Adhyaya 33

Verse 1

युधिष्ठिर उवाच । वाराणस्याश्च माहात्म्यं संक्षेपात्कथितं त्वया । विस्तरेण मुने ब्रूहि तदा प्रीणाति मे मनः

ຢຸທິສຖິຣາ ກ່າວວ່າ: “ທ່ານໄດ້ເລົ່າມະຫິມາຂອງ ວາຣານະສີ ແບບຫຍໍ້ແລ້ວ. ໂອ ມຸນີ, ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍໃຫ້ລະອຽດ; ແລ້ວໃຈຂ້າພະເຈົ້າຈະອິ່ມເອມສົມບູນ”

Verse 2

नारद उवाच । अत्रेतिहासं वक्ष्यामि वाराणस्या गुणाश्रयम् । यस्य श्रवणमात्रेण मुच्यते ब्रह्महत्यया

ນາຣະດາ ກ່າວວ່າ: “ທີ່ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າຕຳນານໂບຮານ ກ່ຽວກັບ ວາຣານະສີ ອັນເປັນທີ່ພັກພິງແຫ່ງຄຸນຄວາມດີ; ຜູ້ໃດໄດ້ຟັງແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ ກໍພົ້ນຈາກບາບ ພຣາຫມະ-ຫັດຕະຍາ (ຂ້າພຣາຫມະນ) ໄດ້”

Verse 3

मेरुशृंगे पुरा देवमीशानं त्रिपुरद्विषम् । देवासनगता देवी महादेवमपृच्छत

ໃນການກ່ອນ ທີ່ຍອດພູເມຣຸ ເທວີຜູ້ປະທັບເທິງອາສນະທິບ ໄດ້ທູນຖາມ ພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ເປັນອີສານະ ແລະເປັນຜູ້ປະຫານໄຕຣປຸຣະ

Verse 4

देव्युवाच । देवदेव महादेव भक्तानामार्तिनाशन । कथं त्वां पुरुषो देवमचिरादेव पश्यति

ເທວີ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວະແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ໂອ ພຣະມະຫາເທວະ, ຜູ້ທຳລາຍຄວາມທຸກຂອງພະຍາດພັກຕະ—ມະນຸດຈະໄດ້ເຫັນພຣະອົງໂດຍໄວ ໄດ້ຢ່າງໃດ?”

Verse 5

सांख्ययोगस्तथा ध्यानं कर्मयोगोऽथ वैदिकः । आयासबहुला लोके यानि चान्यानि शंकर

ສາງຂະຍະໂຍຄະ, ການພິຈາລະນາເພ່ງຈິດ (ທະຍານ), ແລະ ກັມມະໂຍຄະຕາມເວທະ—ພ້ອມທັງສາທະນາອື່ນໆໃນໂລກ—ລ້ວນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພາກເພຍອັນໜັກ, ໂອ ສັງກະຣະ

Verse 6

येन विश्रांतचित्तानां योगिनां कर्मिणामपि । दृश्यो हि भगवान्सूक्ष्मः सर्वेषामथ देहिनाम्

ໂດຍວິທີນັ້ນ ໂຍຄີຜູ້ມີຈິດສະຫງົບ ແລະແມ່ນແຕ່ຜູ້ປະກອບກຳຜູ້ຂະຫຍັນໃນໜ້າທີ່ ກໍຍ່ອມເຫັນພຣະພະຄະວານຜູ້ລະອຽດລ້ຳໄດ້ແທ້; ແລ້ວຕໍ່ມາ ພຣະອົງກໍປາກົດແກ່ສັດມີກາຍທັງປວງຢ່າງແທ້ຈິງ

Verse 7

एतद्गुह्यतमं ज्ञानं गूढं शक्रादिसेवितम् । हिताय सर्वभूतानां ब्रूहि कामाग्निनाशनम्

ນີ້ແມ່ນຍານອັນລັບຍິ່ງ—ເລິກຊຶ້ງ ແລະຊ່ອນເຊື່ອງ ແມ່ນແຕ່ພຣະອິນທຣາ ແລະເທວະອື່ນໆກໍຍັງນົບນ້ອມບູຊາ. ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັດທັງປວງ ຂໍໂປດສອນສິ່ງທີ່ດັບໄຟແຫ່ງກາມຕັນຫາ

Verse 8

ईश्वर उवाच । अवाच्यमत्र विज्ञानं ज्ञानमज्ञैर्बहिष्कृतम् । वक्ष्ये तव यथातत्त्वं यदुक्तं परमर्षिभिः

ພຣະອີສະວອນຕັດວ່າ: ໃນທີ່ນີ້ ວິຊາຍານແຫ່ງການແຍກແຍະ (ວິຍານ) ບໍ່ຄວນເວົ້າອອກ; ຄວາມຮູ້ນີ້ຖືກຄົນອະວິຊາປະຕິເສດ. ເຮົາຈະອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າຕາມຄວາມຈິງ ດັ່ງທີ່ລະສີຜູ້ສູງສຸດໄດ້ກ່າວໄວ້

Verse 9

परं गुह्यतमं क्षेत्रं मम वाराणसी पुरी । सर्वेषामेव भूतानां संसारार्णवतारिणी

ນະຄອນວາຣານະສີຂອງເຮົາແມ່ນເຂດສັກສິດອັນສູງສຸດ ແລະລັບຍິ່ງ; ສໍາລັບສັດທັງປວງ ນະຄອນນີ້ເປັນຜູ້ນໍາໃຫ້ຂ້າມທະເລແຫ່ງສັງສາຣະ

Verse 10

तत्र भक्त्या महादेवि मदीयं व्रतमास्थिताः । निवसंति महात्मानः परं नियममास्थिताः

ທີ່ນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ ບັນດາມະຫາອາດມາພັກອາໄສ ໂດຍຖືວຣະຕະຂອງເຮົາດ້ວຍພັກຕິ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນວິໄນອັນສູງສຸດ

Verse 11

उत्तमं सर्वतीर्थानां स्थानानामुत्तमं च यत् । ज्ञानानामुत्तमं ज्ञानमविमुक्तं परं मम

ສິ່ງທີ່ສູງສຸດໃນບັນດາຕີຣຖະທັງປວງ ແລະເປັນສະຖານທີ່ສັກສິດອັນຍອດ—ນັ້ນຄື ‘ອະວິມຸກຕະ’। ມັນເປັນຍານສູງສຸດໃນບັນດາຍານທັງຫມົດ; ເປັນທຳ/ຄວາມລັບອັນສູງສຸດຂອງເຮົາ.

Verse 12

स्थानांतर पवित्राणि तीर्थान्यायतनानि च । श्मशानसंस्थितान्येव दिव्यभूमिगतानि च

ສະຖານທີ່ບໍລິສຸດໃນພື້ນຖິ່ນອື່ນ—ທັງຕີຣຖະ ແລະສະຖານບູຊາ/ອາສຣົມ—ທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນປ່າຊ້າ ແລະທີ່ຢູ່ໃນດິນແດນທິບ (ໂລກສະຫວັນ) ກໍລ້ວນແຕ່ບໍລິສຸດ

Verse 13

भूर्लोके नैव संलग्नमंतरिक्षे ममालयम् । अमुक्तास्तत्र पश्यंति मुक्ताः पश्यंति चेतसा

ທຳສະຖານຂອງເຮົາບໍ່ໄດ້ຕິດພົວພັນກັບພູໂລກ; ມັນຢູ່ໃນອັນຕະຣິກສະ (ແດນກາງ). ຜູ້ຍັງບໍ່ພົ້ນເຫັນມັນເປັນສະຖານທີ່, ແຕ່ຜູ້ພົ້ນເຫັນດ້ວຍຈິດເທົ່ານັ້ນ

Verse 14

श्मशानमेतद्विख्यातमविमुक्तमिति श्रुतम् । कालो भूत्वा जगदिदं संहराम्यत्र सुंदरि

ສະຖານທີ່ນີ້ໂດງດັງວ່າເປັນປ່າຊ້າ ແລະຍັງໄດ້ຍິນວ່າເອີ້ນວ່າ ‘ອະວິມຸກຕະ’. ໂອ ຜູ້ງາມ, ທີ່ນີ້ເຮົາເປັນກາລະ (ເວລາ) ແລ້ວຍ່ອຍລະລາຍໂລກທັງປວງນີ້

Verse 15

देवीदं सर्वगुह्यानां स्थानं प्रियतरं मम । मद्भक्तास्तत्र गच्छंति मामेव प्रविशंति च

ໂອ ເທວີ, ສະຖານທີ່ນີ້ແມ່ນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງເຮົາໃນບັນດາສະຖານບໍລິສຸດອັນລັບລຶກທັງປວງ. ບັກຕະຂອງເຮົາໄປທີ່ນັ້ນ ແລະເຂົ້າສູ່ເຮົາແຕ່ຜູ້ດຽວ

Verse 16

दत्तं जप्तं हुतं चेष्टं तपस्तप्तं कृतं च यत् । ध्यानमध्ययनं ज्ञानं सर्वं तत्राक्षयं भवेत्

ສິ່ງໃດທີ່ໄດ້ໃຫ້ທານ, ສິ່ງໃດທີ່ໄດ້ສວດຈະປະ, ສິ່ງໃດທີ່ໄດ້ບູຊາລົງໃນໄຟໂຮມະ, ສິ່ງໃດທີ່ເຮັດດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ, ສິ່ງໃດທີ່ບໍາເພັນເປັນຕະປະ ຫຼືກຳໃດໆ—ພ້ອມດ້ວຍສະມາທິ ການສຶກສາ ແລະ ຍານທາງວິນຍານ—ທັງໝົດນັ້ນຈະເປັນອະກະຊະຍະ ບໍ່ເສື່ອມສູນຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 17

जन्मांतरसहस्रेषु यत्पापं पूर्वसंचितम् । अविमुक्तं प्रविष्टस्य तत्सर्वं व्रजति क्षयम्

ບາບໃດໆທີ່ສະສົມໄວ້ແຕ່ກ່ອນ ຕະຫຼອດພັນໆຊາດ—ເມື່ອເຂົ້າສູ່ ອະວິມຸກຕະ ບາບທັງໝົດນັ້ນຍ່ອມຖືກທໍາລາຍຈົນສິ້ນໄປ.

Verse 18

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्च वर्णसंकराः । स्त्रियो म्लेच्छाश्च ये चान्ये संकीर्णाः पापयोनयः

ພຣາຫມັນ, ກະສັດຕຣິຍະ, ໄວຊະ ແລະ ຊູດຣະ, ພ້ອມທັງຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ວັນນະສັງກະຣ”; ສະຕຣີ, ມະເລັດຈະ ແລະອື່ນໆ—ຜູ້ທີ່ຖືກພັນນາວ່າປະປົນ ແລະຖືກເອີ້ນວ່າ “ປາບະໂຢນິ”.

Verse 19

कीटाः पिपीलिकाश्चैव ये चान्ये मृगपक्षिणः । कालेन निधनं प्राप्ता अविमुक्ते वरानने

ແມງມຸມແມງໄມ້, ມົດ, ແລະສັດປ່າກັບນົກອື່ນໆ—ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ—ເມື່ອເຖິງການແລ້ວໄດ້ພົບຄວາມຕາຍໃນ ອະວິມຸກຕະ—

Verse 20

चंद्रार्द्धमौलयस्त्र्यक्षा महावृषभवाहनाः । शिवे मम पुरे देवि जायंते तत्र मानवाः

ໂອ ເທວີ, ໂອ ຊິວາ, ໃນນະຄອນຂອງເຮົາ ມະນຸດຜູ້ເກີດຢູ່ທີ່ນັ້ນຍ່ອມມີເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງພຣະຊິວະ—ມີຈັນທຣາເສັ້ນຄ້າງເປັນມົງກຸດ, ມີຕາສາມ, ແລະມີມະຫາວຶສະພະເປັນພາຫະນະ.

Verse 21

नाविमुक्ते मृतः कश्चिन्नरकं याति किल्बिषी । ईश्वरानुगृहीता हि सर्वे यांति परां गतिम्

ເຂົາກ່າວວ່າ ຜູ້ມີບາບທີ່ຕາຍຢູ່ອະວິມຸກຕະ ບໍ່ໄປນະລົກ; ເພາະໄດ້ຮັບພຣະອະນຸຄຣາະຈາກພຣະເຈົ້າ ທຸກຄົນຈຶ່ງເຖິງຄະຕິສູງສຸດ।

Verse 22

मोक्षं सुदुर्ल्लभं मत्वा संसारं चातिभीषणम् । अश्मना चरणौ भंक्त्वा वाराणस्यां वसेन्नरः

ເມື່ອຮູ້ວ່າ ໂມກສະຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ ແລະ ສັງສາຣະນ່າຢ້ານກົວແທ້ ບຸກຄົນພຶງ—ແມ່ນແຕ່ຈະທຸບທ້າວຕົນດ້ວຍຫີນ—ກໍຄວນພັກອາໄສຢູ່ວາຣານະສີ।

Verse 23

दुर्ल्लभा तपसा चापि मृतस्य परमेश्वरि । यत्र तत्र विपन्नस्य गतिः संसारमोक्षणी

ໂອ ພຣະເທວີຜູ້ເປັນປະເມສະວະຣີ! ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຕະປະກໍຍາກທີ່ຜູ້ຕາຍຈະໄດ້ສະພາວະນັ້ນ; ແຕ່ຜູ້ຕົກໃນຄວາມທຸກຍາກ ຢູ່ທີ່ໃດກໍຕາມ ຄະຕິນັ້ນກາຍເປັນການປົດປ່ອຍຈາກພັນທະແຫ່ງສັງສາຣະ।

Verse 24

प्रसादाज्जायते सम्यक्मम शैलेंद्रनंदिनि । अप्रवृद्धा न पश्यंति मम मायाविमोहिताः

ໂອ ທິດາແຫ່ງຈອມພູເຂົາ! ຄວາມເຂົ້າໃຈອັນແທ້ຈິງເກີດຂຶ້ນໄດ້ດ້ວຍພຣະປະສາດຂອງເຮົາເທົ່ານັ້ນ। ຜູ້ທີ່ຍັງບໍ່ສຸກງອມທາງຈິດວິນຍານ ບໍ່ເຫັນສັດຈະ ເນື່ອງຈາກຖືກມາຍາຂອງເຮົາຫຼອກລວງ।

Verse 25

विण्मूत्ररेतसां मध्ये ते वसंति पुनः पुनः । हन्यमानोऽपि यो विद्वान्वसेद्विघ्नशतैरपि

ເຂົາເຈົ້າຢູ່ຊ້ຳໆອີກໃນທ່າມກາງອາຈົມ ປັດສະວະ ແລະ ນ້ຳກາມ. ແຕ່ຜູ້ຮູ້ທັນ—ແມ່ນແຕ່ຖືກທຳຮ້າຍລົ້ມລົງ ແລະຢູ່ທ່າມກາງອຸປະສັກນັບຮ້ອຍ—ກໍຄວນຍັງຄົງໝັ້ນຄົງຢູ່ໃນທາງທຳມະ।

Verse 26

स याति परमं स्थानं यत्र गत्वा न शोचति । जन्ममृत्युजरामुक्तं परं यांति शिवालयम्

ຜູ້ນັ້ນໄດ້ບັນລຸສະຖານອັນສູງສຸດ; ໄປຮອດແລ້ວບໍ່ໂສກເສົ້າ. ພົ້ນຈາກເກີດ-ຕາຍ-ແກ່ ແລ້ວເຖິງໂລກອັນສູງສຸດ—ສິວາລະຍະ ອະພິບາຍວ່າເປັນທີ່ສະຖິດຂອງພຣະສິວະ.

Verse 27

अपुनर्मरणानां हि सा गतिर्मोक्षकांक्षिणाम् । यां प्राप्य कृतकृत्यः स्यादिति मन्यंति पंडिताः

ແທ້ຈິງ ນັ້ນແມ່ນຄະຕິຂອງຜູ້ປາຖະນາໂມກສະ—ສະພາບທີ່ບໍ່ຫວນກັບໄປສູ່ຄວາມຕາຍອີກ. ໄດ້ບັນລຸແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນເປັນຜູ້ສຳເລັດກິດ (kṛtakṛtya); ນັກປັນຍາກ່າວໄວ້ດັ່ງນີ້.

Verse 28

न दानैर्न तपोभिश्च न यज्ञैर्नापि विद्यया । प्राप्यते गतिरुत्कृष्टा याविमुक्ते तु लभ्यते

ຄະຕິອັນສູງສຸດບໍ່ໄດ້ມາດ້ວຍທານ ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຕະປະ ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຍັດຍະ ແລະບໍ່ແມ່ນແມ່ນດ້ວຍວິຊາຄວາມຮູ້. ມັນໄດ້ມາແຕ່ຜູ້ຫຼຸດພົ້ນ (vimukta) ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 29

नानावर्णा विवर्णाश्च चांडालाद्या जुगुप्सिताः । किल्बिषैः पूर्णदेहाश्च विशिष्टैः पातकैस्तथा

ຜູ້ຄົນຫຼາຍຊົນຊັ້ນ ແລະຮູບພັນເສື່ອມຊາມ ເລີ່ມແຕ່ຈັນດາລາເປັນຕົ້ນ ທີ່ຖືກເຫັນວ່ານ່າລັງກຽດ—ກາຍເຕັມໄປດ້ວຍບາບ ແລະດ້ວຍບາບຫນັກອັນຈຳເພາະດ້ວຍ.

Verse 30

भेषजं परमं तेषामविमुक्तं विदुर्बुधाः । अविमुक्तं परं ज्ञानमविमुक्तं परं पदम्

ນັກປັນຍາຮູ້ວ່າ “ອະວິມຸກຕະ” (Avimukta) ແມ່ນຢາອັນສູງສຸດສຳລັບເຂົາເຈົ້າ. ອະວິມຸກຕະແມ່ນຄວາມຮູ້ອັນສູງສຸດ ແລະອະວິມຸກຕະແມ່ນບົດອັນສູງສຸດ (ເປົ້າໝາຍ) ດ້ວຍ.

Verse 31

अविमुक्तं परं तत्त्वमविमुक्तं परं शिवम् । कृत्वा वै नैष्ठिकीं दीक्षामविमुक्ते वसंति ये

ອະວິມຸກຕະ ແມ່ນຕັດຕະວະສູງສຸດ; ອະວິມຸກຕະ ແມ່ນພຣະສິວະສູງສຸດ. ຜູ້ໃດຮັບດີກຊາອັນໝັ້ນຄົງຕະຫຼອດຊີວິດ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພຳນັກຢູ່ໃນອະວິມຸກຕະ.

Verse 32

तेषां तत्परमं ज्ञानं ददाम्यंते परं पदम् । प्रयागं नैमिषारण्यं श्रीशैलोऽथ महाबलम्

ແກ່ພວກເຂົາ ຂ້າພະເຈົ້າປະທານຍານອັນສູງສຸດນັ້ນ ແລະໃນທ້າຍສຸດປະທານບົດສູງສຸດ. (ພ້ອມທັງປະກາດ) ປຣະຍາກ, ໄນມິສາຣັນຍະ, ແລະ ສຣີໄສລະ—ເປັນສະຖານທີ່ສັກສິດອັນມີມະຫາພະລັງ.

Verse 33

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे त्रयस्त्रिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ບົດທີ 33 ໃນສະວັກຄັນດະ ແຫ່ງ ສຣີປັດມະມະຫາປຸຣານ ອັນຮຸ່ງເຮືອງ ຈຶ່ງສິ້ນສຸດລົງ.

Verse 34

शालग्रामं च कुब्जाम्रं कोकामुखमनुत्तमम् । प्रभासं विजयेशानं गोकर्णं भद्रकर्णकम्

ແລະ (ສະຖານທີ່ສັກສິດ) ສາລະຄຣາມ, ກຸບຊາມຣະ, ໂກກາມຸຂະອັນຍອດຢ່າງ; ປຣະພາສະ, ວິຊະເຍສານະ, ໂກກັນນະ ແລະ ພັດຣະກັນນະກະ.

Verse 35

एतानि पुण्यस्थानानि त्रैलोक्ये विश्रुतानि ह । न यास्यंति परं तत्त्वं वाराणस्यां यथा मृताः

ສະຖານບຸນເຫຼົ່ານີ້ ໂດງດັງໃນສາມໂລກແທ້; ແຕ່ບໍ່ອາດນຳໄປສູ່ຕັດຕະວະສູງສຸດ ເທົ່າກັບຜູ້ທີ່ສິ້ນຊີວິດທີ່ ວາຣານະສີ ໄດ້.

Verse 36

वाराणस्यां विशेषेण गंगा त्रिपथगामिनी । प्रविष्टा नाशयेत्पापं जन्मांतरशतैः कृतम्

ໂດຍສະເພາະໃນວາຣານະສີ ພຣະແມ່ຄົງຄາຜູ້ໄຫຼຜ່ານສາມໂລກ ຜູ້ໃດເຂົ້າສູ່ນ້ຳອັນສັກສິດຂອງນາງ ບາບທີ່ກໍ່ໄວ້ຫຼາຍຮ້ອຍຊາດຈະຖືກທຳລາຍ।

Verse 37

अन्यत्र सुलभा गंगा श्राद्धं दानं तपो जपः । व्रतानि सर्वमेवैतद्वाराणस्यां सुदुर्ल्लभम्

ທີ່ອື່ນໆ ພຣະແມ່ຄົງຄາເຂົ້າເຖິງໄດ້ງ່າຍ ແລະພິທີສຣາດທະ ທານ ຕະປະ ຈະປະ ວຣະຕະກໍງ່າຍ; ແຕ່ໃນວາຣານະສີ ທັງໝົດນີ້ (ໃນຜົນແທ້) ຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 38

जपेच्च जुहुयान्नित्यं ददात्यर्चयतेऽमरान् । वायुभक्षश्च सततं वाराणस्यां स्थितो नरः

ຜູ້ຊາຍຜູ້ພຳນັກໃນວາຣານະສີ ຍ່ອມຈະປະມົນຕຣາຢ່າງສະເໝີ ເຮັດໂຫມະບູຊາໄຟທຸກມື້ ໃຫ້ທານ ບູຊາເທວະ ແລະດຳລົງເປັນວາຍຸພັກສະ ຄືດັ່ງອາໄສລົມເປັນອາຫານຕະຫຼອດໄປ।

Verse 39

यदि पापो यदि शठो यदि वा धार्मिको नरः । वाराणसीं समासाद्य पुनाति सकलं कुलम्

ບໍ່ວ່າຄົນນັ້ນຈະເປັນຄົນບາບ ເປັນຄົນຫລອກລວງ ຫຼືເປັນຜູ້ມີທຳມະ—ເມື່ອໄດ້ມາຮອດວາຣານະສີ ຍ່ອມຊຳລະວົງສາຕະກູນທັງໝົດໃຫ້ບໍລິສຸດ।

Verse 40

वाराणस्यां येऽर्चयंति महादेवं स्तुवंति वै । सर्वपापविनिर्मुक्तास्ते विज्ञेया गणेश्वराः

ຜູ້ໃດໃນວາຣານະສີ ບູຊາພຣະມະຫາເທວະ ແລະສັນລະເສີນພຣະອົງຢ່າງແທ້ຈິງ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ; ຄວນຮູ້ວ່າເຂົາເປັນດັ່ງຈ້າວແຫ່ງຄະນະຄະນາຂອງພຣະສິວະ।

Verse 41

अन्यत्र योगज्ञानाभ्यां संन्यासादथवान्यतः । प्राप्यते तत्परं स्थानं सहस्रेणैव जन्मनाम्

ບໍ່ຢ່າງນັ້ນ—ຈະໂດຍໂຍຄະແລະຍານຮູ້ທາງວິນຍານ, ໂດຍສັນນະຍາສ (ການສະລະ), ຫຼືດ້ວຍວິທີອື່ນ—ພຣະສະຖານສູງສຸດນັ້ນ ຈຶ່ງຈະບັນລຸໄດ້ຫຼັງຈາກເກີດມາພັນຊາດ।

Verse 42

ये भक्ता देवदेवेशि वाराणस्यां वसंति वै । ते विंदंति परं मोक्षमेकेनैव तु जन्मना

ໂອ ເທວີເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ! ບັນດາພັກຕະຜູ້ຢູ່ອາໄສໃນວາຣານະສີແທ້ໆ ຍ່ອມບັນລຸໂມກສະອັນສູງສຸດໄດ້ໃນຊາດດຽວ

Verse 43

यत्र योगस्तथा ज्ञानं मुक्तिरेकेन जन्मना । अविमुक्तं तदासाद्य नान्यदिच्छेत्तपोवनम्

ບ່ອນທີ່ມີໂຍຄະແລະຍານ ແລະບັນລຸຄວາມຫຼຸດພົ້ນໄດ້ໃນຊາດດຽວ—ເມື່ອໄດ້ຮອດອະວິມຸກຕະແລ້ວ ຢ່າໄດ້ປາຖະໜາປ່າຕະບະອື່ນໃດ

Verse 44

यतो मयाऽविमुक्तं तदविमुक्तं ततः स्मृतम् । तदेव गुह्यं गुह्यानामेतद्विज्ञानमुच्यते

ເນື່ອງຈາກອະວິມຸກຕະນັ້ນ ບໍ່ເຄີຍຖືກເຮົາລະທິ້ງ ຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ ‘ອະວິມຸກຕະ’ ແມ່ນ ‘ບໍ່ເຄີຍຖືກປະຖິ້ມ’ ສະຖານນັ້ນແຫຼະເປັນຄວາມລັບໃນບັນດາຄວາມລັບ—ນີ້ແມ່ນທີ່ເອີ້ນວ່າ ວິຊຍານອັນແທ້

Verse 45

ज्ञानाज्ञानाभिनिष्ठानां परमानंदमिच्छताम् । यागतिर्विदिता सुभ्रूः साविमुक्ते मृतस्य तु

ສຳລັບຜູ້ທີ່ຍຶດໝັ້ນທັງໃນຍານ ຫຼືໃນອະຍານ ແລະປາຖະໜາປະຣະມານັນທະ—ໂອ ຜູ້ມີຄິ້ວງາມ—ຄະຕິຂອງເຂົາເຈົ້າເປັນທີ່ຮູ້ກັນ; ແລະຜູ້ໃດຕາຍຢູ່ອະວິມຸກຕະ (ກາສີ) ຄະຕິນັ້ນຍ່ອມແນ່ນອນ

Verse 46

यानि चैवाविमुक्तस्य देहे दृष्टानि कृत्स्नशः । पुरी वाराणसी तेभ्यः स्थानेभ्योऽप्यधिका शुभा

ບັນດາສະຖານທີ່ສັກສິດທັງປວງທີ່ເຫັນໄດ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນໃນກາຍຂອງ ອະວິມຸກຕະ ນັ້ນ ໃນບັນດາສະຖານທີ່ເຫຼົ່ານັ້ນ ເມືອງ ວາຣານະສີ ເປັນມົງຄຸນຍິ່ງກວ່າ ເຫນືອກວ່າສະຖານທີ່ທັງຫຼາຍນັ້ນອີກ។

Verse 47

यत्र साक्षान्महादेवो देहांते स्वयमीश्वरः । व्याचष्टे तारकं ब्रह्म तत्रैव ह्यविमुक्तये

ສະຖານທີ່ນັ້ນເອີ້ນວ່າ ອະວິມຸກຕະ ທີ່ພຣະມະຫາເທວະເອງ—ພຣະອີສະວະຣະຜູ້ປະຈັກ—ໃນວາລະສຸດທ້າຍແຫ່ງຊີວິດ ຊົງຖ່າຍທອດ ‘ຕາຣະກະ ພຣະຫມັນ’ ຄືມົນຕຣາ/ຍານອັນຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ ແກ່ວິນຍານຜູ້ຈາກໄປ.

Verse 48

यत्तत्परतरं तत्त्वमविमुक्तमिति श्रुतम् । एकेन जन्मना देवि वाराणस्यां तदाप्नुयात्

ໂອ ເທວີ! ສະພາວະຄວາມຈິງອັນສູງສຸດທີ່ໄດ້ຍິນວ່າ ‘ອະວິມຸກຕະ’ ຄືສະພາວະທີ່ບໍ່ເຄີຍຖືກລະທິ້ງ ສາມາດບັນລຸໄດ້ໃນເມືອງ ວາຣານະສີ ພາຍໃນຊາດດຽວ.

Verse 49

भ्रूमध्ये नाभिमध्ये च हृदये चैव मूर्धनि । यथाविमुक्तमादित्ये वाराणस्यां व्यवस्थितम्

ທີ່ກາງຄິ້ວ, ທີ່ສູນກາງສະດື, ໃນດວງໃຈ ແລະ ທີ່ຍອດສະໝອງ—ດຸດດວງອາທິດ—ພະລັງແຫ່ງການຫຼຸດພົ້ນຕັ້ງຢູ່ຢ່າງໃດ ໃນ ວາຣານະສີ (ກາຊີ) ກໍສະຖິດຢູ່ຢ່າງນັ້ນເຊັ່ນກັນ.

Verse 50

वरणायास्तथा चास्या मध्ये वाराणसीपुरी । तत्रैव संस्थितं तत्त्वं नित्यमेवंविमुक्तकम्

ແລະໃນກາງສາຍນ້ຳ ວະຣະນາ ມີເມືອງ ວາຣານະສີ ຕັ້ງຢູ່; ທີ່ນັ້ນເອງ ສັດຈະທຳອັນແທ້ຈິງສະຖິດຢູ່ເປັນນິດ ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນທີ່ສະຖິດແຫ່ງການຫຼຸດພົ້ນອັນຖາວອນ.

Verse 51

वाराणस्याः परं स्थानं न भूतं न भविष्यति । यत्र नारायणो देवो महादेवो दिवीश्वरः

ບໍ່ເຄີຍມີ ແລະຈະບໍ່ມີອີກ ສະຖານທີ່ໃດສູງສຸດກວ່າ ວາຣານະສີ; ທີ່ນັ້ນ ພຣະນາຣາຍະນະ ແລະ ພຣະມະຫາເທວ ອົງຈ້າວທິບ ປະທັບຢູ່.

Verse 52

तत्र देवाः सगंधर्वाः सयक्षोरगराक्षसाः । उपासते यं सततं देवदेवः पितामहः

ທີ່ນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍພ້ອມກັບ ຄັນທັຣວະ, ຢັກສະ, ນາກ ແລະ ຣາກສະສະ ບູຊາພຣະອົງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ—ຜູ້ທີ່ແມ່ນແຕ່ ປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣົມ) ເທວເທວ ຍັງນະມັດສະການບໍ່ຂາດ.

Verse 53

महापातकिनो देवि ये तेभ्यः पापकृत्तमाः । वाराणसीं समासाद्य ते यांति परमां गतिम्

ໂອ ເທວີ, ແມ່ນແຕ່ຜູ້ກໍ່ມະຫາບາບ ແລະຜູ້ຊົ່ວຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ເມື່ອມາຮອດ ວາຣານະສີ ກໍບັນລຸຄະຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 54

तस्मान्मुमुक्षुर्नियतो वसेद्वै मरणांतकम् । वाराणस्यां महादेवाज्ज्ञानं लब्ध्वा विमुच्यते

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃຝ່ຫາໂມກສະ ພຶງຢູ່ວາຣານະສີດ້ວຍວິໄນ ຈົນກວ່າຈະສິ້ນຊີວິດ; ເມື່ອໄດ້ຮັບຍານອັນປົດປ່ອຍຈາກ ພຣະມະຫາເທວ ແລ້ວ ກໍພົ້ນພັນທະ.

Verse 55

किंतु विघ्ना भविष्यंति पापोपहतचेतसः । ततो नैवाचरेत्पापं कायेन मनसा गिरा

ແຕ່ອຸປະສັກຈະເກີດຂຶ້ນແກ່ຜູ້ທີ່ໃຈຖືກບາບທຳລາຍ; ດັ່ງນັ້ນ ຢ່າເຮັດບາບເລີຍ ດ້ວຍກາຍ ດ້ວຍໃຈ ຫຼືດ້ວຍວາຈາ.

Verse 56

एतद्रहस्यं देवानां पुराणानां च सुव्रते । अविमुक्ताश्रयं ज्ञानं न कश्चिद्वेत्ति तत्त्वतः

ໂອ ຜູ້ມີພຣະວຣະຕະອັນສູງສົ່ງ, ຄວາມລັບນີ້ແມ່ນລັບແມ່ນແຕ່ຕໍ່ເທວະ ແລະ ປຸຣານະ; ຍານທີ່ອາໄສອະວິມຸກຕະ ບໍ່ມີໃຜຮູ້ຕາມສະພາວະແທ້ໄດ້

Verse 57

नारद उवाच । देवतानामृषीणां च शृण्वतां परमेष्ठिनाम् । देवदेवेन कथितं सर्वपापविनाशनम्

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ຕໍ່ໜ້າເທວະ ນັກ຤ິສີ ແລະ ພຣະປະຣະເມດຖິນ (ພຣະພຣະຫມາ) ຜູ້ກຳລັງຟັງຢູ່, ພຣະເທວເທວໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ ອັນທຳລາຍບາບທັງປວງ”

Verse 58

यथानारायणः श्रेष्ठो देवानां पुरुषोत्तमः । यथेश्वराणां गिरिशः स्थानानामेतदुत्तमम्

ເຊັ່ນດຽວກັບນາຣາຍະນະເປັນຜູ້ສູງສຸດ—ປຸຣຸໂສຕຕະມະໃນໝູ່ເທວະ—ແລະເຊັ່ນດຽວກັບກິຣິສະ (ພຣະສິວະ) ເປັນປະມຸກໃນໝູ່ອີສະວະຣະ, ສະຖານນີ້ກໍເປັນສູງສຸດໃນບັນດາຕີຣຖະອັນສັກສິດ

Verse 59

यैः समाराधितो रुद्रः पूर्वस्मिन्नेकजन्मनि । ते विदंति परं क्षेत्रमविमुक्तं शिवालयम्

ຜູ້ໃດທີ່ໃນຊາດກ່ອນພຽງຊາດດຽວ ໄດ້ບູຊາຣຸດຣະຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມພິທີ, ຜູ້ນັ້ນເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງຮູ້ຈັກກະເຂດອັນສູງສຸດ: ອະວິມຸກຕະ—ສິວາລະຍະ ທີ່ປະທັບຂອງພຣະສິວະ

Verse 60

कलिकल्मषसंभूता येषामुपहृता मतिः । न तेषां वेदितुं शक्यं स्थानं तत्परमेष्ठिनः

ຜູ້ທີ່ປັນຍາຖືກລັກໄປໂດຍມົນທິນອັນເກີດຈາກຄວາມເສື່ອມໃນກາລີຍຸກ, ຜູ້ນັ້ນບໍ່ອາດຮູ້ຈັກພຣະທີ່ປະທັບອັນສູງສຸດຂອງພຣະປະຣະເມດຖິນນັ້ນໄດ້

Verse 61

ये स्मरंति सदा कालं वदंति च पुरीमिमाम् । तेषां विनश्यति क्षिप्रमिहामुत्र च पातकम्

ຜູ້ໃດລະລຶກເຖິງທຳອັນສັກສິດນີ້ເປັນນິດ ແລະເວົ້າສັນລະເສີນນະຄອນນີ້ ບາບຂອງຜູ້ນັ້ນຈະສູນໄປໄວ ທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ.

Verse 62

यानि चेह प्रकुर्वंति पातकानि कृतालयाः । नाशयेत्तानि सर्वाणि देवः कालतनुः शिवः

ບາບໃດໆທີ່ມະນຸດກະທຳໃນທີ່ນີ້ ໂດຍຖືໂລກນີ້ເປັນທີ່ພັກພິງ ພຣະສິວະມະຫາເທວະ ຜູ້ມີກາລເປັນກາຍ ຈະທຳລາຍບາບເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດ.

Verse 63

आगच्छेत्तदिदं स्थानं सेवितं मोक्षकांक्षिभिः । मृतानां च पुनर्जन्म न भूयो भवसागरे

ຄວນມາຫາສະຖານອັນສັກສິດນີ້ ທີ່ຜູ້ໃຝ່ຫາໂມກສະໄດ້ມາບຳເນີນບູຊາ; ຜູ້ໃດຕາຍທີ່ນີ້ ຈະບໍ່ມີການເກີດອີກໃນທະເລແຫ່ງສັງສາຣະ.

Verse 64

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन वाराणस्यां वसेन्नरः । योगी वाप्यथवायोगी पापी वा पुण्यकृत्तमः

ດັ່ງນັ້ນ ມະນຸດຄວນພະຍາຍາມທຸກປະການເພື່ອຢູ່ອາໄສໃນວາຣານະສີ—ຈະເປັນໂຍຄີຫຼືບໍ່ເປັນໂຍຄີ ຈະເປັນຄົນມີບາບຫຼືເປັນຜູ້ກະທຳບຸນຢ່າງຍິ່ງກໍຕາມ.

Verse 65

न लोकवचनात्पित्रोर्न चैव गुरुवादतः । मतिर्न क्रमणीया स्यादविमुक्तगतिं प्रति

ເມື່ອຈິດຕັ້ງໝັ້ນມຸ່ງໄປສູ່ຄະຕິແຫ່ງອະວິມຸກຕະແລ້ວ ບໍ່ຄວນໃຫ້ຫວັ່ນໄຫວດ້ວຍຄຳຄົນທົ່ວໄປ ດ້ວຍຄຳພໍ່ແມ່ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຄຳຊີ້ນຳຂອງຄູອາຈານ.