Adhyaya 36

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततो देवाः प्रयातास्ते विमानैर्बहुभिस्तदा । रामोप्यनुजगामाशु कुंभयोनेस्तपोवनम्

ປຸລັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວໃນເວລານັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ອອກເດີນທາງໄປໃນວິມານຫຼາຍລຳ; ແລະ ຣາມະ ກໍຮີບຕາມໄປຫາຕະໂປວະນະຂອງກຸມພະໂຍນິ (ອະຄັດສະຕະຍະ).

Verse 2

उक्तं भगवता तेन भूयोप्यागमनं क्रियाः । पूर्वमेव सभायां च यो मां द्रष्टुं समागतः

ໂດຍພຣະພະຄະວານນັ້ນ ໄດ້ກ່າວຊ້ຳອີກເຖິງພິທີກຳ ແລະ ຂໍ້ປະຕິບັດໃນການກັບມາອີກຄັ້ງ. ແລະຜູ້ທີ່ເຄີຍມາໃນສະພາແຕ່ກ່ອນ ເພື່ອຈະເຫັນຂ້ອຍ—

Verse 3

तदहं देवतादेशात्तत्कार्यार्थे महामुनिं । पश्यामि तं मुनिं गत्वा देवदानवपूजितम्

ດັ່ງນັ້ນ ຕາມຄຳສັ່ງຂອງເທວະທັງຫຼາຍ ແລະເພື່ອໃຫ້ກິດນັ້ນສຳເລັດ ຂ້ອຍຈຶ່ງໄປເຝົ້າພົບມະຫາມຸນີນັ້ນ—ມຸນີຜູ້ທີ່ເທວະແລະດານະວະຕ່າງກໍນົບນ້ອມບູຊາ.

Verse 4

उपदेशं च मे तुष्टः स्वयं दास्यति सत्तमः । दुःखी येन पुनर्मर्त्ये न भवामि कदाचन

ເມື່ອທ່ານສັດບຸລຸດຜູ້ປະເສີດພໍໃຈໃນຂ້າພະເຈົ້າ ທ່ານຈະປະທານອຸປະເທດໃຫ້ດ້ວຍຕົນເອງ; ດ້ວຍອຸປະເທດນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ກັບເປັນທຸກໃນໂລກມະນຸດອີກເລີຍ।

Verse 5

पिता दशरथो मह्यं कौसल्या जननी तथा । सूर्यवंशे समुत्पन्नस्तथाप्येवं सुदुःखितः

ບິດາຂອງຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນ ທະສະຣະຖ ແລະ ມານດາແມ່ນ ເກົາສະລະຍາ; ແມ່ນແຕ່ເກີດໃນສຸຣິຍະວົງສາ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຍັງຖືກທຸກຂ໌ຫນັກຫນ່ວງຢ່າງນີ້।

Verse 6

राज्यकाले वने वासो भार्यया चानुजेन च । हरणं चापि भार्याया रावणेन कृतं मम

ໃນການຄອງລາຊະອານາຈັກ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຢູ່ປ່າພ້ອມດ້ວຍພຣະມະເຫສີ ແລະ ນ້ອງຊາຍ; ແລະການລັກພາພຣະມະເຫສີຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ກໍເປັນຝີມືຂອງ ຣາວະນະ।

Verse 7

असहायेन तु मया तीर्त्वा सागरमुत्तमम् । रुद्ध्वा तु तां पुरीं सर्वां कृत्वा तस्य कुलक्षयम्

ແມ່ນແຕ່ຢູ່ລຳພັງ ບໍ່ມີຜູ້ຊ່ວຍ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຂ້າມມະຫາສະໝຸດອັນປະເສີດໄດ້; ແລ້ວຈຶ່ງລ້ອມເມືອງນັ້ນທັງໝົດ ແລະເຮັດໃຫ້ວົງສາຂອງເຂົາພິນາດສິ້ນ।

Verse 8

दृष्टा सीता मया त्यक्ता देवानां तु पुरस्तदा । शुद्धां तां मां तथोचुस्ते मया सीता तथा गृहम्

ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າ ສີຕາ ບໍລິສຸດ ແຕ່ກໍຍັງປະຖິ້ມນາງຕໍ່ໜ້າເທວະດາ. ແລ້ວເທວະດາໄດ້ກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ ‘ນາງບໍລິສຸດ.’ ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍຂ້າພະເຈົ້າ ທັງສີຕາ ແລະ ເຮືອນເຮືອນກໍຖືກປະຖິ້ມໄປ।

Verse 9

समानीता प्रीतिमता लोकवाक्याद्विसर्जिता । वने वसति सा देवी पुरे चाहं वसामि वै

ນາງຖືກຄົນຮັກນຳກັບຄືນມາ ແຕ່ເນື່ອງຈາກຄຳຄົນທັງຫຼາຍ ຈຶ່ງຖືກສົ່ງໄປອີກຄັ້ງ. ເທວີນັ້ນຢູ່ໃນປ່າ ແລະຂ້ອຍຢູ່ໃນນະຄອນແທ້ໆ.

Verse 10

जातोहमुत्तमे वंशे उत्तमोहं धनुष्मताम् । उत्तमं दुःखमापन्नो हृदयं नैव भिद्यते

ຂ້ອຍເກີດໃນວົງສານອັນສູງສົ່ງ; ໃນຫມູ່ນັກທະນູ ຂ້ອຍເປັນຜູ້ເລີດ. ແຕ່ແມ່ນວ່າຕົກໃນທຸກຂ໌ອັນໜັກຫນ່ວງ ໃຈຂ້ອຍກໍບໍ່ແຕກສະລາຍເລີຍ.

Verse 11

वज्रसारस्य सारेण धात्राहं निर्मितो ध्रुवम् । इदानीं ब्राह्मणादेशाद्भ्रमामि धरणीतले

ແນ່ນອນ ຜູ້ສ້າງໄດ້ປັ້ນຂ້ອຍຈາກແກ່ນສານອັນແຂງດັ່ງວັຊຣະ. ແຕ່ບັດນີ້ ດ້ວຍຄຳສັ່ງຂອງພຣາຫມະນ ຂ້ອຍຈຶ່ງພະເນຈອນຢູ່ເທິງໜ້າແຜ່ນດິນ.

Verse 12

तपः स्थितस्तु शूद्रोसौ मया पापो निपातितः । देववाक्यात्तु मे भूयः प्राणो मे हृदि संस्थितः

ຊູດຣະນັ້ນແມ່ນຢູ່ໃນຕະປະ ແຕ່ຂ້ອຍກໍໄດ້ຟັນລົງເຂົາວ່າເປັນຄົນບາບ. ແຕ່ດ້ວຍພຣະວາຈາຂອງເທວະ ປຣານຊີວິດຂອງຂ້ອຍໄດ້ກັບຄືນມາ ແລະບັດນີ້ສະຖິດຢູ່ໃນໃຈຂອງຂ້ອຍ.

Verse 13

पश्यामि तं मुनिं वंद्यं जगतोस्य हिते रतम् । दृष्टेन मे तथा दुःखं नाशमेष्यति सत्वरम्

ຂ້ອຍເຫັນມຸນີຜູ້ຄວນແກ່ການນົບນ້ອມ ຜູ້ອຸທິດຕົນເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງໂລກ. ແຕ່ພຽງໄດ້ເຫັນທ່ານ ຄວາມທຸກຂອງຂ້ອຍຈະສິ້ນໄປໂດຍໄວ.

Verse 14

उदयेन सहस्रांशोर्हिमं यद्वद्विलीयते । तद्वन्मे दुःखसंप्राप्तिः सर्वथा नाशमेष्यति

ເຫມືອນນ້ຳຄ້າງແຂງລະລາຍໄປເມື່ອພະອາທິດຜູ້ມີພັນລັດສະມີອຸທັຍຂຶ້ນ ດັ່ງນັ້ນທຸກຂ໌ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າປະສົບຈະສິ້ນສຸດໄປທຸກປະການ

Verse 15

दृष्ट्वा च देवान्संप्राप्तानगस्त्यो भगवानृषिः । अर्घ्यमादाय सुप्रीतः सर्वांस्तानभ्यपूजयत्

ເມື່ອເຫັນວ່າເທວະທັງຫຼາຍມາຮອດແລ້ວ ພະລິສີອະກັດສະຍະຜູ້ເປັນພະພຣະອົງກໍຍິນດີ ຮັບອັຣຄະຍະແລ້ວບູຊານົບນ້ອມເຂົາທັງປວງຕາມພິທີ

Verse 16

ते तु गृह्य ततः पूजां संभाष्य च महामुनिं । जग्मुस्तेन तदा हृष्टा नाकपृष्ठं सहानुगाः

ຕໍ່ມາ ເຂົາທັງຫຼາຍຮັບການບູຊານັ້ນ ແລະໄດ້ສົນທະນາກັບມະຫາມຸນີ ແລ້ວກໍອອກເດີນທາງໃນການນັ້ນດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໄປສູ່ແດນສະຫວັນພ້ອມບໍລິວານ

Verse 17

गतेषु तेषु काकुत्स्थः पुष्पकादवरुह्य च । अभिवादयितुं प्राप्तः सोगस्त्यमृषिमुत्तमम्

ເມື່ອເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນໄປແລ້ວ ກາກຸດສະຖະ (ພຣະຣາມ) ກໍລົງຈາກພຸສປະກະວິມານ ແລ້ວເຂົ້າໄປເພື່ອຖວາຍຄຳນົບນ້ອມແດ່ພະລິສີອະກັດສະຍະຜູ້ປະເສີດ

Verse 18

राजोवाच । सुतो दशरथस्याहं भवंतमभिवादितुम् । आगतो वै मुनिश्रेष्ठ सौम्येनेक्षस्व चक्षुषा

ພະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າເປັນບຸດຂອງທະສະຣະຖະ ໂອ້ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ຂ້າພະເຈົ້າມາເພື່ອຖວາຍອະພິວາດແດ່ທ່ານ ຂໍທ່ານໂປຣດເບິ່ງຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍສາຍຕາອ່ອນໂຍນ”

Verse 19

निर्धूतपापस्त्वां दृष्ट्वा भवामीह न संशयः । एतावदुक्त्वा स मुनिमभिवाद्य पुनः पुनः

ເພີຍໄດ້ເຫັນທ່ານ ບາບຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍຖືກຊໍາລະ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສແມ່ນແທ້. ເວົ້າແຕ່ນີ້ແລ້ວ ລາວກໍກາບນົບນ້ອມຕໍ່ມຸນີຊໍ້າໆ.

Verse 20

कुशलं भृत्यवर्गस्य मृगाणां तनयस्य च । भगवद्दर्शनाकांक्षी शूद्रं हत्वा त्विहागतः

ພວກຂ້າຮັບໃຊ້, ຝູງກວາງ, ແລະລູກຊາຍຂອງທ່ານ ລ້ວນສະບາຍດີບໍ? ເນື່ອງຈາກປາຖະໜາຈະໄດ້ດາຣະຊະນະພຣະພະຄະວານ ທ່ານຈຶ່ງມາທີ່ນີ້ ຫຼັງຈາກຂ້າຊູດຣະຄົນໜຶ່ງ.

Verse 21

अगस्त्य उवाच । स्वागतं ते रघुश्रेष्ठ जगद्वंद्य सनातन । दर्शनात्तव काकुत्स्थ पूतोहं मुनिभिः सह

ອະກັດສະຍະກ່າວວ່າ: “ຂໍຕ້ອນຮັບທ່ານ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງລະກູນຣະຄຸ ຜູ້ທີ່ໂລກທັງປວງນົບນ້ອມ ຜູ້ເປັນສະນາຕະນະ. ໂອ ກາກຸດສະຖະ, ເພາະໄດ້ເຫັນທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າພ້ອມດ້ວຍມຸນີທັງຫຼາຍ ໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດແລ້ວ.”

Verse 22

त्वत्कृते रघुशार्दूल गृहाणार्घं महाद्युते । स्वागतं नरशार्दूल दिष्ट्या प्राप्तोसि शत्रुहन्

ເພື່ອທ່ານ ໂອ ເສືອໃນວົງຣະຄຸ ໂອ ຜູ້ມີຮັດສະມີອັນຍິ່ງ ຂໍໃຫ້ຮັບອັຣຄະຍະນີ້ເປັນເຄື່ອງຕ້ອນຮັບ. ຂໍຕ້ອນຮັບ ໂອ ເສືອໃນຫມູ່ມະນຸດ; ໂດຍບຸນວາສະນາ ທ່ານໄດ້ມາຮອດແລ້ວ ໂອ ຜູ້ປາບສັດຕູ.

Verse 23

त्वं हि नित्यं बहुमतो गुणैर्बहुभिरुत्तमैः । अतस्त्वं पूजनीयो वै मम नित्यं हृदिस्थितः

ທ່ານເປັນຜູ້ທີ່ຖືກຍົກຍ້ອງເຄົາລົບຢູ່ເສມອ ເນື່ອງຈາກຄຸນທຳອັນປະເສີດຫຼາຍປະການ. ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານຈຶ່ງເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາແທ້ ແລະສະຖິດຢູ່ໃນດວງໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າເສມອ.

Verse 24

सुरा हि कथयंति त्वां शूद्रघातिनमागतं । ब्राह्मणस्य च धर्मेण त्वया वै जीवितः सुतः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເທວະດາເວົ້າຖຶງທ່ານວ່າ ທ່ານມາທີ່ນີ້ເປັນຜູ້ຂ້າຊູດຣະ; ແຕ່ດ້ວຍທຳອັນຊອບຂອງພຣາຫມັນ ທ່ານໄດ້ຊຸບຊີວິດບຸດຂອງທ່ານໃຫ້ຟື້ນຄືນມາແທ້ໆ।

Verse 25

उष्यतां चेह भगवः सकाशे मम राघव । प्रभाते पुष्पकेणासि गंतायोध्यां महामते

ໂອ ຣາຆະວະຜູ້ມີພຣະພອນ ຂໍໃຫ້ພັກຢູ່ນີ້ໃກ້ຂ້າພະເຈົ້າ; ເມື່ອຮຸ່ງອອກ ໂອ ຜູ້ມີໃຈໃຫຍ່ ທ່ານຈະໄປອະໂຍທະຍາໂດຍພຸສປະກະວິມານ।

Verse 26

इदं चाभरणं सौम्य सुकृतं विश्वकर्मणा । दिव्यं दिव्येनवपुषा दीप्यमानं स्वतेजसा

ແລະເຄື່ອງປະດັບນີ້ດ້ວຍ ໂອ ຜູ້ອ່ອນໂຍນ ວິສະວະກັມມັນໄດ້ສ້າງຢ່າງງາມ—ເປັນທິບ ມີຮູບທິບ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີຂອງຕົນເອງ।

Verse 27

प्रतिगृह्णीष्व राजेन्द्र मत्प्रियं कुरु राघव । लब्धस्य हि पुनर्द्दाने सुमहत्फलमुच्यते

ໂອ ຣາຊາເຫນືອຣາຊາ ໂອ ຣາຆະວະ ຂໍໃຫ້ຮັບເອົານີ້ ແລະເຮັດໃຫ້ເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ; ເຂົາກ່າວວ່າ ການໃຫ້ທານອີກຄັ້ງຈາກສິ່ງທີ່ໄດ້ມາແລ້ວ ຍ່ອມໃຫ້ຜົນບຸນອັນໃຫຍ່ຫຼວງຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 28

त्वं हि शक्तः परित्रातुं सेंद्रानपि सुरोत्तमान् । तस्मात्प्रदास्ये विधिवत्प्रतीच्छस्व नरर्षभ

ທ່ານສາມາດປົກປ້ອງໄດ້ແມ່ນແຕ່ເທວະດາຜູ້ສູງສຸດ ຮວມທັງພຣະອິນທຣາ; ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະມອບໃຫ້ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ—ໂອ ຍອດແຫ່ງມະນຸດ ຈົ່ງຮັບໄວ້ໃຫ້ສົມຄວນ।

Verse 29

अथोवाच महाबाहुरिक्ष्वाकूणां महारथः । कृतांजलिर्मुनिश्रेष्ठं स्वं च धर्ममनुस्मरन्

ແລ້ວມະຫາບາຫຸ ມະຫາຣະຖະ ແຫ່ງວົງອິກສະວາກຸ ໄດ້ກ່າວ; ປະນົມມືນົບນ້ອມຕໍ່ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ພ້ອມລະລຶກທຳຂອງຕົນ

Verse 30

प्रतिग्रहो वै भगवंस्तव मेऽत्र विगर्हितः । क्षत्रियेण कथं विप्र प्रतिग्राह्यं विजानता

ໂອ ພະຜູ້ເປັນພຣະ (ພະຄະວັນ), ຕາມຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຂ້າ ການຮັບທານຢູ່ນີ້ເປັນສິ່ງນ່າຕຳນິ. ໂອ ພຣາຫມັນ, ກະສັດຕຣິຍະຜູ້ຮູ້ຄວາມຄວນ ຈະຮັບຂອງຂວັນໄດ້ແນວໃດ

Verse 31

ब्राह्मणेन तु यद्दत्तं तन्मे त्वं वक्तुमर्हसि । सपुत्रो गृहवानस्मि समर्थोस्मि महामुने

ແຕ່ສິ່ງທີ່ພຣາຫມັນໄດ້ມອບນັ້ນ ຂໍທ່ານຈົ່ງບອກແກ່ຂ້າ ໂອ ມະຫາມຸນີ. ຂ້າມີລູກຊາຍ ມີເຮືອນເຮືອນຊານ ແລະຂ້າກໍສາມາດກະທຳໄດ້

Verse 32

आपदा चन चाक्रांतः कथं ग्राह्यः प्रतिग्रहः । भार्या मे सुचिरं नष्टा न चान्या मम विद्यते

ເມື່ອຖືກຄວາມວິບັດຄອບງຳ ຂ້າຈະຮັບທານໄດ້ແນວໃດ? ພັນລະຍາຂອງຂ້າຫາຍໄປດົນນານ ແລະນອກຈາກນາງ ຂ້າບໍ່ມີຜູ້ອື່ນ

Verse 33

केवलं दोषभागी च भवामीह न संशयः । कष्टां चैव दशां प्राप्य क्षत्रियोपि प्रतिग्रही

ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ ທີ່ນີ້ຜູ້ຮັບຄຳຕຳນິມີແຕ່ຂ້າຜູ້ດຽວ. ເມື່ອຕົກຢູ່ໃນສະພາບທຸກຍາກອັນໜັກ ແມ່ນແຕ່ກະສັດຕຣິຍະກໍກາຍເປັນຜູ້ຮັບທານ (ຜູ້ພຶ່ງພາ)

Verse 34

कुर्वन्न दोषमाप्नोति मनुरेवात्र कारणम् । वृद्धौ च मातापितरौ साध्वी भार्या शिशुः सुतः

ເຮັດແນວນີ້ບໍ່ເປັນໂທດ—ໃນທີ່ນີ້ ມະນຸ (Manu) ເທົ່ານັ້ນເປັນຫຼັກຖານ. ໂດຍພິເສດຄວນປົກປ້ອງແລະອຸປະຖຳ ມານາບິດາຜູ້ເຖົ້າ, ພັນລະຍາຜູ້ມີສິນ, ແລະລູກຂອງຕົນ—ທາຣົກແລະລູກຊາຍ.

Verse 35

अप्यकार्यशतं कृत्वा भर्तव्या मनुरब्रवीत् । नाहं प्रतीच्छे विप्रर्षे त्वया दत्तं प्रतिग्रहं

ມະນຸກ່າວວ່າ: “ແມ່ນແຕ່ນາງເຄີຍເຮັດຜິດຮ້າຍເຖິງຮ້ອຍປະການ ກໍຍັງຄວນອຸປະຖຳເລີ້ຍງດູ. ແຕ່ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮັບທານທີ່ທ່ານມອບນີ້.”

Verse 36

न च मे भवता कोपः कार्यो वै सुरपूजित

ແລະໂອ ຜູ້ທີ່ເທວະທັງຫຼາຍນັບຖືບູຊາ, ຂໍຢ່າໂກດຂ້າພະເຈົ້າເລີຍ.

Verse 37

अगस्त्य उवाच । न च प्रतिग्रहे दोषो गृहीते पार्थिवैर्नृप । भवान्वै तारणे शक्तस्त्रैलोक्यस्यापि राघव

ອະກັດສະຕະຍະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ, ການຮັບທານເມື່ອກະສັດທັງຫຼາຍໄດ້ຮັບແລ້ວ ບໍ່ເປັນໂທດ. ໂອ ຣາຆະວະ, ທ່ານສາມາດຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນໄດ້ແມ່ນແຕ່ໄຕຣໂລກ.”

Verse 38

तारय ब्राह्मणं राम विशेषेण तपस्विनं । तस्मात्प्रदास्ये विधिवत्प्रतीच्छस्व नराघिप

ໂອ ຣາມ, ຈົ່ງຊ່ວຍກູ້ພຣາຫມັນນີ້—ໂດຍພິເສດຕະປະສະວີຜູ້ບຳເນັດຕະປະນີ້. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຖວາຍຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ; ໂອ ກະສັດແຫ່ງມະນຸດ, ຂໍຈົ່ງຮັບໄວ້ໂດຍຄວາມຄວນ.

Verse 39

राम उवाच । क्षत्रियेण कथं विप्र प्रतिग्राह्यं विजानता । ब्राह्मणेन तु यद्दत्तं तन्मे त्वं वक्तुमर्हसि

ພຣະຣາມກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນ, ກະສັດຊັ້ນກະສັດຕຣິຍະຜູ້ຮູ້ທຳມະ ຄວນຮັບທານຢ່າງໃດ? ແລະສິ່ງໃດທີ່ພຣາຫມັນມອບໃຫ້ແລ້ວຄວນຮັບໄວ້ ຂໍໃຫ້ທ່ານກ່າວໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້.”

Verse 40

अगस्त्य उवाच । आसीत्कृतयुगे राम ब्रह्मपूते पुरातने । अपार्थिवाः प्रजाः सर्वाः सुराणां च शतक्रतुः

ອະກັດສະຕະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຣາມ, ໃນກຣິຕະຍຸກອັນໂບຮານ ເມື່ອລະບຽບອັນບໍລິສຸດຂອງພຣະພຣະຫມາຕັ້ງມັ່ນ ສັດທັງປວງມີສະພາບບໍ່ແມ່ນໂລກດິນ; ແລະໃນຫມູ່ເທວະ ສະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣາ) ເປັນຜູ້ຄອງອຳນາດ.”

Verse 41

ताः प्रजा देवदेवेशं राजार्थं समुपागमन् । सुराणां विद्यते राजा देवदेवः शतक्रतुः

ປະຊາເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ເຂົ້າໄປຫາພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ເພື່ອຂໍກະສັດ. ໃນຫມູ່ເທວະມີກະສັດຢູ່—ອິນທຣາ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ສະຕະກຣະຕຸ, ຜູ້ປະກອບຍັດຍະຮ້ອຍຄັ້ງ.”

Verse 42

श्रेयसेस्मासु लोकेश पार्थिवं कुरु सांप्रतं । यस्मिन्पूजां प्रयुंजानाः पुरुषा भुंजते महीम्

“ເພື່ອຄວາມຈະເລີນຂອງໂລກເຫຼົ່ານີ້ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ, ຂໍໃຫ້ສະຖາປະນາອຳນາດກະສັດໃນແຜ່ນດິນບັດນີ້; ເພື່ອໃຫ້ມະນຸດບູຊາແລ້ວຈຶ່ງໄດ້ອາໄສ ແລະທຳນຸບຳລຸງແຜ່ນດິນ.”

Verse 43

ततो ब्रह्मा सुरश्रेष्ठो लोकपालान्सवासवान् । समाहूयाब्रवीत्सर्वांस्तेजोभागोऽत्र युज्यताम्

ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ສູງສຸດໃນຫມູ່ເທວະ ໄດ້ເອີ້ນບັນດາໂລກະປາລະພ້ອມດ້ວຍອິນທຣາ ແລ້ວກ່າວກັບທຸກອົງວ່າ: “ຂໍໃຫ້ແຕ່ລະອົງນຳສ່ວນແຫ່ງລັດສະມີທິບຂອງຕົນມາຮ່ວມກັນທີ່ນີ້.”

Verse 44

ततो ददुर्लोकपालाश्चतुर्भागं स्वतेजसा । अक्षयश्च ततो ब्रह्मा यतो जातोऽक्षयो नृपः

ຕໍ່ມາ ບັນດາໂລກປາລະ ຜູ້ພິທັກໂລກ ໄດ້ປະທານສ່ວນສີ່ປະການ ດ້ວຍລັດສະຫມີແຫ່ງຕົນ. ຈາກສ່ວນນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາເປັນ ‘ອັກຊະຍະ’ (ບໍ່ເສື່ອມສູນ); ແລະຈາກພຣະອົງນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາ ໄດ້ເກີດຜູ້ມີນາມວ່າ ອັກຊະຍະ.

Verse 45

तं ब्रह्मा लोकपालानामंशं पुंसामयोजयत् । ततो नृपस्तदा तासां प्रजानां क्षेमपंडितः

ພຣະພຣະຫມາໄດ້ປະທານສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງພະລັງທິບຂອງໂລກປາລະໃຫ້ແກ່ລາວ. ແລ້ວກະສັດນັ້ນກໍເປັນຜູ້ຮູ້ທັນ ຄຸ້ມຄອງຄວາມຜາສຸກແລະຄວາມປອດໄພໃຫ້ປະຊາຊົນ.

Verse 46

तत्रैंद्रेण तु भागेन सर्वानाज्ञापयेन्नृपः । वारुणेन च भागेन सर्वान्पुष्णाति देहिनः

ຢູ່ນັ້ນ ດ້ວຍສ່ວນອັນປຽບດັ່ງພຣະອິນທຣ໌ ກະສັດພຶງອອກຄຳສັ່ງແກ່ທຸກຄົນ; ແລະດ້ວຍສ່ວນອັນປຽບດັ່ງພຣະວະຣຸນ ຈຶ່ງຫຼ້ຽງດູ ແລະຄ້ຳຈຸນສັດມີກາຍທັງປວງ.

Verse 47

कौबेरेण तथांशेन त्वर्थान्दिशति पार्थिवः । यश्च याम्यो नृपे भागस्तेन शास्ति च वै प्रजाः

ດ້ວຍສ່ວນອັນປຽບດັ່ງກຸເບຣ ກະສັດຈັດສັນຊັບສິນແລະຊັບພະຍາກອນ. ແລະດ້ວຍສ່ວນອັນປຽບດັ່ງພຣະຍົມ ອັນເປັນສ່ວນຂອງຜູ້ປົກຄອງ ຈຶ່ງປົກຄອງ ແລະຝຶກວິໄນປະຊາຊົນ.

Verse 48

तत्र चैंद्रेण भागेन नरेन्द्रोसि रघूत्तम । प्रतिगृह्णीष्वाभरणं तारणार्थे मम प्रभो

ແລະຢູ່ນັ້ນ ດ້ວຍສ່ວນທີ່ຈັດສັນແຫ່ງພຣະອິນທຣ໌ ທ່ານແມ່ນກະສັດ, ໂອ ຜູ້ຍອດແຫ່ງວົງລະກຸ. ໂອ ພຣະອົງ, ຂໍໂປດຮັບເຄື່ອງປະດັບນີ້ ເພື່ອການຊ່ວຍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າພົ້ນໄພ.

Verse 49

ततो रामः प्रजग्राह मुनेर्हस्तान्महात्मनः । दिव्यमाभरणं चित्रं प्रदीप्तमिव भास्करं

ແລ້ວພຣະຣາມາໄດ້ຮັບຈາກມືຂອງມະຫາມຸນີນັ້ນ ເຄື່ອງປະດັບທິບອັນວິຈິດ ສ່ອງປະກາຍດຸດດວງອາທິດ।

Verse 50

प्रतिगृह्य ततोगस्त्याद्राघवः परवीरहा । निरीक्ष्य सुचिरं कालं विचार्य च पुनः पुनः

ຕໍ່ມາ ພຣະຣາຆະວະ ຜູ້ປະຫານວີລະຊົນຂອງສັດຕູ ໄດ້ຮັບມັນຈາກພຣະອະກັສຕະຍະ ແລ້ວຈ້ອງເບິ່ງຢູ່ດົນ ແລະຄິດພິຈາລະນາຊ້ຳໆ

Verse 51

मौक्तिकानि विचित्राणि धात्रीफलसमानि च । जांबूनदनिबद्धानि वज्रविद्रुमनीलकैः

ໃນນັ້ນມີໄຂ່ມຸກອັນວິຈິດ ຮູບດຸດຜົນອາມະລະກະ; ຝັງໃນຄຳຈາມບູນະດະອັນບໍລິສຸດ ແລະປະດັບດ້ວຍເພັດ ປະກາລັງ ແລະໄພລິນ

Verse 52

पद्मरागैः सगोमेधैर्वैडूर्यैः पुष्परागकैः । सुनिबद्धं सुविभक्तं सुकृतं विश्वकर्मणा

ມັນຖືກປະດັບດ້ວຍປັດມະຣາກະ (ທັບທິມ) ພ້ອມໂກເມທະ ໄວດູຣະຍະ (ຕາແມວ) ແລະປຸສປະຣາກະ (ໂທປາຊ) ຝັງແນ່ນໜາ ສັດສ່ວນງາມ ແລະວິສະວະກັມມັນໄດ້ສ້າງຢ່າງປະນີດ

Verse 53

दृष्ट्वा प्रीतिसमायुक्तो भूयश्चेदं व्यचिंतयत् । नेदृशानि च रत्नानि मया दृष्टानि कानिचित्

ເມື່ອເຫັນແລ້ວ ພຣະອົງເຕັມໄປດ້ວຍປີຕິ ແລະຄິດອີກວ່າ “ອັນມະນີເຊັ່ນນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍເຫັນເລີຍ”

Verse 54

उपशोभानि बद्धानि पृथ्वीमूल्यसमानि च । विभीषणस्य लंकायां न दृष्टानि मया पुरा

ສິ່ງຂອງທີ່ປະດັບງາມເຫຼົ່ານີ້ ຖືກຜູກຍຶດແລະຕິດຕັ້ງໄວ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງ ມີຄ່າເທົ່າກັບແຜ່ນດິນ; ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍເຫັນມາກ່ອນ ແມ່ນແຕ່ໃນລັງກາຂອງວິພີສະນະກໍບໍ່ເຄີຍເຫັນ។

Verse 55

इति संचित्य मनसा राघवस्तमृषिं पुनः । आगमं तस्य दिव्यस्य प्रष्टुं समुपचक्रमे

ເມື່ອຈັດຈິດໃຫ້ເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວແລ້ວ ຣາຆະວະຈຶ່ງເຂົ້າໄປຫາພະມຸນີນັ້ນອີກຄັ້ງ ແລະເລີ່ມທູນຖາມເຖິງ ອາຄະມະອັນທິບ—ຄຳສອນສັກສິດ—ຂອງທ່ານ

Verse 56

अत्यद्भुतमिदं ब्रह्मन्न प्राप्यं च महीक्षिताम् । कथं भगवता प्राप्तं कुतो वा केन निर्मितम्

ໂອ ພຣາຫມັນ! ນີ້ແມ່ນອັນນ່າອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ ແລະແມ່ນແຕ່ກະສັດທັງຫຼາຍກໍຍາກຈະໄດ້ມາ। ພຣະພະຄະວານໄດ້ມາແນວໃດ? ມາຈາກໃສ ຫຼືໃຜເປັນຜູ້ສ້າງ?

Verse 57

कुतूहलवशाच्चैव पृच्छामि त्वां महामते । करतलेस्थिते रत्ने करमध्यं प्रकाशते

ດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ລ້ວນໆ ໂອ ມະຫາມະຕິ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຖາມທ່ານວ່າ: ເມື່ອວາງຮັດນະໄວ້ເທິງຝາມື ເປັນຫຍັງກາງຝາມືຈຶ່ງເບິ່ງຄືສະຫວ່າງ?

Verse 58

अधमं तद्विजानीयात्सर्वशास्त्रेषु गर्हितम् । दिशः प्रकाशयेद्यत्तन्मध्यमं मुनिसत्तम

ຈົ່ງຮູ້ວ່ານັ້ນເປັນຂັ້ນຕ່ຳສຸດ—ຖືກຕຳນິໃນຊາສະຕຣາທັງປວງ। ແຕ່ສິ່ງໃດທີ່ສ່ອງແສງໃຫ້ແກ່ທິດທັງຫຼາຍ ຄືໃຫ້ການນຳທາງແລະຄວາມແຈ້ງຊັດ ນັ້ນແມ່ນຂັ້ນກາງ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ

Verse 59

ऊर्ध्वगं त्रिशिखं यत्स्यादुत्तमं तदुदाहृतम् । एतान्युत्तमजातीनि ऋषिभिः कीर्तितानि तु

ສິ່ງໃດທີ່ພຸ່ງຂຶ້ນເທິງ ແລະມີຍອດສາມຍອດ ນັ້ນຖືກປະກາດວ່າເປັນສິ່ງປະເສີດທີ່ສຸດ। ນີ້ແຫຼະແມ່ນປະເພດອັນສູງສົ່ງ ທີ່ພວກຣິສີໄດ້ສັນລະເສີນໄວ້।

Verse 60

आश्चर्याणां बहूनां हि दिव्यानां भगवान्निधिः । एवं वदति काकुत्स्थे मुनिर्वाक्यमथाब्रवीत्

ເມື່ອພຣະພະຄະວານ ຜູ້ເປັນຄັງສົມບັດແຫ່ງອັດສະຈັນທິບຫຼາຍປະການ ກໍາລັງກ່າວດັ່ງນີ້ແກ່ກາກຸດສະຖະ (ຣາມ) ມຸນີກໍໄດ້ກ່າວວາຈາເຫຼົ່ານີ້

Verse 61

अगस्त्य उवाच । शृणु राम पुरावृत्तं पुरा त्रेतायुगे महत् । द्वापरे समनुप्राप्ते वने यद्दृष्टवानहम्

ອະກັດສະຕະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ຣາມ ເລື່ອງເກົ່າແກ່ອັນຍິ່ງໃຫຍ່—ສິ່ງທີ່ຂ້າເຈົ້າເຫັນດ້ວຍຕາຕົນໃນປ່າ ເມື່ອຍຸກດວາປະຣະມາຮອດ ແມ່ນແຕ່ເລື່ອງນີ້ກ່ຽວພັນກັບຍຸກເຕຣຕາກ່ອນໜ້າ”

Verse 62

आश्चर्यं सुमहाबाहो निबोध रघुनंदन । पुरा त्रेतायुगे ह्यासीदरण्यं बहुविस्तरम्

ໂອ ຜູ້ມີແຂນອັນແຂງກ້າ ໂອ ຣະຄຸນັນດະນະ ຈົ່ງຮູ້ອັດສະຈັນນີ້: ໃນການເຕຣຕາຍຸກໂບຮານ ເຄີຍມີປ່າໃຫຍ່ກວ້າງໄກຫຼາຍ

Verse 63

समंताद्योजनशतं मृगव्याघ्रविवर्जितम् । तस्मिन्निष्पुरुषेऽरण्ये चिकीर्षुस्तप उत्तमम्

ຮອບດ້ານຈົນເຖິງຮ້ອຍໂຢຊະນະ ບໍ່ມີກວາງ ແລະເສືອເລີຍ। ໃນປ່າອັນວ່າງເປົ່າໄຮ້ຜູ້ຄົນນັ້ນ ລາວຜູ້ປາຖະໜາຈະປະພຶດຕະປະອັນສູງສຸດ ໄດ້ພັກພິງຢູ່

Verse 64

अहमाक्रमितुं सौम्य तदरण्यमुपागतः । तस्यारण्यस्य मध्यं तु युक्तं मूलफलैः सदा

ໂອ ທ່ານຜູ້ອ່ອນໂຍນ, ເພື່ອຈະຂ້າມຜ່ານປ່ານັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ໄປຮອດ; ແລະກາງປ່ານັ້ນ ມີຮາກໄມ້ແລະໝາກໄມ້ພ້ອມພຽງຢູ່ເສມອ.

Verse 65

शाकैर्बहुविधाकारैर्नानारूपैः सुकाननैः । तस्यारण्यस्य मध्ये तु पंचयोजनमायतम्

ດ້ວຍພືດໃບຂຽວຫຼາກຫຼາຍ ແລະຮູບຮ່າງນານາ ມັນເປັນປ່າອັນຮື່ນຮົມ; ແລະກາງປ່ານັ້ນມີພື້ນທີ່ກວ້າງຂວາງຮອດຫ້າໂຍຊະນະ.

Verse 66

हंसकारंडवाकीर्णं चक्रवाकोपशोभितम् । तत्राश्चर्यं मया दृष्टं सरः परमशोभितम्

ທີ່ນັ້ນຂ້ອຍໄດ້ເຫັນສະລະນ້ຳອັນນ່າອັດສະຈັນ—ເຕັມໄປດ້ວຍຫົງແລະເປັດກາຣັນດະວະ ແລະງາມດ້ວຍນົກຈັກຣະວາກ—ສະຫງ່າງາມຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 67

विसारिकच्छपाकीर्णं बकपंक्तिगणैर्युतम् । समीपे तस्य सरसस्तपस्तप्तुं गतः पुरा

ສະລະນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍນົກວິສາຣິກາ ແລະເຕົ່າ ແລະມີຝູງນົກຍາງມາເປັນແຖວໆ; ດົນນານມາແລ້ວ ລາວໄດ້ໄປໃກ້ສະລະນັ້ນເພື່ອບຳເພັນຕະປະ (ຕະປັສຍາ).

Verse 68

देशं पुण्यमुपेत्यैवं सर्वहिंसाविवर्जितम् । तत्राहमवसं रात्रिं नैदाघीं पुरुषर्षभ

ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍໄດ້ເຖິງດິນແດນອັນສັກສິດ ທີ່ປາສະຈາກການເບຍບຽນທັງປວງ; ໂອ ຜູ້ເປັນເລີດໃນມະນຸດ, ໃນຄວາມຮ້ອນແຫ່ງລະດູຮ້ອນ ຂ້ອຍໄດ້ພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນໜຶ່ງຄືນ.

Verse 69

प्रभाते पुरुत्थाय सरस्तदुपचक्रमे । अथापश्यं शवमहमस्पृष्टजरसं क्वचित्

ໃນຍາມອາລຸນຮຸ່ງ ຂ້າພະເຈົ້າຕື່ນແຕ່ເຊົ້າ ແລ້ວເລີ່ມໄປຫາສະນ້ຳນັ້ນ; ຕໍ່ມາທີ່ໃດໜຶ່ງ ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນສົບທີ່ຍັງບໍ່ຖືກຄວາມເນ່າເປື່ອຍແຕະຕ້ອງ.

Verse 70

तिष्ठंतं परया लक्ष्म्या सरसो नातिदूरतः । तदर्थं चिंतयानोहं मुहूर्तमिव राघव

ເມື່ອເຫັນເຂົາຢືນຢູ່ບໍ່ໄກຈາກສະນ້ຳ ມີສິຣິອັນສູງສຸດປະດັບກາຍ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຄິດໄຕ່ຕອງເລື່ອງນັ້ນດັ່ງພຽງຊົ່ວຂະນະ ໂອ ຣາຆະວະ.

Verse 71

अस्य तीरे न वै प्राणी को वाप्येष सुरर्षभः । मुनिर्वा पार्थिवो वापि क्व मुनिः पार्थिवोपि वा

“ທີ່ຝັ່ງນີ້ແທ້ໆບໍ່ມີສັດມີຊີວິດເລີຍ. ແລ້ວຜູ້ນີ້ແມ່ນໃຜ—ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ? ເປັນມຸນີຫຼືເປັນກະສັດ? ທີ່ນີ້ຈະມີມຸນີຢູ່ໃສ ຫຼືແມ່ນແຕ່ກະສັດກໍຢູ່ໃສ?”

Verse 72

अथवा पार्थिवसुतस्तस्यैवं संभवः कृतः । अतीतेहनि रात्रौ वा प्रातर्वापि मृतो यदि

“ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ຖ້າລູກຊາຍຂອງກະສັດເກີດເປັນໄປໃນສະພາບນີ້—ຖ້າເຂົາເສຍຊີວິດຫຼັງຈາກວັນຜ່ານໄປ ຫຼືໃນຄືນ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຕອນເຊົ້າ—”

Verse 73

अवश्यं तु मया ज्ञेया सरसोस्य विनिष्क्रिया । यावदेवं स्थितश्चाहं चिंतयानो रघूत्तम

“ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະຕ້ອງຮູ້ໃຫ້ແນ່ນອນເຖິງວິທີຫຼຸດພົ້ນຈາກສະນ້ຳນີ້. ຕາບໃດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຍັງຢືນຢູ່ໃນສະພາບນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຄິດໄຕ່ຕອງຢູ່ເລື້ອຍໆ ໂອ ຣະຆູອຸດຕະມະ.”

Verse 74

अथापश्यं मूहूर्तात्तु दिव्यमद्भुतदर्शनम् । विमानं परमोदारं हंसयुक्तं मनोजवम्

ແລ້ວໃນໄມ່ດົນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທັດສະນະອັນທິບພະ ແລະນ່າອັດສະຈັນ—ວິມານອັນສົງ່າງາມ ຜູກດ້ວຍຫົງ ແລະໄວດຸຈໃຈ.

Verse 75

पुरस्तत्र सहस्रं तु विमानेप्सरसां नृप । गंधर्वाश्चैव तत्संख्या रमयंति वरं नरम्

ທາງໜ້ານັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາ ມີອັບສະຣາໜຶ່ງພັນຢູ່ໃນວິມານ; ແລະມີຄັນທັຣວະຈໍານວນເທົ່າກັນ ກໍກໍ່ໃຫ້ບຸລຸດຜູ້ປະເສີດນັ້ນຊື່ນບານ.

Verse 76

गायंति दिव्यगेयानि वादयंति तथा परे । अथापश्यं नरं तस्माद्विमानादवरोहितम्

ບາງພວກຮ້ອງເພງທິບພະ ແລະບາງພວກກໍບັນເລງດົນຕີ; ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າເຫັນຊາຍຜູ້ໜຶ່ງລົງຈາກວິມານນັ້ນ.

Verse 77

शवमांसं भक्षयन्तं च स्नात्वा रघुकुलोद्वह । ततो भुक्त्वा यथाकामं स मांसं बहुपीवरम्

ໂອ ຜູ້ເປັນກຽດແກ່ວົງສາຣະຄຸ ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳແລ້ວ ລາວຍັງກິນເນື້ອຊາກສົບ; ແລ້ວກິນຕາມໃຈປາຖະໜາ ເນື້ອອັນຫຼາຍ ແລະມັນຫນານັ້ນ.

Verse 78

अवतीर्य सरः शीघ्रमारुरोह दिवं पुनः । तमहं देवसंकाशं श्रिया परमयान्वितम्

ລາວລົງສູ່ສະນ້ຳຢ່າງວ່ອງໄວ ແລ້ວກໍຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນອີກຄັ້ງ. ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນລາວສະຫວ່າງໄສດຸຈເທວະ ແລະປະດັບດ້ວຍສິຣີອັນສູງສຸດ.

Verse 79

भो भो स्वर्गिन्महाभाग पृच्छामि त्वां कथं त्विदम् । जुगुप्सितस्तवाहारो गतिश्चेयं तवोत्तमा

ໂອ ຜູ້ຢູ່ສະຫວັນ ຜູ້ມີບຸນຫຼາຍ, ຂ້າພະເຈົ້າຖາມທ່ານ—ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດ? ອາຫານຂອງທ່ານນ່າລັງກຽດ ແຕ່ຄະຕິ (ສະພາບ) ຂອງທ່ານກັບສູງສົ່ງຍິ່ງ.

Verse 80

यदि गुह्यं न चैतत्ते कथय त्वद्य मे भवान् । कामतः श्रोतुमिच्छामि किमेतत्परमं वचः

ຖ້າສິ່ງນີ້ບໍ່ແມ່ນຄວາມລັບຂອງທ່ານ ຂໍໃຫ້ທ່ານເວົ້າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງໃນມື້ນີ້. ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຟັງ—ຄໍາສອນສູງສຸດນີ້ແມ່ນຫຍັງ?

Verse 81

को भवान्वद संदेहमाहारश्च विगर्हितः । त्वयेदं भुज्यते सौम्य किमर्थं क्व च वर्तसे

ທ່ານແມ່ນໃຜ? ຂໍໃຫ້ທ່ານບອກເພື່ອຄາຍຄວາມສົງໄສຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ອາຫານນີ້ນ່າຕຳນິ—ໂອ ຜູ້ອ່ອນໂຍນ, ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງກິນ? ເພື່ອຈຸດປະສົງໃດ ແລະທ່ານຢູ່ທີ່ໃດ?

Verse 82

कस्यायमैश्वरोभावः शवत्वेन विनिर्मितः । आहारं च कथं निंद्यं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः

ພາວະອັນເປັນອິດສະວອນນີ້ເປັນຂອງໃຜ ທີ່ຖືກປັ້ນໃຫ້ເປັນສະພາບສົບ? ແລະເປັນຫຍັງອາຫານນີ້ຈຶ່ງຖືກຕຳນິ? ຂ້າພະເຈົ້າຢາກຟັງຄວາມຈິງໃຫ້ຄົບຖ້ວນຕາມຕັດຕະ.

Verse 83

श्रुत्वा च भाषितं तत्र मम राम सतां वर । प्रांजलिः प्रत्युवाचेदं स स्वर्गी रघुनंदन

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາທີ່ກ່າວໃນທີ່ນັ້ນແລ້ວ ຜູ້ຢູ່ສະຫວັນນັ້ນ—ປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ—ຈຶ່ງຕອບວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາມ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ສັດບຸລຸດ; ໂອ ຣະຄຸນັນທະ!”

Verse 84

शृणुष्वाद्य यथावृत्तं ममेदं सुखदुःखजम् । कामो हि दुरितक्रम्यः शृणु यत्पृच्छसे द्विज

ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງເລື່ອງທີ່ເກີດຂຶ້ນຕາມຄວາມເປັນຈິງ—ປະສົບການຂອງຂ້າ ເກີດຈາກທັງສຸກແລະທຸກ. ກາມຕັນຫາແທ້ໆນຳໃຫ້ຄົນລ່ວງທຳຜິດ; ໂອ ດວິຊະ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ ຈົ່ງຟັງສິ່ງທີ່ເຈົ້າຖາມ.

Verse 85

पुरा वैदर्भको राजा पिता मे हि महायशाः । वासुदेव इति ख्यातस्त्रिषु लोकेषु धार्मिकः

ໃນກາລກ່ອນ ມີພະຣາຊາແຫ່ງວິທັຣພະ—ເປັນບິດາຂອງຂ້າ—ຜູ້ມີກຽດສຽງຍິ່ງ. ພຣະອົງມີນາມວ່າ ວາສຸເທວະ ແລະເລື່ອງລືວ່າເປັນຜູ້ຖືທຳທົ່ວສາມໂລກ.

Verse 86

तस्य पुत्रद्वयं ब्रह्मन्द्वाभ्यां स्त्रीभ्यामजायत । अहं श्वेत इति ख्यातो यवीयान्सुरथोऽभवत्

ໂອ ພຣາຫມັນ ພຣະອົງນັ້ນມີພະຣາຊະບຸດສອງອົງ ເກີດຈາກມະເຫສີສອງອົງ. ຂ້າໄດ້ຮັບນາມວ່າ “ເສວຕະ” ແລະອົງນ້ອຍຄື “ສຸຣະຖະ”.

Verse 87

पितर्युपरते तस्मिन्पौरा मामभ्यषेचयन् । तत्राहंकारयन्राज्यं धर्मे चासं समाहितः

ເມື່ອບິດາຂອງຂ້າສິ້ນພະຊົນ ຊາວເມືອງໄດ້ປະກອບພິທີອະພິເສກແຕ່ງຕັ້ງຂ້າເປັນກະສັດ. ທີ່ນັ້ນຂ້າຮັບພາລະແຫ່ງຣາຊະຍະ ແລະຕັ້ງຈິດໝັ້ນຄົງໃນທຳ.

Verse 88

एवं वर्षसहस्राणि बहूनि समुपाव्रजन् । मम राज्यं कारयतः परिपालयतः प्रजाः

ດັ່ງນັ້ນ ປີນັບພັນຫຼາຍໆໄດ້ຜ່ານໄປ ໃນຂະນະທີ່ຂ້າບໍລິຫານອານາຈັກ ແລະປົກປ້ອງປະຊາຊົນ.

Verse 89

सोहं निमित्ते कस्मिंश्चिद्वैराग्येण द्विजोत्तम । मरणं हृदये कृत्वा तपोवनमुपागमम्

ດັ່ງນັ້ນ ເນື່ອງຈາກເຫດບາງປະການ ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ ຄວາມເບື່ອໜ່າຍ (ໄວຣາກຍະ) ເກີດຂຶ້ນໃນໃຈ; ຍຶດຄວາມຕາຍໄວ້ໃນດວງໃຈ ແລ້ວໄປສູ່ຕະໂປວະນະ ປ່າແຫ່ງຕະປະ।

Verse 90

सोहं वनमिदं रम्यं भृशं पक्षिविवर्जितम् । प्रविष्टस्तप आस्थातुमस्यैव सरसोंतिके

ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າເຂົ້າສູ່ປ່າອັນງາມນີ້—ທີ່ປາສະຈາກນົກໂດຍສິ້ນເຊີງ—ໂດຍຕັ້ງໃຈຈະບຳເນັດຕະປະຢູ່ນີ້ເອງ ໃກ້ສະຣະນີ້

Verse 91

राज्येऽभिषिच्य सुरथं भ्रातरं तं नराधिपम् । इदं सरः समासाद्य तपस्तप्तं सुदारुणम्

ເມື່ອອະພິເສກໃຫ້ນ້ອງຊາຍ “ສຸຣະຖະ” ເປັນກະສັດແລ້ວ ນະຣາທິປະນັ້ນໄດ້ມາຮອດສະຣະອັນສັກສິດນີ້ ແລະບຳເນັດຕະປະຢ່າງຮຸນແຮງຍິ່ງ

Verse 92

दशवर्षसहस्राणि तपस्तप्त्वा महावने । शुभं तु भवनं प्राप्तो ब्रह्मलोकमनामयम्

ເມື່ອບຳເນັດຕະປະໃນມະຫາປ່າເປັນເວລາສິບພັນປີແລ້ວ ລາວໄດ້ບັນລຸຖຶງທີ່ພຳນັກອັນມົງຄຸນ—ພຣະຫມະໂລກ—ແດນຂອງພຣະພຣະຫມະອັນປາສະຈາກທຸກໂລກໄພ

Verse 93

स्वर्गस्थमपि मां ब्रह्मन्क्षुत्पिपासे द्विजोत्तम । अबाधेतां भृशं चाहमभवं व्यथितेंद्रियः

ໂອ ພຣາຫມະນ ແມ່ນແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ໃນສະຫວັນ ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ ຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍກໍທຳລາຍຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງໜັກ; ອິນທຣີຍທັງຫຼາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍລຳບາກຢ່າງລຶກ

Verse 94

ततस्त्रिभुवनश्रेष्ठमवोचं वै पितामहम् । भगवन्स्वर्गलोकोऽयं क्षुत्पिपासा विवर्जितः

ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວຕໍ່ພິຕາມະຫາ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ປະເສີດໃນໄຕໂລກວ່າ: “ໂອ ພຣະພະຄະວານ, ສະຫວັນໂລກນີ້ປາດຈາກຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍ”

Verse 95

कस्येयं कर्मणः पक्तिः क्षुत्पिपासे यतो हि मे । आहारः कश्च मे देव ब्रूहि त्वं श्रीपितामह

“ຜົນສຸກງອມແຫ່ງກຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນຫຍັງ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຫິວແລະກະຫາຍ? ແລະອາຫານໃດມີສຳລັບຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ເທວະ—ຂໍພຣະອົງຈົ່ງບອກ, ໂອ ສຣີພິຕາມະຫາ”

Verse 96

ततः पितामहः सम्यक्चिरं ध्यात्वा महामुने । मामुवाच ततो वाक्यं नास्ति भोज्यं स्वदेहजम्

ຕໍ່ມາ ພິຕາມະຫາ ພຣະພຣະຫມາ, ໂອ ມະຫາມຸນີ, ໄດ້ນັ່ງພິຈາລະນາຢ່າງເລິກຊຶ້ງເປັນເວລາດົນ ແລ້ວກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ: “ບໍ່ມີອາຫານໃດເກີດຈາກກາຍຂອງຕົນເອງ”

Verse 97

ॠते ते स्वानि मांसानि भक्षय त्वं तु हि नित्यशः । स्वशरीरं त्वया पुष्टं कुर्वता तप उत्तमम्

“ນອກເຫນືອຈາກເນື້ອຂອງຕົນເອງ ເຈົ້າຈະກິນອາຫານອື່ນໄດ້ທຸກມື້; ແຕ່ໂດຍການບຳລຸງກາຍຂອງຕົນ ຈົ່ງປະພຶດຕະປະອັນສູງສຸດ”

Verse 98

नादत्तं जायते तात श्वेत पश्य महीतले । आग्रहाद्भिक्षमाणाय भिक्षापि प्राणिने पुरा

“ໂອ ສະເວຕະຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຈົ່ງເບິ່ງແຜ່ນດິນ: ບໍ່ໃຫ້ແລ້ວ ບໍ່ມີຫຍັງເກີດຂຶ້ນແກ່ຕົນ. ໃນການກ່ອນ ແມ່ນແຕ່ທານກໍຖືກໃຫ້ແກ່ສັດມີຊີວິດ ເມື່ອມັນຂໍດ້ວຍຄວາມພາກພຽນຢ່າງແນ່ນອນເທົ່ານັ້ນ”

Verse 99

न हि दत्ता गृहे भ्रांत्या मोहादतिथये तदा । तेन स्वर्गगतस्यापि क्षुत्पिपासे तवाधुना

ເພາະໃນເວລານັ້ນ ໃນເຮືອນ ດ້ວຍຄວາມສັບສົນແລະມົວເມົາ ບໍ່ໄດ້ຖວາຍການຕ້ອນຮັບແກ່ອາຕິຖິ; ເພາະເຫດນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ເຈົ້າໄດ້ເຖິງສະຫວັນ ບັດນີ້ກໍຍັງຫິວແລະຫິວນ້ຳ

Verse 100

स त्वं प्रपुष्टमाहारैः स्वशरीरमनुत्तमम् । भक्षयस्व च राजेंद्र सा ते तृप्तिर्भविष्यति

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອເຈົ້າໄດ້ບຳລຸງກາຍອັນຍອດຢ່າງຂອງຕົນດ້ວຍອາຫານແລ້ວ ບັດນີ້ຈົ່ງກິນກາຍນັ້ນເຖີດ; ນັ້ນແຫຼະຈະເປັນຄວາມອີ່ມໃຈຂອງເຈົ້າ

Verse 101

एवमुक्तस्ततो देवं ब्रह्माणमहमुक्तवान् । भक्षिते च स्वके देहे पुनरन्यन्न मे विभो

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ພະເທວະພຣະພຣົມວ່າ: “ໂອ ພະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ເມື່ອກາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າຖືກກິນໝົດແລ້ວ ກໍຈະບໍ່ມີກາຍອື່ນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າອີກ”

Verse 102

क्षुधानिवारणं नैव देहस्यास्य विनौदनं । खादामि ह्यक्षयं देव प्रियं मे न हि जायते

ນີ້ບໍ່ແມ່ນແຕ່ເພື່ອລະງັບຄວາມຫິວ ແລະບໍ່ແມ່ນເພື່ອຄວາມສະບາຍຂອງກາຍນີ້. ໂອ ພະເທວະ, ຂ້າພະເຈົ້າກິນສິ່ງທີ່ບໍ່ຮູ້ຈົບ; ແຕ່ສິ່ງອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ເຄີຍເກີດຂຶ້ນ

Verse 103

ततोब्रवीत्पुनर्ब्रह्मा तव देहोऽक्षयः कृतः । दिनेदिने ते पुष्टात्मा शवः श्वेत भविष्यति

ແລ້ວພະພຣົມກ່າວອີກວ່າ: “ກາຍຂອງເຈົ້າໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ. ມື້ຕໍ່ມື້ ຮູບກາຍທີ່ຖືກບຳລຸງຂອງເຈົ້າຈະກາຍເປັນສີຂາວ”

Verse 104

यावद्वर्षशतं पूर्णं स्वमांसं खाद भो नृप । यदागच्छति चागस्त्यः श्वेतारण्यं महातपाः

ໂອ ພະຣາຊາ, ຈົ່ງສະເວຍເນື້ອຂອງຕົນໃຫ້ຄົບໜຶ່ງຮ້ອຍປີ ຈົນກວ່າມະຫາຕະປະສີ ອະກັສຕະຍະ ຈະມາຮອດ ສະເວຕາຣັນຍະ.

Verse 105

भगवानतिदुर्धर्षस्तदा कृच्छ्राद्विमोक्ष्यसे । स हि तारयितुं शक्तः सेंद्रानपि सुरासुरान्

ພຣະພະຄະວານນັ້ນຜູ້ໃດກໍຊະນະບໍ່ໄດ້; ເມື່ອນັ້ນເຈົ້າຈະພົ້ນຈາກຄວາມລຳບາກ. ເພາະພຣະອົງສາມາດຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນໄດ້ແມ່ນແຕ່ເທວະແລະອະສຸຣະ ພ້ອມອິນທຣາ.

Verse 106

आहारं कुत्सितं चेमं राजर्षे किं पुनस्तव । सुरकार्यं महत्तेन सुकृतं तु महात्मना

ໂອ ຣາຊະຣິສີ, ຖ້າແມ່ນອາຫານງ່າຍໆນີ້ຍັງຖືກດູໝິ່ນ ແລ້ວອາຫານຂອງທ່ານຈະກ່າວແນວໃດ? ແຕ່ໂດຍກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ມະຫາຕະມະໄດ້ສຳເລັດການຮັບໃຊ້ເທວະຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ.

Verse 107

उदधिं निर्जलं कृत्वा दानवाश्च निपातिताः । विंध्यश्चादित्यविद्वेषाद्वर्धमानो निवारितः

ເມື່ອເຮັດໃຫ້ມະຫາສະໝຸດແຫ້ງໄຮ້ນ້ຳ ພວກດານະວະກໍຖືກປະຫານ; ແລະພູວິນທະຍະທີ່ເຕີບໃຫຍ່ດ້ວຍຄວາມຊັງຕໍ່ພຣະສຸຣິຍະ ກໍຖືກຫ້າມໄວ້.

Verse 108

लंबमाना मही चैषा गुरुत्वेनाधिवासिता । दक्षिणा दिग्दिवं याता त्रैलाक्यं विषमस्थितम्

ແຜ່ນດິນນີ້ຖືກກົດທັບດ້ວຍນ້ຳໜັກຂອງຕົນ ຈຶ່ງຈົມລົງແລະຫ້ອຍຕ່ຳ; ທິດໃຕ້ກັບຍົກຂຶ້ນສູ່ຟ້າ ແລະໄຕຣໂລກຢູ່ໃນສະພາບບໍ່ສົມດຸນ.

Verse 109

मया गत्वा सुरैः सार्द्धं प्रेषितो दक्षिणां दिशम् । समां कुरु महाभाग गुरुत्वेन जगत्समम्

ຂ້າພະເຈົ້າໄປພ້ອມກັບເທວະທັງຫຼາຍ ແລະຖືກສົ່ງໄປທາງທິດໃຕ້. ໂອ ຜູ້ມີສິລິມົງຄຸນ, ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ມັນຮາບສະເໝີ—ເທົ່າກັບໂລກ—ດ້ວຍນ້ຳໜັກຂອງທ່ານ.

Verse 110

एवं च तेन मुनिना स्थित्वा सर्वा धरा समा । कृता राजेंद्र मुनिना एवमद्यापि दृश्यते

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍມຸນີຜູ້ນັ້ນຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແຜ່ນດິນທັງປວງຈຶ່ງຖືກເຮັດໃຫ້ຮາບສະເໝີ. ໂອ ຣາຊາເຫນືອຣາຊາ, ມຸນີໄດ້ກະທຳແລ້ວ ແລະຈົນທຸກມື້ນີ້ກໍຍັງເຫັນເປັນເຊັ່ນນັ້ນ.

Verse 111

सोहं भगवत श्रुत्वा देवदेवस्य भाषितम् । भुंजे च कुत्सिताहारं स्वशरीरमनुत्तमम्

ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ເຖິງແມ່ນຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງເທວະເຫນືອເທວະແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າຍັງກິນອາຫານອັນຕໍ່າຊ້າ ແລະດ້ວຍນັ້ນຈຶ່ງຫຼ້ຽງຮັກສາກາຍອັນປະເສີດນີ້ໄວ້.

Verse 112

पूर्णं वर्षशतं चाद्य भोजनं कुत्सितं च मे । क्षयं नाभ्येति तद्विप्र तृप्तिश्चापि ममोत्तमा

ໂອ ວິປຣາ (ພຣາຫມັນ), ແມ່ນແຕ່ບັດນີ້ ສະບຽງອາຫານອັນຕໍ່າຊ້າແລະບໍ່ບໍລິສຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ກໍບໍ່ຫຼຸດລົງຕະຫຼອດໜຶ່ງຮ້ອຍປີເຕັມ ແລະຄວາມອິ່ມເອມຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍຍັງປະເສີດຍິ່ງ.

Verse 113

तं मुनिं कृच्छ्रसन्तप्तश्चिंतयामि दिवानिशम् । कदा वै दर्शनं मह्यं स मुनिर्दास्यते वने

ຖືກຄວາມລຳບາກເຜົາໃຈ ຂ້າພະເຈົ້າຄິດຮອດມຸນີຜູ້ນັ້ນທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ. ເມື່ອໃດໜໍ ມຸນີນັ້ນຈະປະທານດາຣະຊະນາ (darśana) ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໃນປ່າ?

Verse 114

एवं मे चिंतयानस्य गतं वर्षशतन्त्विह । सोगस्त्यो हि गतिर्ब्रह्मन्मुनिर्मे भविता ध्रुवं

ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຄິດພິຈາລະນາຢູ່ດັ່ງນັ້ນ ກໍຜ່ານໄປເຕັມຮ້ອຍປີໃນທີ່ນີ້. ໂອ ພຣາຫມັນ! ອະກັດສະຕະຍະເທົ່ານັ້ນແມ່ນທີ່ພຶ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ທ່ານຈະເປັນມຸນີນຳທາງຂອງຂ້າພະເຈົ້າແນ່ນອນ.

Verse 115

न गतिर्भविता मह्यं कुंभयोनिमृते द्विजम् । श्रुत्वेत्थं भाषितं राम दृष्ट्वाहारं च कुत्सितम्

“ໂອ ດວິຊະ ພຣາຫມັນ! ສຳລັບຂ້າພະເຈົ້າ ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງໃດ ນອກຈາກຜູ້ເກີດຈາກໝໍ້ (ອະກັດສະຕະຍະ) ເທົ່ານັ້ນ.” ໂອ ຣາມ! ເມື່ອໄດ້ຍິນທ່ານເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ແລະເຫັນອາຫານອັນນ່າດູຖູກນັ້ນດ້ວຍ…

Verse 116

कृपया परया युक्तस्तं नृपं स्वर्गगामिनम् । करोम्यहं सुधाभोज्यं नाशयामि च कुत्सितम्

ດ້ວຍຄວາມເມດຕາກະລຸນາອັນສູງສຸດ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດໃຫ້ພະຣາຊາຜູ້ມີວາສະນາໄປສະຫວັນນັ້ນ ສົມຄວນແກ່ການຮັບປະທານສຸທາ (ອະມຣິຕ) ແລະຈະທຳລາຍຜູ້ຊົ່ວຊ້ານັ້ນດ້ວຍ

Verse 117

चिन्तयन्नित्यवोचं तमगस्त्यः किं करिष्यति । अहमेतत्कुत्सितं ते नाशयामि महामते

ຄິດຢູ່ໃນໃຈແລ້ວ ອະກັດສະຕະຍະກ່າວວ່າ: “ເຂົາຈະເຮັດຫຍັງໄດ້? ໂອ ຜູ້ມີໃຈກວ້າງໃຫຍ່, ຂ້າພະເຈົ້າຈະທຳລາຍສິ່ງອັນນ່າດູຖູກຂອງທ່ານນີ້”

Verse 118

ईप्सितं प्रार्थयस्वास्मान्मनः प्रीतिकरं परम् । स स्वर्गी मां ततः प्राह कथं ब्रह्मवचोन्यथा

“ຈົ່ງຂໍຈາກພວກເຮົາຕາມທີ່ທ່ານປາດຖະໜາ—ສິ່ງໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ໃຈປິຕິຢ່າງສູງສຸດ.” ແລ້ວຜູ້ຢູ່ສະຫວັນນັ້ນກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ: “ພຣະວາຈາຂອງພຣະພຣະຫມາ ຈະເປັນຢ່າງອື່ນໄປໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 119

कर्तुं मुने मया शक्यं न चान्यस्तारयिष्यति । ॠते वै कुंभयोनिं तं मैत्रावरुणसंभवम्

ໂອ ມຸນີ, ການນີ້ຂ້າພະເຈົ້າສາມາດເຮັດໄດ້; ບໍ່ມີຜູ້ອື່ນໃດຈະພາໃຫ້ຂ້າມພົ້ນໄດ້—ນອກເສຍແຕ່ ກຸມພະໂຍນິ ວະສິດຖະ ຜູ້ເກີດຈາກ ມິຕຣະ ແລະ ວະຣຸນະ.

Verse 120

अपृष्टोपि मया ब्रह्मन्नेवमूचे पितामहः । एवं ब्रुवाणं तं श्वेतमुक्तवानहमस्मि सः

ໂອ ພຣາຫມັນ, ແມ່ນວ່າຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຖາມ ແຕ່ປິຕາມະຫະ ພຣະພຣົມມາ ກໍໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າດັ່ງນີ້. ເມື່ອທ່ານກ່າວດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງກ່າວແກ່ ສະເວຕະ ວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້ານັ້ນແຫຼະ”

Verse 121

आगतस्तव भाग्येन दृष्टोहं नात्र संशयः । ततः स्वर्गी स मां ज्ञात्वा दंडवत्पतितो भुवि

ໂດຍບຸນວາສນາຂອງເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າມາຮອດແລ້ວ ແລະເຈົ້າໄດ້ເຫັນຂ້າພະເຈົ້າ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ແລ້ວສັດສະຫວັນນັ້ນເມື່ອຮູ້ຈັກຂ້າພະເຈົ້າ ກໍລົ້ມລົງກາບດັນດະວັດລົງສູ່ພື້ນດິນ

Verse 122

तमुत्थाप्य ततो रामाब्रवं किं ते करोम्यहम् । राजोवाच । आहारात्कुत्सिताद्ब्रह्मंस्तारयस्वाद्य दुष्कृतात्

ແລ້ວພະຣາມາຊ່ວຍພະຍຸງໃຫ້ລຸກ ແລະກ່າວວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດຫຍັງໃຫ້ເຈົ້າ?” ພຣະຣາຊາກ່າວວ່າ “ໂອ ພຣາຫມັນ, ຂໍໃຫ້ຊ່ວຍຂ້າພະເຈົ້າໃນວັນນີ້ ໃຫ້ພົ້ນຈາກບາບກຳອັນເກີດຈາກອາຫານອັນນ່າຕິຕຽນ”

Verse 123

येन लोकोऽक्षयः स्वर्गो भविता त्वत्कृतेन मे । ततः प्रतिग्रहो दत्तो जगद्वंद्य नृपेण हि

ໂດຍການກະທຳຂອງເຈົ້າ ສະຫວັນໂລກອັນບໍ່ເສື່ອມສູນຈະເກີດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ທີ່ໂລກທັງປວງນົບນ້ອມ, ພຣະຣາຊາໄດ້ປະທານສິດໃນການຮັບທານແກ່ເຈົ້າແທ້ໆ

Verse 127

भवान्मामनुगृह्णातु प्रतीच्छस्व प्रतिग्रहम्

ຂໍພຣະອົງຜູ້ປະເສີດ ໂປດເມດຕາຂ້າພະເຈົ້າ ແລະໂປດຮັບທານບູຊານີ້ເຖີດ

Verse 128

कृता मतिस्तारणाय न लोभाद्रघुनंदन । गृहीते भूषणे राम मम हस्तगते तदा

ໂອ້ ຜູ້ເປັນຄວາມປິຕິແຫ່ງວົງສາຣະຄຸ ເຈດຕະນາຂ້າພະເຈົ້າເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ ບໍ່ແມ່ນເພາະຄວາມໂລບ ໂອ້ ພຣະຣາມ ໃນເວລານັ້ນເຄື່ອງປະດັບຖືກຮັບໄປແລ້ວ ແລະຢູ່ໃນມືຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 129

मानुषः पौर्विको देहस्तदा नष्टोस्य भूपते । प्रणष्टे तु शरीरे च राजर्षिः परया मुदा

ຂໍພຣະມະຫາກະສັດ ໃນເວລານັ້ນ ຮ່າງກາຍມະນຸດເກົ່າຂອງເຂົາໄດ້ພິນາດ; ແລະເມື່ອຮ່າງນັ້ນດັບສູນ ຣາຊະຣິຊີກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິອັນສູງສຸດ

Verse 130

मयोक्तोसौ विमानेन जगाम त्रिदिवं पुनः । तेन मे शक्रतुल्येन दत्तमाभरणं शुभं

ຕາມຄໍາຂ້າພະເຈົ້າ ເຂົາໄດ້ໄປອີກຄັ້ງສູ່ຕຣິດິວາ (ສະຫວັນ) ໂດຍວິມານ; ແລະໂດຍເຂົາຜູ້ດຸຈສັກຣະ (ອິນທຣາ) ໄດ້ມອບເຄື່ອງປະດັບອັນເປັນມົງຄຸນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 131

तस्मिन्निमित्ते काकुत्स्थ दत्तमद्भुतकर्मणा । श्वेतो वैदर्भको राजा तदाभूद्गतकल्मषः

ໃນໂອກາດນັ້ນ ໂອ້ ກາກຸດສະຖະ ໂດຍດັດຕະຜູ້ມີກຳອັນນ່າອັດສະຈັນ ສະເວຕະ ກະສັດແຫ່ງວິດັຣພະ ໄດ້ພົ້ນຈາກບາບໃນເວລານັ້ນ