Adhyaya 57

Verse 1

द्विजा ऊचुः । कीर्तिर्धर्मोथ लोकेषु सर्वाणि प्रवराणि च । वद नो मुनिशार्दूल यदि नोऽस्ति त्वनुग्रहः

ພວກທະວິຊະກ່າວວ່າ: “ໂອ ມຸນິຊາດູນ ດັ່ງເສືອໃນຫມູ່ລະສີ, ຂໍຈົ່ງບອກເຮົາເຖິງກຽດຕິຍົດແລະທັມມະໃນໂລກທັງຫຼາຍ, ແລະສິ່ງອັນປະເສີດທັງປວງ—ຖ້າທ່ານມີອະນຸກຣະຫາແກ່ເຮົາແທ້.”

Verse 2

व्यास उवाच । यस्य खाते वने गावस्तृप्यंति मासमेव च । यद्वा सप्तदिनात्पूतः सर्वदेवैः स पूजितः

ພຣະວະຍາສະກ່າວວ່າ: ໃນປ່າ ຖ້າດ້ວຍຫຸມທີ່ຜູ້ໃດຂຸດໄວ້ ໂຄທັງຫຼາຍອິ່ມໃຈຕະຫຼອດໜຶ່ງເດືອນ, ຫຼືແມ່ນໃນເຈັດວັນກໍບໍລິສຸດໄດ້—ຜູ້ນັ້ນຖືກເທວະທັງປວງນັບຖືແລະບູຊາ।

Verse 3

पुष्करिण्या विशेषेण पूता या यज्ञकर्मणा । यत्फलं जलदानेन सर्वमत्रास्यि तच्छृणु

ຈົ່ງຟັງ: ປຸສກະຣິນີ (ສະນ້ຳສັກສິດ) ທີ່ຖືກຊຳລະເປັນພິເສດດ້ວຍພິທີຍັດຍະ ຍ່ອມປະທານຢູ່ນີ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ ຜົນບຸນທັງປວງທີ່ເກີດຈາກການຖວາຍທານນ້ຳ।

Verse 4

हायने हायने चैव कल्पं कल्पं विधीयते । दानात्स्वर्गमवाप्नोति तोयदः सर्वदो भुवि

ປີແລ້ວປີເລົ່າ ການເວລາແລ້ວການເວລາ ພິທີອັນສັກສິດນີ້ຖືກກຳນົດໄວ້ຕາມຄວາມຄວນ. ດ້ວຍການໃຫ້ທານ ມະນຸດບັນລຸສະຫວັນ; ຜູ້ໃຫ້ທານນ້ຳໃນໂລກນີ້ ເປັນດັ່ງຜູ້ໃຫ້ທຸກສິ່ງ।

Verse 5

मेघे वर्षति खाते च जायंते ये तु शीकराः । तावद्वर्षसहस्राणि दिवमश्नाति मानवः

ເມື່ອເມກຝົນຕົກ ແລະກະທົບພື້ນດິນເກີດເປັນລະອອງຢອດນ້ຳຈຳນວນເທົ່າໃດ, ມະນຸດຍ່ອມເສວຍສຸກໃນສະຫວັນເປັນພັນປີຕາມຈຳນວນນັ້ນ।

Verse 6

तोयैरन्नादिपाकैश्च प्रसन्नो मानवो भवेत् । प्राणानां च विनान्नैश्च धारणन्नैव जायते

ດ້ວຍນ້ຳ ແລະອາຫານທີ່ປຸງສຸກ ເຊັ່ນ ເຂົ້າ ແລະອື່ນໆ ມະນຸດຍ່ອມພໍໃຈ; ແລະຖ້າຂາດອາຫານ ການດຳລົງປຣານ (ລົມຫາຍໃຈຊີວິດ) ບໍ່ເກີດເລີຍ.

Verse 7

पितॄणां तर्पणं शौचं रूपं वै गंध्यनाशनम् । बीजं त्विहार्जितं सर्वं सर्वं तोये प्रतिष्ठितम्

ການຖວາຍນ້ຳບູຊາແດ່ບັນພະບຸລຸດ (ຕັຣປະນະ) ຄວາມສະອາດ ຄວາມງາມ ແລະການກຳຈັດກິ່ນເໝັນ—ເມັດພັນທຸກຢ່າງທີ່ເກີດຂຶ້ນນີ້ ລ້ວນຕັ້ງຢູ່ໃນນ້ຳ.

Verse 8

वस्त्रस्य धावनं रुच्यं भाजनानां तथैव च । तेनैव सर्वकार्यं च पानीयं मेध्यमेव च

ການຊັກເສື້ອຜ້າດ້ວຍນ້ຳນັ້ນເປັນທີ່ພໍໃຈ ແລະການລ້າງພາຊະນະກໍເຊັ່ນດຽວກັນ; ດ້ວຍນ້ຳນັ້ນເອງ ກິດທຸກຢ່າງສຳເລັດ ແລະນ້ຳດື່ມກໍບໍລິສຸດແທ້.

Verse 9

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन वापीकूपतटाककम् । कारयेच्च बलैः सर्वैस्तथा सर्वधनेन च

ດັ່ງນັ້ນ ຄວນພະຍາຍາມທຸກວິທີ ໃຫ້ສ້າງບໍ່ນ້ຳ ບໍ່ຂັ້ນບັນໄດ ສະນ້ຳ ແລະອ່າງເກັບນ້ຳ—ໂດຍໃຊ້ກຳລັງທັງໝົດ ແລະຊັບສິນທັງໝົດເຊັ່ນກັນ.

Verse 10

ततो विनिर्जले देशो यो ददाति जलाशयम् । वासरे वासरे तस्य कल्पं स्वर्गं विनिर्दिशेत्

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດຈັດຫາອ່າງເກັບນ້ຳໃນແດນທີ່ແຫ້ງແລ້ງຂາດນ້ຳ—ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ ວັນແລ້ວວັນເລົ່າ ຄວນປະກາດຜົນເປັນການຢູ່ສະຫວັນຕະຫຼອດໜຶ່ງກັລປະ.

Verse 11

त्रिविष्टपाच्च्युतो विप्रो वेदशास्त्रार्थपारगः । लोकबंधुः स धर्मात्मा तपस्तप्त्वा दिवं व्रजेत्

ພຣາຫມັນນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຕົກຈາກ ຕຣິວິດສະປະ (ໂລກເທວະ) ແຕ່ຊໍານານໃນອະທິບາຍແຫ່ງເວດ ແລະ ສາດສະຕຣາ ເປັນມິດແລະຜູ້ເກື້ອກູນໂລກ ມີຈິດທຳ—ເມື່ອບໍາເນັດຕະປະແລ້ວ ພຶງຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນອີກຄັ້ງ।

Verse 12

एवं जन्माष्टकं प्राप्य एकस्याक्षयमिष्यते । क्षत्त्रियाणां कुले जातः सार्वभौमो भवेन्नृपः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຮັບ/ປະຕິບັດລໍາດັບການເກີດທັງແປດນີ້ ຜົນຂອງກຳພຽງຢ່າງດຽວ ຖືກກ່າວວ່າເປັນ «ອັກສະຍະ» ບໍ່ເສື່ອມສູນ; ກະສັດທີ່ເກີດໃນຕະກູນກະສັດຕຣິຍະ ຈະເປັນສາຣະວະເພາມະ (ຈັກກະວັດ) ຜູ້ຄອງທົ່ວພິພົບ।

Verse 13

विशोऽक्षयं धनं विद्याज्जन्मजन्मसु यत्प्रियम् । शूद्रादयोन्त्यजाश्चान्ये लभंते स्वर्गतिं मुहुः

ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ສໍາລັບໄວສະຍະ ຊັບອັນບໍ່ໝົດສິ້ນ ແມ່ນສິ່ງທີ່ຍັງເປັນທີ່ຮັກໃນການເກີດທຸກຊາດ; ແມ່ນແຕ່ຊູດຣະ ແລະ ອັນຕະຍະຊະ ພ້ອມທັງຜູ້ອື່ນໆ ກໍໄດ້ບັນລຸທາງໄປສະຫວັນເລື້ອຍໆ।

Verse 14

चतुर्हस्तप्रमाणं तु कूपं खनति यः पुमान् । परोपकारकं नित्यं कल्पं स्वर्गं तु हायने

ຜູ້ໃດຂຸດບໍ່ນ້ໍາລຶກຂະໜາດສີ່ສອກ ແລະ ຕັ້ງໃຈເຮັດປະໂຫຍດແກ່ຜູ້ອື່ນເປັນນິດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ສະຫວັນຕະຫຼອດໜຶ່ງກັລປະ—ແມ່ນແຕ່ (ໜຶ່ງ) ປີກໍຍັງໄດ້ເສວຍບຸນສະຫວັນ।

Verse 15

द्विगुणे द्विगुणं विद्याच्छतं चैव चतुर्गुणे । विंशत्किष्कुप्रमाणां तु दद्यात्पुष्करिणीं तु यः

ຈົ່ງເຂົ້າໃຈວ່າ ເມື່ອເພີ່ມເປັນສອງເທົ່າ ຜົນກໍເພີ່ມເປັນສອງເທົ່າ; ແລະ ເມື່ອເພີ່ມເປັນສີ່ເທົ່າ ຜົນກໍເປັນຮ້ອຍເທົ່າ. ແລະ ຜູ້ໃດຈັດສ້າງ/ຖວາຍ ປຸສະກະຣິນີ ຄືສະບົວ ຂະໜາດຊາວ ກິສກຸ ຜູ້ນັ້ນ—

Verse 16

विष्णोर्धाम लभेत्सोपि दिव्यभोगं तथैव च । अनंतरं नृपो जातो धनी वागीश्वरो भवेत्

ຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ບັນລຸພຣະທາມຂອງພຣະວິສນຸ ແລະເສວຍສຸກທິບດັ່ງກັນ. ຕໍ່ມາເມື່ອເກີດໃໝ່ ຈະເປັນກະສັດຜູ້ມັ່ງຄັ່ງ ແລະເປັນເຈົ້າແຫ່ງວາຈາ—ຜູ້ເວົ້າໄພພິບູນ.

Verse 17

एवं द्विस्त्रिश्चतुर्वापि गुणतो भोग्यमिष्यते । विस्तीर्णे प्रचुरं विद्धि सहस्रेणाच्युतो दिवः

ດັ່ງນັ້ນ ຕາມຄຸນຄ່າຂອງບຸນ ຜົນແຫ່ງການເສວຍສຸກອາດເກີດສອງຄັ້ງ ສາມຄັ້ງ ຫຼືສີ່ຄັ້ງກໍໄດ້. ຈົ່ງຮູ້ວ່າເມື່ອມັນກວ້າງໃຫຍ່ ຈະອຸດົມດັ່ງພັນເທົ່າ; ແລະພຣະອຈຸຕະຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ແມ່ນທິບແທ້.

Verse 18

सहस्राद्द्विगुणेनैव सुरपूज्यो भवेन्नरः । जंतवस्तत्र ये संति यावंतो जीवनं ययुः

ດ້ວຍບຸນທີ່ທະວີຄູນເຖິງພັນເທົ່າ ມະນຸດຍ່ອມເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາແມ່ນແຕ່ເທວະ. ແລະສັດທັງຫມົດທີ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ດຳລົງຊີວິດຈົນຄົບອາຍຸທີ່ກຳນົດໄວ້ແກ່ຕົນ.

Verse 19

तत्संख्याका जनास्तस्य किंकराः पृष्टलग्नकाः । भवंति सततं गेहे पुरे जनपदेषु च

ຜູ້ຄົນຈຳນວນເທົ່ານັ້ນຈະເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງເຂົາ ຕິດຕາມຢູ່ຂ້າງຫຼັງຢ່າງໃກ້ຊິດເສມອ. ພວກເຂົາຢູ່ປະຈຳໃນເຮືອນ ໃນເມືອງ ແລະທົ່ວຊົນນະບົດໃນແວ່ນແຄວ້ນ.

Verse 20

विहाय पितरं भोग्या धने क्षीणे यथा वनम् । पक्षिणस्सूकरश्चैव महिषी करिणी तथा

ເມື່ອຊັບສິນໝົດ ຜູ້ພຶງພາເພື່ອເສວຍສຸກຍ່ອມລະທິ້ງຜູ້ຄຸ້ມຄອງ ດັ່ງສັດທັງຫມົດລະທິ້ງປ່າເມື່ອອາຫານຫມົດ: ນົກ, ໝູປ່າ, ແລະທັງຄວາຍແມ່ກັບຊ້າງແມ່ດ້ວຍ.

Verse 21

उपदेष्टा च कर्त्ता च षडेते स्वर्गगामिनः । दिव्यं च पक्षिणां चैव शतं स्वर्गं विनिर्दिशेत्

ທັງຜູ້ຊີ້ນຳສອນແລະຜູ້ກະທຳ—ຄົນຫົກປະເພດນີ້ຖືກກ່າວວ່າໄປສູ່ສະຫວັນ. ຍັງຄວນປະກາດສະຫວັນ “ທິບ” ສຳລັບນົກດ້ວຍ; ແທ້ຈິງມີການກ່າວເຖິງສະຫວັນໜຶ່ງຮ້ອຍ.

Verse 22

क्रोडो वर्षसहस्रं तु महिष्ययुतहायनम् । देवरूपं समास्थाय करिण्या लक्षमुच्यते

‘ກໂຣດ’ ຖືກກ່າວວ່າເທົ່າກັບພັນປີ; ແລະ ‘ມະຫິສີຢຸຕ’ ແມ່ນໄລຍະໝື່ນປີ. ເມື່ອຮັບຮູບທິບ ຊ້າງເພດແມ່ເອີ້ນມາດຕານີ້ວ່າ ‘ລັກສະ’.

Verse 23

कोट्येकमुपदेष्टुश्च कर्तुरक्षयमेव च । पुरा धनिसुतेनैव कृतः ख्यातो जलाशयः

ຄຳສອນພຽງໜຶ່ງຂອງຜູ້ຊີ້ນຳ ມີບຸນເທົ່າໂກຕິໜຶ່ງ; ແລະສຳລັບຜູ້ກະທຳ ຜົນຍ່ອມບໍ່ຮູ້ຈົບ. ໃນການກ່ອນ ບຸດຂອງທະນີໄດ້ສ້າງອ່າງນ້ຳອັນລືຊື່ໜຶ່ງ.

Verse 24

अयुतधनव्ययेनैव प्राणेनैव बलेन च । सर्वसत्वोपकाराय शिवश्रद्धायुतेन च

ໂດຍໃຊ້ຈ່າຍຊັບສິນຈຳນວນຫຼາຍ ແລະດ້ວຍຊີວິດກັບກຳລັງຂອງຕົນ—ເພື່ອເກື້ອກູນສັດທັງປວງ—ພ້ອມດ້ວຍສັດທາຕໍ່ພຣະສິວະ.

Verse 25

कालेन कियता चापि क्षीणवित्तोऽभवत्किल । कश्चिदर्थी धनी तस्य मूल्यदानाय चोद्यतः

ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປບາງສ່ວນ ກ່າວກັນວ່າເຂົາກາຍເປັນຜູ້ຂາດຊັບ. ແລ້ວມີຄົນຮັ່ງມີແຕ່ມີຄວາມຈຳເປັນຜູ້ໜຶ່ງ ໄດ້ກະຕຸ້ນເຂົາ ພ້ອມຈະຈ່າຍລາຄາຕາມຄ່າຂອງມັນ.

Verse 26

विमृश्य धनिना चोक्तं व्याहारं शृणुताधुना । दीनारस्यायुतं वा ते दास्याम्यस्याश्च कारणात्

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາແລ້ວ ຄົນມັ່ງຄັ່ງກ່າວວ່າ: “ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງຂໍ້ເສນຂອງຂ້າ. ຂ້າຈະໃຫ້ເຈົ້າ ດີນາຣາ ໜຶ່ງໝື່ນ ແລະນັ້ນກໍເພາະນາງນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.”

Verse 27

लब्धं ते पुष्करिण्याश्च पुण्यं लाभात्प्रमन्यसे । शक्त्या दत्वाथ मूल्यं तां स्वीयां कर्तुं व्यवस्थितः

ເຈົ້າເຫັນບຸນທີ່ຜູກພັນກັບສະນ້ຳສັກສິດນັ້ນ ເປັນດັ່ງລາບທີ່ໄດ້ມາ; ແລ້ວຈ່າຍຄ່າຕາມກຳລັງ ແລະຕັ້ງໃຈເຮັດໃຫ້ເປັນຂອງຕົນ

Verse 28

एवमुक्ते स तं प्राह वासरेप्ययुतं पुनः । फलं भवति वै नित्यं पुण्यं पुण्यविदो विदुः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນ ລາວຕອບວ່າ: “ແມ່ນແຕ່ເຮັດໜຶ່ງໝື່ນເທື່ອໃນມື້ດຽວ ຜົນກໍຍ່ອມເກີດຂຶ້ນບໍ່ຂາດ—ເປັນບຸນເສມອ, ດັ່ງທີ່ຜູ້ຮູ້ບຸນກ່າວໄວ້”

Verse 29

एतस्मिन्निर्जले देशे शिवं खातं कृतं च मे । स्नानपानादिकं कर्म सर्वे कुर्वंत्यभीष्टतः

ໃນດິນແດນທີ່ແຫ້ງແລ້ງບໍ່ມີນ້ຳນີ້ ຂ້າໄດ້ໃຫ້ຂຸດແລະສ້າງບໍ່ນ້ຳພຣະສິວະໄວ້. ທີ່ນີ້ທຸກຄົນກະທຳກິດເຊັ່ນ ອາບນ້ຳ ດື່ມນ້ຳ ແລະອື່ນໆ ຕາມປາຖະໜາ

Verse 30

तस्मान्मेप्ययुतार्थस्य नैत्यकं फलमिष्यते । ततस्तस्याभवद्धास्यं तथैव च सभासदाम्

“ດັ່ງນັ້ນ ສຳລັບຂ້າເອງດ້ວຍ—ແມ່ນແຕ່ເປົ້າໝາຍຂອງຂ້າບໍ່ສຳເລັດຢ່າງຖືກຕ້ອງ—ຜົນອັນຍືນຍົງກໍຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນ” ແລ້ວລາວກາຍເປັນທີ່ເຢາະເຍີ້ຍ ແລະສະມາຊິກໃນສະພາກໍເຊັ່ນດຽວກັນ

Verse 31

ह्रिया च पीडितः सोपि वाक्यमेतदुवाच ह । सत्यमेतद्वचोस्माकं परीक्षां कुरु धर्मतः

ຖືກຄວາມອາຍບີບຄັ້ນ ລາວກໍ່ເວົ້າວ່າ: “ຄໍາຂອງພວກເຮົາເປັນຄວາມຈິງ—ຂໍໃຫ້ທົດສອບພວກເຮົາຕາມທັມມະ”

Verse 32

मत्सरात्स तु तं प्राह शृणु मे वचनं पितः । दीनारायुत मे तत्ते दत्वा चानीय प्रस्तरम्

ແຕ່ດ້ວຍຄວາມອິດສາ ລາວເວົ້າວ່າ: “ພໍ່ເອີຍ ຈົ່ງຟັງຄໍາຂ້າ; ໃຫ້ຂ້າ ດີນາຣາ ໜຶ່ງໝື່ນ ແລ້ວນໍາແຜ່ນຫີນມາ”

Verse 33

पातयिष्यामि ते खाते यथायोगं प्रमज्जतु । उन्मज्जति च यत्काले प्रस्तरः संतरत्यपि

“ຂ້າຈະປ່ອຍເຈົ້າລົງໃນຫຼຸມ; ຈົ່ງຈົມລົງຕາມຄວນ. ແລະເມື່ອເຖິງການທີ່ເຈົ້າຈະຜຸດຂຶ້ນອີກ ແມ່ນແຕ່ຫີນກໍຈະລອຍຂ້າມໄດ້”

Verse 34

क्षयं यास्यति नो वित्तं नोचेन्मे धर्मतो हि सा । बाढमुक्त्वायुतं तस्य गृहीत्वा स्वगृहं गतः

“ຊັບຂອງຂ້າຈະບໍ່ຫຼຸດຫາຍ—ເພາະເປັນການໃຫ້ຕາມທັມມະ” ເວົ້າວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ” ແລ້ວຮັບເງິນໜຶ່ງໝື່ນຈາກລາວ ແລະກັບໄປເຮືອນຕົນ

Verse 35

साक्षिणामग्रतस्तेन प्रस्तरः पातितस्तथा । पुष्करिण्यां महत्यां च दृष्टं नरसुरासुरैः

ຕໍ່ໜ້າພະຍານທັງຫຼາຍ ລາວກໍ່ໃຫ້ທິ້ງແຜ່ນຫີນລົງເຊັ່ນນັ້ນ; ແລະໃນສະລະນໍ້າສັກສິດອັນໃຫຍ່ນັ້ນ ມະນຸດ ເທວະ ແລະ ອະສູຣ ໄດ້ເຫັນປະຈັກ

Verse 36

ततो धर्मतुलायां तु तुलितं धर्मसाक्षिणा । दीनारायुतदानस्य पुष्करिण्या जलस्य तु

ຕໍ່ມາ ໃນຕາຊັ່ງແຫ່ງທຳ ທຳເອງເປັນພະຍານ ໄດ້ຊັ່ງບຸນແຫ່ງການຖວາຍທານດີນາຣາສິບພັນ ແລະບຸນແຫ່ງນ້ຳສັກສິດຈາກສະປຸສກະຣິນີ।

Verse 37

न समं तु दिनैकं तु जलस्य धर्मतो भृशम् । धनिनो मानसं दुःखं मोघार्थं च परेऽहनि

ແຕ່ຕາມທຳ ໃນເລື່ອງນ້ຳ ແມ່ນແຕ່ວັນດຽວກໍບໍ່ເທົ່າກັນກັບອີກວັນ; ສະພາບຂອງມັນປ່ຽນແປງຢ່າງຫຼາຍ. ສໍາລັບຄົນຮັ່ງມີ ຄວາມທຸກໃນໃຈເກີດຂຶ້ນ ແລະໃນວັນຕໍ່ໄປ ຄວາມພະຍາຍາມກໍກາຍເປັນໄຮ້ຜົນ।

Verse 38

शिलोच्चयोऽभवत्तीर्णो द्वीपवच्च जलोपरि । ततः कोलाहलः शब्दो जनानां समुपस्थितः

ກອງຫີນສູງຕະຫຼອດໄດ້ຜຸດຂຶ້ນ ຢືນເທິງນ້ຳດັ່ງເກາະ. ແລ້ວສຽງໂກລາຫົນ—ສຽງຂອງຝູງຊົນຫຼາຍ—ກໍເກີດຂຶ້ນຮອບດ້ານ।

Verse 39

तच्छ्रुत्वाद्भुतवाक्यं च मुदा तौ चागतौ ततः । दृष्ट्वा शैलं तथाभूतं कृतं तेनायुतं तथा

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາອັນນ່າອັດສະຈັນນັ້ນ ທັງສອງກໍເຕັມໄປດ້ວຍປີຕິ ແລ້ວມາຮອດທີ່ນັ້ນ. ແລະເມື່ອເຫັນພູເຂົາຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ ກໍປະຈັກວ່າ ເຂົາໄດ້ສ້າງຂຶ້ນຕາມນັ້ນແທ້ໆ।

Verse 40

ततः खाताधिपेनैव शैलं दूरे निपातितम् । पुण्यं खातस्य चोत्खाते प्रलुप्तस्य सुतेन हि

ຕໍ່ມາ ໂດຍຄາຕາທິປະເອງ ພູເຂົານັ້ນຖືກໂຍນໄປໄກ. ແລະບຸນທີ່ເນື່ອງກັບຄາຕາ—ໂດຍການຂຸດ/ການຂຸດຄົ້ນ—ບຸດຂອງປຣະລຸປຕະໄດ້ຮັບແທ້ໆ।

Verse 41

सोपि नाकं समारुह्य जन्मजन्मसु निर्वृतः । गोत्रमातृगणानां च नृपाणां सुहृदां तथा

ຜູ້ນັ້ນກໍຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ ແລະດຳລົງຢູ່ດ້ວຍຄວາມອິ່ມໃຈແລະປິຕິສຸກ ໃນຊາດແລ້ວຊາດເລົ່າ—ພ້ອມກຸ່ມວົງຕະກູນແລະຫມູ່ແມ່ ທັງພ້ອມກະສັດແລະມິດສະຫາຍດ້ວຍ।

Verse 42

सखीनां चोपकर्तॄणां खातं खात्वाऽक्षयं फलम् । तपस्विनामनाथानां ब्राह्मणानां विशेषतः

ການຂຸດບໍ່ນ້ຳ ຫຼືສະນ້ຳ ຍ່ອມໄດ້ຜົນບຸນອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ—ໂດຍພິເສດເມື່ອເຮັດເພື່ອມິດສະຫາຍ ແລະຜູ້ມີພຣະຄຸນ ແລະໂດຍຍິ່ງສຳລັບພຣາຫມັນຜູ້ຖືຕະບະ ແລະຜູ້ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ।

Verse 43

खातं तु जनयित्वा तु स्वर्गं चाक्षयमश्नुते । तस्मात्खातादिकं विप्राः शक्तितो यः करिष्यति

ຜູ້ໃດໃຫ້ສ້າງບ່ອນກັກນ້ຳ (ບໍ່ນ້ຳ/ສະນ້ຳ) ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ສະຫວັນອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ। ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ວິປຣາ (ພຣາຫມັນ) ທັງຫຼາຍ ຜູ້ໃດຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ຈະເຮັດກິດເຊັ່ນການຂຸດແລະອື່ນໆ…

Verse 44

सर्वपापक्षयात्पुण्यं मोक्षं यायान्न संशयः । य इदं श्रावयेल्लोके धर्माख्यानं महोत्कटम्

ເມື່ອບາບທັງປວງຖືກທຳລາຍ ຍ່ອມໄດ້ບຸນ ແລະບັນລຸໂມກສະ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ। ຜູ້ໃດໃຫ້ໂລກໄດ້ຟັງທຳມະກະຖາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະກ້າແຂງນີ້…

Verse 45

सर्वखातप्रदानस्य फलमश्नाति धार्मिकः । ग्रहणे भास्करस्यैव भागीरथ्यां तटे वरे

ຜູ້ມີທຳຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນບຸນຄົບຖ້ວນເທົ່າກັບການໃຫ້ທານທຸກປະເພດ—ເມື່ອໃນເວລາສຸລິຍະຄາດ ລາວປະກອບພິທີຕາມວິທີ ຢູ່ຝັ່ງອັນປະເສີດແຫ່ງພາຄີຣະຖີ (ຄົງຄາ)

Verse 46

गवां कोटिप्रदानस्य फलं श्रुत्वा लभेन्नरः । न च दारिद्रतामेति न शोकं व्याधिसंचयम्

ຜູ້ໃດໄດ້ຟັງການກ່າວເຖິງຜົນບຸນຂອງການຖວາຍທານງົວສິບລ້ານ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ບຸນນັ້ນ; ບໍ່ຕົກສູ່ຄວາມທຸກຍາກ, ບໍ່ເຂົ້າສູ່ຄວາມໂສກ, ແລະບໍ່ມີໂລກໄພສະສົມເພີ່ມພູນ।

Verse 57

असंमानं महद्दुःखमुभयोर्नाधिगच्छति । इति श्रीपाद्मपुराणे प्रथमे सृष्टिखंडे खातादिकीर्तनंनाम सप्तपंचाशत्तमोऽध्यायः

ການດູໝິ່ນເປັນທຸກໃຫຍ່; ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ທັງສອງຝ່າຍບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມຜາສຸກ. ດັ່ງນີ້ ບົດທີ 57 ຊື່ “ຂາຕາດິກີຣຕະນະ” ໃນພາກທຳອິດ ສຣິສຕິຂັນຑະ ຂອງ ສີຣີປັດມະປຸຣານ ສິ້ນສຸດລົງ.