Adhyaya 26

Verse 1

भीष्म उवाच । दीर्घायुरारोग्यकुलातिवृद्धिभिर्युक्तः पुमान्रूपकुलान्वितः स्यात् । मुहुर्मुहुर्जन्मनि येन सम्यक्व्रतं समाचक्ष्व च शीतरश्मेः

ພີສະມະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີລຳແສງເຢັນ! ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍໃຫ້ຄົບຖ້ວນເຖິງການປະພຶດວຣະຕະນັ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ດ້ວຍວຣະຕະນີ້ ຊາຍຜູ້ໜຶ່ງຈະໄດ້ເກີດຊ້ຳໆ ພ້ອມອາຍຸຍືນ ສຸຂະພາບດີ ຄວາມເຈີຣິນຮຸ່ງເຮືອງໃຫຍ່ໃນວົງຕະກູນ ແລະທັງຄວາມງາມກັບຊາດຕະກູນສູງ.”

Verse 2

पुलस्त्य उवाच । त्वया पृष्टमिदं सम्यगक्षयस्वर्गकारकम् । रहस्यं तु प्रवक्ष्यामि यत्पुराणविदो विदुः

ປຸລັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ເຈົ້າໄດ້ຖາມຢ່າງຖືກຕ້ອງ—ເປັນເຫດໃຫ້ໄດ້ສະຫວັນອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ. ບັດນີ້ຂ້າຈະແຈ້ງຄວາມລັບທີ່ນັກຮູ້ປຸຣານະເຂົ້າໃຈ।

Verse 3

रोहिणीचंद्रशयनं नामव्रतमिहोच्यते । तस्मिन्नारायणस्यार्चामर्चयेदिंदुनामभिः

ໃນນີ້ໄດ້ອະທິບາຍພຣະຕະຊື່ “ໂຣຫິນີ–ຈັນທຣະ-ຊະຍະນະ”. ໃນໂອກາດນັ້ນ ພຶງບູຊາພຣະຮູບນາຣາຍະນະ ແລະຖວາຍການສັນລະເສີນດ້ວຍນາມທັງຫຼາຍຂອງອິນທຸ (ຈັນ)

Verse 4

यदा सोमदिने शुक्ला भवेत्पंचदशी क्वचित् । अथवा ब्रह्मनक्षत्रं पौर्णमास्यां प्रजायते

ເມື່ອໃດທີ່ໃນວັນຈັນ ຕົງກັບຕິຖີທີ 15 ຂອງປັກສວ່າງ (ວັນເພັງ), ຫຼືໃນຄືນວັນເພັງ ມີພຣະຫມາ-ນັກສັດຕະຣະ ປາກົດ—

Verse 5

तदा स्नानं नरः कुर्यात्पंचगव्येन सर्षपैः । आप्यायस्वेति च जपेद्विद्वानष्टशतं पुनः

ໃນເວລານັ້ນ ບຸກຄົນພຶງອາບນ້ຳດ້ວຍປັນຈະກະວະຍະ ປົນເມັດຜັກກາດ (ມັດສະຕາດ). ແລະນັກຮູ້ພຶງຈັບຈິດສະທ້ອນມັນຕຣາ “ອາປະຍາຍັສວະ” ອີກ 800 ຄັ້ງ

Verse 8

शूद्रोपि परया भक्त्या पाषंडालापवर्जितः । सोमाय शांताय नमोस्तु पादावनंतधाम्नेति च जानुजंघे । ऊरुद्वयं चापि जलोदराय संपूजयेन्मेढ्रमनंगधाम्ने

ແມ່ນແຕ່ຊູດຣະ ຖ້າມີພັກຕິອັນສູງສຸດ ແລະຫຼີກຫ່າງຈາກຄຳເວົ້າຂອງພວກນອກທຳ ກໍສາມາດບູຊາ (ພຣະຮູບຂອງພຣະເຈົ້າ) ໄດ້: ທີ່ພຣະບາດກ່າວວ່າ “ນະໂມແດ່ໂສມະຜູ້ສະງົບ” ຜູ້ເປັນທີ່ສະຖິດແຫ່ງອະນັນຕະ; ແລ້ວບູຊາຫົວເຂົ່າ ແລະແຂ້ງຂາ; ຕໍ່ມາບູຊາຕົ້ນຂາທັງສອງດ້ວຍນາມ “ຊະໂລດະຣະ”; ແລະບູຊາອະໄວຍະວະກຳເນີດດ້ວຍນາມ “ອະນັງຄະ—ທີ່ສະຖິດແຫ່ງກາມ”

Verse 9

नमोनमः कामसुखप्रदाय कटिः शशांकस्य सदार्चनीयः । तथोदरं चाप्यमृतोदराय नाभिः शशांकाय नमोभिपूज्या

ນະໂມ ນະໂມ—ແດ່ບັ້ນແອວຂອງພຣະຈັນ ຜູ້ຄວນບູຊາເປັນນິດ ແລະປະທານຄວາມສຸກແຫ່ງກາມ. ອີກທັງນະໂມແດ່ພຣະອຸທອນດັ່ງທີ່ສະຖິດອະມຣິຕ; ແລະແດ່ພຣະນາພີຂອງພຣະຈັນ—ນະໂມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບບູຊາ.

Verse 10

नमोस्तु चंद्राय मुखं च नित्यं दंता द्विजानामधिपाय पूज्याः । हास्यं नमश्चंद्रमसेऽभिपूज्यमोष्ठौ तु कौमोदवनप्रियाय

ນະໂມແດ່ພຣະຈັນ; ແລະນະໂມແດ່ພຣະພັກຕຣ໌ເປັນນິດ. ພຣະທັນຕະທັງຫຼາຍເປັນສິ່ງຄວນບູຊາ ດຸຈເຈົ້າແຫ່ງທະວິຊະ. ນະໂມແດ່ຮອຍຍິ້ມຂອງພຣະຈັນ ອັນຄວນເຄົາລົບເປັນພິເສດ; ແລະພຣະໂອສຖ໌ຂໍອຸທິດແດ່ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກແຫ່ງປ່າກຸມຸທາ ດອກບົວບານຍາມຄ່ຳ.

Verse 11

नासा च नाथाय वरौषधीनामानंदबीजाय पुनर्भ्रुवौ च । नेत्रद्वयं पद्मनिभं तथेंदोरिंदीवरव्यासकराय शौरेः

ພຣະນາສາຂອງພຣະອົງເປັນນາຖແຫ່ງສະຫມຸນໄພຢາອັນປະເສີດ; ແລະຄິ້ວທັງສອງກໍເປັນເມັດພັນແຫ່ງອານັນດາ. ດວງຕາຄູ່ດຸຈດອກບົວ ກາຍເປັນພຣະຈັນ ແລະເປັນພຣະສາວຣິ (ພຣະວິສນຸ) ດ້ວຍ—ຜູ້ມີພຣະຫັດກວ້າງດຸຈບົວສີຄາມ.

Verse 12

नमः समस्ताध्वरपूजिताय कर्णद्वयं दैत्यनिषूदनाय । ललाटमिंदोरुदधिप्रियाय केशाः सुषुम्नाधिपतेः प्रपूज्याः

ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ຖືກບູຊາໃນຍັດຍາທັງປວງ; ນະໂມແດ່ພຣະກັນທັງສອງຂອງຜູ້ປາບອະສູຣ. ນະໂມແດ່ພຣະລະຫວ່າງຄິ້ວ/ພຣະນະລາດ ອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະຈັນ ແລະມະຫາສະມຸດ. ແລະພຣະເກດ/ເສັ້ນຜົມຂອງພຣະຜູ້ເປັນອະທິປະຕິແຫ່ງສຸສຸມນາ ຍ່ອມຄວນບູຊາແທ້.

Verse 13

शिरः शशांकाय नमो मुरारेर्विश्वेश्वरायाथ नमः किरीटं । पद्मप्रिये रोहिणीनाम लक्ष्मि सौभाग्यसौख्यामृतसागराय

ນະໂມແດ່ພຣະເສຍຣະທີ່ປະດັບດ້ວຍພຣະຈັນ; ນະໂມແດ່ມຸຣາຣິ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ; ແລະນະໂມແດ່ພຣະມົງກຸດ. ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກແຫ່ງດອກບົວ—ພຣະລັກສະມີ ຜູ້ມີນາມວ່າ ໂຣຫິນີ—ນະໂມແດ່ພຣະນາງ ຜູ້ເປັນມະຫາສະມຸດແຫ່ງອະມຣິຕຄືສິຣິມົງຄົນ ແລະຄວາມສຸກ.

Verse 14

दैवीं च संपूज्य सुगंधिपुष्पैर्नैवेद्यधूपादिभिरिंदुपत्नीम् । सुप्त्वा तु भूमौ पुनरुत्थितो यः स्नात्वा च विप्राय हविष्यभुक्तः

ເມື່ອໄດ້ບູຊາເທວີ ຜູ້ເປັນມະເຫສີຂອງອິນດຸ ດ້ວຍດອກໄມ້ຫອມ ພ້ອມນະໄວເດຍ ທູບ ແລະອື່ນໆຕາມພິທີ; ແລ້ວນອນກັບພື້ນດິນ ແລະລຸກຂຶ້ນອີກ; ອາບນ້ຳ ແລະຫຼັງຈາກຖວາຍການນັບຖື/ອາຫານແກ່ພຣາຫມັນຕາມຄວນ ຈຶ່ງຮັບປະທານແຕ່ “ຮະວິສະຍະ” ອາຫານຍັດຍາງແບບງ່າຍ—ຜູ້ໃດປະພຶດວັດນີ້…

Verse 15

देयः प्रभाते सहिरण्य वारिकुंभो नमः पापविनाशनाय । संप्राश्य गोमूत्रममांसमन्नमक्षारमष्टावथ विंशतिं च

ໃນຍາມອາລຸນ ພຶງຖວາຍໝໍ້ນ້ຳພ້ອມຄຳ ແລະກ່າວວ່າ “ນະໂມແດ່ຜູ້ທຳລາຍບາບ” ແລ້ວອາຈະມັນດ້ວຍນ້ຳປັດສະວະງົວ ຈຶ່ງຮັບປະທານອາຫານບໍ່ມີເນື້ອ ແລະຖວາຍເຂົ້າເມັດ 8 ແລະ 20 ມາດຕາອີກດ້ວຍ

Verse 16

ग्रासांश्च त्रीन्सर्पियुतानुपोष्य भुक्त्वेतिहासं शृणुयान्मुहूर्तं । कदंबनीलोत्पलकेतकानि जातिःसरोजं शतपत्रिका च

ເມື່ອອົບສົມບູນການອົບພອນ (ອົບສະຖ) ແລ້ວ ພຶງຮັບປະທານພຽງສາມຄຳທີ່ຄົກກັບເນີຍໃສ; ຫຼັງຈາກນັ້ນພຶງຟັງເລື່ອງລາວອັນສັກສິດ (ອິຕິຫາສະ) ຊົ່ວຄາວໜຶ່ງ. ການຖວາຍດອກກະດັມພະ, ບົວຟ້າ, ເກຕະກະ, ມະລິ, ດອກບົວ ແລະດອກຮ້ອຍກີບ ກໍເປັນທີ່ສັນລະເສີນ

Verse 17

अम्लानपुष्पाण्यथ सिंदुवारं पुष्पं पुनर्भारतमल्लिकायाः । शुक्लं च पुष्पं करवीरपुष्पं श्रीचंपकं चंद्रमसे प्रदेयम्

ພຶງຖວາຍດອກໄມ້ສົດ ບໍ່ເຫື່ອຍແຫ້ງ ແດ່ພຣະຈັນ (ຈັນທຣະມະ)—ເຊັ່ນ ສິນດຸວາຣ, ດອກພາຣະຕະ-ມັລລິກາ, ດອກສີຂາວ, ດອກກະຣະວີຣ ແລະດອກສຣີຈຳປະກອັນເປັນມົງຄຸນ

Verse 18

श्रावणादिषु मासेषु क्रमादेतानि सर्वदा । यस्मिन्मासे व्रतादिः स्यात्तत्पुष्पैरर्चयेद्धरिम्

ໃນເດືອນທີ່ເລີ່ມຈາກ ສຣາວະນະ ເປັນຕົ້ນ ດອກໄມ້ເຫຼົ່ານີ້ພຶງໃຊ້ຕາມລຳດັບເປັນນິດ. ເດືອນໃດທີ່ປະກອບວັດ (vrata) ແລະພິທີປະພຶດ ພຶງບູຊາພຣະຫຣິດ້ວຍດອກໄມ້ທີ່ກຳນົດໄວ້ສຳລັບເດືອນນັ້ນ

Verse 19

एवं संवत्सरं यावदुपोष्य विधिवन्नरः । व्रतांते शयनं दद्याच्छयनोपस्करान्वितम्

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຊາຍໄດ້ຖືອຸໂປສະຖ–ວຣະຕະຕາມພິທີໃຫ້ຖືກຕ້ອງຄົບໜຶ່ງປີແລ້ວ ເມື່ອສິ້ນວຣະຕະພຶງຖວາຍທານເຕຽງນອນພ້ອມເຄື່ອງປູທີ່ນອນຄົບຖ້ວນ।

Verse 20

रोहिणीचंद्रमिथुनं कारयित्वा तु कांचनम् । चंद्रः षडंगुलः कार्यो रोहिणी चतुरंगुला

ເມື່ອຫຼໍ່ຮູບຄູ່ “ໂຣຫິນີ” ແລະ “ຈັນທຣາ” ດ້ວຍຄຳແລ້ວ ຈັນທຣາພຶງເຮັດໃຫ້ຍາວຫົກອັງກຸລ ແລະ ໂຣຫິນີ ສີ່ອັງກຸລ।

Verse 21

मुक्ताफलाष्टकयुतां सितनेत्रसमन्विताम् । क्षीरकुंभोपरि पुनः कांस्यपात्राक्षतान्विताम्

ອັນປະດັບດ້ວຍໄຂ່ມຸກແປດເມັດ ແລະມີ ‘ຕາ’ ສີຂາວ (ຈຸດຂາວ) ນັ້ນ ພຶງນຳໄປວາງເທິງໝໍ້ນົມອີກຄັ້ງ ພ້ອມພາຊະນະທອງສຳລິດທີ່ມີເຂົ້າອັກຊະຕະ (ເມັດບໍ່ແຕກ) ປະກອບກັນ।

Verse 22

दद्यान्मंत्रेण पूर्वाह्णे शालीक्षुफलसंयुताम् । श्वेतामथ सुवर्णास्यां रौप्यखुरसमन्विताम्

ໃນເວລາກ່ອນທ່ຽງ ພຶງຖວາຍທານ (ງົວ) ພ້ອມເຂົ້າ ອ້ອຍ ແລະໝາກໄມ້ ໂດຍສວດມົນຕຣາອັນຄວນ—ເປັນງົວສີຂາວ ໜ້າທອງ ແລະກີບເງິນ।

Verse 23

सवस्त्रभाजनां धेनुं तथा शंखं च भाजनम् । भूषणैर्द्विजदाम्पत्यमलंकृत्य गुणान्वितं

ພຶງຖວາຍທານງົວນົມພ້ອມຜ້າແລະພາຊະນະ ທັງຖວາຍສັງຂ໌ເປັນພາຊະນະອີກດ້ວຍ; ແລ້ວພຶງປະດັບຄູ່ພຣາຫມະນຜູ້ມີຄຸນທຳ ແລະຄວາມສົມຄວນ ດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບ।

Verse 24

चंद्रोयं विप्ररूपेण सभार्य इति कल्पयेत् । यथा ते रोहिणी कृष्ण शयनं न त्यजेदपि

ຄວນພິຈາລະນາພາວະນາວ່າ ພະຈັນນີ້ໄດ້ຮັບຮູບເປັນພຣາຫມັນ ພ້ອມດ້ວຍພັນລະຍາ; ເພື່ອໃຫ້ ໂອ ພຣະກຣິດສະນະ ໂຣຫິນີຂອງພຣະອົງ ບໍ່ລະທິ້ງທີ່ບັນທົມ (ຄວາມຄຽງຄູ່) ແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະ

Verse 25

सोमरूपस्य वैतद्वन्न मे भेदो विभूतिभिः । यथा त्वमेव सर्वेषां परमानंदमुक्तिदः

ໃນທຳນອງນີ້ ສຳລັບຜູ້ມີຮູບເປັນໂສມະ (ພະຈັນ) ນັ້ນ ໃນເຮົາບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງຜ່ານວິພູຕິ (ການປະກົດ) ຫຼາກຫຼາຍ; ເພາະພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວເປັນຜູ້ປະທານປຣະມານັນທະ ແລະ ໂມກສະ ແກ່ທຸກຜູ້

Verse 26

इति श्रीपाद्मपुराणे प्रथमे सृष्टिखंडे रोहिणीचंद्रशयनव्रतं नाम षड्विंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ບົດທີ 26 ຊື່ “ໂຣຫິນີ–ຈັນທຣ-ຊະຍະນ ວຣະຕະ” ໃນພຣະຄຳພີ ສຣີ ປັດມະປຸຣານະ ເລ່ມທຳອິດ ພາຍໃນ ສຣິດສະຕິ-ຂັນຑະ ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ

Verse 27

रूपारोग्यायुषामेतद्विधायकमनुत्तमम् । इदमेव पितॄणां च सर्वदा वल्लभं नृप

ໂອ ພຣະຣາຊາ ນີ້ແມ່ນວິທີປະຕິບັດອັນສູງສຸດ ບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າທຽມ ທີ່ປະທານຄວາມງາມ ສຸຂະພາບ ແລະ ອາຍຸຍືນ; ແລະນີ້ແຕ່ຢ່າງດຽວເປັນທີ່ຮັກຂອງປິຕຣຶ (ວິນຍານບັນພະບຸລຸດ) ຢູ່ເສມອ

Verse 28

त्रैलोक्याधिपतिर्भूत्वा सप्तकल्पशतत्रयम् । चंद्रलोकमवाप्नोति पुनरावृत्तिदुर्लभम्

ເມື່ອໄດ້ເປັນຈອມແຫ່ງໄຕໂລກ ຕະຫຼອດ 307 ກັລປະ ແລ້ວ ຍ່ອມໄດ້ບັນລຸຈັນທຣະໂລກ—ສະຖານະທີ່ການກັບຄືນນັ້ນຫາໄດ້ຍາກ

Verse 29

नारी वा रोहिणीचंद्रशयनं या समाचरेत् । सापि तत्फलमाप्नोति पुनरावृत्तिदुर्लभम्

ແມ່ນແມ່ຍິງຜູ້ໃດກໍຕາມ ຖ້າປະຕິບັດພຣະວັດ ‘ໂຣຫິນີ–ຈັນທຣ-ຊະຍະນະ’ ຕາມພິທີຖືກຕ້ອງ ນາງກໍໄດ້ຜົນບຸນດຽວກັນ—ຜົນທີ່ການກັບມາເກີດໃນໂລກນີ້ເປັນສິ່ງຫາຍາກຍິ່ງ।

Verse 30

इति पठति शृणोति वा य इत्थं मधुमथनार्चनमिंदुकीर्तनेन । मतिमपि च ददाति सोपि शौरेर्भवनगतः परिपूज्यतेमरौघैः

ຜູ້ໃດອ່ານສະດຸດສະດັບ ຫຼືຟັງຄຳສັນລະເສີນນີ້ດັ່ງນີ້—ເປັນການບູຊາມະທຸສູດນະດ້ວຍກີຣຕະນະດຸຈດວງຈັນ—ແລະຜູ້ໃດມອບຄວາມເຂົ້າໃຈແກ່ຜູ້ອື່ນ ຜູ້ນັ້ນກໍເຂົ້າສູ່ພຣະທຳມະສະຖານຂອງ ເສົາຣິ (ພຣະວິສນຸ) ແລະໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງສົມບູນຈາກຫມູ່ເທວະອະມະຕະ।