາ ກໍອັນຕະທານໄປທັນທີຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ຕໍ່ມາ ພຣະມະຫາມຸນີ (ວາລະມີກິ) ພ້ອມດ້ວຍສິດທັງຫຼາຍ ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສວົງ

Verse 39

तस्य शिष्यास्ततस्सर्वे जगुश्श्लोकमिमं पुन: ।मुहुर्मुहु: प्रीयमाणा: प्राहुश्च भृशविस्मिता: ।।1.2.39।।

ແລ້ວສິດທັງປວງຂອງທ່ານ ກໍຮ້ອງຂັບສະໂລກນັ້ນຊ້ຳໆ. ພວກເຂົາປິຕິຍິນດີ ແລະພິສວົງຢ່າງລຶກຊຶ້ງ ກໍເວົ້າຖຶງມັນຢູ່ເລື້ອຍໆ

Verse 40

समाक्षरैश्चतुर्भिर्य: पादैर्गीतो महर्षिणा । सोऽनुव्याहरणाद्भूयश्श्लोकश्श्लोकत्वमागत: ।।1.2.40।।

ຖ້ອຍຄຳນັ້ນທີ່ພຣະມະຫາຣິສີຂັບຮ້ອງເປັນ 4 ບາດ ດ້ວຍຈຳນວນພະຍາງສະເໝີກັນ ເມື່ອຖືກສາທະຍາຍຊ້ຳໆ ກໍໄດ້ຕັ້ງມັ່ນໃນໂລກເປັນ ‘ສະໂລກ’ ຢ່າງແນ່ນອນ

Verse 41

तस्य बुद्धिरियं जाता वाल्मीकेर्भावितात्मन: ।कृत्स्नं रामायणं काव्यमीदृशै: करवाण्यहम् ।।1.2.41।।

ໃນເວລານັ້ນ ຄວາມຕັ້ງໃຈນີ້ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນພຣະວາລມີກິ ຜູ້ມີຈິດຖືກຝຶກຝົນດ້ວຍສະມາທິວ່າ: “ເຮົາຈະປະພັນມະຫາກາວະທັງໝົດຊື່ ‘ຣາມາຍະນະ’ ໃນສັນທະລັກດັ່ງນີ້”

Verse 42

उदारवृत्तार्थपदैर्मनोरमैःतदास्य रामस्य चकारकीर्तिमान् ।समाक्षरैश्श्लोकशतैर्यशस्विनो यशस्करं काव्यमुदारधीर्मुनि: ।।1.2.42।।

ແລ້ວພຣະມຸນີຜູ້ມີຊື່ສຽງ ແລະປັນຍາກວ້າງໃຫຍ່ ໄດ້ປະພັນກາວະອັນຮຸ່ງເຮືອງກ່ຽວກັບກຽດຕິຄຸນຂອງພຣະຣາມ—ເປັນກາວະທີ່ເພີ່ມພູນຍົດຍໍ—ປະກອບດ້ວຍສະໂລການັບຮ້ອຍທີ່ມີຈຳນວນພະຍາງເທົ່າກັນ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳສູງສົ່ງ ໄພເຣາະ ແລະມີນັຍອັນງາມ

Verse 43

तदुपगतसमाससन्धियोगंसममधुरोपनतार्थवाक्यबद्धम् ।रघुवरचरितं मुनिप्रणीतंदशशिरसश्च वधं निशामयध्वम् ।।1.2.43।।

ຂໍໃຫ້ທ່ານທັງຫຼາຍຈົ່ງຟັງຈະຣິດຂອງພຣະຣາມ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງຣາຄຸ ທີ່ພຣະມຸນີໄດ້ປະພັນໄວ້ນີ້—ຖັກທໍດ້ວຍສະມາສະອັນຖືກຕ້ອງ ແລະສັນທິອັນກົມກຽວ—ຜູກເປັນປະໂຫຍກທີ່ນັຍປາກົດຊັດ ແລະຫວານໄພເຣາະ; ແລະຈົ່ງຟັງການປະຫານຜູ້ມີສິບເສົາຫົວດ້ວຍ

Verse 44

“ໂອ ພຣະພຣະດວາຊ ຈົ່ງເບິ່ງທີ່ອາບນ້ຳນີ້ເຖີດ—ບໍ່ມີຕົມຂຸ່ນ ງາມນ່າຊົມ ນ້ຳໃສສະຫງົບ—ດັ່ງຈິດໃຈຂອງຄົນດີ”