Sarga 59

Verse 1

इति ब्रुवन्तं तं सूतं सुमन्त्रं मन्त्रिसत्तमम्।ब्रूहि शेषं पुनरिति राजा वचनमब्रवीत्।।2.59.1।।

ເມື່ອສຸມັນຕຣາ ຜູ້ເປັນສາລະທີແລະເປັນອຳມາດຜູ້ປະເສີດ ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະຣາຊາຈຶ່ງມີພຣະບັນຊາວ່າ: “ຈົ່ງເວົ້າສ່ວນທີ່ເຫຼືອໃຫ້ຟັງອີກຄັ້ງ”

Verse 2

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सुमन्त्रो बाष्पविक्लबः।कथयामास भूयोऽपि रामसन्देशविस्तरम्।।2.59.2।।

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ສຸມັນຕະກໍຖືກນ້ໍາຕາກົດກັ້ນ ແລ້ວຈຶ່ງເລົ່າ “ສານຈາກພຣະຣາມ” ອີກຄັ້ງໃຫ້ລະອຽດກວ່າເກົ່າ.

Verse 3

जटाः कृत्वा महाराज चीरवल्कलधारिणौ।गङ्गामुत्तीर्य तौ वीरौ प्रयागाभिमुखौ गतौ।।2.59.3।।

ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ວີຣະບຸລຸດທັງສອງນັ້ນ ເຮັດຜົມເປັນຊະດາ ແລະນຸ່ງຫົ່ມຜ້າເປືອກໄມ້; ພວກເຂົາຂ້າມແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ແລ້ວມຸ່ງໜ້າໄປທາງປຣະຍາກ

Verse 4

अग्रतो लक्ष्मणो यातः पालयन्रघुनन्दनम्।तांस्तथा गच्छतो दृष्ट्वा निवृत्तोऽस्म्यवशस्तदा।।2.59.4।।

ພຣະລັກສະມະນະໄດ້ໄປນຳໜ້າ ຄຸ້ມຄອງພຣະຣາມ ຜູ້ເປັນຄວາມປິຕິແຫ່ງວົງລະກູ. ເມື່ອເຫັນພຣະອົງທັງສອງເດີນທາງໄປດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຈຳຕ້ອງຫັນກັບໃນຂະນະນັ້ນ—ດ້ວຍຄວາມອ່ອນແອ

Verse 5

ममत्वश्वा निवृत्तस्य न प्रावर्तन्त वर्त्मनि।उष्णमश्रु प्रमुञ्चन्तो रामे सम्प्रस्थिते वनम्।।2.59.5।।

ເມື່ອພຣະຣາມໄດ້ອອກເດີນທາງເຂົ້າປ່າ ແລະຂ້າພະເຈົ້າຫັນກັບ ມ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ຍອມເຄື່ອນໄປຕາມທາງ ພ້ອມທັງຫຼັ່ງນ້ຳຕາຮ້ອນໆ

Verse 6

उभाभ्यां राजपुत्राभ्यामथ कृत्वाहमञ्जलिम्।प्रस्थितो रथमास्थाय तद्दुःखमपि धारयन्।।2.59.6।।

ຈາກນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະນົມມືນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະຣາຊະກຸມານທັງສອງ ແລ້ວຂຶ້ນລົດສົງ ອອກເດີນທາງໄປ—ພ້ອມທັງຂ່ມກັ້ນຄວາມໂສກໄວ້

Verse 7

गुहेन सार्धं तत्रैव स्थितोऽस्मि दिवसान्बहून्।आशया यदि मां रामः पुन श्शब्दापयेदिति।।2.59.7।।

ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ທີ່ນັ້ນກັບກຸຫະເປັນເວລາຫຼາຍມື້ ດ້ວຍຄວາມຫວັງວ່າ: «ບາງທີພຣະຣາມຈະເອີ້ນຂ້າພະເຈົ້າກັບຄືນອີກ»

Verse 8

विषये ते महाराज रामव्यसनकर्शिताः।अपि वृक्षाः परिम्लानास्सपुष्पाङ्कुरकोरकाः।।2.59.8।।

ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ທົ່ວທັງອານາເຂດຂອງພະອົງ ເນື່ອງຈາກວິບັດທີ່ຕົກແກ່ພຣະຣາມ ແມ່ນແຕ່ຕົ້ນໄມ້ທີ່ມີດອກ ຍອດອ່ອນ ແລະດອກຕູມ ກໍຍັງເຫື່ອຍເຫຼົ່າແຫ້ງເຫຼືອດໄປ

Verse 9

उपतप्तोदका नद्यः पल्वलानि सरांसि च।परिशुष्कपलाशानि वनान्युपवनानि च।।2.59.9।।

ແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍໄຫຼດ້ວຍນ້ຳຮ້ອນລວກ; ໜອງ ແລະສະຫຼອງນ້ຳກໍຖືກກະທົບ; ປ່າໄມ້ແລະສວນອຸທະຍານທັງຫຼາຍ ໃບໄມ້ຫົດຫຼຸດແຫ້ງກອບ

Verse 10

न च सर्पन्ति सत्त्वानि व्यासा न प्रचरन्ति च।रामशोकाभिभूतं तन्निष्कूजमभवद्वनम्।।2.59.10।।

ສັດທັງຫຼາຍບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະສັດດຸຮ້າຍກໍບໍ່ອອກເດີນພະເນຈອນອີກ. ປ່ານັ້ນປານດັ່ງຖືກຄວາມໂສກເພາະພຣະຣາມຄອບງຳ ຈຶ່ງງຽບສະຫງົບໄຮ້ສຽງ.

Verse 11

लीनपुष्करपत्राश्च नरेन्द्र कलुषोदकाः।सन्तप्तपद्माः पद्मिन्यो लीनमीनविहङ्गमाः।।2.59.11।।

ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ ສະຫຼອງບົວທັງຫຼາຍມີນ້ຳຂຸນຂົມ ໃບບົວສີຄາມຈົມແລະຫຍໍ້ຫຼຸດ ດອກບົວຖືກແດດເຜົາຈົນເຫືອດເຫຼົ່າ ແລະປາກັບນົກນ້ຳກໍຫຼົບເຊື່ອນຢູ່.

Verse 12

जलजानि च पुष्पाणि माल्यानि स्थलजानि च।नाद्य भान्त्यल्पगन्धीनि फलानि च यथापुरम्।।2.59.12।।

ດອກໄມ້ທີ່ເກີດໃນນ້ຳ ແລະພວງມາລາດອກໄມ້ທີ່ເກີດໃນດິນ ແມ່ນກະທັ້ງໝາກໄມ້ກໍບໍ່ງາມດັ່ງເກົ່າໃນມື້ນີ້; ກິ່ນຫອມຈາງ ແລະຄວາມສະຫງ່າງາມກໍຫຼຸດລົງ.

Verse 13

अत्रोद्यानानि शून्यानि प्रलीनविहगनि च।न चाभिरामा नारामान्पश्यामि मनुजर्षभ।।2.59.13।।

ທີ່ນີ້ສວນອຸທຍານທັງຫຼາຍວ່າງເປົ່າ ແລະນົກທັງຫຼາຍກໍຫາຍໄປຫຼົບເຊື່ອນ. ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ, ຂ້າບໍ່ເຫັນອາຣາມອັນຮື່ນຮົມເຫມືອນເກົ່າອີກແລ້ວ.

Verse 14

प्रविशन्तमयोध्यां मां न कश्चिदभिनन्दति।नरा राममपश्यन्तो निश्श्वसन्ति मुहुर्मुहुः।।2.59.14।।

ເມື່ອຂ້າເຂົ້າສູ່ອະໂຍທະຍາ ບໍ່ມີໃຜອອກມາຕ້ອນຮັບຂ້າ. ປະຊາຊົນບໍ່ເຫັນພຣະຣາມ ຈຶ່ງຖອນໃຈຊ້ຳໆຢູ່ເລື້ອຍໆ.

Verse 15

देव राजरथं दृष्ट्वा विना राममिहागतम्।दुःखादश्रुमुखस्सर्वो राजमार्गगतो जनः।।2.59.15।।

ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ ເມື່ອເຫັນລົດຮາຊະລົດມາຮອດທີ່ນີ້ໂດຍບໍ່ມີພຣະຣາມ ປະຊາຊົນທັງປວງທີ່ຊຸມນຸມຕາມທາງຫຼວງຫຼວງຕ່າງເສົ້າໂສກ ໃບໜ້າຊຸ່ມນ້ໍາຕາ.

Verse 16

हर्म्यैर्विमानैः प्रासादैरवेक्ष्यरथमागतम्।हाहाकारकृतानार्यो रामादर्शनकर्शिताः।।2.59.16।।

ຈາກເຮືອນຫຼວງ ອາຄານສູງຫຼາຍຊັ້ນ ແລະພະຣາຊວັງ ບັນດານາຣີເຫັນລົດນັ້ນມາຮອດ; ຖືກທໍລະມານເນື່ອງຈາກບໍ່ໄດ້ເຫັນພຣະຣາມ ຈຶ່ງຮ້ອງຄໍາຄວນວ່າ “ອະນິຈາ! ອະນິຈາ!”

Verse 17

आयतैर्विमलैर्नेत्रैरश्रुवेगपरिप्लुतैः।अन्योन्यमभिवीक्षन्तेऽव्यक्तमार्ततराः स्त्रियः।।2.59.17।।

ບັນດາຍິງທີ່ທຸກຂ໌ໜັກຂຶ້ນ ພາກັນມອງກັນແບບບໍ່ເວົ້າຈາ; ດວງຕາໃຫຍ່ໃສຂອງນາງໆ ຖືກນ້ໍາຕາໄຫຼຖ້ວມຢ່າງໄວ.

Verse 18

नामित्राणां न मित्राणामुदासीनजनस्य च।अहमार्ततया किञ्चिद्विशेषमुपलक्षये।।2.59.18।।

ໃນຄວາມທຸກຂ໌ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດແຍກແຍະໄດ້ແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ: ຈະເປັນສັດຕູ ມິດ ຫຼືຜູ້ວາງເຉີຍ ຄວາມເສົ້າໂສກກໍປາກົດເທົ່າກັນ.

Verse 19

अप्रहृष्टमनुष्या च दीननागतुरङ्गमा।आर्तस्वरपरिम्लाना विनिश्श्वसितनिस्स्वना।।2.59.19।।निरानन्दा महाराज रामप्रव्राजनातुरा।कौसल्या पुत्रहीनेव अयोध्या प्रतिभाति मा।।2.59.20।।

ປະຊາຊົນໃນນະຄອນນັ້ນບໍ່ມີຄວາມຍິນດີ ແມ່ນແຕ່ຊ້າງແລະມ້າກໍຫມົດກຳລັງຈິດ. ນະຄອນດູເຫື່ອຍລ້າດ້ວຍສຽງຮ້ອງໄຫ້ແຫ່ງຄວາມທຸກ ແລະກ້ອງກັບດ້ວຍສຽງຖອນໃຈລຶກໆອັນສິ້ນຫວັງ

Verse 20

अप्रहृष्टमनुष्या च दीननागतुरङ्गमा।आर्तस्वरपरिम्लाना विनिश्श्वसितनिस्स्वना।।2.59.19।।निरानन्दा महाराज रामप्रव्राजनातुरा।कौसल्या पुत्रहीनेव अयोध्या प्रतिभाति मा।।2.59.20।।

ຂໍຖວາຍພຣະພຣະມະຫາຣາຊາ ອະໂຍທະຍານີ້ບໍ່ມີຄວາມຍິນດີ ແລະຖືກຄວາມເຈັບປວດຈາກການເນລະເທດພຣະຣາມ. ສຳລັບຂ້າພະອົງ ນະຄອນນີ້ປານດັ່ງພຣະນາງເກົາສະລະຍາເອງ—ຜູ້ຂາດພຣະໂອຣສ

Verse 21

सूतस्य वचनं श्रुत्वा वाचा परमदीनया।बाष्पोपहतया राजा तं सूतमिदमब्रवीत्।।2.59.21।।

ເມື່ອພຣະຣາຊາຊົງຟັງຄຳຂອງສາຣະຖີແລ້ວ ດ້ວຍພຣະສຽງອັນໂສກສະເທືອນ ຖືກນ້ຳຕາອຸດກັ້ນ ຈຶ່ງຕັດກັບສຸມັນຕຣະດັ່ງນີ້

Verse 22

कैकेय्या विनियुक्तेन पापाभिजनभावया।मया न मन्त्रकुशलैर्वृद्धैस्सह समर्थितम्।।2.59.22।।

ດ້ວຍການຖືກໄກເກຍອີ—ຜູ້ມີເຈດຈຳນົງແລະພັນທະມິດອັນບາບ—ຍຸຍົງ ຂ້າພະອົງບໍ່ໄດ້ປຶກສາ ແລະບໍ່ໄດ້ຮັບການຢືນຢັນຈາກທ່ານຜູ້ເຖົ້າຜູ້ຊຳນານໃນລັດຖະນິຕິ

Verse 23

न सुहृद्भिर्नचामात्यैर्मन्त्रयित्वा न नैगमैः।मयायमर्थस्सम्मोहात् स्त्रीहेतो स्सहसा कृतः।।2.59.23।।

ບໍ່ໄດ້ປຶກສາມິດສະຫາຍ ບໍ່ໄດ້ປຶກສາອຳມາດ ແລະບໍ່ໄດ້ປຶກສາປະຊາຊົນຜູ້ຮອບຄອບ ຂ້າພະອົງໄດ້ກະທຳເລື່ອງນີ້ໃນຄວາມຫຼົງມົວ—ຢ່າງຫຸນຫັນພລັນແລ່ນ ເພາະເຫດແຫ່ງສະຕຣີ

Verse 24

भवितव्यतया नूनमिदं वा व्यसनं महत्।कुलस्यास्य विनाशाय प्राप्तं सूत यदृच्छया।।2.59.24।।

ແທ້ຈິງແລ້ວ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງວາສະນາ ພິບັດໃຫຍ່ນີ້ໄດ້ມາຮອດແລ້ວ ໂອ້ ສາລະທີ—ດັ່ງກັບມາໂດຍບັງເອີນເພື່ອນຳໃຫ້ວົງສານີ້ພິນາດ.

Verse 25

सूत यद्यस्ति ते किञ्चिन्मया तु सुकृतं कृतम्।त्वं प्रापयाऽऽशु मां रामं प्राणास्सन्त्वरयन्तिमाम्।।2.59.25।।

ໂອ້ ສາລະທີ ຖ້າຂ້າເຄີຍເຮັດຄຸນດີໃຫ້ເຈົ້າແມ່ນແຕ່ນ້ອຍນິດ ຈົ່ງນຳຂ້າໄປຫາພຣະຣາມາໂດຍໄວ—ລົມຫາຍໃຈຂອງຂ້າເອງກຳລັງເຮັດໃຫ້ຂ້າເຂົ້າໃກ້ຄວາມຕາຍ.

Verse 26

यद्यद्यापि ममैवाज्ञा निवर्तयतु राघवम्।न शक्ष्यामि विना रामं मुहूर्तमपि जीवितुम्।।2.59.26।।

ຖ້າແມ່ນຍັງທັນນີ້ ຄຳສັ່ງຂອງຂ້າສາມາດໃຫ້ພຣະຣາຆະວະຫວນກັບໄດ້ ກໍຈົ່ງໃຫ້ເປັນໄປຕາມນັ້ນ; ເພາະບໍ່ມີພຣະຣາມາ ຂ້າບໍ່ອາດມີຊີວິດໄດ້ແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະ.

Verse 27

अथवाऽपि महाबाहुर्गतो दूरं भविष्यति।मामेव रथमारोप्य शीघ्रं रामाय दर्शय।।2.58.27।।

ຫຼືຖ້າວິລະຊົນຜູ້ມີແຂນໃຫຍ່ນັ້ນໄດ້ໄປໄກແລ້ວ ຈົ່ງຍົກຂ້າຂຶ້ນເທິງລົດສຶກນີ້ໃນທັນທີ ແລະນຳຂ້າໄປໃຫ້ໄດ້ເຫັນພຣະຣາມາໂດຍໄວ.

Verse 28

वृत्तदंष्ट्रो महेष्वासः क्वासौ लक्ष्मणपूर्वजः।यदि जीवामि साध्वेनं पश्येयं सीतया सह।।2.59.28।।

ນັກທະນູຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ມີແຂ້ວງາມ—ຜູ້ເປັນອ້າຍຂອງພຣະລັກສະມະນະ—ຢູ່ໃສ? ຖ້າຂ້າຍັງມີຊີວິດ ຂໍໃຫ້ຂ້າໄດ້ເຫັນພຣະອົງໂດຍສະຫງົບສຸກ ພ້ອມດ້ວຍນາງສີຕາ ແລ້ວຂ້າຈຶ່ງຈະດຳລົງຊີວິດຕໍ່ໄປໄດ້.

Verse 29

लोहिताक्षं महाबाहुमामुक्तमणिकुण्डलम्।रामं यदि न पश्येयं गमिष्यामि यमक्षयम्।।2.59.29।।

ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເຫັນພຣະຣາມ—ຜູ້ມີນັຍນາແດງເຮືອງ ແຂນໃຫຍ່ກ້າແຂງ ສວມຕຸ້ມຫູປະດັບຮັດຕະນະ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະຍົມ ອັນເປັນຖິ່ນແຫ່ງຄວາມຕາຍ

Verse 30

अतो नु किं दुःखतरं सोऽहमिक्ष्वाकुनन्दनम्।इमामवस्थामापन्नो नेह पश्यामि राघवम्।।2.59.30।।

ຈະມີຄວາມໂສກໃດຫນັກກວ່ານີ້ອີກເລົ່າ—ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຕົກຢູ່ໃນສະພາບເຊັ່ນນີ້ ແຕ່ຍັງບໍ່ໄດ້ເຫັນພຣະຣາຆະວະ ຜູ້ເປັນຄວາມປິຕິແຫ່ງວົງສາອິກສະວາກຸ

Verse 31

हा राम रामानुज हा हा वैदेहि तपस्विनि।न मां जानीत दुःखेन म्रियमाणतमनाथवत्।।2.59.31।।

ອ້າຍ ພຣະຣາມ! ອ້າຍ ນ້ອງພຣະຣາມ! ອ້າຍ ວາຍເທຫີ ນາງຜູ້ບຳເພັນຕະປະອັນທຸກທົນ! ພວກທ່ານບໍ່ຮູ້ວ່າ ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມໂສກ ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງຈະຕາຍ ດັ່ງຄົນບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ

Verse 32

स तेन राजा दुःखेन भृशमर्पितचेतनः।अवगाढस्सुदुष्पारं शोकसागरमब्रवीत्।।2.59.32।।

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຣາຊາຜູ້ມີຈິດໃຈຖືກຄວາມໂສກນັ້ນກົດທັບຢ່າງໜັກ ດັ່ງດຳດິ່ງລົງໃນທະເລແຫ່ງໂສກອັນຂ້າມບໍ່ໄດ້ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຂຶ້ນ

Verse 33

रामशोकमहाभोगस्सीताविरहपारगः।श्वसितोर्मि महावर्तो बाष्पफेनजालाविलः।।2.59.33।।बाहुविक्षेपमीनौघो विक्रन्दित महास्वनः।प्रकीर्णकेशशैवालः कैकेयीबडबामुखः।।2.59.34।।ममाश्रुवेगप्रभवः कुब्जावाक्यमहाग्रहः।वरवेलो नृशंसाया रामप्रव्राजनायतः।।2.59.35।।यस्मिन्बत निमग्नोऽहं कौसल्ये राघवं विना।दुस्तरो जीवता देवि मयाऽयं शोकसागरः।।2.59.36।।

“ທະເລແຫ່ງຄວາມໂສກ” ນີ້ກວ້າງໃຫຍ່ດ້ວຍຄວາມເສົ້າເພາະພຣະຣາມ ແລະຝັ່ງອັນໄກຄືການພຣາກຈາກນາງສີຕາ. ຄື້ນແລະວັງວຽນແມ່ນລົມຫາຍໃຈຖອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະນ້ຳນັ້ນຖືກກວນຂຸ່ນດ້ວຍຟອງແຫ່ງນ້ຳຕາ

Verse 34

रामशोकमहाभोगस्सीताविरहपारगः।श्वसितोर्मि महावर्तो बाष्पफेनजालाविलः।।2.59.33।।बाहुविक्षेपमीनौघो विक्रन्दित महास्वनः।प्रकीर्णकेशशैवालः कैकेयीबडबामुखः।।2.59.34।।ममाश्रुवेगप्रभवः कुब्जावाक्यमहाग्रहः।वरवेलो नृशंसाया रामप्रव्राजनायतः।।2.59.35।।यस्मिन्बत निमग्नोऽहं कौसल्ये राघवं विना।दुस्तरो जीवता देवि मयाऽयं शोकसागरः।।2.59.36।।

ຝູງປາຂອງມັນຄືການສະບັດແຂນອັນຮຸນແຮງຂອງຂ້າ; ສຽງຄຳຮ້ອງກຶກກ້ອງຂອງມັນຄືສຽງຄຳຄວນຂອງຂ້າ. ຜົມທີ່ກະຈັດກະຈາຍຂອງຂ້າແມ່ນສາຫຼ່າຍຂອງມັນ ແລະ ໄກເກຍີແມ່ນປາກບະດະບາ—ໄຟທະເລໜ້າມ້າຜູ້ກືນກິນ

Verse 35

रामशोकमहाभोगस्सीताविरहपारगः।श्वसितोर्मि महावर्तो बाष्पफेनजालाविलः।।2.59.33।।बाहुविक्षेपमीनौघो विक्रन्दित महास्वनः।प्रकीर्णकेशशैवालः कैकेयीबडबामुखः।।2.59.34।।ममाश्रुवेगप्रभवः कुब्जावाक्यमहाग्रहः।वरवेलो नृशंसाया रामप्रव्राजनायतः।।2.59.35।।यस्मिन्बत निमग्नोऽहं कौसल्ये राघवं विना।दुस्तरो जीवता देवि मयाऽयं शोकसागरः।।2.59.36।।

ຕົ້ນກຳເນີດຂອງມັນແມ່ນກະແສນ້ຳຕາອັນແຮງກ້າຂອງຂ້າ; ຈະເລ້ໃຫຍ່ໆຂອງມັນແມ່ນຖ້ອຍຄຳຂອງນາງຫຼັງຄ້ອມ. ຝັ່ງຂອງມັນແມ່ນພອນຂອງພຣະມະເຫສີຜູ້ໂຫດຮ້າຍ ແລະຄວາມກວ້າງໃຫຍ່ຂອງມັນແມ່ນການເນລະເທດພຣະຣາມ

Verse 36

रामशोकमहाभोगस्सीताविरहपारगः।श्वसितोर्मि महावर्तो बाष्पफेनजालाविलः।।2.59.33।।बाहुविक्षेपमीनौघो विक्रन्दित महास्वनः।प्रकीर्णकेशशैवालः कैकेयीबडबामुखः।।2.59.34।।ममाश्रुवेगप्रभवः कुब्जावाक्यमहाग्रहः।वरवेलो नृशंसाया रामप्रव्राजनायतः।।2.59.35।।यस्मिन्बत निमग्नोऽहं कौसल्ये राघवं विना।दुस्तरो जीवता देवि मयाऽयं शोकसागरः।।2.59.36।।

ອ້າຍເອີຍ ພຣະນາງໂກສະລະຍາ ຂ້າໄດ້ຈົມຢູ່ໃນມະຫາສະໝຸດແຫ່ງຄວາມໂສກນີ້; ບໍ່ມີຣາຆະວະ ໂອ້ພຣະມະເຫສີ ຂ້າບໍ່ອາດຂ້າມມັນໄດ້ໃນຂະນະທີ່ຍັງມີຊີວິດ

Verse 37

अशोभनं योऽहमिहाद्य राघवं दिदृक्षमाणो न लभे सलक्ष्मणम्।इतीव राजा विलपन्महायशाः पपात तूर्णं शयने समूर्छितः।।2.59.37।।

“ຊ່າງອັບມົງຄົນແທ້—ຂ້າປາຖະໜາຈະເຫັນຣາຆະວະ ແຕ່ກັບບໍ່ໄດ້ເຫັນພຣະອົງພ້ອມລັກສະມະນະ!” ພຣະຣາຊາຜູ້ມີກຽດສັກສີຄຳຄວນດັ່ງນີ້ ແລ້ວກໍລົ້ມລົງໃນທີ່ບັນທົມທັນທີ ແລະສະຫຼົບໄປ

Verse 38

इति विलपति पार्थिवे प्रणष्टे करुणतरं द्विगुणं च रामहेतोः।वचनमनुनिशम्य तस्य देवी भयमगमत्पुनरेव राममाता।।2.59.38।।

ເມື່ອພຣະຣາຊາຄຳຄວນຈົນສິ້ນສະຕິ—ຄວາມໂສກເນື່ອງຈາກພຣະຣາມຍິ່ງເຈັບປວດແລະທະວີເປັນສອງເທົ່າ—ພຣະມານດາຂອງພຣະຣາມ ຜູ້ເປັນພຣະມະເຫສີ ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ແລ້ວກໍຖືກຄວາມຢ້ານກົວຄອບງຳອີກຄັ້ງ