Adhyaya 92

Verse 1

कुंजल उवाच । कालंजरं समासाद्य निवसंति सुदुःखिताः । महापापैस्तु संदग्धा हाहाभूता विचेतनाः

ກຸນຊະລະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄປຮອດກາລັນຊະຣະ ພວກເຂົາພັກອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມທຸກຢ່າງຫນັກ ຖືກບາບໃຫຍ່ເຜົາໄໝ້ ຮ້ອງວ່າ “ອະນິຈຈາ! ອະນິຈຈາ!” ແລະສູນເສຍສະຕິ

Verse 2

तत्र कश्चित्समायातःसिद्धश्चैव महायशाः । तेन पृष्टाः सुदुःखार्ता भवंतः केन दुःखिताः

ແລ້ວມີສິດທະຜູ້ມີກຽດສູງຄົນໜຶ່ງມາຮອດທີ່ນັ້ນ ເຫັນພວກເຂົາຖືກຄວາມໂສກຫນັກກົດທັບ ຈຶ່ງຖາມວ່າ “ພວກທ່ານທຸກຂ໌ເພາະຫຍັງ—ເຫດໃດເປັນມູນແຫ່ງຄວາມເສົ້າ?”

Verse 3

स तैः प्रोक्तो महाप्राज्ञः सर्वज्ञानविशारदः । तेषां ज्ञात्वा महापापं कृपां चक्रे सुपुण्यभाक्

ເມື່ອຖືກພວກເຂົາກ່າວທູນແລ້ວ ມະຫາມຸນີຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ແລະຊໍານານໃນຄວາມຮູ້ທັງປວງ ໄດ້ຮູ້ຊັດເຖິງບາບໜັກຂອງພວກເຂົາ ແລ້ວຈຶ່ງເກີດຄວາມເມດຕາກະລຸນາ ເພາະທ່ານເອງອຸດົມດ້ວຍບຸນຍະ।

Verse 4

सिद्ध उवाच । अमासोमसमायोगे प्रयागः पुष्करश्च यः । अर्घतीर्थं तृतीयं तु वाराणसी चतुर्थका

ສິດທະກ່າວວ່າ: “ໃນຍາມທີ່ວັນອະມາວາສະຍາ (ວັນເດືອນດັບ) ປະສົມກັບພິທີໂສມະວຣະຕະ ນັ້ນ ປຣະຍາກະ ແລະ ປຸສກະຣະ ເປັນທີ່ຍິ່ງ. ອັຣຄະຕີຣຖະ ເປັນອັນດັບທີສາມ ແລະ ວາຣານະສີ ເປັນອັນດັບທີສີ່.”

Verse 5

गच्छंतु तत्र वै यूयं चत्वारः पातकाविलाः । गंगांभसि यदा स्नातास्तदा मुक्ता भविष्यथ

ຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນແທ້ໆ ພວກເຈົ້າທັງສີ່ຜູ້ຖືກບາບປົກຄຸມ. ເມື່ອໄດ້ອາບນ້ຳໃນນ້ຳພຣະຄົງຄາ (ຄັງຄາ) ແລ້ວ ເມື່ອນັ້ນພວກເຈົ້າຈະພົ້ນຫຼຸດ (ມຸກຕິ)។

Verse 6

पातकेभ्यो न संदेहो निर्मलत्वं गमिष्यथ । आदिष्टास्तेन वै सर्वे प्रणेमुस्तं प्रयत्नतः

“ຈາກບາບທັງຫຼາຍ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ—ພວກເຈົ້າຈະເຖິງຄວາມບໍລິສຸດ.” ເມື່ອຖືກສັ່ງສອນແລ້ວ ທຸກຄົນກໍໄດ້ກົ່ມກາບປະນາມທ່ານດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ।

Verse 7

कालंजरात्ततो जग्मुः सत्वरं पापपीडिताः । वाराणसीं समासाद्य स्नात्वा चै वद्विजोत्तमाः

ຕໍ່ມາ ຖືກບາບບີບຄັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງຮີບຮ້ອນອອກຈາກກາລັນຈະຣະ. ເມື່ອເຖິງວາຣານະສີ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດເຫຼົ່ານັ້ນກໍໄດ້ອາບນ້ຳບໍລິສຸດຢູ່ທີ່ນັ້ນ।

Verse 8

प्रयागं पुष्करं चैव अर्घतीर्थं तु सत्तम । अमासोमं सुसंप्राप्य जग्मुस्ते च महापुरीम्

ໂອ ຜູ້ດີທີ່ສຸດໃນບັນດາຜູ້ມີຄຸນທຳ ເມື່ອໄດ້ເຖິງ ປຣະຍາກະ, ປຸສກະຣະ ແລະ ອັຣຄະຕີຣຖະ ອັນສັກສິດ ພ້ອມທັງ ອາມາໂສມ ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ພວກເຂົາຈຶ່ງໄປສູ່ນະຄອນໃຫຍ່।

Verse 9

विदुरश्चंद्रशर्मा च वेदशर्मा तृतीयकः । वैश्यो वंजुलकश्चैव सुरापः पापचेतनः

ວິດຸຣ, ຈັນທຣະຊັຣມາ ແລະ ເວດະຊັຣມາ ເປັນຄົນທີສາມ; ອີກທັງ ໄວຊະຍະ ຊື່ ວັນຈຸລະກະ—ຜູ້ດື່ມສຸຣາ ມີໃຈເປື້ອນບາບ।

Verse 10

तस्मिन्पर्वणि संप्राप्ते स्नाता गंगांभसि द्विज । स्नानमात्रेण मुक्तास्तु गोवधाद्यैश्च किल्बिषैः

ໂອ ພຣາຫມະນ, ເມື່ອວັນພິທີອັນສັກສິດນັ້ນມາຮອດ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນນ້ຳຄົງຄາ ແຕ່ການອາບນ້ຳນັ້ນເທົ່ານັ້ນກໍພົ້ນຈາກບາບ—ແມ່ນແຕ່ບາບໜັກເຊັ່ນການຂ້າງົວ ແລະອື່ນໆ।

Verse 11

ब्रह्महत्या गुरुहत्या सुरापानादि पातकैः । लिप्तानि तानि तीर्थानि परिभ्रमंति मेदिनीम्

ຖືກເປື້ອນດ້ວຍບາບເຊັ່ນ ຂ້າພຣາຫມະນ, ຂ້າຄູອາຈານ ແລະ ດື່ມສຸຣາ ເປັນຕົ້ນ ຕີຣຖະເຫຼົ່ານັ້ນຈຶ່ງພາກັນພະເລີນໄປມາເທິງແຜ່ນດິນ।

Verse 12

पुष्करो अर्धतीर्थस्तु प्रयागः पापनाशनः । वाराणसी चतुर्थी तु लिप्ता पापैर्द्विजोत्तम

ປຸສກະຣະ ຖືກນັບເປັນ ‘ຄຶ່ງຕີຣຖະ’; ປຣະຍາກະ ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບ. ແຕ່ ວາຣານະສີ ເປັນອັນທີສີ່—ກໍຍັງຖືກບາບເປື້ອນຢູ່, ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ।

Verse 13

कृष्णत्वं पेदिरे सर्वे हंसरूपेण बभ्रमुः । सर्वेष्वेव सुतीर्थेषु स्नानं चक्रुर्द्विजोत्तमाः

ພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ບັນລຸສະພາວະແຫ່ງພຣະກຣິດສະນະ ແລະຮັບຮູບເປັນຫົງສາ ພາກັນພະເນຈອນ. ໃນທຸກຕີຣະຖະອັນປະເສີດ ດວິຊະຜູ້ຍອດໄດ້ປະກອບພິທີອາບນ້ຳສັກສິດ.

Verse 14

कृष्णत्वं नैव गच्छेत तेषां पापेन चागतम् । सुतीर्थेषु महाराज स्नाताः सर्वेषु वै पुनः

ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ຄວາມດ່າງດຳທີ່ເກີດຈາກບາບຂອງພວກເຂົາ ຈະບໍ່ອາດມາຕົກໃສ່ຜູ້ນັ້ນໄດ້ເລີຍ; ເພາະລາວໄດ້ອາບນ້ຳສັກສິດອີກຄັ້ງໃນຕີຣະຖະອັນປະເສີດທັງໝົດ.

Verse 15

यं यं तीर्थं प्रयांत्येते सर्वे तीर्था द्विजोत्तम । हंसरूपेण वै यांति तैः सार्द्धं तु सुदुःखिताः

ໂອ ດວິຊະຜູ້ຍອດ, ສັດເຫຼົ່ານີ້ໄປຕີຣະຖະໃດ ຕີຣະຖະທັງໝົດກໍໄປທີ່ນັ້ນດ້ວຍ—ໃນຮູບຫົງສາ—ແລະຕິດຕາມພວກເຂົາດ້ວຍຄວາມທຸກຂ໌ຢ່າງຫນັກ.

Verse 16

भार्याः पातकरूपाश्च भ्रमंति परितस्तथा । अष्टषष्टिसु तीर्थानि हंसरूपेण बभ्रमुः

ເຊັ່ນດຽວກັນ ພັນລະຍາທັງຫຼາຍ—ຮັບຮູບເປັນບາບ—ພາກັນພະເນຈອນໄປທົ່ວທິດ. ແລະຕີຣະຖະ 68 ກໍພາກັນທ່ອງໄປໃນຮູບຫົງສາ.

Verse 17

तैः सार्द्धं सु महाराज महातीर्थैः समं पुनः । मानसं चागतास्ते च पातकाकुलमानसाः

ໂອ ມະຫາຣາຊາຜູ້ສົງ່າງາມ, ພວກເຂົາໄດ້ກັບມາຮອດມານະສາອີກຄັ້ງ ພ້ອມກັບພວກນັ້ນ ແລະພ້ອມກັບມະຫາຕີຣະຖະທັງຫຼາຍ; ແຕ່ໃຈຂອງພວກເຂົາຍັງຖືກບາບອັດແນ່ນ ແລະຫວັ່ນໄຫວຢູ່.

Verse 18

तत्र स्नाता महाराज न जहाति च पातकः । लज्जयाविष्टमनसा मानसो हंसरूपधृक्

ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ແມ່ນແຕ່ອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນແລ້ວ ບາບກໍບໍ່ຫາຍໄປທັນທີ. ຜູ້ເກີດຈາກມານະສະໂຣວະ ຖືຮູບເປັນຫົງ ຍັງຢູ່ດ້ວຍໃຈຖືກຄວາມອາຍຄອບງຳ.

Verse 19

संजातः कृष्णकायस्तु यं त्वं वै दृष्टवान्पुरा । रेवातीरं ततो जग्मुरुत्तरं पापनाशनम्

ເຂົາກາຍເປັນຜູ້ມີກາຍສີດຳ—ແມ່ນຄົນດຽວກັນທີ່ທ່ານເຄີຍເຫັນກ່ອນ. ແລ້ວພວກເຂົາໄດ້ໄປທາງເໜືອ ສູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳເຣວາ ທີ່ສັກສິດຜູ້ທຳລາຍບາບ.

Verse 20

कुब्जायाः संगमे ते तु सुरसिद्धनिषेविते । स्नानमात्रेण मुक्तास्ते पापेभ्यो द्विजसत्तम

ແຕ່ທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳກຸບຈາ ອັນເທວະແລະສິດທະພາກັນມານະມັດສະການ ພວກເຂົາພົ້ນຈາກບາບໄດ້ດ້ວຍການອາບນ້ຳພຽງຢ່າງດຽວ, ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ.

Verse 21

विहाय वर्णमेवैतं सुकृतं प्रतिजग्मिरे । यं यं तीर्थं प्रयांत्येते हंसाः स्नानं प्रचक्रमुः

ເມື່ອລະທິ້ງສີສັນນັ້ນແລ້ວ ພວກເຂົາກໍກັບຄືນສູ່ບຸນກຸສົນເກົ່າ. ແລະບໍ່ວ່າໄປຮອດທີຣະຖະໃດ ຫົງເຫຼົ່ານັ້ນກໍເລີ່ມການອາບນ້ຳບູຊາຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 22

जहसुस्ताः स्त्रियो दृष्ट्वा पातकं नैव गच्छति । तोयानलेन कुब्जायाः पातकं वरमेव च

ເມື່ອເຫັນນາງ ບັນດາແມ່ຍິງນັ້ນກໍຫົວເຮາະ; ແຕ່ບາບກໍບໍ່ຈາກໄປ. ແມ່ນແຕ່ໃນກໍລະນີຂອງກຸບຈາ ບາບຈຶ່ງຖືກຊຳລະໄດ້ແທ້ດ້ວຍນ້ຳແລະໄຟ ຄືພິທີຊຳລະມົນທິນ.

Verse 23

भस्मावशेषं संजातं तदा मृतास्तु ताः स्त्रियः । ब्रह्महत्या गुरोर्हत्या सुरापानागमागमाः

ໃນເວລານັ້ນ ເຫຼືອແຕ່ຂີ້ເທົ່າ ແລະແມ່ຍິງເຫຼົ່ານັ້ນກໍຕາຍ. ບັນທຶກນີ້ເວົ້າເຖິງບາບໃຫຍ່—ຂ້າພຣາຫມັນ, ຂ້າຄູອາຈານ, ດື່ມສຸລາ, ແລະສຳພັນຜິດທຳນຽມ.

Verse 24

भस्मीभूतास्तु संजाता रेवायाः कुब्जया हताः । तास्तु हता महाभाग या मृतास्तु सरित्तटे

ພວກນາງຖືກກຸບຈາແຫ່ງແມ່ນ້ຳເຣວາສັງຫານ ຈົນກາຍເປັນຂີ້ເທົ່າ. ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ! ຜູ້ຖືກຂ້າ ຜູ້ຕາຍຢູ່ຝັ່ງນ້ຳ,

Verse 25

अष्टषष्टि सुतीर्थानां हंसरूपेण तानि तु । सार्द्धं हंसः समायातो विद्धि तं त्वं तु मानसम्

ຕີຣຖະອັນປະເສີດ 68 ແຫ່ງນັ້ນ ມາໃນຮູບຫົງ; ແລະພ້ອມກັບຝູງຫົງນັ້ນ “ຫົງ” ອີກຕົວໜຶ່ງກໍມາຮອດ—ຈົ່ງຮູ້ວ່າຫົງນັ້ນແມ່ນ ມານະສະຕີຣຖະ (ມານະສ)

Verse 26

चत्वारः कृष्णहंसाश्च तेषां नामानि मे शृणु । प्रयागः पुष्करश्चैव अर्घतीर्थमनुत्तमम्

ມີ ‘ກຣິສນະ-ຫົງ’ ອັນສັກສິດ 4 ປະການ; ຈົ່ງຟັງນາມຈາກເຮົາ: ປຣະຍາກ, ປຸສກະຣ, ແລະ ອັຣຄະ-ຕີຣຖະອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້,

Verse 27

वाराणसी चतुर्थी च चत्वारः पापनाशनाः । ब्रह्महत्याभिभूतानि चत्वारि परिबभ्रमुः

ວາຣານະສີ, ຈະຕຸຣຖີອັນສັກສິດ (ຕິຖີທີ 4), ແລະອີກສອງປະການ—ທັງສີ່ນີ້ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບ. ຖືກບາບ brahma-hatyā ຄອບງຳ ທັງສີ່ (ສັດ/ພາວະ) ຈຶ່ງພະເນຈອນໄປມາ.

Verse 28

तीर्थान्येतानि दुःखेन तीर्थेषु च महामते । न गतं पातकं घोरं तेषां तु भ्रमतां सुत

ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ຕີຣຖະເຫຼົ່ານີ້ເຂົ້າເຖິງໄດ້ດ້ວຍຄວາມລໍາບາກ; ແຕ່ຜູ້ທີ່ພຽງແຕ່ພະເນຈອນຈາກຕີຣຖະໜຶ່ງໄປອີກຕີຣຖະໜຶ່ງ, ໂອ ລູກເອີຍ, ບາບອັນນ່າຢ້ານກໍບໍ່ຫາຍໄປ.

Verse 29

कुब्जायाः संगमे शुद्धा विमुक्ताः किल्बिषात्किल । तीर्थानामेव सर्वेषां पुण्यानामिह संमतः

ທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ໍາກຸບຊາ ຜູ້ໄປຮອດຈະບໍລິສຸດ ແລະພົ້ນຈາກບາບແທ້. ສະຖານນີ້ຖືກນັບຖືວ່າເປັນແກ່ນບຸນໃນບັນດາຕີຣຖະທັງປວງ.

Verse 30

राजा प्रयागः संजात इंद्रस्य पुरतः किल । तावद्गर्जंतु तीर्थानि यावद्रेवा न दृश्यते

ເລົ່າກັນວ່າ ປຣະຍາກະໄດ້ເປັນກະສັດແຫ່ງຕີຣຖະທັງປວງ ຕໍ່ໜ້າພຣະອິນທຣາ. ຂໍໃຫ້ຕີຣຖະທັງຫມົດຮ້ອງກ້ອງສັນລະເສີນ ຕາບໃດທີ່ຍັງບໍ່ເຫັນ ເຣວາ (ນະຣະມະດາ).

Verse 31

ब्रह्महत्यादि पापानां विनाशाय प्रतिष्ठिता । कपिलासंगमे पुण्ये रेवायाः संगमे तथा

ສະຖານນີ້ຖືກສະຖາປະນາເພື່ອທໍາລາຍບາບທັງຫມົດ ເລີ່ມແຕ່ບາບພຣະຫມັນຫັດຍາເປັນຕົ້ນ ທີ່ສັງຄົມອັນສັກສິດຂອງກະປິລາ ແລະດັ່ງດຽວກັນທີ່ສັງຄົມຂອງເຣວາ.

Verse 32

मेघनादसमायोगे तथा चैवोरुसंगमे । महापुण्या महाधन्या रेवा सर्वत्रदुर्लभा

ທີ່ສັງຄົມກັບເມກະນາດ ແລະທີ່ການພົບພາອັນສັກສິດກັບແມ່ນ້ໍາອຸຣຸ ເຣວາເປັນຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ ແລະປະທານຄວາມຮັ່ງມີຢ່າງໃຫຍ່; ແຕ່ໃນທຸກແຫ່ງ ກໍຍາກຈະໄດ້ພົບເຫັນ.

Verse 33

सा च ओंकारे भृगुक्षेत्रे नर्मदाकुब्जसंगमे । दुःप्राप्या मानवै रेवा माहिष्मत्यां सुरोत्तमैः

ເຣວາ (ນັມມະດາ) ນັ້ນມີຢູ່ທີ່ ໂອມກາຣະ ໃນເຂດສັກສິດຂອງ ພຣຶກຸ ທີ່ຈຸດສົມທົບກັບ ກຸບຈາ. ມະນຸດຍາກຈະເຂົ້າເຖິງ ແຕ່ທີ່ ມາຫິສມະຕີ ແມ່ນແມ່ນແຕ່ເທວະຜູ້ສູງສຸດກໍເຂົ້າເຖິງໄດ້ງ່າຍ

Verse 34

विटंकासंगमे पुण्या श्रीकंठे मंगलेश्वरे । सर्वत्र दुर्लभा रेवा सुरपुण्यसमाकुला

ທີ່ຈຸດສົມທົບກັບ ວິຕັງກາ ເຣວາ ບໍລິສຸດຢ່າງສູງສຸດ; ທີ່ ສຣີກັນຖະ ແລະ ມັງກະເລສະວະຣະ ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ. ທຸກແຫ່ງ ເຣວາ ຍາກຈະເຂົ້າເຖິງ ເນື່ອງຈາກເຕັມໄປດ້ວຍບຸນທີ່ເທວະສັ່ງສົມ

Verse 35

तीर्थमाता महादेवी अघराशिविनाशिनी । उभयोः कूलयोर्मध्ये यत्र तत्र सुखी नरः

ມະຫາເທວີ ມານດາແຫ່ງທີຣຖະທັງປວງ ຜູ້ທຳລາຍກອງບາບ—ບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ມະນຸດອາໄສຢູ່ລະຫວ່າງຝັ່ງທັງສອງຂອງນາງ ທີ່ນັ້ນຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຢູ່ຢ່າງສຸກສະບາຍ

Verse 36

अश्वमेधफलं भुंक्ते स्नानेनैकेन मानवः । एतत्ते सर्वमाख्यातं यत्त्वया परिपृच्छितम्

ດ້ວຍການອາບນ້ຳພິທີພຽງຄັ້ງດຽວ ມະນຸດຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນບຸນເທົ່າກັບພິທີຍັດຍະ ອັສວະເມທ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າທັງໝົດຕາມທີ່ເຈົ້າຖາມ

Verse 37

सर्वपापापहं पुण्यं गतिदं चापिशृण्वताम् । एवमुक्त्वा महाप्राज्ञ तृतीयं पुत्रमब्रवीत्

“ນີ້ເປັນສິ່ງທີ່ກຳຈັດບາບທັງປວງ ເປັນບຸນອັນປະເສີດ ແລະຍັງປະທານຈຸດໝາຍສູງສຸດແກ່ຜູ້ທີ່ພຽງແຕ່ໄດ້ຍິນ.” ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ມຸນີຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ໄດ້ເວົ້າກັບບຸດຄົນທີສາມຂອງຕົນ

Verse 92

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थे च्यवनचरित्रे द्विनवतितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ບົດທີ 92 ໃນ ພູມິຂັນຑະ ແຫ່ງ ສີຣີ ປັດມະປຸຣານະ ອັນສັກສິດ ວ່າດ້ວຍ ນິທານເວນະ, ກຸຣຸ-ຕີຣຖະ ແລະ ປະຫວັດຈະວະນະ ຈຶ່ງສິ້ນສຸດລົງ।