Adhyaya 17

Verse 1

नारद उवाच । उत्तरे नर्मदाकूले तीर्थं योजनविस्तृतम् । पत्रेश्वरेति विख्यातं सर्वपापहरं परम्

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: ທີ່ຝັ່ງເໜືອແຫ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ ມີຕີຣະຖະໜຶ່ງກວ້າງໄກໜຶ່ງໂຢຊະນະ. ມີນາມວ່າ ‘ປັດເຣສະວະຣະ’ ເປັນຜູ້ສູງສຸດໃນການກຳຈັດບາບທັງປວງ.

Verse 2

तत्र स्नात्वा नरो राजन्दैवतैः सह मोदते । पंचवर्षसहस्राणि क्रीडते कामरूपधृक्

ໂອ ພະຣາຊາ, ເມື່ອອາບນ້ຳຊຳລະທີ່ນັ້ນແລ້ວ ບຸກຄົນຍ່ອມຊື່ນບານຮ່ວມກັບເທວະທັງຫຼາຍ. ຖືຮູບຕາມປາຖະໜາ ແລະເລີນຫຼິ້ນຢູ່ຫ້າພັນປີ.

Verse 3

गर्जनं तु ततो गच्छेद्यत्र मेघ उपस्थितः । इंद्रजिन्नाम संप्राप्तं तस्य तीर्थप्रभावतः

ຕໍ່ມາ ສຽງຟ້າຮ້ອງອັນກັງວານ ຍ່ອມເຄື່ອນໄປຫາບ່ອນທີ່ເມກມາຊຸມນຸມ. ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງຕີຣະຖະນັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ນາມວ່າ ‘ອິນທຣະຈິດ’.

Verse 4

मेघरावं ततो गच्छेद्यत्र मेघाभिगर्जितम् । मेघनादो गणस्तत्र वरसंपन्नतां गतः

ແລ້ວພຶງໄປຫາ ເມກະຣາວ ບ່ອນທີ່ເມກຄຳຮ້ອງກຶກກ້ອງ. ທີ່ນັ້ນ ກຸ່ມບໍລິວານນາມ “ເມກະນາດ” ໄດ້ບັນລຸສະພາບອັນສົມບູນດ້ວຍພອນປະເສີດ.

Verse 5

ततो गच्छेत राजेंद्र ब्रह्मावर्तमिति स्मृतम् । तत्र संनिहितो ब्रह्मा नित्यमेव युधिष्ठिर

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ້ພຣະຣາຊາແຫ່ງກະສັດ ພຶງໄປຫາສະຖານທີ່ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ພຣະພຣົມາວັດຕະ”។ ທີ່ນັ້ນ ໂອ້ຢຸທິສຖິຣ ພຣະພຣົມາສະຖິດຢູ່ເປັນນິດ.

Verse 6

तत्र स्नात्वा तु राजेंद्र ब्रह्मलोके महीयते । ततोंऽगारेश्वरे तीर्थे नियतो नियमाशनः

ທີ່ນັ້ນເມື່ອອາບນ້ຳສັກສິດແລ້ວ ໂອ້ພຣະຣາຊາແຫ່ງກະສັດ ຍ່ອມໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃນພຣະພຣົມະໂລກ ຈາກນັ້ນ ທີ່ຕີຣຖະອັງກາເຣສະວະຣະ ພຶງສຳຮວມຕາມນິຍົມ ແລະກິນແຕ່ອາຫານຕາມກົດລະບຽບ.

Verse 7

सर्वपापविशुद्धात्मा रुद्रलोकं स गच्छति । ततो गच्छेत राजेंद्र कपिलातीर्थमुत्तमम्

ເມື່ອຈິດໃຈບໍລິສຸດຈາກບາບທັງປວງແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄປສູ່ ຣຸທຣະໂລກ ຈາກນັ້ນ ໂອ້ພຣະຣາຊາແຫ່ງກະສັດ ພຶງໄປຫາ ກະປິລາ-ຕີຣຖະ ອັນປະເສີດ.

Verse 8

तत्र स्नात्वा नरो राजन्गोप्रदानफलं लभेत् । कांचीतीर्थं ततो गच्छेद्देवर्षिगणसेवितम्

ໂອ້ພຣະຣາຊາ ເມື່ອອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນແລ້ວ ມະນຸດຍ່ອມໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບການຖວາຍໂຄທານ ຈາກນັ້ນພຶງໄປຫາ ກາຍຈີ-ຕີຣຖະ ອັນມີໝູ່ເທວະຣິສີມາບຳເນົາແລະນະມັດສະການ.

Verse 9

तत्र स्नात्वा नरो राजन्गोलोकं समवाप्नुयात् । ततो गच्छेत्तु राजेंद्र कुंडलेश्वरमुत्तमम्

ຂ້າແດ່ພະລາຊາ, ຜູ້ທີ່ອາບນໍ້າຢູ່ທີ່ນັ້ນຍ່ອມບັນລຸເຖິງໂກໂລກະ. ຈາກນັ້ນ, ຂ້າແດ່ຈອມລາຊັນ, ເຂົາຄວນເດີນທາງຕໍ່ໄປຍັງກຸນທະເລສວນຜູ້ປະເສີດ.

Verse 10

तत्र संनिहितो रुद्रस्तिष्ठते उमया सह । तत्र स्नात्वा तु राजेंद्र अवध्यस्त्रिदशैरपि

ທີ່ນັ້ນ ພະຣຸດທະຣະຊົງປະທັບຢູ່ຮ່ວມກັບພະອຸມາ. ຂ້າແດ່ຈອມລາຊັນ, ເມື່ອອາບນໍ້າທີ່ນັ້ນແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນຜູ້ທີ່ແມ່ນແຕ່ເຫຼົ່າເທວະດາກໍບໍ່ອາດທຳລາຍໄດ້.

Verse 11

पिप्पलेश्वरं ततो गच्छेत्सर्वपापप्रणाशनम् । तत्र गत्वा तु राजेंद्र रुद्रलोके महीयते

ຈາກນັ້ນຄວນໄປຍັງ ປິບປະເລສວນ ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ. ຂ້າແດ່ຈອມລາຊັນ, ເມື່ອໄປເຖິງທີ່ນັ້ນແລ້ວ ບຸກຄົນຍ່ອມໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃນໂລກແຫ່ງພະຣຸດທະຣະ.

Verse 12

ततो गच्छेत्तु राजेंद्र विमलं विमलेश्वरम् । तत्र देवशिखा रम्या ईश्वरेण निपातिता

ຈາກນັ້ນ ຂ້າແດ່ຈອມລາຊັນ, ຄວນເດີນທາງໄປຍັງ ວິມະລະ ຫຼື ວິມະເລສວນ. ທີ່ນັ້ນ ເທວະສິຂາອັນງົດງາມໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນໂດຍພະເປັນເຈົ້າ.

Verse 13

तत्र प्राणान्परित्यज्य रुद्रलोकमवाप्नुयाम् । ततः पुष्करिणीं गच्छेत्तत्र स्नानं समाचरेत्

ເມື່ອລະຖິ້ມລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດທີ່ນັ້ນ ບຸກຄົນຍ່ອມບັນລຸເຖິງໂລກແຫ່ງພະຣຸດທະຣະ. ຈາກນັ້ນຄວນໄປຍັງສະໂບກຂະຣະນີອັນສັກສິດ ແລະ ປະກອບພິທີອາບນໍ້າ.

Verse 14

स्नानमात्रे नरस्तत्र इंद्रस्यार्द्धासनं लभेत् । नर्मदा सरितां श्रेष्ठा रुद्रदेहाद्विनिःसृता

ພຽງແຕ່ອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ມະນຸດກໍໄດ້ຮັບສະຖານະດຸດຄືຄຶ່ງໜຶ່ງແຫ່ງອາສນະຂອງພຣະອິນທຣ໌। ນະຣະມະດາແມ່ນຍອດແຫ່ງສາຍນ້ຳ ເກີດອອກຈາກພຣະກາຍຂອງພຣະຣຸທຣະ।

Verse 15

तारयेत्सर्वभूतानि स्थावराणि चराणि च । सर्वदेवातिदेवेन ईश्वरेण महात्मना

ໂດຍພຣະອີສະວະຣະຜູ້ມະຫາຕະມະ ຜູ້ເປັນອະທິເທບເຫນືອເທບທັງປວງ ຈຶ່ງຊ່ວຍໃຫ້ສັດທັງຫມົດ—ທັງຢູ່ນິ່ງແລະເຄື່ອນໄຫວ—ພົ້ນທຸກໄດ້

Verse 16

कथिता ऋषिसंघेभ्यो ह्यस्माकं च विशेषतः । मुनिभिः संस्तुता ह्येषा नर्मदा प्रवरा नदी

ແມ່ນ້ຳນີ້ໄດ້ຖືກກ່າວແກ່ສະພາຂອງລຶສີທັງຫຼາຍ—ແລະໂດຍພິເສດແກ່ພວກເຮົາດ້ວຍ। ບັນດາມຸນີສັນລະເສີນນະຣະມະດານີ້ວ່າເປັນນະທີປະວະຣ ຄືຍອດແຫ່ງແມ່ນ້ຳ

Verse 17

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे सप्तदशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ອະທິຍາຍທີ 17 ໃນສະວັກຄັນດະ ແຫ່ງສີຣີປັດມະມະຫາປຸຣານອັນສັກສິດ ກໍສິ້ນສຸດລົງ

Verse 18

संस्तुता देवगंधर्वैरप्सरोभिस्तथैव च । नमः पुण्यजले आद्ये नमः सागरगामिनि

ຖືກສັນລະເສີນໂດຍເທວະຄັນທະວະ ແລະອັບສະຣາທັງຫຼາຍ—ນະມັດສະການແດ່ທ່ານ ໂອ ນ້ຳບຸນອັນດັ້ງເດີມ; ນະມັດສະການແດ່ທ່ານ ໂອ ຜູ້ໄຫຼໄປສູ່ມະຫາສະໝຸດ

Verse 19

नमोस्तु ते ऋषिगणैः शंकरदेहनिःसृते । नमोस्तु ते धर्मवृते वरानने नमोस्तु ते देवगणैकवंदिते

ນະໂມສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ປະກົດອອກຈາກພຣະກາຍຂອງສັງກະຣະ ແລະຖືກຫມູ່ລິສີສັນລະເສີນ. ນະໂມສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນທຳມະ ໂອ້ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ. ນະໂມສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ຖືກຫມູ່ເທວະບູຊາແຕ່ຜູ້ດຽວ.

Verse 20

नमोस्तु ते सर्वपवित्रपावने नमोस्तु ते सर्वजगत्सुपूजिते । यश्चेदं पठते स्तोत्रं नित्यं शुद्धेन मानवः

ນະໂມສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ຊຳລະຄວາມບໍລິສຸດທັງປວງໃຫ້ບໍລິສຸດຍິ່ງ; ນະໂມສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ທົ່ວທັງໂລກບູຊາຢ່າງສູງສຸດ. ຜູ້ໃດເປັນຄົນບໍລິສຸດ ອ່ານສະໂຕຕຣນີ້ທຸກວັນ—

Verse 21

ब्राह्मणो वेदमाप्नोति क्षत्त्रियो विजयी भवेत् । वैश्यस्तु लभते लाभं शूद्रश्चैव शुभां गतिम्

ພຣາຫມັນຍ່ອມໄດ້ຮັບພຣະເວດ; ກະສັດຕຣິຍະຍ່ອມເປັນຜູ້ຊະນະ. ໄວສະຍະຍ່ອມໄດ້ລາບ; ແລະຊູດຣະກໍຍ່ອມເຖິງຄະຕິອັນເປັນມົງຄຸນແທ້.

Verse 22

अन्नार्थी लभते ह्यन्नं स्मरणादेव नित्यशः । नर्मदां सेव्यते नित्यं स्वयं देवो महेश्वरः । तेन पुण्या नदी ज्ञेया ब्रह्महत्यापहारिणी

ຜູ້ໃດປາດຖະນາອາຫານ ຍ່ອມໄດ້ອາຫານເປັນນິດ ແຕ່ພຽງລະລຶກເຖິງນາງເທົ່ານັ້ນ. ນະຣະມະດາຖືກບູຊາຢູ່ເສມອ—ໂດຍພຣະມະຫາເທວະ ມະເຫສະວະຣະ (ຊິວະ) ດ້ວຍພຣະອົງເອງ. ດັ່ງນັ້ນນາງພຶງຮູ້ວ່າເປັນແມ່ນ້ຳອັນສັກສິດຍິ່ງ ຜູ້ລຶບບາບພຣະຫມັນຂ້າ (brahmahatyā).