Adhyaya 51

Verse 1

नरोत्तम उवाच । त्रिदशानां च देवानामन्येषां जगदीश्वरः । प्रभुः कर्ता च हर्त्ता च गोप्ता भर्त्ता पिता प्रसूः

ນໂຣຕະມະ ກ່າວວ່າ: ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນເປັນອົງອະທິປະໄຕເໜືອເທວະທັງສາມສິບສາມ ແລະ ສັດທັງປວງ—ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ເປັນໃຫຍ່, ຜູ້ສ້າງແລະຜູ້ທຳລາຍ, ຜູ້ປົກປ້ອງແລະຜູ້ອຸປະຖຳ, ເປັນພໍ່ ແລະ ເປັນບໍ່ເກີດແຫ່ງການກຳເນີດທັງມວນ।

Verse 2

अस्माकं वाक्श्रमो विष्णोः कथनेनैव युज्यते । किंतु कौतूहलं मेऽस्ति पिपासा वा क्षुधापि वा

ໂອ ວິສນຸ, ຄວາມເພີຍພະຍາຍາມແຫ່ງວາຈາຂອງພວກເຮົາ ຈຶ່ງສຳເລັດຜົນແທ້ ເມື່ອໄດ້ເລົ່າກະຖາຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ; ແຕ່ໃນໃຈຂ້ອຍມີຄວາມສົນໃຈຢາກຮູ້—ນີ້ແມ່ນຄວາມກະຫາຍ ຫຼື ແມ່ນຄວາມຫິວດ້ວຍ?

Verse 3

कृतं पृच्छति येनैव वक्तव्यं तत्प्रियेण हि । अतीतं चैव जानाति कथं नाथ पतिव्रता

ລາວຖາມເຖິງສິ່ງທີ່ໄດ້ເຮັດແລ້ວ; ແລະຄຳທີ່ຄວນເວົ້າກໍມີແຕ່ສິ່ງທີ່ເປັນທີ່ຮັກຂອງລາວ. ອະດີດກໍຮູ້—ໂອ ພຣະນາຖ, ນາງຜູ້ຖືພຣະຕິວຣະຕາຈະເຮັດເປັນອື່ນໄດ້ແນວໃດ?

Verse 4

किं वा तस्यां प्रभावं च वक्तुमर्हस्यशेषतः । भगवानुवाच । कथितं मे पुरा वत्स पुनः कौतूहलं द्विज

“ແລ້ວອຳນາດອິດທິພົນຂອງມັນແມ່ນຢ່າງໃດ? ຂໍໃຫ້ພັນລະນາໃຫ້ຄົບຖ້ວນ.” ພຣະພະຄະວານຕັດວ່າ: “ລູກເອີຍ, ເຈົ້າເຄີຍເລົ່າໃຫ້ເຮົາຟັງແລ້ວ; ແຕ່ກໍຍັງ, ໂອ ທະວິຊະ, ຄວາມຢາກຮູ້ໄດ້ເກີດຂຶ້ນອີກ.”

Verse 5

कथयिष्यामि तत्सर्वं यत्ते मनसि वर्तते । पतिव्रता पतिप्राणा सदा पत्युर्हिते रता

ເຮົາຈະເລົ່າທຸກຢ່າງທີ່ຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າ. ນາງເປັນຜູ້ຖືພຣະຕິວຣະຕາ, ຖືຜົວເປັນດັ່ງຊີວິດ, ແລະມຸ່ງໝັ້ນຢູ່ເສມອໃນສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດແກ່ຜົວ.

Verse 6

देवानामपि साऽऽराध्या मुनीनां ब्रह्मवादिनां । धवस्यैकस्य या नारी लोके पूज्यतमा स्मृता

ນາງເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການອາຣາທະນາແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍ ແລະບັນດາມຸນີຜູ້ປະກາດພຣະພຣະຫມັນ. ສະຕຣີຜູ້ສັດຊື່ຕໍ່ຜົວພຽງຜູ້ດຽວ ຖືກຈື່ຈຳໃນໂລກວ່າເປັນຜູ້ຄວນເຄົາລົບສູງສຸດ.

Verse 7

तस्या संमानने गुर्वी निभृता न भविष्यति । मध्यदेशे पुरा तात नगरी चातिशोभना

ໃນການຍົກຍ້ອງນາງ ຈະບໍ່ມີຄວາມກະອັກກະອ່ວນ ຫຼືຄວາມລັງເລອັນໜັກໜ່ວງ. ໃນອະດີດການ ທີ່ມັດຍະເທສະ, ໂອ ລູກເອີຍ, ມີນະຄອນໜຶ່ງງາມສະຫງ່າຫຼາຍ.

Verse 8

तस्यां च ब्रह्मजातीया सेव्या नाम्नी पतिव्रता । तस्या धवोऽभवत्कुष्ठी पूर्वकर्मविरोधतः

ໃນທີ່ນັ້ນມີນາງພຣາຫມັນຊື່ ເສວຍາ ເປັນຜູ້ຮັກສາພຣະພັນທະຕໍ່ສາມີ (ປະຕິວຣະຕາ) ຢ່າງສັດຊື່. ດ້ວຍຜົນກຳເກົ່າອັນບໍ່ດີ ສາມີຂອງນາງຈຶ່ງເປັນໂລກເຮື້ອນ

Verse 9

गलद्व्रणास्य पत्युश्च नित्यं चर्यापरायणा । यद्यन्मनोरथं तस्य शक्त्या सा कुरुते भृशम्

ແມ່ນແຕ່ປາກຂອງສາມີມີແຜໄຫຼຢູ່ ນາງກໍຍັງອຸທິດຕົນໃນວຽກວັນແລະການປະຄອງຮັບໃຊ້ສາມີຢ່າງສະໝໍ້ເສມ. ຄວາມປາຖະໜາໃດທີ່ເກີດໃນໃຈຂອງເຂົາ ນາງກໍສຳເລັດໃຫ້ດ້ວຍພະລັງຂອງນາງຢ່າງຫຼາຍ

Verse 10

अर्चयेद्देववन्नित्यं स्नेहं कुर्यादमत्सरा । कदाचित्पथि गच्छंतीं वेश्यां परमसुंदरीम्

ນາງພຶງບູຊາສາມີທຸກວັນດັ່ງບູຊາເທວະ ແລະດ້ວຍໃຈບໍ່ອິດສາ ຈົ່ງສະແດງຄວາມຮັກອ່ອນໂຍນ. ຄັ້ງໜຶ່ງໃນທາງ ມີນາງຄະນິກາ (ເວສຍາ) ຜູ້ງາມຫາທຽບບໍ່ ກຳລັງເດີນຜ່ານ

Verse 11

दृष्ट्वाऽतीवाभवन्मोहान्मन्मथाविष्टचेतनः । निश्श्वस्य सुतरां दीर्घं ततस्तु विमनाऽभवत्

ເມື່ອເຫັນນາງນັ້ນ ເຂົາກໍຫຼົງໄຫຼຢ່າງຫນັກ ຈິດຖືກມນມະຖະ (ກາມເທວະ) ຄອບງຳ. ເຂົາຖອນຫາຍໃຈຍາວຫຼາຍ ແລ້ວກໍເກີດຄວາມຫມອງເຨົາ

Verse 12

श्रुत्वा गृहाद्विनिःसृत्य साध्वी पप्रच्छ तं पतिं । उन्मनास्त्वं कथं नाथ निःश्वासस्ते कथं विभो

ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ນາງສາດວີອອກຈາກເຮືອນ ແລະຖາມສາມີວ່າ: “ໂອ ນາຖາ, ເຈົ້າເປັນຫຍັງຈຶ່ງວຸ່ນວາຍໃຈແທ້? ແລະໂອ ຜູ້ມີພະລັງ, ເຈົ້າຖອນຫາຍໃຈຍາວເພາະຫຍັງ?”

Verse 13

ब्रूहि मे यच्च कर्तव्यमकर्तव्यं च यत्प्रियम् । दयितं ते करिष्यामि त्वमेको मे गुरुः प्रियः

ຂໍທ່ານຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າວ່າ ສິ່ງໃດຄວນເຮັດ ສິ່ງໃດບໍ່ຄວນເຮັດ ແລະສິ່ງໃດເປັນທີ່ພໍໃຈຂອງທ່ານ. ສິ່ງທີ່ທ່ານຮັກຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດ; ທ່ານຜູ້ດຽວແມ່ນກຸຣຸອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 14

अभीष्टं वद मे नाथ यथाशक्ति करोम्यहम् । इत्युक्ते तामुवाचेदं वृथा किं भाषसे प्रिये

“ໂອ ນາຖາ ຂໍທ່ານຈົ່ງບອກສິ່ງທີ່ທ່ານປາຖະໜາ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດຕາມກຳລັງ” ເມື່ອນາງເວົ້າແລ້ວ ລາວຈຶ່ງກ່າວວ່າ “ໂອ ຜູ້ຮັກ ເຈົ້າເວົ້າສິ່ງອັນເປົ່າປະໂຫຍດເພາະຫຍັງ?”

Verse 15

न शक्ता त्वं न चैवाहं मोघं वक्तुं न युज्यते । प्रष्टुं नाधिकरोषीति यथा दीर्घतरोः फलम्

ເຈົ້າກໍບໍ່ສາມາດ ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ສາມາດ; ການເວົ້າອັນເປົ່າປະໂຫຍດບໍ່ຄວນ. ເຈົ້າບໍ່ມີສິດຖາມ—ດັ່ງຜົນໄມ້ຈາກຕົ້ນໄມ້ສູງຫຼາຍທີ່ຍາກຈະເອື້ອມເຖິງ.

Verse 16

भूमौ स्थित्वा तु खर्वात्मा समुद्धर्तुं प्रवांछति । तथा मे रमणी लोभान्मोहाद्यदभिवांछितम्

ແມ່ນຢືນຢູ່ເທິງດິນ ຄົນທີ່ໂງ່ກໍຍັງປາຖະໜາຈະຍົກໂລກຂຶ້ນ. ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ໂອ ຜູ້ຮັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ເພາະຄວາມໂລບແລະຄວາມຫຼົງ ເຈົ້າປາຖະໜາສິ່ງທີ່ເປັນແຕ່ຄວາມຄິດຝັນ.

Verse 17

दंपत्योरपि दुःसाध्यमपयानं वदाम्यहम् । पतिव्रतोवाच । ज्ञात्वा तु त्वन्मनोवृत्तं शक्ताहं कार्यसाधने

ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກເຖິງການຈາກໄປອັນຍາກຍິ່ງ ແມ່ນແຕ່ສຳລັບຄູ່ຜົວເມຍ. ນາງຜູ້ຮັກສາພຣະທຳຕໍ່ຜົວ (ປະຕິວຣະຕາ) ກ່າວວ່າ: “ເມື່ອຮູ້ເຖິງແນວໃຈຂອງທ່ານແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າສາມາດສຳເລັດກິດທີ່ຄວນເຮັດໄດ້”

Verse 18

आदेशं कुरु मे नाथ कर्तव्यं येन केनचित् । यदि ते दुर्लभं कार्यं कर्तुं शक्नोमि यत्नतः

ຂ້າແຕ່ພຣະນາຖ ຂໍພຣະອົງມີພຣະບັນຊາແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ—ມອບໜ້າທີ່ໃດໆກໍໄດ້. ຖ້າມີວຽກອັນຍາກຂອງພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າສາມາດເຮັດໃຫ້ສຳເລັດດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ.

Verse 19

तदा मे त्वतिकल्याणं फलिष्यति परे त्विह । इत्युक्ते परमः प्रीतः स्थितो वचनमब्रवीत्

“ເຊັ່ນນັ້ນ ຄວາມມົງຄຸນສູງສຸດຈະໃຫ້ຜົນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ—ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໃນໂລກໜ້າ.” ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ລາວຍິ່ງປິຕິຍິນດີ ຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້

Verse 20

पापाभ्यासाच्च पाप्मानं पृच्छतीति विनिश्चयः । पथ्यस्मिन्संप्रगच्छंतीं वेश्यां परमसुंदरीम्

ສະຫຼຸບໄດ້ວ່າ ເນື່ອງຈາກຄວາມເຄີຍຊິນໃນບາບຊ້ຳໆ ຄົນຈຶ່ງສອບຖາມຫາເສັ້ນທາງແຫ່ງບາບ. ໃນທາງນີ້ ລາວໄດ້ພົບນາງຄະນິກາຜູ້ງາມຍິ່ງ ກຳລັງເດີນໄປ

Verse 21

सर्वतश्चानवद्यांगीं दृष्ट्वा मे दह्यते मनः । यदि तां त्वत्प्रसादाच्च प्राप्नोमि नवयौवनां

ເມື່ອເຫັນນາງຜູ້ບໍ່ມີຕຳໜິໃນທຸກອວັຍວະ ໃຈຂ້າພະເຈົ້າກໍລຸກໄໝ້ຢູ່ພາຍໃນ. ຖ້າໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄດ້ນາງຄືນມາພ້ອມຍຸວະວັຍໃໝ່…

Verse 22

तदा मे सफलं जन्म कुरु साध्वि हितं मम । यदि मां कुष्ठिनं दीनं पूतिगंधं नवव्रणम्

ໂອ ນາງຜູ້ດີງາມດ້ວຍທຳ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເຮັດໃຫ້ການເກີດຂອງຂ້າພະເຈົ້າມີຜົນ—ຈົ່ງກະທຳສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ—ແມ່ນແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າເປັນໂລກເຮື້ອນ ທຸກຍາກ ມີກິ່ນເໝັນ ແລະຖືກປົກຄຸມດ້ວຍບາດແຜ 9 ບ່ອນ

Verse 23

न गच्छति वरारोहा तदा मे निधनं हितम् । श्रुत्वा तेनेरितं वाक्यं साध्वी वचनमब्रवीत्

“ຖ້ານາງຜູ້ງາມບໍ່ໄປ ຄວາມຕາຍຍ່ອມເປັນສິ່ງດີກວ່າສໍາລັບຂ້າ.” ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາທີ່ລາວກ່າວ ນາງຜູ້ມີສິນຈຶ່ງຕອບວ່າ

Verse 24

यथाशक्ति करिष्यामि स्थिरी भव प्रभोऽधुना । मनसाथ समालोच्य क्षपांते ह्युषसि द्रुतम्

“ຂ້າຈະເຮັດຕາມກໍາລັງຂອງຂ້າ; ໂອ້ ພຣະອົງ ຈົ່ງໝັ້ນຄົງໃນບັດນີ້. ຄິດໄຕ່ຕອງໃນໃຈແລ້ວ ໃນທ້າຍຄືນ—ຍາມອຸສາ—ຂ້າຈະລົງມືໄວໆ.”

Verse 25

गोमयं सह शोधन्या गृहीत्वा सा ययौ मुदा । संप्राप्य गणिकागेहं शोधयित्वा च चत्वरम्

ນາງໄດ້ນໍາຂີ້ງົວພ້ອມກັບໄມ້ກວາດຊໍາລະ ໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ. ເມື່ອເຖິງເຮືອນນາງຄະນິກາ ນາງກໍຊໍາລະລານ/ເດີ່ນໃຫ້ບໍລິສຸດດ້ວຍ.

Verse 26

प्रतोलीं वीथिकां चैव गोमयं प्रददौ मुदा । सा तूर्णमागता गेहे जनस्यालोकने भयात्

ນາງທາຂີ້ງົວດ້ວຍຄວາມປິຕິທີ່ປະຕູເຂົ້າແລະຊອຍ. ແລ້ວເນື່ອງຈາກຢ້ານສາຍຕາຜູ້ຄົນ ນາງຈຶ່ງຮີບກັບເຂົ້າເຮືອນ.

Verse 27

एवं क्रमेण सा साध्वी चरति स्म दिनत्रयम् । अथ सा वारमुख्या च चेटिकाश्चेटकानपि

ດັ່ງນີ້ຕາມລໍາດັບ ນາງຜູ້ມີສິນໄດ້ປະພຶດປະຕິບັດຢູ່ສາມມື້. ຕໍ່ມາ ນາງຄະນິກາຜູ້ເປັນຫົວໜ້າ ພ້ອມດ້ວຍນາງຮັບໃຊ້—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຊາຍກໍມາດ້ວຍ—ໄດ້ເຂົ້າມາໃກ້.

Verse 28

अपृच्छत्कस्य कर्माणि शोभनानि च चत्वरे । मया नोक्तेप्युषः काले कस्य मत्प्रियकारणात्

ກາງລານສາທາລະນະ ລາວຖາມວ່າ “ກຸສົນກຳອັນງາມນີ້ເປັນຂອງໃຜ?”—ແມ່ນແຕ່ຍາມອຸສາຂ້ອຍຍັງບໍ່ໄດ້ບອກ—(ລາວຄິດວ່າ) ເພື່ອຂ້ອຍ ລາວເປັນທີ່ຮັກເພາະໃຜ.

Verse 29

रुच्यकर्मणि दीप्यंते रथ्या चत्त्वर वीथिकाः । परस्परेण संचिंत्य वारमुख्यां च तेऽब्रुवन्

ເມື່ອງານສະເຫຼີມສະຫຼອງອັນຊື່ນບານລຸກໂຊດຊ່ວງ ຖະໜົນ ສີ່ແຍກ ແລະຊອກຊອຍກໍສະຫວ່າງໄສ. ແລ້ວພວກເຂົາປຶກສາກັນ ແລະໄດ້ເວົ້າກັບນາງຄະນິກາຜູ້ເປັນຫົວໜ້າ.

Verse 30

अस्माभिर्न कृतं भद्रे कर्म चैतत्प्रमार्जनम् । अथ सा विस्मयं गत्वा संचिंत्य रजनीक्षये

ພວກເຂົາກ່າວວ່າ “ແມ່ຜູ້ດີ ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ເຮັດພິທີປຣາຍັດຈິຕຕະ (ການໄຖ່ບາບ) ໃດໆ ສໍາລັບເລື່ອງນີ້” ແລ້ວນາງກໍຕົກໃຈພິສົງ ແລະຄິດໄຕ່ຕອງເມື່ອຄ່ຳຄືນໃກ້ສິ້ນ.

Verse 31

तया च दृश्यते सा च तथैव पुनरागता । दृष्ट्वा तां महतीं साध्वीं ब्राह्मणीं च पतिव्रताम्

ນາງເຫັນນາງນັ້ນ ແລະນາງນັ້ນກໍກັບຄືນມາອີກດັ່ງເກົ່າ. ເມື່ອເຫັນນາງພຣາຫມະນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ເປັນສາດວີ—ເປັນປະຕິວຣະຕາ ໝັ້ນຄົງໃນພັກຕິຕໍ່ສາມີ—(ທຸກຄົນກໍເກີດຄວາມເຄົາລົບ).

Verse 32

दधार चरणे तस्या हा क्षमस्वेति भाषिणी । आयुर्देहं च संपत्तिर्यशोर्थः कीर्तिरेव च

ນາງເວົ້າວ່າ “ໂອ້ ຂໍໂປດອະໄພໃຫ້ຂ້ອຍ” ແລ້ວກໍກອດຈັບພຣະບາດຂອງນາງນັ້ນ. (ດ້ວຍການນອບນ້ອມ) ນາງຖວາຍອາຍຸ ກາຍ ແລະສົມບັດ—ທັງຍົດ ທຣັບ ແລະກຽດຕິຍົດ—ດ້ວຍ.

Verse 33

एतासां मे विनाशाय स्फुरसीव पतिव्रते । यद्यत्प्रार्थयसे साध्वि नित्यं दास्यामि तद्दृढम्

ໂອ ພັນລະຍາຜູ້ຊື່ສັດ, ເຈົ້າເປັ່ງປະກາຍອອກມາ ຄືກັບວ່າຈະທຳລາຍສັດຕູຂອງຂ້ອຍ. ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເຈົ້າຂໍ, ໂອ ຍິງຜູ້ມີຄຸນນະທຳ, ຂ້ອຍຈະມອບໃຫ້ເຈົ້າຢ່າງແນ່ນອນ ຕະຫຼອດໄປ.

Verse 34

सुवर्णं मणिरत्नं वा चेलं वा यन्मनोरथं । तामुवाच ततः साध्वी न मे चार्थे प्रयोजनम्

ບໍ່ວ່າຈະເປັນຄຳ, ແກ້ວແຫວນເງິນທອງ, ຫຼື ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ—ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາ. ຈາກນັ້ນ ຍິງຜູ້ມີຄຸນນະທຳຈຶ່ງຕອບວ່າ, ຂ້ອຍບໍ່ຕ້ອງການຊັບສົມບັດດັ່ງກ່າວ.

Verse 35

अस्ति कार्यं च ते किञ्चिद्वदामि कुरुषे यदि । तदा मे हृदि संतोषः कृतं सर्वं त्वयाऽधुना

ຂ້ອຍມີວຽກເລັກນ້ອຍໃຫ້ເຈົ້າເຮັດ—ຖ້າເຈົ້າເຮັດຕາມທີ່ຂ້ອຍບອກ, ຫົວໃຈຂອງຂ້ອຍກໍຈະພໍໃຈ; ມັນຈະເປັນຄືກັບວ່າເຈົ້າໄດ້ເຮັດທຸກຢ່າງເພື່ອຂ້ອຍສຳເລັດແລ້ວໃນຕອນນີ້.

Verse 36

गणिकोवाच । सत्यं सत्यं करिष्यामि द्रुतं वद पतिव्रते । कुरु मे रक्षणं मातर्द्रुतं कृत्यं च मे वद

ນາງຄະນິກາເວົ້າວ່າ: 'ແທ້ຈິງ, ແທ້ຈິງ—ຂ້ອຍຈະເຮັດມັນ. ບອກມາໄວໆ, ໂອ ພັນລະຍາຜູ້ຊື່ສັດ. ປົກປ້ອງຂ້ອຍແດ່, ແມ່; ບອກຂ້ອຍໄວໆວ່າຂ້ອຍຕ້ອງເຮັດຫຍັງ.'

Verse 37

त्रपया निकृतं वाच्यं तस्यामुक्तं वरं प्रियम् । क्षणं विमृश्य सा वेश्या कृत्वा क्षांतिमुवाच च

ດ້ວຍຄວາມອາຍ ນາງຈຶ່ງເວົ້າຢ່າງສຸພາບ, ກ່າວຄຳທີ່ໜ້າພໍໃຈແກ່ລາວ. ຫຼັງຈາກຄິດພິຈາລະນາຊົ່ວຄາວໜຶ່ງ, ນາງຄະນິການັ້ນ, ດ້ວຍຄວາມອົດທົນ, ກໍໄດ້ເວົ້າຂຶ້ນອີກ.

Verse 38

कुष्ठिनः पूतिगंधस्य संपर्के दुःखिता भृशम् । दिनैकं च करिष्यामि यद्यागच्छति मद्गृहम्

ຂ້າພະເຈົ້າທຸກຂ໌ຫນັກຍິ່ງ ເນື່ອງຈາກການສຳຜັດກັບຄົນເປັນໂລກຂີ້ທູດທີ່ມີກິ່ນເໝັນ; ແຕ່ຖ້າເຂົາມາຮອດເຮືອນຂ້າພະເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອົດທົນແຕ່ພຽງໜຶ່ງມື້ເທົ່ານັ້ນ

Verse 39

पतिव्रतोवाच । आगमिष्यामि ते गेहमद्य रात्रौ च सुंदरि । भुक्तभोग्यं पतिं हृष्टं पुनर्नेष्यामि मद्गृहम्

ນາງຜູ້ຮັກສາພຣະສາມີກ່າວວ່າ: “ໂອ ນາງງາມ, ຄືນນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປຫາເຮືອນເຈົ້າ. ຫຼັງຈາກເຂົາໄດ້ຊື່ນຊົມການຕ້ອນຮັບແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າຈະນຳພຣະສາມີກັບເຮືອນຂ້າພະເຈົ້າອີກ ດ້ວຍໃຈຍິນດີ”

Verse 40

गणिकोवाच । गच्छ शीघ्रं महाभागे स्वगृहं च पतिव्रते । पतिस्ते चार्द्धरात्रे स आगच्छतु च मद्गृहम्

ນາງຄະນິກາກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ໂອ ນາງຜູ້ຮັກສາພຣະສາມີ, ຈົ່ງໄປເຮືອນຕົນໃຫ້ໄວ. ໃຫ້ພຣະສາມີຂອງເຈົ້າມາຫາເຮືອນຂ້າພະເຈົ້າໃນຍາມທ່ຽງຄືນ”

Verse 41

बहवो मे प्रियास्संति राजानस्तत्समाश्च ये । एकैको मद्गृहे नित्यं तिष्ठतीह निरंतरम्

ຂ້າພະເຈົ້າມີຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຫຼາຍ—ທັງພຣະຣາຊາ ແລະຜູ້ອື່ນທີ່ເທົ່າທຽມພຣະຣາຊາ. ແຕ່ລະຄົນພັກຢູ່ໃນເຮືອນຂ້າພະເຈົ້ານີ້ເປັນນິດ ບໍ່ຂາດສາຍ

Verse 42

अद्याहं मे गृहं शून्यं करिष्यामि च त्वद्भयात् । स चागच्छतु ते भर्त्ता स चास्मान्प्राप्य गच्छतु

ມື້ນີ້ເນື່ອງຈາກຢ້ານເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດໃຫ້ເຮືອນຂ້າພະເຈົ້າວ່າງເປົ່າ. ໃຫ້ພຣະສາມີຂອງເຈົ້າມາ; ແລ້ວເມື່ອໄດ້ພົບພວກເຮົາແລ້ວ ຂໍໃຫ້ເຂົາໄປຕາມທາງຂອງເຂົາ

Verse 43

एतच्छ्रुत्वा तु सा साध्वी गतासौ स्वगृहे तथा । पत्यौ निवेदयामास कृत्यं ते फलितं प्रभो

ເມື່ອນາງຜູ້ມີສິນໄດ້ຟັງແລ້ວ ນາງກໍກັບໄປຍັງເຮືອນຂອງຕົນ ແລະໄດ້ທູນຕໍ່ຜົວວ່າ “ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ ກິດທີ່ທ່ານຕັ້ງໃຈໄວ້ໄດ້ອອກຜົນແລ້ວ”

Verse 44

अद्य रात्रौ च तद्गेहं गंतुं ख्यातिं करोति सा । प्रभूताः पतयस्तस्यास्तव कालो न विद्यते

ແມ່ນແຕ່ຄືນນີ້ ນາງກໍໄປຫາເຮືອນຂອງຊາຍນັ້ນເພື່ອສ້າງຊື່ສຽງໃຫ້ຕົນ ນາງມີຜົວຫຼາຍຄົນແລ້ວ—ສໍາລັບເຈົ້າບໍ່ມີເວລາດອກ

Verse 45

विप्र उवाच । कथं यास्यामि तद्गेहं मया गंतुं न शक्यते । एतज्ज्ञात्वा कुतः क्षांतिः कृतं कार्यं कथं भवेत्

ພຣາຫມັນກ່າວວ່າ “ຂ້າຈະໄປເຮືອນນັ້ນໄດ້ແນວໃດ? ຂ້າບໍ່ສາມາດໄປໄດ້ ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຄວາມສະຫງົບໃຈຈະມາຈາກໃສ? ແລະກິດນີ້ຈະນັບວ່າສໍາເລັດໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 46

पतिव्रतोवाच । स्वपृष्ठस्थमहं कृत्वा नेष्यामि तद्गृहं प्रति । सिद्धे ह्यर्थे नयिष्यामि पुनस्ते नैव वर्त्मना

ນາງຜູ້ສັດຊື່ຕໍ່ຜົວກ່າວວ່າ “ຂ້າຈະໃຫ້ທ່ານຢູ່ເທິງຫຼັງຂອງຂ້າ ແລ້ວພາໄປຫາເຮືອນນັ້ນ ເມື່ອຈຸດປະສົງສໍາເລັດ ຂ້າຈະພາທ່ານກັບຄືນ—ແຕ່ບໍ່ແມ່ນທາງເດີມນີ້”

Verse 47

द्विज उवाच । कल्याणि त्वत्कृतेनैव सर्वं मे कृत्यमेष्यति । इदानीं यत्कृतं कर्म स्त्रीजनैरपि दुःसहम्

ດວິຊະກ່າວວ່າ “ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົນ ໂດຍການກະທໍາຂອງເຈົ້າແຕ່ຜູ້ດຽວ ພັນທະທັງປວງຂອງຂ້າຈະສໍາເລັດ ແຕ່ກິດທີ່ບັດນີ້ໄດ້ຮັບໄວ້ນີ້ ຍາກຫນັກ ແມ່ນແຕ່ສໍາລັບສະຕຣີກໍຕາມ”

Verse 48

तस्मिंश्च नगरे रम्ये नित्यं च धनिनो गृहे । पौरेश्च प्रचुरं वित्तं हृतं राज्ञा श्रुतं तदा

ແລ້ວກໍໄດ້ຍິນວ່າ ໃນນະຄອນອັນງາມນັ້ນ ພະຣາຊາໄດ້ຍຶດເອົາຊັບສົມບັດອັນຫຼາຍຂອງຄົນຮັ່ງມີ ແລະຊາວເມືອງຢູ່ເປັນນິດ।

Verse 49

श्रुत्वा सर्वान्निशाचारानाहूय नृपती रुषा । जीवितुं यदि वो वांछा चोरं मामद्य दास्यथ

ເມື່ອພະຣາຊາໄດ້ຍິນແລ້ວ ກໍໂກດກະທັ້ງ ເອີ້ນພວກຜູ້ທ່ອງຄືນທັງໝົດມາ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ຖ້າພວກເຈົ້າຢາກມີຊີວິດ ມື້ນີ້ຈົ່ງມອບໂຈນນັ້ນໃຫ້ເຮົາ”

Verse 50

गृहीत्वा तु नृपस्याज्ञां यत्तैर्जिघृक्षयाकुलैः । चारैश्चोरो गृहीतस्तैर्बलाच्चैव नृपाज्ञया

ເມື່ອຮັບພະຣາຊະບັນຊາແລ້ວ ພວກສາຍລັບເຫຼົ່ານັ້ນຜູ້ຮ້ອນໃຈຢາກຈັບ ກໍໄດ້ຈັບໂຈນນັ້ນດ້ວຍກຳລັງ ຕາມພະຣາຊະບັນຊາ

Verse 51

नगरोपांतदेशे च वृक्षमूले घने वने । समाधिस्थोमहातेजामांडव्योमुनिपुंगवः

ຢູ່ແຖບຊານເມືອງ ໃນປ່າດົງໜາ ທີ່ໂຄນໄມ້ໜຶ່ງ ພຣະມຸນີມານຑະວະຍະ ຜູ້ມີຣັດສະມີຍິ່ງ ເປັນຍອດແຫ່ງຜູ້ຖືຕະບະ ດຳລົງຢູ່ໃນສະມາທິ

Verse 52

व्यातिष्ठद्वह्निसंकाशो योगिनां प्रवरो मुनिः । अंतर्नाडीगतो वायुः किंचिन्न प्रतिभाति च

ພຣະມຸນີຜູ້ເປັນຍອດໃນຫມູ່ໂຍຄີ ຢືນສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງໄຟ; ແຕ່ລົມປຣານະທີ່ເຂົ້າໄປໃນນາດີພາຍໃນ ກໍບໍ່ປາກົດອາການໃດໆ

Verse 53

तं ब्रह्मतुल्यं तिष्ठन्तं दृष्ट्वा दुष्टा महामुनिम् । चोरोयमद्भुताकारो धूर्तस्तिष्ठति कानने

ເມື່ອເຫັນມະຫາມຸນີນັ້ນຢືນຢູ່ ມີກຽດສະເໝີພຣະພຣະຫມາ ຄົນຊົ່ວກ່າວວ່າ: “ນີ້ແມ່ນໂຈນຮູບພິສົດ; ຄົນຫລອກລວງຢືນຢູ່ໃນປ່າ”

Verse 54

एवमुक्त्वा तु तं पापा बबन्धुर्मुनिसत्तमम् । नोक्ताश्च नेक्षितास्तेन पुरुषा अतिदारुणाः

ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ພວກຄົນບາບນັ້ນໄດ້ມັດມຸນີຜູ້ປະເສີດ ແຕ່ບຸລຸດຜູ້ນ່າຢ້ານຢິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ ທ່ານບໍ່ໄດ້ເອີ້ນເວົ້າ ແລະບໍ່ໄດ້ເບິ່ງເລີຍ

Verse 55

ततो राजा उवाचेदं संप्राप्तस्तस्करो मया । उपांते च पथिद्वारे कुरुध्वं घोरदण्डनम्

ແລ້ວກະສັດກ່າວວ່າ: “ຂ້າໄດ້ຈັບໂຈນໄດ້ແລ້ວ ໃກ້ປະຕູຂ້າງທາງ ຈົ່ງລົງໂທດຢ່າງຮ້າຍແຮງ”

Verse 56

मांडव्यश्च मुनिस्तत्र पथिशूले च कीलितः । पायुदेशे च तैर्दत्तं शूलं यावच्च मस्तकम्

ທີ່ນັ້ນ ມຸນີມານຑະວະຖືກປັກຕິດໄວ້ເທິງຫຼັກແຫຼມຂ້າງທາງ ພວກເຂົາສອດຫອກຜ່ານທະວານຫຼັງ ຂຶ້ນໄປຈົນເຖິງສີສະ

Verse 57

व्यथां स च न जानाति शूले विद्धतनुर्यमात् । अन्यैरपि कृतो दण्डः कृतस्तैस्तु मनोहितः

ແມ່ນແຕ່ກາຍຖືກຍະມະປັກທະລຸໃສ່ຫຼັກແຫຼມ ທ່ານກໍບໍ່ຮູ້ສຶກເຈັບປວດ ແລະໂທດທີ່ຜູ້ອື່ນກະທຳກໍກາຍເປັນສິ່ງທີ່ຖືກໃຈ ເກື້ອກູນແກ່ຈິດໃຈຂອງທ່ານ

Verse 58

एतस्मिन्नंतरे रात्रावंधकारे घनोन्नते । स्वपतिं पृष्ठतः कृत्वा प्रययौ सा पतिव्रता

ໃນຂະນະນັ້ນ ໃນຄືນທີ່ຄວາມມືດໜາທຶບປົກຄຸມ ນາງຜູ້ຮັກສາພຣະທຳຕໍ່ຜົວ (ປະຕິວຣະຕາ) ໃຫ້ຜົວຢູ່ຂ້າງຫຼັງ ແລ້ວກ້າວໄປຂ້າງໜ້າ.

Verse 59

मांडव्यस्य तनौ सङ्गात्कुष्ठिनो गंध आगतः । भग्नः समाधिस्तस्यैवं कुष्ठिसंसर्गतो ध्रुवम्

ເນື່ອງຈາກການສຳຜັດກັບກາຍຂອງມານດະວະຍະ ກິ່ນຂອງຜູ້ເປັນໂລກເຮື້ອນກໍຕິດມາຫາເຂົາ; ດັ່ງນັ້ນ ສະມາທິຂອງເຂົາຈຶ່ງແຕກສະລາຍແນ່ນອນ ເນື່ອງຈາກການຄົບສຳຜັດກັບຜູ້ເປັນເຮື້ອນ.

Verse 60

मांडव्य उवाच । एवं येनाधुना कृच्छ्रं कारितं गात्रवेदनम् । स एव भस्मतां यातु प्रोदिते च विरोचने

ມານດະວະຍະກ່າວວ່າ: “ຜູ້ໃດທີ່ພຶ່ງເຮັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າປະສົບຄວາມລຳບາກຫນັກ ແລະຄວາມເຈັບປວດໃນກາຍ ຂໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນເທົ່ານັ້ນກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າ ເມື່ອພຣະສຸລິຍະຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງອຸທັຍຂຶ້ນ”

Verse 61

मांडव्येनैवमुक्तस्स पपात धरणीतले । ततः पतिव्रता चाह ब्रध्नो नोदयतु ध्रुवं

ເມື່ອມານດະວະຍະເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ເຂົາກໍລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນ. ແລ້ວນາງຜູ້ເປັນປະຕິວຣະຕາກ່າວວ່າ: “ຂໍໃຫ້ບຣັດນະຢ່າໄດ້ອຸທັຍຂຶ້ນເລີຍ—ຈົ່ງຢຸດນິ່ງແນ່ນອນ”

Verse 62

दिनत्रयं गृहं नीत्वा शापाद्वेश्मगता ततः । शयनीये स्थितं रम्ये धृत्वाऽतिष्ठत्पतिव्रता

ນາງນຳເຂົາກັບເຮືອນຢູ່ສາມວັນ ແລ້ວດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງຄຳສາບ ນາງເຂົ້າໄປໃນເຮືອນ. ນາງຜູ້ເປັນປະຕິວຣະຕາຈັບພະຍຸງເຂົາໄວ້ ແລະຢືນຢູ່ຂ້າງຕຽງອັນງາມ.

Verse 63

शप्त्वा तं च मुनिश्रेष्ठो गतो देशमभीष्टकम् । सूरो नोदयते लोके यावच्चैव दिनत्रयम्

ເມື່ອສາບເຂົາແລ້ວ ມຸນີຜູ້ປະເສີດສຸດໄດ້ໄປຍັງແດນທີ່ຕົນປາຖະໜາ; ໃນໂລກນີ້ ດວງອາທິດບໍ່ຂຶ້ນຕະຫຼອດສາມວັນ

Verse 64

निखिलं व्यथितं दृष्ट्वा त्रैलोक्यं सचराचरम् । शतक्रतुं पुरस्कृत्य गता देवाः पितामहम्

ເມື່ອເຫັນຕຣິໂລກທັງປວງ—ທັງສັດເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ຖືກຄວາມທຸກທໍລະມານ ເທວະທັງຫຼາຍຈຶ່ງຍົກສະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣາ) ເປັນຜູ້ນຳ ໄປເຝົ້າປິຕາມະຫາ (ພຣະພຣົມ)

Verse 65

वृत्तं न्यवेदयन्सर्वं पद्मयोनौ दिवौकसः । कारणं च न जानीमस्त्वं तु योग्यं विधेहि नः

ຊາວສະຫວັນໄດ້ທູນລາຍງານເຫດການທັງໝົດແດ່ປັດມະໂຍນິ (ພຣະພຣົມ) ວ່າ “ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ເຫດ; ທ່ານຜູ້ສາມາດ ຂໍໂປດກຳນົດໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາ”

Verse 66

ब्रह्मोवाच । पतिव्रताया यद्वृत्तं मांडव्यस्य मुनेश्च यत् । यथा नोदयते ब्रध्नो धाता देवेष्ववेदयत्

ພຣະພຣົມກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງເລື່ອງຂອງນາງຜູ້ຮັກສາພຣະຕິວຣະຕາ ແລະເລື່ອງຂອງມຸນີມານຑະວະຍະ; ທາຕຣິໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍຮູ້ເພື່ອໃຫ້ບຣັດນະບໍ່ອຸບັດຂຶ້ນອີກ”

Verse 67

ततो देवा विमानैश्च पुरस्कृत्य प्रजापतिम् । गतास्तदंतिकं विप्र तूर्णं सर्वे च भूतलम्

ຕໍ່ມາ ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ຍົກປຣະຊາປະຕິເປັນຜູ້ນຳ ແລະຂຶ້ນຂີ່ວິມານ; ໂອ ພຣາຫມະນ, ທຸກອົງພ້ອມກັນໄປຢ່າງຮວດເລັວສູ່ສະຖານທີ່ນັ້ນໃນແຜ່ນດິນ

Verse 68

तेषां श्रिया विमानानां मुनीनां किरणैस्तथा । शतसूर्यमिवाभाति नान्यत्र च गृहोदरे

ໂດຍສິຣິອັນຮຸ່ງເຮືອງຂອງວິມານເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະດ້ວຍລັງສີຂອງບັນດາມຸນີ ພາຍໃນເຮືອນສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງມີພະອາທິດຮ້ອຍດວງ; ບ່ອນອື່ນບໍ່ປາກົດຄວາມສະຫວ່າງເຊັ່ນນັ້ນ।

Verse 69

हा हतास्मि कथं सूरो मद्गृहे समुपस्थितः । अदृश्यंत तया देवा विमानैर्हंससन्निभैः

“ອ້າຍ! ຂ້າພະເຈົ້າພິນາດແລ້ວ! ພະສຸຣິຍະມາປາກົດໃນເຮືອນຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ແນວໃດ?” ໂດຍນາງນັ້ນ ເຫຼົ່າເທວະຖືກເຫັນ ປະທັບເທິງວິມານດຸດຫົງສາ।

Verse 70

एतस्मिन्नंतरे ब्रह्मा तामुवाच पतिव्रताम् । अखिलानां च देवानां द्विजानां च गवां तथा

ໃນຂະນະນັ້ນ ພະພຣະຫມາໄດ້ຕຣັດກັບນາງຜູ້ເປັນປະຕິວຣະຕາ ຜູ້ສັດຊື່ຕໍ່ສາມີ ໂດຍຕຣັດແທນເທວະທັງປວງ ທະວິຊະ (ພຣາຫມະນ) ແລະໂຄທັງຫຼາຍດ້ວຍ।

Verse 71

यथैव निधनं तेषां कथं ते परिरोचते । मातः क्रोधं त्यजस्वाद्य सूर्यस्योदयनं प्रति

ຖ້າການຕາຍຂອງເຂົາເຈົ້າເປັນຢ່າງນັ້ນແທ້ ມັນຈະເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ເຈົ້າໄດ້ແນວໃດ? ແມ່ເອີຍ ຈົ່ງລະຄວາມໂກດໃນວັນນີ້ ແລະຫັນໃຈໄປສູ່ການອຸທັຍຂອງພະສຸຣິຍະ।

Verse 72

पतिव्रतोवाच । सर्वलोकानतिक्रम्य पतिरेको गुरुर्मम । अस्य मृत्युर्मुनेश्शापादुदिते च विरोचने

ນາງຜູ້ເປັນປະຕິວຣະຕາກ່າວວ່າ: “ເຫນືອກວ່າໂລກທັງປວງ ສາມີຂອງຂ້າພະເຈົ້າແຕ່ຜູ້ດຽວເປັນຄຸຣຸຂອງຂ້າພະເຈົ້າ। ຄວາມຕາຍຂອງທ່ານຈະເກີດຈາກຄຳສາບຂອງມຸນີ ແລະຈະເກີດໃນເວລາທີ່ວິໂຣຈະນະໄດ້ອຸທັຍແລ້ວ।”

Verse 73

तेनैव कारणेनैष मया शप्तो दिवाकरः । न कोपान्न च मोहाच्च लोभात्कामान्न मत्सरात्

ດ້ວຍເຫດນັ້ນແທ້ໆ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງສາບດິວາກະຣະ ພະອາທິດນີ້—ບໍ່ແມ່ນເພາະໂກດ, ບໍ່ແມ່ນເພາະຫຼົງ, ບໍ່ແມ່ນເພາະໂລບ, ບໍ່ແມ່ນເພາະຕັນຫາ, ບໍ່ແມ່ນເພາະອິດສາ.

Verse 74

ब्रह्मोवाच । एकस्य निधनेनैव त्रैलोक्यस्य हितं भवेत् । ततस्ते चाधिकं पुण्यं मातरेवं भविष्यति

ພຣະພຣະຫມາຕັດວ່າ: “ຖ້າດ້ວຍການຕາຍຂອງຄົນຜູ້ດຽວ ຄວາມຜາສຸກແຫ່ງໄຕຣໂລກສໍາເລັດໄດ້ ແລ້ວເຈົ້າຈະໄດ້ບຸນຍິ່ງກວ່າ—ສໍາລັບແມ່ກໍຈະເປັນເຊັ່ນນັ້ນ.”

Verse 75

सा चोवाच विधिं तत्र देवानामग्रतः सती । पतिं त्यक्त्वा च मे सत्यं शिवं मे नानुरोचते

ແລ້ວສະຕີໄດ້ກ່າວຢູ່ທີ່ນັ້ນຕໍ່ພຣະພຣະຫມາ ຕໍ່ໜ້າເທວະທັງຫຼາຍວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າເວົ້າຄວາມຈິງ—ແມ່ນແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະລະທິ້ງຜົວຂອງຕົນ ພຣະສິວະກໍບໍ່ເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 76

ब्रह्मोवाच । उदिते च खगे सौम्ये पत्यौ ते भस्मतां गते । स्वस्थेभूते च त्रैलोक्ये करिष्यामि हितं तव

ພຣະພຣະຫມາຕັດວ່າ: “ໂອ ຜູ້ອ່ອນໂຍນ, ເມື່ອນົກມົງຄຸນໄດ້ຂຶ້ນສູ່ຟ້າ ແລະຜົວຂອງເຈົ້າກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າ; ເມື່ອໄຕຣໂລກກັບຄືນສູ່ຄວາມສຸກສະບາຍ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດແກ່ເຈົ້າ.”

Verse 77

भस्मनः पुरुषो भाव्यः कामदेवसमप्रभः । गुणैः सर्वैर्युतो भर्ता रतिवत्त्वं च सर्वदा

ຈາກຂີ້ເຖົ່ານັ້ນ ຈະໃຫ້ກໍ່ເກີດບຸລຸດຜູ້ໜຶ່ງ—ສະຫວ່າງໄສດັ່ງກາມເທວະ; ພ້ອມດ້ວຍຄຸນທັງປວງ ເປັນຜົວອັນຄວນຄ່າ ແລະມີພະລັງແຫ່ງຄວາມຮັກແລະຄວາມຊື່ນບານຢູ່ເສມອ.

Verse 78

यथापूज्यो हरिर्दैवैर्यथा लक्ष्मीश्च पूजिता । तथैव दंपती स्वर्गे तस्मान्मद्वचनं कुरु

ດັ່ງທີ່ເທວະທັງຫຼາຍບູຊາພຣະຫຣິ ແລະດັ່ງທີ່ພຣະນາງລັກສະມີກໍໄດ້ຮັບການນົບນ້ອມບູຊາ ສອງຜົວເມຍນີ້ຈະໄດ້ຮັບກຽດໃນສະຫວັນ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເຮັດຕາມຄໍາຂອງເຮົາ.

Verse 79

पतिव्रतोवाच । पत्युर्मे निधने ब्रह्मन्विधवा लोकनिंदिता । कांस्तु लोकान्गमिष्यामि भग्ना चारामलीमसा

ນາງຜູ້ຮັກສາພຣະສາມີກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນ! ເມື່ອຜົວຂ້າຕາຍ ຂ້າກາຍເປັນແມ່ໝ້າຍ ຖືກໂລກດູໝິ່ນ. ແຕກສະລາຍ ແລະປົ່ນເປື້ອນດ້ວຍມົນທິນແຫ່ງການປະພຶດເຊັ່ນນັ້ນ ບັດນີ້ຂ້າຈະໄປສູ່ໂລກໃດ?”

Verse 80

ब्रह्मोवाच । अतस्ते नास्ति दोषो वै न मृतस्ते धवोऽधुना । अस्माकं वचनेनैव कुष्ठी मन्मथतां व्रजेत्

ພຣະພຣົມກ່າວວ່າ: “ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າບໍ່ມີຄວາມຜິດແທ້; ຜົວຂອງເຈົ້າຍັງບໍ່ຕາຍໃນບັດນີ້. ດ້ວຍຄໍາຂອງເຮົາເທົ່ານັ້ນ ຄົນເປັນໂລກຂີ້ທູດນີ້ຈະໄດ້ບັນລຸສະພາບແຫ່ງມັນມະຖະ (ເທບແຫ່ງຄວາມຮັກ).”

Verse 81

वदत्येवंविधौ सा च विमृश्य क्षणमेव च । बाढमुक्तवती सा च ततस्सूर्योदयोऽभवत्

ເມື່ອພຣະອົງກ່າວແນວນັ້ນ ນາງໄດ້ຄິດພິຈາລະນາພຽງຊົ່ວຂະນະ ແລ້ວຕອບວ່າ “ໃຫ້ເປັນໄປຕາມນັ້ນ.” ແລ້ວຕໍ່ມາ ຕາເວັນກໍຂຶ້ນ.

Verse 82

अभवद्भस्मरूपोऽसौ मुनिशापप्रपीडितः । भस्मनो मध्यतो जातो द्विजो मन्मथपीडितः

ຖືກບີບຄັ້ນໂດຍຄໍາສາບຂອງມຸນີ ລາວກາຍເປັນຂີ້ເທົ່າ. ແລະຈາກກາງຂີ້ເທົ່ານັ້ນ ໄດ້ເກີດດວິຊະ (ເກີດສອງຄັ້ງ) ຜູ້ຖືກກາມ (ເທບແຫ່ງຄວາມໃຄ່) ທໍລະມານ.

Verse 83

दृष्ट्वा विस्मयपमापन्नाः सर्वे ते पुरवासिनः । मुदिता देवसंघाश्च जनः स्वस्थतरोऽभवत्

ເມື່ອເຫັນເຫດນັ້ນ ຊາວເມືອງທັງປວງຕື່ນຕະລຶງດ້ວຍຄວາມອັດສະຈັນ. ສະພາເທວະດາກໍຍິນດີ ແລະປະຊາຊົນກໍຍິ່ງຢູ່ດີມີສຸກສະບາຍໃຈຂຶ້ນ

Verse 84

विमानेनार्कवर्णेन स्वर्लोकादागतेन च । पतिना सह सा साध्वी सुरैः सार्द्धं गता दिवम्

ໂດຍວິມານສີດັ່ງຕາເວັນ ທີ່ມາຈາກສະຫວັນໂລກ ນາງຜູ້ມີສິນທຳນັ້ນໄດ້ໄປສູ່ຟ້າສະຫວັນພ້ອມສາມີ ແລະພ້ອມເທວະດາທັງຫຼາຍ

Verse 85

एवं पतिव्रता यस्माच्छुभा चैव तु मत्समा । तेन वृत्तं च जानाति भूतं भव्यं प्रवर्तनम्

ເນື່ອງຈາກນາງເປັນຜູ້ຖືພຣະວິນັຍແຫ່ງຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ສາມີ ເປັນມງຄົນ ແລະເທົ່າທຽມກັບເຮົາ ນາງຈຶ່ງຮູ້ທັງອະດີດ ອະນາຄົດ ແລະການເຄື່ອນໄຫວຂອງເຫດການ

Verse 86

य इदं श्रावयेल्लोके पुण्याख्यानमनुत्तमम् । तस्य पापं क्षयं याति जन्मजन्मकृतं च यत्

ຜູ້ໃດໃນໂລກນີ້ ໃຫ້ມີການສະດຸດສະດອງອ່ານເລື່ອງທຳອັນປະເສີດ ແລະເປັນບຸນຢ່າງຍິ່ງນີ້ ບາບຂອງຜູ້ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ທີ່ເຮັດມາຫຼາຍຊາດຫຼາຍພົບ ກໍຖືກທຳລາຍໝົດ

Verse 87

अक्षयं लभते स्वर्गं विबुधैः संप्रयुज्यते । ब्राह्मणो लभते वेदं जन्मजन्मसु बाडव

ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຮັບສະຫວັນອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ ແລະໄດ້ຮ່ວມກັບເທວະດາທັງຫຼາຍ ໂອ ບາດະວະ! ພຣາຫມັນຍ່ອມໄດ້ຮັບເວທະ ໃນຊາດແລ້ວຊາດເລົ່າ

Verse 88

सकृच्छृणोति यः पूतो दुष्कृतौघाद्विमुच्यते । सुरालयमवाप्नोति स्वर्गाद्भ्रष्टो धनी भवेत्

ຜູ້ໃດໄດ້ຟັງແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ຍ່ອມບໍລິສຸດ ແລະພົ້ນຈາກກະແສແຫ່ງກຳຊົ່ວທັງປວງ। ຜູ້ນັ້ນໄດ້ບັນລຸດິນແດນເທວະ; ແມ່ນແຕ່ຕົກຈາກສະຫວັນ ກໍຍັງເປັນຜູ້ມັ່ງຄັ່ງໃນໂລກນີ້