Sarga 107

Verse 1

पुनरेवं ब्रुवाणं तं भरतं लक्ष्मणाग्रजः।प्रत्युवाच तत श्श्रीमान् ज्ञातिमध्येऽभिसत्कृतः।।2.107.1।।

ເມື່ອພະພຣະຕະໄດ້ກ່າວອີກໃນທຳນອງນັ້ນ ພະຣາມຜູ້ສະຫງ່າງາມ—ເປັນອ້າຍໃຫຍ່ຂອງພະລັກສະມະນະ ແລະໄດ້ຮັບການນັບຖືໃນຫມູ່ຍາດ—ຈຶ່ງຕອບກັບພະພຣະຕະ

Verse 2

उपपन्नमिदं वाक्यं यत्त्वमेवमभाषथाः।जातः पुत्रो दशरथात्कैकेय्यां राजसत्तमात्।।2.107.2।।

ຄຳທີ່ເຈົ້າເວົ້ານັ້ນ ເໝາະສົມຢ່າງຍິ່ງ ທີ່ເຈົ້າໄດ້ກ່າວແບບນັ້ນ; ເພາະເຈົ້າເປັນພຣະຣາຊບຸດຂອງທະສະຣະຖ ກະສັດຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ ເກີດແຕ່ນາງໄກເກຍີ.

Verse 3

पुरा भ्रातः पिता न स्स मातरं ते समुद्वहन्।मातामहे समाश्रौषीद्राज्यशुल्कमनुत्तमम्।।2.107.3।।

ໂອ ພີ່ນ້ອງເອີຍ, ໃນການກ່ອນ ເມື່ອພໍ່ຂອງພວກເຮົາອະພິເສກກັບແມ່ຂອງເຈົ້າ ພຣະອົງໄດ້ໃຫ້ຄຳຮັບປາກແກ່ຕາຝ່າຍແມ່ຂອງເຈົ້າ ເຖິງ “ຣາຊະຍະ-ຊຸລກະ” ອັນສູງສຸດ: ອານາຈັກທີ່ອຸດົມດ້ວຍລາຍຮັບ.

Verse 4

दैवासुरे च सङ्ग्रामे जनन्यै तव पार्थिवः।सम्प्रहृष्टो ददौ राजा वरमाराधितः प्रभुः।।2.107.4।।

ແລະໃນສົງຄາມລະຫວ່າງເທວະກັບອະສຸຣ, ພຣະຣາຊາຜູ້ມີອຳນາດ ເມື່ອພໍໃຈໃນແມ່ຂອງເຈົ້າແລ້ວ ກໍໄດ້ປະທານ “ວະຣະ” (ພອນ) ໃຫ້ນາງດ້ວຍຄວາມຍິນດີ.

Verse 5

ततस्सा सम्प्रतिश्राव्य तव माता यशस्विनी।अयाचत नरश्रेष्ठं द्वौ वरौ वरवर्णिनी।।2.107.5।।तव राज्यं नरव्याघ्र मम प्रव्राजनं तथा।तौ च राजा तदा तस्यै नियुक्तः प्रददौ वरौ।।2.107.6।।

ຕໍ່ມາ ແມ່ຂອງເຈົ້າຜູ້ມີກຽດສຽງ ຜິວພັນງາມ, ໄດ້ໃຫ້ນະຣະເສຣດນັ້ນຜູກມັດດ້ວຍຄຳສັນຍາອີກຄັ້ງກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງທູນຂໍ “ວະຣະ” (ພອນ) ສອງປະການ.

Verse 6

ततः सा सम्प्रतिश्राव्य तव माता यशस्विनी।अयाचत नरश्रेष्ठं द्वौ वरौ वरवर्णिनी।।2.107.5।।तव राज्यं नरव्याघ्र मम प्रव्राजनं तथा।तच्च राजा तदा तस्यै नियुक्तः प्रददौ वरौ।।2.107.6।।

“ອານາຈັກເປັນຂອງເຈົ້າ ໂອ້ເສືອໃນຫມູ່ມະນຸດ ແລະການເນລະເທດຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍເຊັ່ນກັນ”—ດ້ວຍຖືສັດຈະວາຈາອັນຜູກມັດໄວ້ ພະຣາຊາຈຶ່ງປະທານພອນສອງປະການນັ້ນແກ່ນາງ.

Verse 7

तेन पित्राऽहमप्यत्र नियुक्तः पुरुषर्षभ।चतुर्दश वने वासं वर्षाणि वरदानिकम्।।2.107.7।।

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ບຸລຸດຜູ້ປະເສີດ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຖືກພະບິດາມີພຣະບັນຊາ—ຕາມເງື່ອນໄຂແຫ່ງພອນນັ້ນ—ໃຫ້ຢູ່ອາໄສໃນປ່ານີ້ເປັນເວລາສິບສີ່ປີ

Verse 8

सोऽहं वनमिदं प्राप्तो निर्जनं लक्ष्मणान्वितः।सीतया चाप्रतिद्वन्द्व स्सत्यवादे स्थितः पितुः।।2.107.8।।

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມາຮອດປ່າອັນໂດດດ່ຽວນີ້ ພ້ອມດ້ວຍ ພະລັກສະມະນະ ແລະ ພະສີຕາ ແລະຕັ້ງໝັ້ນຮັກສາຄວາມສັດຈິງຂອງພະບິດາ—ຜູ້ບໍ່ມີໃຜເທົ່າໃນຄວາມຊື່ສັດຕໍ່ພຣະວາຈາ

Verse 9

भवानपि तथेत्येव पितरं सत्यवादिनम्।कर्तुमर्हति राजेन्द्र क्षिप्रमेवाभिषेचनात्।।2.107.9।।

ໂອ ອິນທຣາໃນຫມູ່ກະສັດ ທ່ານກໍຄວນເຮັດໃຫ້ພະບິດາຂອງພວກເຮົາ ຜູ້ເວົ້າສັດຈະ ໄດ້ຮັບການຢືນຢັນວ່າຮັກສາຄໍາສັນຍາ—ໂດຍເຮັດພິທີລາຊາພິເສກໃຫ້ໄວທີ່ສຸດ

Verse 10

ऋणान्मोचय राजानं मत्कृते भरत प्रभुम्।पितरं चापि धर्मज्ञं मातरं चाभिनन्दय।।2.107.10।।

ໂອ ພະພຣະຕະ ເພື່ອຂ້າພະເຈົ້າ ຈົ່ງປົດປ່ອຍພະຣາຊາຜູ້ສາມາດນັ້ນອອກຈາກໜີ້ແຫ່ງພັນທະ; ແລະຈົ່ງນົບນ້ອມບູຊາພຣະບິດາຜູ້ຮູ້ທຳມະ ແລະພຣະມານດາດ້ວຍ

Verse 11

श्रूयते धीमता तात श्रुतिर्गीता यशस्विना।गयेन यजमानेन गयेष्वेव पितॄन् प्रति।।2.107.11।।

ນ້ອງຮັກ ຕາມປະເພນີທີ່ໄດ້ຍິນສືບຕໍ່ກັນມາ ເຄີຍມີຢູ່ວ່າ ຜູ້ປະກອບຍັດຍາຄື “ຄະຍະ” ຜູ້ມີກຽດສັກສີ ແລະປັນຍາ ໄດ້ຂັບສວດຖ້ອຍຄຳແຫ່ງເວດ ໃນຂະນະປະກອບພິທີບູຊາແດ່ບັນພະບຸລຸດ ທີ່ເມືອງຄະຍາ

Verse 12

पुन्नाम्नो नरकाद् यस्मात् पितरं त्रायते सुतः।तस्मात् पुत्र इति प्रोक्तः पितॄन् यः पाति सर्वतः।।2.107.12।।

ເນື່ອງຈາກບຸດຊາຍສາມາດຊ່ວຍພໍ່ໃຫ້ພົ້ນຈາກນະລົກຊື່ ‘ປຸດ’ ໄດ້ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ‘ປຸດຕະຣະ’ ແມ່ນຜູ້ປົກປ້ອງບັນພະບຸລຸດໃນທຸກດ້ານ

Verse 13

एष्टव्या बहवः पुत्रा गुणवन्तो बहुश्रुताः।तेषां वै समवेतानामपि कश्चिद्गयां व्रजेत्।।2.107.13।।

ຄວນປາຖະນາບຸດຫຼາຍໆ ຜູ້ມີຄຸນທຳ ແລະ ຮູ້ຫຼາຍ, ເພື່ອວ່າແມ່ນແຕ່ເມື່ອພວກເຂົາມາພ້ອມກັນທັງໝົດ ກໍຍັງມີຢ່າງນ້ອຍຜູ້ໜຶ່ງໄປຍັງຄະຍາ (Gayā) ເພື່ອປະກອບພິທີ ສຣາດທະ ແລະ ຕະຣະປະນະ ບູຊາບັນພະບຸລຸດ.

Verse 14

एवं राजर्षय स्सर्वे प्रतीता राजनन्दन।तस्मात्राहि नरश्रेष्ठ पितरं नरकात्प्रभो।।2.107.14।।

ດັ່ງນີ້ ຣາຊະຣິສີທັງປວງລ້ວນເຫັນພ້ອມກັນ ໂອ້ຄວາມປິຕິແຫ່ງວົງກະສັດ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ບຸລຸດຜູ້ປະເສີດ ໂອ້ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ຂໍຈົ່ງຊ່ວຍກູ້ພຣະບິດາຂອງເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນຈາກນະຣົກ.

Verse 15

अयोध्यां गच्छ भरत प्रकृतीरनुरञ्जय।शत्रुघ्नसहितो वीर सह सर्वैर्द्विजातिभिः।।2.107.15।।

ໄປອະໂຍທະຍາເຖີດ ພະພຣະຕະ ແລະຈົ່ງເຮັດໃຫ້ປະຊາຊົນພໍໃຈສະຫງົບ; ໂອ້ວີຣະບຸລຸດ ຈົ່ງໄປພ້ອມກັບ ສັດຣຸຄນ ແລະດ້ວຍດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ທັງປວງ.

Verse 16

प्रवेक्ष्ये दण्डकारण्यमहमप्यविलम्बयन्।आभ्यान्तु सहितो राजन् वैदेह्या लक्ष्मणेन च।।2.107.16।।

ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະບໍ່ຊັກຊ້າ ໂອ້ພຣະຣາຊາ ຈະເຂົ້າສູ່ປ່າທັນດະກະ—ມີພຽງສອງຄົນນັ້ນເປັນຄູ່ທາງ: ໄວເທຫີ ແລະ ລັກສະມະນະ.

Verse 17

त्वं राजा भरत भव स्वयं नराणां वन्यानामहमपि राजराण्मृगाणाम्।गच्छ त्वं पुरवरमद्य सम्प्रहृष्टस्संहृष्टस्त्वहमपि दण्डकान्प्रवेक्ष्ये।।2.107.17।।

ເຈົ້າເອງ ໂອ້ພະພຣະຕະ ຈົ່ງເປັນກະສັດເຫນືອມະນຸດ; ແລະຂ້າພະເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ຄອງເຫນືອສັດປ່າໃນພົງໄພ. ຈົ່ງໄປວັນນີ້ ດ້ວຍໃຈຊື່ນບານ ໄປສູ່ນະຄອນອັນປະເສີດ; ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະເຂົ້າສູ່ປ່າດັນດະກະດ້ວຍຄວາມປິຕິ.

Verse 18

छायां ते दिनकरभाः प्रबाधमानां वर्षत्रं भरत करोतु मूर्ध्नि शीताम्।एतेषामहमपि काननद्रुमाणां छायां तामतिशयिनीं सुखी श्रयिष्ये।।2.107.18।।

ໂອ ພະຣະຕະ ຂໍໃຫ້ຮົ່ມທີ່ກັ້ນຄວາມຮ້ອນແຮງຂອງພະອາທິດ ບັງເປັນເງົາເຢັນເທິງສີສະຂອງທ່ານ; ສ່ວນຂ້າພະເຈົ້າ ດ້ວຍໃຈສະຫງົບ ຈະຂໍອາໄສເງົາອັນໜາແນ່ນຂອງຕົ້ນໄມ້ໃນປ່ານີ້ເປັນທີ່ພຶ່ງ

Verse 19

शत्रुघ्नः कुशलमतिस्तु ते सहायस्सौमित्रिर्मम विदितः प्रधानमित्रम्।चत्वारस्तनयवरा वयं नरेन्द्रं सत्यस्थं भरत चराम मा विषीद।।2.107.19।।

ດັ່ງນີ້ ຣາຊະຣິສີທັງປວງລ້ວນເຫັນພ້ອມກັນ ໂອ້ຄວາມປິຕິແຫ່ງວົງກະສັດ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ບຸລຸດຜູ້ປະເສີດ ໂອ້ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ຂໍຈົ່ງຊ່ວຍກູ້ພຣະບິດາຂອງເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນຈາກນະຣົກ.