Adhyaya 1

Verse 1

इति श्रीपाद्मे महापुराणे ब्रह्मखंडे व्यासजैमिनिसंवादे प्रथमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ບົດທີ 1 ໃນພຣະຫມະຂັນຑະ ແຫ່ງສີຣີປັດມະມະຫາປຸຣານະ ໃນສົນທະນາລະຫວ່າງ ພຣະວະຍາສະ ແລະ ໄຊມິນິ ຈົບລົງແລ້ວ

Verse 2

सूत उवाच । साधुसाधु मुनिश्रेष्ठ पुण्यात्मनां वरो भवान् । सर्वेषां च जनानां च शुभवाञ्छो निरंतरम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ດີແທ້ ດີແທ້ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ! ທ່ານເປັນຜູ້ຍິ່ງໃນຫມູ່ຜູ້ມີບຸນ ແລະປາດຖະນາສິຣິມົງຄຸນໃຫ້ແກ່ຊົນທັງປວງຢູ່ເນືອງນິດ”

Verse 3

एतद्व्यासः पुरा विप्रः सर्वज्ञः सर्वपूजितः । पृष्टो जैमिनिना तं स यदाह शृणु वैष्णव

ໃນການກ່ອນ ພຣະ຤ິສີວະຍາສະ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ແລະເປັນທີ່ບູຊາຂອງທຸກຄົນ ຖືກໄຊມິນີຖາມ; ໂອ ໄວສະນະວະ ຈົ່ງຟັງວ່າ ທ່ານໄດ້ຕອບຢ່າງໃດໃນຄັ້ງນັ້ນ

Verse 4

दंडवत्प्रणिपत्यासौ व्यासं सर्वार्थपारगम् । गुरुं सत्यवतीसूनुं पप्रच्छ मुनिपुंगवः

ເມື່ອໄດ້ກົ້ມກາບແບບດັນດະວັດຢ່າງເຕັມກາຍ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງນັ້ນໄດ້ຖາມພຣະວະຍາສະ—ຄູອາຈານຂອງຕົນ ບຸດແຫ່ງສັດຍະວະຕີ—ຜູ້ຮູ້ທະລຸອັດຖະທັງປວງ

Verse 5

जैमिनिरुवाच । कलौ नृणां भवेत्केन मोक्षो वै कथयस्व मे । अल्पेनापि च पुण्येन मर्त्याश्चाल्पायुषो यतः

ໄຊມິນີກ່າວວ່າ: “ໃນກະລີຍຸກ ມະນຸດຈະບັນລຸໂມກສະໂດຍວິທີໃດ? ຂໍຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ແນ່ນອນ. ເພາະມະຕະຍາມີອາຍຸສັ້ນ; ດ້ວຍບຸນເພີຍນ້ອຍຈະໄດ້ຄວາມຫຼຸດພົ້ນແນວໃດ?”

Verse 6

व्यास उवाच । साधुसंगाद्भवेद्विप्र शास्त्राणां श्रवणं प्रभो । हरिभक्तिर्भवेत्तस्मात्ततो ज्ञानं ततो गतिः

ວະຍາສະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນ ໂອ ທ່ານຜູ້ເປັນໃຫຍ່—ດ້ວຍການຄົບຫາສັດບຸຣຸດ ຈຶ່ງເກີດການຟັງພຣະສາດສະຕຣາ. ຈາກນັ້ນເກີດພັກຕິຕໍ່ພຣະຫຣິ; ຈາກພັກຕິເກີດຍານແທ້ ແລະຈາກຍານຈຶ່ງບັນລຸຄະຕິສູງສຸດ ຄື ໂມກສະ”

Verse 7

न रोचते कथा भूमौ पापिष्ठाय जनाय वै । वैष्णवी स तु विज्ञेयः पापिष्ठप्रवरो द्विजः

ໃນແຜ່ນດິນນີ້ ເມື່ອກະຖາທຳອັນສັກສິດຖືກເວົ້າໃຫ້ແກ່ຜູ້ບາບໜັກ ລາວບໍ່ຍິນດີ. ພຣາຫມັນນັ້ນພຶງຮູ້ວ່າເປັນໄວສະນະວະ—ເປັນຜູ້ຍອດໃນຫມູ່ຜູ້ຫຼີກບາບ.

Verse 8

श्रीकृष्णस्य कथां श्रुत्वाऽऽनंदी भवति वैष्णवः । असत्यां तां तु यो ब्रूयाज्ज्ञेयः स पापिनां गुरुः

ເມື່ອໄດ້ຟັງກະຖາອັນສັກສິດຂອງພຣະສີກຣິດສະນະ ໄວສະນະວະຍ່ອມເກີດອານັນ. ແຕ່ຜູ້ໃດເວົ້າກະຖານັ້ນດ້ວຍຄວາມເທັດ ພຶງຮູ້ວ່າເປັນຄູຂອງຄົນບາບ.

Verse 9

यस्मिन्यस्मिन्स्थले विप्र कृष्णस्य वर्तते कथा । तस्मात्तस्माज्जगन्नाथो याति त्यक्त्वा न कर्हिचित्

ໂອ ພຣາຫມັນ ບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ກະຖາຂອງພຣະກຣິດສະນະກຳລັງຖືກເວົ້າ ພຣະຈັກກະວານນາຖ ຈອມໂລກຍ່ອມເສດັດມາທີ່ນັ້ນ ແລະບໍ່ລະທິ້ງເລີຍໃນເວລາໃດໆ.

Verse 10

कृष्णस्य यः कथारंभे कुर्याद्विघ्नं नराधमः । नरकान्निष्कृतिर्नास्ति मन्वंतरशतावधि

ຜູ້ຊົ່ວຊ້າທີ່ກໍ່ອຸປະສັກຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມຕົ້ນການເວົ້າກະຖາຂອງພຣະກຣິດສະນະ ສຳລັບລາວບໍ່ມີການໄຖ່ອອກຈາກນະລົກ ຈົນຄົບຮ້ອຍມັນວັນຕະຣະ.

Verse 11

ये पुराणकथां श्रुत्वा निंदंत्युपहसंति वै । तेषां करस्था नरका बहुक्लेशकराः सदा

ຜູ້ໃດຟັງກະຖາອັນສັກສິດແຫ່ງປຸຣານະແລ້ວກັບຕຳນິ ແລະເຢາະເຍີ້ຍ ນະລົກທັງຫຼາຍດຸດດັ່ງຢູ່ໃນຝາມືລໍຖ້າພວກເຂົາ ນຳທຸກຂ໌ຫຼາຍປະການຢູ່ເສມອ.

Verse 12

जन्मांतरार्जितं पापं तत्क्षणादेव नश्यति । श्रीकृष्णचरितं यो वै श्रोतुमिच्छां करोत्यपि

ບາບທີ່ສະສົມມາຈາກຊາດກ່ອນໆ ຈະດັບສິ້ນໃນທັນທີ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ເພີງແຕ່ເກີດຄວາມປາຖະໜາຈະຟັງພຣະຈະຣິດອັນສັກສິດຂອງພຣະສີກຣິດສະນະ

Verse 13

भक्त्या यो वै नरः कुर्यात्श्रीकृष्णचरितं तथा । न जाने श्रवणे तस्य का गतिर्वा भविष्यति

ຖ້າຜູ້ໃດດ້ວຍພັກຕິ ຮຽບຮຽງ ຫຼື ສວດສາທະຍາຍ ພຣະຈະຣິດອັນສັກສິດຂອງພຣະສີກຣິດສະນະ ຂ້ອຍກໍບໍ່ອາດກ່າວໄດ້ວ່າ ຜູ້ຟັງນັ້ນຈະໄດ້ຄະຕິອັນສູງສົ່ງເທົ່າໃດ

Verse 14

ब्रह्महत्यादिकं पापं अकालमरणं तथा । सुरापानं तथास्तेयं सर्वं नश्यति पापिनः

ແມ່ນແຕ່ບາບເຊັ່ນ ການຂ້າພຣາຫມັນ ແລະບາບອື່ນໆ ພ້ອມທັງການຕາຍກ່ອນກຳນົດ, ການດື່ມເຫຼົ້າ, ແລະການລັກຂໂມຍ ທັງໝົດນີ້ຖືກທຳລາຍສິ້ນສຳລັບຜູ້ມີບາບ

Verse 15

पापं कृत्वा तु यो मर्त्यः पश्चात्पापं निवर्तयेत् । तस्य पापं व्रजेन्नाशमग्निना तूलराशिवत्

ແຕ່ຖ້າມະນຸດຜູ້ໃດເຮັດບາບແລ້ວ ພາຍຫຼັງຫັນກັບຈາກບາບນັ້ນ ບາບຂອງຜູ້ນັ້ນຈະດັບສິ້ນ ດັ່ງກອງຝ້າຍຖືກໄຟເຜົາ

Verse 16

श्रीकृष्णचरितं विप्र तिष्ठेद्वै पुस्तकं गृहे । तस्य गृहसमीपं हि नायांति यमकिंकराः

ໂອ ພຣາຫມັນ, ຖ້າມີປຶ້ມທີ່ບັນທຶກພຣະຈະຣິດຂອງພຣະສີກຣິດສະນະ ຖືກເກັບໄວ້ໃນເຮືອນ ທູດຂອງພຣະຍົມກໍບໍ່ເຂົ້າມາໃກ້ເຮືອນນັ້ນເລີຍ

Verse 17

जैमिनिरुवाच । वदंति वैष्णवान्कांश्च वांच्छा ब्रूहि गुरो मम । इदानीं तान्समाज्ञातुं तेषां माहात्म्यमुत्तमम्

ໄຈມິນີກ່າວວ່າ: ໂອ ຄູບາອາຈານ ຂໍໃຫ້ບອກຂ້າພະເຈົ້າເຖິງຄວາມປາຖະໜາ ແລະ ເປົ້າໝາຍທີ່ພວກໄວສະນະວະເວົ້າເຖິງ. ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຮູ້ໃຫ້ແຈ້ງ ແລະ ເຂົ້າໃຈມະຫິມາອັນສູງສຸດຂອງພວກເຂົາ.

Verse 18

व्यास उवाच । यो नरो मस्तके भक्त्या वैष्णवांघ्रिजलं द्विज । करोति सेचनं पापी तीर्थस्नानेन तस्य किम्

ວະຍາສະກ່າວວ່າ: ໂອ ທະວິຊະ ຖ້າຄົນບາບຜູ້ໜຶ່ງດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ ນໍ້າທີ່ລ້າງພະບາດຂອງໄວສະນະວະມາລາດໃສ່ສະຫຼີລະຂອງຕົນ ແລ້ວຈະຈໍາເປັນອາບນໍ້າທີ່ຕີຣະຖະອັນສັກສິດອີກຫຼື?

Verse 19

साधुसंगं तु यः कुर्य्यात्क्षणं वार्द्धक्षणं द्विज । तस्य नश्यंति पापानि ब्रह्महत्यामुखानि च

ໂອ ທະວິຊະ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໄດ້ສະມາຄົມກັບສາທຸຊົນແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະ—ຫຼືແມ່ນແຕ່ຄຶ່ງຂະນະ—ບາບທັງປວງຂອງຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຖືກທໍາລາຍ ເລີ່ມແຕ່ບາບໜັກເຊັ່ນການຂ້າພຣາຫມັນເປັນຕົ້ນ.

Verse 20

यत्रयत्र कुले चैव एको भवति वैष्णवः । कुलं तस्य यदा पापैर्युक्तं तन्मोक्षगामि वै

ໃນຕະກູນໃດໆກໍຕາມ ຖ້າມີໄວສະນະວະເກີດຂຶ້ນແມ່ນແຕ່ຄົນດຽວ ແມ່ນແຕ່ຕະກູນນັ້ນຈະປົ່ນເປື້ອນດ້ວຍບາບ ກໍຍັງເປັນຕະກູນທີ່ມຸ່ງໄປສູ່ໂມກສະໄດ້ໂດຍອານຸພາບຂອງຜູ້ນັ້ນ.

Verse 21

हिंसादंभकामक्रोधैर्वर्जिताश्चैव ये नराः । लोभमोहपरित्यक्ता ज्ञेयास्ते वैष्णवा द्विज

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ເປັນທະວິຊະ ບຸກຄົນທີ່ປາດຈາກການເບຍດບຽນ ຄວາມຫຼອກລວງ ກາມ ແລະ ໂທສະ ແລະໄດ້ລະທິ້ງຄວາມໂລບກັບຄວາມຫຼົງແລ້ວ—ຈົ່ງຮູ້ວ່າເຂົາເຈົ້າແມ່ນໄວສະນະວະ.

Verse 22

पितृभक्ता दयायुक्ताः सर्वप्राणिहिते रताः । अमत्सरा वैष्णवा ये विज्ञेयाः सत्यभाषिणः

ຜູ້ໃດເປັນໄວສະນະວະ ບູຊາບັນພະບຸລຸດ ມີເມດຕາກະລຸນາ ມຸ່ງປະໂຫຍດແກ່ສັດມີຊີວິດທັງປວງ ປາດສະຈາກຄວາມອິດສາ ແລະເວົ້າຄຳສັດ—ຜູ້ນັ້ນແມ່ນໄວສະນະວະແທ້.

Verse 23

विप्रभक्तिरता ये च परस्त्रीषु नपुंसकाः । एकादशीव्रतरता विज्ञेयास्ते च वैष्णवाः

ຜູ້ໃດມີສັດທາໃນການຮັບໃຊ້ພຣາຫມັນ ບໍ່ເອົາໃຈໃສ່ພັນລະຍາຂອງຜູ້ອື່ນເລີຍ (ຫ້າມຜິດປະເວນີ) ແລະຍຶດມັ່ນວຣະຕະເອກາດະຊີ—ຜູ້ນັ້ນຄວນຮູ້ວ່າເປັນໄວສະນະວະ.

Verse 24

गायंति हरिनामानि तुलसीमाल्यधारकाः । हर्यंघ्रिसलिलैः सिक्ता विज्ञेयास्ते च वैष्णवाः

ຜູ້ໃດຮ້ອງສັນລະເສີນນາມຂອງຫຣິ ສວມມາລາທຸລະສີ ແລະໄດ້ຮັບການປະພົມດ້ວຍນ້ຳທີ່ລ້າງພຣະບາດຂອງຫຣິ—ຜູ້ນັ້ນແມ່ນໄວສະນະວະແທ້.

Verse 25

श्रोत्रयोर्मस्तके येषां तुलस्याः पर्णमुत्तमम् । कर्हिचिद्दृश्यते विप्र विज्ञेयास्ते च वैष्णवाः

ໂອ ພຣາຫມັນ! ຜູ້ໃດທີ່ເຫັນໃບທຸລະສີອັນປະເສີດຢູ່ທີ່ຫູ ຫຼືຢູ່ເທິງສີສະ ໃນເວລາໃດກໍຕາມ—ພຶງຮູ້ວ່າເປັນໄວສະນະວະແທ້.

Verse 26

पाखंडसंगरहिता विप्रद्वेषविवर्जिताः । सिंचेयुस्तुलसीं ये च ज्ञातव्या वैष्णवा नराः

ຜູ້ໃດປາດສະຈາກການຄົບຄ້າກັບພວກຫຼອກລວງນອກທາງ ບໍ່ມີຄວາມຊັງຕໍ່ພຣາຫມັນ ແລະລາດນ້ຳຕົ້ນທຸລະສີ—ຄົນເຊັ່ນນັ້ນຄວນຮູ້ວ່າເປັນໄວສະນະວະ.

Verse 27

पूजयंति हरिं ये च तुलस्या चार्चयंति ये । कन्यादानरता ये च ये वै ह्यतिथिपूजकाः

ຜູ້ໃດບູຊາພຣະຫຣິ, ຜູ້ໃດນົບນ້ອມທຸລະສີອັນສັກສິດ, ຜູ້ໃດຕັ້ງໃຈໃນກັນຍາທານເປັນທານແຫ່ງທຳ, ແລະຜູ້ໃດເຄົາລົບແຂກ—ຜູ້ນັ້ນແທ້ໆແມ່ນຜູ້ຍຶດທຳມະ।

Verse 28

शृण्वंति विष्णुचरितं विज्ञेया वैष्णवा नराः । यस्य गृहे सुप्रतिष्ठेत्शालग्रामशिलापि च

ຜູ້ໃດຟັງພຣະຈະຣິດຂອງພຣະວິສນຸ ພຶງຮູ້ວ່າເປັນໄວສະນະວ; ແລະຜູ້ໃດມີສິລາຊາລະກຣາມປະດິດສະຖານຖືກພິທີໃນເຮືອນ ຜູ້ນັ້ນກໍເຊັ່ນກັນ।

Verse 29

मार्जयंति हरेः स्थानं पितृयज्ञप्रवर्तकाः । जने दीने दयायुक्ता विज्ञेयास्ते च वैष्णवाः

ຜູ້ໃດກວາດຖູສະຖານອັນສັກສິດຂອງພຣະຫຣິໃຫ້ສະອາດ, ຜູ້ໃດສົ່ງເສີມພິທີປິຕຣະຍັດ, ແລະຜູ້ໃດມີເມດຕາຕໍ່ຄົນທຸກຍາກ—ຈົ່ງຮູ້ວ່າເປັນໄວສະນະວແທ້।

Verse 30

परस्वं ब्राह्मणद्रव्यं पश्यंति विषवच्च ये । हरिनैवेद्यं येऽश्नन्ति विज्ञेया वैष्णवा जनाः

ຜູ້ໃດເຫັນຊັບຂອງຄົນອື່ນ—ໂດຍສະເພາະຊັບຂອງພຣາຫມັນ—ເປັນດັ່ງພິດ, ແລະຜູ້ໃດກິນແຕ່ນາຍເວດຍະທີ່ຖວາຍແດ່ພຣະຫຣິເທົ່ານັ້ນ—ຜູ້ນັ້ນແມ່ນໄວສະນະວແທ້।

Verse 31

वेदशास्त्रानुरक्ता ये तुलसीवनपालकाः । राधाष्टमीव्रतरता विज्ञेयास्ते च वैष्णवाः

ຜູ້ໃດຮັກແລະຍຶດໝັ້ນໃນເວດາແລະສາດສະຕຣາ, ຜູ້ໃດປົກປ້ອງສວນທຸລະສີ, ແລະຜູ້ໃດມັ່ນຄົງໃນວຣະຕະຣາທາອັດຖະມີ—ຈົ່ງຮູ້ວ່າເປັນໄວສະນະວ।

Verse 32

श्रीकृष्णपुरतो ये च दीपं यच्छंति श्रद्धया । परनिंदां न कुर्वंति विज्ञेयास्ते च वैष्णवाः

ຜູ້ໃດມີສັດທາ ຖວາຍປະທີບຕໍ່ໜ້າພຣະສີກຣິດສະນະ ແລະບໍ່ນິນທາຜູ້ອື່ນ—ຈົ່ງຮູ້ວ່າເຂົາແມ່ນໄວສະນະວະແທ້.

Verse 33

सूत उवाच । पृष्टो जैमिनिना व्यास इत्युक्तः स यथाक्रमम् । मयेदं कथ्यते ब्रह्मन्यत्प्रसंगाद्गुरोः श्रुतम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄວຍາສະຖືກໄຊມິນີຖາມ ທ່ານກໍຕອບຕາມລຳດັບ. ໂອ ພຣາຫມັນ, ສິ່ງທີ່ຂ້ອຍໄດ້ຍິນຈາກຄູບາອາຈານໃນການເລົ່ານັ້ນ ຂ້ອຍຈະເລົ່າບັດນີ້.

Verse 34

अध्यायं श्रद्धया युक्तं ये शृण्वंति नरोत्तमाः । सर्वपापविनिर्मुक्ता यांति विष्णोः परं पदम्

ຜູ້ເປັນນະໂຣຕະມະທີ່ຟັງບົດນີ້ດ້ວຍສັດທາ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄດ້ບັນລຸພຣະບົດສູງສຸດຂອງພຣະວິສະນຸ.