Adhyaya 40

Verse 1

सूत उवाच । एवमुक्तानि तीर्थानि विष्णुदेहानि सुव्रताः । एषामन्यतमा संगान्मुक्तो भवति मानवः

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຕີຣຖະອັນສັກສິດທັງຫຼາຍໄດ້ຖືກພັນນາ—ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີ, ມັນເປັນດັ່ງກາຍທິບຂອງພຣະວິສນຸ. ແມ່ນແຕ່ສັມພັນກັບພຽງແຫ່ງໃດແຫ່ງໜຶ່ງ ມະນຸດກໍພົ້ນປົດປ່ອຍ (ໂມກະ) ໄດ້.”

Verse 2

तीर्थानुश्रवणं धन्यं धन्यं तीर्थनिषेवणम् । पापराशिनिपाताय नान्योपायः कलौयुगे

ການໄດ້ຟັງເລື່ອງຕີຣຖະເປັນມົງຄຸນ, ແລະການໄປນະມັດສະການ-ຮັບໃຊ້ຕີຣຖະດ້ວຍພັກຕິ (bhakti) ກໍເປັນມົງຄຸນ. ໃນກາລີຍຸກ ເພື່ອທຳລາຍກອງບາບ ບໍ່ມີອຸບາຍອື່ນໃດເລີຍ.

Verse 3

वासं कुर्यामहं तीर्थे तीर्थस्पर्शमहं तथा । एवं योऽनुदिनं ब्रूते स याति परमं महत्

“ຂໍໃຫ້ຂ້ອຍໄດ້ພັກອາໄສຢູ່ຕີຣຖະ ແລະຂໍໃຫ້ໄດ້ສຳຜັດຕີຣຖະນັ້ນດ້ວຍ (ອາບນ້ຳຊຳລະ).” ຜູ້ໃດກ່າວເຊັ່ນນີ້ທຸກມື້ ຍ່ອມເຖິງສະພາວະສູງສຸດອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 4

पापानि तस्य नश्यंति तीर्थालापनमात्रतः । तीर्थानि खलु धन्यानि धन्यसेव्यानि सुव्रताः

ພຽງແຕ່ເອີ້ນນາມຕີຣຖະ ບາບຂອງຜູ້ນັ້ນກໍສູນໄປ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ຕີຣຖະທັງຫຼາຍເປັນມົງຄຸນ ແລະຄວນໃຫ້ຜູ້ມີມົງຄຸນໄປນະມັດສະການ-ຮັບໃຊ້, ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີ.

Verse 5

तीर्थानां सेवनादेव सेवितो भवति प्रभुः । नारायणो जगत्कर्ता नास्ति तीर्थात्परं पदम्

ການຮັບໃຊ້ຕີຣຖະເທົ່ານັ້ນ ກໍເທົ່າກັບໄດ້ຮັບໃຊ້ພຣະເຈົ້າ. ພຣະນາຣາຍະນະ ຜູ້ສ້າງໂລກ—ບໍ່ມີພະທະຫຼືສະຖານະໃດສູງກວ່າ (ຜົນແຫ່ງ) ຕີຣຖະ.

Verse 6

ब्राह्मणस्तुलसी चैव अश्वत्थस्तीर्थसंचयः । विष्णुश्च परमेशानः सेव्य एव सदा नृभिः

ພຣາຫມັນ, ຕົ້ນຕຸລະສີ, ແລະຕົ້ນອັສວັດຖະ (ໄມ້ໂພທິ໌ສັກສິດ)—ດັ່ງການຮວບຮວມທີຣຖະທັງປວງ—ພ້ອມທັງພຣະວິສນຸ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ; ມະນຸດຄວນບູຊາແລະຮັບໃຊ້ເປັນນິດ।

Verse 7

ब्राह्मणानां विशेषेण सेवनं मुनिपुंगवाः । सर्वतीर्थावगाहादेरधिकं विदुरग्रजाः

ໂອ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ໂອ ພີ່ໃຫຍ່ຂອງວິດຸຣ! ການຮັບໃຊ້ພຣາຫມັນໂດຍພິເສດ ຖືກນັບວ່າສູງກວ່າການອາບນ້ຳ ແລະພິທີອື່ນໆ ໃນທີຣຖະທັງປວງ।

Verse 8

तस्माद्द्विजपदं साक्षात्सर्वतीर्थमयं शुभम् । भजेतानुदिनं विद्वांस्तत्र तीर्थाधिकं भवेत्

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ຄວນບູຊາ ‘ທະວິຊະ-ປະດະ’ ທຸກວັນ ອັນເປັນມົງຄຸນໂດຍກົງ ແລະປະກອບດ້ວຍທີຣຖະທັງປວງ; ດ້ວຍນັ້ນຈະໄດ້ບຸນຍິ່ງກວ່າການໄປທີຣຖະຢ່າງດຽວ।

Verse 9

अश्वत्थस्य तुलस्याश्च गवां कुर्यात्प्रदक्षिणम् । सर्वतीर्थफलंप्राप्य विष्णुलोके महीयते

ຜູ້ໃດທີ່ເວັນປະທັກສິນາຮອບຕົ້ນອັສວັດຖະ, ຕົ້ນຕຸລະສີ ແລະງົວ ຈະໄດ້ຜົນບຸນແຫ່ງທີຣຖະທັງປວງ ແລະໄດ້ຮັບກຽດໃນວິສນຸໂລກ।

Verse 10

तस्माद्दुष्कृतकर्माणि नाशयेत्तीर्थसेवनात् । अन्यथा नरकं याति कर्म्मभोगाद्धि शाम्यति

ດັ່ງນັ້ນ ຄວນທຳລາຍກຳຊົ່ວດ້ວຍການອາໄສການເຊວາທີຣຖະ; ບໍ່ຊັ້ນແລ້ວມະນຸດຈະໄປນະລົກ, ເພາະກຳຈະສິ້ນໄດ້ກໍ່ຕໍ່ເມື່ອໄດ້ເສວຍຜົນຂອງມັນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 11

पापिनां नरके वासः सुकृती स्वर्गमश्नुते । तस्मात्पुण्यं निषेवेत तीर्थं खलु विचक्षणः

ຄົນມີບາບຢູ່ນະລົກ ແຕ່ຜູ້ເຮັດຄວາມດີຍ່ອມໄດ້ສະຫວັນ. ດັ່ງນັ້ນຜູ້ມີປັນຍາຄວນສັ່ງສົມບຸນ ແລະໄປພຶ່ງຕີຣະຖະ (ສະຖານທີ່ຈາລິກສັກສິດ) ແທ້ໆ.

Verse 12

ऋषय ऊचुः । श्रुतानि किल तीर्थानि समाहात्म्यानि सुव्रत । इदानीं श्रोतुमिच्छामः प्रयागस्य विशेषकम्

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີປະຕິຍານອັນດີ, ພວກເຮົາໄດ້ຍິນກ່ຽວກັບຕີຣະຖະທັງຫຼາຍພ້ອມມະຫິມາທີ່ຮວບຮວມແລ້ວ. ບັດນີ້ພວກເຮົາຢາກຟັງຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ພິເສດຂອງ ປຣະຍາກ (Prayāga).”

Verse 13

प्रयागं तु पुरा प्रोक्तं संक्षेपात्सूत यत्त्वया । विशेषाच्छ्रोतुमिच्छामः सूत नः कथ्यतामिति

“ໂອ ສູຕະ, ກ່ອນນີ້ທ່ານໄດ້ເວົ້າເຖິງ ປຣະຍາກ ຢ່າງຫຍໍ້. ບັດນີ້ພວກເຮົາຢາກຟັງໃຫ້ລະອຽດເປັນພິເສດ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ສູຕະ, ຂໍໃຫ້ທ່ານເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງ.”

Verse 14

सूत उवाच । साधु पृष्टं महाभागाः प्रयागं प्रति सुव्रताः । हंताहं तत्प्रवक्ष्यामि प्रयागस्योपवर्णनम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ດີແທ້ທີ່ພວກທ່ານຖາມ, ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ ແລະຜູ້ມີປະຕິຍານອັນດີ, ກ່ຽວກັບ ປຣະຍາກ. ມາເຖີດ, ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະພັນນາ ປຣະຍາກ ຢ່າງລະອຽດ.”

Verse 15

मार्कंडेयेन कथितं यत्पुरा पांडुसूनवे । भारते तु यदा वृत्ते प्राप्तराज्ये पृथासुते

ເລື່ອງນີ້ໃນການກ່ອນ ພຣະລຶສີ ມາຣະກັນເດຍະ ໄດ້ເລົ່າໃຫ້ບຸດຂອງ ປານດຸ ຟັງ, ເມື່ອເຫດການແຫ່ງ ພາຣະຕະ ໄດ້ຜ່ານພົ້ນແລ້ວ ແລະບຸດຂອງ ປຣຶຖາ ໄດ້ຮັບລາຊະອານາຈັກ.

Verse 16

एतस्मिन्नंतरे राजा कुंतीपुत्रो युधिष्ठिरः । भ्रातृशोकेन संतप्तः चिंतयंस्तु पुनः पुनः

ໃນຂະນະນັ້ນ ພະຣາຊາຢຸທິສຖິຣ ບຸດແຫ່ງກຸນຕີ ຖືກເຜົາໃຈດ້ວຍໂສກເສົ້າເພາະພີ່ນ້ອງ ແລະຄິດຄຳນຶງຊ້ຳໆ ຢູ່ເລື້ອຍໆ.

Verse 17

आसीद्दुर्योधनो राजा एकादशचमूपतिः । अस्मान्संतप्य बहुशः सर्वे ते निधनं गताः

ທ້າວທຸຣໂຢທະນເປັນພະຣາຊາ ເປັນຈອມທັບແຫ່ງກອງທັບສິບເອັດກອງ; ເມື່ອໄດ້ທຳໃຫ້ພວກເຮົາທຸກທົນຊ້ຳໆ ພວກເຂົາທັງໝົດກໍໄປສູ່ຄວາມພິນາດ.

Verse 18

वासुदेवं समाश्रित्य पंचशेषास्तु पांडवाः । कथं द्रोणं च भीष्मं च कर्णं चैव महाबलम्

ເມື່ອອາໄສພະວາສຸເທວະເປັນທີ່ພຶ່ງ ປານດະວະທັງຫ້າທີ່ເຫຼືອຢູ່ ຈະຊະນະໂທຣະນະ ພີສະມະ ແລະກັນນະຜູ້ມີພະລັງຍິ່ງໄດ້ແນວໃດ?

Verse 19

दुर्योधनं च राजानं भ्रातृपुत्रसमन्वितम् । राजानो निहताः सर्वे ये चान्ये शूरमानिनः

ພະຣາຊາທຸຣໂຢທະນກໍຖືກສັງຫານ ພ້ອມດ້ວຍພີ່ນ້ອງແລະລູກຊາຍ; ບັນດາກະສັດທັງປວງ ແລະຜູ້ອື່ນທີ່ຫຼົງຕົນວ່າເປັນວີຣະຊົນ ກໍຖືກປະຫານທັງໝົດ.

Verse 20

विना राज्येन कर्तव्यं किं भोगैर्जीवितेनवा । धिक्कष्टमिति संचिंत्य राजा विह्वलतां गतः

“ບໍ່ມີອານາຈັກແລ້ວ ຈະເຮັດອັນໃດ—ຄວາມສຸກສຳລານຈະມີຄ່າຫຍັງ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຊີວິດນີ້ຈະເປັນປະໂຫຍດອັນໃດ?” ຄິດວ່າ “ອະນິຈຈາ ຊ່າງທຸກທໍລະມານເຫຼືອເກີນ!” ພະຣາຊາຈຶ່ງຕົກຢູ່ໃນຄວາມຫວັ່ນໄຫວຢ່າງຫນັກ.

Verse 21

निश्चेष्टोऽथ निरुत्साहः किं चित्तिष्ठत्यधोमुखः । लब्धसंज्ञो यदा राजा चिंतयानः पुनः पुनः

ແລ້ວລາວກໍນິ່ງສະຫງົບ ປາສະຈາກຄວາມຮືກຮື້ ກົ້ມໜ້າຢູ່ຊົ່ວຄາວ. ເມື່ອພະຣາຊາໄດ້ສະຕິຄືນ ກໍຄິດຄຳນຶງຊ້ຳໆ ອີກແລ້ວອີກ.

Verse 22

कं चरे विधिना योगं नियमं तीर्थमेव वा । येनाहं शीघ्रमामुच्ये महापातककिल्बिषात्

ຂ້ອຍຄວນປະພຶດວິນັຍຕາມພິທີໃດ—ໂຍຄະ, ນິຍະມະ-ວຣະຕະ, ຫຼື ຈາລິກໄປຫາທີຣຖະອັນສັກສິດ—ເພື່ອໃຫ້ຂ້ອຍພົ້ນໄວຈາກມົນທິນແຫ່ງມະຫາບາບ?

Verse 23

यत्र स्नात्वा नरो याति विष्णुलोकमनुत्तमम् । कथं पृच्छामि वै कृष्णं येनेदं कारितं महत्

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອອາບນ້ຳສັກສິດແລ້ວ ມະນຸດຈະໄດ້ເຖິງວິສະນຸໂລກອັນສູງສຸດ. ຂ້ອຍຈະກ່າວຖາມພຣະກຣິສນະແນວໃດ ຜູ້ເຮັດໃຫ້ກິດສັກສິດອັນໃຫຍ່ນີ້ສຳເລັດ?

Verse 24

धृतराष्ट्रं कथं पृच्छे यस्य पुत्रशतं हतम् । व्यासं कथमहं पृच्छे यस्य गोत्रक्षयः कृतः

ຂ້ອຍຈະຖາມທຣິຕະຣາສະຕຣະແນວໃດ ຜູ້ທີ່ລູກຊາຍຮ້ອຍຄົນຖືກສັງຫານ? ຂ້ອຍຈະຖາມພຣະວະຍາສະແນວໃດ ຜູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດການສູນສິ້ນແຫ່ງວົງສາ?

Verse 25

एवं वैक्लव्यमापन्नो धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः । रुदंतः पांडवाः सर्वे भ्रातृशोकपरिप्लुताः

ດັ່ງນັ້ນ ທັມມະບຸດຕະ ຢຸທິສະຖິຣະ ຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກອັນອ່ອນແອ. ປານດະວະທັງໝົດຮ້ອງໄຫ້ ຖືກຄວາມໂສກເສົ້າຕໍ່ພີ່ນ້ອງທ່ວມທັບ.

Verse 26

ये च तत्र महात्मानः समेताः पांडवाश्रिताः । कुंती च द्रौपदी चैव ये च तत्र समागताः

ແລະບັນດາມະຫາອາດມາຜູ້ມາຊຸມນຸມຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ພຶ່ງພາແລະຈົ່ງຮັກພັກດີຕໍ່ປານດະວະ—ທັງກຸນຕີ ແລະ ດຣໍປະດີດ້ວຍ—ພ້ອມທັງຜູ້ອື່ນໆທີ່ມາຮວມກັນທີ່ນັ້ນ.

Verse 27

भूमौ निपतिताः सर्वे रोदमानाः समंततः । वाराणस्यां तु मार्कंडस्तेन ज्ञातो युधिष्ठरः

ທຸກຄົນລົ້ມລົງກັບພື້ນ ຮ້ອງໄຫ້ຢູ່ທຸກທິດ. ແຕ່ໃນວາຣານະສີ ມີພຣະມຸນີມາຣະກັນເດຍ; ໂດຍທ່ານນັ້ນ ຕົວຕົນຂອງຢຸທິສຖິຣະຈຶ່ງຖືກເປີດເຜີຍຮູ້ຈັກ.

Verse 28

यथाविक्लवमापन्नो रोदमानः सुदुःखितः । अचिरेणैव कालेन मार्कंडस्तु महातपाः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຕົນຕົກຢູ່ໃນຄວາມອ່ອນແອສິ້ນຫວັງ ຮ້ອງໄຫ້ແລະເຈັບປວດຢ່າງໜັກ, ບໍ່ດົນນັກ ມະຫາຕະປະສີ ມາຣະກັນເດຍ ກໍປາກົດມາ.

Verse 29

हस्तिनापुर संप्राप्तो राजद्वारे स तिष्ठति । द्वारपालोऽपि तं दृष्ट्वा राज्ञः कथितवान्द्रुतम्

ເມື່ອມາຮອດຫັດສະຕິນາປຸຣະ ທ່ານຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູພຣະຣາຊາ. ນາຍຍາມປະຕູເຫັນແລ້ວ ກໍຮີບແຈ້ງຂ່າວແກ່ພຣະຣາຊາໃນທັນທີ.

Verse 30

त्वां द्रष्टुकामो मार्कंडो द्वारे तिष्ठत्यसौ मुनिः । त्वरितो धर्मपुत्रस्तु द्वारमेत्याह तत्परः

ພຣະມຸນີມາຣະກັນເດຍ ປາຖະໜາຈະເຂົ້າພົບທ່ານ ຈຶ່ງຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູ. ແລ້ວທ່ານທຳມະບຸດ (ຢຸທິສຖິຣະ) ກໍຮີບມາຮອດປະຕູ ແລະກ່າວດ້ວຍໃຈຈົ່ງໝັ້ນໃນເລື່ອງນັ້ນ.

Verse 31

युधिष्ठिर उवाच । स्वागतं ते महाप्राज्ञ स्वागतं ते महामुने । अद्य मे सफलं जन्म अद्य मे पावितं कुलम्

ຢຸທິສຖິຣາ ກ່າວວ່າ: “ຂໍຕ້ອນຮັບທ່ານຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ; ຂໍຕ້ອນຮັບທ່ານມະຫາມຸນີ. ມື້ນີ້ການເກີດຂອງຂ້າພະເຈົ້າສຳເລັດຜົນ; ມື້ນີ້ວົງສາຂອງຂ້າພະເຈົ້າບໍລິສຸດ.”

Verse 32

अद्य मे पितरस्तृप्तास्त्वयि दृष्टे महामुने । सिंहासन उपस्थाप्य पादशौचार्चनादिभिः

“ໂອ ມະຫາມຸນີ, ມື້ນີ້ບັນພະບຸລຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈ ເນື່ອງຈາກໄດ້ເຫັນທ່ານ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະຈັດຕັ້ງອາສນະບັນລັງ ແລະນົບນ້ອມບູຊາດ້ວຍການລ້າງພະບາດ ແລະພິທີບູຊາອື່ນໆ.”

Verse 33

युधिष्ठिरो महात्मा वै पूजयामास तं मुनिम् । ततस्तमूचे मार्कण्डः पूजितोऽहं त्वया विभो

ຢຸທິສຖິຣາ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ໄດ້ບູຊາມຸນີນັ້ນແທ້. ແລ້ວມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ທ່ານຜູ້ມີອານຸພາບ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບການນົບນ້ອມບູຊາຈາກທ່ານແລ້ວ.”

Verse 34

आख्याहि त्वरितो राजन्किमर्थं त्वरितं त्वया । केन वा विक्लवीभूतः कथयस्व ममाग्रतः

ຈົ່ງບອກມາໄວໆ ໂອ ພະຣາຊາ—ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງຮີບຮ້ອນຢ່າງນີ້? ເພາະເຫດໃດທ່ານຈຶ່ງກະວົນກະວາຍ? ຈົ່ງກ່າວຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 35

युधिष्ठिर उवाच । अस्माकं चैव यद्वृत्तं राज्यस्यार्थे महामुने । एतत्सर्वं विदित्वा तु भगवानिह चागतः

ຢຸທິສຖິຣາ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ມະຫາມຸນີ, ເມື່ອພຣະພະຄະວານຊາບຮູ້ທຸກຢ່າງຢ່າງຄົບຖ້ວນ ກ່ຽວກັບເລື່ອງລາດຊະອານາຈັກທີ່ເກີດກັບພວກເຮົາ ຈຶ່ງໄດ້ເສດັດມາທີ່ນີ້.”

Verse 36

मार्कंडेय उवाच । शृणु राजन्महाबाहो यत्र धर्मो व्यवस्थितः । नैव दृष्टं रणे पापं युध्यमानस्य धीमतः

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ຂໍໃຫ້ຟັງເຖີດ ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ! ບ່ອນໃດທີ່ທຳມະຕັ້ງມັ່ນ ໃນສົງຄາມເພື່ອທຳມະນັ້ນ ບໍ່ປາກົດບາບແກ່ຜູ້ມີປັນຍາຜູ້ຮົບເພື່ອຄວາມຊອບທຳ.

Verse 37

किं पुना राजधर्मेण क्षत्रियस्य विशेषतः । तदेवं हृदये कृत्वा तस्मात्पापं न चिंतयेत्

ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ໃນຣາຊະທຳມະ—ໂດຍພິເສດສຳລັບກະສັດນັກຮົບ (ກະສັດຕຣິຍະ)! ເມື່ອຖືຄວາມເຂົ້າໃຈນີ້ໄວ້ໃນໃຈຢ່າງໝັ້ນຄົງ ກໍບໍ່ຄວນຄິດກັງວົນເລື່ອງບາບເນື່ອງຈາກເຫດນັ້ນ.

Verse 38

ततो युधिष्ठिरो राजा प्रणम्य शिरसा मुनिम् । पृच्छामि त्वां मुनिश्रेष्ठ सदा त्रैकाल्यदर्शनम् । कथयस्व समासेन मुच्येऽहं येन किल्बिषात्

ແລ້ວພະຣາຊາຢຸທິສຖິຣະ ໄດ້ນ້ອມສະໜອງສິຣະກາບມຸນີດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຖາມເຖິງສາທະນາທີ່ໃຫ້ເຫັນໄຕການ—ອະດີດ ປັດຈຸບັນ ແລະ ອະນາຄົດ—ໄດ້ທຸກເວລາ. ຂໍໂປດກ່າວໂດຍຫຍໍ້ ເພື່ອໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າພົ້ນຈາກບາບ.”

Verse 39

मार्कंडेय उवाच । शृणु राजन्महाभाग यन्मां पृच्छसि भारत । एवं सांख्यं च योगं च तीर्थं चैव युधिष्ठिर

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ຂໍໃຫ້ຟັງເຖີດ ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ມີວາສະນາດີ, ໂອ ພາຣະຕະ! ສິ່ງທີ່ທ່ານຖາມຂ້ອຍນັ້ນ ຈົ່ງຟັງ. ໂອ ຢຸທິສຖິຣະ, ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍສາງຂະຍະ ແລະ ໂຍຄະ ພ້ອມທັງຕີຣະຖະອັນສັກສິດດ້ວຍ.

Verse 40

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे चत्वारिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ບົດທີ່ສີ່ສິບ ໃນສະວັກຄະຂັນຑະ ແຫ່ງ ສີຣີ ປັດມະ ມະຫາປຸຣານະ ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ.