Adhyaya 8

Verse 1

ऋषय ऊचुः । जंबूखंडस्त्वया प्रोक्तो यथावदिह सत्तमः । विष्कंभस्य च प्रब्रूहि परिमाणं हि तत्त्वतः

ພວກຣິສີກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຜູ້ດີ ທ່ານໄດ້ອະທິບາຍ ຊັມບູ-ຂັນຑະ (Jambū-khaṇḍa) ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວໃນທີ່ນີ້. ບັດນີ້ ຂໍໃຫ້ທ່ານບອກຂະໜາດຄວາມກວ້າງທີ່ແທ້ຈິງ ຢ່າງລະອຽດຕາມຄວາມເປັນຈິງ.”

Verse 2

समुद्रस्य प्रमाणं च सम्यगच्छिद्र दर्शनः । शाकद्वीपं च नो ब्रूहि कुशद्वीपं च धार्मिकम्

ໂອ ທ່ານຜູ້ມີຄຸນທຳ ຂໍໃຫ້ກ່າວບອກຂະໜາດຂອງມະຫາສະມຸດໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ດ້ວຍຄຳອະທິບາຍຊັດເຈນບໍ່ມີຂໍ້ບົກພ່ອງ; ແລະຂໍໃຫ້ພັນນາ ສາກະດວີປ ແລະ ກຸສະດວີປອັນຊອບທຳດ້ວຍ।

Verse 3

शाल्मलं चैव तत्त्वेन क्रौंचद्वीपं तथैव च । सूत उवाच । विप्राः सुबहवो द्वीपाः यैरिदं संततं जगत् । सप्तद्वीपान्प्रवक्ष्यामि शृणुध्वं द्विजपुंगवाः

“ແລະ ສາລະມະລະດວີປ ຕາມຄວາມເປັນຈິງ, ພ້ອມທັງ ກຣາວຍະຈະດວີປ ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ” ສູຕະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ, ມີດວີປຫຼາຍປະການທີ່ເຮັດໃຫ້ໂລກນີ້ແຜ່ຂະຫຍາຍ. ຂ້າຈະອະທິບາຍດວີປທັງເຈັດ—ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ດວິຊະ।”

Verse 4

अष्टादशसहस्राणि योजनानि द्विजोत्तमाः । षट्शतानि च पूर्णानि विष्कंभो जंबुपर्वतः

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ດວິຊະ, ພູເຂົາຈັມບູມີຄວາມກວ້າງ ສິບແປດພັນ ໂຢຊະນະ, ແລະເພີ່ມອີກເຕັມ ຫົກຮ້ອຍ ໂຢຊະນະ।

Verse 5

लवणस्य समुद्रस्य विष्कंभो द्विगुणः स्मृतः । नानाजनपदाकीर्णो मणिविद्रुमचित्रितः

ຄວາມກວ້າງຂອງມະຫາສະມຸດເກືອ ຖືກກ່າວວ່າເປັນສອງເທົ່າ; ມັນເຕັມໄປດ້ວຍແວ່ນແຄວ້ນແລະປະເທດນານາ, ແລະປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີກັບປະກາລັງແດງ।

Verse 6

नैकधातुविचित्रैश्च पर्वतैरुपशोभितः । सिद्धचारणसंकीर्णैः सागरः परिमंडलः

ສະມຸດອັນເປັນວົງມົນນັ້ນ ງາມສະຫງ່າດ້ວຍພູເຂົາຫຼາຍຊະນິດທີ່ປະກອບດ້ວຍແຮ່ທາດນານາ, ແລະແອດແນ້ນໄປດ້ວຍເຫຼົ່າ ສິດທະ ແລະ ຈາຣະນະ।

Verse 7

शाकद्वीपं च वक्ष्यामि यथावदिह सत्तमाः । शृणुताद्य यथान्यायं ब्रुवतो मम धार्मिकाः

ໂອ ຜູ້ດີງາມຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຜູ້ມີທຳ, ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະພັນນາ “ຊາກະດວີປ” ຕາມຄວາມເປັນຈິງ. ໂອ ຜູ້ຖືທຳ, ຈົ່ງຟັງຄຳຂ້າພະເຈົ້າວັນນີ້ຕາມຄວາມຖືກຕ້ອງ.

Verse 8

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडेऽष्टमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແລ ອັດທະຍາຍທີ 8 ໃນ “ສະວັກຄັນດະ” ແຫ່ງ ສີຣີປັດມະມະຫາປຸຣານ ອັນຮຸ່ງເຮືອງ ຈຶ່ງສິ້ນສຸດ.

Verse 9

क्षीरोदो मुनिशार्दूला येन संपरिवारितः । तत्र पुण्याजनपदास्तत्र न म्रियते जनः

ໂອ ມຸນີຜູ້ດຸດັ່ງເສືອ, ທະເລນ້ຳນົມ (ຂີໂຣດ) ໄດ້ລ້ອມຮອບມັນ. ທີ່ນັ້ນມີເມືອງບຸນ ແລະ ແຂວງດິນອັນເປັນສິຣິ—ທີ່ນັ້ນມະນຸດບໍ່ຕາຍ.

Verse 10

कुत एव हि दुर्भिक्षं क्षमा तेजोयुता हि ते । शाकद्वीपस्य संक्षेपो यथावन्मुनिसत्तमाः । उक्त एष महाभागाः किमन्यत्कथयामि वः

ຄວາມອົດຢາກຈະເກີດໄດ້ແນວໃດ? ເພາະຄວາມອົດກັ້ນ ແລະ ແສງທາງວິນຍານ ຍ່ອມມີໃນພວກເຈົ້າແນ່ນອນ. ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວສະຫຼຸບຊາກະດວີປຕາມລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງແລ້ວ. ໂອ ຜູ້ມີສິຣິ—ຈະໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວອັນໃດອີກ?

Verse 11

ऋषय ऊचुः । शाकद्वीपस्य संक्षेपो यथावदिह धार्मिक । उक्तस्त्वया महाप्राज्ञ विस्तरं ब्रूहि तत्त्वतः

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ຖືທຳ, ທ່ານໄດ້ກ່າວສະຫຼຸບຊາກະດວີປໃນນີ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ. ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ບັດນີ້ຂໍໃຫ້ພັນນາລະອຽດຕາມຄວາມຈິງ”

Verse 12

सूत उवाच । तथैव पर्वता विप्राः सप्तात्र मणिपर्वताः । रत्नाकरास्तथा नद्यस्तेषां नामानि वर्णये

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ທີ່ນີ້ມີພູເຂົາ 7 ລູກ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ພູເຂົາແກ້ວມະນີ’ ມີທັງແຫຼ່ງຮັດນະ ແລະ ແມ່ນ້ຳ; ບັດນີ້ຂ້າຈະພັນນານາມຂອງພວກນັ້ນ”

Verse 13

अतीवगुणवत्सर्वं तत्त्वं पृच्छथ धार्मिकाः । देवर्षिगंधर्वयुतः प्रथमो मेरुरुच्यते

“ໂອ ຜູ້ມີທຳທັງຫຼາຍ ພວກເຈົ້າຖາມເຖິງຕັດຕະວະ (ຫຼັກທັງປວງ) ດ້ວຍວິທີອັນປະເສີດ. ອັນດັບທຳອິດແລະສູງສຸດເອີ້ນວ່າ ‘ເມຣຸ’ ມີເທວະຣິສີ ແລະ ຄັນທັຣວະ ຄອບຄຽງ”

Verse 14

प्रागायतो महाभागा मलयोनाम पर्वतः । ततो मेघाः प्रवर्त्तंते प्रभवंति च सर्वशः

ທາງທິດຕາເວັນອອກ ໂອ ຜູ້ມີພາກອັນໃຫຍ່ ມີພູເຂົາອັນເປັນມົງຄຸນຊື່ ‘ມະລະຍະ’. ຈາກນັ້ນເມກທັງຫຼາຍເຄື່ອນອອກໄປ ແລະ ຈາກນັ້ນເອງກໍເກີດຂຶ້ນທົ່ວທຸກທິດ

Verse 15

ततः परेण मुनयो जलधारो महागिरिः । ततो नित्यमुपादत्ते वासवः परमं जलम्

ຖັດຈາກນັ້ນ ໂອ ມຸນີທັງຫຼາຍ ມີພູເຂົາໃຫຍ່ຊື່ ‘ຊະລະທາຣະ’. ຈາກນັ້ນ ວາສະວະ (ພຣະອິນ) ຍ່ອມດຶງເອົານ້ຳອັນສູງສຸດຢູ່ເປັນນິດ

Verse 16

ततो वर्षं प्रभवति वर्षाकाले द्विजोत्तमाः । उच्चैर्गिरी रैवतको यत्र नित्यं प्रतिष्ठितम्

ຕໍ່ມາ ໃນລະດູຝົນ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ທະວິຊະ ຝົນຍ່ອມເກີດຂຶ້ນ. ທີ່ນັ້ນມີພູເຂົາສູງຊື່ ‘ໄຣເວຕະກະ’ ຕັ້ງມັ່ນຢູ່ເປັນນິດຕະການ

Verse 17

रेवती दिवि नक्षत्रं पितामहकृतो विधिः । उत्तरेण तु विप्रेंद्राः श्यामो नाम महागिरिः

ເຣວະຕີແມ່ນດາວນັກສັດໃນຟ້າ—ເປັນຂໍ້ບັນຍັດທີ່ປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣົມາ) ວາງໄວ້. ແລະທາງເໜືອຈາກນັ້ນ, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ມີພູໃຫຍ່ນາມ “ຊະຍາມ”។

Verse 18

नवमेघप्रभः प्रांशुः श्रीमानुज्ज्वलविग्रहः । यतः श्यामत्वमापन्नाः प्रजा मुदितमानसाः

ທ່ານສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງເມກຝົນໃໝ່—ສູງສົງ່າ ມີສິຣີ ແລະຮູບກາຍສະຫວ່າງໄສ. ຈາກທ່ານນັ້ນ ປະຊາຊົນໄດ້ຮັບສີຊະຍາມ (ຄ່ຳ) ໃຈກໍເບີກບານຍິນດີ

Verse 19

ऋषय ऊचुः । सुमहान्संशयोऽस्माकं प्राप्तोयं सूत यत्त्वया । प्रजाः कथं सूत सम्यक्संप्राप्ताः श्यामतामिह

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: “ໂອ ສູຕະ, ເນື່ອງຈາກຄໍາທີ່ທ່ານເວົ້າ ຄວາມສົງໄສອັນໃຫຍ່ໄດ້ເກີດໃນພວກເຮົາ. ບອກເຖີດ ໂອ ສູຕະ, ສັດທັງຫຼາຍທີ່ນີ້ໄດ້ຮັບຄວາມເປັນຊະຍາມ (ຄ່ຳ) ນີ້ໂດຍຖືກຕ້ອງແນວໃດ?”

Verse 20

सूत उवाच । सर्वेष्वेव महाप्राज्ञा द्वीपेषु मुनिपुंगवाः । गौरः कृष्णश्च पतगस्तयोर्वर्णांतरे द्विजाः

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ໂອ ມຸນີຜູ້ປັນຍາຍິ່ງ, ໃນທຸກໆດວີບມີນົກທັງສີຂາວ ແລະສີດໍາ; ແລະລະຫວ່າງສອງສີນັ້ນ, ໂອ ທະວິຊະ (ເກີດສອງຄັ້ງ), ຍັງມີສີກາງໆອີກ”

Verse 21

श्यामो यस्मात्प्रवृत्तो वै तस्मात्श्यामगिरिः स्मृतः । ततः परं मुनिश्रेष्ठा दुर्गशैलो महोदयः

ເນື່ອງຈາກ “ຊະຍາມ” ເກີດຂຶ້ນຈາກທີ່ນັ້ນ ຈຶ່ງຖືກຈື່ຈໍານາມວ່າ “ຊະຍາມະຄິຣິ”. ຖັດໄປອີກ, ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ມີພູສູງອັນເປັນມະຫາມົງຄຸນ ນາມ “ດຸຣຄະໄສລະ”

Verse 22

केशरी केशरयुतो यतो वातः प्रवर्त्तते । तेषां योजनविष्कंभो द्विगुणः प्रविभागशः

ແຕ່ພື້ນຖິ່ນນັ້ນເອງ ລົມຈຶ່ງເລີ່ມພັດ—ເປັນແດນທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍສິງແລະເກສອນຫອມ (ຊາຟຣອນ). ຂະໜາດສະເໝີກາງຂອງພວກນັ້ນ ວັດເປັນໂຢຊະນະ ກ່າວວ່າເປັນສອງເທົ່າຕາມການແບ່ງສ່ວນອັນຄວນ.

Verse 23

वर्षाणि तेषु विप्रेंद्राः संप्रोक्तानि मनीषिभिः । महामेरुर्महाकाशो जलदः कुमुदोत्तरम्

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ! ບັນດາວັຣສະ (ແດນ) ໃນພວກນັ້ນ ບັນດາລະສີຜູ້ຮູ້ແຈ້ງໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວ—ມະຫາເມຣຸ, ມະຫາກາຊ, ຊະລະດ ແລະ ກຸມຸດຸຕຕະຣ.

Verse 24

जलधारो महाप्राज्ञः सुकुमार इति स्मृतः । रेवतस्य तु कौमारः श्यामश्च मणिकांचनः

ຊະລະທາຣະ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ແລະຍັງເອີ້ນວ່າ ‘ສຸກຸມາຣ’ (ອ່ອນໂຍນ/ໜຸ່ມ) ອີກດ້ວຍ. ສ່ວນບຸດວັຍໜຸ່ມຂອງ ເຣວະຕະ ແມ່ນ ຊະຍາມະ ຜູ້ມີນາມອີກວ່າ ມະນິກາຍັນຈະນະ.

Verse 25

केशरस्याथ मौदाकी परेण तु महान्पुमान् । परिवार्य्यं तु विप्रेंद्रा दैर्घ्यं ह्रस्वत्वमेव च

ຕໍ່ມາ ກ່ຽວກັບ ເກສະຣະ ແລະ ເມົາດາກີ, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຍັງມີການກ່າວເຖິງມະຫາບຸລຸດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ອີກ; ທັງບັນດາຜູ້ອ້ອມລ້ອມ ແລະຄວາມແຕກຕ່າງແຫ່ງຄວາມຍາວກັບຄວາມສັ້ນດ້ວຍ.

Verse 26

जंबूद्वीपेन संख्यातस्तस्य मध्ये महाद्रुमः । शाको नाम महाप्राज्ञाः प्रजास्तस्य सहानुगाः

ມັນຖືກຮູ້ຈັກວ່າ ຊັມບູທະວີບ; ແລະໃນກາງຂອງມັນມີຕົ້ນໄມ້ໃຫຍ່ອັນສົງ່າ. ນາມຂອງມັນແມ່ນ ‘ຊາກະ’; ແລະປະຊາຊົນຂອງມັນລ້ວນມີປັນຍາຍິ່ງ ພ້ອມດ້ວຍຜູ້ຕິດຕາມແລະສະຫາຍຂອງພວກເຂົາ.

Verse 27

तत्र पुण्या जनपदाः पूज्यते तत्र शंकरः । तत्र गच्छंति सिद्धाश्च चारणा दैवतानि च

ທີ່ນັ້ນ ແຄວ້ນແດນທັງຫຼາຍເປັນດິນແດນບຸນອັນສັກສິດ; ທີ່ນັ້ນ ພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ຖືກບູຊາ. ທີ່ນັ້ນ ພວກສິດທະ, ຈາຣະນະ ແລະໝູ່ເທວະດາກໍໄປຮອດດ້ວຍ.

Verse 28

धार्मिकाश्च प्रजाः सर्वाः चत्वारो गतमत्सराः । वर्णाः स्वकर्मनिरता न च स्तेनोऽत्र दृश्यते

ທີ່ນັ້ນ ປະຊາຊົນທັງປວງເປັນຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນທຳ; ວັນນະທັງສີ່ປາດສະຈາກຄວາມອິດສາ ແລະຂະຫຍັນໃນໜ້າທີ່ຂອງຕົນ; ບໍ່ມີໂຈນໃດໃຫ້ເຫັນເລີຍ.

Verse 29

दीर्घायुषो महाप्राज्ञा जरामृत्युविवर्जिताः । प्रजास्तत्र विवर्द्धंते वर्षास्विव समुद्रगाः

ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ຄົນມີອາຍຸຍືນ ແລະປັນຍາຍິ່ງ, ພົ້ນຈາກຄວາມແກ່ແລະຄວາມຕາຍ; ປະຊາກອນກໍເຈີຣິນງອກງາມ ດຸດດັ່ງແມ່ນ້ຳໃນລະດູຝົນທີ່ເພີ່ມພູນແລະໄຫຼມຸ່ງສູ່ທະເລ.

Verse 30

नद्यः पुण्यजलास्तत्र गंगा च बहुधा गता । सुकुमारी कुमारी च शीता शीतोदका तथा

ທີ່ນັ້ນ ແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍໄຫຼດ້ວຍນ້ຳບຸນອັນຊຳລະ; ແມ່ນ້ຳຄົງຄາກໍໄຫຼແຍກເປັນຫຼາຍສາຍ. ຍັງມີ ສຸກຸມາຣີ, ກຸມາຣີ ແລະ ສີຕາ ທີ່ນ້ຳເຢັນໃສອີກດ້ວຍ.

Verse 31

महानदी च भो विप्रास्तथा मणिजला नदी । इक्षुवर्द्धनिका चैव नदी मुनिवराः स्मृताः

ໂອ ວິປຣາ (ພຣາຫມັນ) ທັງຫຼາຍ, ທີ່ນັ້ນມີແມ່ນ້ຳມະຫານະດີ, ອີກທັງແມ່ນ້ຳມະນິຈະລາ, ແລະແມ່ນ້ຳອິກສຸວັດທະນິກາ—ແມ່ນ້ຳເຫຼົ່ານີ້ຖືກມຸນີຜູ້ປະເສີດລະລຶກວ່າເປັນສາຍນ້ຳສັກສິດ.

Verse 32

ततः प्रवृत्ताः पुण्योदा नद्यः परमशोभनाः । सहस्राणां शतान्येव यतो वर्षति वासवः

ຕໍ່ມາ ແມ່ນ້ຳອັນງາມຍິ່ງ ເປັນຜູ້ປະທານບຸນ ໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນ; ແລະຈາກແດນນັ້ນ ວາສະວະ (ພຣະອິນ) ໃຫ້ຝົນຕົກເປັນແສນໆພັນໆ।

Verse 33

न तासां नामधेयानि परिस्मर्तुं तथैव च । शक्यंते परिसंख्यातुं पुण्यास्ता हि सरिद्वराः

ຊື່ຂອງແມ່ນ້ຳເຫຼົ່ານັ້ນ ບໍ່ອາດຈື່ໄດ້ຄົບຖ້ວນ ແລະກໍບໍ່ອາດນັບໃຫ້ໝົດໄດ້; ເພາະແມ່ນ້ຳອັນປະເສີດເຫຼົ່ານັ້ນ ແທ້ຈິງແມ່ນສັກສິດ ແລະໃຫ້ບຸນ।

Verse 34

ततः पुण्या जनपदाश्चत्वारो लोकविश्रुताः । मृगाश्च मशकाश्चैव मानसा मल्लकास्तथा

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມີແຄວ້ນບຸນອັນໂດງດັງ 4 ແຫ່ງ ທົ່ວໂລກຮູ້ຈັກ—ມຶກະ, ມະຊະກະ, ມານະສາ, ແລະ ມັລລະກະ।

Verse 35

मृगाश्च ब्रह्मभूयिष्ठाः स्वकर्मनिरता द्विजाः । मशकेषु तु राजन्या धार्मिकाः सर्वकामदाः

ໃນຫມູ່ມຶກະ ມີບາງພວກເອົາໃຈໃສ່ພາວະພຣາຫມັນຢ່າງຍິ່ງ ດຸຈດວິຊະຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນກິດຂອງຕົນ; ແລະໃນຫມູ່ມະຊະກະ, ໂອ ພຣະຣາຊາ, ມີບາງພວກດຸຈກະສັດຕຣິຍະ—ຖືທຳ ແລະປະທານຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ।

Verse 36

मानसाश्च महाभागा वैश्यधर्मोपजीविनः । सर्वकामसमायुक्ताः शूरा धर्मार्थनिश्चिताः

ສ່ວນມານະສານັ້ນ ເປັນຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ດຳລົງຊີວິດຕາມທຳແຫ່ງໄວຊະຍະ; ພ້ອມດ້ວຍຄວາມສົມບູນທີ່ປາຖະໜາທັງປວງ ເປັນຜູ້ກ້າຫານ ແລະໝັ້ນຄົງໃນທຳ ແລະອັດຖະ (ອາຣຖະ)។

Verse 37

शूद्रास्तु मल्लका नित्यं पुरुषा धर्मशीलिनः । न तत्र राजा विप्रेंद्रा न दंडो न च दंडिकाः

ທີ່ນັ້ນ ພວກຊູດຣະເປັນ ‘ມັລລະກະ’ ຢູ່ເສມອ—ເປັນບຸລຸດຜູ້ດຳຣົງທຳມະ. ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ທີ່ນັ້ນບໍ່ມີກະສັດ, ບໍ່ມີການລົງໂທດ, ແລະບໍ່ມີຜູ້ລົງໂທດ.

Verse 38

स्वधर्मेणैव धर्मज्ञास्ते रक्षंति परस्परम् । एतावदेव शक्यं तु तत्र द्वीपे प्रभाषितुम्

ຜູ້ຮູ້ທຳມະເຫຼົ່ານັ້ນ ຄຸ້ມຄອງກັນແລະກັນ ໂດຍສວະທຳມະ ຄືໜ້າທີ່ປະຈຳຕົນ. ກ່ຽວກັບທະວີບນັ້ນ ກ່າວໄດ້ພຽງເທົ່ານີ້.

Verse 39

एतदेव च श्रोतव्यं शाकद्वीपे महौजसि

ໂອ ຜູ້ກ້າແຂງ, ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ຄວນຟັງອີກດ້ວຍ ກ່ຽວກັບ ຊາກະທະວີບ ອັນມີຣັດສະມີຍິ່ງໃຫຍ່.