Adhyaya 22

Verse 1

नारद उवाच । एवं ते कथितं राजन्नर्मदातीर्थमुत्तमम् । पुरा गंधर्वकन्यानां शापजं भयमुल्बणम्

ນາຣະດາກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ, ດັ່ງນີ້ເຮົາໄດ້ເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງເຖິງຕີຣຖະນະມະດາອັນສູງສຸດ. ໃນກາລກ່ອນ ຄວາມຢ້ານກົວອັນນ່າສະພຶງໄດ້ເກີດແກ່ທິດາຂອງຄັນທະຣະວະ ອັນເກີດຈາກຄຳສາບ.”

Verse 2

नाशितं तन्महाराज रेवाजलकणाग्निना । रेवाजलकणस्पर्शान्मुक्तो भवति मानवः

ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ມົນທິນນັ້ນຖືກທຳລາຍໂດຍອານຸພາບດຸດໄຟຂອງລະອອງນ້ຳເຣວາ. ດ້ວຍການສຳຜັດຫຍອດນ້ຳເຣວາ ມະນຸດຍ່ອມໄດ້ຮັບໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ)

Verse 3

युधिष्ठिर उवाच । भगवन्बहुकन्याभिः शापो लंभि कथं कुतः । कस्यापत्यानि तास्तासां नाम किं कीदृशं वयः

ຢຸທິສຖິຣະກ່າວວ່າ: “ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເຈົ້າ (ພະຄະວັນ), ຄຳສາບນັ້ນເກີດຂຶ້ນແລະເຂົ້າມາກ່ຽວພັນກັບທິດາຫຼາຍນັ້ນໄດ້ແນວໃດ ແລະມາຈາກໃສ? ພວກນາງເປັນລູກຂອງໃຜ? ຊື່ຂອງພວກນາງແມ່ນຫຍັງ ແລະອາຍຸກັບສະພາບເປັນແນວໃດ?”

Verse 4

कथं रेवाजलस्पर्शाद्विपाकाच्छापसंभवात् । विमुक्ताः कुत्र ताः सस्नुः सर्वं मे कथय प्रभो

ພວກນາງຖືກປົດປ່ອຍໄດ້ແນວໃດດ້ວຍການສຳຜັດນ້ຳເຣວາ ເມື່ອຜົນຂອງຄຳສາບສຸກງອມແລ້ວ? ພວກນາງໄປອາບນ້ຳທີ່ໃດ? ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຂໍໃຫ້ເລົ່າທຸກຢ່າງໃຫ້ຂ້ອຍຟັງ

Verse 5

नर्मदातीर्थमाहात्म्यं चमत्कारकरं भवेत् । श्रवणादपि पापानां मलनाशनमुच्यते

ມະຫິມາແຫ່ງຕີຣະທະສັກສິດຂອງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ ນ່າອັດສະຈັນຍິ່ງ; ກ່າວກັນວ່າ ແມ່ນແຕ່ຟັງກໍລ້າງມົນທິນແຫ່ງບາບໄດ້।

Verse 6

नर्मदानर्मदाशब्दो येन केनचिदुच्यते । तस्य स्याच्छाश्वती मुक्तिर्यावदाचंद्र तारकम्

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ບໍ່ວ່າແນວໃດ ທີ່ເວົ້າຄຳວ່າ “ນະຣະມະດາ” ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບມຸກຕິອັນຖາວອນ ດຳລົງຢູ່ຕາມທີ່ຈັນທຣາແລະດາວຍັງຄົງຢູ່।

Verse 7

व्याहृतं भवता पूर्वं रेवामाहात्म्यमुत्तमम् । तथापि चरितं साधो यदेतत्तन्निगद्यताम्

ທ່ານໄດ້ເລົ່າມະຫິມາອັນສູງສຸດຂອງເຣວາແລ້ວ; ແຕ່ກໍຍັງ, ໂອ ທ່ານສາທຸມຸນີ, ຂໍໃຫ້ກ່າວເລື່ອງຈະຣິດພິເສດນີ້ໃຫ້ຄົບຖ້ວນເຖີດ।

Verse 8

अथ चोत्तमवार्ताया सेवितव्या मनीषिभिः । अतः पृच्छामि विप्रेंद्र रेवामाहात्म्यमुत्तमम् । इतिहासं वद विभो कन्यानां चरितोज्ज्वलम्

ແທ້ຈິງ ຂ່າວສານອັນສູງສົ່ງນີ້ ຄວນໃຫ້ນັກປັນຍາທັງຫຼາຍຖືກຖະນອມແລະສືບສານ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຖາມມະຫິມາອັນສູງສຸດຂອງເຣວາ. ໂອ ພຣະອົງ, ຂໍໃຫ້ກ່າວອິຕິຫາສະອັນສັກສິດ ທີ່ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍຈະຣິດອັນງາມຂອງກຸມາຣີທັງຫຼາຍ।

Verse 9

नारद उवाच । श्रूयतां राजशार्दूल धर्मगर्भापरा कथा । यथारणिर्वह्निगर्भा धर्म्मस्तु ब्रह्मसूरिव

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ເສືອໃນຫມູ່ກະສັດ, ກະຖາອັນດີເລີດນີ້ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍທັມມະ. ເຫມືອນໄມ້ອະຣະນີມີໄຟຢູ່ພາຍໃນ, ທັມມະກໍດຳລົງຢູ່ດຸຈພຣະພຣະຫມັນເອງ”

Verse 10

गंधर्वः शुकसंगीतिस्तस्य कन्या प्रमोहिनी । सुशीलस्य सुशीला च सुस्वरा स्वरवेदिनः

ມີກັນທັບວະນາມ ຊຸກະສັງຄີຕິ; ບຸດສາວຂອງລາວຊື່ ປະໂມຫິນີ. ສຸຊີລະມີ (ຄູ່ຄອງ/ບຸດສາວ) ຊື່ ສຸຊີລາ; ແລະ ສະວະເວດິນ ມີບຸດສາວຊື່ ສຸສະວະຣາ.

Verse 11

सुतारा चंद्रकांतस्य चंद्रिका सुप्रभस्य च । इमानि वरनामानि तासामप्सरसां नृप

ສຸຕາຣາ ເປັນຄູ່ຄອງຂອງ ຈັນທຣະການຕະ; ແລະ ຈັນທຣິກາ ເປັນຂອງ ສຸປຣະພະ. ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ, ນີ້ແມ່ນນາມອັນຄັດເລືອກຂອງອັບສະຣາເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 12

कुमार्यः पंच सर्वास्ता वयसा सुभगाः पुनः । भाषंते च मिथस्तास्तु भगिन्य इव सर्वदा

ກຸມາຣີທັງຫ້ານັ້ນ ລ້ວນແຕ່ຍັງໜຸ່ມສາວ ແລະງາມສະຫງ່າ; ແລະພວກນາງສົນທະນາກັນເສມືອນເອື້ອຍນ້ອງສາວຢູ່ເທື່ອ.

Verse 13

चंद्रादिव विनिष्क्रांताश्चंद्रिका इव सोज्ज्वलाः । चंद्राननाः सुकेश्यश्च चंद्रकांताइवोज्ज्वलाः

ພວກນາງປານດັ່ງອອກມາຈາກດວງຈັນ ສະຫວ່າງໄສດຸດແສງຈັນ; ໜ້າດັ່ງຈັນ ຜົມງາມ ແລະສ່ອງປະກາຍດຸດແກ້ວຈັນທຣະການຕະ.

Verse 14

देवेष्वेता विलासिन्यः कौमुद्यः कैरवेष्विव । लावण्यपिंडसंभूता दिव्यरूपा मनोहराः

ໃນໝູ່ເທວະ ນາງຜູ້ລະເລີງງາມເຫຼົ່ານີ້ ສ່ອງແສງດຸດແສງຈັນທ່າມກາງບົວຂາວ; ປານດັ່ງກໍ່ກຳເນີດຈາກມວນແຫ່ງຄວາມງາມ ມີຮູບທິບ ແລະຊວນໃຈຫຼົງໄຫຼ.

Verse 15

उद्भिन्नकुचपद्मिन्यः केतक्य इव माधवे । उत्पन्नयौवनैः कांता वल्लीव नवपल्लवैः

ເຕົ້ານົມດຸດດອກບົວຂອງນາງໆ ເລີ່ມແຍ້ມບານ—ດັ່ງດອກເກຕະກີໃນລະດູວະສັນ. ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກເຫຼົ່ານັ້ນ ເພິ່ງເຂົ້າວັຍຍຸວະ ດຸດເຄືອວັນທີ່ປະດັບດ້ວຍຍອດອ່ອນໃໝ່ໆ.

Verse 16

हेमगौराश्च हेमाभा हेमाभरणभूषिताः । हेमचंपकमालिन्यो हेमच्छविसुवाससः

ນາງໆມີຜິວພັນດຸດຄຳ ແລະສ່ອງປະກາຍດ້ວຍອາພາຄຳ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບຄຳ; ຄໍຄອງມາລາດອກຈຳປາສີຄຳ ແລະນຸ່ງຫົ່ມຜ້າທີ່ລະຍັບດ້ວຍປະກາຍຄຳ.

Verse 17

स्वरग्रामावलीहासु विविधा मूर्च्छनासु च । तालवाद्यविनोदेषु वेणुवीणाप्रवादने

ໃນລຳດັບສຽງແລະຂັ້ນສຽງ ໃນມູຣ຺ຉນາອັນຫຼາກຫຼາຍ; ໃນຄວາມສົນຸກແຫ່ງການຮັກສາຕາລະດ້ວຍເຄື່ອງຈັງຫວະ ແລະໃນການບັນເລງຂຸ່ຍກັບວີນາ—ນາງໆລ້ວນມຸ່ງໝັ້ນຢູ່.

Verse 18

मृदंगनादसंभिन्नलास्यमध्यलयेषु च । चित्रादिषु विनोदेषु कलासु च विशारदाः

ນາງໆຊຳນານໃນການຮັກສາຈັງຫວະໃນລາສະຍະນາດ ໃນລະຍະປານກາງ ທ່າມກາງສຽງມຣິທັງຄະທີ່ກັງວານ; ແລະຍັງເກັ່ງໃນການບັນເທີງເຊັ່ນການແຕ້ມຮູບ ແລະໃນສິລະປະທັງຫຼາຍ.

Verse 19

एवंभूताश्च ताः कन्या मुमुहुः क्रीडनैर्वरैः । पितृभिर्लालिताः सर्वाश्चेरुश्च धनदालये

ດັ່ງນັ້ນ ກະນຍາທັງຫຼາຍຜູ້ພ້ອມດ້ວຍຄຸນຄ່າ ໄດ້ມົນມັດໃນກິລາການຫຼິ້ນອັນປະເສີດ. ໄດ້ຮັບການທະນຸຖະນອມຈາກບິດາ ນາງທັງໝົດພຳນັກຢູ່ໃນອາໄສຂອງທະນະດະ (ກຸເບຣ).

Verse 20

कौतुकादेकदा पंच मिलित्वा मासि माधवे । कन्या मंदारपुष्पाणि विचिन्वंत्यो वनाद्वनम्

ຄັ້ງໜຶ່ງ ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ ໃນເດືອນມາທະວະ (ລະດູໃບໄມ້ຜຸດ) ນາງສາວຫ້ານາງໄດ້ມາພົບກັນ. ພວກນາງອອກຊອກຫາດອກມັນດາຣາ ແລະເດີນທ່ອງຈາກປ່າໜຶ່ງໄປອີກປ່າໜຶ່ງ.

Verse 21

गौरीं समाराधयितुं स्वरांगनाः कदाचिदच्छोदसरोवरं ययुः । हेमांबुजानि प्रवराणि ताः पुनस्तस्मादुपादाय वरोत्पलैः सह

ຄັ້ງໜຶ່ງ ນາງຟ້າແຫ່ງສະຫວັນໄດ້ໄປຍັງທະເລສາບອັຈໂສດ ເພື່ອບູຊາພຣະນາງເກົາຣີ. ທີ່ນັ້ນພວກນາງເກັບດອກບົວຄຳອັນປະເສີດ ແລະນຳອຸດປະລະສີຟ້າທີ່ຄັດສັນໄປດ້ວຍ ພາອອກຈາກທີ່ນັ້ນ.

Verse 22

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे द्वाविंशोध्यायः

ດັ່ງນີ້ ບົດທີ່ຊາວສອງ ໃນສະຫວັນຂັນຑະ ແຫ່ງ «ສຣີ ປັດມະ ມະຫາປຸຣານະ» ຈຶ່ງສິ້ນສຸດລົງ

Verse 23

समर्चितां चंदनगंधकुंकुमैरभ्यर्च्य गौरीं वरपंकजादिभिः । नानोपहारैः शुभभक्तिभाविता लास्यप्रयोगैर्ननृतुः कुमारिकाः

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍການນົບນ້ອມ ແລະບູຊາພຣະນາງເກົາຣີດ້ວຍຈັນທະນະຫອມ ຂອງຫອມ ແລະກຸງກຸມະ ພ້ອມດອກບົວອັນປະເສີດແລະເຄື່ອງບູຊານານາ—ນາງສາວເຫຼົ່ານັ້ນຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍສັດທາອັນເປັນມົງຄຸນ ໄດ້ຟ້ອນລຳດ້ວຍທ່າລາສະຍາອັນອ່ອນຊ້ອຍ

Verse 24

गांधर्वमाश्रित्य परं स्वरं ततो गेयं स्वभावध्वनिभिः समूर्छनम् । एणीदृशस्ताः प्रजगुः कलाक्षरं तारप्रवृद्धं गतिभिश्च सुस्वरम्

ໂດຍອາໄສສິລະປະດົນຕີຄັນທັຣວະອັນສູງສຸດ ພວກນາງຈຶ່ງຍົກສຽງໄປສູ່ສະວະສູງສຸດ; ບົດຮ້ອງທີ່ປະສານກັບສຽງກັງວານຕາມທຳມະຊາດ ກໍເຕີບໂຕເປັນທຳນອງຄົບຖ້ວນ. ນາງສາວຕາດຸດກວາງເຫຼົ່ານັ້ນຮ້ອງດ້ວຍສິລະປະແຫ່ງພະຍາງອັນປະນີດ ສຽງພຸ່ງຂຶ້ນສູ່ຊັ້ນສູງ (ຕາຣະ) ແລະຜັນຜວນດ້ວຍລີລາອ່ອນຊ້ອຍ ພ້ອມສຽງຫວານໃສຢ່າງສົມບູນ

Verse 25

तस्मिन्सुभावे रसवर्षहर्षं कन्यास्वलं निर्भरचित्तवृत्तिषु । अच्छोदतीर्थे प्रवरे तदागतः स्नातुं मुनेर्वेदनिधेः सुतोग्रजः

ໃນການອັນເປັນມງຄົດນັ້ນ ເມື່ອຝົນຫຼົ່ນນຳຄວາມຊື່ນບານ ແລະໃຈຂອງສາວນ້ອຍທັງຫຼາຍຈົນຈົມໃນຄວາມຮັກ ບຸດຊາຍຄົນໃຫຍ່ຂອງມຸນີຜູ້ເປັນຄັງແຫ່ງເວດາ ໄດ້ມາຮອດທ່ານ້ຳຕີຣະຖະອັດສະໂຊດາອັນປະເສີດ ເພື່ອອາບນ້ຳບຸນ.

Verse 26

रूपेण निःसीमतरो वराननः प्रफुल्लपद्मायतलोचनो युवा । विस्तीर्णवक्षाः सुभुजोऽतिसुंदरः श्यामच्छविः कामैवापरो हि सः

ດ້ວຍຄວາມງາມເຂົາເກີນຂອບເຂດ—ໃບໜ້າງາມ ເປັນໜຸ່ມຜູ້ມີດວງຕາຍາວດັ່ງດອກບົວບານ; ອົກກວ້າງ ແຂນແຂງແຮງ ງາມຍິ່ງ ແລະຜິວຄ່ຳ—ແທ້ໆຄືກັບກາມເທບອົງທີສອງ

Verse 27

स ब्रह्मचारी सुशिखो हि शोभते दंडेन युक्तो धनुषेव मन्मथः । एणाजिनप्रावरणः समुद्रधृघेमाभमौंजीकटिमेखलः परः

ພຣະພຣົມຈາຣີຜູ້ນັ້ນ ມີມວຍຜົມຍອດທີ່ຈັດງາມ ຍ່ອມສະຫງ່າງາມ—ຖືໄມ້ທ່ອນໃນມື ດັ່ງມັນມະຖະຖືຄັນທະນູ; ຫຸ້ມຜິວກວາງ ຄາດແອວດ້ວຍເມຂະລາມຸນຈາອັນສັກສິດ ສ່ອງປະກາຍດັ່ງຄຳ ແລະມີສາຍຕາກວ້າງໄກດັ່ງມະຫາສະໝຸດ

Verse 28

तं दृष्ट्वा ब्राह्मणं बालास्तास्तत्र सरसस्तटे । जहृषुः कौतुकाविष्टा अयं नो भवितातिथिः

ເມື່ອເຫັນພຣາຫມັນຜູ້ນັ້ນຢູ່ຂ້າງຝັ່ງສະໜອງ ສາວນ້ອຍທັງຫຼາຍກໍຍິນດີ ດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້—(ຄິດວ່າ) “ທ່ານນີ້ຈະເປັນແຂກຂອງພວກເຮົາ”

Verse 29

संत्यक्तगीतनृत्यास्तास्तस्यालोकनलालसाः । हरिण्यो लुब्धकेनेव विद्धाः कामेन सायकैः

ນາງທັງຫຼາຍລະທິ້ງການຮ້ອງເພງແລະການຟ້ອນລຳ ແລ້ວເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະເບິ່ງເຂົາ; ດັ່ງແມ່ກວາງຖືກນາຍພານຍິງດ້ວຍລູກສອນ ພວກນາງກໍຖືກກາມເທບຍິງດ້ວຍສາຍສອນຂອງພຣະອົງ

Verse 30

पश्यपश्येति जल्पंत्यो मुग्धाः पंच ससंभ्रमम् । तस्मिन्विप्रवरे यूनि कामदेवभ्रमं ययुः

“ເບິ່ງເດີ, ເບິ່ງເດີ!” ພວກນາງຜູ້ໄຮ້ເດືອນສາທັງຫ້າ ໃນຄວາມຕື່ນເຕັ້ນປົນສັບສົນ ໄດ້ຕົກໃນມາຍາແຫ່ງກາມ ເຫັນພຣາຫມັນໜຸ່ມຜູ້ປະເສີດນັ້ນເປັນ ກາມເທວະ।

Verse 31

पुनःपुनस्तमभ्यर्च्य नयनैः पंकजैरिव । पश्चाद्विचारमारब्धमप्सरोभिः परस्परम्

ພວກນາງໄດ້ບູຊານົບນ້ອມທ່ານຊ້ຳໆ ດ້ວຍດວງຕາດຸດດອກບົວ; ຈາກນັ້ນອັບສະຣາທັງຫຼາຍເລີ່ມປຶກສາກັນເອງ।

Verse 32

यद्ययं कामदेवो हि रतिहीनः कथं भवेत् । अथवाह्यश्विनौ देवौ तावुभौ युगचारिणौ

ຖ້າຜູ້ນີ້ແມ່ນ ກາມເທວະ ຈິງ ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ຈະບໍ່ມີ ຣະຕີ? ຫຼືວ່ານີ້ແມ່ນເທວະອັດສະວິນທັງສອງ—ນັກຂີ່ມ້າທິບຜູ້ເຄື່ອນໄຫວເປັນຄູ່?

Verse 33

गंधर्वः किन्नरो वाथ सिद्धो वा कामरूपधृक् । ऋषिपुत्रोऽथवा कश्चित्कश्चिद्वा मनुजोत्तमः

ຈະເປັນ ຄັນທັຣວະ, ຄິນນະຣະ, ຫຼື ສິດທະ ຜູ້ມີ຤ິດປ່ຽນຮູບຕາມໃຈ; ຫຼືເປັນບຸດແຫ່ງ຤ິສີ ຫຼືເປັນມະນຸດຜູ້ປະເສີດຜູ້ໃດກໍຕາມ।

Verse 34

अस्ति वा कश्चिदेवायं धात्रा सृष्टो हि नः कृते । यथाभाग्यवतामर्थे निधानं पूर्वकर्मभिः

ຫຼືວ່າຊາຍຜູ້ນີ້ເອງ ຖືກ ທາຕຣຶ (ຜູ້ຈັດສັນຊະຕາ) ສ້າງຂຶ້ນເພື່ອພວກເຮົາ—ເປັນຂຸມຊັບທີ່ເກີດຈາກກຳເກົ່າ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຜູ້ມີວາສະນາ?

Verse 35

तथास्माकं कुमारीणां गौर्यानीतो वरोत्तमः । करुणाजलकल्लोल लब्धाद्री र्कृतचित्तया

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ສໍາລັບພວກເຮົາບັນດາກຸມາຣີ ພຣະແມ່ ໂກຣີ ໄດ້ນໍາເຈົ້າບ່າວຜູ້ປະເສີດສຸດມາໃຫ້; ເມື່ອພຣະທັຍແນ່ນອນດ້ວຍຄື້ນນ້ໍາແຫ່ງກະຣຸນາທີ່ພັດພາ ດຸດນ້ໍາທີ່ພອງລ້ອມພູທີ່ໄດ້ບັນລຸແລ້ວ.

Verse 36

मया वृतस्त्वया चायं त्वया वृतस्तथानया । एवं पंचसुकन्यासु वदंतीषु नृपोत्तम

“ລາວຖືກຂ້າເລືອກ—ແລະທ່ານກໍເລືອກ; ລາວຖືກທ່ານເລືອກ ແລະນາງກໍເລືອກເຊັ່ນກັນ।” ເມື່ອສຸກັນຍາທັງຫ້າກ່າວດັ່ງນີ້ ໂອ ນະຣະປະຕິຜູ້ປະເສີດ...

Verse 37

श्रुत्वा तद्वचनं तत्र कृतमाध्याह्निकक्रियः । चिंतयामास मेधावी किं कृत्वा सुकृतं भवेत्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະໄດ້ປະກອບພິທີກາງວັນສໍາເລັດແລ້ວ ຜູ້ມີປັນຍາຈຶ່ງຄິດພິຈາລະນາວ່າ “ຄວນເຮັດສິ່ງໃດຈຶ່ງໄດ້ບຸນແທ້?”

Verse 38

गाधिसंभवपराशरादयः कंडुदेवलमुखाश्च ये द्विजाः । तेऽपि योगि बलिनो विमोहिताः लीलया तदबलाभिरद्भुतम्

ແມ່ນແຕ່ຣິສີເຊັ່ນ ປາຣາຊະຣະ ຜູ້ເກີດໃນສາຍຂອງ ກາທິ ແລະດວິຊະອື່ນໆ ເຊັ່ນ ກັນດຸ ແລະ ເທວະລະ—ແມ່ນແຕ່ໂຍຄີຜູ້ມີພະລັງກໍຍັງຖືກເຮັດໃຫ້ຫຼົງງົດ ໂດຍລີລາ-ສັກຕິອັນນ່າອັດສະຈັນຂອງນາງເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 39

योषितां नयनतीक्ष्णसायकैर्भ्रूलतासुदृढचापनिर्गतैः । धन्विना मकरकेतुना हतः कस्य नो पतति वामनो मृगः

ຜູ້ໃດຖືກກາມເທວະ ນັກທະນູຜູ້ມີທຸງມະກະ ຍິງດ້ວຍລູກສອນອັນແຫຼມຄົມແຫ່ງນັຍນາຣີ ທີ່ພຸ່ງອອກຈາກຄັນທະນູອັນແນ່ນຫນາຄືເຄືອຄິ້ວ—ແລ້ວ “ກວາງ” ອັນຂີ້ຢ້ານຄືໃຈ ຈະບໍ່ຕົກລົງຕໍ່ໃຜເລີຍຫລື?

Verse 40

तावदेव नयधीर्विराजते तावदेव जनताभयं भवेत् । तावदेव धृतचित्तता भृशं तावदेव गणना कुलस्य च

ຕາມເວລາທີ່ປັນຍາອັນຖືກຕ້ອງຍັງສ່ອງສະຫວ່າງ ຕາມນັ້ນຄວາມບໍ່ຢ້ານກົວໃນຫມູ່ຊົນຈຶ່ງເກີດ. ຕາມນັ້ນຈິດໃຈຈຶ່ງໝັ້ນຄົງຢ່າງເຕັມທີ່ ແລະຕາມນັ້ນຕະກູນຈຶ່ງຖືກນັບຖືມີກຽດ.

Verse 41

तावदेव तपसः प्रगल्भता तावदेव शमसेवनं नृणाम् । यावदेव ललनेक्षणा स वैर्माद्यते द्रुतमदैर्न पूरुषः

ຄວາມກ້າຫານໃນການບໍາເພັນຕະບະຂອງບຸລຸດຢູ່ໄດ້ພຽງເທົ່ານັ້ນ ແລະການປະພຶດສະຫງົບສຳລວມກໍພຽງເທົ່ານັ້ນ—ຕາບໃດທີ່ສາຍຕາຂອງນາງບໍ່ເຮັດໃຫ້ໃຈເຂົາຫວັ່ນໄຫວ. ເມື່ອເຂົາເມົາມົນດ້ວຍກາມຢ່າງວ່ອງໄວ ເຂົາກໍບໍ່ແມ່ນນາຍເໜືອຕົນແທ້ອີກຕໍ່ໄປ.

Verse 42

मोहयंति मदयंति रागिणं योषितः स्वललितैर्मनोहरैः । मोदयंति मदयंति मामिमा धर्मरक्षणपरं हि स्वैर्गुणैः

ນາງທັງຫຼາຍດ້ວຍເສນ່ຫາອ່ອນຊ້ອຍອັນນ່າຫຼົງ ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ຊາຍຜູ້ຖືກຣາຄະຄອບງໍາຫຼົງມົນແລະເມົາມົນ; ແຕ່ຄຸນທຳເຫຼົ່ານີ້ກັບເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍປິຕິແລະມີພະລັງ ເພາະດ້ວຍຄຸນຂອງຕົນເອງມັນອຸທິດໃຈໃນການພິທັກຮັກສາທຳມະ.

Verse 43

मांसरक्तमलमूत्रनिर्मिते योषितां वपुषि निर्गुणेऽशुचौ । कामिनस्तु परिकल्प्य चारुतामाविशंति सुविमूढचेतसः

ກາຍຂອງນາງຖືກປະກອບດ້ວຍເນື້ອ ເລືອດ ອຶຈະ ແລະປັດສະວະ—ບໍ່ມີແກ່ນສານແທ້ ແລະບໍ່ບໍລິສຸດ; ແຕ່ຊາຍຜູ້ຫຼົງກາມກັບຄິດວ່າມີຄວາມງາມຢູ່ນັ້ນ ແລ້ວຈົມຢູ່ໃນນັ້ນ ດ້ວຍໃຈທີ່ຫຼົງມົນຢ່າງຫນັກ.

Verse 44

दारुणा हि परिकीर्तितांगना साधुभिर्विमलबुद्धिभिर्बुधैः । यावदेव न समीपगा इमास्तावदेव हि गृहं व्रजाम्यहम्

ບັນດາສາທຸຊົນ—ປັນຍາຊົນຜູ້ມີປັນຍາບໍລິສຸດ—ໄດ້ກ່າວເຖິງນາງເຫຼົ່ານີ້ວ່າເປັນອັນຕະລາຍແທ້. ຕາບໃດທີ່ນາງຍັງບໍ່ເຂົ້າມາໃກ້ ຕາບນັ້ນຂ້ອຍຈະກັບໄປຫາເຮືອນຂອງຂ້ອຍ.

Verse 45

समीपं तस्य यावन्न आगच्छंति वरस्त्रियः । वैष्णवेन प्रभावेण तावदंतर्दधे द्विजः

ກ່ອນທີ່ນາງຜູ້ດີເລີດເຫຼົ່ານັ້ນຈະເຂົ້າໃກ້ທ່ານ, ພຣາຫມັນນັ້ນກໍອັນຕະທານຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງຄວາມເປັນໄວສະນະວະຂອງທ່ານ।

Verse 46

तस्य योगबलाद्भूप गतस्यादर्शनं तदा । दृष्ट्वा तदद्भुतं कर्म वैष्णवब्रह्मचारिणः

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ໂດຍພະລັງໂຍຄະຂອງທ່ານ ເມື່ອທ່ານເດີນທາງໄປ ກໍຫາຍລັບຈາກສາຍຕາໃນຂະນະນັ້ນ. ເຫັນກິດອັນອັດສະຈັນນັ້ນ ພຣະພຣະມະຈາຣີໄວສະນະວະກໍຕື່ນຕະລຶງ।

Verse 47

वित्रस्तनयना बाला कुरंग्य इव कातराः । संक्रांतनयनाः शून्या ददृशुस्ता दिशोदश

ນາງນ້ອຍໆເຫຼົ່ານັ້ນຕາຕື່ນຕົກ ຂີ້ຢ້ານດັ່ງກວາງຕາງາມ; ດວງຕາກໍກວາດໄປມາດ້ວຍຄວາມຫວາດຫວັນ ແລະຈ້ອງວ່າງໆໄປທັງສິບທິດ।

Verse 48

कन्या ऊचुः । इंद्रजालं स्फुटं वेत्ति मायां जानाति वा पुनः । दृष्टोऽप्यदृष्टरूपोभूदित्यूचुस्ताः परस्परम्

ນາງສາວທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ທ່ານນັ້ນຮູ້ແຈ້ງອິນທຣະຊານ—ຂ່າຍມາຍາຂອງພຣະອິນທຣາ ຫຼື? ຫຼືທ່ານເຂົ້າໃຈ māyā ຢ່າງແທ້ຈິງ? ເຫັນຢູ່ແທ້ໆ ແຕ່ກໍກາຍເປັນດັ່ງບໍ່ເຫັນຮູບ”—ແລ້ວພວກນາງກໍເວົ້າກັນໄປມາ।

Verse 49

व्याप्तं च हृदयं तासां तदैव विरहाग्निना । ज्वलद्दावानलेनेव सुस्निग्धं सर्वकाननम्

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ຫົວໃຈຂອງນາງທັງຫຼາຍຖືກແຜ່ຊຶມໂດຍໄຟແຫ່ງການພັດພາກ; ດັ່ງໄຟປ່າທີ່ລຸກໂຊນກວາດກິນປ່າອັນຂຽວຊຸ່ມທັງມວນ।

Verse 50

त्यजेंद्रजालिकां विद्यां कांत दर्शय सत्वरम् । आत्मानं न हि ते युक्तं प्राग्ग्रासे मक्षिकोपमम्

ໂອ້ຜູ້ຮັກ, ຈົ່ງລະທິ້ງວິທະຍາມາຍາດຸດຕາຂ່າຍອິນທຣະຈານນັ້ນ ແລະເປີດເຜີຍສັດຈະທັນທີ. ບໍ່ສົມຄວນທີ່ເຈົ້າຈະເຮັດຕົນເຫມືອນແມງວັນທີ່ຕິດກັບກ່ອນຈະໄດ້ກິນຄໍາໜຶ່ງ.

Verse 51

हा कष्टं दर्शितः कस्माद्धात्रा त्वं घटितः कुतः । ज्ञातं महानुसंतापहेतुर्नः स्वं विनिर्मितः

ອ້າຍ ຄວາມທຸກທໍລະມານ! ເປັນຫຍັງພຣະຜູ້ສ້າງ(ທາຕາ)ຈຶ່ງໃຫ້ເຮົາເຫັນເຈົ້າ—ເປັນຫຍັງຈຶ່ງປັ້ນແຕ່ງເຈົ້າ? ບັດນີ້ຮູ້ແຈ້ງແລ້ວ: ເຈົ້າແມ່ນສິ່ງທີ່ເຮົາສ້າງຂຶ້ນເອງ ເປັນເຫດແຫ່ງຄວາມຮ້ອນໃຈອັນໃຫຍ່ຂອງເຮົາ.

Verse 52

कच्चित्ते निर्दयं चेतः कच्चिदस्मासु नो मतिः । कच्चित्क्रूरोऽसि हे कांत कच्चिन्मुष्णासि नो मनः

ໃຈຂອງເຈົ້າແທ້ໆໄຮ້ເມດຕາບໍ? ຄວາມເອັນດູຕໍ່ຂ້າໄດ້ຫາຍໄປແລ້ວບໍ? ໂອ້ຜູ້ຮັກ, ເຈົ້າໂຫດຮ້າຍບໍ—ເຈົ້າລັກເອົາໃຈຂ້າໄປບໍ?

Verse 53

कच्चिन्न प्रत्ययोस्मा सु कच्चिदस्मान्परीक्षसे । कच्चिन्निर्ममता शीलः कच्चिन्मायाविशारदः

ເຈົ້າບໍ່ໄວ້ໃຈພວກເຮົາບໍ? ເຈົ້າກໍາລັງທົດສອບພວກເຮົາບໍ? ນິໄສຂອງເຈົ້າໄຮ້ຄວາມຍຶດຕິດບໍ? ເຈົ້າຊໍານານໃນມາຍາ ແລະກົນອຸບາຍລວງລໍ້ບໍ?

Verse 54

कच्चिच्चित्ते प्रवेष्टुं च वेत्सि विज्ञानलाघवम् । कच्चिन्निष्क्रमणोपायं न जानासि कुतः पुनः

ເຈົ້າຮູ້ບໍ—ດ້ວຍຄວາມຊໍານານອັນລະອຽດແຫ່ງປັນຍາແທ້—ວິທີເຂົ້າໄປໃນໃຈ? ແລະຖ້າເຈົ້າຍັງບໍ່ຮູ້ແມ່ນແຕ່ທາງອອກ ແລ້ວເຈົ້າຈະເຮັດໄດ້ແນວໃດ?

Verse 55

कच्चिद्विनापराधं तु किमस्मासु प्रकुप्यसे । कच्चिद्दुःखं न जानासि परेषां विप्रलंभनम्

ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ກໍ່ອາປາດໃດໆ ແຕ່ເປັນຫຍັງພຣະອົງຈຶ່ງພິກຸດໃສ່ພວກເຮົາ? ພຣະອົງບໍ່ຮູ້ດອກຫຼືວ່າ ການຫລອກລວງແລະເຮັດໃຫ້ຜູ້ອື່ນຜິດຫວັງ ເຈັບປວດປານໃດ

Verse 56

त्वद्दर्शनं विना नष्टा हृदयेश्वर सांप्रतम् । न जीवामोऽथ जीवामः पुनस्त्वद्दर्शनाशया

ບໍ່ໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງດວງໃຈ ບັດນີ້ພວກເຮົາພິນາດສິ້ນແລ້ວ. ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ມີຊີວິດແທ້—ແຕ່ກໍຍັງດຳລົງ—ດ້ວຍຄວາມຫວັງວ່າຈະໄດ້ເຫັນພຣະອົງອີກຄັ້ງ

Verse 57

वयं च नीयतां तत्र शीघ्रं यत्र गतो भवान् । त्वद्दर्शनहरो धाता व्यधान्मोदांकुरच्छिदाम्

ຂໍໂປດນຳພວກເຮົາໄປດ້ວຍໂດຍໄວ ໄປຫາສະຖານທີ່ທີ່ພຣະອົງໄດ້ໄປ. ທາຕາ ຜູ້ສ້າງ ຜູ້ຊິງເອົາການໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ໄດ້ວາງການຕັດທອນຫນໍ່ອ່ອນແຫ່ງຄວາມປິຕິຂອງພວກເຮົາ

Verse 58

सर्वथा दर्शनं देहि कारुण्यं भज सर्वथा । पर्य्यंतं न प्रपश्यंति कस्य चित्सुजना जनाः

ຂໍພຣະອົງປະທານການໄດ້ເຫັນພຣະອົງທຸກເວລາ; ແລະຂໍພຣະອົງສະຖິດໃນຄວາມເມດຕາກະລຸນາເສມອ. ມະນຸດ—ແມ່ນແຕ່ຄົນດີ—ບໍ່ອາດເຫັນຮອດທີ່ສຸດ ຄວາມແທ້ແລະຂອບເຂດຂອງໃຜຜູ້ໃດໄດ້

Verse 59

इत्थं विलप्यताः कन्याः प्रतीक्ष्य च बहुक्षणम् । पितुर्भयाद्गृहं गंतुं शीघ्रमारेभिरे ततः

ດັ່ງນັ້ນ ບັນດານາງສາວໄດ້ຄ່ຳຄວນຮ້ອງໄຫ້ ແລະຄອຍຢູ່ດົນນານ; ຕໍ່ມາເນື່ອງຈາກຢ້ານພໍ່ ພວກນາງຈຶ່ງຮີບອອກເດີນທາງກັບເຮືອນ

Verse 60

तत्प्रेमनिगडैर्बद्धा भृशं विरहविक्लवाः । कथंचिद्धैर्यमालंब्य ताः स्वंस्वं गृहमागताः

ຖືກຜູກມັດດ້ວຍໂສ້ແຫ່ງຄວາມຮັກຕໍ່ພຣະອົງ ແລະສັ່ນສະເທືອນດ້ວຍທຸກຂ໌ແຫ່ງການພັດພາກ ພວກນາງຈຶ່ງຝືນຮວບຮວມສະຕິ ແລ້ວກັບໄປ—ແຕ່ລະນາງສູ່ເຮືອນຂອງຕົນ.

Verse 61

आगत्य पतिताः सर्वा मातॄणां तु समीपतः । किमेतन्मातृभिः पृष्टाः कुतः कालात्ययोऽभवत्

ເມື່ອມາຮອດ ພວກນາງທັງໝົດກໍລົ້ມລົງໃກ້ບັນດາແມ່. ແມ່ໆຖາມວ່າ “ນີ້ແມ່ນຫຍັງ?” ແລະ “ເພາະເຫດໃດເວລາຈຶ່ງລ່ວງເລີຍ ເກີດຄວາມຊ້າ?”

Verse 62

क्रीडंत्यः किन्नरीभिस्तु सार्द्धं संगतकं यदा । संस्थितास्तेन न ज्ञातो दिवसोऽच्छोदसरोवरे

ແຕ່ເມື່ອພວກນາງເລີ່ນສະນຸກຮ່ວມກັບບັນດາກິນນະຣີ ແລະຊຸມນຸມກັນດ້ວຍມິດຕະພາບ ຢູ່ທີ່ທະເລສາບອັດໂສດາອັນປະເສີດ ວັນເວລາກໍລ່ວງໄປໂດຍບໍ່ຮູ້ຕົວ

Verse 63

पथि श्रांता वयं मातः संतापस्तेन नस्तनौ । मोहेन महता वक्तुं न केनाप्युत्सहामहे

ແມ່ເຈົ້າຂາ ພວກຂ້ານ້ອຍເມື່ອຍລ້າຕາມທາງ ເພາະເຫດນັ້ນກາຍຈຶ່ງຮ້ອນຮົ່ມດ້ວຍຄວາມທຸກຂ໌. ຖືກຄວາມຫຼົງໃຫຍ່ຄອບງຳ ບໍ່ມີໃຜກ້າເວົ້າ

Verse 64

इत्युक्त्वा लुठितास्तत्र मणिभूमौ कुमारिकाः । आकारं गोपयंत्यस्ता मुग्धा जल्पंति मातृभिः

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ສາວນ້ອຍທັງຫຼາຍກໍກິ້ງກາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນເທິງພື້ນດິນທີ່ໂປດປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີ. ຕໍ່ມາ ດ້ວຍຄວາມອາຍແລະຄວາມໃສຊື່ ພວກນາງປິດບັງອາການ ແລ້ວສົນທະນາຄ່ອຍໆກັບແມ່ໆ

Verse 65

काचिन्नर्तयति क्रीडामयूरं न मुदा तदा । न पाठयति तं कीरं पंजरेऽन्या कुतूहलात्

ໃນເວລານັ້ນ ຍິງຄົນໜຶ່ງບໍ່ໄດ້ດ້ວຍຄວາມຍິນດີໃຫ້ນົກຢູງຂອງຫຼິ້ນຟ້ອນ; ອີກຄົນໜຶ່ງດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ລ້ວນໆ ບໍ່ໄດ້ສອນນົກແກ້ວທີ່ຢູ່ໃນກົງ

Verse 66

लालयेन्नकुलं नान्या नोल्लापयति सारिकाम् । अपरातीव संमुग्धा नैव खेलति सारसैः

ນາງບໍ່ລ້ຽງລູບນກຸລ (ມອງກູສ) ອີກ ບໍ່ເວົ້າຢອກຫຼິ້ນເພື່ອຊັກຊວນນົກມາຍນາ; ດ້ວຍຄວາມງົດງົນຢ່າງຫນັກ ນາງແມ່ນກັບຫົງກໍບໍ່ຫຼິ້ນ

Verse 67

भेजिरे न विनोदं ता रेमिरे नैव मंदिरे । ऊचिरे बांधवैर्नालं वीणावाद्यं न चक्रिरे

ນາງທັງຫຼາຍບໍ່ໄດ້ຊື່ນຊົມການບັນເທີງ ແລະບໍ່ໄດ້ເລີນຫຼິ້ນໃນຄຸ້ມ. ເມື່ອຍາດພີ່ນ້ອງເຊີນຊວນ ນາງກ່າວວ່າ “ພໍແລ້ວ” ແລະບໍ່ໄດ້ຈັບວີນາມາບັນເລງ

Verse 68

कल्पद्रुमप्रसूनं यत्सर्वं तच्चानलोपमम् । मंदारकुसुमामोदि न पपुर्मधुरं मधु

ດອກໄມ້ທັງປວງຂອງກັລປະດຣຸມ (ຕົ້ນສົມປາດຖະນາ) ນັ້ນ ປານດັ່ງໄຟ; ແລະນ້ຳເຜິ້ງຫວານທີ່ຫອມດ້ວຍດອກມັນດາຣາ ນາງທັງຫຼາຍກໍບໍ່ໄດ້ດື່ມ

Verse 69

योगिन्य इव ताः कन्या नासाग्रन्यस्तलोचनाः । अलक्ष्यध्यानसंतानाः पुरुषोत्तममानसाः

ນາງສາວເຫຼົ່ານັ້ນດຸດດັ່ງໂຍຄິນີ—ຕາຈ້ອງຢູ່ປາຍດັ່ງ; ຈົມຢູ່ໃນສາຍທານສະມາທິບໍ່ຂາດຕໍ່ສິ່ງອັນບໍ່ອາດເຫັນ ແລະໃຈທັງໝົດມຸ່ງສູ່ປຸຣຸໂສຕຕະມະ

Verse 70

चंद्रकांतमणिच्छन्ने स्रवद्वारिणि कंदरे । क्षणं वातायने स्थित्वा जलयंत्रगृहेक्षणम्

ໃນຖ້ຳທີ່ປົກຄຸມດ້ວຍມະນີຈັນທຣະການຕະ ທີ່ນ້ຳຢອດລົງບໍ່ຂາດ ລາວຢືນຢູ່ທີ່ປ່ອງຢ້ຽມຊົ່ວຄາວ ແລ້ວເບິ່ງເຮືອນແຫ່ງຍົນນ້ຳ।

Verse 71

रचयंति क्षणं शय्यां दीर्घिकां भोजिनीदलैः । वीज्यमानाः सखीभिस्ताः शीतलैर्नलिनीदलैः

ພວກນາງຈັດທຳຕຽງຢູ່ເທິງສະນ້ຳດ້ວຍໃບບົວໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ; ແລະສະຫາຍສາວກໍພັດວີໃຫ້ດ້ວຍໃບບົວສາຍອັນເຢັນສະບາຍ।

Verse 72

इत्थं युगसमां रात्रिमनयंस्ता वरस्त्रियः । कथंचिद्धारणं कृत्वा विह्वलाः सज्वरा इव

ດັ່ງນີ້ ນາງຜູ້ປະເສີດເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຜ່ານຄືນທີ່ຮູ້ສຶກຍາວດຸດຍຸກ; ພະຍາຍາມປະຄອງໃຈແຕ່ກໍຍັງວຸ້ນວາຍ ດັ່ງຖືກໄຂ້ຄອບງຳ।

Verse 73

प्रातर्व्योममणिं दृष्ट्वा मन्यमानाः स्वजीवितम् । विज्ञाप्य मातरं स्वांस्वां गौरीं पूजयितुं गताः

ເມື່ອຮຸ່ງອາລຸນ ເຫັນມະນີແຫ່ງນະພາ (ດວງອາທິດ) ແລ້ວຖືວ່າເປັນດັ່ງຊີວິດຂອງຕົນ ພວກນາງໄດ້ແຈ້ງແກ່ແມ່ຂອງຕົນແຕ່ລະຄົນ ແລ້ວໄປນະມັດສະການບູຊາພຣະນາງເກົາຣີ।

Verse 74

स्नात्वा तेन विधानेन पुष्पैर्धूपैस्तथा पुनः । विधाय पूजनं देव्या गायंत्यस्तत्र ताः स्थिताः

ເມື່ອອາບນ້ຳຕາມພິທີນັ້ນແລ້ວ ຈຶ່ງຖວາຍດອກໄມ້ແລະທູບອີກຄັ້ງ ປະກອບພິທີບູຊາພຣະເທວີ; ຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພວກນາງຂັບບົດສັນລະເສີນ।

Verse 75

एतस्मिन्नंतरे विप्रः स्नातुं सोऽपि समागतः । पितुराश्रमतस्तस्मादच्छोदेऽत्र सरोवरे

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣາຫມັນ (ວິປຣະ) ຜູ້ໜຶ່ງກໍມາຮອດເພື່ອອາບນ້ຳຊຳລະ; ລາວອອກຈາກອາສຣົມຂອງບິດາ ແລະມາຮອດສະໜອງນ້ຳໃສຊື່ “ອັຈໂສດາ” ທີ່ນີ້।

Verse 76

मित्रं दृष्ट्वैव रात्र्यंते पद्मिन्य इव कन्यकाः । तत्फुल्लनयना जातास्तं दृष्ट्वा ब्रह्मचारिणम्

ໃນຍາມຄ່ຳຄືນສິ້ນສຸດ ເຫມືອນດອກບົວເມື່ອເຫັນຕາເວັນກໍບານ ສາວນ້ອຍທັງຫຼາຍເມື່ອເຫັນພຣະພຣົມຈາຣີນັ້ນ ກໍມີດວງຕາສົດໃສ ເປີດກວ້າງດ້ວຍຄວາມປິຕິ।

Verse 77

गत्वा तत्रैव ताः कन्या समीपं ब्रह्मचारिणः । सव्यापसव्यबंधेन भुजपाशं च चक्रिरे

ເມື່ອໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ສາວນ້ອຍທັງຫຼາຍເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະພຣົມຈາຣີ; ພວກນາງລ້ອມຈາກຊ້າຍແລະຂວາ ແລ້ວກໍກໍ່ເປັນບ່ວງດ້ວຍແຂນ।

Verse 78

गतोऽसि प्रिय पूर्वेद्युर्गंतुमद्य न लभ्यते । वृतस्त्वं नूनमस्माभिर्नात्र तेऽस्ति विचारणा

ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ມື້ວານເຈົ້າໄດ້ໄປແລ້ວ; ມື້ນີ້ບໍ່ອາດໃຫ້ເຈົ້າໄປໄດ້. ແນ່ນອນເຈົ້າຖືກພວກເຮົາເລືອກແລ້ວ—ໃນເລື່ອງນີ້ບໍ່ມີທີ່ໃຫ້ເຈົ້າຄິດລັງເລ।

Verse 79

इत्युक्तो ब्राह्मणः प्राह प्रहसन्बाहुपाशगः । युष्माभिरुच्यते भद्रमनुकूलं प्रियं वचः

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣາຫມັນຜູ້ຖືກບ່ວງແຂນມັດໄວ້ກໍຍິ້ມແລ້ວກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົນ, ຖ້ອຍຄຳຂອງພວກເຈົ້າຊ່າງຖືກໃຈ ແລະກົງກັບໃຈຂ້ອຍ”

Verse 80

प्रथमाश्रमनिष्ठस्य किंतु नश्येत मे व्रतम् । विद्याभ्यसनशीलस्य नाभूत्पारं गुरोः कुले

ແມ່ນແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຍຶດໝັ້ນໃນອາສຣົມທຳອິດ ຂໍໃຫ້ວຣະຕະຂອງຂ້າພະເຈົ້າຢ່າພິນາດ; ແມ່ນແຕ່ຂະຫຍັນຝຶກວິທະຍາ ຢູ່ໃນຄອບຄົວຄູ ກໍບໍ່ທັນຮອດຝັ່ງແຫ່ງຄວາມສຳເລັດ।

Verse 81

आश्रमे यत्र यो धर्मो रक्षणीयः सुपंडितैः । विवाहोऽयमतो मन्ये न धर्म इति कन्यकाः

“ໃນອາສຣົມໃດ ທຳອັນໃດທີ່ນັກປັນຍາແທ້ພຶງປົກປ້ອງຮັກສາ ດັ່ງນັ້ນພວກເຮົາຈຶ່ງເຫັນວ່າ ‘ການແຕ່ງງານ’ ນີ້ບໍ່ສອດຄ່ອງກັບທຳ,” ນາງສາວທັງຫຼາຍກ່າວ។

Verse 82

आकर्ण्य विप्रवाक्यानि विप्रमूचुर्वरस्त्रियः । सकलध्वनिसोत्कंठ्यो कोकिलाइव माधवे

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພຣາຫມັນ ນາງຜູ້ສູງສົງທັງຫຼາຍກໍຕອບກັບພຣາຫມັນ; ທຸກສຽງເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຄິດຮອດ ດັ່ງນົກກຸກກິລາໃນເດືອນມາທະວະແຫ່ງລະດູບ່ອນໄມ້ຜຸດ।

Verse 83

धर्मादर्थोऽर्थतः कामः कामात्सुखफलोदयः । इत्येवं निश्चयज्ञास्ते वर्णयंति विपश्चितः

ຈາກທຳ ເກີດອັດຖະ; ຈາກອັດຖະ ເກີດກາມ; ແລະຈາກກາມ ເກີດການຮຸ່ງອອກແຫ່ງຜົນຄືຄວາມສຸກ—ດັ່ງນີ້ນັກປັນຍາຜູ້ຮູ້ຂໍ້ສະຫຼຸບແນ່ນອນຈຶ່ງພັນນາໄວ້।

Verse 84

सकामो धर्मबाहुल्यात्पुरतस्ते समुत्थितः । सेव्यतां विविधैर्भोगैः स्वच्छाभूमिरियं यतः

ດ້ວຍຄວາມອຸດົມແຫ່ງທຳ ສະພາບອັນບັນດານໃຫ້ຄວາມປາຖະໜາສຳເລັດໄດ້ ໄດ້ປາກົດຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຈົ້າແລ້ວ. ຈົ່ງເສບສົມດ້ວຍໂພກະນານາ ເພາະດິນແດນນີ້ບໍລິສຸດ ແລະໄຮ້ມົນທິນ।

Verse 85

श्रुत्वा तद्वचनं तासां प्राह गंभीरया गिरा । तथ्यं वो वचनं किंतु ममाप्यावश्यकं व्रतम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງນາງທັງຫຼາຍແລ້ວ ລາວເວົ້າດ້ວຍສຽງອັນໜັກແນ່ນວ່າ: “ຄໍາຂອງພວກເຈົ້າແມ່ນຈິງ; ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າກໍມີວຣະຕະ (ພຣະຕ) ອັນຈໍາເປັນທີ່ຕ້ອງຮັກສາ.”

Verse 86

प्राप्यानुज्ञां गुरोः कुर्वे विवाहकर्म नान्यथा । इत्युक्ताः पुनरूचुस्ताः स्फुटं मूढोऽसि सुंदर

“ເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກຄູອາຈານ (ກຸຣຸ) ແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຈະປະກອບພິທີແຕ່ງງານ—ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ” ເມື່ອລາວເວົ້າແບບນັ້ນ ນາງທັງຫຼາຍຈຶ່ງຕອບອີກຢ່າງຊັດເຈນວ່າ: “ໂອ ຜູ້ຮູບງາມ, ເຈົ້າຊ່າງໂງ່!”

Verse 87

सिद्धौषधं ब्रह्मधिया रसायनं सिद्धिर्निधिः साधुकुला वरांगनाः । मंत्रस्तथा सिद्धरसश्च धर्मतो मुने निषेव्याः सुधिया समागताः

ໂອ ມຸນີ, ດ້ວຍປັນຍາອັນຮູ້ແຈ້ງແຫ່ງພຣະພຣະຫມ (brahma-dhiyā) ຄວນສະເຫຼີມສະເຫຼີຍຕາມທຳມະໃຫ້ຖືກຕ້ອງ: ຢາສິດທະ ແລະ ຣະສາຍະນະ; ສິດທິ ແລະ ນິທິ (ຂຸມຊັບ); ການຄົບຫາຄົນດີ ແລະ ນາງຜູ້ສູງສົງ; ມັນຕຣະ; ແລະ ຣະສະສິດທະ—ເມື່ອໄດ້ມາດ້ວຍທຳມະ ແລະ ເຂົ້າໃກ້ດ້ວຍປັນຍາດີ।

Verse 88

कार्यं नु दैवाद्यदि सिद्धिमागतं तस्मिन्नुपेक्षां न च यांति नीतिगाः । यस्मादुपेक्षा न पुनः फलप्रदा तस्मान्न दीर्घीकरणं प्रशस्यते

ຖ້າກິດໃດໜຶ່ງສໍາເລັດດ້ວຍອໍານາດແຫ່ງວາສະນາ ຜູ້ຮູ້ນີຕິທຳຍ່ອມບໍ່ປະມາດຕໍ່ກິດນັ້ນ; ເພາະຄວາມລະເລີຍບໍ່ໃຫ້ຜົນອີກ—ດັ່ງນັ້ນການຍືດເຢື້ອ ແລະ ຜັດຜ່ອນ ບໍ່ແມ່ນສິ່ງຄວນສັນລະເສີນ।

Verse 89

विषादप्यमृतं ग्राह्यममेध्यादपि कांचनम् । नीचादप्युत्तमां विद्यां स्त्रीरत्नं दुष्कुलादपि

ແມ່ນແຕ່ຈາກພິດກໍຍັງຮັບເອົາອະມຣິດໄດ້; ແມ່ນແຕ່ຈາກຂອງບໍ່ບໍລິສຸດກໍຍັງໄດ້ຄໍາ. ແມ່ນແຕ່ຈາກຄົນຕໍ່າຕໍ່ຍັງຮັບເອົາວິຊາອັນສູງໄດ້; ແລະແມ່ນແຕ່ຈາກຕະກູນຊົ່ວກໍຍັງມີນາງຜູ້ເປັນຣັດນະໄດ້।

Verse 90

सांद्रानुरागाः कुलजन्मनिर्मलाः स्नेहार्द्रचित्ता सुगिरः स्वयंवराः । कन्या सुरूपाः खलु चारुयौवना धन्या लभंतेऽत्र नरास्तु नेतरे

ໃນທີ່ນີ້ ມີແຕ່ບຸລຸດຜູ້ມີບຸນເທົ່ານັ້ນທີ່ໄດ້ຮັບນາງສາວຜູ້ມີຄວາມຮັກເລິກຊຶ້ງ ກຳເນີດວົງຕະກູນບໍລິສຸດ ໃຈອ່ອນຊຸ່ມດ້ວຍເມດຕາ ວາຈາຫວານ ມີສິດເລືອກຄູ່ດ້ວຍຕົນ (svayaṃvara) ຮູບງາມ ແລະປະດັບດ້ວຍວັຍຫນຸ່ມອັນນ່າຊົມ; ຄົນອື່ນບໍ່ໄດ້.

Verse 91

क्व वयं सुरसुंदर्य्यः क्व भवांस्तापसो बटुः । दुर्घटस्य विधानेन मन्ये धातैव पंडितः

ພວກເຮົາ—ນາງຟ້າຜູ້ງາມແຫ່ງສະຫວັນ—ຢູ່ໃສ ແລະທ່ານ—ຊາວໜຸ່ມນັກຕະບະ—ຢູ່ໃສ? ການຈັດວາງສິ່ງທີ່ເຫັນວ່າຍາກຈະເປັນໄປໄດ້ນີ້ ຂ້າຄິດວ່າ ມີແຕ່ທ່ານທາຕາ—ຜູ້ສ້າງ—ເທົ່ານັ້ນທີ່ເປັນບັນດິດແທ້.

Verse 92

तस्मादस्मानिदानीं तु स्वीकुर्य्यात्मंगलं भवान् । गांधर्वेण विवाहेन अन्यथा नोपजीवनम्

ດັ່ງນັ້ນ ບັດນີ້ຂໍໃຫ້ທ່ານຮັບຂ້າເປັນວາສນາມົງຄຸນຂອງທ່ານ—ໂດຍການແຕ່ງງານແບບຄັນທັຣວະ (Gāndharva); ບໍ່ຊັ້ນ ຂ້າຈະບໍ່ມີທາງດຳລົງຊີວິດໄດ້.

Verse 93

श्रुत्वा वाक्यं ततः प्राह ब्राह्मणो धर्मवित्तमः । भो मृगाक्ष्यः कथं त्याज्यो धर्मो धर्मधनैर्नरैः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ທຳຢ່າງຍິ່ງກ່າວວ່າ: “ໂອ ນາງຕາດັ່ງກວາງ, ຜູ້ທີ່ມີທຳເປັນຊັບແທ້ ຈະລະທິ້ງທຳໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 94

धर्मश्चार्थश्चकामश्च मोक्षश्चैतच्चतुष्टयम् । यथोक्तं फलदं ज्ञेयं विपरीतं तु निष्फलम्

ທຳ (Dharma) ອັດຖະ (Artha) ກາມ (Kāma) ແລະ ໂມກສະ (Mokṣa)—ຈະຕຸປະການນີ້—ພຶງເຂົ້າໃຈວ່າ ຖ້າປະພຶດຕາມທີ່ຄຳສອນກ່າວໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຍ່ອມໃຫ້ຜົນ; ແຕ່ຖ້າດຳເນີນຜິດທາງ ຍ່ອມໄຮ້ຜົນ.

Verse 95

नाकालेऽहं व्रती कुर्यामतो दारपरिग्रहम् । न क्रिया फलमाप्नोति क्रियाकालं न वेत्ति यः

ເຮົາເປັນຜູ້ຖືພຣະວຣະຕະ ຈຶ່ງບໍ່ຮັບເມຍໃນກາລະບໍ່ຄວນ. ພິທີກຳບໍ່ໃຫ້ຜົນແກ່ຜູ້ບໍ່ຮູ້ເວລາອັນຄວນເຮັດພິທີ.

Verse 96

यतो धर्मविचारेऽस्मिन्प्रसक्तं मम मानसम् । तस्माच्छृणुत हे कन्या न समीहे स्वयंवरम्

ເນື່ອງຈາກໃຈຂອງເຮົາຈົ່ມຢູ່ໃນການພິຈາລະນາທຳມະນີ້ ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ້ນາງກຸມາຣີ: ເຮົາບໍ່ປາດຖະນາສະວະຍັມວະຣະ (ພິທີເລືອກຄູ່ດ້ວຍຕົນເອງ).

Verse 97

एवं ज्ञात्वाशयं तस्य समीक्ष्यैव परस्परम् । करात्करं विमुच्याथ जग्राहांघ्रिं प्रमोहिनी

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຮູ້ໃຈຄິດຂອງເຂົາ ແລະເບິ່ງກັນແລ້ວ ນາງຜູ້ລໍ້ລວງກໍປ່ອຍມືອອກຈາກມື ແລ້ວຈຶ່ງຈັບຕີນຂອງເຂົາໄວ້.

Verse 98

भुजौ जगृहतुस्तस्य सुशीला सुस्वरा तथा । आलिलिंग सुतारा च वक्त्रं चुंबति चंद्रिका

ສຸຊີລາ ແລະ ສຸສະວະຣາ ຈັບແຂນຂອງເຂົາໄວ້; ສຸຕາຣາ ກອດຮັດເຂົາ, ແລະ ຈັນທຣິກາ ຈູບໃບໜ້າຂອງເຂົາ.

Verse 99

तथापि निर्विकारोऽसौ प्रलयानलसन्निभः । शशाप ब्रह्मचारी ताः क्रोधेनात्यंतमूर्छितः

ແມ່ນແຕ່ຢ່າງນັ້ນ ເຂົາກໍຍັງນິ່ງສະຫງົບບໍ່ແປປ່ຽນ ດຸດໄຟແຫ່ງປຣະລະຍະ. ແຕ່ພຣະພຣົມຈາຣີຜູ້ບຳເພັນຕະປະ ຖືກໂທສະຄອບງຳຢ່າງແຮງ ຈຶ່ງສາບແຊ່ງນາງເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 100

पिशाच्य इव मां लग्ना तत्पिशाच्यो भविष्यथ । एवं तेनाशु शप्तास्तास्तं त्यक्त्वा पुरतः स्थिताः

“ເຈົ້າເກາະຕິດຂ້ອຍດັ່ງນາງປີສາດພິສາຈີ; ເຈົ້າຈະກາຍເປັນພິສາຈີນັ້ນເອງ।” ເມື່ອລາວສາບທັນທີ ນາງເຫຼົ່ານັ້ນກໍລະທິ້ງລາວ ແລະຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າອີກຜູ້ໜຶ່ງ।

Verse 101

किमेतच्चेष्टितं पापं ह्यनागसि विचेष्टया । प्रियंकृतोऽप्रियंकृत्वा धिक्त्वां धर्मकृतांतकम्

ນີ້ແມ່ນການກະທຳບາບອັນໃດ—ການເຄື່ອນໄຫວຜິດທາງຕໍ່ຜູ້ບໍ່ມີຄວາມຜິດ? ໄດ້ຮັບຄຸນແລ້ວກັບຕອບດ້ວຍອະຄຸນ. ນ່າອັບອາຍແທ້—ເຈົ້າຜູ້ເຮັດໃຫ້ທຳມະດັ່ງຈະສິ້ນສຸດ

Verse 102

अनुरक्तेषु भक्तेषु मित्रेषु द्रोहकारिणः । पुंसो लोकोभयोः सौख्यं नाशमेतीति नः श्रुतम्

ພວກເຮົາໄດ້ຍິນມາວ່າ ຜູ້ໃດທີ່ຫັກຫຼັງມິດສະຫາຍຜູ້ຮັກໃຄ່ ແລະບັກຕະຜູ້ສັດທາ ຄວາມສຸກໃນສອງໂລກຈະສູນສິ້ນ

Verse 103

तस्मात्त्वमपि नः शापात्पिशाचो भव सत्वरम् । इत्युक्त्वापि च ता बाला निःश्वसंत्यः क्रुधाकुलाः

“ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄຳສາບຂອງພວກເຮົາ ເຈົ້າກໍຈົ່ງກາຍເປັນພິສາຈາໂດຍໄວ!” ເວົ້າແລ້ວ ສາວນ້ອຍເຫຼົ່ານັ້ນກໍຖອນໃຈຫນັກໆ ດ້ວຍຄວາມໂກດຄືນຄືງ

Verse 104

तदेवान्योन्यसंरंभात्तस्मिन्सरसि पार्थिव । ताः कन्या ब्रह्मचारी च सर्वे पैशाच्यमागताः

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ເນື່ອງຈາກຄວາມໂກດແຄ້ນຕໍ່ກັນໃນສະຣະນັ້ນ ບັນດາສາວນ້ອຍ ແລະພຣະພຣະຫມະຈາຣີຜູ້ຖືພຣະວິນັຍ—ທຸກຄົນຕົກສູ່ສະພາບດັ່ງພິສາຈາ

Verse 105

स पिशाचः पिशाच्यस्ताः क्रंदमानाः सुदारुणम् । क्षपयंति विपाकांस्तान्पूर्वोपात्तस्य कर्म्मणः

ປີສາດນັ້ນພ້ອມດ້ວຍປີສາດນາງທັງຫຼາຍ ຮ້ອງໄຫ້ຄຳຄວນຢ່າງນ່າສະພຶງກົວ ຍ່ອມເສວຍແລະຊົດໃຊ້ຈົນສິ້ນ ຜົນກຳທີ່ສຸກງອມຈາກກຳເກົ່າ।

Verse 106

स्वकाले प्रभवत्येव पूर्वोपात्तं शुभाशुभम् । स्वच्छायामिव दुर्वारं देवानामपि पार्थिव

ໂອ ພະຣາຊາ, ເມື່ອຮອດເວລາຂອງມັນ ບຸນແລະບາບທີ່ສະສົມໄວ້ແຕ່ກ່ອນ ຍ່ອມໃຫ້ຜົນແນ່ນອນ; ດັ່ງເງົາຂອງຕົນ ຕ້ານບໍ່ໄດ້—ແມ່ນແຕ່ເທວະກໍຫຼີກບໍ່ພົ້ນ।

Verse 107

क्रंदंति पितरस्तासां मातरस्तत्र तत्र च । भ्रातरश्चैव बालानां दैवं हि दुरतिक्रमम्

ບິດາຂອງພວກນາງຮ້ອງໄຫ້, ມານດາກໍຮ້ອງໄຫ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນທີ່ນີ້; ແລະອ້າຍນ້ອງຂອງເດັກນ້ອຍກໍຄຳຄວນ—ເພາະຊະຕາກຳຍາກຈະຝ່າຝືນ।

Verse 108

अतऊर्ध्वं पिशाचास्ते आहारार्थं सुदुःखिताः । इतस्ततश्च धावंतो वसंति सरसस्तटे

ນັບແຕ່ນັ້ນໄປ ປີສາດເຫຼົ່ານັ້ນຖືກທຸກທ້ອນດ້ວຍຄວາມຫິວແລະທຸກຂ໌ໃຫຍ່ ວິ່ງໄປມາເພື່ອຊອກຫາອາຫານ ແລະອາໄສຢູ່ຕາມຝັ່ງສະໜອງນ້ຳ।