Sarga 109

Verse 1

जाबालेस्तु वचश्श्रुत्वा राम स्सत्यात्मनां वरः।उवाच परया भक्त्या स्वबुद्ध्या चाविपन्नया।।2.109.1।।

ເມື່ອຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງຊາບາລີແລ້ວ ພະຣາມະ—ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ສຸດໃນຫມູ່ຜູ້ຖືສັດຈະ—ໄດ້ຕອບດ້ວຍຄວາມພັກດີອັນສູງ ແລະດ້ວຍປັນຍາຂອງພະອົງເອງທີ່ໝັ້ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ។

Verse 2

भवान्मे प्रियकामार्थं वचनं यदिहोक्तवान्।अकार्यं कार्यसङ्काशमपथ्यं पथ्यसम्मतम्।।2.109.2।।

ຖ້ອຍຄຳທີ່ທ່ານເວົ້າກັບຂ້າພະເຈົ້າເພື່ອໃຫ້ພໍໃຈນັ້ນ ພາຍນອກເບິ່ງຄືເປັນທາງທີ່ຄວນເຮັດ; ແທ້ຈິງແລ້ວເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນເຮັດ ເປັນໂທດ ແມ່ນແຕ່ຖືກນຳສະເໜີວ່າເປັນປະໂຫຍດກໍຕາມ

Verse 3

निर्मर्यादस्तु पुरुषः पापाचारसमन्वितः।मानं न लभते सत्सु भिन्नचारित्रदर्शनः।।2.109.3।।

ຜູ້ຊາຍຜູ້ລ່ວງເກີນຂອບເຂດທັງປວງ ປະກອບດ້ວຍການປະພຶດບາບ ແລະມີທັດສະນະກັບຈິດນິໄສທີ່ຂັດກັບຄົນດີ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມບໍ່ໄດ້ຮັບກຽດຕິໃນຫມູ່ສັດບຸຣຸດ

Verse 4

कुलीनमकुलीनं वा वीरं पुरुषमानिनम्।चारित्रमेव व्याख्याति शुचिं वा यदि वाऽशुचिम्।।2.109.4।।

ບໍ່ວ່າຊາຍນັ້ນຈະເກີດໃນຕະກູນສູງຫຼືບໍ່, ເປັນວີລະບຸລຸດແທ້ຫຼືພຽງແຕ່ອວດອ້າງຄວາມເປັນຊາຍ, ບໍລິສຸດຫຼືບໍ່ບໍລິສຸດ—ມີແຕ່ “ຈິດຈັນຍາແລະຄວາມປະພຶດ” ເທົ່ານັ້ນທີ່ເປີດເຜີຍຄວາມຈິງ.

Verse 5

अनार्यस्त्वार्यसङ्काश श्शौचाद्दीनस्ताथाऽशुचिः।लक्षण्यवदलक्षण्यो दुश्शीलश्शीलवानिव।।2.109.5।।अधर्मं धर्मवेशेण यदीमं लोकसङ्कुरम्।अभिपत्स्ये शुभं हित्वा क्रियाविधिविवर्जितम्।।2.109.6।।कश्चेतयानः पुरुषः कार्याकार्यविचक्षणः।बहुमंस्यति मां लोके दुर्वृत्तं लोकदूषणम्।।2.109.7।।

ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າເປັນຄົນຕໍ່າຊ້າ (ອະນາຣິຍ) ແຕ່ທຳທ່າເຫມືອນອາຣິຍ, ຂາດຄວາມສະອາດແຕ່ສະແດງວ່າບໍລິສຸດ, ຂາດຄຸນທຳແຕ່ທຳທ່າວ່າມີຄຸນທຳ, ມີນິໄສຊົ່ວແຕ່ປອມເປັນຜູ້ມີສີນ—

Verse 6

अनार्यस्त्वार्यसङ्काश श्शौचाद्दीनस्ताथाऽशुचिः।लक्षण्यवदलक्षण्यो दुश्शीलश्शीलवानिव।।2.109.5।।अधर्मं धर्मवेशेण यदीमं लोकसङ्कुरम्।अभिपत्स्ये शुभं हित्वा क्रियाविधिविवर्जितम्।।2.109.6।।कश्चेतयानः पुरुषः कार्याकार्यविचक्षणः।बहुमंस्यति मां लोके दुर्वृत्तं लोकदूषणम्।।2.109.7।।

—ແລະຖ້າຂ້າພະເຈົ້າລະທິ້ງສິ່ງມົງຄຸນ ແລ້ວຮັບເອົາອະທັມທີ່ປອມຕົວເປັນທັມ, ນຳຄວາມສັບສົນມາສູ່ໂລກ ແລະລະທິ້ງພິທີກຳ ແລະວິໄນທີ່ຄວນປະຕິບັດ—

Verse 7

अनार्यस्त्वार्यसङ्काश श्शौचाद्दीनस्ताथाऽशुचिः।लक्षण्यवदलक्षण्यो दुश्शीलश्शीलवानिव।।2.109.5।।अधर्मं धर्मवेशेण यदीमं लोकसङ्कुरम्।अभिपत्स्ये शुभं हित्वा क्रियाविधिविवर्जितम्।।2.109.6।।कश्चेतयानः पुरुषः कार्याकार्यविचक्षणः।बहुमंस्यति मां लोके दुर्वृत्तं लोकदूषणम्।।2.109.7।।

ຜູ້ໃດຈຶ່ງເປັນຄົນມີປັນຍາ—ຜູ້ຮູ້ແຍກແຍະວ່າສິ່ງໃດຄວນເຮັດ ແລະສິ່ງໃດບໍ່ຄວນເຮັດ—ຈະເຄົາລົບຍົກຍ້ອງຂ້າພະເຈົ້າໃນໂລກ ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າກາຍເປັນຄົນຊົ່ວຊ້າ ແລະເປັນມົນທິນແກ່ສັງຄົມ?

Verse 8

कस्य दास्याम्यहं वृत्तं केन वा स्वर्गमाप्नुयाम्।आनया वर्तमानो हि वृत्त्या हीनप्रतिज्ञया।।2.109.8।।

ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າດຳເນີນຊີວິດຕາມວິຖີນີ້ແລ້ວກັບຜິດຄຳປະຕິຍາ (ຄຳສັດ) ຂອງຕົນ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະນຳເສີນຄວາມປະພຶດຊອບໃຫ້ແກ່ໃຜ, ແລະດ້ວຍວິທີໃດຈຶ່ງຈະໄດ້ບັນລຸສະຫວັນ?

Verse 9

कामवृत्तस्त्वयं लोकः कृत्स्न स्समुपवर्तते।यद्वृत्ता स्सन्ति राजानस्तद्वृत्ता स्सन्ति हि प्रजाः।।2.109.9।।

ໂລກທັງປວງນີ້ເຄື່ອນໄຫວຕາມແຮງປາຖະໜາແລະນິໄສຂອງຕົນ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ປະຊາຊົນຍ່ອມປະພຶດຕາມຢ່າງທີ່ກະສັດຂອງຕົນປະພຶດ.

Verse 10

सत्यमेवानृशंसं च राजवृत्तं सनातनम्।तस्मात्सत्यात्मकं राज्यं सत्ये लोकः प्रतिष्ठितः।।2.109.10।।

ສັດຈະແທ້ ແລະອະນຶຣະຊັງສະ—ເມດຕາກະຣຸນາທີ່ບໍ່ປະກອບດ້ວຍຄວາມໂຫດຮ້າຍ—ແມ່ນຣາຊະຈັນຍາອັນສະນາຕະນະ. ດັ່ງນັ້ນ ຣາຊະອານາຈັກພຶງຕັ້ງຢູ່ເທິງສັດຈະ; ໂລກທັງປວງກໍຕັ້ງມັ່ນຢູ່ເທິງສັດຈະເຊັ່ນກັນ।

Verse 11

ऋषयश्चैव देवाश्च सत्यमेव हि मेनिरे।सत्यवादी हि लोकेऽस्मिन्परमं गच्छति क्षयम्।।2.109.11।।

ບັນດາຣິສີ ແລະເທວະທັງຫຼາຍ ກໍຖືວ່າສັດຈະເທົ່ານັ້ນແມ່ນສູງສຸດ. ໃນໂລກນີ້ ຜູ້ເວົ້າສັດຈະ ຍ່ອມບັນລຸສະພາບອັນສູງສຸດ។

Verse 12

उद्विजन्ते यथा सर्पान्नरादनृतवादिनः।धर्म स्सत्यं परो लोके मूलं स्वर्गस्य चोच्यते।।2.109.12।।

ດັ່ງທີ່ຜູ້ຄົນຫວາດກົວແລະຖອຍຫນີຈາກງູ ກໍດັ່ງນັ້ນເຂົາຍ່ອມຫລີກຫນີຈາກຄົນທີ່ເວົ້າມຸສາ. ໃນໂລກນີ້ ສັດຈະແມ່ນທຳອັນສູງສຸດ ແລະກ່າວກັນວ່າເປັນຮາກແຫ່ງສະຫວັນ.

Verse 13

सत्यमेवेश्वरो लोके सत्यं पद्माश्रिता सदा।सत्यमूलानि सर्वाणि सत्यान्नास्ति परं पदम्।।2.109.13।।

ໃນໂລກນີ້ ສັດຈະເອງແມ່ນອີສະວະຣະ (ພຣະເຈົ້າ) ແລະ ປັດມາ (ພຣະລັກສະມີ) ສະຖິດຢູ່ໃນສັດຈະເສມອ. ສິ່ງທັງປວງມີສັດຈະເປັນຮາກ—ເຫນືອກວ່າສັດຈະ ບໍ່ມີຈຸດໝາຍໃດສູງກວ່າ.

Verse 14

दत्तमिष्टं हुतं चैव तप्तानि च तपांसि च।वेदा स्सत्यप्रतिष्ठाना स्तस्मात्सत्यपरो भवेत्।।2.109.14।।

ທານ, ຍັດຍະ (ຍະຊະ), ການບູຊາໄຟແລະອາຫຸຕິ, ຕະປະ ແລະການປະພຶດພຣະພິກຂຸ—ກະທັ້ງພຣະເວດາເອງ—ລ້ວນຕັ້ງຢູ່ເທິງສັດຈະ. ເພາະສະນັ້ນ ຄວນເປັນຜູ້ອຸທິດໃຈໃຫ້ແກ່ສັດຈະ.

Verse 15

एकः पालयते लोकमेकः पालयते कुलम्।मज्जत्येको हि निरय एक स्स्वर्गे महीयते।।2.109.15।।

ຄົນໜຶ່ງສາມາດພິທັກສາໂລກ ອີກຄົນໜຶ່ງພຽງແຕ່ຮັກສາວົງຕະກູນ. ຄົນໜຶ່ງຈົມລົງສູ່ນະຣົກ ແຕ່ອີກຄົນໜຶ່ງໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃນສະຫວັນ—ຜົນຍ່ອມແຕກຕ່າງຕາມສັດຈະແລະມຸສາ.

Verse 16

सोऽहं पितुर्नियोगं तु किमर्थं नानुपालये।सत्यप्रतिश्रव स्सत्यं सत्येन समयीकृतः।।2.109.16।।

ຂ້າພະເຈົ້າ—ຜູ້ຍືນຢັນຕໍ່ຄຳສັດ—ຖືກຜູກພັນໂດຍສັດຈະເອງ ແລະຄຳປະຕິຍານຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍຖືກຕັ້ງມັ່ນດ້ວຍສັດຈະ. ດັ່ງນັ້ນ ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຊາຂອງພໍ່?

Verse 17

नैव लोभान्न मोहाद्वा न ह्यज्ञानात्तमोऽन्वितः।सेतुं सत्यस्य भेत्स्यामि गुरो स्सत्यप्रतिश्रवः।।2.109.17।।

ບໍ່ແມ່ນເພາະຄວາມໂລບ ບໍ່ແມ່ນເພາະຄວາມຫຼົງ ແລະບໍ່ແມ່ນເພາະອະວິຊາອັນມືດມົນ; ດ້ວຍຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ສັດຍາຂອງພໍ່ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ທຳລາຍສະພານແຫ່ງສັດຈະເດັດຂາດ

Verse 18

असत्यसन्धस्य सतश्चलस्यास्थिरचेतसः।नैव देवा न पितरः प्रतीच्छन्तीति नः श्रुतम्।।2.109.18।।

ພວກເຮົາໄດ້ຍິນມາວ່າ ເຄື່ອງບູຊາຂອງຜູ້ທີ່ຜູກພັນກັບຄວາມບໍ່ຈິງ—ຜູ້ຈິດໃຈຫວັ່ນໄຫວ ບໍ່ໝັ້ນຄົງ—ເທວະດາກໍບໍ່ຮັບ ແລະປິຕຣ (ບັນພະບຸລຸດ) ກໍບໍ່ຮັບ

Verse 19

प्रत्यगात्ममिमं धर्मं सत्यं पश्याम्यहं स्वयम्।भार स्सत्पुरुषाचीर्णस्तदर्थमभिमन्यते।।2.109.19।।

ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນດ້ວຍຕົນເອງວ່າ ທຳມະນີ້—ສັດຈະ—ເປັນອາດມັນພາຍໃນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ສັດບຸຣຸດໄດ້ປະພຶດປະຕິບັດມາ; ເພາະສິ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ພາລະແຫ່ງການຖືກເນລະເທດນີ້ກໍກາຍເປັນມີຄວາມໝາຍສຳລັບຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 20

क्षात्रं धर्ममहंत्यक्ष्ये ह्यधर्मं धर्मसंहितम्।क्षुद्रैर्नृशंसैर्लुब्धैश्च सेवितं पापकर्मभिः।।2.109.20।।

ຂ້າພະເຈົ້າຈະລະທິ້ງ ‘ທຳມະຂອງກະສັດນັກຮົບ’ ທີ່ເຂົາເອີ້ນນັ້ນ ເພາະແທ້ຈິງແມ່ນອະທຳທີ່ປອມໂຕເປັນທຳມະ—ເປັນທາງທີ່ຄົນຕ່ຳຊ້າ ໂຫດຮ້າຍ ໂລບ ແລະຜູ້ກະທຳບາບນິຍົມປະພຶດ

Verse 21

कायेन कुरुते पापं मनसा सम्प्रधार्य तत्। अनृतं जिह्वया चाह त्रिविधं कर्मपातकम्।।2.109.21।।

ຄົນເມື່ອຄິດຊົ່ວໃນໃຈກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງກະທຳບາບດ້ວຍກາຍ ແລະເວົ້າຄຳມຸສາດ້ວຍລີ້ນ—ດັ່ງນັ້ນກຳບາບຈຶ່ງເປັນສາມປະການ: ທາງໃຈ ທາງກາຍ ແລະທາງວາຈາ.

Verse 22

भूमिः कीर्तिर्यशो लक्ष्मीः पुरुषं प्रार्थयन्ति हि। सत्यं समनुवर्तने सत्यमेव भजेत तत:।।2.109.22।।

ແຜ່ນດິນ, ກຽດສັກ, ຊື່ສຽງ ແລະ ພຣະລັກສະມີຄືຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ຍ່ອມມາສະແຫວງຫາບຸລຸດແທ້; ດັ່ງນັ້ນໃນການປະພຶດ ພຶງຍຶດສັດຈະແຕ່ຜູ້ດຽວ ແລະບູຊາສັດຈະເທົ່ານັ້ນ.

Verse 23

श्रेष्ठं ह्यनार्यमेव स्याद्यद्भवानवधार्य माम्।आह युक्ति करैर्वाक्यैरिदं भद्रं कुरुष्व ह।।2.109.23।।

ໂອ ທ່ານຜູ້ປະເສີດ, ສິ່ງທີ່ທ່ານພິຈາລະນາແລ້ວຕັດສິນວ່າ ‘ດີເລີດ’ ແລະໃຊ້ຖ້ອຍຄຳອ້າງເຫດຜົນຢ່າງຊານສະຫຼາດ ຊັກຊວນໃຫ້ຂ້າເຮັດເປັນ ‘ມົງຄຸນ’ ນັ້ນ ແທ້ຈິງກັບເປັນທາງອັນບໍ່ສູງສົ່ງ ບໍ່ແມ່ນວິຖີຂອງອາຣະຍະ.

Verse 24

कथं ह्यहं प्रतिज्ञाय वनवासमिमं गुरॊ:। भरतस्य करिष्यामि वचो हित्वा गुरोर्वचः।।2.109.24।।

ຂ້າໄດ້ປະຕິຍານຕໍ່ໜ້າພຣະບິດາຜູ້ເປັນຄູອາຈານ ວ່າຈະຢູ່ປ່າ; ແລ້ວຂ້າຈະເຮັດຕາມຄຳຂໍຂອງພຣະພຣາຕະໄດ້ແນວໃດ ໂດຍລະທິ້ງພຣະວາຈາຂອງພຣະບິດາ?

Verse 25

स्थिरा मया प्रतिज्ञाता प्रतिज्ञा गुरुसन्निधौ।प्रहृष्यमाणा सा देवी कैकेयी चाभवत्तदा।।2.109.25।।

ຂ້າໄດ້ປະຕິຍານຢ່າງໝັ້ນຄົງຕໍ່ໜ້າຄູອາຈານຄືພຣະບິດາ; ແລະໃນເວລານັ້ນເອງ ພຣະເທວີໄກເກຍີ ກໍຍິນດີປິຕິຢ່າງຫຼາຍ.

Verse 26

वनवासं वसन्नेव शुचिर्नियतभोजनः। मूलपुष्पफलैः पुण्यैः पित्रून् देवांश्च तर्पयन्।।2.109.26।। सन्तुष्टपञ्चवर्गोऽहं लोकयात्रां प्रवर्तये। अकुह श्श्रद्धधानस्सन्कार्याकार्यविचक्षणः।।2.109.27।।

ຂ້າພະເຈົ້າຈະພັກອາໄສໃນປ່າໃນຖານະຜູ້ຖືກເນລະເທດດັ່ງນີ້—ປະພຶດບໍລິສຸດ ແລະສຳລວມໃນອາຫານ—ແລ້ວຈະເຮັດຕັຣປະນະໃຫ້ບັນພະບຸລຸດ (ປິຕຣ) ແລະເທວະທັງຫຼາຍ ດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາອັນສັກສິດເປັນຮາກໄມ້ ດອກໄມ້ ແລະໝາກໄມ້

Verse 27

वनवासं वसन्नेवं शुचिर्नियतभोजनः।मूलैः पुष्पैः फलैः पुण्यैः पित्रून् देवांश्च तर्पयन्।।2.109.26।।सन्तुष्टपञ्चवर्गोऽहं लोकयात्रां प्रवर्तये।अकुह श्श्रद्धधानस्सन्कार्याकार्यविचक्षणः।।2.109.27।।

ເມື່ອຮັກສາອິນທຣີຍະທັງຫ້າໃຫ້ສະຫງົບພໍໃຈ ຂ້າພະເຈົ້າຈະດຳເນີນວິຖີຊີວິດຕໍ່ໄປ—ຊື່ສັດບໍ່ຫລອກລວງ ເຕັມໄປດ້ວຍສັດທາ (śraddhā) ແລະຮູ້ແຍກວ່າສິ່ງໃດຄວນເຮັດ ແລະສິ່ງໃດບໍ່ຄວນເຮັດ

Verse 28

कर्मभूमिमां प्राप्य कर्तव्यं कर्म यच्छुभम्।अग्निर्वायुश्च सोमश्च कर्मणां फलभागिनः।।2.109.28।।

ເມື່ອມາຮອດ ‘ພື້ນທີ່ແຫ່ງກັມມະ’ ນີ້ແລ້ວ ພຶງກະທຳໜ້າທີ່ອັນເປັນມົງຄຸນທີ່ຄວນກະທຳ; ເພາະອັກນິ ວາຍຸ ແລະໂສມ ກໍຮ່ວມຮັບສ່ວນໃນຜົນແຫ່ງພິທີກັມມະທັງຫຼາຍ

Verse 29

शतं क्रतूनामाहृत्य देवराट् त्रिदिवं गतः।तपांस्युग्राणि चास्थाय दिवं याता महर्षयः।।2.109.29।।

ເມື່ອປະກອບຍັດຍະຄົບໜຶ່ງຮ້ອຍຄັ້ງແລ້ວ ພະຣາຊາແຫ່ງເທວະທັງຫຼາຍກໍໄດ້ເຖິງສະຫວັນ; ແລະມະຫາຣິສີທັງຫຼາຍ ເມື່ອຕັ້ງມັ່ນໃນຕະປະອັນເຂັ້ມງວດ ກໍໄດ້ເຖິງໂລກສະຫວັນເຊັ່ນດຽວກັນ

Verse 30

अमृष्यमाणः पुनरुग्रतेजाः निशम्य तं नास्तिकवाक्यहेतुम्।अथाब्रवीत्तं नृपतेस्तनूजो विगर्हमाणो वचनानि तस्य।।2.109.30।।

ເມື່ອເຈົ້າຊາຍຜູ້ມີເທດອັນຮຸນແຮງ ແລະສະຫວ່າງໄສ ໄດ້ຍິນເຫດຜົນທີ່ຫໍ່ຫຸ້ມດ້ວຍຄໍາຂອງນາສຕິກ ກໍອົດທົນບໍ່ໄດ້; ແລ້ວພຣະຣາຊະບຸດຈຶ່ງກ່າວວາຈາ ຕໍານິຖ້ອຍຄໍານັ້ນ.

Verse 31

सत्यं च धर्मं च पराक्रमं च भूतानुकम्पां प्रियवादितां च।द्विजातिदेवातिधिपूजनं च पन्थानमाहुस्त्रिदिवस्य सन्तः।।2.109.31।।

ບັນດາຜູ້ດີມີຄຸນທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ ຄວາມຈິງ ທຳມະ ຄວາມກ້າຫານ ຄວາມເມດຕາຕໍ່ສັດທັງປວງ ວາຈາອ່ອນໂຍນ ແລະການນົບນ້ອມບູຊາພຣາຫມັນ ເທວະ ແລະແຂກ—ນີ້ແຫຼະແມ່ນທາງໄປສູ່ສະຫວັນ.

Verse 32

तेनैवमाज्ञाय यथावदर्थमेकोदयं सम्प्रतिपद्य विप्राः।धर्मं चरन्त स्सकलं यथावत्काङ्क्षन्ति लोकागममप्रमत्ताः।।2.109.32।।

ດັ່ງນັ້ນ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ເມື່ອເຂົ້າໃຈຄວາມໝາຍຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະຍຶດໝັ້ນໃນເປົ້າໝາຍອັນດຽວອັນແທ້ ກໍປະພຶດທຳມະທັງປວງຕາມທີ່ບັນຍັດໄວ້ ດ້ວຍຄວາມບໍ່ປະມາດ ແລະປາຖະໜາຈະໄດ້ບັນລຸໂລກອັນສູງສົ່ງ.

Verse 33

निन्दाम्यहं कर्म कृतं पितुस्तद्यस्त्वामगृह्णाद्विषमस्थबुद्धिम्। बुद्ध्याऽनयैवंविधया चरन्तं सुनास्तिकं धर्मपथादपेतम्।।2.109.33।।

ຂ້າພະເຈົ້າຕໍານິການກະທໍານັ້ນຂອງບິດາຂ້າພະເຈົ້າ ທີ່ຮັບເຈົ້າໄວ້—ຜູ້ມີຄວາມຄິດຄົດຄ້ຽວແລະອັນຕະລາຍ; ດ້ວຍປັນຍາແບບນັ້ນເຈົ້າຈຶ່ງພາຕົນເອງຫຼົງທາງ ເປັນນາສຕິກແທ້ ແລະຫ່າງໄກຈາກທາງແຫ່ງທຳມະ.

Verse 34

यथा हि चोर: स‌ तथा हि बुद्धस्तथागतं नास्तिकमत्र विद्धि। तस्माद्धि य: श‌ङ्क्यतमः प्रजानाम् न नास्तिकेनाभिमुखो बुध: स्यात्।।2.109.34।।

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບຂໂຈນທີ່ຄວນຖືກສົງໄສ ‘ພຸດທະ’ ກໍຄວນຖືກສົງໄສດັ່ງນັ້ນ; ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ວ່າ ຕະຖາຄະຕະໃນທີ່ນີ້ແມ່ນນາສຕິກ. ເພາະບຸກຄົນແບບນັ້ນເປັນຜູ້ທີ່ປະຊາຊົນຄວນລະແວງທີ່ສຸດ ນັກຮູ້ຈຶ່ງບໍ່ຄວນຫັນໜ້າເຂົ້າຫານາສຕິກ.

Verse 35

त्वत्तो जनाः पूर्वतरे  द्विजाच्श्र शुभानि कर्माणि बहूनि चक्रुः। जित्वा सदेमं च परं च लोकं तस्माव्दिजा स्व‌स्ति हुतं कृतं च।।2.109.35।।

ໃນການກ່ອນໆ ມີຊົນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າທ່ານ ໄດ້ກະທຳກຳອັນເປັນມົງຄຸນຫຼາຍປະການ; ໂດຍກຳນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ຊະນະທັງໂລກນີ້ ແລະ ໂລກໜ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຈຶ່ງຖວາຍອາຫຸຕິໃນພິທີໂຫມ ແລະ ປະກອບພິທີກຳເພື່ອສະຫວັດດີມົງຄຸນແກ່ສັດທັງປວງ

Verse 36

धर्मे रता: स‌त्पुरुषै: स‌मेतास्तेजस्विनो दानगुणप्रधानाः। अहिंसका वीतमलाश्च लोके भवन्ति पूज्या मुनयः प्रधानाः।।2.109.36।।

ມຸນີຜູ້ສູງສຸດ—ມີລັດສະໝີເດຊະສະຫວ່າງ ຕັ້ງໝັ້ນໃນທຳ ຢູ່ຮ່ວມກັບສັດບຸລຸດ ເປັນເລີດໃນຄຸນທານ ບໍ່ເບຍດບຽນ (ອະຫິງສາ) ແລະ ບໍ່ມີມົນທິນ—ຍ່ອມເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາເຄົາລົບໃນໂລກນີ້

Verse 37

इति ब्रुवन्तं वचनं सरोषं रामं महात्मानमदीनसत्त्वम्। उवाच पथ्यं पुनरास्तिकं च सत्यं वच: सानुनयं च विप्रः।।2.109.37।।

ເມື່ອພຣະຣາມຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນັ້ນດ້ວຍຄວາມໂກດ ພຣາຫມັນຈຶ່ງຕອບອີກຄັ້ງດ້ວຍການຊັກນຳອ່ອນໂຍນ: ວາຈາອັນເປັນປະໂຫຍດ ສອດຄ່ອງກັບສັດຈະ ແລະ ຢືນຢັນຄວາມເຊື່ອມັ່ນ (ອາສະຕິກະ)

Verse 38

न नास्तिकानां वचनं ब्रवीम्यहं न नास्तिकोऽहं न च नास्ति किञ्चन।समीक्ष्य कालं पुनरास्तिकोऽभवं भवेय काले पुनरेव नास्तिकः।।2.109.38।।

ແທ້ຈິງແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ກ່າວຄຳສອນຂອງພວກນາສະຕິກະ; ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ແມ່ນນາສະຕິກະ ແລະ ບໍ່ໄດ້ປະຕິເສດສິ່ງໃດເລີຍ. ເມື່ອພິຈາລະນາກາລະ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງກັບມາເປັນອາສະຕິກະອີກ; ໃນກາລະອື່ນ ເນື່ອງຈາກເຫດປັດໃຈ ອາດຈະກ່າວຕ່າງອອກໄປ

Verse 39

न चापि कालोऽय मुपागतश्शनैर्यथा मया नास्तिकवागुदीरिता।निवर्तनार्थं तव राम कारणात् प्रसादनार्थं च मयैतदीरितम्।।2.109.39।।

ແລະບັດນີ້ ກາລະອັນສົມຄວນໄດ້ຄ່ອຍໆ ມາຮອດ ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເວົ້າດັ່ງທີ່ເຄີຍເວົ້າຄຳທີ່ຟັງຄ້າຍນາສະຕິກະນັ້ນ. ໂອ ພຣະຣາມ, ຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານັ້ນຂ້າພະເຈົ້າເວົ້າເພາະເຫດແຫ່ງທ່ານ—ເພື່ອໃຫ້ທ່ານຫັນກັບ ແລະ ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ຮັບຄວາມໂປຣດປານຂອງທ່ານ