Adhyaya 25

Verse 1

शौनक उवाच । श्रीपदं विष्णुचरितं सर्वोपद्रवनाशनम् । सर्वपापक्षयकरं दुष्टग्रहनिवारणम्

ເຊົານະກະກ່າວວ່າ: “ສຣີປະດະອັນສັກສິດ—ກຽດກະຖາວິຊະນຸ—ທຳລາຍອຸປະທົບທັງປວງ ຊຳລະບາບທັງຫມົດ ແລະຂັບໄລ່ກຣະຫະອັນຊົ່ວ (ອິດທິພົນດາວທີ່ໃຫ້ໂທດ) ໄດ້”

Verse 2

विष्णुसान्निध्यदं चैव चतुर्वर्गफलप्रदम् । यः शृणोति नरो भक्त्या चांते याति हरेर्गृहम्

ຄຳສອນນີ້ໃຫ້ຄວາມໃກ້ຊິດກັບພຣະວິຊະນຸ ແລະປະທານຜົນແຫ່ງຈະຕຸວັກຄະທັງສີ່; ຜູ້ໃດຟັງດ້ວຍພັກຕິ ໃນທ້າຍທີ່ສຸດຈະໄປຮອດທຳຂອງພຣະຫຣິ।

Verse 3

नामोच्चारणमाहात्म्यं श्रूयते महदद्भुतम् । यदुच्चारणमात्रेण नरो यायात्परं पदम्

ໄດ້ຍິນກັນວ່າ ມະຫິມາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະນ່າອັດສະຈັນ ຂອງການເອີ້ນພຣະນາມອັນທິບຍ໌ນັ້ນ; ແມ່ນແຕ່ອອກສຽງພຣະນາມພຽງຢ່າງດຽວ ມະນຸດກໍອາດບັນລຸບົດສູງສຸດໄດ້

Verse 4

तद्वदस्वाधुना सूत विधानं नामकीर्तने । सूत उवाच । शृणु शौनक वक्ष्यामि संवादं मोक्षसाधनम्

“ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ສູຕະ ຈົ່ງກ່າວບັດນີ້ເຖິງວິທີອັນຖືກຕ້ອງໃນການຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນພຣະນາມ।” ສູຕະຕອບວ່າ: “ໂອ ເຊົານະກະ ຈົ່ງຟັງ; ຂ້າຈະເລົ່າບົດສົນທະນາອັນເປັນທາງໄປສູ່ໂມກສະ”

Verse 5

नारदः पृष्टवान्पूर्वं कुमारं तद्वदामि ते । एकदा यमुनातीरे निविष्टं शांतमानसम्

ໃນກ່ອນນັ້ນ ນາຣະດະເຄີຍຖາມກຸມາຣະ; ນັ້ນແຫຼະທີ່ຂ້າຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງບັດນີ້. ຄັ້ງໜຶ່ງ ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳຢະມຸນາ ທ່ານນັ່ງດ້ວຍໃຈສະງົບ

Verse 6

सनत्कुमारं पप्रच्छ नारदो रचिताञ्जलि । श्रुत्वा नानाविधान्धर्मान्धर्मव्यतिकरांस्तथा

ນາຣະດະໄດ້ປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວຖາມສະນັດກຸມາຣະ ຫຼັງຈາກໄດ້ຍິນເຖິງທຳມະຫຼາຍຮູບແບບ ແລະການປົນປົວສັບສົນແຫ່ງທຳມະ

Verse 7

श्रीनारद उवाच । योऽसौ भगवता प्रोक्तो धर्मव्यतिकरो नृणाम् । कथं तस्य विनाशः स्यादुच्यतां भगवत्प्रिय

ສີຣີນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະພະຄະວານ ຄວາມປົນປົວວຸ່ນວາຍແຫ່ງທຳມະໃນຫມູ່ມະນຸດ ທີ່ພຣະອົງໄດ້ຕຣັດໄວ້ນັ້ນ ຈະຖືກທຳລາຍໃຫ້ສິ້ນໄດ້ແນວໃດ? ຂໍໂປຣດອະທິບາຍ”

Verse 8

श्रीसनत्कुमार उवाच । शृणु नारद गोविंद प्रिय गोविंदधर्मवित् । यत्पृष्टं लोकनिर्मुक्तिकारणं तमसः परम्

ພຣະສີສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ້ ນາຣະດະ—ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງ ໂຄວິນດະ ແລະຜູ້ຮູ້ທຳຂອງໂຄວິນດະ—ສິ່ງທີ່ເຈົ້າຖາມນັ້ນ: ສະພາວະສູງສຸດເຫນືອຄວາມມືດ ເປັນເຫດໃຫ້ຫຼຸດພົ້ນຈາກວົງວຽນໂລກະສານ.

Verse 9

सर्वाचारविवर्जिताः शठधियो व्रात्या जगद्वञ्चकाः । दंभाहंकृतिपानपैशुनपराः पापाश्च ये निष्ठुराः

ຜູ້ທີ່ປາດສະຈາກຈາຣີດອັນດີທັງປວງ ມີໃຈຫລອກລວງ—ເປັນພວກຖືກຂັບອອກ ຜູ້ຕົວະຫລອກໂລກ—ຫມົກມຸ່ນໃນການເສແສ້ງ ຄວາມຈອງຫອງ ການດື່ມເຫຼົ້າ ແລະການນິນທາ; ເປັນຄົນບາບແລະໂຫດຮ້າຍ.

Verse 10

ये चान्ये धनदारपुत्रनिरताः सर्वेऽधमास्तेऽपि हि । श्रीगोविंदपदारविंदशरणाः शुद्धा भवंति द्विज

ແມ່ນແຕ່ຄົນອື່ນໆ ທີ່ຫມົກມຸ່ນໃນຊັບສິນ ເມຍ ແລະລູກ—ແມ່ນແທ້ວ່າຖືກນັບວ່າຕ່ຳຊ້າ—ໂອ້ ທະວິຊະ, ເມື່ອເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະບາດດອກບົວຂອງ ສີໂຄວິນດະ ກໍຈະບໍລິສຸດ.

Verse 11

तमपि देवकरं करुणाकरस्थविरजंगममुक्तिकरं परम् । अतिचरंत्यपराधपरा जना य इह तान्वपति ध्रुवनाम हि

ແມ່ນແຕ່ພຣະຜູ້ສູງສຸດນັ້ນ—ຜູ້ເປັນຜູ້ເກື້ອກູນແກ່ເທວະ ເປັນທະເລແຫ່ງຄວາມເມດຕາ ແລະເປັນຜູ້ປະທານໂມກສະແກ່ທັງສິ່ງຢືນນິ່ງແລະສິ່ງເຄື່ອນໄຫວ—ຄົນທີ່ຫມົກມຸ່ນໃນອາຊະຍາກໍຍັງລ່ວງເກີນຢ່າງຫນັກ. ໃນນີ້ແທ້ໆ ຜູ້ມີນາມວ່າ ທຣຸວະ ຈະລົງໂທດພວກເຂົາແນ່ນອນ.

Verse 12

सर्वापराधकृदपि मुच्यते हरिसंश्रयः । हरेरप्यपराधान्यः कुर्याद्द्विपदपांसनः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ກໍ່ອາຊະຍາທຸກປະເພດ ຖ້າເຂົ້າພຶ່ງພາ ພຣະຫຣິ ກໍຈະພົ້ນໄດ້. ແຕ່ຜູ້ຕ່ຳຊ້າສອງຂາທີ່ກໍ່ອາຊະຍາແມ່ນແຕ່ຕໍ່ ພຣະຫຣິ ເອງ—ສໍາລັບລາວ ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງແບບນັ້ນ.

Verse 13

नामाश्रयः कदाचित्स्यात्तरत्येव स नामतः । नाम्नो हि सर्वसुहृदो ह्यपराधात्पतत्यधः

ຜູ້ໃດອາໄສພຶ່ງພາພຣະນາມອັນສັກສິດ ແມ່ນແຕ່ພຽງຊົ່ວຂະນະ ກໍຈະຂ້າມພົ້ນວົງວຽນສັງສານໄດ້ແນ່ນອນດ້ວຍພຣະນາມນັ້ນ. ແຕ່ຜູ້ໃດກະທຳອະປະຣາດຕໍ່ພຣະນາມ ຜູ້ເປັນມິດຂອງສັດທັງປວງ ຍ່ອມຕົກຕ່ຳເນື່ອງຈາກອະປະຣາດນັ້ນ.

Verse 14

श्रीनारद उवाच । के तेऽपराधा विप्रेंद्र नाम्नो भगवतः कृताः । विनिघ्नंति नृणां कृत्यं प्राकृतं ह्यानयंति च

ພຣະສີນາຣະດາກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ! ອະປະຣາດທີ່ກະທຳຕໍ່ພຣະນາມຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າມີຫຍັງບ້າງ? ມັນຂັດຂວາງກິດແຫ່ງທຳຂອງມະນຸດ ແລະລາກເຂົາໃຫ້ຈົມລົງໃນວິຖີໂລກີອັນທຳມະດາ.”

Verse 15

श्रीसनत्कुमार उवाच । सतां निंदा नाम्नः परममपराधं वितनुते । यतः ख्यातिं यांतं कथमु सहते तद्विगर्हाम् । शुभस्य श्रीविष्णोर्य इह गुणनामादिसकलं । धियाभिन्नं पश्येत्स खलु हरिनामाहितकरः

ພຣະສີສະນັດກຸມາຣະກ່າວວ່າ: “ການນິນທາສັດບຸຣຸດແມ່ນອະປະຣາດສູງສຸດຕໍ່ພຣະນາມ ເພາະຈະທົນການດູໝິ່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ຊື່ສຽງດ້ວຍພຣະນາມນັ້ນໄດ້ແນວໃດ? ແລະຜູ້ໃດເຫັນໂດຍບໍ່ແຍກໃນໃຈວ່າ ພຣະສີວິສນຸຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ກັບຄຸນທັງປວງ, ພຣະນາມ ແລະສິ່ງອື່ນໆ ເປັນອັນດຽວ ຜູ້ນັ້ນແທ້ໆແມ່ນຜູ້ນຳປະໂຫຍດດ້ວຍພຣະນາມແຫ່ງຫຣິ.”

Verse 16

गुरोरवज्ञा श्रुतिशास्त्रनिंदनं तथार्थवादो हरिनाम्नि कल्पनम् । नामापराधस्य हि पापबुद्धिर्न विद्यते तस्य यमैर्हि शुद्धिः

ການດູໝິ່ນຄູບາອາຈານ, ການນິນທາພຣະເວທະ (ສຣຸຕິ) ແລະສາດສະຕຣາ, ການອະທິບາຍພຣະນາມຫຣິດ້ວຍເຫດຜົນໂລກີ, ແລະການສ້າງຄວາມໝາຍປະດິດຂຶ້ນກ່ຽວກັບພຣະນາມຂອງຫຣິ—ເຫຼົ່ານີ້ລ້ວນເປັນອະປະຣາດຕໍ່ພຣະນາມ. ຜູ້ກະທຳອະປະຣາດເຊັ່ນນີ້ບໍ່ມີປັນຍາຮູ້ບາບຢ່າງແທ້ຈິງ; ດັ່ງນັ້ນການຊຳລະດ້ວຍຍະມະ ຫຼືການຊົດໃຊ້ທົ່ວໄປ ຈຶ່ງບໍ່ມີແກ່ຜູ້ນັ້ນ.

Verse 17

धर्मव्रतत्याग हुतादि सर्वशुभक्रिया साम्यमपि प्रमादः । अश्रद्दधानो विमुखोऽप्यशृण्वन्यश्चोपदेशः शिवनामापराधः

ການລະທິ້ງທຳ ແລະວຣະຕະ, ການລະເລີຍການບູຊາໄຟ (ຫຸຕ) ແລະພິທີມົງຄຸນທັງປວງ—ກະທັ້ງດ້ວຍຄວາມປະມາດໄປເຫັນວ່າມັນເທົ່າກັບພັກຕິ—ກໍເປັນອະປະຣາດ. ອີກທັງ ການໃຫ້ຄຳສອນເກືອບພຣະນາມພຣະສິວະແກ່ຜູ້ບໍ່ມີສັດທາ, ຜູ້ຕໍ່ຕ້ານ, ຫຼືຜູ້ບໍ່ຍອມຟັງ—ນັ້ນແມ່ນອະປະຣາດຕໍ່ພຣະນາມຂອງພຣະສິວະ.

Verse 18

श्रुत्वापि नाममाहात्म्यं यः प्रीतिरहितोऽधमः । अहं ममादि परमो नाम्नि सोऽप्यपराधकृत्

ແມ່ນແຕ່ໄດ້ຟັງມະຫິມາແຫ່ງພຣະນາມແລ້ວ ຄົນຕໍ່າຊ້າທີ່ບໍ່ມີປີຕິແຫ່ງຄວາມຮັກ ແລະຍຶດ “ຂ້ອຍ–ຂອງຂ້ອຍ” ຕໍ່ພຣະນາມ ຄິດຕົນເປັນສູງສຸດ—ຜູ້ນັ້ນກໍເຮັດອະປະຣາດຕໍ່ພຣະນາມເຊັ່ນກັນ।

Verse 19

एवं नारद शंकरेण कृपया मह्यं मुनीनां परं । प्रोक्तं नामसुखावहं भगवतो वर्ज्यं सदा यत्नतः । ये ज्ञात्वापि न वर्जयंति सहसा नाम्नोऽपराधान्दश । क्रुद्धा मातरमप्यभोजनपराः खिद्यंति ते बालवत्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ນາຣະດາ ໂດຍພຣະກະຣຸນາ ພຣະສັງກະຣະໄດ້ສອນຂ້ອຍ ອຸປະເທດສູງສຸດຂອງມຸນີທັງຫຼາຍ: ພຣະນາມຂອງພຣະພະຄະວານໃຫ້ຄວາມສຸກ ແລະອະປະຣາດສິບປະການຕໍ່ພຣະນາມ ພຶງຫຼີກເວັ້ນດ້ວຍຄວາມພາກພຽນເສມອ. ຜູ້ໃດຮູ້ແລ້ວແຕ່ບໍ່ຮີບລະອະປະຣາດທັງສິບ ຈະທຸກຂ໌ດຸຈເດັກນ້ອຍ—ເຫມືອນເມື່ອໂກດແລ້ວປະຕິເສດແມ່ຂອງຕົນ ແລະດື້ດຶງບໍ່ຍອມກິນອາຫານ.

Verse 20

अपराधविमुक्तो हि नाम्नि जप्तं सदा चर । नाम्नैव तव देवर्षे सर्वं सेत्स्यति नान्यतः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອພົ້ນຈາກອະປະຣາດແລ້ວ ຈົ່ງປະຕິບັດຊະປະ (japa) ພຣະນາມເປັນນິດ. ໂອ້ ເທວະຣິສີ ໂດຍພຣະນາມພຽງຢ່າງດຽວ ທຸກສິ່ງສໍາລັບເຈົ້າຈະສໍາເລັດ—ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍວິທີອື່ນ.

Verse 21

श्रीनारद उवाच । सनत्कुमार प्रिय साहसानां विवेकवैराग्यविवर्जितानाम् । देहप्रियार्थात्मपरायणानां मुक्तापराधाः प्रभवंति नः कथम्

ສີນາຣະດາກ່າວວ່າ: ໂອ້ ສະນັດກຸມາຣຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ເມື່ອພວກເຮົາໂນ້ມໄປຫາການກະທໍາຫຸນຫັນ ຂາດທັງວິເວກແລະໄວຣາກະ ແລະອຸທິດຕົນໃຫ້ແກ່ກາຍ ແກ່ສິ່ງທີ່ຮັກ ແກ່ຊັບສິນ ແລະເປົ້າໝາຍທີ່ເນັ້ນຕົນເອງ—ພວກເຮົາຈະພົ້ນຈາກອະປະຣາດໄດ້ແນວໃດ?

Verse 22

श्रीसनत्कुमार उवाच । जाते नामापराधे तु प्रमादे तु कथंचन । सदा संकीर्तयन्नाम तदेकशरणो भवेत्

ສີສະນັດກຸມາຣກ່າວວ່າ: ແມ່ນແຕ່ເກີດອະປະຣາດຕໍ່ພຣະນາມຂຶ້ນ—ຈະເປັນເພາະຄວາມປະມາດ ຫຼືດ້ວຍວິທີໃດກໍຕາມ—ກໍຄວນຮ້ອງສັນກີຣຕະນະພຣະນາມຢູ່ເນືອງນິດ ແລະຖືພຣະນາມນັ້ນເປັນທີ່ພຶ່ງພຽງຢ່າງດຽວ.

Verse 23

नामापराधयुक्तानां नामान्येव हरंत्यघम् । अविश्रांति प्रयुक्तानि तान्येवार्थ कराणि यत्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຖືກພັນທະດ້ວຍອາປະຣາດຕໍ່ພຣະນາມອັນສັກສິດ ກໍມີແຕ່ພຣະນາມອັນເທວະເທົ່ານັ້ນທີ່ກຳຈັດບາບໄດ້। ເມື່ອຈະປາໂດຍບໍ່ຂາດຕອນ ພຣະນາມນັ້ນເອງຈຶ່ງໃຫ້ຜົນຕາມປາຖະໜາ।

Verse 24

नामैकं यस्य चिह्नं स्मरणपथगतं श्रोत्रमूलं गतं वा । शुद्धं वाऽशुद्धवर्णं व्यवहितरहितं तारयत्येव सत्यम् । तच्चेद्देहद्रविणजनितालोभपाखण्ड मध्ये । निक्षिप्तं स्यान्न फलजनकं शीघ्रमेवात्र विप्र

ແມ່ນແຕ່ພຣະນາມພຽງໜຶ່ງ—ແມ່ນແຕ່ເຄື່ອງໝາຍຂອງມັນ—ຈະເຂົ້າສູ່ເສັ້ນທາງແຫ່ງການລະລຶກ ຫຼືຈະເຂົ້າເຖິງຮາກຫູ; ຈະອອກສຽງດ້ວຍພະຍາງບໍລິສຸດ ຫຼືບໍ່ບໍລິສຸດກໍຕາມ—ຖ້າກ່າວຈະປາໂດຍບໍ່ຂາດຕອນ ຍ່ອມພາໃຫ້ຂ້າມພົ້ນໄດ້ແທ້. ແຕ່ຖ້ານາມນັ້ນຖືກໂຍນໄວ້ທ່າມກາງຄວາມຫຼອກລວງ ແລະຄວາມໂລບທີ່ເກີດຈາກກາຍແລະຊັບສິນ ແລ້ວ, ໂອ ພຣາຫມັນ, ທີ່ນີ້ມັນຈະໄຮ້ຜົນໂດຍໄວ.

Verse 25

इति श्रीपाद्मे महापुराणे ब्रह्मखंडे सूतशौनकसंवादे । पंचविंशतितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນສີຣີປັດມະມະຫາປຸຣານະ ໃນພຣະພາກບຣະຫມະຂັນຑະ ໃນບົດສົນທະນາລະຫວ່າງ ສູຕະ ແລະ ເສົານະກະ ບົດທີ່ຊາວຫ້າ ຈຶ່ງສິ້ນສຸດລົງ.

Verse 26

विदुर्विष्ण्वभिधानं ये ह्यपराधपरा नराः । तेषामपि भवेन्मुक्तिः पठनादेव नारद

ຜູ້ຄົນທີ່ຮູ້ພຣະນາມຂອງ ວິສນຸ ແຕ່ຍັງຫມົກມຸ່ນໃນອາປະຣາດ ແມ່ນແຕ່ເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນກໍອາດໄດ້ຮັບໂມກສະ ໂດຍພຽງແຕ່ອ່ານສະທາຍບົດນີ້, ໂອ ນາຣະດະ.

Verse 27

नाम्नो माहात्म्यमखिलं पुराणे परिगीयते । ततः पुराणमखिलं श्रोतुमर्हसि मानद

ໃນປຸຣານະ ມະຫິມາອັນຄົບຖ້ວນຂອງພຣະນາມ ຖືກຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນໄວ້ທັງໝົດ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ປະທານເກຍດ, ເຈົ້າຄວນຟັງປຸຣານະໃຫ້ຄົບທັງໝົດ.

Verse 28

पुराणश्रवणे श्रद्धा यस्य स्याद्भ्रातरन्वहम् । तस्य साक्षात्प्रसन्नः स्याच्छिवो विष्णुश्च सानुगः

ໂອ້ ອ້າຍນ້ອງເອີຍ ຜູ້ໃດມີສັດທາໃນການຟັງປຸຣານະທຸກມື້ ພຣະສິວະ ແລະ ພຣະວິສນຸ ພ້ອມດ້ວຍບໍລິວານແລະຄະນະ ຈະພໍພຣະໄທໂດຍປະຈັກຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 29

यत्स्नात्वा पुष्करे तीर्थे प्रयागे सिंधुसंगमे । तत्फलं द्विगुणं तस्य श्रद्धया वै शृणोति यः

ບຸນໃດທີ່ໄດ້ຈາກການອາບນ້ຳທີ່ຕີຣຖະປຸສກະຣະ ທີ່ປະຍາຄະ ແລະທີ່ຈຸດສົມທົບແຫ່ງແມ່ນ້ຳສິນທຸ ບຸນນັ້ນຈະເປັນສອງເທົ່າແກ່ຜູ້ຟັງດ້ວຍສັດທາ

Verse 30

ये पठंति पुराणानि शृण्वंति च समाहिताः । प्रत्यक्षरं लभंत्येते कपिलादानजं फलम्

ຜູ້ໃດມີຈິດແນ່ນອນ ອ່ານປຸຣານະ ຫຼືຟັງປຸຣານະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບຸນຜົນໂດຍປະຈັກ ທຸກພະຍາງ ເທົ່າກັບບຸນຈາກ “ກະປິລາ-ທານ” ຄືການຖວາຍທານໂຄສີນ້ຳຕານອ່ອນ

Verse 31

अपुत्रो लभते पुत्रं धनार्थी लभते धनम् । विद्यार्थी लभते विद्यां मोक्षार्थी मोक्षमाप्नुयात्

ຜູ້ບໍ່ມີບຸດຈະໄດ້ບຸດ ຜູ້ປາຖະໜາຊັບຈະໄດ້ຊັບ; ນັກຮຽນຈະໄດ້ວິທະຍາ ແລະຜູ້ໃຝ່ໂມກສະຈະບັນລຸໂມກສະໄດ້

Verse 32

ये शृण्वंति पुराणानि कोटिजन्मार्जितं खलु । पापजालं तु ते हत्वा गच्छंति हरिमंदिरम्

ຜູ້ທີ່ຟັງປຸຣານະ ຍ່ອມທຳລາຍເຄືອຂ່າຍບາບທີ່ສະສົມມາຫຼາຍລ້ານກຳເນີດໄດ້ແທ້ ແລ້ວໄປສູ່ພຣະວິຫານແຫ່ງພຣະຫຣິ

Verse 33

पुराणवाचकं विप्रं पूजयेद्भक्तिभावतः । गोभूहिरण्यवस्त्रैश्च गंधपुष्पादिभिर्मुने

ໂອ ມຸນີ, ຄວນນະມັດສະການພຣາຫມັນຜູ້ອ່ານປຸຣານະດ້ວຍໃຈສັດທາ; ຖວາຍງົວ ດິນ ຄຳ ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະ ນ້ຳຫອມ ດອກໄມ້ ເປັນຕົ້ນ।

Verse 34

कांस्यैर्विनिर्मितं पात्रं जलपात्रं मुदान्वितः । कर्णकुंडलकं चैव मुद्रिकां स्वर्णनिर्मिताम्

ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ລາວໄດ້ຖວາຍພາຊະນະທຳດ້ວຍທອງສຳຣິດ—ໝໍ້ນ້ຳ—ແລະຖວາຍຕຸ້ມຫູກັບແຫວນທຳດ້ວຍຄຳອີກດ້ວຍ।

Verse 35

आसनं तु तथा दद्यात्पुष्पमाल्यं तपोधन । वित्तशाठ्यं न कुर्वीत दानं हीनफलं यतः

ໂອ ຜູ້ມັ່ງຄັ່ງດ້ວຍຕະປະ, ຄວນຖວາຍອາສນະ ແລະ ພວງມາລາດອກໄມ້ດ້ວຍ. ຢ່າຫລອກລວງໃນຊັບສິນ ເພາະທານແບບນັ້ນໃຫ້ຜົນນ້ອຍ।

Verse 36

पुराणं वाचयेद्विप्र सर्वकामार्थसिद्धये । सुवर्णं रजतं वस्त्रं पुष्पमाल्यं तु चंदनम्

ໂອ ພຣາຫມັນ, ຄວນໃຫ້ອ່ານປຸຣານະເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ; ແລະຄວນຖວາຍຄຳ ເງິນ ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ພວງມາລາດອກໄມ້ ແລະ ຈັນທະນາຫອມ।

Verse 37

दद्याद्यो पुस्तकं भक्त्या सगच्छेद्धरिमंदिरम् । कुर्वंति विधिनानेन संपूर्णं पुस्तकं च ये । तेषां नामानि लिंपेत चित्रगुप्तोऽर्चनाद्द्विज

ຜູ້ໃດຖວາຍປຶ້ມດ້ວຍໃຈສັດທາ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດພຣະວິຫານແຫ່ງພຣະຫຣິ. ແລະຜູ້ທີ່ຕາມພິທີນີ້ ຈັດທຳປຶ້ມໃຫ້ຄົບຖ້ວນແລ້ວຖວາຍ—ໂອ ທະວິຊະ—ຈິດຣະຄຸບຕະຈະບັນທຶກຊື່ຂອງເຂົາໄວ້ ເນື່ອງດ້ວຍການບູຊານັ້ນ।