Adhyaya 91

Verse 1

कुंजलौवाच । ब्रह्महत्याभिभूतस्तु सहस्राक्षो यदा पुरा । गौतमस्य प्रियासंगादगम्यागमनं महत्

ກຸນຊະລາ ກ່າວວ່າ: ໃນການກ່ອນ ເມື່ອ ສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣາຜູ້ມີພັນຕາ) ຖືກບາບ ພຣະຫມະຫັດຕະຍາ ຄອບງໍາ ເນື່ອງຈາກການຄົບຫາກັບ ອະຫັລຍາ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງ ໂກຕະມະ ລາວໄດ້ກໍ່ອາປະຣາດໃຫຍ່ ຄື ເຂົ້າໄປຫາສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນເຂົ້າໄປຫາ.

Verse 2

संजातं पातकं तस्य त्यक्तो देवैश्च ब्राह्मणैः । सहस्राक्षस्तपस्तेपे निरालंबो निराश्रयः

ບາບໄດ້ເກີດຂຶ້ນແກ່ລາວ; ທັງເທວະແລະພຣາຫມະນະກໍລະທິ້ງລາວ. ແລ້ວ ສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣາ) ຜູ້ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ ແລະບໍ່ມີທີ່ອາໄສ ໄດ້ເລີ່ມບໍາເນັດຕະປະ.

Verse 3

तपोंते देवताः सर्वा ऋषयो यक्षकिन्नराः । देवराजस्य पूजार्थमभिषेकं प्रचक्रिरे

ໃນສະຖານທີ່ຕະບະອັນສັກສິດນັ້ນ ເທວະທັງປວງພ້ອມດ້ວຍລິສີ ຍັກສະ ແລະ ກິນນະຣາ ໄດ້ປະກອບພິທີອະພິເສກເພື່ອບູຊາເທວະຣາຊາ

Verse 4

देशं मालवकं नीत्वा देवराजं सुतोत्तम । चक्रे स्नानं महाभाग कुंभैरुदकपूरितैः

ໂອ ບຸດຜູ້ປະເສີດ! ເມື່ອນຳເທວະຣາຊາໄປຍັງແດນມາລະວະແລ້ວ ຜູ້ມີພາກດີນັ້ນໄດ້ປະກອບພິທີສົງນ້ຳດ້ວຍຫມໍ້ກຸມພະທີ່ເຕັມນ້ຳ

Verse 5

स्नापितुं प्रथमं नीतो वाराणस्यां स्वयं ततः । प्रयागे तु सहस्राक्ष अर्घतीर्थे ततः पुनः

ກ່ອນອື່ນ ທ່ານຖືກນຳໄປສົງນ້ຳທີ່ວາຣານະສີໂດຍຕົນເອງ; ຕໍ່ມາ ໂອ ຜູ້ມີພັນຕາ ໄດ້ນຳໄປຍັງປຣະຍາກ ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນອີກໄປຍັງອັຣຄະຕີຣຖະ

Verse 6

पुष्करेण महात्मासौ स्नापितः स्वयमेव हि । ब्रह्मादिभिः सुरैः सर्वैर्मुनिवृंदैर्द्विजोत्तम

ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ມະຫາອາດມາຜູ້ນັ້ນໄດ້ຖືກປຸສກະຣະສົງນ້ຳໃຫ້ໂດຍຕົນເອງແທ້ໆ ໃນທ່າມກາງພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະທັງປວງ ພ້ອມຫມູ່ມຸນີ

Verse 7

नागैर्वृक्षैर्नागसर्पैर्गंधर्वैस्तु सकिन्नरैः । स्नापितो देवराजस्तु वेदमंत्रैः सुसंस्कृतः

ແລ້ວເທວະຣາຊາຖືກສົງນ້ຳຕາມພິທີໂດຍນາກ ຕົ້ນໄມ້ອັນສັກສິດ ງູນາກ ຄັນທັຣວະ ແລະກິນນະຣາ ພ້ອມການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດດ້ວຍມົນຕຣາເວທະທີ່ສວດຢ່າງຖືກຕ້ອງ

Verse 8

मुनिभिः सर्वपापघ्नैस्तस्मिन्काले द्विजोत्तम । शुद्धे तस्मिन्महाभागे सहस्राक्षे महात्मनि

ໂອ ດວິຊະອຸດຕະມະ! ໃນເວລານັ້ນ ໂດຍບັນດາມຸນີຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ—ເມື່ອມະຫາອາດຕະມາ ຜູ້ມີພັນຕາ (ອິນທຣ) ຜູ້ມີພາກອັນຍິ່ງ ໄດ້ບໍລິສຸດ—ເຫດນີ້ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ।

Verse 9

ब्रह्महत्या गता तस्य अगम्यागमनं तथा । ब्रह्महत्या ततो नष्टा अगम्यागमनेन च

ບາບບຣະຫມະຫັດຕະຍາ (ຂ້າພຣາຫມັນ) ໄດ້ຕົກມາເທິງລາວ ແລະບາບແຫ່ງອະກັມຍາກະມະນະ—ເຂົ້າໃກ້ສະຕຣີຕ້ອງຫ້າມ—ກໍມາດ້ວຍ। ຕໍ່ມາ ບາບບຣະຫມະຫັດຕະຍານັ້ນ ກໍຖືກທຳລາຍໂດຍອະກັມຍາກະມະນະນັ້ນເອງ।

Verse 10

पापेन तेन घोरेण सार्द्धमिंद्रस्य भूतले । सुप्रसन्नः सहस्राक्षस्तीर्थेभ्यो हि वरं ददौ

ເນື່ອງຈາກບາບອັນນ່າຢ້ານນັ້ນ ເມື່ອອິນທຣຢູ່ເທິງພື້ນດິນ ຜູ້ມີພັນຕາ (ອິນທຣ) ກໍປິຕິຍິ່ງ ແລະໄດ້ປະທານພອນແກ່ບັນດາຕີຣຖະອັນສັກສິດແທ້ໆ।

Verse 11

भवंतस्तीर्थराजानो भविष्यथ न संशयः । मत्प्रसादात्पवित्राश्च यस्मादहं विमोक्षितः

ພວກເຈົ້າຈະເປັນ “ຕີຣຖະຣາຊາ” ຄື ກະສັດໃນບັນດາຕີຣຖະທັງຫຼາຍ ຢ່າງແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ। ໂດຍພຣະປຣະສາດຂອງເຮົາ ພວກເຈົ້າຈະບໍລິສຸດ ເພາະຜ່ານພວກເຈົ້ານີ້ເອງ ເຮົາຈຶ່ງໄດ້ພົ້ນໄພ।

Verse 12

सुघोरात्किल्बिषादत्र युष्माभिर्विमलैरहम् । एवं तेभ्यो वरं दत्वा मालवाय वरं ददौ

“ຢູ່ນີ້ ໂອ ຜູ້ບໍລິສຸດທັງຫຼາຍ, ໂດຍພວກເຈົ້າ ເຮົາໄດ້ພົ້ນຈາກບາບອັນນ່າຢ້ານຢິ່ງ”। ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອປະທານພອນແກ່ພວກເຂົາແລ້ວ ທ່ານກໍໄດ້ປະທານພອນແກ່ມາລະວະດ້ວຍ।

Verse 13

यस्मात्त्वया मलं मेऽद्य विधृतं श्रमदायकम् । तस्मात्त्वमन्नपानैश्च धनधान्यैरलंकृतः

ເນື່ອງຈາກເຈົ້າໄດ້ຍົກເອົາຂີ້ເປື້ອນຂອງຂ້າ—ເປັນພາລະທີ່ເຫນື່ອຍລ້າ—ອອກໄປໃນມື້ນີ້, ດັ່ງນັ້ນຂໍໃຫ້ເຈົ້າມີອາຫານແລະນ້ຳດື່ມອຸດົມ, ແລະຖືກປະດັບດ້ວຍຊັບສິນແລະທັນຍາຫານ।

Verse 14

भविष्यसि न संदेहो मत्प्रसादान्न संशयः । सुदुःकालैर्विना त्वं तु भविष्यसि सुपुण्यवान्

ເຈົ້າຈະເຈຣິນຮຸ່ງເຮືອງແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງຂ້າ ບໍ່ມີຄວາມລັງເລ. ແລະໂດຍບໍ່ຕ້ອງຜ່ານເວລາທຸກຍາກອັນນ່າຢ້ານ ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ।

Verse 15

एवं तस्मै वरं दत्वा देवराजः पुरंदरः । क्षेत्राणि सर्वतीर्थानि देशो मालवकस्तथा

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອປະທານພອນໃຫ້ເຂົາແລ້ວ ປຸຣັນທະຣະ ພຣະຣາຊາແຫ່ງເທວະ ໄດ້ປະກາດວ່າ ສະຖານທີ່ສັກສິດທັງປວງ—ຄືຕີຣຖະທັງໝົດ—ແລະແຜ່ນດິນມາລະວະດ້ວຍ ຈະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມສັກສິດແລະບຸນກຸສົນ।

Verse 16

आखंडलेन सार्द्धं ते स्वस्थानं प्रतिजग्मिरे । सूत उवाच । तदाप्रभृति चत्वारः प्रयागः पुष्करस्तथा

ພ້ອມກັບອາຂັນຑະລະ (ອິນທຣາ) ພວກເຂົາໄດ້ກັບໄປຍັງຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນ. ສູຕະກ່າວວ່າ: ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ມີສະຖານທີ່ສັກສິດສີ່ແຫ່ງ—ປຣະຍາກ ແລະເຊັ່ນດຽວກັນ ປຸສກະຣ...

Verse 17

वाराणसी चार्घतीर्थं प्राप्ता राजत्वमुत्तमम्

ວາຣານະສີ ເມື່ອໄດ້ບັນລຸທ່ານ້ຳສັກສິດນາມ “ຈາຣຄະ-ຕີຣຖະ” ແລ້ວ ກໍໄດ້ຮັບອຳນາດອະທິປະໄຕອັນສູງສຸດ।

Verse 18

कुंजल उवाच । अस्ति पंचालदेशेषु विदुरो नाम क्षत्रियः । तेन मोहप्रसंगेन ब्राह्मणो निहतः पुराः

ກຸນຈະລາ ກ່າວວ່າ: ໃນແດນປັນຈາລະ ມີກະສັດຕະຣິຍະຊື່ ວິດຸຣ. ໃນການກ່ອນ ເນື່ອງຈາກຄວາມຫຼົງ ລາວໄດ້ຂ້າພຣາຫມະນະຜູ້ໜຶ່ງ.

Verse 19

शिखासूत्रविहीनस्तु तिलकेन विवर्जितः । भिक्षार्थमटतेसोऽपि ब्रह्मघ्नोहं समागतः

ລາວບໍ່ມີຊິຂາ ແລະ ສາຍສິນສັກສິດ (ຍັຊໂຍປະວີຕະ) ບໍ່ມີແມ່ນແຕ່ຕິລະກະ. ແມ່ນຈະພາກພຽນຂໍທານ ແທ້ຈິງກໍເປັນຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນະ; ດັ່ງນີ້ຂ້າຈຶ່ງມາກ່າວ.

Verse 20

ब्रह्मघ्नाय सुरापाय भिक्षा चान्नं प्रदीयताम् । गृहेष्वेवं समस्तेषु भ्रमते याचते पुरा

“ຈົ່ງໃຫ້ທານແລະອາຫານ ແມ່ນແຕ່ແກ່ຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນະ ແລະຜູ້ດື່ມສຸລາ.” ດັ່ງນີ້ໃນການກ່ອນ ລາວເຄີຍພາກພຽນໄປທຸກເຮືອນ ຂໍທານຢູ່ເສມອ.

Verse 21

एवं सर्वेषु तीर्थेषु अटित्वैव समागतः । ब्रह्महत्या न तस्यापि प्रयाति द्विजसत्तम

ດັ່ງນີ້ ແມ່ນຈະໄປຈົນຄົບທຸກທີ່ທີຣຖະ ແລ້ວກັບຄືນມາ ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ບາບພຣະຫມະນະ-ຖືກຂ້າ (ພຣະຫມະຫັດຍາ) ກໍບໍ່ຈາກລາວໄປເລີຍ.

Verse 22

वृक्षच्छायां समाश्रित्यदह्यमानेन चेतसा । संस्थितो विदुरः पापो दुःखशोकसमन्वितः

ອາໄສຮົ່ມເງົາໄມ້ ດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ຮ້ອນລຸ່ມດັ່ງຖືກເຜົາ ວິດຸຣຜູ້ມີບາບຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍທຸກຂ໌ແລະໂສກ.

Verse 23

चंद्रशर्मा ततो विप्रो महामोहेन पीडितः । न्यवसन्मागधे देशे गुरुघातकरश्च सः

ຕໍ່ມາ ພຣາຫມັນ ຈັນທະຣະຊະຣະມາ ຖືກມະຫາໂມຫະບີບຄັ້ນ ໄປພັກອາໄສໃນແດນມະຄະທະ ແລະກາຍເປັນຜູ້ກໍ່ບາບຂ້າຄູອາຈານຂອງຕົນ।

Verse 24

स्वजनैर्बंधुवर्गैश्च परित्यक्तो दुरात्मवान् । स हि तत्र समायातो यत्रासौ विदुरः स्थितः

ເມື່ອຖືກພວກພ້ອມແລະຍາດພີ່ນ້ອງທອດທິ້ງ ຊາຍໃຈຊົ່ວນັ້ນກໍໄປທີ່ນັ້ນ; ແທ້ຈິງເຂົາມາຮອດບ່ອນທີ່ ວິດຸຣະ ພັກອາໄສຢູ່।

Verse 25

शिखासूत्रविहीनस्तु विप्रलिंगैर्विवर्जितः । तदासौ पृच्छितस्तेन विदुरेण दुरात्मना

ໄຮ້ທັງຈຸກຜົມສິຂາ ແລະສາຍສັກສິດ (ຍັຊໂຍປະວີຕ) ພ້ອມທັງຂາດເຄື່ອງໝາຍພາຍນອກຂອງພຣາຫມັນ ໃນຂະນະນັ້ນ ວິດຸຣະຜູ້ໃຈຊົ່ວໄດ້ຖາມເຂົາ।

Verse 26

भवान्को हि समायातोः दुर्भगो दग्धमानसः । विप्रलिंगविहीनस्तु कस्मात्त्वं भ्रमसे महीम्

ເຈົ້າແມ່ນໃຜທີ່ມາຮອດນີ້—ຜູ້ອັບໂຊກ ໃຈຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍຄວາມໂສກ? ແລະເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງພະເນຈອນໄປທົ່ວແຜ່ນດິນ ໂດຍຂາດເຄື່ອງໝາຍຂອງພຣາຫມັນ?

Verse 27

विदुरेणोक्तमात्रस्तु चंद्रशर्मा द्विजाधमः । आचष्टे सर्वमेवापि यथापूर्वकृतं स्वकम्

ທັນທີທີ່ ວິດຸຣະ ເວົ້າຈົບ ຈັນທະຣະຊະຣະມາ—ຜູ້ຕໍ່າສຸດໃນຫມູ່ທະວິຊະ—ກໍເລີ່ມເລົ່າທຸກຢ່າງທີ່ຕົນເຄີຍເຮັດໄວ້ກ່ອນ ຢ່າງຖືກຕ້ອງຄົບຖ້ວນ।

Verse 28

पातकं च महाघोरं वसता च गुरोर्गृहे । महामोहगतेनापि क्रोधेनाकुलितेन च

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຢູ່ອາໄສໃນເຮືອນຂອງຄູອາຈານ ກໍອາດກໍ່ບາບອັນນ່າສະພຶງກົວໄດ້ ເມື່ອຖືກມົວໃຫຍ່ຄອບງຳ ແລະຈິດວຸ້ນວາຍດ້ວຍໂທສະ।

Verse 29

गुरोर्घातः कृतः पूर्वं तेन दग्धोस्मि सांप्रतम् । चंद्रशर्मा च वृत्तांतमुक्त्वा सर्वमपृच्छत

“ໃນການກ່ອນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກະທຳການຂ້າຄູອາຈານຂອງຕົນ; ເພາະເຫດນັ້ນ ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍທຸກຂ໌.” ເມື່ອເລົ່າເລື່ອງທັງໝົດແລ້ວ ຈັນທຣະຊະຣະມັນຈຶ່ງຖາມທຸກປະການທີ່ຄວນຮູ້।

Verse 30

भवान्को हि सुदुःखात्मा वृक्षच्छायां समाश्रितः । विदुरेण समासेन आत्मपापं निवेदितम्

ເຈົ້າແມ່ນໃຜ ຜູ້ມີໃຈທຸກຂ໌ຫນັກ ມາພຶ່ງພາຮົ່ມເງົາຕົ້ນໄມ້? ຈົ່ງເຜີຍແຈ້ງບາບຂອງເຈົ້າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງໂດຍຫຍໍ້।

Verse 31

अथ कश्चिद्द्विजः प्राप्तस्तृतीयः श्रमकर्षितः । वेदशर्मेति वै नाम बहुपातकसंचयः

ຕໍ່ມາ ດວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ຜູ້ໜຶ່ງມາຮອດເປັນຄົນທີສາມ ເມື່ອຍລ້າດ້ວຍຄວາມພາກເພັຍ. ນາມຂອງລາວແທ້ໆຄື ເວທະຊະຣະມັນ ຜູ້ຖືກຖ່ວງດ້ວຍການສະສົມບາບຫຼາຍປະການ।

Verse 32

द्वाभ्यामपि सुसंपृष्टः को भवान्दुःखिताकृतिः । कस्माद्भ्रमसि वै पृथ्वीं वद भावं त्वमात्मनः

ທັງສອງໄດ້ຖາມຢ່າງລະອຽດວ່າ: “ເຈົ້າແມ່ນໃຜ ຜູ້ມີຮູບພາບແຫ່ງຄວາມໂສກ? ເປັນຫຍັງຈຶ່ງພະເນຈອນໄປທົ່ວແຜ່ນດິນ? ຈົ່ງບອກສະພາບແທ້ຂອງຕົນເອງ.”

Verse 33

वेदशर्मा ततः सर्वमात्मचेष्टितमेव च । कथयामास ताभ्यां वै ह्यगम्यागमनं कृतम्

ແລ້ວ ເວດະຊະຣະມາ ໄດ້ເລົ່າທຸກຢ່າງໃຫ້ທັງສອງຟັງ—ຄືສິ່ງທີ່ເກີດຈາກການກະທຳຂອງຕົນ—ແລະກ່າວວ່າ ການຄົບຫາຕ້ອງຫ້າມ ເຂົ້າໄປຫາຜູ້ທີ່ບໍ່ຄວນເຂົ້າໄປ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນແລ້ວ।

Verse 34

धिक्कृतः सर्वलोकैश्च अन्यैः स्वजनबांधवैः । तेन पापेन संलिप्तो भ्रमाम्येवं महीमिमाम्

ຖືກຜູ້ຄົນທັງປວງ—ທັງຍາດພີ່ນ້ອງແລະວົງສາຄະນາຂອງຕົນ—ຕຳນິປະນາມ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງພາລະເລີນພະເລີນໄປທົ່ວແຜ່ນດິນນີ້ ດ້ວຍຄວາມເປື້ອນເປັນບາບນັ້ນຕິດຕົວ।

Verse 35

वंजुलो नाम वैश्योथ सुरापायी समागतः । स गोघ्नश्च विशेषेण तैश्च पृष्टो यथा पुरा

ຕໍ່ມາ ມີວະຍະຊະ (ໄວຊະຍະ) ຄົນໜຶ່ງຊື່ ວັນຈຸລາ ມາຮອດ ເປັນຜູ້ດື່ມສຸລາເມົາ; ແລະໂດຍພິເສດເປັນຜູ້ຂ້າງົວ ແລ້ວພວກເຂົາກໍຖາມເຂົາເຊັ່ນເກົ່າ।

Verse 36

तेन आवेदितं सर्वं पातकं यत्पुराकृतम् । तैराकर्णितमन्यैश्च सर्वं तस्यप्रभाषितम्

ໂດຍເຂົາ ບາບທັງປວງທີ່ເຄີຍກະທຳໄວ້ໃນອະດີດ ໄດ້ຖືກສາລະພາບຢ່າງຄົບຖ້ວນ; ແລະໂດຍພວກເຂົາ—ພ້ອມທັງຄົນອື່ນໆ—ຖ້ອຍຄຳທັງໝົດທີ່ເຂົາເວົ້າ ໄດ້ຖືກຟັງຮັບ।

Verse 37

एवं चत्वारःपापिष्ठा एकस्थानं समागताः । कः कस्यापि न संपर्कं भोजनाच्छादनेन च

ດັ່ງນັ້ນ ຄົນບາບຫນັກທັງສີ່ ໄດ້ມາຊຸມນຸມຢູ່ບ່ອນດຽວກັນ; ແຕ່ບໍ່ມີໃຜຄົບຫາກັນ—ບໍ່ແບ່ງປັນອາຫານ ແລະບໍ່ແບ່ງປັນເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ।

Verse 38

करोति च महाभाग वार्तां चक्रुः परस्परम् । न विशंत्यासने चैके न स्वपंत्येकसंस्तरे

ໂອ ຜູ້ມີພາກດີ! ພວກເຂົາໄດ້ສົນທະນາກັນ. ບາງຄົນບໍ່ຍອມນັ່ງອາສນະດຽວກັນ ແລະບາງຄົນບໍ່ຍອມນອນຕຽງດຽວກັນ.

Verse 39

एवं दुःखसमाविष्टा नानातीर्थेषु वै गताः । तेषां तु पापका घोरा न नश्यंति च नंदन

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖືກຄວາມທຸກຄອບງຳ ພວກເຂົາໄດ້ໄປຫາຕີຣຖະຫຼາຍແຫ່ງ; ແຕ່ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ບາບອັນນ່າຢ້ານຂອງເຂົາບໍ່ໄດ້ສູນສິ້ນ

Verse 40

सामर्थ्यं नास्ति तीर्थानां महापातकनाशने । विदुराद्यास्ततस्ते तु गताः कालंजरं गिरिम्

ຕີຣຖະທັງຫຼາຍບໍ່ມີອຳນາດທຳລາຍມະຫາປາຕະກະ ຄືບາບໃຫຍ່. ດັ່ງນັ້ນ ວິດຸຣາ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ໄດ້ໄປຍັງພູກາລັນຊະຣະ