Sarga 27

Verse 1

एवमुक्ता तु वैदेही प्रियार्हा प्रियवादिनी।प्रणयादेव संक्रुद्धा भर्तारमिदमब्रवीत्।।।।

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ໄວເທຫີ—ຜູ້ຄວນແກ່ຄວາມຮັກ ແລະ ມີວາຈາອ່ອນໂຍນ—ໂກດຂຶ້ນແຕ່ເພາະຄວາມຮັກ ແລ້ວໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້ຕໍ່ສາມີຂອງນາງ.

Verse 2

किमिदं भाषसे राम वाक्यं लघुतया ध्रुवम्।त्वया यदपहास्यं मे श्रुत्वा नरवरात्मज।।।।

ເປັນຫຍັງ ໂອ້ ຣາມາ ທ່ານຈຶ່ງເວົ້າຖ້ອຍຄຳນີ້ຢ່າງເບົາໆ ແຕ່ກໍເຫມືອນຈະແນ່ນອນນັກ? ໂອ້ ພຣະຣາຊະບຸດແຫ່ງນະຣະວອນ, ຖ້າທ່ານໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳດຽວກັນນີ້ກ່າວແກ່ທ່ານ ທ່ານຈະເຫັນວ່ານ່າຂຳແນ່ນອນ

Verse 3

आर्यपुत्र पिता माता भ्राता पुत्रस्तथा स्नुषा।स्वानि पुण्यानि भुञ्जानाः स्वं स्वं भाग्यमुपासते।।।।

ໂອ ອາຣະຍະບຸດ ພຣະອົງຜູ້ສູງສົ່ງ, ບິດາ ມານດາ ພີ່ນ້ອງ ບຸດ ແມ່ນກະທັ້ງລູກສະໄພ ຕ່າງກໍເສວຍຜົນແຫ່ງບຸນ (ປຸນຍະ) ຂອງຕົນໆ ແລະແຕ່ລະຄົນຍ່ອມໄດ້ຮັບແຕ່ສ່ວນແຫ່ງວາສະນາຂອງຕົນເອງ

Verse 4

भर्तुर्भाग्यं तु भार्यैका प्राप्नोति पुरुषर्षभ।अतश्चैवाहमादिष्टा वने वस्तव्यमित्यपि।।।।

ໂອ ບຸລຸດຜູ້ປະເສີດ! ພັນລະຍາເທົ່ານັ້ນທີ່ຮ່ວມແບ່ງຊະຕາກຳຂອງສາມີ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຖືກບັນຊາໃຫ້ຢູ່ໃນປ່າ; ພຣະບັນຊາຂອງທ່ານກໍຜູກພັນຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍ

Verse 5

न पिता नात्मजो नात्मा न माता न सखीजनः।इह प्रेत्य च नारीणां पतिरेको गतिस्सदा।।।।

ສຳລັບນາງຜູ້ຍິງ ບໍ່ແມ່ນພໍ່ ບໍ່ແມ່ນລູກຊາຍ ບໍ່ແມ່ນແມ່ນແຕ່ຕົນເອງ ບໍ່ແມ່ນແມ່ ຫຼືມິດສະຫາຍ ທີ່ເປັນທີ່ພຶ່ງອັນຖາວອນ; ທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ ສາມີເທົ່ານັ້ນແມ່ນທີ່ພຶ່ງດຽວຕະຫຼອດໄປ

Verse 6

यदि त्वं प्रस्थितो दुर्गं वनमद्यैव राघव।अग्रतस्ते गमिष्यामि मृद्नन्ती कुशकण्टकान्।।।।

ຖ້າທ່ານຈະອອກເດີນທາງໃນມື້ນີ້ເທົ່ານັ້ນ ໄປສູ່ປ່າອັນອັນຕະລາຍ ແລະຍາກຕໍ່ການຜ່ານພົ້ນ ໂອ ຣາຆະວະ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປນຳໜ້າທ່ານ ຍ່ຳທັບຫຍ້າກຸສະ ແລະໜາມໃຫ້ຮາບ

Verse 7

ईर्ष्यारोषौ बहिष्कृत्य भुक्तशेषमिवोदकम्।नय मां वीर विस्रब्धः पापं मयि न विद्यते।।।।

ຈົ່ງຂັບໄລ່ຄວາມອິດສາແລະຄວາມໂກດ ເຫມືອນນ້ຳທີ່ເຫຼືອຫຼັງດື່ມແລ້ວຖືກເທທິ້ງ. ໂອ ວີຣະບຸລຸດ, ຈົ່ງນຳຂ້າພະເຈົ້າໄປໂດຍບໍ່ລະແວງ; ໃນຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີບາບຫຼືມົນທິນໃດເລີຍ

Verse 8

प्रासादाग्रैर्विमानैर्वा वैहायसगतेन वा।सर्वावस्थागता भर्तुः पादच्छाया विशिष्यते।।।।

ບໍ່ວ່າຢູ່ເທິງຫຼັງຄາພຣະຮາຊວັງ ໃນວິມານອັນສະຫງ່າງາມ ຫຼືແມ່ນເຄື່ອນໄປໃນເວຫາ ໃນທຸກສະພາບ ຮົ່ມເງົາແຫ່ງພຣະບາດຂອງສາມີ ຖືກຍົກຍ້ອງວ່າເປັນທີ່ພຶ່ງອັນສູງສຸດ

Verse 9

अनुशिष्टाऽस्मि मात्रा च पित्रा च विविधाश्रयम्।नाऽस्मि सम्प्रति वक्तव्या वर्तितव्यं यथा मया।।।।

ແມ່ແລະພໍ່ໄດ້ອົບຮົມສັ່ງສອນຂ້າພະເຈົ້າໃນໜ້າທີ່ຫຼາຍປະການ ແລະວິທີປະພຶດອັນຖືກຕ້ອງ; ດັ່ງນັ້ນບັດນີ້ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງມີໃຜມາບອກອີກວ່າຂ້າພະເຈົ້າຄວນປະພຶດແນວໃດ.

Verse 10

अहं दुर्गं गमिष्यामि वनं पुरुषवर्जितम्।नानामृगगणाकीर्णं शार्दूलवृकसेवितम्।।।।

“ຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະໄປສູ່ປ່າອັນຍາກຈະຂ້າມຜ່ານ ທີ່ປາສະຈາກຜູ້ຄົນ; ເຕັມໄປດ້ວຍຝູງສັດປ່ານານາຊະນິດ ແລະ ເປັນທີ່ທ່ອງໄປມາຂອງເສືອແລະໝາປ່າ”

Verse 11

सुखं वने निवत्स्यामि यथैव भवने पितुः।अचिन्तयन्ती त्रीन्लोकांश्च्चिन्तयन्ती पतिव्रतम्।।।।

“ຂ້າພະເຈົ້າຈະຢູ່ໃນປ່າຢ່າງສຸກສະບາຍ ເຫມືອນຢູ່ໃນພະລາຊະວັງຂອງບິດາ; ບໍ່ຄິດກັງວົນເຖິງໄຕໂລກ ແຕ່ຈະຄິດແຕ່ພະຕິວຣະຕາ (pativratā) ຄືຄໍາປະຕິຍານແຫ່ງຄວາມຈົ່ງຮັກພັກດີຕໍ່ສາມີ.”

Verse 12

शुश्रूषमाणा ते नित्यं नियता ब्रह्मचारिणी।सह रंस्ये त्वया वीर वनेषु मधुगन्धिषु।।।।

ຂ້າພະເຈົ້າຈະຮັບໃຊ້ທ່ານເປັນນິດ ສຳລວມຕົນ ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນວິນັຍພຣະຫມະຈັນ. ໂອ້ ວີຣະບຸລຸດ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະພະເນຈອນໄປກັບທ່ານໃນປ່າທີ່ຫອມຫວານດຸດກິ່ນນ້ຳເຜິ້ງ

Verse 13

त्वं हि शक्तो वने कर्तुं राम सम्परिपालनम्।अन्यस्यापि जनस्येह किं पुनर्मम मानद।।।।

ເພາະທ່ານ ໂອ້ ຣາມາ ສາມາດຄຸ້ມຄອງປົກປ້ອງໃນປ່າໄດ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ ແມ່ນແຕ່ຕໍ່ຄົນອື່ນ; ຍິ່ງກວ່ານັ້ນສຳລັບຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ້ ຜູ້ປະທານເກຍດ

Verse 14

सह त्वया गमिष्यामि वनमद्य न संशयः।नाहं शक्या महाभाग निवर्तयितुमुद्यता।।।।

ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ: ມື້ນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປປ່າກັບທ່ານ. ໂອ້ ຜູ້ມີພາກດີ, ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຕັ້ງໃຈແລ້ວ ບໍ່ອາດໃຫ້ຜູ້ໃດຫັນກັບໄດ້

Verse 15

फलमूलाशना नित्यं भविष्यामि न संशयः।न ते दुःखं करिष्यामि निवसन्ती सह त्वया।।।।

ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ: ຂ້າພະເຈົ້າຈະດຳລົງຊີວິດໂດຍກິນໝາກໄມ້ແລະຮາກໄມ້ເປັນນິດ. ຢູ່ກັບທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ເຮັດໃຫ້ທ່ານລຳບາກ

Verse 16

इच्छामि सरितश्शैलान्पल्वलानि वनानि च।द्रष्टुं सर्वत्र निर्भीता त्वया नाथेन धीमता।।।।

ເມື່ອມີທ່ານ—ໂອ້ ນາຖະຜູ້ມີປັນຍາ—ເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງ ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະນາຈະເດີນທ່ຽວໂດຍບໍ່ຫວາດກົວ ແລະໄດ້ເຫັນທົ່ວທຸກແຫ່ງ ທັງແມ່ນ້ຳ ພູເຂົາ ໜອງບຶງ ແລະປ່າໄມ້

Verse 17

हंसकारण्डवाकीर्णाः पद्मिनीस्साधुपुष्पिताः।इच्छेयं सुखिनी द्रष्टुं त्वया वीरेण सङ्गता।।।।

ໂອ້ ວີຣະບຸລຸດ ເມື່ອມີຄວາມສຸກໃນການຢູ່ຄຽງຂ້າງທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະນາຈະເຫັນສະນ້ຳດອກບົວທີ່ບານງາມ ເຕັມໄປດ້ວຍຫົງ ແລະເປັດນ້ຳ

Verse 18

अभिषेकं करिष्यामि तासु नित्यं यतव्रता।सह त्वया विशालाक्ष रंस्ये परमनन्दिनी ।।।।

ໂອ້ ຜູ້ມີນັຍນາກວ້າງ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຮັກສາພຣະຕະ/ວຣະຕະຂອງຕົນ ແລະຈະອາບນ້ຳໃນສະນ້ຳດອກບົວເຫຼົ່ານັ້ນທຸກວັນ; ແລະຈະຮ່ວມຮື່ນເຮີງກັບທ່ານ ດ້ວຍອານັນອັນສູງສຸດ

Verse 19

एवं वर्षसहस्राणां शतं वाऽहं त्वया सह।व्यतिक्रमं न वेत्स्यामि स्वर्गोऽपि न हि मे मतः।।।।

ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ກັບທ່ານພັນປີ—ຫຼືແມ່ນແຕ່ແສນປີ—ຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະບໍ່ຮູ້ສຶກວ່າເວລາຜ່ານໄປ; ສຳລັບຂ້າພະເຈົ້າ ແມ່ນແຕ່ສະຫວັນກໍບໍ່ເປັນທີ່ປາຖະນາ

Verse 20

स्वर्गेऽपि च विना वासो भविता यदि राघव।त्वया मम नरव्याघ्र नाहं तमपि रोचये।।।।

ໂອ້ ຣາຆະວະ ຜູ້ເປັນເສືອໃນຫມູ່ມະນຸດ ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າຈະຕ້ອງຢູ່ແມ່ນແຕ່ໃນສະຫວັນໂດຍບໍ່ມີທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ປາຖະນາແມ່ນແຕ່ສະຫວັນນັ້ນ

Verse 21

अहं गमिष्यामि वनं सुदुर्गमंमृगायुतं वानरवारणैर्युतम्।वने निवत्स्यामि यथा पितुर्गृहेतवैव पादावुपगृह्य संयता।।।।

ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປສູ່ປ່າອັນຍາກຈະຂ້າມຜ່ານ ເຕັມໄປດ້ວຍສັດປ່າ ແລະມີຝູງວານອນກັບຊ້າງເຂົ້າອອກຢູ່ເນື່ອງນິດ. ໃນປ່ານັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈະຢູ່ດ້ວຍຄວາມສຳລວມ ດັ່ງຢູ່ໃນເຮືອນຂອງບິດາ ໂດຍຍຶດພຣະບາດຂອງທ່ານເປັນທີ່ພຶ່ງພາ ແລະຮັກສາຕົນໃຫ້ໝັ້ນຄົງ

Verse 22

अनन्यभावामनुरक्तचेतसंत्वया वियुक्तां मरणायनिश्चिताम्।नयस्व मां साधु कुरुष्व याचनाम्न ते मयाऽतो गुरुता भविष्यति।।।।

ໃຈຂ້າພະເຈົ້າມີແຕ່ທ່ານຜູ້ດຽວ ຜູກພັນຮັກຢ່າງໝັ້ນຄົງ; ຖ້າຖືກແຍກຈາກທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ຕັ້ງໃຈແນ່ວ່າຈະໄປສູ່ຄວາມຕາຍ. ຂໍໄດ້ໂປຣດນຳຂ້າພະເຈົ້າໄປດ້ວຍ ແລະເມດຕາຮັບຄຳວິນວອນນີ້; ເພາະຂ້າພະເຈົ້າ ທ່ານຈະບໍ່ຕ້ອງແບກພາລະໃດ

Verse 23

तथा ब्रुवाणामपि धर्मवत्सलोन च स्म सीतां नृवरो निनीषति।उवाच चैनां बहु सन्निवर्तनेवने निवासस्य च दुःखितां प्रति।।।।

ແມ່ນແຕ່ນາງສີຕາວິນວອນດັ່ງນັ້ນ ພຣະຣາມາຜູ້ຮັກທຳມະກໍຍັງບໍ່ປະສົງນຳນາງໄປ. ເພື່ອໃຫ້ນາງລະຄວາມຄິດນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງຕຣັດຢ່າງຍືດຍາວກັບນາງສີຕາຜູ້ໂສກເສົ້າ ກ່ຽວກັບຄວາມລຳບາກຫຼາຍປະການໃນການຢູ່ອາໄສໃນປ່າ

Verse 24

ຂ້າພະເຈົ້າຈະດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການກິນຮາກໄມ້ແລະໝາກໄມ້ເປັນນິດ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສແຕ່ຢ່າງໃດ. ແລະເມື່ອຢູ່ຮ່ວມກັບທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ເຮັດໃຫ້ທ່ານເກີດຄວາມໂສກເສົ້າ ຫຼືຄວາມທຸກຍາກໃດໆ

Verse 25

एवमुक्ता तु वैदेही प्रियार्हा प्रियवादिनी।प्रणयादेव संक्रुद्धा भर्तारमिदमब्रवीत्।।2.27.1।।

ເມື່ອຖືກຕຣັດດັ່ງນັ້ນ ນາງໄວເທຫີ ສີຕາ—ຜູ້ຄວນແກ່ຄວາມຮັກ ແລະມີວາຈາອ່ອນຫວານ—ກໍເກີດຄວາມຂຸ່ນເຄືອງຂຶ້ນເພາະຄວາມຮັກເທົ່ານັ້ນ ແລ້ວກ່າວຄຳນີ້ຕໍ່ພຣະສະວາມີ

Verse 26

एवमुक्ता तु वैदेही प्रियार्हा प्रियवादिनी।प्रणयादेव संक्रुद्धा भर्तारमिदमब्रवीत्।।2.27.1।।

ເມື່ອຖືກຕຣັດດັ່ງນັ້ນ ນາງໄວເທຫີ ສີຕາ—ຜູ້ຄວນແກ່ຄວາມຮັກ ແລະມີວາຈາອ່ອນຫວານ—ກໍເກີດຄວາມຂຸ່ນເຄືອງຂຶ້ນເພາະຄວາມຮັກເທົ່ານັ້ນ ແລ້ວກ່າວຄຳນີ້ຕໍ່ພຣະສະວາມີ

Verse 27

एवमुक्ता तु वैदेही प्रियार्हा प्रियवादिनी।प्रणयादेव संक्रुद्धा भर्तारमिदमब्रवीत्।।2.27.1।।

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ນາງໄວເທຫີ ສີຕາ ຜູ້ຄວນແກ່ຄວາມຮັກ ແລະມີວາຈາອ່ອນໂຍນ ກໍເກີດຄວາມຂຸ່ນເຄືອງເພາະຄວາມຮັກເທົ່ານັ້ນ ແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້ແດ່ພຣະສະວາມີຂອງນາງ

Verse 28

एवमुक्ता तु वैदेही प्रियार्हा प्रियवादिनी।प्रणयादेव संक्रुद्धा भर्तारमिदमब्रवीत्।।2.27.1।।

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ນາງໄວເທຫີ ສີຕາ ຜູ້ຄວນແກ່ຄວາມຮັກ ແລະມີວາຈາອ່ອນໂຍນ ກໍເກີດຄວາມຂຸ່ນເຄືອງເພາະຄວາມຮັກເທົ່ານັ້ນ ແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້ແດ່ພຣະສະວາມີຂອງນາງ

Verse 29

एवमुक्ता तु वैदेही प्रियार्हा प्रियवादिनी।प्रणयादेव संक्रुद्धा भर्तारमिदमब्रवीत्।।2.27.1।।

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ນາງໄວເທຫີ ສີຕາ ຜູ້ຄວນແກ່ຄວາມຮັກ ແລະມີວາຈາອ່ອນໂຍນ ກໍເກີດຄວາມຂຸ່ນເຄືອງເພາະຄວາມຮັກເທົ່ານັ້ນ ແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້ແດ່ພຣະສະວາມີຂອງນາງ

Verse 30

एवमुक्ता तु वैदेही प्रियार्हा प्रियवादिनी।प्रणयादेव संक्रुद्धा भर्तारमिदमब्रवीत्।।2.27.1।।

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ນາງໄວເທຫີ ສີຕາ ຜູ້ຄວນແກ່ຄວາມຮັກ ແລະມີວາຈາອ່ອນໂຍນ ກໍເກີດຄວາມຂຸ່ນເຄືອງເພາະຄວາມຮັກເທົ່ານັ້ນ ແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້ແດ່ພຣະສະວາມີຂອງນາງ