Sarga 18

Verse 1

स ददर्शासने रामो निषण्णं पितरं शुभे।कैकेयीसहितं दीनं मुखेन परिशुष्यता।।।।

ທີ່ນັ້ນ ພຣະຣາມາໄດ້ເຫັນພຣະບິດາປະທັບນັ່ງເທິງຕັ່ງອັນເປັນມົງຄຸນ; ພຣະນາງໄກເກຍີຢູ່ຄຽງຂ້າງ ແລະພຣະຣາຊາຊ່າງດູອັບເສົ້າຫຼາຍ ໃບໜ້າຊີດແຫ້ງເນື່ອງຈາກຄວາມທຸກ.

Verse 2

स पितुश्चरणौ पूर्वमभिवाद्य विनीतवत्।ततो ववन्दे चरणौ कैकेय्या स्सुसमाहितः।।।।

ດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມແລະໃຈອັນສະຫງົບ ລາວໄດ້ກາບນົບພຣະບາດພຣະບິດາກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງໄປນົບນ້ອມກາບຕີນຂອງໄກເກຍີດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ

Verse 3

रामेत्युक्त्वा तु वचनं बाष्पपर्याकुलेक्षणः।शशाक नृपतिर्दीनो नेक्षितुं नाभिभाषितुम्।।।।

ພຣະຣາຊາໄດ້ຕັດພຽງແຕ່ຄໍາວ່າ “ພຣະຣາມ” ແລ້ວ ດວງເນດຂຸ່ນມົວໄປດ້ວຍນ້ໍາຕາ ຖືກຄວາມໂສກຄອບງໍາຈົນບໍ່ອາດຈະຈ້ອງມອງພຣະອົງ ແລະບໍ່ອາດຈະກ່າວຕໍ່ໄປໄດ້

Verse 4

तदपूर्वं नरपतेर्दृष्ट्वा रूपं भयावहम्।रामोऽपि भयमापन्नः पदा स्पृष्ट्वेव पन्नगम्।।।।

ເມື່ອເຫັນພຣະຣາຊາ ຜູ້ເປັນນະຣະປະຕິ ຢູ່ໃນສະພາບອັນບໍ່ເຄີຍເຫັນ ແລະນ່າຢ້ານກົວ ແມ່ນແຕ່ພຣະຣາມກໍຖືກຄວາມຢ້ານຄອບງໍາ ດຸດດັ່ງພຣະບາດໄດ້ແຕະຕ້ອງງູ

Verse 5

इन्द्रियैरप्रहृष्टैस्तं शोकसन्तापकर्शितम्।निश्श्वसन्तं महाराजं व्यथिताकुलचेतसम्।।।।ऊर्मिमालिनमक्षोभ्यं क्षुभ्यन्तमिव सागरम्।उपप्लुतमिवादित्यमुक्तानृतमृषिं यथा।।।।

ເມື່ອອິນທຣີຍທັງຫຼາຍບໍ່ມີຄວາມຍິນດີ ມະຫາຣາຊາຜູ້ຖືກຄວາມໂສກແລະໄຟແຫ່ງທຸກຂ໌ເຜົາຜານຈົນຊູບຊີດ ໄດ້ຫາຍໃຈຫນັກໆ ໃຈຫວັ່ນໄຫວສັບສົນ. ແມ່ນແທ້ວ່າໂດຍສະພາບເດີມບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ແຕ່ກໍດູປານດັ່ງທະເລທີ່ມີຄື້ນເປັນພວງມາລາກຳລັງປັ່ນປ່ວນ; ດຸຈດວງອາທິດຖືກຄຣາສບັງ; ດຸຈດັ່ງລະສີຜູ້ຕົກຕ່ຳເພາະເວົ້າຄຳບໍ່ຈິງ.

Verse 6

इन्द्रियैरप्रहृष्टैस्तं शोकसन्तापकर्शितम्।निश्श्वसन्तं महाराजं व्यथिताकुलचेतसम्।।2.18.5।।ऊर्मिमालिनमक्षोभ्यं क्षुभ्यन्तमिव सागरम्।उपप्लुतमिवादित्यमुक्तानृतमृषिं यथा।।2.18.6।।

ເມື່ອອິນທຣີຍທັງຫຼາຍບໍ່ມີຄວາມຍິນດີ ມະຫາຣາຊາຜູ້ຖືກຄວາມໂສກແລະໄຟແຫ່ງທຸກຂ໌ເຜົາຜານຈົນຊູບຊີດ ໄດ້ຫາຍໃຈຫນັກໆ ໃຈຫວັ່ນໄຫວສັບສົນ. ແມ່ນແທ້ວ່າໂດຍສະພາບເດີມບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ແຕ່ກໍດູປານດັ່ງທະເລທີ່ມີຄື້ນເປັນພວງມາລາກຳລັງປັ່ນປ່ວນ; ດຸຈດວງອາທິດຖືກຄຣາສບັງ; ດຸຈດັ່ງລະສີຜູ້ຕົກຕ່ຳເພາະເວົ້າຄຳບໍ່ຈິງ.

Verse 7

अचिन्त्यकल्पं हि पितुस्तं शोकमुपधारयन्।बभूव संरब्धतर स्समुद्र इव पर्वणि।।।।

ເມື່ອພຣະຣາມພິຈາລະນາຄວາມໂສກອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ຂອງພຣະບິດາ ພຣະອົງຍິ່ງກະວົນກະວາຍຫນັກຂຶ້ນ ດຸຈທະເລທີ່ໂຮມຄື້ນໃນຍາມນ້ຳຂຶ້ນວັນເພັງ.

Verse 8

चिन्तयामास च तदा रामः पितृहिते रतः।किं स्विदद्यैव नृपतिर्न मां प्रत्यभिनन्दति।।।।

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະຣາມຜູ້ອຸທິດໃຈເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງພຣະບິດາ ໄດ້ຄິດວ່າ: “ເປັນຫຍັງວັນນີ້ພຣະຣາຊາຈຶ່ງບໍ່ຮັບຄຳຄຳນັບຂອງເຮົາ?”

Verse 9

अन्यदा मां पिता दृष्ट्वा कुपितोऽपि प्रसीदति।तस्य मामद्य संप्रेक्ष्य किमायासः प्रवर्तते।।।।

“ວັນອື່ນໆ ແມ່ນແຕ່ພຣະບິດາຈະກຣຸ້ນໂກດ ເມື່ອເຫັນເຮົາແລ້ວກໍສົງົບ; ແຕ່ວັນນີ້ ແມ່ນແທ້ວ່າພຣະອົງຊົມເບິ່ງເຮົາ ເປັນຫຍັງຄວາມທຸກລຳບາກນີ້ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນພຣະທັຍ?”

Verse 10

स दीन इव शोकार्तो विषण्णवदनद्युतिः।कैकेयीमभिवाद्यैव रामो वचनमब्रवीत्।।।।

ພຣະຣາມາຊ່າງດູດັ່ງຜູ້ຖືກຄວາມໂສກກົດທັບ ໃບໜ້າຫມົດສະຫວ່າງດ້ວຍຄວາມເສົ້າ; ພຣະອົງໄດ້ຖວາຍຄວາມເຄົາລົບແດ່ພຣະນາງໄກເກຍີກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄໍາ.

Verse 11

कच्चिन्मया नापराद्धमज्ञानाद्येन मे पिता।कुपितस्तन्ममाचक्ष्व त्वं चैवैनं प्रसादय।।।।

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ລ່ວງເກີນໂດຍບໍ່ຮູ້ຕົວ ຈົນພຣະບິດາຂອງຂ້າພະເຈົ້າພຣະພິໂຣດບໍ? ຂໍທ່ານບອກໃຫ້ຮູ້ ແລະທ່ານເອງກໍຈົ່ງຊ່ວຍທູນອ້ອນວອນໃຫ້ພຣະອົງພຣະທັຍອ່ອນລົງດ້ວຍ

Verse 12

अप्रसन्नमनाः किन्नु सदा मां प्रति वत्सलः।विवर्णवदनो दीनो न हि मामभिभाषते।।।।

ພຣະອົງຜູ້ເຄີຍມີພຣະເມດຕາຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າເສມອ—ເຫດໃດບັດນີ້ພຣະທັຍຈຶ່ງບໍ່ຜ່ອງໃສ? ເຫດໃດພຣະພັກຕຣ໌ຈຶ່ງຊີດເສົ້າ ແລະເຫດໃດຈຶ່ງບໍ່ຕຣັດກັບຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 13

शरीरो मानसो वापि कच्चिदेनं न बाधते।सन्तापोवाऽभितापो वा दुर्लभं हि सदा सुखम्।।।।

ພຣະອົງຖືກລົບກວນດ້ວຍໂຣຄາພະຍາດທາງກາຍ ຫຼືຖືກທຸກຂ໌ທາງໃຈບີບຄັ້ນ—ເປັນຄວາມທຸກທ້ອນ ຫຼືຄວາມລຳບາກຢ່າງແຮງກ້າບໍ? ເພາະຄວາມສຸກອັນຍືນຍາວນັ້ນ ແທ້ຈິງຫາໄດ້ຍາກ

Verse 14

कच्चिन्न किञ्चिद्भरते कुमारे प्रियदर्शने।शत्रुघ्ने वा महासत्त्वे मात्रूणां वा ममाशुभम्।।।।

ຂໍໃຫ້ບໍ່ມີເຄາະຮ້າຍໃດໆ ຕົກແກ່ພຣະກຸມານພຣະພາຣະຕະຜູ້ງາມນ່າເບິ່ງ ຫຼືພຣະສັດຣຸຄນຜູ້ມີພະລັງໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ຫຼືແກ່ພຣະມານດາທັງຫຼາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 15

अतोषयन्महाराजमकुर्वन्वा पितुर्वचः।मुहूर्तमपि नेच्छेयं जीवितुं कुपिते नृपे।।।।

ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍເຮັດໃຫ້ມະຫາຣາຊາ—ພຣະບິດາ—ບໍ່ພໍພຣະທັຍ ຫຼືບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຊາ ແລະພຣະຣາຊາພຣະພິໂຣດ ຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ປາດຖະນາຈະມີຊີວິດຢູ່ແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະດຽວ

Verse 16

यतोमूलं नरः पश्येत्प्रादुर्भावमिहात्मनः।कथं तस्मिन्नवर्तेत प्रत्यक्षे सति दैवते।।।।

ເມື່ອມະນຸດເຫັນຕໍ່ໜ້າຕົນເອງເຖິງຮາກເຫງົ້າແຫ່ງການເກີດຂຶ້ນໃນໂລກນີ້ ຈະບໍ່ປະພຶດຕາມເທວະຜູ້ປາກົດປະຈັກຢູ່ຕໍ່ໜ້າໄດ້ແນວໃດ?

Verse 17

कच्चित्ते परुषं किञ्चिदभिमानात्पतिता मम।उक्तो भवत्या कोपेन यत्रास्य लुलितं मनः।।।।

ເພາະຄວາມຖືຕົນຖືຕົວຖືກກະທົບ ທ່ານໄດ້ກ່າວຄໍາຮຸນແຮງດ້ວຍຄວາມໂກດຕໍ່ພຣະບິດາຂອງຂ້າ ຈົນໃຈພຣະອົງຫວັ່ນໄຫວຫຼື?

Verse 18

एतदाचक्ष्व मे देवि तत्त्वेन परिपृच्छतः।किं निमित्तमपूर्वोयं विकारो मनुजाधिपे।।।।

ໂອ ເທວີພຣະມະເຫສີ, ຂ້າພະເຈົ້າຖາມເພື່ອຮູ້ຄວາມຈິງ ຂໍໃຫ້ທ່ານບອກຕາມຄວາມເປັນຈິງວ່າ ເພາະເຫດໃດການປ່ຽນແປງອັນບໍ່ເຄີຍມີນີ້ ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນແກ່ພຣະຣາຊາ ຈອມແຫ່ງມະນຸດ?

Verse 19

एवमुक्ता तु कैकेयी राघवेण महात्मना।उवाचेदं सुनिर्लज्जा धृष्टमात्महितं वचः।।।।

ເມື່ອຣາຆະວະຜູ້ມີໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ໄກເກຍີຜູ້ບໍ່ມີຄວາມອາຍ ກໍໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາອັນກ້າຫານນັ້ນ ເພື່ອປະໂຫຍດຂອງຕົນເອງ.

Verse 20

न राजा कुपितो राम व्यसनं नास्य किञ्चन।किञ्चिन्मनोगतंत्वस्य त्वद्भयान्नाभिभाषते।।।।

ໂອ ພຣະຣາມ ພຣະຣາຊາບໍ່ໄດ້ພິໂລດ ແລະບໍ່ມີເຄາະຮ້າຍໃດເກີດຂຶ້ນແກ່ພຣະອົງ; ແຕ່ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ເຈົ້າ ຈຶ່ງບໍ່ອາດເວົ້າຄຳທີ່ຢູ່ໃນພຣະທັຍໄດ້

Verse 21

प्रियं त्वामप्रियं वक्तुं वाणी नास्योपवर्तते।तदवश्यं त्वया कार्यं यदनेनाश्रुतं मम।।।।

ເນື່ອງຈາກເຈົ້າເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງພຣະອົງ ຖ້ອຍຄຳຈຶ່ງບໍ່ຍອມໃຫ້ພຣະອົງເວົ້າສິ່ງທີ່ບໍ່ນ່າຟັງແກ່ເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າພຶງກະທຳໃຫ້ສຳເລັດຕາມຄຳສັນຍາທີ່ພຣະອົງເຄີຍໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 22

एष मह्यं वरं दत्त्वा पुरा मामभिपूज्य च।स पश्चात्तप्यते राजा यथाऽन्यः प्राकृतस्तथा।।।।

ພຣະຣາຊານີ້ ໃນກ່ອນໄດ້ຖວາຍກຽດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ແລະປະທານພອນໜຶ່ງໃຫ້; ບັດນີ້ກັບມາເສຍໃຈພາຍຫຼັງ—ເຫມືອນຄົນທົ່ວໄປ

Verse 23

अतिसृज्य ददानीति वरं मम विशांपतिः।स निरर्थं गतजले सेतुं बन्धितुमिच्छति।।।।

ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງປວງຊົນໄດ້ປະທານພອນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງເສຣີ ພ້ອມຕຣັດວ່າ “ຈະໃຫ້” ບັດນີ້ພຣະອົງກັບປາດຖະໜາ—ໂດຍໄຮ້ຜົນ—ຈະສ້າງຄັນກັ້ນນ້ຳໃນບ່ອນທີ່ນ້ຳໄດ້ແຫ້ງຫາຍໄປແລ້ວ

Verse 24

धर्ममूलमिदं राम विदितं च सतामपि।तत्सत्यं न त्यजेद्राजा कुपितस्त्वत्कृते यथा।।।।

ໂອ ພຣະຣາມ ນີ້ແມ່ນຮາກຖານແຫ່ງທັມ ທີ່ແມ່ນແຕ່ຜູ້ດີມີຄຸນທັມກໍຮູ້ຈັກ: ພຣະຣາຊາບໍ່ພຶງລະທິ້ງຄວາມຈິງນັ້ນ—ແມ່ນແຕ່ຈະພິໂລດເນື່ອງຈາກເຈົ້າກໍຕາມ

Verse 25

यदि तद्वक्ष्यते राजा शुभं वा यदि वाऽशुभम्।करिष्यसि ततस्सर्वमाख्यास्यामि पुनस्त्वहम्।।।।

ຖ້າເຈົ້າຈະປະຕິບັດຕາມພຣະດໍາລັດຂອງພຣະຣາຊາ ບໍ່ວ່າຈະເປັນສິ່ງນ່າຊື່ນໃຈຫຼືນ່າອຶດອັດ ຫຼັງຈາກນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງທຸກຢ່າງອີກຄັ້ງ

Verse 26

यदि त्वभिहितं राज्ञा त्वयि तन्न विपत्स्यते।ततोऽहमभिधास्यामि न ह्येष त्वयि वक्ष्यति।।।।

ຖ້າຄໍາທີ່ພຣະຣາຊາໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າ ເຈົ້າຈະບໍ່ຝ່າຝືນ ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວ; ເພາະພຣະອົງເອງຈະບໍ່ກ່າວໃຫ້ເຈົ້າຟັງ

Verse 27

एतत्तु वचनं श्रुत्वा कैकेय्या समुदाहृतम्।उवाच व्यथितो रामस्तां देवीं नृपसन्निधौ।।।।

ເມື່ອພຣະຣາມໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາທີ່ນາງໄກເກຍີໄດ້ກ່າວ ພຣະອົງຜູ້ອັດອັ້ນໃນພຣະທັຍ ຈຶ່ງຕັດກັບພຣະມະເຫສີນັ້ນ ໃນທີ່ປະທັບຂອງພຣະຣາຊາ

Verse 28

अहो धिङ्नार्हसे देवि वक्तुं मामीदृशं वचः।अहं हि वचनाद्राज्ञः पतेयमपि पावके।।।।भक्षयेयं विषं तीक्ष्णं मज्जेयमपि चार्णवे।नियुक्तो गुरुणा पित्रा नृपेण च हितेन च।।।।

ໂອ້—ນ່າອັບອາຍຢ່າງຍິ່ງ! ຂ້າແຕ່ພຣະເທວີມະເຫສີ ບໍ່ຄວນທີ່ພຣະນາງຈະກ່າວຖ້ອຍຄໍາເຊັ່ນນີ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ເພາະດ້ວຍພຣະບັນຊາຂອງພຣະຣາຊາ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໂດດເຂົ້າໄປໃນໄຟກໍໄດ້; ຈະກືນພິດຮ້າຍແຮງກໍໄດ້; ຫຼືຈະຈົມຕົວໃນມະຫາສະໝຸດກໍໄດ້—ເມື່ອຖືກຊົງບັນຊາໂດຍພຣະອົງຜູ້ເປັນພຣະບິດາ ເປັນຄູອາຈານອັນຄວນເຄົາລົບ ແລະເປັນພຣະຣາຊາຜູ້ປາດຖະນາຄວາມດີແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 29

अहो धिङ्नार्हसे देवि वक्तुं मामीदृशं वचः।अहं हि वचनाद्राज्ञः पतेयमपि पावके।।2.18.28।।भक्षयेयं विषं तीक्ष्णं मज्जेयमपि चार्णवे।नियुक्तो गुरुणा पित्रा नृपेण च हितेन च।।2.18.29।।

ໂອ້—ນ່າອັບອາຍຢ່າງຍິ່ງ! ຂ້າແຕ່ພຣະເທວີມະເຫສີ ບໍ່ຄວນທີ່ພຣະນາງຈະກ່າວຖ້ອຍຄໍາເຊັ່ນນີ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ເພາະດ້ວຍພຣະບັນຊາຂອງພຣະຣາຊາ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໂດດເຂົ້າໄປໃນໄຟກໍໄດ້; ຈະກືນພິດຮ້າຍແຮງກໍໄດ້; ຫຼືຈະຈົມຕົວໃນມະຫາສະໝຸດກໍໄດ້—ເມື່ອຖືກຊົງບັນຊາໂດຍພຣະອົງຜູ້ເປັນພຣະບິດາ ເປັນຄູອາຈານອັນຄວນເຄົາລົບ ແລະເປັນພຣະຣາຊາຜູ້ປາດຖະນາຄວາມດີແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 30

तद्ब्रूहि वचनं देवि राज्ञो यदभिकाङ्क्षितम्।करिष्ये प्रतिजाने च रामो द्विर्नाभिभाषते।।।।

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເທວີເອີຍ ຂໍພຣະນາງກ່າວໃຫ້ແຈ້ງວ່າ ພຣະຣາຊາປາດຖະໜາສິ່ງໃດ. ຂ້າຈະກະທຳຕາມ—ຂ້າຂໍປະຕິຍານ; ພຣະຣາມບໍ່ເວົ້າສອງແນວ (ບໍ່ຖອນຄຳ).

Verse 31

तमार्जवसमायुक्तमनार्या सत्यवादिनम्।उवाच रामं कैकेयी वचनं भृशदारुणम्।।।।

ແລ້ວ ໄກເກຍີ ຜູ້ມີຄວາມປະພຶດບໍ່ສູງສົ່ງ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະຣາມ ຜູ້ຍຶດໝັ້ນໃນຄວາມຕົງແລະສັດຈະ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອັນໂຫດຮ້າຍຢ່າງຫນັກ.

Verse 32

पुरा दैवासुरे युद्धे पित्रा ते मम राघव।रक्षितेन वरौ दत्तौ सशल्येन महारणे।।।।

(ໄກເກຍີກ່າວວ່າ:) ໃນອະດີດ ໂອ້ ຣາຆະວະ ໃນສົງຄາມໃຫຍ່ລະຫວ່າງເທວະກັບອະສຸຣະ ເມື່ອພຣະບິດາຂອງເຈົ້າຖືກບາດເຈັບ ແລະຂ້າໄດ້ປົກປ້ອງພຣະອົງ ໃນສະໜາມຮົບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ປະທານພອນສອງປະການແກ່ຂ້າ.

Verse 33

तत्र मे याचितो राजा भरतस्याभिषेचनम्।गमनं दण्डकारण्ये तव चाद्यैव राघव।।।।

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າໄດ້ທູນຂໍຕໍ່ພຣະຣາຊາແລ້ວ ໃຫ້ປະກອບພິທີອະພິເສກແກ່ພຣະພຣະຕະ—ແລະ ໂອ້ ຣາຆະວະ ໃຫ້ເຈົ້າອອກເດີນທາງໄປປ່າທັນຑະກະ ໃນມື້ນີ້ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 34

यदि सत्यप्रतिज्ञं त्वं पितरं कर्तुमिच्छसि।आत्मानं च नरश्रेष्ठ मम वाक्यमिदं शृणु।।।।

ຖ້າທ່ານປາຖະນາໃຫ້ພຣະບິດາຂອງທ່ານດໍາຣົງສັດຈະປະຕິຍາ—ແລະໃຫ້ຕົນເອງກໍມັ່ນຄົງໃນສັດຈະ ໂອ ບຸລຸດຜູ້ປະເສີດ—ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້ານີ້ເຖີດ

Verse 35

सन्निदेशे पितुस्तिष्ठ यथा तेन प्रतिश्रुतम्।त्वयाऽरण्यं प्रवेष्टव्यं नव वर्षाणि पञ्च च।।।।

ຈົ່ງຢືນຢັນຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະບິດາ ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ປະຕິຍາໄວ້; ທ່ານຈໍາເປັນຕ້ອງເຂົ້າປ່າເປັນເວລາ 9 ປີ ແລະອີກ 5 ປີ—ລວມ 14 ປີ

Verse 36

भरतस्त्वभिषिच्येत यदेतदभिषेचनम्।त्वदर्थे विहितं राज्ञा तेन सर्वेण राघव।।।।

ແລະ ໂອ ຣາຆະວະ ດ້ວຍການຕຽມພິທີອະພິເສກນີ້ ທີ່ພຣະຣາຊາໄດ້ຈັດໄວ້ເພື່ອທ່ານ ຂໍໃຫ້ພຣະພຣະຕະໄດ້ຮັບການເຈີມອະພິເສກຂຶ້ນຄອງຣາຊະສົມບັດ

Verse 37

सप्त सप्त च वर्षाणि दण्डकारण्यमाश्रितः।अभिषेकमिमं त्यक्त्वा जटाजिनधरो वस।।।।

ຈົ່ງລະທິ້ງພິທີອະພິເສກນີ້ ແລ້ວໄປພຶ່ງພາປ່າທັນຑະກະ ແລະຢູ່ອາໄສເປັນເວລາ 7 ປີ ແລະອີກ 7 ປີ—ລວມ 14 ປີ—ໄວ້ຜົມຊະຕາ ແລະນຸ່ງຫົ່ມໜັງກວາງ

Verse 38

भरतः कोसलपुरे प्रशास्तु वसुधामिमाम्।नानारत्न समाकीर्णां सवाजिरथकुञ्जराम्।।।।

“ຂໍໃຫ້ພຣະພະຣະຕະປົກຄອງແຜ່ນດິນນີ້ຈາກນະຄອນໂກສະລະ (ອະໂຍທະຍາ)—ອານາຈັກທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຮັດຕະນະນານາ ແລະອຸດົມດ້ວຍມ້າ ລົດສົງຄາມ ແລະຊ້າງ.”

Verse 39

एतेन त्वां नरेन्द्रोऽयं कारुण्येन समाप्लुतः।शोकसंक्लिष्ट वदनो न शक्नोति निरीक्षितुम्।।।।

ດ້ວຍເຫດນີ້ ພະຣາຊານເຣນທຣ ຖືກພະເມດຕາກະຣຸນາທ່ວມທົ່ນ ໃບໜ້າຖືກໂສກເສົ້າບີບຄັ້ນ ຈຶ່ງບໍ່ອາດທົນເບິ່ງເຈົ້າໄດ້

Verse 40

एतत्कुरु नरेन्द्रस्य वचनं रघुनन्दन।सत्येन महता राम तारयस्व नरेश्वरम्।।।।

ໂອ ຣະຄຸນັນທະນະ ຈົ່ງກະທຳຕາມພະວາຈາຂອງນເຣນທຣນັ້ນ ໂອ ພະຣາມ ດ້ວຍຄວາມໝັ້ນຄົງໃນສັດຈະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຈົ່ງຊ່ວຍກູ້ນເຣຊະວອນ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ

Verse 41

इतीव तस्यां परुषं वदन्त्यांन चैव रामः प्रविवेश शोकम्।प्रविव्यथे चापि महानुभावोराजा तु पुत्रव्यसनाभितप्तः।।।।

ແມ່ນແຕ່ນາງເວົ້າຄຳຮຸນແຮງຢ່າງນັ້ນ ພະຣາມກໍບໍ່ເຂົ້າສູ່ຄວາມໂສກ ແຕ່ພະຣາຊາຜູ້ມີມະຫານຸພາບ ຖືກເຜົາໄໝ້ໂດຍວິບັດທີ່ຕົກແກ່ພະຣາຊະບຸດ ຈຶ່ງທຸກທໍລະມານຢ່າງໜັກ